GANGSTERNING RAFIQASI

Soat millari yarim tundan oʻtgan boʻlsa-da, kabinet chiroqlari yorqin nur sochishda davom etmoqda. Jimin oʻzining yumshoq kursisida oyoqlarini chalishtirib olgancha, Jaden olib kelgan hujjatlarni koʻzdan kechirardi. Lablarida esa kichik jilmayish..

— qizning onasi nima sababdan uni tashkab ketgani haqida nimadir topdingmi? — deya soʻradi Jimin qoʻlidagi hujjatlardan nigohlarini uzmay.
— aytish biroz noqulay, ammo uning onasi foxisha boʻlgan ekan. Yaʼni qiz nikohsiz tugʻilgan, otasi kimligini esa aniqlay olmadim.
— ayol hozir qayerda?
— olti yilcha oldin Pusanga ketgan, hozir oʻsha yerda turmush oʻrtogʻi bilan oddiygina hayot kechirmoqda.
— demak, eski ishini butkul tashlaganmi?
— ha, janob, — bosh irgʻab tasdiqladi Jaden.

Jimin biroz vaqt oʻylanib turdi-yu, soʻngra Jadenga buyurdi:
— qizga xabar ber, u bilan koʻrishib, gaplashib olishim kerak, — dedi Jimin qoʻlidagilarni stol ustiga tashlar ekan.

Jaden bosh irgʻagancha, xonadan chiqish uchun eshik tomon qadam tashlar ekan Jimin gaplariga qoʻshimcha qildi:
— Bangchan bilmasin.

Jaden xonadan chiqib ketishi bilan xonaga kirib kelgan Serafina Jiminning qoshlari yuqoriga koʻtarilishiga sabab boʻldi.

Serafina qizil rangdagi tizzadan yuqorida turuvchi tungi koʻylakda edi. Buning ustiga qizning tanasi ushbu nafis koʻylak ortidan yaqqol koʻzga tashlanmoqda. Uning oppoq oyoqlari va shishib turgan koʻkraklari allaqachon Jiminning nafas olishini ogʻirlashtirgan.

— hamon uxlamadingmi? — oʻrnidan turib, rafiqasi tomon yurishi davomida soʻradi Jimin.
— yarim tunda ham kabinetda ekaningga qaraganda biror muammo borga oʻxshaydi? — dedi Serafina biroz kesatiqli ohangda, qoʻllari esa koʻksiga bogʻlangan..
— oʻylashingga arzimaydi, — deb nam lablarini rafiqasining yuziga bosgan Jimin, soʻngra undan uzoqlashmay yana davom etdi:
— dorilarni ichdingmi? Bugun meni juda qoʻrqitding.

Jimin past ovozda gapirgancha Serafinaning bilagini mayin silay boshladi. Lablar toʻqnashishiga atigi bir necha santimetr mavjud xolos. Aynan shu qisqa masofa qizning aqlini oʻgʻirlab ulgurgan.

Jimin Serafinaning tez-tez koʻtarilib tushayotgan koʻksiga qarab, jilmayib qoʻydi va ehtiyotkor harakatlar bilan qizni devorga tirab, bir qoʻlini uning belidan aylantirdi.
— atayin shu koʻylakni kiydingmi?
— nima demoqchisan? — ogʻir nafaslari sabab biroz duduqlanib soʻradi qiz.
— demoqchimanki, hirslarimni qoʻzgʻatish uchun tayyorgarlik koʻrding. Shundaymi xotinjon?
— menimcha bu foyda berdi?

Jimin rafiqasining istehzo bilan kulib turgan yuziga biroz tikilib turdi va keyin qoʻpol ravishda undan boʻsa ola boshladi. Serafinaning lablarini tishlari orasida ezgʻilab, rohatlanayotgan Jimin rafiqasining belidan oʻralgan qoʻlini sekinlik bilan pastlatdi. Jimin qizning bir oyogʻini yuqoriga koʻtardi-yu oʻzining beliga tiradi va Serafinaga maksimal darajada yaqinlashdi.

Serafina qorin boʻshligʻiga tegib turgan qattiq aʼzo*ni sezdi-yu, ogʻir yutindi. Jimin boʻsani yanada chuqurlashtirib, kiyimini shoshqaloq harakatlar bilan yechdi va polga uloqtirdi. Soʻngra rafiqasining tanasini zoʻrgʻa berkitib turgan tungi koʻylak iplarini uning ikki yelkasidan ham ohista tushirdi.

Koʻylak sirpangancha polga tushgan mahal Serafina erining qarshisida butkul kiyimsiz qoldi. Jimin esa boʻsani uzdi-yu, rafiqasining mukammal tanasiga tikildi.
— baʼzida oʻylab qolaman, qaysi qilgan yaxshi amalim uchun sendek goʻzal rafiqam bor deya..

Serafina oʻzining samimiy tabassumini eriga hadya etdi-yu, qoʻllarini Jiminning boʻynidan oʻradi va uning lablarini qattiq soʻrib, oʻpa boshladi.

Qadamlar ortga tashlanib, ikki tana ham yumshoq divan ustiga quladi. Jimin rafiqasining lablarini qattiq tishlab oldi-yu, keyin oʻrnidan turdi. Uning shimi va ich kiyimi ortidan koʻrinish bergan aʼzo* Serafinaning koʻzlari katta-katta boʻlishiga majbur etdi.
— J..Jimin, menimcha u oldingiga nisbatan ancha y.yirik...

Rafiqasining titrashini koʻrib baralla kulib yuborgan Jimin astagina uning ustiga joylashdi va yuzida kichik oʻpich qoldirdi.
— ota boʻlishni istayman, — deya toʻsatdan maʼlum qildi erkak. Serafina esa undan bu gapni kutmagani sabab yanada dovdirab qoldi.
— albatta hozir emas, butkul tuzalganingdan keyin... Bir qizim boʻlishini istayman. Koʻzlari senikiga oʻxshagan qahva rang boʻlsin, sochlari esa toʻlqinsimon. Har gal uyga qaytganimda "dadajon" deya boʻynimga osilsin, men ham uni qattiq bagʻrimga bosib, yuzlaridan toʻygunimcha oʻpay..

Jimin shularni tasavvur qildi-yu, beixtiyor jilmaydi. Uning qanchalik xursand ekanligini koʻrgan Serafinaning ham kayfiyati koʻtarildi. Jiminning qanday ajoyib ota boʻlishini hayol qilgan Serafina chindan ham farzandli boʻlish haqida oʻylab qoldi.

— farzandli boʻlmoqchi ekanmiz.. tezroq harakatni boshlaylik unda? — deya erining koʻksiga barmoqlarini yurgizdi Serafina...

Jimin sekinlik bilan Serafinaning boʻyin chizigʻi boʻylab lablarini yurgizdi. Serafinaning lablaridan hech qanday tovush chiqmayotgandek tutulsa-da, tanasi allaqachon kuylardi.. har nafasida, barmoqlarining titrashida, yelkasining egilishida...

Jimin nam lablarini klitor* atrofida aylantirib, rafiqasining eng nozik nuqtalari bilan yengil oʻynay boshladi. Serafina pastki labini tishlagancha, boshini yostiqqa bosdi...

Derazadan kirayotgan salqin shamol taʼsirida parda yengil hilpiramoqda. Terisi sovuq havoni sezgan qiz oʻzining oppoq koʻrpasi ichiga yaxshiroq joylashib, yonidagi insonni mahkamroq quchoqladi.

Serafinaning qimirlayverganidan kipriklarini ikkiga ajratgan Jimin chuqur nafas chiqardi-yu, oʻrnidan turib derazani yopdi va pardani oxirgi nuqtaga qadar surdi. Jimin yotogʻiga joylashishdan avval soatga qarab qoʻyishni ham unutmadi..

Jimin rafiqasini qayta issiq quchogʻiga oldi-yu, uni uygʻotish uchun yuziga tegina boshladi.
— mening goʻzal rafiqam yana qancha vaqt uxlamoqchilar? — deya
Serafinaning belidan mahkam quchib, ikki tanani jipslashtirdi Jimin.

Jimin quchogʻiga yanada singib ketgan sevgilisiga qarab kulib qoʻydi-yu, yana uni uygʻonishi uchun erkalay boshladi.
— uygʻonmasang, — Jimin bir zum jim boʻlib qoldi va yana davom etdi:
— labingdan tishlab olaman, — oʻzini kulgidan bazoʻr tiyib gapirdi u, lekin keyin Serafinaning katta-katta ochilgan koʻzlari sabab bor ovozda kulib yubordi.

Serafina eriga oʻqrayib qaradi-da, "telba!" degancha yana koʻrpaga oʻralib oldi. Jimin keng tabassum qildi va rafiqasini qattiq quchdi. Soʻngra uning qulogʻiga yaqin kelib, istagini maʼlum qildi:
— kichkintoyim yana seni xohlayapti..

Serafina shu zahoti koʻrpa ichida Jiminning koʻksidan chimchilab oldi. Jimin boʻlsa baland ovozda kulgancha oʻrnidan turdi. U kiyinish xonasidan yangi kiyimlarini olib, yuvinish uchun vanna tomon yurar ekan bu paytda Serafinaning oʻgʻrincha nigohlari uni har qadamda taʼqib etardi.
— qayergadir ketasanmi? — deb soʻradi u oʻzini beparvo tutishga urinib.
— ha, muhim ishlarim bor bugun.

Jimin rafiqasi tomon oʻgirilmay javob berdi-yu, soʻngra Serafina gapirib ulgurmasdan yuvinish xonasiga kirib ketdi. Serafina esa ensasini qotirgancha oʻziga-oʻzi jahl qildi:
— pff muhim ishlari bor ekan!

Nonushta qilish maqsadida pastki qavatga tushgan Mary Bangchanning bu yerda yoʻq ekanligini koʻrib, biroz hayron qoldi. Mary allaqachon har tong Bangchanning mukammal yuzini koʻrishga, uning shirin iforini tuyishga va yoʻgʻon ovozini eshitishga oʻrganib ulgurgandi.

— Bangchan yoʻqmi? — Mary stullardan biriga joylashar ekan xizmatkor qizdan soʻradi.
— janob bir necha soat oldin chiqib ketgandilar, — deya maʼlum qildi qiz.

Mary nonushta qilishi davomida hayollari faqatgina Bangchanda boʻldi. Qayerga va nima uchun ketganligi uni tobora qiziqtira boshladi. Ammo oʻzini beeʼtibor koʻrsatgancha orqa hovliga chiqdi. U maʼlum muddat basseyn ichiga oyoqlarini tiqib oʻtirgach, chuqur nafas chiqarib oʻrnidan turdi.
— negadir juda zerikarli, — dedi Mary oʻziga-oʻzi.

Shu payt xizmatkorlardan biri kelib, uni Bangchan chaqirayotganini aytdi.
— qayerda u? — deb soʻradi Mary xursand boʻlib.
— janob siz uchun mashina yuboribdilar, tezroq chiqar ekansiz.

Mary yugurgancha xonasiga kirdi va kiyimlarini shoshgancha almashtirib, hovliga chiqdi. U hech ikkilanmay mashinaga oʻtirdi-yu, haydovchidan soʻradi:
— Bangchan qayerda?
— oʻn daqiqada ularni yonida boʻlasiz, kichik xonim, — lab chetida jilmayib, javob berdi yigit. Soʻngra mashina qoʻrgʻon hovlisidan chiqib ketdi.

Mary mashina oynasidan shahar koʻchalarini tomosha qilib ketar ekan bu yerlar qiz uchun mutlaqo begona edi. U Bangchan nima uchun bu yerlarga chaqirganida tushuna olmadi. Yuragida allaqanday gʻashlik paydo boʻldi. Ammo sukut saqlab, sabr qilishni maʼqul koʻrdi u.

Oradan biroz vaqt oʻtgach mashina kichik kafe qarshisida toʻxtadi. Haydovchi oʻrindigʻida oʻtirgan yigit eshikni ochgancha mashinadan tushdi va Maryning tushishi uchun eshikni ochib berdi.
— marhamat, sizni boshlab boraman, — dedi yigit mulozamat bilan.

Mary tushunarsizlik ufurib turgan nigohlarini kafega qaratdi va keyin jimgina yigitning ortidan ergashdi. Kafe ichkarisi deyarli boʻsh edi. Faqatgina burchakda orqa berib oʻtirgan bir yigit bor xolos. Mary uni Bangchan deb oʻyladi. Ammo negadir unga oʻxshamaydi.

Mary yigit oʻtirgan stolga yaqinlashganida u oʻrnidan turdi. Shundagina qiz uning yuzini koʻra oldi.
— Bangchan qayerda?! — deya uni bu yerga olib kelgan yigitdan soʻradi Mary. Ammo javob oʻrniga kulgu yangradi bu yerda..

Mary qarshisida unga jilmayish bilan qarab turgan notanish kimsaga oʻtkir nigohlar bilan tikildi.
— oʻtiring, hali siz bilan uzoq suhbat quramiz. Yana charchab qolmang deymanda?
— kimsiz?! — Jiminning qarshisidagi stulga oʻtirar ekan jiddiy soʻradi Mary.
— deylik.. doʻstingman? — dedi Jimin yuzidagi kichik jilmayishni jiddiylik bilan almashtirib. Uning bu harakati natijasida Maryda qoʻrquv alangaladi.
— maqsadingiz nima? Meni bu yerga aldab keltirganingizga qaraganda muhim biror gapingiz bor?
— ikkimiz uchun ham manfaatli boʻlgan kelishuv tuzmoqchiman.
— rozi boʻlmasamchi?
— senda rozi boʻlishdan boshqa yoʻl bor deb kim aytdi? Jaden sen aytdingmi? — dedi Jimin biroz narida turgan Jadenga istehzoli qarab.
— bas qiling! Ahmoqona gaplaringizga toqatim yoʻq! — allaqachon sabr kosasi toʻlgan qiz gʻazabdan qichqirdi. Soʻngra shiddat bilan stulni ortga surdi-yu, oʻrnidan turdi va ketish uchun ortga oʻgirildi. Ammo Jiminning baland ovozda yangragan gaplari uni joyida toshdek qotishga majbur etdi..
— onang bilan koʻrishishni istarmiding?

#davomi_bor

Yoqimli mutolaa.

Muallif: #Kawase

Assalomu alaykum

GANGSTERNING RAFIQASI

Soat millari yarim tundan oʻtgan boʻlsa-da, kabinet chiroqlari yorqin nur sochishda davom etmoqda. Jimin oʻzining yumshoq kursisida oyoqlarini chalishtirib olgancha, Jaden olib kelgan hujjatlarni koʻzdan kechirardi. Lablarida esa kichik jilmayish..

— qizning onasi nima sababdan uni tashkab ketgani haqida nimadir topdingmi? — deya soʻradi Jimin qoʻlidagi hujjatlardan nigohlarini uzmay.
— aytish biroz noqulay, ammo uning onasi foxisha boʻlgan ekan. Yaʼni qiz nikohsiz tugʻilgan, otasi kimligini esa aniqlay olmadim.
— ayol hozir qayerda?
— olti yilcha oldin Pusanga ketgan, hozir oʻsha yerda turmush oʻrtogʻi bilan oddiygina hayot kechirmoqda.
— demak, eski ishini butkul tashlaganmi?
— ha, janob, — bosh irgʻab tasdiqladi Jaden.

Jimin biroz vaqt oʻylanib turdi-yu, soʻngra Jadenga buyurdi:
— qizga xabar ber, u bilan koʻrishib, gaplashib olishim kerak, — dedi Jimin qoʻlidagilarni stol ustiga tashlar ekan.

Jaden bosh irgʻagancha, xonadan chiqish uchun eshik tomon qadam tashlar ekan Jimin gaplariga qoʻshimcha qildi:
— Bangchan bilmasin.

Jaden xonadan chiqib ketishi bilan xonaga kirib kelgan Serafina Jiminning qoshlari yuqoriga koʻtarilishiga sabab boʻldi.

Serafina qizil rangdagi tizzadan yuqorida turuvchi tungi koʻylakda edi. Buning ustiga qizning tanasi ushbu nafis koʻylak ortidan yaqqol koʻzga tashlanmoqda. Uning oppoq oyoqlari va shishib turgan koʻkraklari allaqachon Jiminning nafas olishini ogʻirlashtirgan.

— hamon uxlamadingmi? — oʻrnidan turib, rafiqasi tomon yurishi davomida soʻradi Jimin.
— yarim tunda ham kabinetda ekaningga qaraganda biror muammo borga oʻxshaydi? — dedi Serafina biroz kesatiqli ohangda, qoʻllari esa koʻksiga bogʻlangan..
— oʻylashingga arzimaydi, — deb nam lablarini rafiqasining yuziga bosgan Jimin, soʻngra undan uzoqlashmay yana davom etdi:
— dorilarni ichdingmi? Bugun meni juda qoʻrqitding.

Jimin past ovozda gapirgancha Serafinaning bilagini mayin silay boshladi. Lablar toʻqnashishiga atigi bir necha santimetr mavjud xolos. Aynan shu qisqa masofa qizning aqlini oʻgʻirlab ulgurgan.

Jimin Serafinaning tez-tez koʻtarilib tushayotgan koʻksiga qarab, jilmayib qoʻydi va ehtiyotkor harakatlar bilan qizni devorga tirab, bir qoʻlini uning belidan aylantirdi.
— atayin shu koʻylakni kiydingmi?
— nima demoqchisan? — ogʻir nafaslari sabab biroz duduqlanib soʻradi qiz.
— demoqchimanki, hirslarimni qoʻzgʻatish uchun tayyorgarlik koʻrding. Shundaymi xotinjon?
— menimcha bu foyda berdi?

Jimin rafiqasining istehzo bilan kulib turgan yuziga biroz tikilib turdi va keyin qoʻpol ravishda undan boʻsa ola boshladi. Serafinaning lablarini tishlari orasida ezgʻilab, rohatlanayotgan Jimin rafiqasining belidan oʻralgan qoʻlini sekinlik bilan pastlatdi. Jimin qizning bir oyogʻini yuqoriga koʻtardi-yu oʻzining beliga tiradi va Serafinaga maksimal darajada yaqinlashdi.

Serafina qorin boʻshligʻiga tegib turgan qattiq aʼzo*ni sezdi-yu, ogʻir yutindi. Jimin boʻsani yanada chuqurlashtirib, kiyimini shoshqaloq harakatlar bilan yechdi va polga uloqtirdi. Soʻngra rafiqasining tanasini zoʻrgʻa berkitib turgan tungi koʻylak iplarini uning ikki yelkasidan ham ohista tushirdi.

Koʻylak sirpangancha polga tushgan mahal Serafina erining qarshisida butkul kiyimsiz qoldi. Jimin esa boʻsani uzdi-yu, rafiqasining mukammal tanasiga tikildi.
— baʼzida oʻylab qolaman, qaysi qilgan yaxshi amalim uchun sendek goʻzal rafiqam bor deya..

Serafina oʻzining samimiy tabassumini eriga hadya etdi-yu, qoʻllarini Jiminning boʻynidan oʻradi va uning lablarini qattiq soʻrib, oʻpa boshladi.

Qadamlar ortga tashlanib, ikki tana ham yumshoq divan ustiga quladi. Jimin rafiqasining lablarini qattiq tishlab oldi-yu, keyin oʻrnidan turdi. Uning shimi va ich kiyimi ortidan koʻrinish bergan aʼzo* Serafinaning koʻzlari katta-katta boʻlishiga majbur etdi.
— J..Jimin, menimcha u oldingiga nisbatan ancha y.yirik...

Rafiqasining titrashini koʻrib baralla kulib yuborgan Jimin astagina uning ustiga joylashdi va yuzida kichik oʻpich qoldirdi.
— ota boʻlishni istayman, — deya toʻsatdan maʼlum qildi erkak. Serafina esa undan bu gapni kutmagani sabab yanada dovdirab qoldi.
— albatta hozir emas, butkul tuzalganingdan keyin... Bir qizim boʻlishini istayman. Koʻzlari senikiga oʻxshagan qahva rang boʻlsin, sochlari esa toʻlqinsimon. Har gal uyga qaytganimda "dadajon" deya boʻynimga osilsin, men ham uni qattiq bagʻrimga bosib, yuzlaridan toʻygunimcha oʻpay..

Jimin shularni tasavvur qildi-yu, beixtiyor jilmaydi. Uning qanchalik xursand ekanligini koʻrgan Serafinaning ham kayfiyati koʻtarildi. Jiminning qanday ajoyib ota boʻlishini hayol qilgan Serafina chindan ham farzandli boʻlish haqida oʻylab qoldi.

— farzandli boʻlmoqchi ekanmiz.. tezroq harakatni boshlaylik unda? — deya erining koʻksiga barmoqlarini yurgizdi Serafina...

Jimin sekinlik bilan Serafinaning boʻyin chizigʻi boʻylab lablarini yurgizdi. Serafinaning lablaridan hech qanday tovush chiqmayotgandek tutulsa-da, tanasi allaqachon kuylardi.. har nafasida, barmoqlarining titrashida, yelkasining egilishida...

Jimin nam lablarini klitor* atrofida aylantirib, rafiqasining eng nozik nuqtalari bilan yengil oʻynay boshladi. Serafina pastki labini tishlagancha, boshini yostiqqa bosdi...

Derazadan kirayotgan salqin shamol taʼsirida parda yengil hilpiramoqda. Terisi sovuq havoni sezgan qiz oʻzining oppoq koʻrpasi ichiga yaxshiroq joylashib, yonidagi insonni mahkamroq quchoqladi.

Serafinaning qimirlayverganidan kipriklarini ikkiga ajratgan Jimin chuqur nafas chiqardi-yu, oʻrnidan turib derazani yopdi va pardani oxirgi nuqtaga qadar surdi. Jimin yotogʻiga joylashishdan avval soatga qarab qoʻyishni ham unutmadi..

Jimin rafiqasini qayta issiq quchogʻiga oldi-yu, uni uygʻotish uchun yuziga tegina boshladi.
— mening goʻzal rafiqam yana qancha vaqt uxlamoqchilar? — deya
Serafinaning belidan mahkam quchib, ikki tanani jipslashtirdi Jimin.

Jimin quchogʻiga yanada singib ketgan sevgilisiga qarab kulib qoʻydi-yu, yana uni uygʻonishi uchun erkalay boshladi.
— uygʻonmasang, — Jimin bir zum jim boʻlib qoldi va yana davom etdi:
— labingdan tishlab olaman, — oʻzini kulgidan bazoʻr tiyib gapirdi u, lekin keyin Serafinaning katta-katta ochilgan koʻzlari sabab bor ovozda kulib yubordi.

Serafina eriga oʻqrayib qaradi-da, "telba!" degancha yana koʻrpaga oʻralib oldi. Jimin keng tabassum qildi va rafiqasini qattiq quchdi. Soʻngra uning qulogʻiga yaqin kelib, istagini maʼlum qildi:
— kichkintoyim yana seni xohlayapti..

Serafina shu zahoti koʻrpa ichida Jiminning koʻksidan chimchilab oldi. Jimin boʻlsa baland ovozda kulgancha oʻrnidan turdi. U kiyinish xonasidan yangi kiyimlarini olib, yuvinish uchun vanna tomon yurar ekan bu paytda Serafinaning oʻgʻrincha nigohlari uni har qadamda taʼqib etardi.
— qayergadir ketasanmi? — deb soʻradi u oʻzini beparvo tutishga urinib.
— ha, muhim ishlarim bor bugun.

Jimin rafiqasi tomon oʻgirilmay javob berdi-yu, soʻngra Serafina gapirib ulgurmasdan yuvinish xonasiga kirib ketdi. Serafina esa ensasini qotirgancha oʻziga-oʻzi jahl qildi:
— pff muhim ishlari bor ekan!

#davomi_bor
Muallif: #Kawase

GANGSTERNING RAFIQASI

Soat millari yarim tundan oʻtgan boʻlsa-da, kabinet chiroqlari yorqin nur sochishda davom etmoqda. Jimin oʻzining yumshoq kursisida oyoqlarini chalishtirib olgancha, Jaden olib kelgan hujjatlarni koʻzdan kechirardi. Lablarida esa kichik jilmayish..

— qizning onasi nima sababdan uni tashkab ketgani haqida nimadir topdingmi? — deya soʻradi Jimin qoʻlidagi hujjatlardan nigohlarini uzmay.
— aytish biroz noqulay, ammo uning onasi foxisha boʻlgan ekan. Yaʼni qiz nikohsiz tugʻilgan, otasi kimligini esa aniqlay olmadim.
— ayol hozir qayerda?
— olti yilcha oldin Pusanga ketgan, hozir oʻsha yerda turmush oʻrtogʻi bilan oddiygina hayot kechirmoqda.
— demak, eski ishini butkul tashlaganmi?
— ha, janob, — bosh irgʻab tasdiqladi Jaden.

Jimin biroz vaqt oʻylanib turdi-yu, soʻngra Jadenga buyurdi:
— qizga xabar ber, u bilan koʻrishib, gaplashib olishim kerak, — dedi Jimin qoʻlidagilarni stol ustiga tashlar ekan.

Jaden bosh irgʻagancha, xonadan chiqish uchun eshik tomon qadam tashlar ekan Jimin gaplariga qoʻshimcha qildi:
— Bangchan bilmasin.

Jaden xonadan chiqib ketishi bilan xonaga kirib kelgan Serafina Jiminning qoshlari yuqoriga koʻtarilishiga sabab boʻldi.

Serafina qizil rangdagi tizzadan yuqorida turuvchi tungi koʻylakda edi. Buning ustiga qizning tanasi ushbu nafis koʻylak ortidan yaqqol koʻzga tashlanmoqda. Uning oppoq oyoqlari va shishib turgan koʻkraklari allaqachon Jiminning nafas olishini ogʻirlashtirgan.

— hamon uxlamadingmi? — oʻrnidan turib, rafiqasi tomon yurishi davomida soʻradi Jimin.
— yarim tunda ham kabinetda ekaningga qaraganda biror muammo borga oʻxshaydi? — dedi Serafina biroz kesatiqli ohangda, qoʻllari esa koʻksiga bogʻlangan..
— oʻylashingga arzimaydi, — deb nam lablarini rafiqasining yuziga bosgan Jimin, soʻngra undan uzoqlashmay yana davom etdi:
— dorilarni ichdingmi? Bugun meni juda qoʻrqitding.

Jimin past ovozda gapirgancha Serafinaning bilagini mayin silay boshladi. Lablar toʻqnashishiga atigi bir necha santimetr mavjud xolos. Aynan shu qisqa masofa qizning aqlini oʻgʻirlab ulgurgan.

Jimin Serafinaning tez-tez koʻtarilib tushayotgan koʻksiga qarab, jilmayib qoʻydi va ehtiyotkor harakatlar bilan qizni devorga tirab, bir qoʻlini uning belidan aylantirdi.
— atayin shu koʻylakni kiydingmi?
— nima demoqchisan? — ogʻir nafaslari sabab biroz duduqlanib soʻradi qiz.
— demoqchimanki, hirslarimni qoʻzgʻatish uchun tayyorgarlik koʻrding. Shundaymi xotinjon?
— menimcha bu foyda berdi?

Jimin rafiqasining istehzo bilan kulib turgan yuziga biroz tikilib turdi va keyin qoʻpol ravishda undan boʻsa ola boshladi. Serafinaning lablarini tishlari orasida ezgʻilab, rohatlanayotgan Jimin rafiqasining belidan oʻralgan qoʻlini sekinlik bilan pastlatdi. Jimin qizning bir oyogʻini yuqoriga koʻtardi-yu oʻzining beliga tiradi va Serafinaga maksimal darajada yaqinlashdi.

Serafina qorin boʻshligʻiga tegib turgan qattiq aʼzo*ni sezdi-yu, ogʻir yutindi. Jimin boʻsani yanada chuqurlashtirib, kiyimini shoshqaloq harakatlar bilan yechdi va polga uloqtirdi. Soʻngra rafiqasining tanasini zoʻrgʻa berkitib turgan tungi koʻylak iplarini uning ikki yelkasidan ham ohista tushirdi.

Koʻylak sirpangancha polga tushgan mahal Serafina erining qarshisida butkul kiyimsiz qoldi. Jimin esa boʻsani uzdi-yu, rafiqasining mukammal tanasiga tikildi.
— baʼzida oʻylab qolaman, qaysi qilgan yaxshi amalim uchun sendek goʻzal rafiqam bor deya..

Serafina oʻzining samimiy tabassumini eriga hadya etdi-yu, qoʻllarini Jiminning boʻynidan oʻradi va uning lablarini qattiq soʻrib, oʻpa boshladi.

Qadamlar ortga tashlanib, ikki tana ham yumshoq divan ustiga quladi. Jimin rafiqasining lablarini qattiq tishlab oldi-yu, keyin oʻrnidan turdi. Uning shimi va ich kiyimi ortidan koʻrinish bergan aʼzo* Serafinaning koʻzlari katta-katta boʻlishiga majbur etdi.
— J..Jimin, menimcha u oldingiga nisbatan ancha y.yirik...

Rafiqasining titrashini koʻrib baralla kulib yuborgan Jimin astagina uning ustiga joylashdi va yuzida kichik oʻpich qoldirdi.
— ota boʻlishni istayman, — deya toʻsatdan maʼlum qildi erkak. Serafina esa undan bu gapni kutmagani sabab yanada dovdirab qoldi.
— albatta hozir emas, butkul tuzalganingdan keyin... Bir qizim boʻlishini istayman. Koʻzlari senikiga oʻxshagan qahva rang boʻlsin, sochlari esa toʻlqinsimon. Har gal uyga qaytganimda "dadajon" deya boʻynimga osilsin, men ham uni qattiq bagʻrimga bosib, yuzlaridan toʻygunimcha oʻpay..

Jimin shularni tasavvur qildi-yu, beixtiyor jilmaydi. Uning qanchalik xursand ekanligini koʻrgan Serafinaning ham kayfiyati koʻtarildi. Jiminning qanday ajoyib ota boʻlishini hayol qilgan Serafina chindan ham farzandli boʻlish haqida oʻylab qoldi.

— farzandli boʻlmoqchi ekanmiz.. tezroq harakatni boshlaylik unda? — deya erining koʻksiga barmoqlarini yurgizdi Serafina...

Jimin sekinlik bilan Serafinaning boʻyin chizigʻi boʻylab lablarini yurgizdi. Serafinaning lablaridan hech qanday tovush chiqmayotgandek tutulsa-da, tanasi allaqachon kuylardi.. har nafasida, barmoqlarining titrashida, yelkasining egilishida...

Jimin nam lablarini klitor* atrofida aylantirib, rafiqasining eng nozik nuqtalari bilan yengil oʻynay boshladi. Serafina pastki labini tishlagancha, boshini yostiqqa bosdi...

Derazadan kirayotgan salqin shamol taʼsirida parda yengil hilpiramoqda. Terisi sovuq havoni sezgan qiz oʻzining oppoq koʻrpasi ichiga yaxshiroq joylashib, yonidagi insonni mahkamroq quchoqladi.

Serafinaning qimirlayverganidan kipriklarini ikkiga ajratgan Jimin chuqur nafas chiqardi-yu, oʻrnidan turib derazani yopdi va pardani oxirgi nuqtaga qadar surdi. Jimin yotogʻiga joylashishdan avval soatga qarab qoʻyishni ham unutmadi..

Jimin rafiqasini qayta issiq quchogʻiga oldi-yu, uni uygʻotish uchun yuziga tegina boshladi.
— mening goʻzal rafiqam yana qancha vaqt uxlamoqchilar? — deya
Serafinaning belidan mahkam quchib, ikki tanani jipslashtirdi Jimin.

Jimin quchogʻiga yanada singib ketgan sevgilisiga qarab kulib qoʻydi-yu, yana uni uygʻonishi uchun erkalay boshladi.
— uygʻonmasang, — Jimin bir zum jim boʻlib qoldi va yana davom etdi:
— labingdan tishlab olaman, — oʻzini kulgidan bazoʻr tiyib gapirdi u, lekin keyin Serafinaning katta-katta ochilgan koʻzlari sabab bor ovozda kulib yubordi.

Serafina eriga oʻqrayib qaradi-da, "telba!" degancha yana koʻrpaga oʻralib oldi. Jimin keng tabassum qildi va rafiqasini qattiq quchdi. Soʻngra uning qulogʻiga yaqin kelib, istagini maʼlum qildi:
— kichkintoyim yana seni xohlayapti..

Serafina shu zahoti koʻrpa ichida Jiminning koʻksidan chimchilab oldi. Jimin boʻlsa baland ovozda kulgancha oʻrnidan turdi. U kiyinish xonasidan yangi kiyimlarini olib, yuvinish uchun vanna tomon yurar ekan bu paytda Serafinaning oʻgʻrincha nigohlari uni har qadamda taʼqib etardi.
— qayergadir ketasanmi? — deb soʻradi u oʻzini beparvo tutishga urinib.
— ha, muhim ishlarim bor bugun.

Jimin rafiqasi tomon oʻgirilmay javob berdi-yu, soʻngra Serafina gapirib ulgurmasdan yuvinish xonasiga kirib ketdi. Serafina esa ensasini qotirgancha oʻziga-oʻzi jahl qildi:
— pff muhim ishlari bor ekan!

#davomi_bor
Muallif: #Kawase

Champ-de-Mars bog‘idagi qorongʻu kecha. Havoda yengil parfyum va yangi gullarning hidi. Osmon qora ipakday silliq, uning yonida Eyfel minorasi millionlab yulduzdek yaltiraydi. Quyosh oʻz oʻrnini allaqachon oy bilan almashgan, lekin Parij hanuz yorqin.

O‘rtada bezakli oq matoli romantik stol, atrofida issiq nur sochayotgan shamchiroqlar. Stolda ikkita kristall bokal va qimmatbaho fransuz ichimliklari.

Jungkookning qarshisida oʻtirgan qizning yuzi Eyfel minorasi tomon burilgan. U qirmizi, yelkasi ochiq va beliga mahkam yopishib turuvchi libos kiygan. Lablari ham libos rangiga mos toʻq qizil rangda, sochlari esa dengiz toʻlqinlari kabi yoyilgan.

Jungkook qizga qorongʻu — istak toʻla nigohlari bilan tikilgancha oʻrnidan turib, unga yaqinlashdi. Erkakning old tugmalaridan bir nechtasi ochiq. Bu esa uni yanada koʻrkamroq koʻrsatishga xizmat qilmoqda.

Jungkook qizning orqasidan quchib, uning boʻyni tomon egildi. Uning nam lablari qizning yonoqlariga bosilib, asta-sekin pastlab, boʻyniga yetdi.

Qiz hech nima demadi. Faqatgina ogʻir yutindi. Nafas olishi esa allaqachon tezlashib ulgurgan.

Shu payt Eyfel minorasi ustida qizning tasvirlari paydo boʻldi. Soʻngra "for my only love" yozuvi porladi. Qiz bularni kuzatar ekan yuragi gupirlab, hayajondan koʻzlari yoshlandi.
— bu.. bu menmi?

Jungkook qizning yoniga choʻkkalab, kaftini uning soniga qoʻydi. Keyinroq esa erkakning barmoqlari sekinlik bilan yuqoriga siljidi.
— seni goʻzalligingni butun shahar tomosha qilishini istadim, mushukcham, — dedi Jungkook qoʻlini qizning nozik nuqtasiga qadar yuqorilatib.
— Jungkook~ senga qanday rahmat aytishni ham bilmayapman. Ishon, bugun eng baxtli kunim boʻldi..

Jungkook uning yuzini kaftlari orasiga oldi-yu, bosh barmogʻi bilan lablari atrofini silashni boshladi.

— hech narsa dema. Shunchaki bu kecha ruxsat ber, — deya qizning lablari tomon egildi Jungkook.

Ularning lablari toʻqnashdi. Tobora chuqurlashayotgan boʻsa davomida Jungkook qizni oʻziga yaqinroq tortdi. Qoʻllari esa allaqachon uning tanasida kezmoqda.

Jungkook ohista harakatlar bilan qizni koʻtarib olgancha, stoldan biroz uzoqlikda qurilgan chodir tomon yurdi.

— bu tun ikkimiz uchun ham unutilmas boʻlishini taʼminlayman, mushukcham, — deya shivirladi Jungkook qizning qulogʻi atrofiga nam lablarini bosar ekan.
— menga yoqyapti, — deb oshkor qildi qiz Jungkook uning ustiga joylashayotgan payt.
— sakkiz raunddan keyin ham shu gapni ayta olasanmi?

Jungkookning gaplaridan soʻng qizning lablarida oʻynoqi tabassum paydo boʻldi-yu, sekinlik bilan qoʻllarini uning boʻynidan oʻradi va uni oʻziga yaqinlashtirdi.

Qaynoq lablar qayta birlashdi, oradagi masofa esa butkul yoʻqoldi. Holbuki, ular orasida hech qachon "masofa" boʻlmagan..

Soat millari toʻxtashni istamay, oldinga odimlaydi. Erkakning qoʻllari qizning boʻyin sohasidan sirgʻalib tushib, uning koʻkraklarida toʻxtadi. Ulkan kaftlar orasida ayovsiz ezilayotgan uncha kichik boʻlmagan nozik qism sabab qiz past ovozda ingrab qoʻydi.

Ortiq sabri yetmasligini sezgan Jungkook ust kiyimini shoshgancha yechib, bir chetga uloqtirdi. Erkak qizni shirin oʻpichlari bilan aldayotgan bir mahalda uning qoʻllari qizning kiyimini yechish bilan band edi.

Qizning tanasi butunlay kiyimlardan ozod boʻlgach, Jungkookning koʻzlari ehtirosdan qisildi. Uning allaqachon qattiqlashganini* payqagan qiz esa keng tabassum qildi.
— yalang tanam seni chindan ham sakkiz raundgacha olib boradi, shunday emasmi?
— inkor etsam, katta gunoh boʻlar?

Istehzoli kulib qoʻygan Jungkook yana qizning lablarini asirlikka oldi.. Bu gal yumshoq emas, goʻyo yutib yuborishga tayyordek.

10.08.2025.
Seul markaziy shifoxonasi.

Ekranda koʻrinib turgan yashil chiziqlar erkakning tirik ekanidan dalolat berib turardi. Ammo shifokorlarda allaqachon uning uygʻonishiga boʻlgan zarracha umid ham yoʻqolib ulgurgan edi.

Shifokorlarning fikriga doim qarshi chiqadigan biri bor... U - Soolin. Jungkookning bolalikdagi doʻsti va eng boshidan buyon uni ich-ichidan sevib kelgan qiz. Soolin bir kuni albatta u koʻzlarini ochishiga ishonadi. Va Jungkook uygʻonganida birinchi boʻlib uni koʻrishi kerak. Shu sababli ham Soolin har kuni shifoxonada. Bir lahzaga boʻlsa-da, yigitni yolgʻiz qoldirmaydi.

Soolin kravat yonidagi stulda oʻtirar, koʻzlari yumilgan, qoʻllari esa Jungkookning qoʻlidan mahkam tutib turardi. U kaftlari orasidagi qoʻlni kichik bir qimirlashi sabab oʻrnidan uchib turdi-yu, Jungkookga yaqin keldi.
— Jungkook? S.sen meni eshityapsanmi?

Ammo javoban jimlik. Soolin "balki menga shunday tuyulgandir?" deb oʻyladi-yu, boshini yigitning koʻksiga qoʻyib, yigʻlab yubordi.

Bir necha soniya oʻtgach, Soolin yelkasiga qoʻyilgan qoʻl sabab boshini koʻtardi va Jungkookning nigohlari bilan toʻqnashdi. Soolin bir lahza qotib qoldi. U ayni damda buni tush deb oʻyladi. Yigirma olti kundan buyon koma holatida boʻlgan Jungkook koʻzlarini ochdi.. hatto shifokorlar ham umidini uzib boʻlishgan vaqtda.

Soolinning koʻzlaridan yosh oqib, erkakning koʻksiga tushdi. U Jungkookning yuzini kaftlari orasiga olib, qattiqroq yigʻlab yubordi va uni quchogʻiga otildi.
— tush emas, toʻgʻrimi? Sen koʻzlaringni ochding.. bu tush boʻlishi mumkin emas! — degancha Jungkookning koʻzlariga yosh toʻla koʻzlari bilan qaradi Soolin.

Jungkookning nigohlari hissiz va xorgʻin koʻrinardi. Soolin esa buni uzoq vaqt koma holatida boʻlganidan deb hisobladi. Qiz Jungkookning yuzlarini silab, bir necha daqiqa uning koʻzlariga tikilib turdi va keyin oʻrnidan turib, shifokorlarni chaqirish maqsadida xonadan yugurgancha chiqib ketdi.

Jungkook nigohlarini shiftga tikdi. Ayni damda uning hayollarida koʻplab javobsiz savollar mavjud edi.

U chuqur nafas oldi-yu, koʻzlarini yumdi. Shu lahzada uning koʻz oldida bir necha daqiqa oldin koʻrgan tushi qayta gavdalandi. Tushida koʻrgan qiz.. u kim? Jungkook qizning yuzini eslashga urina boshladi. Ammo birdan quloqlarini kuchli chiyillash egallab, boshida qattiq ogʻriq turdi. Erkakning koʻz oldi xiralashib, nafas olishi ogʻirlashib ketdi..

Jungkook boshini qoʻllari bilan changallab, ogʻriqni toʻxtatishga harakat qildi. Ammo yoʻq. Ogʻriq battar kuchaya bordi. Shu lahzada xonaga Soolin bilan birga shifokorlar kirib kelishdi. Ular Jungkookning bu kabi holatini koʻrishdi-yu, tezda unga tinchlantiruvchi ukol qilishdi.

Jungkook sekinlik bilan tinchlandi, quloqlarini egallab olgan chiyillash ham, boshidagi kuchli ogʻriq ham yoʻqoldi.

— unga nima boʻldi? — deya bosh shifokordan soʻradi Soolin pastroq ovozda. Ammo bu savolga javob unda ham yoʻq edi hozircha..
— janobni tekshiruvdan oʻtkazishimiz lozim. Shunda hammasi ayon boʻladi. Hozircha dam olsin, bir necha soatdan soʻng tekshiruvlarni boshlaymiz.

Bosh shifokor gaplarini yakunlagach, xonada faqatgina Soolin va Jungkook qolishdi. Soolin ohistalik bilan stulga oʻtirib, Jungkookning qoʻlidan tutdi va mehr bilan pichirladi:
— dam ol, men doim shu yerdaman.

Fransiya — Parij.

Koʻp qavatli binoning tom qismida oʻtirgan juftlikning nigohlari shahar koʻchalaridagi yorqin chiroqlarga qaratilgandi. Ular maydalab yogʻayotgan yomgʻirga ham sira eʼtibor berishmas, bor diqqati ayni hozirgi baxtli lahzalarga qaratilgan edi.

Erkak oʻtkir ichimlikdan qadahga quyib, qiz tomon uzatdi. Oʻzi esa Parij koʻchalarini tomosha qilishda davom etdi.
— viski aynan men uchun yaratilgandek, — deya qadahdagi ichimlikni soʻnggi tomchisiga qadar simirib, jilmayib qoʻydi qiz.

Erkak lab chetida kulib, qizning iyagidan tutdi va uning ichimlik taʼsirida nam boʻlgan lablarini tili bilan yalab oldi. Qizdan bir necha santimetrga uzoqlashgan erkak past ovozda shivirladi:
— mazali..

Qizning lablarida tabassum oʻynadi. Soʻngra u yuzini yuqoriga — yulduzlar bilan toʻla osmonga qaratdi. Shu lahzada yorqin bir yulduz uchganiga guvoh boʻldi u.
— yo xudoyim! Yulduz uchdi! Koʻrdingmi? Yulduz uchdi! — deb quvonchdan qichqira boshladi qiz bir yonidagi erkakga, bir osmonga qarab.

— har doim yulduz uchganida meni esla, — dedi erkak qizning qoʻli ustiga oʻzining nisbatan ancha yirik qoʻlini joylar ekan.
— yoʻq.. sababi har yulduz uchganida yonimda boʻlishingni istayman.

Qizning gaplari sabab erkakning lablari yanada keng yoyildi. U sevgilisining qoʻlini mahkamroq tutishi davomida qizning lablari tomon sekinlik bilan yaqinlasha bordi va soʻnggida ularning lablari qayta birlashdi.

Erkak bir necha soniya uchun qizning lablaridan uzildi-yu, "seni sevaman, mushukcham" degach, takror uning lablari ustidan egalik qildi.

Koʻrayotgan tushi sabab yotogʻida sovuq terga botgan Amora ilk bora koʻzlarini qoʻrquv bilan ochdi. U qurib ketgan lablari orasidan "tush ekan" deya taʼkidlab, oʻrnidan turdi va yuvinish xonasiga kirib, muzdek suv bilan yuzini qayta-qayta yuvdi.

Amora yotogʻiga qaytib kelar ekan uning nigohlari javon ustidagi soatga tushdi: 03:21. Tong otishiga vaqt bor. U oʻzini holsizgina kravatiga tashlab, koʻzlarini shiftga qaratdi. Amoraning hayolida faqatgina bir soʻz aylanar edi:
— har yulduz uchganida meni esla...

Qizning koʻzlari beixtiyor yoshga toʻlar ekan u yigʻlab yubormaslik uchun koʻzlarini pirpirata boshladi. Nega shuncha vaqt oʻtgach uni tushida koʻrganini Amoraning oʻzi ham tushuna olmadi. Ammo u yuragi qattiq ogʻriyotganini his qildi.

Amora oʻrnidan turib, ayvonga chiqdi. U qoʻllarini ayvon panjaralariga tirab, yoshli koʻzlari bilan osmonga tikildi. Amora porlab turgan yulduzlarga qarab, oʻziga-oʻzi shivirladi:
— meni kechir...

Eshik ohista ikki-uch bora taqilladi. Xonadan "kiring" soʻzi eshitilgach, Soolin sekingina ichkariga kirdi. Shifokor qizni koʻrib, qoʻli bilan stulga oʻtirishga ishora qildi.
— tahlil natijalari yaxshimi, janob? — deb soʻradi Soolin stulga oʻtirish davomida.
— rosti qanday aytishni ham bilmayman.. oʻq uning xotirani boshqarib turuvchi miyasiga zarar yetkazgan. Shu sabab janob Jeon maʼlum muddatlik xotirasini yoʻqotgan. Xotira qaytishi yoki umuman qaytmasligi ham mumkin. Aslida uni oʻzi tirik qolgani katta bir moʻjiza edi, shunday emasmi?

Shifokorning gaplarini eshitib turgan qizning koʻzlari beixtiyor yoshga toʻldi. U shifokorning oxirgi gaplarini tasdiqlash uchun shunchaki bosh irgʻab qoʻydi va keyin ikkilanish bilan xonadan chiqib ketdi.

Soolin shifoxona koridoriga chiqqach, oʻsha yerdagi stullardan biriga joylashdi. U boshini yerga qaratib, ovozsiz yigʻlay boshladi.
— yigʻlsmasangchi, axir uning ahvoli yaxshi-ku.. — dedi Soolin goʻyo oʻzini-oʻzi ovutmoqchi boʻlgandek.

Soolin bir necha daqiqa shu holatda oʻtirgach, yuzini kaftlari bilan artib tashladi. Chunki hayolida "Jungkook yigʻlaganimni koʻrsa, xafa boʻladi" degan fikr bor edi..

Soolin Jungkookning palatasiga yetib kelgach, eshik qarshisida biroz vaqt turib qoldi. Soʻngra chuqur nafas chiqardi-yu, biroz jilmayish bilan ichkariga kirdi.
— Jungkook, hozir qaysi yil? — deb soʻradi Soolin dabdurustdan.
— nega soʻrayapsan buni? — dedi Jungkook kulib. Uning hayolida Soolin yilni unutib qoʻygandek edi.
— shunchaki oʻzim..
— mendan xavotir olma, ahvolim juda yaxshi. Yaʼni hozir qaysi yil ekanligini bilmaydigan darajada yomon emas. Hozir 2023-yil iyun oyi.

Jungkookning bergan javobidan soʻng Soolinning koʻzlaridan yosh oqib tushdi. U koʻzlarini yigitdan olib qochib, pirpirata boshladi.
— nega yigʻlayapsan? — deya qizning qoʻlidan tutib, uni oʻzi tomonga burmoqchi boʻldi Jungkook. Ammo Soolin koʻz yoshlarini koʻrsatmaslik uchun yuzini boshqa tomonga burib oldi.

Soolin koʻz yoshlarini shoshqaloqlik bilan artib tashladi-yu, telefoni ekranini yoqdi va Jungkookga qaratdi.
— Jungkook, hozir.. 2025-yil avgust, — dedi Soolin zoʻrgʻa...

#davomi_bor
Muallif: #Kawase

Champ-de-Mars bog‘idagi qorongʻu kecha. Havoda yengil parfyum va yangi gullarning hidi. Osmon qora ipakday silliq, uning yonida Eyfel minorasi millionlab yulduzdek yaltiraydi. Quyosh oʻz oʻrnini allaqachon oy bilan almashgan, lekin Parij hanuz yorqin.

O‘rtada bezakli oq matoli romantik stol, atrofida issiq nur sochayotgan shamchiroqlar. Stolda ikkita kristall bokal va qimmatbaho fransuz ichimliklari.

Bangchanning qarshisida oʻtirgan qizning yuzi Eyfel minorasi tomon burilgan. U qirmizi, yelkasi ochiq va beliga mahkam yopishib turuvchi libos kiygan. Lablari ham libos rangiga mos toʻq qizil rangda, sochlari esa dengiz toʻlqinlari kabi yoyilgan.

Bangchan qizga qorongʻu — istak toʻla nigohlari bilan tikilgancha oʻrnidan turib, unga yaqinlashdi. Erkakning old tugmalaridan bir nechtasi ochiq. Bu esa uni yanada koʻrkamroq koʻrsatishga xizmat qilmoqda.

Bangchan qizning orqasidan quchib, uning boʻyni tomon egildi. Erkakning nam lablari qizning yonoqlariga bosilib, asta-sekin pastlab, boʻyniga yetdi.

Qiz hech nima demadi. Faqatgina ogʻir yutindi. Nafas olishi esa allaqachon tezlashib ulgurgan.

Shu payt Eyfel minorasi ustida qizning tasvirlari paydo boʻldi. Soʻngra "for my only love" yozuvi porladi. Qiz bularni kuzatar ekan yuragi gupirlab, hayajondan koʻzlari yoshlandi.
— bu.. bu menmi?

Bangchan qizning yoniga choʻkkalab, kaftini uning soniga qoʻydi. Erkakning barmoqlari sekinlik bilan yuqoriga siljiydi.
— seni butun shahar tomosha qilishini istadim.
— Chan.. senga qanday rahmat aytishni ham bilmayapman.

Bangchan uning yuzini kaftlari orasiga olib, bosh barmogʻi bilan lablarini silashni boshladi.

— hech narsa dema. Shunchaki ruxsat ber, — deya qizning lablari tomon egildi Bangchan.

Ularning lablari toʻqnashdi. Tobora chuqurlashayotgan boʻsa davomida Bangchan qizni oʻziga yaqinroq tortdi. Qoʻllari esa allaqachon uning tanasida kezmoqda.

Bangchan ohista harakatlar bilan qizni koʻtarib, stoldan biroz uzoqlikda qurilgan chodir tomon yurdi.

— bu tun ikkimiz uchun ham unutilmas boʻlishini taʼminlayman, — deya shivirladi Bangchan qizning ustiga joylashish davomida.

Qizning lablarida oʻynoqi tabassum paydo boʻldi-yu, sekinlik bilan qoʻllarini erkakning boʻynidan oʻrab, uni oʻziga yaqinlashtirdi.

Qaynoq lablar qayta birlashdi, oradagi masofa esa butkul yoʻqoldi. Holbuki, ular orasida hech qachon "masofa" boʻlmagan..

Soat millari toʻxtashni istamay, oldinga odimlaydi. Erkakning qoʻllari qizning boʻyin sohasidan sirgʻalib tushib, uning koʻkraklarida toʻxtadi. Ulkan kaftlar orasida ayovsiz ezilayotgan uncha kichik boʻlmagan nozik qism sabab qiz past ovozda ingrab qoʻydi.

Ortiq sabri yetmasligini sezgan Bangchan ust kiyimini shoshgancha yechib bir chetga uloqtirdi. Erkak qizni shirin oʻpichlari bilan aldayotgan bir mahalda uning qoʻllari qizning kiyimini yechish bilan band edi..

04.08.2025.
Seul markaziy shifoxonasi.

Ekranda koʻrinib turgan yashil chiziqlar erkakning tirik ekanidan dalolat berib turardi. Ammo shifokorlarda allaqachon uning uygʻonishiga boʻlgan zarracha umid ham yoʻqolib ulgurgan edi.

Shifokorlarning fikriga doim qarshi chiqadigan biri bor... U - Kawase. Bangchanning bolalikdagi doʻsti va eng boshidan buyon uni ich-ichidan sevib kelgan qiz. Kawase bir kuni albatta u koʻzlarini ochishiga ishonadi. Va Bangchan uygʻonganida birinchi boʻlib uni koʻrishi kerak. Shu sababli ham Kawase har kuni shifoxonada. Bir lahzaga boʻlsa-da, yigitni yolgʻiz qoldirmaydi.

Kawase kravat yonidagi stulda oʻtirar, koʻzlari yumilgan, qoʻllari esa Bangchanning qoʻlidan mahkam tutib turardi. U kaftlari orasidagi qoʻlni kichik bir qimirlashi sabab oʻrnidan uchib turdi-yu, Bangchanga yaqin keldi.
— Chan? S.sen meni eshityapsanmi?

Ammo javoban jimlik. Kawase "balki menga shunday tuyulgandir?" deb oʻyladi-yu, boshini yigitning koʻksiga qoʻyib, yigʻlab yubordi.

Bir necha soniya oʻtgach, Kawase yelkasiga qoʻyilgan qoʻl sabab boshini koʻtardi va Bangchanning nigohlari bilan toʻqnashdi. Kawase bir lahza qotib qoldi. U ayni damda buni tush deb oʻyladi. Yigirma olti kundan buyon koma holatida boʻlgan Bangchan koʻzlarini ochdi.. hatto shifokorlar ham umidini uzib boʻlishgan vaqtda.

Kawasening koʻzlaridan yosh oqib, erkakning koʻksiga tushdi. U Bangchanning yuzini kaftlari orasiga olib, qattiqroq yigʻlab yubordi va uni quchogʻiga otildi.
— tush emas, toʻgʻrimi? Sen koʻzlaringni ochding.. bu tush boʻlishi mumkin emas! — degancha yigitning koʻzlariga yosh toʻla koʻzlari bilan qaradi Kawase.

Bangchanning nigohlari hissiz va xorgʻin koʻrinardi. Kawase esa buni uzoq vaqt koma holatida boʻlganidan deb hisobladi. Qiz Bangchanning yuzlarini silab, bir necha daqiqa uning koʻzlariga tikilib turdi va keyin oʻrnidan turib, shifokorlarni chaqirish maqsadida xonadan yugurgancha chiqib ketdi.

Bangchan nigohlarini shiftga tikdi. Ayni damda uning hayollarida koʻplab javobsiz savollar mavjud edi.

Bangchan chuqur nafas oldi-yu, koʻzlarini yumdi. Shu lahzada uning koʻz oldida bir necha daqiqa oldin koʻrgan tushi qayta gavdalandi. Tushida koʻrgan qiz.. u kim? Bangchan qizning yuzini eslashga urina boshladi. Ammo birdan quloqlarini kuchli chiyillash egallab, boshida qattiq ogʻriq turdi. Erkakning koʻz oldi xiralashib, nafas olishi ogʻirlashib ketdi..

Bangchan boshini qoʻllari bilan changallab, ogʻriqni toʻxtatishga harakat qildi. Ammo yoʻq. Ogʻriq battar kuchaya bordi. Shu lahzada xonaga Kawase bilan birga shifokorlar kirib kelishdi. Ular Bangchanning bu kabi holatini koʻrishdi-yu, tezda unga tinchlantiruvchi ukol qilishdi.

Bangchan sekinlik bilan tinchlandi, quloqlarini egallab olgan chiyillash ham, boshidagi kuchli ogʻriq ham yoʻqoldi.

— unga nima boʻldi? — deya bosh shifokordan soʻradi Kawase pastroq ovozda. Ammo bu savolga javob unda ham yoʻq edi hozircha..
— janobni tekshiruvdan oʻtkazishimiz lozim. Shunda hammasi ayon boʻladi. Hozircha dam olsin, bir necha soatdan soʻng tekshiruvlarni boshlaymiz.

Bosh shifokor gaplarini yakunlagach, xonada faqatgina Kawase va Bangchan qolishdi. Kawase ohistalik bilan stulga oʻtirib, Bangchanning qoʻlidan tutdi va mehr bilan pichirladi:
— dam ol, men doim shu yerdaman.

Fransiya — Parij.

Koʻp qavatli binoning tom qismida oʻtirgan juftlikning nigohlari shahar koʻchalaridagi yorqin chiroqlarga qaratilgandi. Ular maydalab yogʻayotgan yomgʻirga ham sira eʼtibor berishmas, bor diqqati ayni hozirgi baxtli lahzalarga qaratilgan edi.

Yigit oʻtkir ichimlikdan qadahga quyib, qiz tomon uzatdi. Oʻzi esa Parij koʻchalarini tomosha qilishda davom etdi.
— viski aynan men uchun yaratilgandek, — deya qadahdagi ichimlikni soʻnggi tomchisiga qadar simirib, jilmayib qoʻydi qiz.

Yigit lab chetida kulib, qizning iyagidan tutdi va uning ichimlik taʼsirida nam boʻlgan lablarini tili bilan yalab oldi. Qizdan bir necha santimetrga uzoqlashgan yigit past ovozda shivirladi:
— mazali..

Qizning lablarida tabassum oʻynadi. Soʻngra u yuzini yuqoriga — yulduzlar bilan toʻla osmonga qaratdi. Shu lahzada yorqin bir yulduz uchganiga guvoh boʻldi u.
— yo xudoyim! Yulduz uchdi! Koʻrdingmi? Yulduz uchdi! — deb quvonchdan qichqira boshladi qiz bir yonidagi yigitga, bir osmonga qarab.

— har doim yulduz uchganida meni esla, — dedi yigit qizning qoʻli ustiga oʻzining nisbatan ancha yirik qoʻlini joylar ekan.
— yoʻq, sababi.. har yulduz uchganida yonimda boʻlishingni istayman.

Qizning gaplari sabab yigitning lablari yanada keng yoyildi. U sevgilisining qoʻlini mahkamroq tutishi davomida qizning lablari tomon sekinlik bilan yaqinlasha bordi va soʻnggida ularning lablari qayta birlashdi.

Yigit bir necha soniya uchun qizning lablaridan uzildi-yu, "seni sevaman" degach, takror uning lablari ustidan egalik qildi.

Koʻrayotgan tushi sabab yotogʻida sovuq terga botgan Amora ilk bora koʻzlarini qoʻrquv bilan ochdi. U qurib ketgan lablari orasidan "tush ekan" deya taʼkidlab, oʻrnidan turdi va yuvinish xonasiga kirib, muzdek suv bilan yuzini qayta-qayta yuvdi.

Amora yotogʻiga qaytib kelar ekan uning nigohlari javon ustidagi soatga tushdi: 03:21. Tong otishiga vaqt bor. U oʻzini holsizgina kravatiga tashlab, koʻzlarini shiftga qaratdi. Amoraning hayolida faqatgina bir soʻz aylanar edi:
— har yulduz uchganida meni esla...

Qizning koʻzlari beixtiyor yoshga toʻlar ekan u yigʻlab yubormaslik uchun koʻzlarini pirpirata boshladi. Nega shuncha vaqt oʻtgach uni tushida koʻrganini Amoraning oʻzi ham tushuna olmadi. Ammo u yuragi qattiq ogʻriyotganini his qildi.

Amora oʻrnidan turib, ayvonga chiqdi. U qoʻllarini ayvon panjaralariga tirab, yoshli koʻzlari bilan osmonga tikildi. Amora porlab turgan yulduzlarga qarab, oʻziga-oʻzi shivirladi:
— meni kechir...

Eshik ohista ikki-uch bora taqilladi. Xonadan "kiring" soʻzi eshitilgach, Kawase sekingina ichkariga kirdi. Shifokor qizni koʻrib, qoʻli bilan stulga oʻtirishga ishora qildi.
— tahlil natijalari yaxshimi, janob? — deb soʻradi Kawase stulga oʻtirish davomida.
— rosti qanday aytishni ham bilmayman.. oʻq uning xotirani boshqarib turuvchi miyasiga zarar yetkazgan. Shu sabab Bangchan maʼlum muddatlik xotirasini yoʻqotgan. Xotira qaytishi yoki umuman qaytmasligi ham mumkin. Aslida uni oʻzi tirik qolgani katta bir moʻjiza edi, shunday emasmi?

Shifokorning gaplarini eshitib turgan qizning koʻzlari beixtiyor yoshga toʻldi. U shifokorning oxirgi gaplarini tasdiqlash uchun shunchaki bosh irgʻab qoʻydi va keyin ikkilanish bilan xonadan chiqib ketdi.

Kawase shifoxona koridoriga chiqqach, oʻsha yerdagi stullardan biriga joylashdi. U boshini yerga qaratib, ovozsiz yigʻlay boshladi.
— yigʻlsmasangchi, axir uning ahvoli yaxshi-ku.. — dedi Kawase goʻyo oʻzini-oʻzi ovutmoqchi boʻlgandek.

Kawase bir necha daqiqa shu holatda oʻtirgach, yuzini kaftlari bilan artib tashladi. Chunki hayolida "Bangchan yigʻlaganimni koʻrsa, xafa boʻladi" degan fikr bor edi..

Kawase Bangchanning palatasiga yetib kelgach, eshik qarshisida biroz vaqt turib qoldi. Soʻngra chuqur nafas chiqardi-yu, biroz jilmayish bilan ichkariga kirdi.
— Bangchan, hozir qaysi yil? — deb soʻradi Kawase dabdurustdan.
— nega soʻrayapsan buni? — dedi Bangchan kulib. Uning hayolida Kawase yilni unutib qoʻygandek edi.
— shunchaki oʻzim..
— mendan xavotir olma, ahvolim juda yaxshi. Yaʼni hozir qaysi yil ekanligini bilmaydigan darajada yomon emas. Hozir 2023-yil iyun oyi.

Bangchanning bergan javobidan soʻng Kawasening koʻzlaridan yosh oqib tushdi. U koʻzlarini yigitdan olib qochib, pirpirata boshladi.
— nega yigʻlayapsan? — deya qizning qoʻlidan tutib, uni oʻzi tomonga burmoqchi boʻldi Bangchan. Ammo Kawase koʻz yoshlarini koʻrsatmaslik uchun yuzini boshqa tomonga burib oldi.

Kawase koʻz yoshlarini shoshqaloqlik bilan artib tashladi-yu, telefoni ekranini yoqdi va Bangchanga qaratdi.
— Chan, hozir.. 2025-yil avgust, — dedi Kawase zoʻrgʻa...

#davomi_bor
Muallif: #Kawase

Champ-de-Mars bog‘idagi qorongʻu kecha. Havoda yengil parfyum va yangi gullarning hidi. Osmon qora ipakday silliq, uning yonida Eyfel minorasi millionlab yulduzdek yaltiraydi. Quyosh oʻz oʻrnini allaqachon oy bilan almashgan, lekin Parij hanuz yorqin.

O‘rtada bezakli oq matoli romantik stol, atrofida issiq nur sochayotgan shamchiroqlar. Stolda ikkita kristall bokal va qimmatbaho fransuz ichimliklari.

Bangchanning qarshisida oʻtirgan qizning yuzi Eyfel minorasi tomon burilgan. U qirmizi, yelkasi ochiq va beliga mahkam yopishib turuvchi libos kiygan. Lablari ham libos rangiga mos toʻq qizil rangda, sochlari esa dengiz toʻlqinlari kabi yoyilgan.

Bangchan qizga qorongʻu — istak toʻla nigohlari bilan tikilgancha oʻrnidan turib, unga yaqinlashdi. Erkakning old tugmalaridan bir nechtasi ochiq. Bu esa uni yanada koʻrkamroq koʻrsatishga xizmat qilmoqda.

Bangchan qizning orqasidan quchib, uning boʻyni tomon egildi. Erkakning nam lablari qizning yonoqlariga bosilib, asta-sekin pastlab, boʻyniga yetdi.

Qiz hech nima demadi. Faqatgina ogʻir yutindi. Nafas olishi esa allaqachon tezlashib ulgurgan.

Shu payt Eyfel minorasi ustida qizning tasvirlari paydo boʻldi. Soʻngra "for my only love" yozuvi porladi. Qiz bularni kuzatar ekan yuragi gupirlab, hayajondan koʻzlari yoshlandi.
— bu.. bu menmi?

Bangchan qizning yoniga choʻkkalab, kaftini uning soniga qoʻydi. Erkakning barmoqlari sekinlik bilan yuqoriga siljiydi.
— seni butun shahar tomosha qilishini istadim.
— Chan.. senga qanday rahmat aytishni ham bilmayapman.

Bangchan uning yuzini kaftlari orasiga olib, bosh barmogʻi bilan lablarini silashni boshladi.

— hech narsa dema. Shunchaki ruxsat ber, — deya qizning lablari tomon egildi Bangchan.

Ularning lablari toʻqnashdi. Tobora chuqurlashayotgan boʻsa davomida Bangchan qizni oʻziga yaqinroq tortdi. Qoʻllari esa allaqachon uning tanasida kezmoqda.

Bangchan ohista harakatlar bilan qizni koʻtarib, stoldan biroz uzoqlikda qurilgan chodir tomon yurdi.

— bu tun ikkimiz uchun ham unutilmas boʻlishini taʼminlayman, — deya shivirladi Bangchan qizning ustiga joylashish davomida.

Qizning lablarida oʻynoqi tabassum paydo boʻldi-yu, sekinlik bilan qoʻllarini erkakning boʻynidan oʻrab, uni oʻziga yaqinlashtirdi.

Qaynoq lablar qayta birlashdi, oradagi masofa esa butkul yoʻqoldi. Holbuki, ular orasida hech qachon "masofa" boʻlmagan..

Soat millari toʻxtashni istamay, oldinga odimlaydi. Erkakning qoʻllari qizning boʻyin sohasidan sirgʻalib tushib, uning koʻkraklarida toʻxtadi. Ulkan kaftlar orasida ayovsiz ezilayotgan uncha kichik boʻlmagan nozik qism sabab qiz past ovozda ingrab qoʻydi.

Ortiq sabri yetmasligini sezgan Bangchan ust kiyimini shoshgancha yechib bir chetga uloqtirdi. Erkak qizni shirin oʻpichlari bilan aldayotgan bir mahalda uning qoʻllari qizning kiyimini yechish bilan band edi..

04.08.2025.
Seul markaziy shifoxonasi.

Ekranda koʻrinib turgan yashil chiziqlar erkakning tirik ekanidan dalolat berib turardi. Ammo shifokorlarda allaqachon uning uygʻonishiga boʻlgan zarracha umid ham yoʻqolib ulgurgan edi.

Shifokorlarning fikriga doim qarshi chiqadigan biri bor... U - Kawase. Bangchanning bolalikdagi doʻsti va eng boshidan buyon uni ich-ichidan sevib kelgan qiz. Kawase bir kuni albatta u koʻzlarini ochishiga ishonadi. Va Bangchan uygʻonganida birinchi boʻlib uni koʻrishi kerak. Shu sababli ham Kawase har kuni shifoxonada. Bir lahzaga boʻlsa-da, yigitni yolgʻiz qoldirmaydi.

Kawase kravat yonidagi stulda oʻtirar, koʻzlari yumilgan, qoʻllari esa Bangchanning qoʻlidan mahkam tutib turardi. U kaftlari orasidagi qoʻlni kichik bir qimirlashi sabab oʻrnidan uchib turdi-yu, Bangchanga yaqin keldi.
— Chan? S.sen meni eshityapsanmi?

Ammo javoban jimlik. Kawase "balki menga shunday tuyulgandir?" deb oʻyladi-yu, boshini yigitning koʻksiga qoʻyib, yigʻlab yubordi.

Bir necha soniya oʻtgach, Kawase yelkasiga qoʻyilgan qoʻl sabab boshini koʻtardi va Bangchanning nigohlari bilan toʻqnashdi. Kawase bir lahza qotib qoldi. U ayni damda buni tush deb oʻyladi. Yigirma olti kundan buyon koma holatida boʻlgan Bangchan koʻzlarini ochdi.. hatto shifokorlar ham umidini uzib boʻlishgan vaqtda.

Kawasening koʻzlaridan yosh oqib, erkakning koʻksiga tushdi. U Bangchanning yuzini kaftlari orasiga olib, qattiqroq yigʻlab yubordi va uni quchogʻiga otildi.
— tush emas, toʻgʻrimi? Sen koʻzlaringni ochding.. bu tush boʻlishi mumkin emas! — degancha yigitning koʻzlariga yosh toʻla koʻzlari bilan qaradi Kawase.

Bangchanning nigohlari hissiz va xorgʻin koʻrinardi. Kawase esa buni uzoq vaqt koma holatida boʻlganidan deb hisobladi. Qiz Bangchanning yuzlarini silab, bir necha daqiqa uning koʻzlariga tikilib turdi va keyin oʻrnidan turib, shifokorlarni chaqirish maqsadida xonadan yugurgancha chiqib ketdi.

Bangchan nigohlarini shiftga tikdi. Ayni damda uning hayollarida koʻplab javobsiz savollar mavjud edi.

Bangchan chuqur nafas oldi-yu, koʻzlarini yumdi. Shu lahzada uning koʻz oldida bir necha daqiqa oldin koʻrgan tushi qayta gavdalandi. Tushida koʻrgan qiz.. u kim? Bangchan qizning yuzini eslashga urina boshladi. Ammo birdan quloqlarini kuchli chiyillash egallab, boshida qattiq ogʻriq turdi. Erkakning koʻz oldi xiralashib, nafas olishi ogʻirlashib ketdi..

Bangchan boshini qoʻllari bilan changallab, ogʻriqni toʻxtatishga harakat qildi. Ammo yoʻq. Ogʻriq battar kuchaya bordi. Shu lahzada xonaga Kawase bilan birga shifokorlar kirib kelishdi. Ular Bangchanning bu kabi holatini koʻrishdi-yu, tezda unga tinchlantiruvchi ukol qilishdi.

Bangchan sekinlik bilan tinchlandi, quloqlarini egallab olgan chiyillash ham, boshidagi kuchli ogʻriq ham yoʻqoldi.

— unga nima boʻldi? — deya bosh shifokordan soʻradi Kawase pastroq ovozda. Ammo bu savolga javob unda ham yoʻq edi hozircha..
— janobni tekshiruvdan oʻtkazishimiz lozim. Shunda hammasi ayon boʻladi. Hozircha dam olsin, bir necha soatdan soʻng tekshiruvlarni boshlaymiz.

Bosh shifokor gaplarini yakunlagach, xonada faqatgina Kawase va Bangchan qolishdi. Kawase ohistalik bilan stulga oʻtirib, Bangchanning qoʻlidan tutdi va mehr bilan pichirladi:
— dam ol, men doim shu yerdaman.

Fransiya — Parij.

Koʻp qavatli binoning tom qismida oʻtirgan juftlikning nigohlari shahar koʻchalaridagi yorqin chiroqlarga qaratilgandi. Ular maydalab yogʻayotgan yomgʻirga ham sira eʼtibor berishmas, bor diqqati ayni hozirgi baxtli lahzalarga qaratilgan edi.

Yigit oʻtkir ichimlikdan qadahga quyib, qiz tomon uzatdi. Oʻzi esa Parij koʻchalarini tomosha qilishda davom etdi.
— viski aynan men uchun yaratilgandek, — deya qadahdagi ichimlikni soʻnggi tomchisiga qadar simirib, jilmayib qoʻydi qiz.

Yigit lab chetida kulib, qizning iyagidan tutdi va uning ichimlik taʼsirida nam boʻlgan lablarini tili bilan yalab oldi. Qizdan bir necha santimetrga uzoqlashgan yigit past ovozda shivirladi:
— mazali..

Qizning lablarida tabassum oʻynadi. Soʻngra u yuzini yuqoriga — yulduzlar bilan toʻla osmonga qaratdi. Shu lahzada yorqin bir yulduz uchganiga guvoh boʻldi u.
— yo xudoyim! Yulduz uchdi! Koʻrdingmi? Yulduz uchdi! — deb quvonchdan qichqira boshladi qiz bir yonidagi yigitga, bir osmonga qarab.

— har doim yulduz uchganida meni esla, — dedi yigit qizning qoʻli ustiga oʻzining nisbatan ancha yirik qoʻlini joylar ekan.
— yoʻq, sababi.. har yulduz uchganida yonimda boʻlishingni istayman.

Qizning gaplari sabab yigitning lablari yanada keng yoyildi. U sevgilisining qoʻlini mahkamroq tutishi davomida qizning lablari tomon sekinlik bilan yaqinlasha bordi va soʻnggida ularning lablari qayta birlashdi.

Yigit bir necha soniya uchun qizning lablaridan uzildi-yu, "seni sevaman" degach, takror uning lablari ustidan egalik qildi.

Koʻrayotgan tushi sabab yotogʻida sovuq terga botgan Amora ilk bora koʻzlarini qoʻrquv bilan ochdi. U qurib ketgan lablari orasidan "tush ekan" deya taʼkidlab, oʻrnidan turdi va yuvinish xonasiga kirib, muzdek suv bilan yuzini qayta-qayta yuvdi.

Amora yotogʻiga qaytib kelar ekan uning nigohlari javon ustidagi soatga tushdi: 03:21. Tong otishiga vaqt bor. U oʻzini holsizgina kravatiga tashlab, koʻzlarini shiftga qaratdi. Amoraning hayolida faqatgina bir soʻz aylanar edi:
— har yulduz uchganida meni esla...

Qizning koʻzlari beixtiyor yoshga toʻlar ekan u yigʻlab yubormaslik uchun koʻzlarini pirpirata boshladi. Nega shuncha vaqt oʻtgach uni tushida koʻrganini Amoraning oʻzi ham tushuna olmadi. Ammo u yuragi qattiq ogʻriyotganini his qildi.

Amora oʻrnidan turib, ayvonga chiqdi. U qoʻllarini ayvon panjaralariga tirab, yoshli koʻzlari bilan osmonga tikildi. Amora porlab turgan yulduzlarga qarab, oʻziga-oʻzi shivirladi:
— meni kechir...

Eshik ohista ikki-uch bora taqilladi. Xonadan "kiring" soʻzi eshitilgach, Kawase sekingina ichkariga kirdi. Shifokor qizni koʻrib, qoʻli bilan stulga oʻtirishga ishora qildi.
— tahlil natijalari yaxshimi, janob? — deb soʻradi Kawase stulga oʻtirish davomida.
— rosti qanday aytishni ham bilmayman.. oʻq uning xotirani boshqarib turuvchi miyasiga zarar yetkazgan. Shu sabab Bangchan maʼlum muddatlik xotirasini yoʻqotgan. Xotira qaytishi yoki umuman qaytmasligi ham mumkin. Aslida uni oʻzi tirik qolgani katta bir moʻjiza edi, shunday emasmi?

Shifokorning gaplarini eshitib turgan qizning koʻzlari beixtiyor yoshga toʻldi. U shifokorning oxirgi gaplarini tasdiqlash uchun shunchaki bosh irgʻab qoʻydi va keyin ikkilanish bilan xonadan chiqib ketdi.

Kawase shifoxona koridoriga chiqqach, oʻsha yerdagi stullardan biriga joylashdi. U boshini yerga qaratib, ovozsiz yigʻlay boshladi.
— yigʻlsmasangchi, axir uning ahvoli yaxshi-ku.. — dedi Kawase goʻyo oʻzini-oʻzi ovutmoqchi boʻlgandek.

Kawase bir necha daqiqa shu holatda oʻtirgach, yuzini kaftlari bilan artib tashladi. Chunki hayolida "Bangchan yigʻlaganimni koʻrsa, xafa boʻladi" degan fikr bor edi..

Kawase Bangchanning palatasiga yetib kelgach, eshik qarshisida biroz vaqt turib qoldi. Soʻngra chuqur nafas chiqardi-yu, biroz jilmayish bilan ichkariga kirdi.
— Bangchan, hozir qaysi yil? — deb soʻradi Kawase dabdurustdan.
— nega soʻrayapsan buni? — dedi Bangchan kulib. Uning hayolida Kawase yilni unutib qoʻygandek edi.
— shunchaki oʻzim..
— mendan xavotir olma, ahvolim juda yaxshi. Yaʼni hozir qaysi yil ekanligini bilmaydigan darajada yomon emas. Hozir 2023-yil iyun oyi.

Bangchanning bergan javobidan soʻng Kawasening koʻzlaridan yosh oqib tushdi. U koʻzlarini yigitdan olib qochib, pirpirata boshladi.
— nega yigʻlayapsan? — deya qizning qoʻlidan tutib, uni oʻzi tomonga burmoqchi boʻldi Bangchan. Ammo Kawase koʻz yoshlarini koʻrsatmaslik uchun yuzini boshqa tomonga burib oldi.

Kawase koʻz yoshlarini shoshqaloqlik bilan artib tashladi-yu, telefoni ekranini yoqdi va Bangchanga qaratdi.
— Chan, hozir.. 2025-yil avgust, — dedi Kawase zoʻrgʻa...

#davomi_bor
Muallif: #Kawase