І адкрые гэтую нізку чалавек шырокай душы і шырокага сьпектру сваёй музычнай дзейнасьці — Сяргей Пукст.

Тутака вы даведаецеся на якія канцэрты Сяргей у мінулам годзе не схадзіў, якую музыку не паслухаў і якія альбомы не выпусьціў. Чытайма!

В уходящем году довольно мало ходил на концерты. Как я люблю говорить, мне бы самому на свои концерты успеть. Поэтому буду говорить, скорее, о выступлениях тех, кого я пропустил и, конечно, теперь об этом жалею.

Понятно, что глобальной потерей этого года (смерть Никиты Мелкозерова — совершенно отдельная тема, которая в голове едва ли уложится) является распад группы «Петля Пристрастия», поскольку при всем обилии великолепных артистов из Беларуси, начиная от Светы Бень и заканчивая Настей Рыдлевской, потеря такой мощной группы все равно невосполнима. Я просто, к сожалению, катался по Европе параллельно с «Петлей», поэтому я или был в каком-то другом городе, а если и мог пойти, то где-то в этот момент откисал.

Зато у меня была возможность по ходу этого года время от времени делить сцену с интересными австрийскими, немецкими и французскими группами. Особенно запомнилось выступление с французским rock-in-opposition бэндом Jack Dupont, я буквально стоял разинув рот, оставшись на их хедлайнерский сет. И самое дикое, что в сквот, где мы играли, на 3 группы — в нашем сэндвиче были еще польские пост-панки — пришло аж 7 человек! Но еще раз повторюсь, просто мне было понятно, зачем французы взяли в руки гитары (а мне это понятно далеко не всегда), это была просто очень мощная сюрпризная музыка.

Ну и классическая проблема, что ты можешь здесь пойти на массу мероприятий, но ты или работаешь, или надо выделить необходимые прямо на жизнь, деньги. Пока я работал, народ из Минска приезжал на Swans, например, а я не мог здесь в Ваве пройти ради них несколько километров. Поэтому, конечно, прозвучит это несколько гривуазно, но эстетически меня поразила встреча с немолодой уже богиней грез Катажиной Фигурой, звездой фильма с говорящим названием «Секс-миссия», в ближайшем от меня доме культуры.
На Точку К не сходил, на Егора Забелова, к сожалению, тоже. Но всем рекомендую, по возможности, их выступлений не пропускать.

Работа, которая меня так занимает, кстати, это не только преподавание английского, но и работа над новым альбомом Георгия Добро, потому что я уже почувствовал, что надо подбросить дровишек в проект. Я уже и сам подустал исполнять классический репертуар. В Pukst/Agayan тоже уже готово процентов 60 нового материала. Где-то внутри меня прогорает еше никак не обкатанный здесь True Litwin Beat, который в следующем году надо будет все-таки расчехлить.

Возвращаясь именно к впечатлениям, был рад делить сцену с прекрасной группой Синдром Самазванца. Уладзь Лянкевич пригласил выступить перед ними на презентации их нового шикарного альбома, вышедшего в этом году. Группа очень интересно и непросто работает в психоделической эстетике, но это, прежде всего, интересная, всегда неожиданная музыка.

Я давно слежу за проектами Никиты Орлова, мы с ним и играли вместе и сцену делили. Я очень рад, что один из проектов с его участием — группа Союз выдала просто потрясающий альбом в этом году.

В Варшаве, кстати, много где можно купить очень дешевые и необычные винилы. Сорри за некоторую высоколобость, но я купил убойный просто с театральной музыкой Генри Перселла, и уже успел подзапилить вторую сторону пластинки с произведениями новых венских классиков. Там произведения Антона Веберна.
В Берлине за 12 евро — чистый грабеж — купил тонюсенькую книжечку интервью Телониуса Монка, но все равно очень доволен.

Ходил на музыку к кино Ольги Подгайской и был тоже очень доволен. Это было, кажется, еще весной, выступал Five-Storey Ensemble. Но это всегда хорошо.

Так что жизнь кипит, желаю всем попадать на те концерты, куда не попадаю сам. И самому себе желаю уже перестать тупить и дотомить, наконец, тушеное мясо своих проектов и выдать уже хоть 2 альбома в наступающем году.

Всех с праздниками и увидимся на музыкальных баррикадах в новом году!

Гэты год быў нібы надзвычайна плённым для Ільлі: альбом на вершы «Вершы», ютуб канал «на пачатку было слова», многа разнастайных музычных выступаў і ня мала праслуханых калегаў па сцэне.

Запрашаем заглянуць у канцэртнае жыцьцё музыкі, паглядзець на пекныя выявы з музыкай і паслухаць музыкі музыкі.

Для мяне 2025 год у творчай, музычнай сфэры запомніўся, насамперш, агульнай разнастайнасьцю. Як у Беларусі, так і ў замежжы зьяўляюцца новыя цікавыя музыкі, а старыя не даюць засумаваць — радуюць новым гучаньнем або выдаюць клясыку стылю. Разьвіваецца інфраструктура для творцаў: інфармацыйныя каналы, пляцоўкі для імпрэзаў, творчыя згуртаваньні, суполкі й г.д.

Зрэшты, так, нібіта, можна сказаць пра кожны год, бо развой а зьмены — рэч натуральная. Штогод “нараджаюцца” новыя выканаўцы, зьяўляецца сьвежая музыка або цікавыя фарматы. Аднак, мяне радуе, што гэта ўсё цяпер вырастае там, дзе ўвогуле не павінна было расьці. На высушанай непрыдатнай глебе, у цяжкіх умовах, у якіх апынуліся сядні беларусы ўва ўсім сьвеце. Прыемна назіраць, што куды б нас не занесла доля, няглядзячы на ўсе жыцьцёвыя выпрабаваньні, мы ўсё адно імкнемся напоўніць гэты сьвет сваёю энэргіяй, спрабуем дадаць хварбаў у шэра-блядую рэчаіснасьць. Таму я ўважаю, што варта заўважаць гэты бурлівы творчы вір і натхняцца, каб будучны год прынёс яшчэ больш добрай музыкі, івэнтаў і згуртаваў нас як ніколі раней.

Што датычыць канкрэтных імпрэз, якія запомніліся, то тут, збольшага, магу назваць толькі тыя, на якіх самому давялося выступаць.

Паэтычны вечар 25 красавіка ў Познані.

Паэтычны вечар 25 красавіка ў Познані адзначыўся ня толькі безгустоўнай (і бессэнсоўнай) правакацыяй з спробай зырваць вечар і выступ Сербскага Нажа, але й файнымі выступамі нашых познаньскіх і варшаўскіх зуброў. Быў рады паслухаць таленавітыя вершы Ільлі Сініцы, Сані Клюева і Ганны Шакель, на жаль ня трапіў на Фрыдрыха Самотнага і Данілу Вашкевіча цалкам, але ўпэўнены, што гэта было добра. З музыкі адзначу Сербскі Нож — ужо толькі тое, што яны прыцягваюць фрыкаў, якія пратэстуюць проці іх творчасьці, само сабой кажа пра іх каштоўнасьць як мастакоў. Што датычыць канкрэтна музыкі — для мяне блізкая іх эмацыйнасьць і шчырасьць, хацеў бы паболей такой беларускай музыкі ў розных жанрах. Таму зычу сябрам ізь Сербскага Нажа творчых посьпехаў, працавітасьці а натхненьня!

Рок-пікнік 14 чэрвеня пад мастом у Варшаве.

Я думаю за гэтым фарматам будучыня! Прыемны летні вечар, раптоўны івэнт, мост, бераг ракі, вогнішча, шмат музыкі, арганізацыя на каленцы, шмат знаёмых і незнаёмых твараў — для мяне гэта ідэальны мікс. Адчуў сябе як у 16-м годзе летам ў Менску, калі ў календары было больш п’яных і тусовачных дзён, чым цьвярозых… Але вяртаемся да тэмы… Слаба памятаю свой выступ, здаецца ён быў няўдалы і досыць недарэчны для такой падмастовай акустыцы, затое атрымаў асалоду ад Маразма Аркадыя, Сербскага Нажа і Голай Манашцы, з таго, што ўрыўкамі ўзьнікае ў памяці. Для поўнага кайфа не ставала толькі каб раздавалі шашлык. Раю дадаць у наступным годзе такую функцыю.

Далей у нас гіг 30-31 жніўня “Канец лета” ў Варшаве.

На жаль трапіў толькі на першы дзень гэнага дзейства, але агулам быў усьцешаны такой ініцыятывай і арганізацыяй. Рады зьяўленьню на беларускай музычнай сцэне фрэшманаў “Наступны прыпынак”. Гэта тое, чаго даўно не ставала нашай музыцы. Зычу выпусьціць больш трэкаў налета і даць больш файных канцэртаў. З выступаў хачу адзначыць “Кміт-ансамбль” — у поўным складзе музыка загучэла новымі колерамі, але ўвогуле, ствараецца уражаньне даўно сыграннага дзесяцігоддзямі гурта, які выдае стылю ўжо ня першы раз.

Канцэрт “І + І” ў Беластоку 29 лістапада.

Хачу яшчэ, як асабісты праект, адзначыць невялікі канцэрт “І + І” ў Беластоку 29 лістапада. Гэта мая першая спроба за доўгі час арганізаваць нешта музычнае самому. Падумаў, чаму бы не запрасіць свайго сябра Ільлю Сініцу ў Беласток, паграць нам свае песьні і ў канцы выдаць яшчэ традыцыйных мужчынскіх сьпеваў ад “Валачобнікаў”. Нягледзячы на сырую арганізацыю й гук на каленцы, атмасфэра была добрая, дамашняя. Прастора цалкам запоўнілася людзьмі й агулам усё прайшло добра. Таму залічваю гэты канцэрт як асабісты арганізацыйны посьпех.

Паэтычны Вечар Кшталт 14 сьнежня.

Закончым з падзеямі астатнім паэтычным вечарам Кшталт 14 сьнежня.
Адзіны мой выступ за год, які мне спадабаўся, у тым ліку таму, што гук быў прыемны, хвала гукарэжысэру! Агулам, канцэнтрацыя добрых выступаў зашкальвала, як і рандомнага крынжа ад невядомых мэтраў з залі. Музычная частка ўвогуле ўлятае кудысьці ў космас: Уладзь Лянкевіч, Андрусь Такінданг, Андрэй Лугін… Адным словам — было выдатна. Адзін мінус, на маю думку, гэта зацягнутасьць, праз што многія стаміліся і пайшлі спаць, не дачакаўшыся канца.

Калі казаць пра асабістыя вынікі — гэты год мне падарыў шмат радасьці а пакутаў. Але радасьцяў больш: выклаў міні-альбом “Вершы”, пачаў весьці свой ютуб-канал “На пачатку было слова”, шмат граў і сьпяваў, павандраваў, пабачыў новыя мясьціны й пераехаў у новае места. Асобна хачу падзячыць усім новым людзям, якія зьявіліся ў маім жыцьці сёлета, вы даяцё надзею на лепшае! Таксама ўдзячны ўсім прыкрасьцям і крызам, яны загартоўваюць і выяўляюць праўдзівых сяброў.

А чытачам Кшталту зычу каб музло перамагло зло.
З вамі быў Ільля Сіўцоў, бывайце!

І закрываюць рубрыку за 2025 год музыка, дыджэй, выкладчык, прадусар, прэзідэнт Менскай сцэны і першая ўдалая спроба кланаваньня чалавека: Мікіты Арловы.

У Мікітаў Арловых, як і належыць Мікітам Арловым, было 65 канцэртаў, 14 дыджэй сэтаў і 8 калектаваў, у якіх ён прымаў удзел у мінулым годзе.

Важна адзначыць, што вось ужо неўзабаве выйдзе вялікае відэа-інтэрвью зь Мікітай у межах праэкту “Кшталт Твары” і ўсё яшчэ можна падтрымаць каманду і Мікіту на 4fund за іх гігантычную працу.

А пакуль чытайма падрабязнасьці музычных прыгодаў нашага героя за мінулы год.

Ещё один год в рваном темпе, где сначала еле успеваешь перемещаться между репетициями, а потом лежишь дома в апатии и не знаешь, что будет дальше...

Я попробовал посчитать сыгранные концерты и вечеринки за год, и теперь я могу вам ответить в скольких группах я играл в этом году. Ответ 8: Applepicker, JAVVA, СОЮЗ, Ailar & Moon Order, Mojo Exposure, Кміт-ансамбль, Runia, одно выступление с Leibonik. Из них за год два раза распались The Mojo Exposure, воссоединились Moon Order и появился Кміт-ансамбль. Всего около 65 концертов сыграно, а также накручено примерно 14 диджей сетов.

Самые интересные концерты: пропущенные мной из-за высокой температуры — выступления с СОЮЗом в Цюрихе и Шонедорфе, хотя я все же доехал до Стокгольма и это был реально отличный концерт — полный зал джазового клуба Fasching, куда мы вернемся уже в феврале в рамках европейского тура.

Далее, исследование глубинной Варшавы и её периферии с Mojo Exposure. Это вылазки в Сулеювек, Скерневице, Минск-Мазовецкий, а также по ряду баров на пражской стороне Варшавы.

Два тура по Польше с JAVVA плюс разовые и фестивальные вылазки — 10 городов и 15 выступлений.

Этот топ выступлений по группам разделяет Applepicker, столько же раз я выступил за год сольно: разные варшавские клубы, два раза под мостом Понятовскего, два раза в Познани и разок в Берлине.

Кстати о Германии, после совместного концерта Applepicker и Кмит-ансамбля в Берлине, мы отправились на фестиваль Singetreffen в самом сердце Тюрингии, где познакомились и поиграли вместе с людьми из разных стран. Позже осенью мы с Кмит-ансамблем попали на фестиваль Бардаўская восень в Бельске-Подляском, куда я не ожидал попасть примерно никогда.

Начал преподавать музыку и игру на инструментах, провел около 20 уроков, что на самом деле совсем мало, но это только начало.

По релизам, вышла вторая часть моих инструментальных хонтологических работ Haunted Tapes 2, а также синглы-коллаборации с тремя разными артистами, Дусей Шукшиной, Vasilé и Merit. Проделано много работы для будущих релизов.

Мировые новинки музыки были мной почти проигнорированы, но за минской сценой старался следить. Вот что мне приглянулось, без конкретных мест:

Восточный пляж — i / Хорошее время
В частности выделю песню «Конечная» (Зинаида 2 в демо версии), абсолютный фаворит.

Syndrom Samazvanca — Mahajba
Респект за начало альбома в виде 16-ти минутного краут-рок трека.

Макс Лакрицкий — Высокая вода
Едва ли кто-то на минской сцене делает что-то похожее на то, что получилось у Макса.

Michael Dailida — Он слышит пудинг
eli’s ladder — thunder disc
Vapna — Amal

Чалавек выступіў 27 раз і вянцом гэтага няспыннага тура назваў канцэрт у Мідас Кебабе; увосень выпусьціў “EP Vesnoy”; так часта іграў у цягніках, што калі ён заходзіць у метро, людзі яму ціснуць рукі. І гэта толькі малая частка тых прыгодаў, якія перажыў наш герой за мінулы год.

Запрашаем азнаёміцца з падрабязнасьцямі ніжэй.

Первые семь дней этого года я тусовался без остановки — потом бросил пить, отыграл с разными группами три концерта, а когда приехал Артем из Сомнительных инициатив, с которым мы выпустили «Евроспорт», я снова запил и поехал в Гданьск тратить гонорар на бухло и аттракционы. Пил виски дома у Даника из Tensix и смотрел на то, как за несколько часов родилось пять новых песен ЗАО (из них совсем недавно вышли «Авиалинии», хотя сам я больше всего жду «Лес»), после чего наступил месяц отдыха. Его я провел в маленькой комнате под новости и пиццу из Жабки, на которую приходилось зарабатывать в вагонах поездов.

Затем была промо-презентация альбома, которую мы отыграли вместе с «Ножами» в «Двух колах», концерт «Псов» с Unicorn Partisans, поездка во Вроцлав, на котором местная чувиха мне предъявляла за хэйтспич в песне «1312» («Ты вообще читал правила сквота?»), дождливый рок-пикник под мостом и дебют Пересадки в Стамбуле. Я стал ездить в Краков пить коньяк и писать EP Vesnoy с Андреем, потом сделал пиздатый трек с Дусей, а в Золотом Осле отыграл легендарно ебучий концерт: под ногами хрустели пустые банки «Германа Мюллера», и людей было немного.

Летом в Катовицах я смотрел 12 часов подряд Евровидение, в Кракове выхватил штраф за уличную игру, а в Варшаве сменил ветку метро, выступил в музее, съехался с Денисом Дмитриевым и начал снова учиться промоутерству. В октябре отыграл фурорный концерт «Пересадки» с аўаўай, вишневым тортом и jacuzzi (три раза в «Двух колах» выбивало пробки), а уже в Кракове — с Сербским ножом и ajer. Ахуй уходящего года закрепил на гиге с Flowers 15 — давно хотелось сыграть вместе. Почти готов альбом «Псов», называться он будет «Ужас бессмертия». Концерт года — «Конец эпопеи» в «Мидас Кебабе» 9 августа.

Итого: 27 концертов, альбом «ЗАО», епишка Пересадки в Стамбуле и куча синглов всего остального, около тысячи поездов, в которых я пел под укулеле, много общения с новыми людьми, много удачных и не очень творческих авантюр. Без всего этого наверное можно было бы ебнуться, хотя не факт, что этого не произошло всё равно. Давайте все вместе это все продолжать!

Каб азнаёміць вас з выступоўцамі Паэтычнага Вечара #4, мы запыталіся ў іх наконт жыцьцёва важных пытаньняў, а таксама папрасілі пагадаць на альбому "Сьвяты Вечар", каб даведацца ня толькі сьвядомыя адказы, але й анты-сьвядомыя.

Uładz Lankievič

купляю штораз ежы менш
каб голад выганяў з кватэры часцей.
самота ва ўсім.
ці памагло б, калі б мяне касірка абняла?
быць можа далонь закране
калі будзе рэшту даваць?

бязлюдны востраў, але ж мы тут
паскудны монстар зацягне ў кут

я сёння навін не чытаў
галоўнае само даляціць.
цела доўгай белай хмары расколецца
як века крышталёвае труны.
хай промні ўшчэнт пасякуць
мой горад імжы ды хаўтур

так рэдка сонца і дзьмухаўцы
самазабойца адклаў на потым
суіцыд

гора горада сонца — уласна сонца тут няма
слабасць горада хмар — вострыя промні прамяні
промні прамяні промені промні прамяні
промні прамяні помні памяні

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— мой выступ прысвячаецца дню народзінаў Джыма Морысана.

2. Хто ты з калядных вобразаў?

— дзед.

3. Гаданьне па альбому "Сьвяты Вечар". Мы папрасілі Ўладзя задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць песьню і радок. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "куды мы ўсе разам ляцім?"

Адказ: "Gloria, gloria in excelsis Deo!"

Сац. Сеткі Музыкі: www.instagram.com/liankievic/

Andruś Kapeła

Гэтым разам гурт Andruś Kapeła зайграе дуэтам, які складаецца з непасрэдна Андруся Такінданга і гітарыста Андэрэя Лугіна. Абодва ўдзельніка далі нам свае кранальныя адказы на трапныя пытаньні.

Andruś Takindang

Ваўкалака

Доўга дома я не быў,
Уначы на поўню выў,
Поўсцю шэраю парослы,
Воляю пракляты злоснай.
У абліччы ў ваўчыным.
Тры гады без супачыну.
Доўга дома я не быў,
У начы на поўню выў.

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Я зайграю песні з новага альбому " Car Vužyny".

2. Хто ты з калядных вобразаў?

— Дзед.

3. Гаданьне па альбому "Сьвяты Вечар". Мы папрасілі Андруся задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць песьню і радок. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Як справы?"

Адказ: "Зьвіняць званочкі зьвіняць..."

Сац. Сеткі Музыкі: www.instagram.com/takindang

Andrej Luhin

Сувязі

Сувязі
Ў цішыні ткуцца,
Іх не разарваць
Лозунгам гучным.

Пераплятаюцца,
Нас не пакідаюць так,
Паасобку,
У сваіх раскіданых кропках.

Заўсёды, калі ты побач ідзеш -
Гэта мастацтва,
Затрымаць бы час так.
Застаюцца далёка прывычныя межы,
Там там там пакідаем маскі.
Там там там пакідаем маскі.

Пошукі
Патрэбных дазволаў
Павялічваюць хаос -
Ён становіцца фонам.

Ты ўсё атрымаеш,
Калі ўмееш карыстацца свабодай.

Паміж тым, каб ад усяго адрачыся
Або каб усё здабыць -
Я хачу далучыцца,
Я хачу далучыцца
Да крокаў тваіх
Да крокаў, да крокаў, да крокаў тваіх
Да крокаў, да крокаў, да крокаў тваіх

Заўсёды, калі ты побач ідзеш -
Гэта мастацтва,
Затрымаць бы час так.
Застаюцца далёка прывычныя межы,
Там там там пакідаем маскі.
Там там пакідаем маскі.
Там там там пакідаем

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Выступ прысвечаны сустрэчы.

2. Хто ты з калядных вобразаў?

— Чалавек.

3. Гаданьне па альбому "Сьвяты Вечар". Мы папрасілі Андрэя задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць песьню і радок. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Што такое сувязі?"

Адказ: "Gloria, gloria in excelsis Deo!"

Сац. Сеткі Музыкі: https://www.instagram.com/znaxtop/

Каб азнаёміць вас з выступоўцамі Паэтычнага Вечара #4, мы запыталіся ў іх наконт жыцьцёва важных пытаньняў, а таксама папрасілі пагадаць на альбому "Сьвяты Вечар", каб даведацца ня толькі сьвядомыя адказы, але й анты-сьвядомыя.

Алена Варанец

я гляджу на цябе і расшпільваецца паліто
пралязае ў шчыліну радасць, зрываецца з павадка
ёсць яшчэ шанец злавіць,
але хібіць, чапляецца за рукаво рука
усё падчыстую відно і кладзецца на стол

хваля пяшчоты не лашчыць, а б’е наводмаш
свет правярае ці мы апынемся здольнымі
вытрымаць радасць, пакуль яна носіцца коламі

я хацела б казаць «да мяне, радасць» «радасць, побач»

зрэшты, досвед
трымаць свой ланцуг я ўмею змалку
назіраць за вадой і не плыць
лёс вагаецца, разважаючы што рабіць

ён падкідае манетку
і зноў выпадае кідаць мне палку

надта свабодны ашыйнік усёю вагою вісіць на карку

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Узаемасувязям і вадзе ва ўсіх агрэгатных станах.

2. Хто ты з калядных вобразаў?

— Елка ў лесе.

3. Гаданьне па альбому "Сьвяты Вечар". Мы папрасілі Алену задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць песьню і радок. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "куды паварочваць?"

Адказ: "Вадзіць мы будзем карагод, (Мы будзем!) Ля ёлкi хвалу засьпяваем. (Заспяваем!) І нашы мары ў Новы год (Год!) Пачуе Бог — ён сёньня з намі."

Сац. Сеткі Паэткі: www.instagram.com/chakanne_kamety/

Ільля Кульбіцкі

ТРАМВАЙ

глядзіцца неба ў трамвай сустрэчны
мінае неба пусты прыпынак
у залачоным яго блакіце
танцуюць джыгу слупы-іголкі
гляджу ў прашыты трамваем горад
зашыты ў неба ўдыхаю горад
мінай прыпынак сустрэчны горад
ашчэр іголкі ў пустэчу горад
хай будзе джыга тваім блакітам
на залачоных трамвайных струнах
хай будзе неба тваім трамваем
хай чуе шые глядзіць танцуе
хай сёння заўтра тваё навекі
хай будзе з’явіцца прыйдзе стане

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Цудам, спорту, апакаліпсісу.

2. Хто ты з калядных вобразаў?

— Мядзведзь.

3. Гаданьне па альбому "Сьвяты Вечар". Мы папрасілі Ільлю задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць песьню і радок. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Ці ёсць канец бульбасрачу?"

Адказ: У калядную ноч запрагае аленя ў санi,

На якiх цяжкiя мяхi з падарункамi.

I едзе да дзетак Мiкалай."

Сац. Сеткі Паэта: www.facebook.com/profile.php?id=100011637881166

Ільля Сіўцоў (Музыка)

час спыніся на імгненьне,
паволі родныя нікаюць
і я разам зь імі
ніколі боле не спаткаемсa
стой, пакінь хоць памяць
аб той мінуўшчыне цяжарнай
няхай нас пазнаюць, успомняць
тое, што памерла сёньня

краям вока я бачу, што аддзяляе
мяне ад чагосьці большага
усё кончыцца, усё кончыцца
быццам бы неўзабаве
жыць — дакучная работа
навучыце спачываць людзей
і не пакінуць бясконцы бег вакол
то застануса летуценьнікам.

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— усім добрым людзям.

2. Хто ты з калядных вобразаў?

— цыган.

3. Гаданьне па альбому "Сьвяты Вечар". Мы папрасілі Ільлю задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць песьню і радок. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "дзе мой дом?"

Адказ: "Хай песенька мая Яшчэ грамчэй гучыць, Няхай жадаюць шчасця вам Ды звон званчэй звініць..."

Сац. Сеткі Музыкі: fanlink.tv/viersy

Каб азнаёміць вас з выступоўцамі Паэтычнага Вечара #4, мы запыталіся ў іх наконт жыцьцёва важных пытаньняў, а таксама папрасілі пагадаць на альбому "Сьвяты Вечар", каб даведацца ня толькі сьвядомыя адказы, але й анты-сьвядомыя.

Юрка Мельнікаў

Знак бяды

Дзень пачынаўся з пажару,
пачуццяў бясконцай трывогі
І гора, што душыць цяжарам,
Глядзіць на мяне з-пад падлогі.

Гэтыя вуліцы брэшуць!
За кутом не чакае спагада!
Там паўстае незалежнасць
Праз узорнасць вайсковых парадаў!

Гэтыя вуліцы брэшуць!
Спевамі рэек трамвайных.
Не пакідаючы межаў
У сценах хаваюцца тайны.

Як праліваецца кроў,
Як сэрца дрыжыць пад прымусам,
Як бацька з дому сышоў
І ніколі ўжо не вярнуўся

З болем гучаць адгалоссі
Падзеяў мінулых гадоў.
Тое, што адбылося
Не мусіла здарыцца зноў.

Знакі бяды зіхацяць
Новым жыццём у труне,
Клічуць, як родная маці,
Дзесьці чакаюць мяне.

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Мой выступ будзе прысвечаны шаноўным падпісчыкам Кшталт.Слова і ўсім тым, хто знайшоў у сабе сілы выйсці з дому ў нядзелю.

2. Хто ты з калядных вобразаў?

— Няхай будзе дзед. Здаецца, што з кожным годам усё часцей адчуваю сябе дзедам. Ашалелым, забыўшым прыняць таблеткі дзедам.

3. Гаданьне па альбому "Сьвяты Вечар". Мы папрасілі Юрку задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць песьню і радок. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Чаму мне так сорамна?"

Адказ: "Лай-лай, ла-лай-ла-лай,
Мiнyла дзьве тысячы год."

Сац. Сеткі Паэта: t.me/i_t_d_i_t_p

Яраслаў Кірвель

Варшава-3

Перакопана ўся Варшава
Перакопана душа мая
Дакапаўся да Новага свята
скрозь трамвайна-зламаны кайдан.

Усё часцей над/пад Панятышчакам
Вісла - нібы Нёман спявае.
Чапскі, Вех і КірвЕль
на Kciutach rockавое віно каштавалі.

Прага-Поўнач
Нібы стала роднай.
Вуліца-сталь і вуліца-міт
Сустракаюць на Вінклю.

Сустракаю над Віслай світанак
Мяне чакаюць твае 
Найпрыгажэйшы свет і дні
Буду сніць
Каляровыя сны,

Як спяваў зямляк.

Перакопана ўся Варшава 
І разкопана душа мая.
Начапіў ліхтар Божага цела;
Брыгадзір будоўлі цяпер я.

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Пра фарбы, грудзі й запеканкі.

2. Хто ты з калядных вобразаў?

— Я мядзьведзь! Я заўсёды хачу есьць.

3. Гаданьне па альбому "Сьвяты Вечар". Мы папрасілі Яраслава задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць песьню і радок. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Калі я паеду над возера?"

Адказ: "Шчодры вечар добрым людзям! Сьвяты вечар добрым людзям!"

Сац. Сеткі Паэта: instagram.com/yar.vel

Дар'я Бялькевіч

***

Бурбалкі ад дажджу плывуць ўздоўж тратуара
Хочацца выбрацца з вечнага трауру
Перастаць капаць з дахаў
Якія едуць, пакуль я сяджу ў грамадскім транспарце

Кіроўца тралейбуса не адрывае вачэй ад дарогі, даючы рэшту,
лічыць манеты навобмацак, і не памыляецца.
Прыкладна так я ўяўляю сабе Бога

Мы едзем дадому напаўпустыя
Наступны прыпынак таварная
А нам няма чаго прадаваць
Бо самім амаль нічога не засталося
Толькі квіток у светлую будучыню.

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Усім добрым людзям, якія прыйдуць на "Кшталт" 14 снежня.

2. Хто ты з калядных вобразаў?

— Бусел.

3. Гаданьне па альбому "Сьвяты Вечар". Мы папрасілі Дар'ю задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць песьню і радок. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Які будзе 2026 год для мяне?"

Адказ: "На жаль калядная пара (На жаль!) Наступнай зьменіцца парою. (Зьменіцца!) І хопіць нам на год сьвятла, (Хопіць!) Сьвятла каляднага настрою."

Сац. Сеткі Паэткі: instagram.com/darya.bialkevich/

Каб азнаёміць вас з выступоўцамі Паэтычнага Вечара #3, мы запыталіся ў іх наконт жыцьцёва важных пытаньняў, змусілі даслаць фотаздымак свайго любімага паліто, а таксама папрасілі пагадаць на Альфабэце Дэлёза, каб даведацца ня толькі сьвядомыя адказы, але й анты-сьвядомыя.

Няміга

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Першаму жоўтаму лістку і апошняй кроплі сонцаахоўнага крэма.

2. Што для песьняў восень?

— Для песняў восень — небяспека прастудзіць горла, а для восені песні — незаменны элемент, каб не патануць ў туманнай меланхоліі.

3. Гаданьне па Альфабэту Дэлёза. Мы папрасілі гурт Няміга задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць радок і старонку. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Ці паглядзелі госці вечара наш апошні кліп?"

Адказ: "Калі я зразумеў, што коткі й сабакі ўвасабляюць сацыяльную абароненасьць, мая антыпатыя да іх узмацнілася."

Голая Манашка

Федар традыцыйна вырашыў творча паставіцца да адказаў на пытньні й даслаў нам наступную інфармацыю:

"Лёс склаўся так, што граю на пяці струнах. Люблю шостую "рэ". Такім строем прыгожа гучыць C# з трох струн на трэцім ладзе. Акурат у гэтым выпадку першая струна лішняя. Я нават ня ўпэўнены што ў мяне там дакладны C#, бо ладую гітару на слых - гэта першае чаму я навучыўся. Часта ўзгадваю легенду пра згублены акорд з кнігі "Дурная мудрасць" ад музыкаў Біла Драммонда і Марка Мэннінга, часам нагадваю сабе Санта Клаўса, які паводле сюжэта кнігі выконвае згублены акорд на таннай гітары. Няхай будзе 12я старонка, 30ты радок з гэтай кнігі"

Адказ: "Піць або прымаць наркотыкі — усё гэта можна рабіць, калі гэта не перашкаджае працаваць. Калі гэта стымулы, то нармальна знаходзіць нешта ахвярнае ва ўсім гэтым. А стаўленне да спіртнога і наркотыкаў заўсёды мае адценьне нечага ахвярнага. Пытаньне — чаму гэта становіцца ахвярным? Таму што яны маюць справу з нечым настолькі моцным, што немагчыма перанесьці без алькаголю. Пытаньне ня ў тым, каб не пераносіць сам алькаголь. Магчыма, алькаголікі думаюць, што сапраўды маюць патрэбу ў гэтым, каб перажыць нешта, вытрымаць нешта, але справа ў тым, што яны маюць патрэбу ў нечым невыносным, каб вытрымаць сам алкаголь, наркотыкі і гэтак далей."

Каб азнаёміць вас з выступоўцамі Паэтычнага Вечара #3, мы запыталіся ў іх наконт жыцьцёва важных пытаньняў, змусілі даслаць фотаздымак свайго любімага паліто, а таксама папрасілі пагадаць на Альфабэце Дэлёза, каб даведацца ня толькі сьвядомыя адказы, але й анты-сьвядомыя.

Віталь Рыжкоў

мы ніколі не вернемся
бо вяртацца не будзе куды
нібы рыбы шукаючы нерасту
ў рацэ без вады

паўзучы адчуваючы рэбрамі
як палохае невядомае
так нікому мы тут непатрэбныя
але не былі і дома

без сям'і без роду і племені
без падворку свайго і могілак
але ўсё адно не вернемся
бо не будзе прычын увогуле

ні бізуном і ні пернікам
ні наіўнай надзеяй на лепшае
мы ніколі не вернемся
сабою ранейшымі

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Памяці апостала Фамы (19 кастрычніка праваслаўныя вернікі сапраўды згадваюць яго). Мяркую, атмасферы недаверу, якая лунае ў беларускай дыяспары, гэта карысна.

2. Што для вершаў восень?

— Рыфма / Час рабіць са зжаўцелых чарнавікоў гербарый.

3. Гаданьне па Альфабэту Дэлёза. Мы папрасілі Віталя задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць радок і старонку. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Як (ці калі) здзейсніцца беларуская мара?"

Адказ: "Ён прайшоў вайну 1914-18 гадоў, сьветавую вайну."

Вашкевіч, пераклаў Лянкевіч

сабачы маніфест з тлумачэннямі

сабака паняцце шырокае
сабака можа быць вадкім
тады сабаку можна незнарок выпіць
калі ваш сабака - вадкасць
звярніцеся да псіхатэрапеўта, каб пахваліцца
калі ты хвалішся камусьці, каму плоціш грошы
гэта ніяк ня сорамна

сабака можа быць колерам
кволым ці стракатым, лагодным ці тыгрыстым
калі ваш сабака колер
напрыклад, рыжы
пакладзіце яго на палатно крамзоляй
і будзе вам прыгожая карціна

сабака мае права быць любой іншай жывёлай
і актыўна права гэтае карыстае
не дзівіцеся, калі ён дыхае агнём
гэта значыць цяпер ён дракон
а калі сабака скубе траву
значыць ён больш не гаў-гаў, а му-му (расейская класіка тут ні да чога)
калі сабака харчуецца чарвякамі
значыць ён жывёла-рыбак, а гэта на ўдачу
калі сабаку можна завабіць сырамі
значыць ён парыжанін
(чалавек пэўнага кшталту: чужы грамадзянін)

яшчэ сабака можа быць каўбасой і яго кусаць тады

сабака бывае розных адлегласцяў
неймаверна доўгі і надзвычай блізкі сабака

сабака вельмі любіць нюхаць, бо сабака гэта
заўсёды нібы ў чарзе ў школьнай сталоўцы

сабака бывае розных гатункаў
амстаф, ламбардор, харошы, пірог, сабака-цыган

і ўрэшце сабака вядома ж верны сябрук
бо ў іх прыемны язык
і яшчэ часам лапамі так прыкольна

пер. У. Лянкевіч

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Прэзэнтацыі перакладаў Лянкевічам старых расейскамоўных тэкстаў Вашкевіча.

2. Што для вершаў восень?

— Давайце не будзем пра гэта.

3. Гаданьне па Альфабэту Дэлёза. Мы папрасілі Данііла задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць радок і старонку. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Як жыць?"

Адказ: "У кожны курс укладваецца пачуццё, пароўну пачуццё і інтэлект, а калі пачуцця няма, то курс страчвае сэнс, ён не цікавы. Так што гэта не значыць, што трэба сачыць за ўсім і слухаць усё. Трэба проста мець пільнае вока, каб разгледзець тое, што будзе цікавым табе асабіста. Таму мне важная размаітая аўдыторыя, бо я добра адчуваю, як ссоўваюцца фокусы зацікаўлення і пераскокваюць з аднаго на іншае, утвараючы багатую тканіну, тэкстуру."

Каб азнаёміць вас з выступоўцамі Паэтычнага Вечара #3, мы запыталіся ў іх наконт жыцьцёва важных пытаньняў, змусілі даслаць фотаздымак свайго любімага паліто, а таксама папрасілі пагадаць на Альфабэце Дэлёза, каб даведацца ня толькі сьвядомыя адказы, але й анты-сьвядомыя.

Марыя Дзмітрусік

на всех языках растрескиваются слова
ўсё намаганні - лускі
mylę się przy kasach так
нібы прыехала ўчора і яшчэ не
do końca rozumiem
што трэба адбудаваць зноўку
life, work, friendship
myself
"мне так тяжело и плохо" - кому поведать?
тут кожны ва ўласным пекле
или хотя бы в сером чистилище
или в инстаграмной радости
что, в общем-то, тоже
то ещё bullshit
а нават калі б і był ktoś
na kim można się oprzeć
who cares?

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Эрас, дэпресія і матэматыка.

2. Што для вершаў восень?

— Спрыяльнае асяроддзе для размнажэння: уяўляю багністую мясцовасць і адкладзеныя яйкі кагосьці земнаводнага, і як вылупляюцца незразумеласці ў тумане і цішы.

3. Гаданьне па Альфабэту Дэлёза. Мы папрасілі Марыю задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць радок і старонку. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "А як нам усім адчуваць сябе лепш?"

Адказ: "Клэр Парнэ: Як ты вучыў іх з дапамогай музычнай пілы? Як ты выкарыстоўваў яе ў сваім курсе?

Жыль Дэлёз: Я выкарыстоўваў яе, калі распавядаў пра крывыя, бо, як ты ведаеш, трэба сагнуць пілу, каб здабыць гук з крывой, і гэта былі чароўныя крывыя, якія падабаліся студэнтам. Гэта ўжо нейкая бясконцая варыяцыя... Так, але я ніколі не рабіў гэтага ў межах праграмы бакалаўрыяту — там я быў добрасумленным выкладчыкам."

Стась Бутрын

В каждом дуновении ветра —
Красота и, тут же, смерть.
Вмиг пройдёт и это лето —
Я стараюсь не смотреть.

Всё лишь пробегает мимо —
Только отвожу глаза.
Только в телефоне снимок.
Только не вернуть назад.

Тутака плыве павольна
І, амаль, спыніўся час.
І няхай сьпяе Хор Вольны
Паніхіду за ўсіх нас.

Усі выставы і канцэрты,
Усі музеі і кіно —
Гэта толькі танец сьмерці,
Мошка, што ляціць на шкло.

Там остановилось время —
Только дети подросли,
Только те, кто слепо верил,
Не выходят из тюрьмы. 

Лишь кассирша в Евроопте,
Лишь туристы из Москвы,
Только эмигрантский очерк,
Только тина из Двины.

Мы зьвяртаем свае вочы
Быццам у новае жыцьцё,
Але толькі цёмнай ноччу
Толькі страху пачуцьцё.

Мы пяем Магутны Божа,
Але толькі сьмерць чуваць.
Нам ніхто не дапаможа,
Ды і як дапамагаць?

Ходит белая маршрутка,
Ездят в гости в Петербург,
На Московском стая уток
Магазинный жрёт продукт.

На Гагарина квартира,
Там, что время унесло.
Может, взрывом от тротила
Стены школы разнесло.

Вось — Варшава без аблічча,
І, без твару, стаю я 
Перад тварам папялішча
Надыходзячага дня. 

Витебск от дождя помятый 
Глупо замер в свете дня.
Только Бог за всех распятый —
Даже, лично за меня.

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Прачытаю новыя і старыя вершы, прысвячаю яго ўсім, хто будзе гэта чуць.

2. Што для вершаў восень?

— Найлепшы час, нараджэньне, вялікі падман.

3. Гаданьне па Альфабэту Дэлёза. Мы папрасілі Стася задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць радок і старонку. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "Як хутка ўжо лета? І ці будзе лета ўвогуле?"

Адказ: "Філязофія — зноўку паўтару тое, аб чым гаварыў з самага пачатку — займаецца стварэньнем канцэптаў, а гэта не прадугляджывае камунікацыю. Мастацатва не камунікатыўна, мастцтва не рэфлексійна. Мастацтва, навука, філязофія не сузіральныя, не рэфлексіўныя, не камунікатыўныя. Яны крэатўныя і кропка."

Уладзь Клаўкін

1. Чаму будзе прысьвечаны твой выступ?

— Гільгамешу, Гектару, Раланду.

2. Што для вершаў восень?

— Сястра, крыніца інцэсту.

3. Гаданьне па Альфабэту Дэлёза. Мы папрасілі Уладзя задаць пытаньне сусьвету, а потым напісаць радок і старонку. Вось што атрымалася:

Пытаньне: "когда

неисчислимое древо спирали взрывается по вертикали
и солнце заката его омывает,

и параллельная стае движется смерти прямая,
как улица,

хрустальный лоб детства
проламывающая молчанием?"

Адказ: "Так, я бачыў дэманстрацыі Народнага фронту, гэта праўда. Я бачыў, як мой бацька разрываўся паміж сумленнасьцю і антысемітызмам... Так, дакладна... Я быў дзіцём... Я заўсёды скардзіўся — у тым сэнсе, што людзі не разумеюць важнасці няпэўнага артыкула... Б’юць дзіця, б’юць каня бізуном і гэтак далей... Гэта не значыць: мяне, мяне... У няпэўным артыкуле ёсць велізарная разнастайнасць."