9-qism

Kim xonimning mashinasi y/n ning uyi yaqinida to'xtarkan, xonim botib borayotgan quyoshga bezovta qarab qo'ydi. Haydovchi shoshib tushib, orqa eshikni ochdi. Kim xonim mashinadan tushib, uy tomon yuridi. Eshikni taqillatgach "Hozir!" degan ovoz eshitildi ichkaridan.
Y/n: Buvi?
Y/n eshikda Kim xonimni ko'rgach hayron bo'lib ichkariga kiritdi.
Y/n: Yuring buvi. Dasturxon yozaman...
Kim xonim bir qo'li bilan "kerak emas" ishorasini qildi.
Y/n: O'tirmaysizmi? Tinchlikmi?
Mrs. Kim: Y/n qizim... bilasan senga doim yaxshi munosabatda bo'lganman. Yo biroz xafa qildimmi?
Y/n: Yo'q, yo'q... Nimalar deyabsiz buvijon?
Mrs. Kim: Demak meni hurmat qilasan-a?
Y/n: Albatta...
Mrs. Kim: Unda bir iltimosimni yerda qoldirmassan deb keldim oldingga.
Y/n: Qo'limdan kelgancha qilaman.
Mrs. Kim: Bu bir buvining o'tinchli iltimosi. Jon qizim... Seungmin... U bilan orangizda nima o'tganini bilmayman. Biroq u qaytmayman deyapti. Kecha qaytganida o'zini tanishi qiyinlashibdi, nima bo'lganini aytmadi. AQSHga jo'natmoqchiydim bir oyga, u bo'lsa umrbodga ketaman deb turib oldi. Jon qizim!!! Iltimos uni to'xtat bu shashtidan. O'tgan safar faqat o'qishga ketgandi. Bu safar qaytmayman deyabdi. O'g'limni yo'qotishni istamayman. Uni... uni sen to'xtatolasan.
Y/n juda qo'rqib ketdi. Bu safar Seungminni qalbini qattiq sindirganini angladi. Ketishini istamaydi. Keta qaytmaydi...
Y/n: Buvi... Men... men buni qilolmayman. Kechiring meni. Qanday qilib deyman unga? Axir men doim ket dedim. Seni sevmayman hech qachon dedim. Endi... endi qanday aytaman qol deb? Qo'limdan kelmaydi.
Mrs. Kim: Men rosa urindim. Yalindim yolvordim. Ammo ko'ndirolmadim. U hozir aeroportga ketdi. Y/n sendan boshqasi uni qaytarolmaydi. Yolvoraman unga qol deb ayt...
Y/n: Buvi!...
Neoning yotoqxonadan ovozi eshitildi.
Neo: Bu yerda nima bo'lyapti?!
Y/n buvi bu ishlarni ko'p ko'ndira olmayman deb o'ylashini o'zi ham xohlamasdi. Axir bir zamonlar umidvor bo'lib so'radi. Axir buni bir inson umrbod baxtsiz bo'lishi haqida o'ylashayotganini tushunmasmiding?
Mrs. Kim: Noto'g'ri tanlov qilganing bu taqdiring shunday bo'lgani esa sening aybingdan degani emas...
Neo: Hoy jalab!!! Qayoqqasan?!
Kim xonim "qo'rqyapsanmi?" degandek qarab qo'ydi.
Mrs. Kim: Yoshlikdagi xatoyingni deb senga qancha inson baxtsiz bo'ladi? Agar shu xatoni qilishda davom etsang bir umr yig'lab o'tasan. Keyin... qalbingga quloq solib ko'r. Bir qara... Balki u o'sha sening qahramoningdir.
Y/n: Menimcha yutgan ko'rinasiz.
Mrs. Kim: Demak seni so'rayman.
Y/n: Yutganimni yutug'ini olishim bilan bo'lsa-da. Menimcha yutgan ko'rinasiz.
Y/n yuzini burarkan ko'zlaridan yosh quyildi. Yuragi shu qadar qattiq urardiki, aks sadosi butun tanasini yuvardi.
Neo asabiy ulamoqda edi.
Neo: Nima qilyabsan qanchiq!!! Iye, sen kim bo'lding yana?
Mrs. Kim: Unutma bu imkoniyatni boshqa qaytib kelmaydi. Boshqa eshik ochildi.
Y/n asabiy ulamoqda edi, qizil libosini kiyib, oldiga tushdi.
Neo: Nimalar deyabdi bu alvasti? Hoy senga aytyabman. Meni pichog'im o'lib...
Y/n Neo'ga o'girilib yonida turgan suvni oldiyu ortiga o'girilib Neoni boshiga urib yubordi.
Y/n: Viskiingni o'zing ichsang yaxshi bo'lardi bo'sa!
Y/n hayratdan anqayib qolgan Kim xonimni mashinasiga o'tirdi.
Y/n: Seungminni ketganiga qancha bo'ldi? Samolyot qachon uchadi?
Mrs. Kim: Yarim soat qoldi. Allaqachon aeroportga yetib borgandur. Haydovchi o'g'lim amallab gazni bos.
Mrs. Kim: Agar ulgurib borsak xursand qilaman....
Yetti kelishlari bilan y/n o'tilib aeroportga kirdi. Soatga qararkan juda oz vaqt qolganini ko'rib asabiylashdi.
"Hurmatli yo'lovchilar! AQSHga yo'nalgan reys o'n daqiqadan keyin parvoz qiladi iltimos hujjatlaringizni tekshiruv bo'lmasidan o'tkazib joylaringizni egallang"

Styuardessaning gapidan keyin y/n nima qilishni bilmay qoldi. Markazdagi ulkan jadvalda parvoz boshlanayotganini ko'rsatib turgan chiroqlar yondi.
Y/n oyog'ini qo'liga olib qabul tomon yugurdi. Odamlar chiptalarini topshirib birma-ketin samolyotga yo'l olishardi. Olomon ichida Seungminni ko'rib qolgandek bo'ldi.
Y/n: SEUNGMIN!!! SEUNGMIN!!!
Aeroport shovqin bo'lgani uchun Seungmin uni eshitmadi. Y/n baqirib befo'yda ekanini tushunib, nima qilishni bilmay to'xtashga majbur bo'ldi.
Seungminning yan ikki odam bor edi. Y/nning ko'zlaridan yosh quyilar, itarishga urinardi.
"Aziz yerda kichik boshqaruv paneli bor. Demak ovoz kuchaytiruvchi uchun dinamikli mikrafon ham bor-da!" o'yladi u.
Mikrafon yoniga bordiyu mikrafonni olib baqira boshladi.
Y/n: Seungmin... meni eshityabsanmi? Iltimos agar meni eshitayotgan bo'lsang to'xta! Bilaman, seni ko'p xafa qildim. Doim o'zimdan nari qilishga urinaman. Seni boshqasi bilan baxtli bo'ladi deb o'ylayman men ahmoq. Ha... men ahmoqman. Boshidan beri yonimda yurgan dunyodagi eng zo'r yigitni ko'rmagandek darakda axmoqman. Va yana u menga meni barcha qabul qilishini aytib qaytib kelganida ham uni rad qiladigan darajada axmoqman. Kechir meni. Shuni bildimki... Sen yo'qotishni istamas ekanman. Ha sendan ayrilishni istamayman. Iltimos meni barcha qabul qilishi aytdi... Men seni sevaman. Iltimos meni tashlab ketma. Axir va'da bergansan. Seni hech qachon tashlab ketmayman deb! Endi nega qochyabsan?! Meni bunday tashlab ketolmaysan. Eshitdingmi?! Chunki....
Y/n unga hayron qarab turgan Seungminni ko'rib to'xtab qoldi. Jilmayib qo'yarkan Seungmin ham javoban jilmaydi.
Y/n: Chunki, seni sevaman. Shuning uchun ham yonimda oxirigacha qolishingga majbursan.
Y/nning ko'zidan yosh oqib tushdi. Seungmin ham bildirmay yoshini artib oldi. Va qo'llarini unga keng yozib ko'rsatdi. Seungminning bag'riga o'tdi. Va u qo'llarini o'rab yuzini y/nning sochlariga qo'yib:
Seungmin: Ketmayman. Bu safar emas.
Y/n: Men ham sevaman.
Seungmin: Men ham sevaman.
Y/n: Men seni sevaman.
Seungmin: Men seni sevaman.
Y/n: Yana bir marta.
Seungmin: Men seni sevaman.
Y/n: Men seni sevaman.
Seungmin: Bo'ldi eshitdim. Tushim ekanmi mabodo. Agar tushim bo'lsa uyg'onmaslikka tayyorman butun umr.
Y/n: Tush emas.
Seungmin yuzini y/nga yaqinlashtirdi. Y/n ham uning bo'ynidan mahkam quchoqladi. Ularning lablari bir-biriga taqalgach barcha tashvishlar unut bo'ldi.

### The End.

8-qism

Seungmin telefon qoʻngʻirogʻidan koʻzlarini ochdi. Yonida bagʻrida uxlab yotgan y/nni koʻrib jilmayib qoʻydi. Ehtiros bilan bosilgan yuzini y/nning sochlariga berkitdi. Qimirlagani uchun y/n ham bezovta boʻlib koʻzini ochdi.
Seungmin: Salom.
Y/n kerishib olib Seungminga biroz xijolat tortib qaradi.
Y/n: Salom.
Seungmin: Uygʻotib yubordimmi?
Y/n: Hechqisi yoʻq...
Telefon qayta jiringladi. Seungmin hoʻrsinib qoʻyib telefonni olib, qulogʻiga tutdi.
Seungmin: Alo?
Mrs. Kim: Alo oʻgʻlim.
Seungmin turib oʻtirib oʻzini toʻgʻriladi.
Seungmin: Salom buvijon. Nima boʻldi?
Mrs. Kim: AQSHdagi filialimizda kichik muammolar bormish. Oʻrinbosarim sifatida borib kelishing kerak.
Seungmin y/nga qarab qoʻydi.
Y/n: Nima boʻpti?
Sekin soʻrab qoʻydiyu Seungminning yuzi oʻzgarganini koʻrib...
Seungmin: Bu boʻlishi shartmi? Qachon joʻnashim kerak?
Mrs. Kim: Ertaga kechqurun. Bugun kelib hamma ishlarni koʻr. Kerakli topshiriqlar va hujjatlarni topshirib. Tashish chiqasan.
Seungmin: Hoʻp buvi.
Seungmin oʻsha kunni nonushta qilarkan y/nga kostyumini berib yoniga oʻtirdi.
Y/n: Buni nimasiga shuncha oʻylanyapsan? Axir yaxshiku. Oʻzingni koʻrsatish uchun buvim imkon yaratib berayabdi.
Seungmin: Ketsam... bir oydan kamida qaytmayman.
Y/n: Nima qilibdi?
Seungmin: Axir tushunsangchi, seni qoʻrolmayman. Bir oy uzoqda...
Y/n: Seungmin gaplashib olamiz kerak. Bizni oʻrtamizda boʻlib oʻtganlari ajoyib edi. Biroq endi...
Birdan eshik qattiq taqilladi. Y/n koʻzlarida vahima paydo boʻldi.
Seungmin: Ertalabdan kim ekan?
Y/nning yuzi burishdi. Koʻzlariga yosh olib gʻashlanib labini tishladi. Seungmin turib eshik yoniga keldi.
Seungmin: Kel yaxshisi men ochaman.
Seungmin: Seninchami...
Seungmin: Hey! Eshikni ochinglar!!! — eshik ortidan Neoning ovozi eshitildi.
Y/n: Meningcha emas, aniq.
Y/n Seungminni chetga chiqarib eshikni ochdi.
Neo: Nega tez ochmaysan yalmogʻiz!
Y/n: Kechir.
Seungmin: Nega kechirim soʻraysan?!
Neo: Anavi oliftaku. Nima qilyabdi uyimda?
Y/n: Menga qarashyabdi uylarida. Seni deb pichoqlandimku.
Neo uyga kirib oshxonaga oʻtdi. Taraqlatib qoʻyganicha suv ichdi.
Neo: Hoy! Qornim ochdi. Nimadur ber...
Seungmin y/nning bilagidan ushladi.
Seungmin: Nimalar deyabsan?! Y/n! Men seni anavi bilan qoldirmayman.
Y/n: Yoʻq! Ketsan... Va bizni oʻramizda boʻlganlarini unutsan.
Seungmin: Nimalar deyabsan?!
Y/n: Jim!!! Agar meni sevsang unut. Boʻldi ket endi. Va...
Y/n hoʻrsindi. Bor kuchini toʻplab Seungminning koʻzlariga qaradi.
Y/n: Va meni unut. Seungmin seni ahmoqliging tufayli seni umidvor qilib qoʻygan boʻlsam kechir meni. Men erli ayol ekanimni unutib qoʻydim. Iltimos meni qiynama. Ket baxtingni top.
Seungmin bir on tikilib turdiyu hamma narsani sharta olib chiqib ketdi.
Neo: Hey ovqat berasanmi yo yana kaltaklarimni sogʻindingmi?
Seungmin eshikdan qarab qoldi. Koʻzlaridan hafa boʻlgani va endi qaytmasligi koʻrinib turardi.
Y/n oʻpkasi toʻlib oʻzini yuvinish xonasiga urdi. Eshikni qulflab suvni ochdi. Ichidan otilib chiqayotgan yigʻi koʻzlaridan quyildi. Aksiga qararkan Seungmin ketib qolganiga negadir bunchalik hafa boʻlayotganini oʻzi ham tushunmasdi. Koʻnglini oʻrtaladi. Bechora Seungmin...
Y/n taqdirining bunchalik shoʻr ekanidan oʻksinib ketdi. Ichidagi bir ovoz oʻzini yuvinish ortidan quvib borib quchoqlab u bilan qol derdi. Boshqasi esa "uni baxtsiz qilma, sen erli ayolsan!" deya tanbeh berardi...

7-qism

Ular shifoxonadan Y/nning iltimosiga koʻra oʻz uyiga qaytdi. Y/n "arz qilmaganman erim kelib qolsa yana muammo boʻladi" desa ham koʻnmay qoldi...
Seungmin soatga qararkan kech boʻlib ketganini koʻrdi. Y/n yotogʻida televizor koʻrayotgan edi. Seungmin sekin moʻralarkan y/n divan oldida polda oʻtirib uxlab qolganini koʻrib mayin jilmaydi.
Y/nni koʻtarib muloyimlik bilan oʻrniga yotqizgach, yoniga oʻtirib qoldi. Negadir hech turgisi, undan koʻzini uzgisi kelmadi.
— Shu qadar shirin uxlaysanki... —
Y/nning sochini ushlab isini chuqur hidladi. Huzur qilib koʻzlarini yumarkan tanasida xotirjamlik butun tanasiga yoyildi.
Birdan y/n alaxsirab baqirgancha tipirchilay boshladi. Seungmin choʻchib tushib y/nni mahkam oʻrniga bosdi.
Y/n: YOʻQ!! YOʻQ ILTIMOS!!! Yoʻq!..
Seungmin: y/n.. Tinchlan.
Y/n yigʻlab qoʻrqib ketganidan muzdek terga botdi. Jon holatda yotganicha tipirchilarkan Seungmin yoniga yotib uni mahkam bagʻriga oldi. Tinchlanishi uchun asta qoʻshiq hirgoyi qilarkan, y/nga taʼsir qilib tinchlana boshladi. Seungmin yelkasiga yengil urib qoʻyganda ammachagacha tinchidi.
Y/n tinchlanib uxlashda davom etdi, uni quchoqlagancha Seungmin yurak urishini bemalol eshitsa boʻlardi. Shu qadar tez urib ketdi, ammachagacha tinchidi.
Y/n koʻzini ochgach Seungminni bagʻrida yotganini koʻrib hayron boʻlib qoldi. Seungmin ham uyqusiraganicha koʻzini ochib, koʻzini ochdi.
Y/n: Kechasi shu yerda yotdingmi?
Seungmin: Aslida mehmonxonada, divanda uxlamoqchi edim. Ammo tunda baqirib alaxsirading.
Y/n: Yoʻgʻ-e? Eslolmayman.
Seungmin jilmaygancha turib oʻtirdi. Hayron boʻlib oʻtirgan y/nni boshini bolalarnikidek silab qoʻyarkan, ishtiyoq toʻla koʻzlarini unga tikdi.
Seungmin: Bir olam rejalarim bor. Neoni arz qilmaganing bilan birga biz ikki kun ushlab qolishlari mumkin. Shunday ekan kunni birgalikda oʻtkazamiz.
Y/n: Ammo...
Seungmin: Shshsh... Eʼtirozga oʻrin yoʻq. Tanla: Park, piknik, sayr-sayohat, shopping, restoran...
Y/n: Uyda qolaman.
Seungmin: Agar pulidan oʻylanib qolmoqchi boʻlsang ishon hatto kema soʻrasang ham olib beraman.
Y/n baribir uyda qolishga qaror qildi. U sira uyda oʻtirmasdi, shovqinli quvnoq davralarda boʻlish yoqardi. Endi esa odamni suymaydigan, yolgʻiz qolishni yoqtiradigan introvertga aylanib qolgandi.
Seungmin y/nga tikilarkan uni judayam oʻzgarib, bosilib, kam kuladigan jiddiy qizga aylanib qolganini kuzatdi. Xuddi Neo uni oʻziga oʻxshatib boshqacha y/nni qoʻyib yuborgandek.
Seungmin uni ruhan ancha charchaganini sezdi. Kun boʻyi uy ishlariga koʻmaklashgancha har xil xazillar bilan kuldirib yurdi.
Uyini taʼmirlashdi, yeguliklar qilishdi, uy ishlarida yordamlashdi. Seungmin musiqani baland yoqib qoʻyib, y/n koʻrnamasdan kuldirib qitiqlaganicha vals tushib supurishdi.
Y/n u bilan kunini oʻtkazarkan, ancha yengil tortganini, dili yorishib, odatdagidan ancha koʻproq kulayotganini sezdi. "Bigʻ-dimasada" bu uchun Seungmindan chin yurakdan minnatdor boʻldi.
Y/n: Meni qayoqqa olib ketyapsan?
Y/nni koʻzini Seungmin qoʻli bilan toʻsgani uchun asabiylasha boshlagandi.
Seungmin: Hozir koʻrasan. Zina... zinalar bor. Ana shunday.
Y/n: Orqa hovlimmi? Bu yerda nima qilamiz? Koʻzimni och.
Seungmin: Chida oz qoldi... Ana!!!
Seungmin qoʻllarini olarkan y/n orqa hovlisi shinam qilib bezatilganini koʻrib koʻzi ochilib qoldi. Hovli oʻrtasida kichik chodir tikilgan boʻlib, yerga yumshoq choyshab toʻshalgan, chiroqchalar osib chiqilgan, noutbuk chodir oʻrtasida yonib turardi. Chodir chetida yostiqlar va erkak uchun shirinliklar taxt qilib qoʻyilgan edi.
Seungmin tomoq qirib olib jentelmenlardek y/nga bosh egib qoʻl choʻzdi.
Seungmin: Marhamat qilasizmi miss?
Jilmaydi iltifot bilan.
Y/n bir on unga tikilib qoldi. "Unga turmushga chiqadigan qiz juda baxtli boʻladi" oʻyladi Seungminning qoʻllariga qoʻlini qoʻyarkan. Seungmin uni ehtiyotlab olib borib shu qadar avaylab oyoq kiyimini yechib qoʻydiki, y/n oyoqlarim shishadan emasmikan deb oʻz oyoqlariga qarab qoʻydi.

— Bu kecha film tomosha qilamiz. Xoʻsh, miss qaysi filmni koʻrmoqchisiz? Siz tanlaysiz, biz amringizga boʻysunib oʻsha filmni koʻramiz.
Y/n kulib olgach, noutbukdagi filmlarni tanlarkan, oʻzi yoqtirgan romantik doramani tanladi. Seungmin y/nni tanlovidan xursand boʻldi. Seul dorama darslariga boʻlgan qiziqishi soʻnmabdi.
Hovli chiroqlari oʻchirilgach, Seungmin serialni qoʻyib y/nni yoniga yonboshladi.
Doramani koʻrisharkan oʻpishish sahnasi chiqqanida, Seungmin qoʻsh chimirib enishdi qotdi.
Y/n: Nima boʻldi?
Seungmin: Ular sotqin. Bunday boʻlishi mumkin emas.
Y/n: Yoʻq, ular tabiiydek koʻrinadi.
Seungmin: Ha, dorama shunday boʻlishi kerak. Haqiqiy boʻlsa qanday boʻlishi...
Y/n: Sendan yaxshi bilaman.
Seungmin: Yoʻgʻ-e? Maktab paytimizda esingdami, bitta bola bilan uchrashgansan. Oʻshanda seni oʻpish uchun sendan bezigan.
Y/n oʻtirib oldi. Seungminni urarkan u ham turib ketdi.
Seungmin: Hey! Buni menga oʻzi aytgan.
Y/n: Nima?! Oʻsha tentak uyalmay shunday deganmi?! Voy ablah-e! Menga bahonalar qilgandi.
Seungmindan quvganicha bechora. Y/n yana bir marta tushirib qoldi. Bu safar Seungmin chaqqonlik qilib ushlab berdiyu, y/nni ikki qoʻlidan ushlab toʻshakka bosdi.
Seungmin oʻtkir nigohini y/nga qararkan y/n jim boʻlib qoldi. Nafasi boʻgʻziga tiqilib Seungminning koʻzlaridan koʻzini uza olmay qoldi.
Seungmin: Garov oʻynaymizmi?
Y/n: N... nima...
Seungmin: Garov oʻynaymizmi? Boʻsa olish qilsa oʻsha yutadi. Yutgan esa xohlagan narsasini soʻraydi.
Y/n: Agar men yutsam...
Seungmin: Xohlagan bir tilagingni bajaraman.
Y/n: Yaxshi. Ammo men birinchi.
Seungmin jilmayib y/nni qoʻyib yubordiyu boshini yostiqqa qoʻyib tanasi boʻshashib yotdi.
Uning gapirishiga gapirib qoʻyib, unga qiziqish bilan boqib yotgan Seungminga qaradi. Xuddiki oʻsha bomba portlab yoʻq qilib yuboradigandek...
Seungminga yaqinlashib y/n, unga qiziqish bilan boqib yotgan Seungminga qaradi. Botinolmay bir qoʻli bilan koʻzlarini toʻsib oldi. Seungmin kulib qoʻykarkan y/nga oʻzini topshirgandek qilt etmay yotdi.
Nihoyat labi uni lablariga tegarkan bir-ikki oʻpgach oʻzidagi qoʻrquv va qaltiroq qayergadir yoʻqolgandek boʻldi va baʼzi dadilroq chiqdi.
Y/n negadir labini itarmay uzoqlashdi. Seungminni koʻzlaridan qoʻlini olarkan Seungmin asta uni yotqizib, sochlarini qulogʻi ortiga oʻtkazib avval yuzidan oʻpdi. Asta sekin labiga kelib, pastki labidan mehr bilan oʻpdi. Qoʻllarini uzatib yuzini silab ushlagach oʻziga tortib labiga yopishdi. Y/nni qornining boʻshligʻida qandaydir issiqlik paydo boʻlib, butun tanasiga tarqaldi. Boʻshashib y/nni koʻzlariga tikildi.
Seungmin: Hoʻsh?
Y/n: Nima hoʻsh?
Seungmin: Sen yutdingmi yoki men?
Y/n: Agar sen yutganingda nimani soʻrarding?
Seungmin: Seni... seni bu kecha barchasini unutishingni soʻrardim.
Y/n oʻzi ham oʻsha nima boʻlayotganini bilmasdi ammo ichidagi nima boyotganini teginishga majburlayotgan edi. Y/n qoʻllari Seungmin tanasiga tegdi. Beixtiyor silarkank koʻzini qayta unga qarab oldi.
Y/n: Meningcha yutgan koʻrinasan.
Seungmin: Demak seni soʻrayman.
Y/n yengi bagʻri bilan oʻtib ketishini bilar edi.
Seungmin y/n kiyimlarini yecharkan har ochilgan tanasiga oʻpichlar bosdi. Ehtiroslari tanalari harorati kabi oshib bir-birlarini kiyimsiz bagʻrilariga bosishdi. Seungmin labidan pastlab, oʻpichlarni chaqaloqdek oʻpishga oʻzgartirdi. Y/n har labi tekkanida eti jimmirlab, ehtirosdan bazoʻr yotdi. Seungmin uni avaylab oʻz qattiqligini kirgizdi. Qiynashni istamay muloyim boʻldi...

6-qism

Seungmin politsiyachi ortidan qorong'u xonaga kirarkan, Neo markazdagi stulda qo'llari zanjirband o'tirganini ko'rib qo'llari zilmaydi. Politsiyachi eshikni yopib qo'llarini qovushtirgancha tosh qotdi. Seungmin Neoni qarshisiga o'tirdi.
Neo: Beni ahvolimni ko'rib kayf qilgani keldingmi mishqi?!
Seungmin: Yo'q, aslida y/nni iltimosi bilan kelgandim. U seni istingdan arz qilmasligini aytishimni istadi. Sen uni o'ldirib qo'yishingga oz qolganiga qaramay y/n senga nisbatan ancha mehribonlik qilyabdi. Shunday ayol senga hayf. Uni sevgisi hayf.
Neo baland qah-qah otib kulib yubordi. Seungmin unga qarab y/nni didiga hayron qoldi. O'zidek aqlli uni sevadigan yigit turib, qayoqdagi piyanista, bir hayvonni tanlayabdi yana.
Seungmin: Qanday?
Neo: Nima qanday?
Seungmin: Qanday qilib u hali ham seni sevishi mumkin? Shuncha xo'rlasang ham seni qanday qilib o'ylashdan tanlaydi?
Seungmin oldinga egildi, ko'zlari savol nihoni chaqnadi.
Neo: Nima qipti. U meni xotinim urishimni tepishimni chidashi kerak. Buni u juda yaxshi anglab turgan. Meni "maktabimni" xotinlik bitiruvchisi bo'lgan axir. Qancha urinma foydasi yo'q. U na ajrashadi na ketib qoladi.
Seungmin shubhalanib ham g'azablanib unga olaydi.
Seungmin: Nima demoqchisan? Unga nima qilgansan? Nima... u seni sevgan uchun emas boshqa sabab bilan qiladimi yonligida?
Neo: Qanday sevgi!!! Uni meni ko'rgani ko'zi yo'q. Nega pichoq yedi deb o'ylaysan?
Seungmin: Ahloh! Unga nima qilgansan?!
Neo xotiralarini eslab rohatlanib iljaydi.
Neo: Uni tanasi... oh! Ko'ngildagidek Istaqimni qondirilmasma jinsiy yaqinlikdan keyin tanasiga leza bilan yozuvlar yozishni eslasam... oh qanday lazzatli onlar edi.
U og'riqdan dod solib qichqirardi. Rahm qilishimni so'rab ko'r-ko'zlab namlab qo'llarimni o'pardi. Uni o'ldirmasligim uchun uzr so'rab yolvorardi. Uni itoatkor xotin qilib tarbiyalaguningcha rosa ter to'kdim. Qancha voqealar o'tdi! Ha! Esladim. Bir safar u itoatsizlik qilib qochmoqchi bo'ldi. O'zicha meni politsiya bilan qo'rqitishga urindi. Keyin men uni tutib olib nima qildim bilasanmi?
Seungmin ichidan qaynab chiqayotgan alam, nafrat va g'azabni bazo'r bosardi. Mushtlab o'rnidan turdi. Neo unga gaplari ta'sir qilayotganini ko'rib maroq bilan gapida davom etdi.
* Ushlab olib y/nni sakkizta do'stlarimni orasiga otdim. Qo'zi choqni va bo'rilar to'dasiga tashladim-u o'tirib qanday xo'rlanayotganini tomosha qildim. Keyin uni do'pposladim. Ostiga tepganimda zorlanib inqirishini eshitmagansanda u foyoshani.
Seungmin ortiq o'zini bosolmay ta'riflab bo'lmas nafrat bilan stolga sakrab chiqib, Neoni do'pposlay ketdi. Politsiyachi ham uni ajrata olmay qoldi.
Seungmin: IT!!! HAYVON!!! HALI SENMI MENI Y/NNI OYOQ OSTI QILADIGAN!!! UNI BIR TOLA TUKKI SENDAN QIMMATROQ!!!
Seungmin o'zini umuman idora qilolmas, Neoni qattiq mushtlab abjag'ini chiqardi. Yordamga kelgan politsiyachilar Seungminni bazo'r ajratib binodan olib chiqib tashlashdi. Seungmin g'azabdan aqldan ozgandek edi. Azarsha mashinadan kirdi hayotinga boriga bosdi...
Seungmin y/nning palatasiga bostirib kirdi. Yuzidan qon qochgan, g'azabdan ko'zlari qizarib ketgan, alamdan yeg'isini to'xtatolmasdi. Bunday qo'rqinchli rishga kelgan Kim xonim nabirasini ahvolini ko'rib o'rnidan turib ketdi.
Mrs. Kim: Seungmin! Senga nima bo'ldi!?
Seungmin: Chiqib turing.
Mrs. Kim: Seungmin...
Seungmin: Chiqing dedim! Buvi iltimos, chiqib turing.
Kim xonim y/nning qo'lini siqib qo'yib xonadan chiqib ketdi.
Y/n: Nima bo'ldi?!
Seungmin: NEGA HAMMASINI MENGA AYTMADING!!!
Y/n to'satdan uni baqirib ketganini eshitib cho'chib tushdi.
Y/n: Nimani?
Seungmin: Qanday qilib buni yashirding mendan? U seni ne ko'ylarga solganini nega aytmading? Hammasi oddiy janjal to'palon emasligini nega aytmading?! U jinni! Psix!!

Y/n yeg'lab yubordi. Yuzini qo'llari bilan berkitgancha qattiq yeg'ladi. Seungmin bir nima qilishni bilmay turib qoldiyu so'ng y/nni yoniga o'tirib bag'riga bosdi.
Seungmin: Kechir... Seni shu ahvolga tushishingga men sababchiman. Sen boshidan u itdan saqlashim kerak edi. Men bo'lsa qochdim chet elga. Seni yolg'iz qoldirganim uchun kechir y/n!!
Y/nni yuzini ochib boshini ko'tardi.
Y/n: Sen aybdor emassan. Bunga faqat o'zim sababchiman.
Y/nni boshini silab, peshonasidan o'pdi.
Seungmin: Bundan buyon meni y/nimni hech kim hafa qilolmaydi. Seni o'zim himoya qilaman. Seni o'sha itga bermayman!
Y/n: Seungmin...
Seungmin: Endi gapirmoqchi bo'lgan qizni o'zini barmog'i bilan yopdi.
Haydab yuborasangmi, boshqa bo'ladimi baribir ketmayman endi. Eshikdan haydasang teshikdan kirib hayotingda olaman. O'lsam o'laman ammo Neoga topshirib qo'ymayman seni...

5-qism

Kim xonim pastda shovqin eshitib yugurib tushdi. Qarasa Seungmin kiraverishda o'tirardi.
Mrs. Kim: Seungmin... meni havotirga qo'yib qayerlarda yuribsan? Soat nechchi bo'ldi-a?! Bundan odating yo'q ediku.
Seungmin biroz chayqalib o'tirardi. Ko'rinishidan mast edi. Kim xonim uni qo'ltiqlab divanga o'tirgizdi.
Mrs. Kim: Nima ichdingmi?
Seungmin: Biroz... Buvi... yuragim yonib tashlayabdi. Keling.
Mrs. Kim: Senmisan shunday bola-mi? O'zingga kel bola!!!
Seungmin: Y/nni o'sha marazni qo'lidan qutqarmaslikka nima to'sqinlik qildi. Nima qilay, hohlamayabdi. Sevarmish uni. Nega menimas uni sevadi? Meni o'sha hayvondan nima kamim bor?
Mrs. Kim: O'g'lim, ba'zida hammasi ham biz hohlagandek bo'lavermaydi. Sevgini ham majburlab bo'lmaydi. Qo'y yaqinlashma unga dedim. Nimadur dedimi?
Seungmin: Ha... u meni o'rnini boshqa bormas ekanman. O'sha itni sevarmush. Shuning uchun chidayabdi ekan.
Kim xonim nabirasini bag'riga bosdi. Boshini silarkan ko'zidan oqayotgan yoshini artib peshonasidan o'pib qo'ydi.
Mrs. Kim uni qarorini hurmat qilmay prasidan quvganing sari u qochib boradi.
Seungmin: Men uni jon dilimdan yaxshi ko'raman. Unga biror nima bo'lsa men... men chiday olmayman buvi. Shuncha yil y/nni qiynalishiga yo'l berganim yetadi. Yuragim kuyyabdi buvi....
To'satdan Seungminni telefoni jiringlab qoldi.
Seungmin: Y/n... Neo pichoqlab qo'yibdi.
Mrs. Kim: NIMA?!!!
Seungmin bir sekisand-o'ziga kelidiyu, hovliga mashinaga yugurdi.
Gazni bosib kasalxonaga shoshdi...
Seungmin: Salom, y/n xonim... men yaqin bolaman.
Hamshira uni tinchlanib olishi uchun biroz jim turdi. Yugurib kelgan yigit nafas rostlagachgina asta gapirdi.
Hamshira: 13-palata, b bino. Iltimos tinchlanib sekinroq yuring. Bu yerda og'ir bemorlar bor. Shovqin solib yugurmang koridorda.
Xonadan mo'ralarkan y/nni tinch uxo'ayotganini ko'rib, biroz yengil tortdi. Y/n qadam ovozini eshitib cho'chib ko'zini ochib o'tirishga urindi.
Seungmin: Turma! Yotaver.
Seungmin y/nning kravati oldiga kelib qo'lini ushlab o'tirdi.
Seungmin: Meni qo'rqitib yubording. Dunyolarim quladi.
Y/n: jiddiy emas. Ko'p kirmagan pichoq. Biroz shilgan. Tikib qo'yishdi.
Seungmin boshini egdi. Yelkalari yig'lagan uchun silkinib ketdi.
Y/n: Ye'layabsanmi?
Seungmin tez ko'z yoshlarini artib boshini ko'tardi. Jilmayishga urinib yelgisini yashirdi.
Seungmin: Ishon... Judayam qo'rqdim. Agar senga jiddiy nimaidur bo'lganida men esdan og'rardim. Men aybim bilan bo'ldi. Seni tashlab ketmasligim kerak edi.
Y/n: Yo'q bu hech qanaqasiga seni aybingmas. Bu meni aybim. Erimni jahlini chiqardim. O'zini boshqarolmay qoldi. Men yomon rafiqaman. Uni bu ishiga o'zim sababchiman.
Seungmin: Aybi bo'lmagan odamni urishni bas qil! Ikkalamiz ham aybimiz yo'qligini bilamiz.
Seungminni ovozi ko'tarildi, ko'zlari g'azabdan porladi.
Y/n: Ayb o'zimda. Jahlini chiqarmasligim kerak edi. Bu uni aybi emas.
Ko'zini olib qochdi y/n.
Seungmin: Seni meni ham umidsizlikka tushiryabsan. Bu ahmoqliging bilan! U seni o'ldirayozdi!! Sen hali ham uni himoya qilyabsan! Sen sog' emassan.
Y/n: Baribir arz qilmayman.
Seungmin tinchlanishga urinib chuqur nafas olgancha y/nning yoniga o'tirdi.
Y/n: Men ustidan arz qilmayman. Jahl ustida janjal oqibatida to'satdan sodir bo'ldi. Undan tashqari qattiq jarohatlanmadim.
Seungmin: NIMALAR DEYABSAN AHMOQ!! U seni o'ldirayozdi!! Sen hali ham uni himoya qilyabsan! Sen sog' emassan.
Y/n: Baribir arz qilmayman.
Seungmin tinchlanishga urinib chuqur nafas olgancha y/nning yoniga o'tirdi. Seni men uchun ochratgan o'jar insonsan.
Y/nni gapidan kulib yubordi. Seungmin qovoq solib qo'llarini bog'lab oldi.
Seungmin: Sen buni kulgili deb o'ylaysanmi?
Seungmin qovoq solayotgan bo'lsa ham uning dildan kulayotgani shundoq qulib.
Y/n: Qamoqxonaga bor. Neo bilan uchrash. U bilan gaplash, qaytib gapirib qo'ymaslik uchun chuqur nafas oldi.

Seungmin: Albatta yo'q! Bu ishni qilmayman. Kechirasanku y/n men seni bu ahmoqona iltimosingni bajarmayman. U seni o'ldirmoqchi bo'ldi. Yetib boryabdimi?!
Y/n bir tiktilib turdiyu yeg'lab yubordi. Seungmin nima qilishni bilmay qoldi.
Y/n: Aniq borasana?
Seungmin: Boraman. Va'da, tong otsin boraman albatta.
Y/n yoshini artib jilmaydi.
Seungmin: Qo'yvayer, aktiyorlik qilishniyam qotirasan. Yoshligimizda ham oshingni oldirib qo'yganingda ham shunaqa qilib...
Y/n tabassum qilib Seungminning qo'lidan ushladi.
Y/n: Yaqinroq kel.
Seungmin yaqinlashganida y/n uni yuzidan o'pib qo'ydi.
Y/n: Rahmat. Hammasi uchun.
O'pganida Seungminning yuragi gupurib ketdi. Havo yetmay qolgandek bo'lib qoldi. Baxtiyor kuldi.
Seungmin chiqib devorga suyanib qoldiyu yuzini, y/nning labi tekkan yerni siladi. Oyoqlari bo'shashib o'tirib qolarkan. O'zini bu qadar sarmast his qilmaganini esladi. Ko'zlarini yumib o'pichni qayta-qayta eslab sevinib ketdi...

4-qism

Seungminning boshidagi bog'lamni ushlab qo'yarkan achishib beixtiyor yuzi burishdi. Tungi oy yarqirab turarkan kun bo'yi hayolidan y/nni chiqarolmadi. Buvisi ertalabdan boshiga ham qaramay kompaniyaga olib ketish oshiga ko'mib tashladi. Seungmin biladi buvisi nega bunday qilganini. Y/nni o'ylamasin deb qilgan. Biroq foydasiz. Seungmin bir to'la tun tushishini bilanoq hamma ishini yig'ishtirib y/nni uyiga kelgan. Seungmin endi y/nni qo'yib yuborolmaydi. Oldingi safar sevgisini rad qilib boshqasini tanlaganida jimgina ketgandi. Endi voz kechmaydi, qochmaydi. Y/nni o'zi hahlaydimi yo'qmi Seungminga endi farqi yo'q. Y/n baribir erishadi...
Telefon jiringlab ekranda "Buvi" degan yozuv qalqib chiqdi. Seungmin go'shakni olgach buvisining havotirli ovozi eshitildi.
Mrs. Kim: Alo... bolam qaydasan? Nimaga qochib ketding ahmoq bola?! Ish yurituvchi menga shikoyat qildi.
Seungmin: Y/nni uyini oldidaman.
Mrs. Kim: Eh, yaramas bola!! Y/n senga aytdiku meni tinch qo'y deb. Nega ortidan yuribsan yana. U bechorani tinch qo'y.
Seungmin: Buvi bo'pti keyin o'zim qo'ng'iroq qilaman.
Mrs. Kim: Hwy bola!!
Seungmin: Bilaman meni yaxshi ko'rasiz. Men ham sizni yaxshi ko'raman. Bo'pti buvijon....
Seungmin telefonni butunlay o'chirib y/nning uyiga yaqinlashdi. Y/nni nima qilib bo'lsa ham erini yonida ortiq qoldirolmasdi. Chuqur nafas olarkan u yoq bu yoqni to'g'rilab, eshikni taqqillatdi.
"Hozir!" degan y/nning yoqimli tovushi eshitildi. Seungmin ovozini eshitib entikib ketdi.
Y/n eshikni ochib Seungminni ko'rgach ko'zida qo'rquv paydo bo'ldi. Yuzida vahima ko'rindi.
Y/n: Bu yerda nima qilyapsan? - deyarli pichirlab so'radi u.
Seungmin: Seni olib ketaman. Nima qilib bo'lsa ham. Ering qani?
Y/n ulgurmadi. Iltimos qilaman uy-joyi qolmasdan ket. Yolvoraman o'tinaman.
Seungmin: Ketmayman. Ketsam faqat seni olib ketaman....
Uy ichidan Neoni ovozi eshitildi. Y/n bir sapchib tushdi. Battar vahimaga tusharkan Seungminni ortga itardi.
Y/n: Seungmin iltimos. Hozir uyimdan uzoqroqqa borib tur. Men chiqaman gaplashib olamiz ho'pmi? Iltimos u chiqib qolmasin hozir ketib tur. Uni tinchitib men ham ortingdan chiqaman.
Seungmin: Aniq chiqasana?
Y/n: Ha chiqaman-chiqaman! Ket endi.
Y/n Seungminni itarib yuborib eshikni yopdi. Seungmin hursand bo'lib uydan uzoqroqqa mashinasi yoniga yo'l chetiga borib turdi Ko'p o'tmay y/n havfsirob shoshgancha uydan chiqib Seungminning yoniga yugurdi.
Y/n: Seungmin ortimdan yurishni bas qil! O'zingni yosh boladek tutyabsan! Oilamga aralashishga harakat qilma!
Seungmin: oila? Qanaqa oila haqida gapiryabsan?! Anavi hayvon bilan yashash hayotmi seningcha?!
Y/n: U meni erim!!
Seungmin: U erkak emas! Hayvon! Bir kuni senga nimalardir qilib qo'ysa nima qilasan?
y/n indamay yerga qaradi. Seungmin javob bermayotganini ko'rib g'azabi qaynab ketdi. Y/nni yelkasidan ushlab silkitdi.
Seungmin: Javob ber! Bir kuni seni o'ldirib qo'yishchi? Shunda ham itoatkor xotin bo'lib qolishni tanlarsana?!
Y/n: U... u meni sevadi.
Seungmin y/nni tiligicha qolgancha qo'yib yubordi. Y/nni ko'z yoshlarini ehtiyotkorlik bilan artarkan o'zi ham yeg'lab yubormaslik uchun labini tishladi.
Seungmin: Seni deb dunyolarga o't qo'yaman kerak bo'lsa. Seni birgina tabassuming uchun hammasidan kechishga tayyorman. Seni himoya qilmoqchiman. Ammo sen meni ojiz qilib qoyyabsan. O'zimni ojiz sezishga majbur qilyabsan.
Seungmin: Seni sevaman. Butun borlig'im bilan.
U endi lablarini y/nning labiga tekkizmoqchi bo'lganida y/n yuzini burib ortga chekindi.
Y/n: Seungmin... sen yaxshi bo'lsan. Seni ko'rgan har qanday qiz sevib qoladi...
Seungmin: Jin ursin! Menga o'sha qizlar, na ularni sevgisi kerak! Menga sen keraksan.
Y/n: Men senga loyiq emasman. Men juvonman. Er ko'rgan juvon. Sen esa bo'ydoq, ko'rkam yigitsan. It tekkan oshdan nahotki hazar qilmasang?

Seungmin g'azabdan y/nni ushlab bag'riga qisib ushlab oldi.
Y/n: ammo bu rost. Sen hohlasang mingtasi senga turmushga chiqishga rozi bo'ladi. Men senga munosib emasman. Hayotimga kelsak buni o'zim tanladim. Bu hayotni o'zim tanladim. Men ko'nikib ketganman.
Seungmin: U seni o'ldirib qo'ydi-ku?
Y/n: unday qilmaydi. Neo meni ursada ammo o'ldirmaydi. Meni boshqa boradigan yerim yo'q. Yakka boshpanam shu yer.
Seungmin y/nni bag'riga bosdi.
Seungmin: Seni boshpanang menman. Boshpanang uying, vataning, ohirgi manziling nima bo'lsa o'shaman. Seni sevaman deyabman. Hamma narsangman.
Y/n ko'zlarini chirt yumib gapirishga kuch yeg'di.
Y/n: sen sevarsan. Ammo men seni sevmayman. Erimni yaxshi ko'raman. Seungmin ustiga tog'lar qulagandek bo'ldi. Y/n ko'zlarini chirt yumib yuborib umidsiz tikildi.
Y/n: Baribir befoyda. Meni seni tanlamayman. Endi meni tinch qo'y. Qancha ursha ham men o'sha yerda qolaman. Bu o'zgarmaydi. Ket endi!
Seungmin: Yaxshi...
Buni u pichirlashdan zo'rg'a aytdi. Huddi o'zini parchalanib ketgandek his qilardi. Y/nga ko'zida yosh bilan qarab ortga o'girilib keta boshladi.
Seungmin juda achinarli ko'rinishda edi. Noiloj indamay ortiga burildi. Y/n buni kuzatishni istamay ortiga qarab yugurdi. Uyga kirgach eshikni berkitib o'tirib qoldi.
Y/n: Kechir meni...
Y/n erini uyg'otib yubormaslik uchun o'zini ikki qo'li bilan to'sib ovozini chiqarmay o'tirgancha ho'ngrab yig'lab yubordi.

3-qism

To'satdan ko'tarilgan baqir-chaqirdan Kim xonim cho'chib tushdi. Xonasidan chiqib zinadan pastga tusharkan nabirasini ko'rib qo'rqib ketdi. Seungmin y/nni yelkasida ko'tarib olgan, y/n bo'lsa jon holatda tupirchirlardi. Kim xonim shoshib nabirasining ortidan mehmonxonaga yugurdi.
Mrs.Kim: HOY! Hoy bola! Bu nima qilganing-a?! Esingni yedingmi?
Y/n: Buvi! Buvijon iltimos mana bu ahmoqqa ayting meni tushirsin!
Mrs. Kim: Seungmin! Y/nni tez pastga qo'y! Hoziroq!
Seungmin: Gapingiz men uchun qonun xonim.
Seungmin y/nni tushirib divanga o'tirg'azkan Kim xonim y/nni oliga joylashib uni ko'kargan yuz-ko'zlarini ko'rib yig'lab yuborayozdi.
Mrs. Kim: Nima... Seungmin seni shu ahvolga soldimi?
Seungmin: Buvi! Men anavi ahloh Neodan farqli o'laroq ayollarga qo'l ko'tarmayman.
Y/n: Buvi u qilmadi.
Mrs. Kim: eringmi?
Y/n yoshdan o'zini bazo'r tiyib ko'zlarini yashirgancha bosh silkidi.
Seungmin: Bu oyimchani qutqarmoqchi bo'lsamu u menga ket dedi! Buvi u g'irt ahmoq! Qanday qilib besh yildan beri o'sha bilan yashayabdi hayronman.
Kim xonim y/nning qo'lidan tutdi. Mehr bilan boshini silarkan jilmayishga urindi.
Mrs. Kim: Nega meni yonimga kelmading qizim?
Y/n: Sizga ortiqcha yuk bo'lishni istamayman. Seungminga ham.
Seungmin: Neha ortiqcha bo'larkansan?! Buvi aytvarmanku bu g'irt ahmoq deb!!
Mrs. Kim: Bo'ldi! Ovozingni o'chir Seungmin! bidirlayverma! U yoqdan bu yoqqa yurishni ham bas qila, odamga o'xshab o'tirib o'zingni bos.
Y/n: Yo'q! shikoyat qilmayman.
Y/n: Yo'q buvi. Man gapimni gapirib bo'ldim. Erimni ustidan shikoyat qilmayman. Sen esa Seungmin meni majburan ushlab tura olmaysan. Uyimga qaytaman.
Seungminni ko'zlari katta-katta ochilib ketib, g'azabdan porlaydi.
Seungmin: Yo'q!! Bunga yo'l qo'ymayman! Ering seni shuncha kaltaklashiga qaramay qaytmoqchimisan?!
Seungmin tushib y/nga yaqin keldi.
Seungmin: Sen aytayotgan gaplar kulgili. Esi joyida odam uni xo'rlashgan yerga qaytib bormaydi!!
Y/n: Ha!! Men jinniman! Ko'ngling joyiga tushdimi?! Endi esa uyimga qaytaman va erimdan uzr so'rayman.
Seungmin: NIMA?!!!
Seungmin o'zini bosolmay y/nning yelkasidan mahkam ushlab oldi.
Seungmin: Hoy qiz seni urdi u!! Nima uchun uzr so'rashing kerak! Kaltaklanganing uchunmi?!
y/n yig'lab yubordi. Nafasi bo'g'ziga tiqilarkan bazo'r gapirdi.
Y/n: Qo'yvor meni!! Baribir qaytaman. U meni erim!!! Hali seni unga tushuntirishim kerak. Uni urding g'azabdadir.
Kim xonim egilib tekshirgach yengil tortib rad etdi. Seungmindan oshib o'tib y/nni qo'lidan tutdi.
Y/n: Buvi kechiring. U hammasini battar chigallashtirardi holos. Men ham o'ylab shunday qildim.
Seungmin: Kech-quvvatga to'lgan yigit. Bitta yupqa chinni vaza bilan o'larmidi? Otdek bo'lib ketadi u. Ammo senchi? Sen endi nima qilasan?
Y/n: U uyimga qaytaman. Peshonamga yozilgani ko'raman. Bu taqdirni o'zim tanladimmi, endi jabrini ham tortaman. Ammo Seungmin...
Mrs. Kim: Bilaman. Bilaman ammo men unga mos emasman. U hali uylanmagan qirchillama yigit. Men esa eri bir juvonman. O'mim qayerda ekinini nimaga loyiq emasligimni bilaman. Shulardan biri Seungmin. U mendan yaxshilarga munosib. Iltimos buvijon, joni buvi! Sizni yaxshi ko'raman. Iltimos Seungminni meni hayotimga aralashishiga yo'l qo'ymang. Uni o'zingiz tiyib tuting. Erim agar uni yana ko'rsa alamini mendan oladi. Shundoq ham og'ir turmushimni battar og'irlashtirmasin.
Mrs. Kim: Yaxshi. Qo'limdan kelganini qilaman. Haydovchilarga aytaman seni olib borib qo'yishadi.
Y/n: yo'q shartmas. Men qashshoq mahallada turaman. Qo'shnilarim gap qilishadi.
Mrs. Kim bosh silkib y/nni tasalli bergandek silab qo'ydi...

3-qism

To'satdan ko'tarilgan baqir-chaqirdan Kim xonim cho'chib tushdi. Xonasidan chiqib zinadan pastga tusharkan nabirasini ko'rib qo'rqib ketdi. Seungmin y/nni yelkasida ko'tarib olgan, y/n bo'lsa jon holatda tupirchirlardi. Kim xonim shoshib nabirasining ortidan mehmonxonaga yugurdi.
Mrs.Kim: HOY! Hoy bola! Bu nima qilganing-a?! Esingni yedingmi?
Y/n: Buvi! Buvijon iltimos mana bu ahmoqqa ayting meni tushirsin!
Mrs. Kim: Seungmin! Y/nni tez pastga qo'y! Hoziroq!
Seungmin: Gapingiz men uchun qonun xonim.
Seungmin y/nni tushirib divanga o'tirg'azkan Kim xonim y/nni oliga joylashib uni ko'kargan yuz-ko'zlarini ko'rib yig'lab yuborayozdi.
Mrs. Kim: Nima... Seungmin seni shu ahvolga soldimi?
Seungmin: Buvi! Men anavi ahloh Neodan farqli o'laroq ayollarga qo'l ko'tarmayman.
Y/n: Buvi u qilmadi.
Mrs. Kim: eringmi?
Y/n yoshdan o'zini bazo'r tiyib ko'zlarini yashirgancha bosh silkidi.
Seungmin: Bu oyimchani qutqarmoqchi bo'lsamu u menga ket dedi! Buvi u g'irt ahmoq! Qanday qilib besh yildan beri o'sha bilan yashayabdi hayronman.
Kim xonim y/nning qo'lidan tutdi. Mehr bilan boshini silarkan jilmayishga urindi.
Mrs. Kim: Nega meni yonimga kelmading qizim?
Y/n: Sizga ortiqcha yuk bo'lishni istamayman. Seungminga ham.
Seungmin: Neha ortiqcha bo'larkansan?! Buvi aytvarmanku bu g'irt ahmoq deb!!
Mrs. Kim: Bo'ldi! Ovozingni o'chir Seungmin! bidirlayverma! U yoqdan bu yoqqa yurishni ham bas qila, odamga o'xshab o'tirib o'zingni bos.
Y/n: Yo'q! shikoyat qilmayman.
Y/n: Yo'q buvi. Man gapimni gapirib bo'ldim. Erimni ustidan shikoyat qilmayman. Sen esa Seungmin meni majburan ushlab tura olmaysan. Uyimga qaytaman.
Seungminni ko'zlari katta-katta ochilib ketib, g'azabdan porlaydi.
Seungmin: Yo'q!! Bunga yo'l qo'ymayman! Ering seni shuncha kaltaklashiga qaramay qaytmoqchimisan?!
Seungmin tushib y/nga yaqin keldi.
Seungmin: Sen aytayotgan gaplar kulgili. Esi joyida odam uni xo'rlashgan yerga qaytib bormaydi!!
Y/n: Ha!! Men jinniman! Ko'ngling joyiga tushdimi?! Endi esa uyimga qaytaman va erimdan uzr so'rayman.
Seungmin: NIMA?!!!
Seungmin o'zini bosolmay y/nning yelkasidan mahkam ushlab oldi.
Seungmin: Hoy qiz seni urdi u!! Nima uchun uzr so'rashing kerak! Kaltaklanganing uchunmi?!
y/n yig'lab yubordi. Nafasi bo'g'ziga tiqilarkan bazo'r gapirdi.
Y/n: Qo'yvor meni!! Baribir qaytaman. U meni erim!!! Hali seni unga tushuntirishim kerak. Uni urding g'azabdadir.
Kim xonim egilib tekshirgach yengil tortib rad etdi. Seungmindan oshib o'tib y/nni qo'lidan tutdi.
Y/n: Buvi kechiring. U hammasini battar chigallashtirardi holos. Men ham o'ylab shunday qildim.
Seungmin: Kech-quvvatga to'lgan yigit. Bitta yupqa chinni vaza bilan o'larmidi? Otdek bo'lib ketadi u. Ammo senchi? Sen endi nima qilasan?
Y/n: U uyimga qaytaman. Peshonamga yozilgani ko'raman. Bu taqdirni o'zim tanladimmi, endi jabrini ham tortaman. Ammo Seungmin...
Mrs. Kim: Bilaman. Bilaman ammo men unga mos emasman. U hali uylanmagan qirchillama yigit. Men esa eri bir juvonman. O'mim qayerda ekinini nimaga loyiq emasligimni bilaman. Shulardan biri Seungmin. U mendan yaxshilarga munosib. Iltimos buvijon, joni buvi! Sizni yaxshi ko'raman. Iltimos Seungminni meni hayotimga aralashishiga yo'l qo'ymang. Uni o'zingiz tiyib tuting. Erim agar uni yana ko'rsa alamini mendan oladi. Shundoq ham og'ir turmushimni battar og'irlashtirmasin.
Mrs. Kim: Yaxshi. Qo'limdan kelganini qilaman. Haydovchilarga aytaman seni olib borib qo'yishadi.
Y/n: yo'q shartmas. Men qashshoq mahallada turaman. Qo'shnilarim gap qilishadi.
Mrs. Kim bosh silkib y/nni tasalli bergandek silab qo'ydi...

2-Qism.

Bahor bo‘lganligi tufayli daraxtlar pushti gullarga burkangan edi. Seungmin eski parkda sayr qilarkan, hiyobon sokin va jimjit, salqin havoda daraxt gullari asta to‘kilardi.
U yurib borar ekan tanish o‘rindiqqa yetib keldi. Bu o‘rindiq ikki do‘stning bolalikdan ulg‘aygunigacha sherik bo‘lgan. Hatto o‘rindiq suyanchig‘iga S va Y harflari o‘yib bitilgan. Yana o‘yib "Bu shaxsiy mulk birov o‘tirishi mumkin emas. Agar o‘tirsangiz ishtoningiz yirtilib ketsin" deya yozib qo‘yilgandi.
Seungmin beixtiyor kuldi. Yozuvni silarkan Y/n-ni yana ham sog‘inib ketdi.
Seungmin hayolga cho‘mdi. Y/n bilan doim darsdan chiqib shu o‘rindiqqa kelishar, qancha narsalar qilishardi. Kulishar, suhbatlashishar, ba’zida sho‘xlik qilishardi. Y/n juda quvnoq, sho‘x qiz edi. Yuzidan quyoshdek tabassumi tushmasdi.
Shuning uchun bo‘lsa kerak unga qattiq gapirmoqchi bo‘lishsa-da tabassumini ko‘rib gapirisholmasdi. Seungmin uni kulganini har safar ko‘rganida ko‘zini uzolmay qolardi. Aslida har xil sho‘xlikni ham aynan Y/n-dan chiqardi. Seungmin uni yonida o‘zini juda baxtli his qilar, Y/n uni baxtli bo‘lmaganiga ham qo‘ymasdi...
Seungminning nigohi u tomon kelayotgan Y/n-ga ko‘zi tushdi. Ko‘rgan joyida qotib qoldi. Na oldinga, na orqaga yurishni bilardi. Shunchaki ko‘zini uzolmay unga tikilgancha qolib ketdi.
Y/n o‘rindiq yoniga kelgach Seungminga bir on tanimay tikilib turdi. So‘ng ko‘zlari hayratda katta-katta bo‘lib ochilib ketdi.
Y/n: Seungmin?...
Seungmin ismi aytilgach, seskanib o‘ziga keldi.
Seungmin undan ko‘zini uza olmadi. Y/n ozib-to‘zib ketgan, ko‘zlari so‘nib qolgan, jiddiy boqardi.
Seungmin: Salom...
Y/n: Umuman o‘zgarmabsan. Haliyam o‘sha-o‘shasan.
Seungmin: Sen esa o‘zgarib ketibsan.
Y/n hijolatomuz kuldi.
Y/n: Han balki. Axir turmushga chiqdim. Oila deganlaridek... O‘zing qalaysan?
Seungmin: O‘qishimni bitirib keldim... Aytgancha, kel to‘yda uchrashaylik.
Y/n: Yo‘q, kechir ammo borishim qiyinroq. Biroz bo‘sh vaqtim bor ekani uchun hiyobonga kirgandim.
Seungmin: Jillaqursa besh minut o‘tirib suhbatlashaylik.
Y/n qizarib qo‘l soatiga qaradi.
Y/n: Meni kechir. Ammo qololmayman.
Y/n bosh egib xayrlashgach yurib ketdi. Seungmin uni qo‘yib yuborgisi kelmay ortidan yurmoqchi bo‘ldi. Ammo nimayam bo‘lardi, to‘xtab qoldi.
Seungmin: Y/n!
Y/n ortiga qaradi.
Seungmin: Seni uchratganimdan xursandman. Sog‘ingan ekanman.
Y/n: Men ham.
Seungmin sal jonlandi. Jilmaygancha boshini qashib qo‘yardarkan dedi:
Seungmin: Balki yana uchrasharmiz. Shu yerda.
Y/n o‘ylanib ham o‘tirmay bosh silkidi.
Y/n: Kechir. Boshqa uchrasholmaymiz. Boshqa ko‘rishmaganimiz yaxshi. Omon bo‘l.
Y/n shunday deb shoshib qo‘l siltab qoldi.
Kechki ovqat mahali nabirasining o‘ychan o‘tirganini ko‘rgan Kim xonim undan hol-ahvol so‘radi. Seungmin esa shunchaki yelka qisib qo‘ydi.
Seungmin: Buvi.
Mrs.Kim: Ha bolajonim.
Seungmin: Menga Y/n-ning manzili kerak.
Kim xonim ichayotgan choyiga tiqilib qoldi. Yo‘talarkan nabirasiga hayron bo‘lib qaradi.
Mrs.Kim: Senga nega kerak bo‘lib qoldi to‘satdan?
Seungmin: Menga kerak. Bugun uni uchratdim. Tez ketib qoldi. Manzilini olishni unutibman.
Mrs. Kim: Bolam topishga topib beraman. Ammo... balki endi uchrashmassan. Bilasan u oilali yo‘q. Bilasan u oilali ayol. Erining jahli yomon deb eshitganman. Senga biror muammo chiqarmasin deyman.
Seungmin... bilaman bolam uni sevasan... ammo y/n unut, tinch qoʻy endi boʻldi. Oilasini tinchligini buzib, janjal qilmagin deymanda bolam.
Seungmin: Havotir olmang. Janjal chiqarmayman.
Mrs.Kim: Senga gapirish befoyda...
Seungmin: Tushunganingizdan hursandman buvilar suktoni.
Mrs.Kim: paxta qoʻyma! Bo‘pti... ertaga ertalab bilib beraman.
Kim xonim xoʻrsinib qayarkan, telefonini chiqarib yordamchisiga qo‘ng‘iroq qildi.
Seungmin: Tezroq toping buvi.
Mrs.Kim: oʻzingni bos bola.
Seungmin Y/n-ni shu qadar sog‘ingandiki... Ertalab ko‘rib yana aqldan ozgudek darajaga kelgandi...
Oy shulalanib, koʻchani yoritdi.Seungmin Y/n-ning uyi tashqaridan o‘tirib tomosha qilarkan, yoniq chiroqlar orqali derazalardan birida Y/n-ni uchratib qolish orzusida edi.

Va birdan deraza yonida Y/n paydo bo‘lib qoldi. Seungmin o‘tirgan yerida yeqilib tushishiga oz qoldi.
Birdan uydan kelayotgan hayqiriq Seungminning e’tiborini o‘ziga tortdi. Derazadan Neo va Y/n-ni sochidan tortib yerga qulatganini ko‘rib aqldan ozayozdi. Y/n-ning nolali qichqirig‘i eshitildi.
Yuragi g‘azabdan gupirlab ketdi. O‘ylab ham o‘tirmay Y/n-ning uyiga yugurdi. Tepib eshikni ocharkan, ichkariga bostirib kirdi.
Neo Y/n-ni tepib uyaltirgandi. Y/n esa yerda cho‘zilib yotar, yuzi qonga belangandi.
Seungmin: Sen it!!!
Seungmin uni yoqasidan olib tagiga bosib mushtlay ketdi.
Y/n uni ajratishga urindi.
Y/n: Seungmin iltimos unday qilma! Yolvoraman qo‘yvor.
Seungmin jahlini bosolmay Neoni tepa boshladi.
Seungmin: Shu iflos oyoqlaring bilan tepdingmi?! Yaramas!
Y/n: Yolvoraman qo‘yvor uni!
Seungmin hansirab tepishdan to‘xtarkan, Seungmin: Ahhh! Tushunyapsanmi?!
Seungmin o‘zini bosolmay Neoni yana mushtladi, o‘ziga o‘zi dedi tinchlanish uchun.
Seungmin Y/n-ga qo‘l cho‘zdi.
Seungmin: Yur ketdik.
Y/n rad etib o‘rnidan turdi.
Y/n: Ket Seungmin. Iltimos barini murakkablashtirma.
Seungmin: Yana nimasini murakkablashtirish kerak? O‘zi hayoting dabdala bo‘lib yotibdiku! U hayvon seni xo‘rlaydi sen esa uni yonini olasanmi?!
Y/n: Ha yonini olaman. Chunki u mening erim.
Y/n Neoni turg‘izdi. Neo esa Y/n-ni itarib yuborarkan, mushtini tugib tashqariga chiqib ketdi...

Seungmin aeroportdan chiqib mashinaga o‘tirarkan Koreya manzarasidan baxra olib, eski damlarini xotirlab ketdi. Buvisini judayam sog‘ingandek, Y/n-ni ham... Hayoliga birdan Y/n kelarkan beixtiyor hamyonini chiqarib uni pinxon rasmiga qaradi. Bosh barmog‘i bilan suratni silab qo‘yarkan. Maktab davri, bolaligi yodiga tushdi. Y/n bilan o‘tkazgan davrlarini u unuta olmasdi.
Seungmin uchun bu davr nafaqat baxtli balki shu bilan birga yomon davr ham edi. Sababi Y/n-ni parallel sinfidagi Yang Neo ismli bola bilan uchrasha boshlagach Seungminning hayoti qorong‘u asirligicha qolgandi o‘shanda. Rashk qilib yurib shuni angladiki Y/n-ni do‘st deb yurib uni qattiq sevib qolgan ekan. Ammo kech izhori tufayli Y/n allaqachon boshqa birovni yoqtirib qolib bo‘lgandi.
Seungmin bitiruv kechasida izhor qilganida esa Y/n ular faqat do‘st ekanliklarini aytib, Neoni yaxshi ko‘rishini aytgandi.
Seungmin rad etilganiga chiday olmadi. Y/n bilan umuman ko‘rishmay qo‘ydi. Har kelganida xizmatkorga yo‘q deb ayttirib yubortirardi.
Buvisi Seungminning bu g‘amgin holatidan chiqarish uchun uni chet elga jo‘natdi. Uni o‘zi ham bu narsani o‘ylab yurgandi o‘shanda. Hullas shu tariqa Seungmin besh yilni Fransiyada ta’lim olib o‘tkazdi. Mana nihoyat qaytarkan yuragi g‘ashlanar, Y/n-ni bir tomondan sog‘ingan bo‘lsa, ikkinchi tomondan u bilan yuz ko‘rishish hayajonli edi...
Kim xonim hujjat ishlarini uyda ko‘zdan kechirib o‘tirarkan Seungmin guldasta bilan to‘satdan kirib keldi.
Mrs. Kim: Se... Seungmin!!! Bolajonim!
Ayol shoshib o‘rnidan turib quchoq ochgan nabirasining bag‘riga kirdi.
Seungmin: Buvi! Ahvolingiz qalay? Haliyam o‘sha-o‘sha go‘zalsiz.
Buvisi gullarni olarkan kuldi.
Mrs. Kim: Hushomad qilmay qo‘ya qol. Ammo to‘g‘ri aytding haliyam go‘zalman. Qirchillama asovman.
Seungmin: Sizni judayam sog‘indim xonim.
Ayol atayin o‘zini arazlaganga soldi.
Mrs. Kim: Yo‘g‘-e? Telefon qilmaysanku o‘zingcha. Sog‘indim deysan-a.
Seungmin: O‘qishlarim bilan bo‘lib... Kechirasiz uyimizni qirolichasi.
Ayol kulib yuborib nabirasini o‘pdi. Seungmin egilib peshonasini tutib bergach u yon qaroqlik qilib qo‘ylar ekan.
Ayol qo‘yarga qo‘ymay xizmatkorlarga dasturxon yozishni buyurdi. Nabirasi ko‘ziga juda ozg‘in tuyulib, chet ovqatlari baribir Koreys taomlariga yetmasligi haqida qayta-qayta aytib o‘tdi...
Mrs. Kim: Ol ye bolajonim. Qara ozib ketibsan. Ranging siniqqan.
Seungmin: Vahima qilmang. Shunchaki sog‘liq diyetasi.
Mrs. Kim: Hech qanaqa diyetani tan olmayman. Katta-katta ye ol.
Seungmin: Kompaniyada ishlar qalay?
Mrs. Kim: Nima yangiliklar bo‘ladi? Kompaniyada ishlar joyida. Ertaga dam ol. Keyin seni o‘zim tanishtiraman boshqaruvga. Endi navbat senga.
Seungmin boshqa "Yanglik" haqida ham so‘rayman deb og‘iz ochdi-yu, lagnadi ammo buvisi boshqa narsalarga o‘tib ketdi...
Seungmin achchig‘idan ko‘zi yoshlanarkan tomog‘iga bir narsa tiqildi.
Seungmin: Buvi... Mmm... Y/n... U yaxshimi? Hozir nima qilyapti? Rejalarichi?...
Hozir nima qilyapti? Pianinochi bo‘lmoqchi edi. Hozir qayerdadir ishlayotgandur.
Kim xonim nabirasining yarasini tirmasligi uchun unga hammasini lom-mim demayotgandi. Ammo baribir savolga javob berishga majbur bo‘ldi.
Mrs. Kim: Y/n... U turmushga chiqib ketgan. Seungminning ustidan tog‘ qulagandek bo‘ldi. O‘zini tutib tahrishda davom etarkan bo‘g‘ziga ovqat tiqilganini bildirmadi.
Seungmin: Mobodo Neo emasmi?
Mrs. Kim: Ha o‘sha yigitga. Vyyy! To‘ylari kuni ham o‘sha jinni eri boshqa qizlarga suzilib yurgan. Bechoraga na qanchalik achinganman. Menimcha hozir sinovli davrlar u yerda. To‘yidan keyin bir ko‘rishdik xolos. Keyin yo‘q bo‘lib ketdi. Hozir qayerda ekanidan xabarim yo‘q.
Seungmin beparvodek tutishga urindi-yu, ammo habarni eshitib hafa bo‘lgani ko‘zlaridan ma’lum edi.
Seungmin: Ah mayli! Buvi, men juda charchadim. Endi borib yotay. Yaxshi dam oling.
Seungmin buvisini o‘pib qo‘ygach eski xonasiga qarab ketdi.
Afsuski bu xona ham Y/n bilan bog‘liq xotiralarga to‘la edi. Seungmin tokchada turgan Y/n-ning va o‘zining maktab payti tushgan suratiga qararkan uni sog‘inib g‘amgin jilmaydi...

4- Qism

Minho ogʻriyotgan tanasini uqlab qoʻygancha darsga quloq solishga urindi. Yigirma daqiqadan beri professor allaqanday qonunni chetlab oʻtish yoʻllarini tushuntirayotgan hamma diqqatini zoʻr berib unga qarab oʻturgan edi.
Toʻsatdan eshik taqqillab qiya ochildi.
"Kirish mumkinmi?"
Moʻylabi uzun tushgan nurli yuzli erkak bosh suqdi. Ruhsat olgach qaddini rostlagancha qoʻllarini orqaga chalishtirib kirib keldi. Bu universitet direktori mister Bill Neyo edi.
Neyo:Hammaga hayrli kun. Darsingizni boʻlganim uchun uzr. Bugun sizlarga yangi oʻquvchi qoʻshilishi sabab qarshingizda turibman. Marhamat kiring.
Eshik sekin ochildiyu Han shoshmay, muloyim tabassum bilan kirib keldi.
Labidagi kichik yorilgan yeri uni qandaydir koʻrkamroq koʻrsatib turardi. Har holda Minho shunday fikrda edi.
Neyo:Tanishing yangi kurdoshingiz Han Jisung.
Han yengil taʼzim qildi.
Han:Sizlar bilan chiqishib ketaman degan umiddaman. Hursandman.
Direktor bir oz ustoz bilan xol ahvol soʻrab turgandek boʻldiyi Hanni oʻtirishiga ruxsat berib chiqib ketdi.
Han:Salom Minho.
Minho:Kursdosh ekanimizdan hursandman.
Han bosh siklib qoʻygach hamma eʼtiborini ustozga qaytardi.
Professor bir tomoq qoqdiyu, maʼruzasink uzilib qolgan yeridan davom ettirdi...
Minho: Labingga nima qildi?
Ikkisi tashqi hovlidan ketib borisharkan Han savolni eshitib biroz jiddiylashdi.
Han:yorilgan yermi?... Yoʻlda biroz nohushlik boʻldi.
Han aperatsiyada ortirgan yarasini nima deb niqoblashga rosa oʻylandi. Axiri eng real javob koʻcha bezorilari ekanini tushunib yetdi.
Han:Qandaydir mushtumizoʻrlar...
Minho gapini ilib ketdi.
Minho:Axir oʻzingni himoya qilolasanku?
Han:Ular koʻproq edi. Oʻzimnj himoya qilganim bilan koʻpi bilan ikkita zarbani bir vaqtda qaytarolaman holos. Qolgani baribir tegadi.
Han kulib qoʻydi "Haaa, Minho oʻta ziyrak"
Han: Seni ham ranging biroz oqargan?
Minho:Haa...
Minhoning miyyasi soniya ichida tezlikda ishladi.
Minho:Kechagi vino yoqmadi chamasi. Uyqum ham yaxhsi boʻlmadi.
Oraga sukut choʻkdi. Minho mavzuni oʻzgartirmoqchi boʻlib gap ochdi.
Minho: Uyga avazifaga berilgan asar...
Han:Men u kitobni allaqachon tugatganman.
Minho ajablanib unga qaradi. Han jilmayib turarkan, Minho bir soniya unga tikilib qoldi.
Minho: Ming betli kitobniya?
Han:Ha, bir oydan sla kamroq vaqtda...
"Hey!"
Ular ortidan bir yigit yugurib keldi.
Minho: Chan?
Anchagina baquvvat koʻringa bu yoqimtoy koʻzlarga ega yigit Minhoni gapini eshitmagandek Handan koʻz uzmadi.
Chan:Meni ismim Chan.
Han:Men esa Han Jisung. Siz...
Minho:U bizni kurdoshimiz.
Gapga suqildi Minho, Chan unga eʼtibor bermay turtib Hanni roʻparasiga oʻtib olganidan gʻashi kelib.
Han:Ov, rostdanmi...
Chan:Siz bilan tanishganimdan hursandman. Yaqin doʻst boʻlib ketiamiz degan umiddaman. Ishonavering.
Chan koʻz qisib qoʻydi. Minho qovogʻini osib Hanni bilagidan ohista uslab yoniga tortdiyu, Chandan uzoqlashtirib olib ketdi.
Minho:Ishonaver undan uzoq yurish senga foydali boʻladi.
Han:Men unday oʻylamayman. Hayr Chan!!
Minhoni battar qovogʻi osildi.
Minho:U kaltafahm. Agar senga kaltafahmlar bilan boʻlish yoqsa... marhamat.
Minho Hanni qoʻyib yuborib oʻzi keta boshladi. Han unga tushunmay bir oz turib qoldiyu, orqada qoʻl siltayotgan Changa javobat hayrlashib qoʻyib Minhoga yetib olish uchun biroz tezlashdi...
Binolar ancha quyiqlashgan, va rangli koʻchalar biroz xira tortgan edi. Havoda tumanga oʻxshash tutun barqir, odamlar jiddiy tusda edi.
Minho:Sen qayerda uchratding ularni?
Han:Kimni?
Minho biroz hayron qaradi. Han tushunib "haaa..." Dehancha qoʻl siltadi.
Han:Zoʻravonlarnimi?
Minho:Ha.
Han yolgʻon doʻpposlash sahnasiga tushadigan yer qidirib koʻrdi.
Han:Shu koʻchadan biroz chapdagi shase.
Minho:Uyimizga teskari koʻchami?
Han:Ha hayolga berilib notoʻgʻri yerga qarab ketaveribman. Hatto sezmabman qaraya.
Han yolgʻonni toʻldirish uchcun huddi asabiylashganddi kulib qoʻydi.

Minho:Qiziq...
Han:Jim! Eshityabsanmi?
Minho atrofga alanglab diqqatini jamladi.
Qayerdandir bolani yegʻi ovozi kelyabdi.
Ular ovoz tomon yurib borarkan, boshi berk koʻchaga kelib qolishdi.
Musur idishning jaranglagani va bolani joni oʻgʻrib chinqirgani eshitildi. Ikkisi choʻchib yugurishdi.
Ikkita barzangi koʻcha oxiridagi musurlar toʻplangan yerga qarab turishar, aftidan bola aynan oʻsha yerda edi.
Han:Hoy!
Ikki barzangi oʻgrildi. Oʻshandagina axlatlar ichida idishlar ortiga yashirinishga urinayotgan qizaloq koʻrindi.
Minho: Mitti qizchani ikki kishi boʻlib urish yaxshimas.

Barzangi 1: Guvoh qoldirmaslik kerak. Sen qizni ol. Men ikkovini tinchitaman.
Sherigi bosh irgʻib qoʻygach, barzangi ikki yigit tomon yugurdi. Minho va Han bir biriga qarab qoʻygach ikki chetga surildiyu oʻtib ketib toʻxtolmagan barzangini qoʻlini ushlashib belidan sakrab oʻtishdiyu, iks holatiga keltirib qoʻyishgach ikkisi qoʻlini oʻzlariga tortishdi. Bir nima qirs etgach barzangi dodladi.
Qoʻlini qoʻyib yuborishhach yerga yeqildi.
Sherigi ortqa endi qaramoqchi boʻlganida Minho chetroqda turgan quvur boʻlagi bilan uni bpshiga tushirdi.
U qarashga qarab,anglashga ulgurmay yerga quladi.
Han tiz choʻkib idishlar ortiga berkinib turgan qizchani yoniga yaqinlashdi.
Han:Salom qizaloq.
Minho ham Hanni yoniga choʻkkaladi. Han qizcha tomon qoʻl choʻzdi.
Yuzi koʻkarib qonab yotgan, mittigina qizcha ularga hayron va qoʻrquv toʻla nigoh bilan tikildi...