Mini fanfic.

Azalea esa 17 yoshda edi. U oddiy qishloqda yashaydigan qiz edi, lekin uning hayoti bir qancha sinovlarga to'la edi. Uning otasi, katta tadbirkor bo'lib, oilasining obro'sini har narsadan ustun qo'yardi. Azaleaning onasi yillar avval vafot etgach, otasi boshqa bir ayolga uylangan edi. O'gay ona esa Azaleani qattiq nazorat ostida ushlab, uni har doim yomon gaplar bilan pastga urardi. Azalea o'zini hech qachon bu oilada haqiqiy insondek his qilolmasdi.

Bir kuni kechqurun, oilaviy ovqat vaqtida, otasi so'z boshladi:

Otasi:"Azalea, sening kelajagingni o'ylab juda muhim qarorga keldim. Tez orada turmushga chiqasan."

Azalea bu gapni eshitib, qoshlarini chimirdi.

Azalea: "Nima? Kimga? Nega?"

Otasi sovuqqina ohangda davom etdi: "Jungkook ismli inson. U mashhur, boy va hurmatli inson. Bu bizning oilamiz uchun katta imkoniyat."

Azalea yuzida norozilik alomatlari paydo bo'ldi.

Azaleam: "Ammo men hali o'qishni tugatmaganman. men uni tanimayman ham. Bu qanday qilib mumkin?"

Azalea zoʼrgʼa ushlab turgan koʼzyoshlarini chiqarib yubordi.

O'gay ona keskin ovoz bilan aralashdi: Bu gap tugadi, Azalea. Sen hali yosh qizsan, lekin shunday imkoniyatni boy berish axmoqlik bo'ladi. Jungkook bilan turmush qursang, sening hayoting yaxshilanadi.

Azalea yana bir bor norozilik bildirdi:

Azalea: Men bunday hayot xohlamayman.Men o'z orzularim bilan yashashni istayman.

Otasi stulni qattiq orqaga surib, turib ketdi:Bu gap tugadi. Ertaga tayyorgarlik boshlanadi.

•••

Azalea o'sha kechani yig'lab o'tkazdi. U bir necha marta o'z hayotidan qochib ketish haqida o'yladi. Nihoyat, bir qarorga keldi kechasi u rejalarini amalga oshirishga qaror qildi. U tungi paytda uyidan qochib chiqib, yaqin qishloqqa borishni rejalashtirdi. Ammo u derazadan chiqishga uringan paytda, o'gay onasi uning harakatlarini payqab qoldi.

Onasi: "Qayerga ketyapsan?"qichqirib. Azalea qo'rqib ketdi, lekin hech narsa demadi. O'gay onasi uni sochlaridan tortib yertoʼlaga olib kirdi va eshikni qulfladi.

Onasi:Endi bu xonadan hech qayoqqa chiqolmaysan, yetimcha.

Azalea yig'lab, yertoʼla deraza yoniga o'tirdi. U tashqaridagi yulduzlarga qarab, ichida ozodlik va baxt orzularini saqlashga harakat qildi. Lekin bu vaziyatdan chiqishning iloji borligiga ishonchi kam edi. Har bir narsa uning nazarida yopiq yo'l kabi tuyuldi.

•••

To‘y kuni yetib keldi. Azalea xohlamagan holda oppoq kelinlik libosida o‘zini oynada ko‘rdi. Unga bu libos umuman ma’qul emas edi, lekin o‘gay onasi bu borada ham bosim o‘tkazib, uni majbur qildi. Jungkook esa kelin bilan hali yuzma-yuz ko‘rishmagan edi. U uchun bu nikoh o‘z hayotining yana bir muhim mas’uliyati edi, chunki uning yakkayu yolg‘iz o‘g‘li uchun mehribon ona kerak edi.

Jungkook 29 yoshda edi. Mashhurligi va turli muvaffaqiyatlariga qaramay, uning hayotining eng muhim qismi besh yoshli o'g'li Taemin edi. Taemin onasidan juda erta ayrilgan edi, shuning uchun Jungkook o'g'li uchun ham ota, ham ona bo'lishga majbur edi. U har kuni Taeminni yaxshi tarbiyalash uchun qo'lidan kelganini qilardi va o'zining san'atkorlik faoliyatini o'g'li uchun qurbon qilishga tayyor edi.

To‘y marosimi dabdabali o‘tdi. Jungkookning mashhurligi sabab to‘yga faqatgina boy va nufuzli insonlar taklif etilgan. Baland shiftli zal oppoq gullar va qimmatbaho bezaklar bilan to‘ldirilgan. Mehmonlar taniqli san’atkorlar, biznesmenlar va siyosatchilar iborat edi. Hamma joy kameralar va paparatsilar bilan to‘ldirilgan, ammo bu tadbir oddiy muxlislar uchun yopiq edi.

Azalea to‘y marosimining har bir lahzasini og‘irlik bilan o‘tkazdi. U o‘zining yangi hayotiga bo‘lgan nafratini ichida saqlashga harakat qildi. Jungkook esa o‘zining sokin va sovuqqonligini yo‘qotmaslikka intildi, lekin ich-ichida u ham bu nikohning qanday natija berishini bilmas edi.

To‘y va’da almashish marosimi bilan yakunlandi. Jungkook va Azalea sahnaga chiqib, bir-biriga uzuk taqishdi. Azaleaning ko‘zlari yosh bilan to‘ldi, ammo u buni hech kimga sezdirishga harakat qildi. Jungkook unga yaqinlashib lablaridan oʼpdi.Mehmonlar ularni gulduros qarsaklar bilan olqishlashdi, lekin bu qarsaklar Azalea uchun shunchaki bir to‘siqdek tuyuldi. Endi u yolg‘iz qolganda nima qilishini o‘ylay boshladi.

Jungkook to‘y tugagach, Azaleani yangi uyiga olib bordi. Bu uy ulkan va dabdabali edi, lekin Azalea uchun u begona va sovuq joydek tuyuldi.

Ularning kelishi bilan xizmatkorlar darhol ularga yordam ko‘rsatish uchun hozir bo‘lishdi. Jungkook esa xizmatkorlarga bir ishora bilan hamma narsani nazorat qilishni buyurdi va Azaleani ichkariga olib kirdi.

Azalea o‘zini umuman qulay his qilmas edi. Yangi hayotga kirib kelgani uni yanada qo‘rqitardi. Jungkook uni zinapoyadan ko‘targancha yotoqxonasiga olib chiqdi. Azalea bu paytda qattiq bezovtalanib, nima qilishni bilmas edi.

Jk:bu sening xonang.

sovuqqina ohangda. Xonadagi har bir narsa yuqori did bilan bezatilgan edi: ipak pardalar, qimmatbaho mebellar va katta yotoq. Lekin bu boylik Azaleaga hech qanday tasalli bermas edi.

Jungkook Azaleani yotoqqa ehtiyotkorlik bilan yotqizdi. Bir zumga jim bo‘lib qoldi va keyin uning liboslarini yechishni boshladi. Azalea ko‘zlarida yosh bilan qaltirab dedi:

Azalea:Iltimos, janob, menga tegmang. Iltimos, janob...

Jungkook uning so‘zlarini eshitib, to‘xtadi. Sovuq nigoh bilan unga qarab

Jk: Janob? Nega meni shunday atayapsan? Men sen uchun faqat erman. Azalea, buni yaxshi eslab qol: biz endi er-xotinmiz.

Azalea yig‘lab, qo‘rquv bilan qaradi:

Azalea: Lekin men buni xohlamayman. Men bu yerda bo‘lishni xohlamayman. Sizni tanimayman ham. Nega men bu hayotga majburlanayotganimni tushunmayapman.

Jungkook bir lahzaga unga tikildi.

Jk: Sen mening o‘g‘lim uchun yaxshi ona bo‘lishing kerak, xolos. O‘z rolingni bajar, va men seni hech qachon majburlamayman.

Azalea ko‘z yoshlarini artib, sekinlik bilan so‘radi:

Azalea:Nega men? Nega boshqa biror odam emas? Sizning atrofingizda minglab ayollar bor-ku...

Jungkook yengilgina kulib qo‘ydi, lekin bu kulgi mehribonlikdan yiroq edi.

Jk: O‘sha minglab ayollar men uchun hech kim. Sen esa... boshqacha. Yaxshi. Hozircha senga tegmayman. Lekin shuni esingda saqla: meni quchoqlagan kuning, seni bokiraligingni olaman.

Bu gapdan so‘ng Jungkook orqasiga o‘girilib, xonadan chiqib ketdi. Azalea esa yostiqqa bosh qo‘yib, ko‘z yoshlarini to‘xtata olmadi. Bu yangi hayot uning uchun faqat og‘irlik va iztirob keltirayotganday edi.

•••

Ertasi tongda, Azalea yuzida nimadir iliq va muloyim narsani his qildi. U asta-sekin ko‘zlarini ochdi va qarshisida kichkina, nurli ko‘zlari bilan unga tikilib turgan bir bolaning yuzini ko‘rdi. Bola kichkina qo‘llari bilan Azaleaning yuziga tegib, mehr bilan tabassum qildi.

Taemin:Oyijon! Men Taeminman oʼgʼlingizman.

bola quvonch bilan gapirdi.

Siz qaytdingizmi? Dadam sizni olib kelibdi. Va'dasini bajardi.

Bola bu so‘zlarni aytib, Azaleani quchoqladi. Azalea bir zumga hayratda qoldi. Uning ichida bu so‘zlar qalbiga iliqlik olib kirdi, lekin ayni vaqtda yuragini siqib qo‘ydi. U chuqur nafas olib, bolaning boshidan siladi. Shu onda u tushundi: bu bolakayning taqdiri ham uning taqdiriga o‘xshash ekan. Ikkalasi ham ularga tanish bo‘lmagan, sovuq dunyoda o‘z joylarini topishga majbur edilar.

Azalea Taemin bilan har kuni birga vaqt oʼtkazishni boshlashdi, Azalea ham Taemin kabi bir bola edi. Taemin bilan birga vaqt o‘tkazgan sari ular o‘zaro yaqinlashib bordilar. Kunlar haftalarga aylandi, va shu vaqt ichida Azalea Taemin uchun haqiqiy ona bo‘lishga intildi. U bolakayning taqdiri o‘ziga o‘xshab iztiroblarga to‘lib qolmasligi uchun qo‘lidan kelgan barcha narsani qildi. U Taemin bilan o‘ynar, kitob o‘qir, hatto birgalikda kichik sayrlarni tashkil qilardi.

Bu orada Jungkook hammasini jim kuzatardi. U Azaleaning mehribonligi va sabr-toqatidan ta'sirlanib, o‘zining sovuqqon qalbi asta-sekin eriyotganini his qilardi. Kunlar o‘tgan sari u Azaleani tobora chuqurroq sevib borardi.

U Azaleaning Taemin uchun qilayotgan harakatlarini ko‘rib, unga nisbatan hurmat va muhabbat uyg‘onayotganini yashira olmadi. Endi uning hayoti faqat sovuq mas'uliyatlardan iborat emas edi — unda sevgi va mehr uchun joy ochilayotgandi.

Jungkook uzoq vaqt davomida o‘zining ichki his-tuyg‘ularini anglab, bir qarorga keladi. U bir reja tuzadi va bu rejani amalga oshirish uchun hamma narsani oldindan tayyorlaydi. Uning xayoliga to‘y kechasi kuni Azaleaga aytgan gaplari keladi: "Meni quchoqlagan kuning bokiraligingni olaman."

Jungkook, bu vaqtda Taeminni enagalar bilan boshqa uyga ko‘chirishni buyuradi. Bolakay uydan olib ketilgach, Azalea uyni titib chiqadi, lekin Taeminni hech qaerda topolmaydi. Yuragi xavotirga to‘lib, har bir xona eshigini ochadi, lekin u faqat bo‘sh xonalar va sokinlikni ko‘radi.

Birdaniga uydagi barcha chiroqlar o‘chib qoladi. Zulmat butun uyni qamrab oladi. Azalea hayrat va qo‘rquv bilan joyida qotib qoladi. Yuragi shiddat bilan ura boshlaydi. "Nima bo‘lyapti? Taemin qani?" degan savollar uning ongini egallaydi.

Azalea xonadan xonaga o‘tib, kimnidir chaqirmoqchi bo‘ladi, lekin hamma joy sukunatga cho‘mgan edi. U oyoq tovushlarini eshitib, birdaniga to‘xtab qoladi. "Kim u?" deb pichirladi Azalea, lekin javob bo‘lmadi.Azalea qoʼrqishni boshladi.

Bu vahimali sukunat va zulmat ichida Jungkookning rejasi asta-sekin amalga oshayotgan edi.

Azalea yugurib yotoqxonasiga kirdi nima qilishini bilmay divan tagagi berkindi. Va xona eshigi ochilib oyoq tovushlari eshitila boshladi.Nomalum niqobdagi inson divanga oʼtirdi.

X: Azaleam nega mendan qochayapsana? bilaman shu xonada pismaygancha qoʻrquv ichida men oʻtirgan divan ortida berkinib oʻtiribsan, qani chiqaqol seni koʻp kutishni istamayman, bu qaynoq kechani uzoq vaqt kutim axir.

Uning bu gaplaridan Azalea oʼlib tirilgandek boʼldi, qoʻrqayabsan degan gapidan biroz asabiylashdi va jahil bilan oʻrnidan turdib, uning yuziga qaradi koʻzlarini qattiq yumgancha baqira boshladi.

Azalea: SEN KIMSAN IFLOS, MING LANAT SENGA , BOSHINGDAGI NIQOBNI OL,MEN NIMA ISTAYSAN...OL DEYABMAN NIQOBNI IFLOS...

Azalea qattiq baqirgancha yerga oʻtirib qoldi koʻzlaridan yoshlar oqa boshladi, Azalea yoshligan qorongʻulikdan juda ham qoʼrqar edi, chunki oʼgay onasini jaxli chiqsa har doim uni qorongʼu yertoʼlaga qamab qoʼyardi,shu tariqa uni hamma xotirasi esiga tushib ketdi, juda qattiq qoʼrqgan edi.

Azalea qattiq yigʻlaganimdan qaltiray boshladi, X qoʻrqib ketib Azaleani qattiq bagʻriga bosib sochlaridan silay boshladi.

Jungkook: Azaleam hammasi yaxshi men Jungkookman, sening oldingdaman oʻzingni bos, boʼldi.

Azalea Jungkookni qattiq quchoqlab oldi,qoʼrqanidan jungkookni quchogʼiga Kuala kabi yopishib olgan edi.

Azalea: iltimos Jungkook meni boshqa qoʻrqitma, men qorongʼulikdan juda qoʼrqaman, iltimos qilaman meni yolgʻiz qoldirma, ketma men bilan qol iltimos.

Jungkook: seni hech qachon yolgʻiz qoldirmayman Azaleam,men shu yerga qolaman.

JUNGKOOK Azlaeani yanada qattiqroq bagʻriga bosdi, yuzlaridan oʻpib uni koʻtarib boshqa xonaga olib chiqdi,u jungkookni oʼzini yotoqxonasi edi, u yer judayam hashamatli xona edi, Jungkook Azaleani divanga yotkizdi oʻzi esa yoniga yotib uni yana bagʻriga bosdi,Jungkook uni peshonasidan oʼpdi, Azalea unga qaradi, unda afsuslanish va pushaymonlik koʻrinib turardi,jungkook ham uning koʼzlariga tikildi.

Jungkook Azaleaga yaqinlasha boshladi, va lablarini Azaleani lablari bilan birlashtirdi, undan boʼsa ola boshladi, Azalea unga qarshilik qilmadi,Jungkook ishini davom ettirdi, u Azaleani kiyimlarini yechishni boshladi,libosini yechib tashlab, uning tanasidan qoʼllarini harakatlantira boshladi va paStlay boshladi, Jungkook Azaleani boʼyinlaridan oʼpib belgilar qoldira boshladi.

Hot yoqmasa oʼqima‼️‼️‼️

U turadi va yechinadi kiyinlari polga tushadi u faqat bitta t*rsikda edi,Sekin Azaleani yoniga yaqinlashadi va uni ich kiyimlarini yecha boshlaydi.

Azalea:Jungkook

Jk:Ha baby.

Azalea:Men qoʼrqyapman, judayam.

Jk:Shh hammasi yaxshi sen tayyorsan, Men iloji boricha yumshoq bo'lishga harakat qilaman.

U barmoqlari bilan Azaleani ko'zlaringizda hosil bo'lgan ko'z yoshlarini sekinlik bilan artib tashlaydi va egiladi uning lablari ko'z yoshlarini o'padi.

Jk:Men seni asta-sekin sevaman.

Azalea jimgina bosh irgʼadi. Jungkook butunlay yalangʻoch boʼlib sekin a*zosini qizning past qismiga toʼgʼirladi.U Azaleani ichiga asta-sekin itarib yubora boshlaydi.

Jk: sen juda qattiqsan...Ahhhh

Azalea:Ogʼriyapti

Jk: Tinchlan baby, hammasi yaxshi boʼladi.

U Azaleani chuqur o'padi va biroz oldinga surayotganda uni chalg'itadi. Azaleani yigʼlashiga yoʼl qoʼymaydi. Jungkook uni ichida sekin harakatlana boshlaydi biroz vaqdan keyin, qizni bokiralik qoni sizib chiqadi. Jungkook Azaleaga qaraydi:

Jk:Menikisan baby, meniki.

Jungkook yana harakatlantira boshlaydi.U Azaleani oyoqlarini kengroq yoyadi va a*zosi qanday kirib chiqishini tomosha qiladi, birozdan soʼng bu Azaleaga ham yoqa boshlaydi va ohista nola qiladi

Azalea:Ahhh.....mmmmmm...ahhhhh.

Jungkookga bu nolalar judayam yoqdi.

Azalea:J...jungkook...daddy...mmm

Jungkook Azaleani lablaridan ismini eshitib tezroq harakatlana boshlaydi.

Ikki soatlik aloqada jungkook Azaleani ichiga juda koʼp marta boʼshangan boʼaldi, aloqa tugagach Uni koʼtarib hammomga olib kiradi va ikkalasini ham tozalab sekin yotoqxonaga qaytadi, va Azaleani koʼkragiga tortib quchoqlab oladi.

Jk:Menikisan Azaleam meniki....seni sevaman...

Azalea:Men ham.

Jungkook uni lablaridan yana boʼsa oladi va ikkalasi uxlab qoladi.

«Xullas oʼsha kuni Azalea va Jungkookni munosabatlarida sevgi kuchaydi ular bir yildan keyin qizli boʼldi, Azalea Taeminni ham qizi Yeonani ham bir xil yaxshi koʼrar edi».

Fanfic tugadi.

2-qism.

Mele kecha davomida o‘zini tuta olmay, balki Taehyung bilan yolg‘iz suhbatlashish imkoniyatini qidirib yurgan edi. Ammo Taehyung buni bilib turgan bo‘lsa-da, qasddan undan uzoqroq turishga harakat qildi. U Mele bilan ko‘z urishtirmaslikka intilar, lekin ularning o‘rtasida qandaydir qattiq va ko‘rinmas ip borligini har ikkalasi ham his qilardi.

Mele: “Men bunday narsaga rozi emasman,”

dedi o‘ziga-o‘zi past ovozda, mehmonlarning shovqinidan foydalanib.

Taehyung: “Bu o‘zingga bog‘liq emas, bu oilaviy masala,”

uning orqasidan asta yaqinlashib. Uning ovozi sovuq va qat‘iyatli edi.

Mele orqasiga o‘girilib, Taehyungning nigohiga termuldi. Uning nigohida sovuqqonlik bilan birga qandaydir g‘alati tushunish bor edi.

Mele: “Men bunday narsaga rozi emasman,”

dedi o‘ziga-o‘zi past ovozda, mehmonlarning shovqinidan foydalanib.

Mele: “Siz bu qarorga rozi bo‘ldingizmi?” so‘radi, ovozi titrab.

Taehyung: “Bu o‘zingga bog‘liq emas, bu oilaviy masala,”

uning orqasidan asta yaqinlashib. Uning ovozi sovuq va qat‘iyatli edi.

Mele orqasiga o‘girilib, Taehyungning nigohiga termuldi. Uning nigohida sovuqqonlik bilan birga qandaydir g‘alati tushunish bor edi.

Mele:"Siz bu qarorga rozimisiz?" dedi ovozi titrab.

Taehyung:Mening fikrim muhim emas, hammasi oʼtib ketadi, Qabul qilishga majbursan''dedi xotirjamlik bilan.

Bu so‘zlar Mele uchun oxirgi zarba edi. Uning ichidagi barcha his-tuyg‘ular aralashib, nima qilishni bilmay qoldi. Ziyofat o‘z nihoyasiga yetganida, u o‘z xonasiga qaytdi va ichida yig‘lab yubordi.

Avtor:

Ammo bu faqat boshlanish edi. Hayot unga oldinda qanday sinovlarni tayyorlaganini hali bilmasdi.

•••

Tong yengil shabada bilan uyg‘ondi. Mele deraza yonida o‘tirib, kechagi kechani qayta-qayta yodga oldi. Hamma narsa tush kabi tuyulardi, lekin otasining qat‘iyatli ovozi va mehmonlarning nigohlari haqiqatni inkor qilishga yo‘l qo‘ymas edi.

Mele:“Men Taehyung bilan qanday yashayman?” deb o‘ylardi u o‘zicha.

Uning savollari javobsiz edi. Ammo vaqt kutilmas voqealarni o‘zi bilan olib keladi. Shomga yaqin, otasi uni mehmonxona tomon chaqirdi.

Janob Kan: “Mele, Taehyung bugun seni uchratish uchun keladi. O‘zingni to‘g‘ri tut. Bu sizning birinchi rasmiy uchrashuvingiz,”

Bu gaplardan Melening qo‘llari muzdek bo‘lib ketdi. Taehyung uning uyiga kelayotgan edi! Uning yuragi tez-tez ura boshladi.

Bir soatdan keyin Taehyung ostonada paydo bo‘ldi. U qora kostyumda, toza va chiroyli kiyingan, yuzida esa har doimgidek sovuqqon ifoda bor edi. Mele deraza ortidan uni kuzatarkan, yuragi gursillab ura boshladi. Bu inson unga butunlay begona edi, lekin biror kun uning hayotining bir qismiga aylanishi mumkinligini tasavvur qilish ham qiyin edi.

“Mele, pastga tush, mehmonni kutib olish vaqti,” dedi onasi, muloyim, ammo qat‘iy ohangda.

Mele so‘zsiz pastga tushdi. Yuragi hamon tez-tez urar, lekin tashqi ko‘rinishda o‘zini xotirjam ko‘rsatishga harakat qildi. Zalga kirar ekan, uning nigohi Taehyung bilan to‘qnashdi. Bu nigohda sovuqlik va sirli joziba bor edi.

Janob Kan: “Xush kelibsiz, janob Kim,” dedi samimiy ohangda, Taehyungning qo‘lini siqib.

Taehyung: "Bugungi uchrashuvni intiqlik bilan kutgan edim,” lekin uning ovozida hech qanday hissiyot sezilmadi.

Song xonim: “Bu mening qizim Mele. U hali yosh, lekin juda mas‘uliyatli va dono qiz,”.

Mele bu gaplardan qizarib ketdi.“Salom,” dedi Mele past ovozda, Taehyungga bosh irg‘ab.

Taehyung unga bir nazar tashlab, boshini egdi. “Salom,” dedi u qisqagina, lekin bu so‘zlarda uning o‘ziga xos sovuq ohang bor edi.

Janob Kan mehmonlarni o‘z xonasiga taklif qildi, lekin Taehyung Melega ishora qilib:

Taehyung:“Agar imkon bo‘lsa, men Mele bilan o‘zim gaplashsam yaxshi bo‘lardi,” dedi.

Bu gapdan Mele battar noqulaylikni his qildi. Otasi esa bu taklifni mamnuniyat bilan qabul qildi.

Janob Kan: “Albatta, qizimni bog‘da kuzatib yurishingiz mumkin. U ham sizni yaxshiroq tanib olishi kerak"

Taehyung Melega qarab, yumshoqgina ishora qildi: “Yur.”

Bog‘ga chiqishganida, havoda bahor shabadasi sezilib, atrof jimjit edi. Mele nima deyishni bilmay, jim yurardi. Taehyung esa atrofga nazar solib, xotirjam qadam tashlardi. U birinchi bo‘lib gap boshladi:

Taehyung: “Bu unashtiruv haqida nima deb o‘ylaysan?”

Mele: “Menimcha, bu juda tez qabul qilingan qaror. Men tayyor emasman,” dedi ko‘zlarini yerga tikkancha.

Taehyung boshini qimirlatib qo‘ydi.

Taehyung: “Hamma narsa tayyorlik masalasi emas. Ba‘zan hayot bizni shunday vaziyatlarga qo‘yadiki, qabul qilishdan boshqa choramiz qolmaydi,” sovuqqonlik bilan.

Mele: “Lekin men bu qarorda o‘zimni hisobga olgan deb o‘ylamayman,”

Taehyung: “To‘g‘ri. Bu qaror oilalarning manfaatlari uchun qabul qilingan. Lekin bu bizni tushunmaslikka majbur qilmaydi. Har ikkalamiz uchun ham o‘z qoidalarimiz bo‘lishi mumkin,”

Mele: “Qoidalar?” so‘radi hayron bo‘lib.

Taehyung: “Ha. Bu unashtiruv bizning xohishimizga zid bo‘lsa ham, kelajakda o‘zimizga qulay yo‘l topa olishimiz kerak. Va shuni yodda tut, Mele, men hech qachon hech kimni majburlamayman,” qat‘iyat bilan.

Bu gaplardan Mele biroz taskin topdi, lekin baribir bu insonning harakatlari va so‘zlari uning uchun tushunarsiz edi. Bu uchrashuv Mele uchun yangi savollar va yana ko‘proq noaniqliklarni keltirib chiqardi.

Ularning muloqoti qisqa davom etdi, lekin bu suhbat ularning kelgusi munosabatlari uchun muhim bir asos bo‘lib qolishi aniq edi. Taehyung ketar ekan, yana sovuqqon nigohi bilan Melega qarab:

Taehyung: “Seni yana uchrataman. O‘sha vaqtgacha bu haqda o‘ylab ko‘r” dedi.

Mele jim qoldi. Uning ichida ham hayajon, ham xavotir bor edi. Taehyung bilan o‘zaro tushunishga erishish qiyin bo‘lsa-da, u bu inson bilan hayotini qanday yo‘lga solishni hali tasavvur qilolmas edi. Ammo bir narsa aniq edi: bu uchrashuv ularning taqdirini yana bir qadam oldinga siljitdi.

2-qism tugadi.

«Xato va kamchiliklar uchun uzur».

Hayot ba‘zan eng oddiy kunlarda eng kutilmagan syurprizlarni taqdim etadi. Mele uchun ham bu kun shunday bo‘lishi kerak edi — oddiy maktab darsi, uyga qaytish, va oqshomgi tinch dam olish. Ammo u bilmasdi, uning hayoti ushbu kun bilan tubdan o‘zgarib, yangi, noma‘lum bir davrga qadam qo‘yishni boshlagan edi.

Mele hali 17 yoshda edi va katta shaharning nufuzli maktablaridan birida o‘qirdi. U nafaqat a‘lochi o‘quvchi, balki o‘zining quvnoqligi va chiroyli ko‘rinishi bilan ham tanilgan edi. Uning qalin sochlari yorqin quyoshda jilvalanar, kulgisi esa atrofdagi insonlarni quvontirar edi. Maktabda hamma uni yaxshi ko‘rardi, lekin Mele o‘zi uchun har doim bir xil oddiy hayotni tasavvur qilgan edi.

Melening darslari tugadi, o‘zining sevimli kitoblarini sumkasiga joyladi va uyga yo‘l oldi. Uyga kirar ekan, oshxonada otasi va onasining qandaydir jiddiy gaplashayotganini eshitdi.

Otasi yuzini qattiq va jiddiy qilgan, onasi esa unga biror narsani tushuntirishga urinish kabi ko‘rinar edi. Mele bu g‘ayrioddiy holatdan xavotir olib, ularning suhbatiga aralashdi.

Mele:Men keldim.

Song xonim:Goʼzal qizim xush kelibsan.

Janob Kan: “Mele, bugun kechqurun ziyofatga tayyorlan, qizim,” dedi otasi unga mehr bilan qarab.

Mele: “Ziyofat? Nega? Bugun qandaydir maxsus kunmi?” so‘radi, ko‘zlarida qiziqish bilan.

Song xonim: “Ha, juda maxsus. Bu kecha bizning oilamiz uchun yangi davr boshlanadi. Tayyorlan va eng chiroyli libosingni kiy, bolam,” dedi muloyim ohangda.

Mele:"Balki qanday kun ekanligini aytarsizlar"

Janob Kan:''Oqshomda bilib olasan''

Mele:"Dada aytsangizchi''

Song xonim: "Mele koʼp savol berma qani tayorlan".

Mele bu so‘zlardan biror narsa tushunmadi, lekin ota-onasining iltimosini bajarmoq uchun o‘z xonasiga chiqib, liboslarini tanladi. Uning xayolida savollar qatoriga savol qo‘shilar edi: bu qSong xonim qizini yoniga keldi:

Kechqurun katta ziyofat zali yorug‘ chiroqlar va dabdabali bezaklar bilan bezatilgan edi. Zalga kirar ekan, Mele hayratda qoldi.

Bunday dabdabali tadbirni hali hech qachon ko‘rmagan edi. Mehmonlar birin-ketin kelib, ziyofat Kan va Kim kompaniyalari o‘rtasidagi hamkorlikni nishonlash uchun uyushtirilganini o‘ylashardi.

Song xonim qiziga yaqin keldi:

Song xonim:“Mele, yur qizim, seni mehmonlarga tanishtirishim kerak,” dedi. Mele noqulaylikni his qilib, onasining qo‘lidan ushladi.

Mehmonlar orasida mashhur biznesmenlar, siyosatchilar va boshqa nufuzli insonlar bor edi. Mele ularga odob bilan bosh egib, tabassum qildi, lekin ichida qiziqish va xavotir aralash hislar bilan yonardi.

Bir payt otasi sahnaga chiqib, mikrofonni qo‘lga oldi. Zal birdan tinchlandi.

Janob Kan: “Hurmatli mehmonlar,” boshladi ovozini balandlatib, “Bugungi kechamiz nafaqat Kan va Kim kompaniyalari o‘rtasidagi hamkorlikni nishonlash, balki yana bir muhim voqeani e‘lon qilish uchun tashkil etildi.”

Zalda shov-shuv boshlandi. Mehmonlar bu e‘lon nima ekaniga qiziqish bilan qarab turishardi. Mele esa otasining nimani aytmoqchi ekanini bilmay, o‘zini noqulay his qilardi.Zalda shov-shuv boshlandi.

Janob Kan:“Men bu kecha qizim Meleni Kim Taehyungga unashtirishga qaror qilganimni e‘lon qilmoqchiman,” dedi, tabassum bilan.

Zal bir necha soniyaga jim bo‘lib qoldi, so‘ngra mehmonlar orasida shovqin ko‘tarildi. Ba‘zilari bu qarorni olqishladi, boshqalari esa ajablandi. Mele esa joyida muzlab qoldi. Uning yuragi tez urar, bu so‘zlar qulog‘iga chalinganiga ishonmas edi.

Mele: “Dada, bu hazilmi?” dedi u past ovozda, ko‘zlari katta-katta ochilib.

Janob Kan:“Yo‘q, bu haqiqiy qaror, Mele. Bu bizning oilamiz uchun ham, sen uchun ham eng yaxshi tanlovdir,” dedi qat‘iyat bilan.

Mehmonlar orasida Kim Taehyung ham bor edi. U bu kechada barcha e‘tibor markazida edi, lekin o‘zini juda xotirjam va sovuqqon tutardi. U otasining qaroridan to‘liq xabardor edi va bu ziyofatni aynan shu maqsadda tashkillashtirilganini yaxshi bilardi. Taehyung chiroyli, kelishgan va sirli yigit edi. Uning nigohi sovuq bo‘lsa-da, bu sovuqlik ortida katta kuch va qat‘iyat sezilardi.

Mele esa nima deyishni ham bilmay qoldi. Uning ichida o‘ziga nisbatan shunday sovuq va befarq munosabat ko‘rsatgan inson bilan qanday qilib birga bo‘lishi mumkinligi haqidagi savollar paydo bo‘la boshladi. Bu kecha uning hayotini butkul o‘zgartirib yuborgan edi, lekin bu o‘zgarishlar uni qanday yo‘nalishga olib borishini faqat vaqt ko‘rsatardi.

Ziyofat davomida Mele va Taehyung bir-biriga yaqin turishga majbur bo‘lishdi. Mehmonlarning ba‘zilari ularni qutlash uchun oldilariga kelishardi.

“Mele, qizim, sen Taehyungga haqiqatan ham mos ekansan,” dedi mehmonlardan biri tabassum bilan.

Mele ularni gaplarini eshitmasdi,faqat bosh chayqab qoʼyar edi,hayoti bir kunda qanday oʼzgarganini oʼylayotgan edi.

Taehyung esa mehmonlar bilan muloqot qilishda davom etdi. U hech qanday hissiyotni yuziga chiqarmasdan, hamma bilan odob bilan gaplashardi. Mele esa uning har bir harakatini kuzatib, o‘zicha tushunishga urinar edi. U bu yigit bilan o‘z hayotini qanday tasavvur qilishi mumkinligini hali ham tushunolmasdi.

Song xonim: “Mele, bu faqat boshi. Hali ko‘p narsalar o‘zgaradi,” dedi uning, uni qattiqroq quchoqlab. Mele esa faqat ota onasiga nisbatan nafratni his qilar edi, u yigʼlashni, baqirishni, ulardan nega bunday qilgan ekanliklarini soʼramoqchi edi, lekin hatto ovozi ham chiqmadi.

1-qism tugadi.

«Xato va kamchiliklar uchun uzr»

Hayot ba‘zan eng oddiy kunlarda eng kutilmagan syurprizlarni taqdim etadi. Mele uchun ham bu kun shunday bo‘lishi kerak edi — oddiy maktab darsi, uyga qaytish, va oqshomgi tinch dam olish. Ammo u bilmasdi, uning hayoti ushbu kun bilan tubdan o‘zgarib, yangi, noma‘lum bir davrga qadam qo‘yishni boshlagan edi.

Mele hali 17 yoshda edi va katta shaharning nufuzli maktablaridan birida o‘qirdi. U nafaqat a‘lochi o‘quvchi, balki o‘zining quvnoqligi va chiroyli ko‘rinishi bilan ham tanilgan edi. Uning qalin sochlari yorqin quyoshda jilvalanar, kulgisi esa atrofdagi insonlarni quvontirar edi. Maktabda hamma uni yaxshi ko‘rardi, lekin Mele o‘zi uchun har doim bir xil oddiy hayotni tasavvur qilgan edi.

Melening darslari tugadi, o‘zining sevimli kitoblarini sumkasiga joyladi va uyga yo‘l oldi. Uyga kirar ekan, oshxonada otasi va onasining qandaydir jiddiy gaplashayotganini eshitdi.

Otasi yuzini qattiq va jiddiy qilgan, onasi esa unga biror narsani tushuntirishga urinish kabi ko‘rinar edi. Mele bu g‘ayrioddiy holatdan xavotir olib, ularning suhbatiga aralashdi.

Mele:Men keldim.

Song xonim:Goʼzal qizim xush kelibsan.

Janob Kan: “Mele, bugun kechqurun ziyofatga tayyorlan, qizim,” dedi otasi unga mehr bilan qarab.

Mele: “Ziyofat? Nega? Bugun qandaydir maxsus kunmi?” so‘radi, ko‘zlarida qiziqish bilan.

Song xonim: “Ha, juda maxsus. Bu kecha bizning oilamiz uchun yangi davr boshlanadi. Tayyorlan va eng chiroyli libosingni kiy, bolam,” dedi muloyim ohangda.

Mele:"Balki qanday kun ekanligini aytarsizlar"

Janob Kan:''Oqshomda bilib olasan''

Mele:"Dada aytsangizchi''

Song xonim: "Mele koʼp savol berma qani tayoorlan".

Mele bu so‘zlardan biror narsa tushunmadi, lekin ota-onasining iltimosini bajarmoq uchun o‘z xonasiga chiqib, liboslarini tanladi. Uning xayolida savollar qatoriga savol qo‘shilar edi: bu qanday davr, nega bunday tantana?

Kechqurun katta ziyofat zali yorug‘ chiroqlar va dabdabali bezaklar bilan bezatilgan edi. Zalga kirar ekan, Mele hayratda qoldi.

Bunday dabdabali tadbirni hali hech qachon ko‘rmagan edi. Mehmonlar birin-ketin kelib, ziyofat Kan va Kim kompaniyalari o‘rtasidagi hamkorlikni nishonlash uchun uyushtirilganini o‘ylashardi.

Song xonim qizini yoniga keldi:

Song xonim:“Mele, yur qizim, seni mehmonlarga tanishtirishim kerak,” dedi. Mele noqulaylikni his qilib, onasining qo‘lidan ushlab oldi.

Mehmonlar orasida mashhur biznesmenlar, siyosatchilar va boshqa nufuzli insonlar bor edi. Mele ularga odob bilan bosh egib, tabassum qildi, lekin ichida qiziqish va xavotir aralash hislar bilan yonardi.

Bir payt otasi sahnaga chiqib, mikrofonni qo‘lga oldi. Zal birdan tinchlandi.

Janob Kan: “Hurmatli mehmonlar,” boshladi ovozini balandlatib, “Bugungi kechamiz nafaqat Kan va Kim kompaniyalari o‘rtasidagi hamkorlikni nishonlash, balki yana bir muhim voqeani e‘lon qilish uchun tashkil etildi.”

Zalda shov-shuv boshlandi. Mehmonlar bu e‘lon nima ekaniga qiziqish bilan qarab turishardi. Mele esa otasining nimani aytmoqchi ekanini bilmay, o‘zini noqulay his qilardi.Zalda shov-shuv boshlandi.

Mele: “Dada, bu hazilmi?” dedi u past ovozda, ko‘zlari katta-katta ochilib.

Janob Kan:“Yo‘q, bu haqiqiy qaror, Mele. Bu bizning oilamiz uchun ham, sen uchun ham eng yaxshi tanlovdir,” dedi qat‘iyat bilan.

Mehmonlar orasida Kim Taehyung ham bor edi. U bu kechada barcha e‘tibor markazida edi, lekin o‘zini juda xotirjam va sovuqqon tutardi. U otasining qaroridan to‘liq xabardor edi va bu ziyofatni aynan shu maqsadda tashkillashtirilganini yaxshi bilardi. Taehyung chiroyli, kelishgan va sirli yigit edi. Uning nigohi sovuq bo‘lsa-da, bu sovuqlik ortida katta kuch va qat‘iyat sezilardi.

Mele esa nima deyishni ham bilmay qoldi. Uning ichida o‘ziga nisbatan shunday sovuq va befarq munosabat ko‘rsatgan inson bilan qanday qilib birga bo‘lishi mumkinligi haqidagi savollar paydo bo‘la boshladi. Bu kecha uning hayotini butkul o‘zgartirib yubordi.

Ziyofat davomida Mele va Taehyung bir-biriga yaqin turishga majbur bo‘lishdi. Mehmonlarning ba‘zilari ularni qutlash uchun oldilariga kelishardi.

"Mele, qizim, sen Taehyungga haqiqatan ham mos ekansan,” dedi mehmonlardan biri tabassum bilan.

Mele ularni gaplarini eshitmasdi,faqat bosh chayqab qoʼyar edi,hayoti bir kunda qanday oʼzgarganini oʼylayotgan edi.

Taehyung esa mehmonlar bilan muloqot qilishda davom etdi. U hech qanday hissiyotni yuziga chiqarmasdan, hamma bilan odob bilan gaplashardi. Mele esa uning har bir harakatini kuzatib, o‘zicha tushunishga urinar edi. U bu yigit bilan o‘z hayotini qanday tasavvur qilishi mumkinligini hali ham tushunolmasdi.

Song xonim: “Mele, bu faqat boshi. Hali ko‘p narsalar o‘zgaradi,” dedi uning, uni qattiqroq quchoqlab. Mele esa faqat ota onasiga nisbatan nafratni his qilar edi, u yigʼlashni, baqirishni, ulardan nega bunday qilgan ekanliklarini soʼramoqchi edi, lekin hatto ovozi ham chiqmadi.

1-qism tugadi.

«Xato kamchiliklar uchun uzur».

Sinf xona. Havo og'ir. Yoona doska qarshisida turgan edi. U o'zining vazifasini himoya qilayotgan paytda, Suga orqa qatorda sokin ko'zlari bilan uni kuzatardi. Qizning oppoq ko'ylagi, tarang sochlari va yoqimli tabassumi uning qalbida qaynayotgan rashkni yanada kuchaytirardi.

Yoona vazifasini yakunlab, joyiga o'tirdi. Uning yonida o‘tirgan sinfdoshi Jin unga yaqinlashib, biror narsa pichirladi. Yoona kulib javob qaytardi. Bu holat Suganing ichida g'azab olovini alangalatdi.

Tanaffusda, Suga Yoona oldiga yaqinlashdi.

Suga:“U bilan nima gaplashding?”

uning ovozi sovuq va tekis edi, lekin bu savolda ichki iztirob sezilib turardi.

Yoona ajablanib boshini ko‘tardi.

Yoona:“Jinmi? Shunchaki yordam so‘radi. Nima uchun qiziqyapsan?”

Suga:“Chunki men...”

Suga to‘xtadi. U hislarini ochiqchasiga ifoda eta olmas edi. Biroq uning ko‘zlari ichki azobni oshkor qilardi.

Suga: “Men unga ishonmayman,” dedi u oxiri.

Yoona kulib qo‘ydi.

Yoona: “Axir, Jin yaxshi odam-ku.”

Suga birdan qizning bilagidan ushladi. Bu harakat sovuq va nazoratli bo‘lsa-da, kuchli edi.

Suga: “Yoona, undan uzoqroq yur. Bu masxaraboz bilan gaplashishni bas qil.”

“Chunki men...” Suga to‘xtadi. U hislarini ochiqchasiga ifoda eta olmas edi. Biroq uning ko‘zlari ichki azobni oshkor qilardi. “Men unga ishonmayman,” dedi u oxiri.

Yoona kulib qo‘ydi.

Yona: “Axir, Jin yaxshi odam-ku.”

Suga birdan qizning bilagidan ushladi. Bu harakat sovuq va nazoratli bo‘lsa-da, kuchli edi.

Suga: “Yoona, undan uzoqroq yur. Bu masxaraboz bilan gaplashishni bas qil.”

Yoona uning mahkam ushlagan qo‘liga qarab, ko‘zlarini qisdi.

Yoona: “Sening bu qiliqlaring nimani anglatadi, Suga? Rashk qilyapsanmi?”

Uning savoli to‘g‘ri yurakdan urilgandek edi. Suga biroz jim qoldi, so‘ngra sekin o‘ziga kelib, qizning qo‘lini qo‘yib yubordi.

Suga: “Agar shunday bo‘lsa-chi?”

uning ovozi past, lekin aniqlik bilan yangradi.

Yoona bir lahza jim bo‘lib qoldi, lekin uning yuzi qizarib ketdi. Qalbida yoqimli titroq his qilgan holda, lekin o‘zini bosa olmadi.

Yoona: “Seni tushunish qiyin, Suga. Avvaliga sovuqqon bo‘lasan, keyin esa...” U so‘zlarini tugata olmadi.

Suga birdan unga yaqinlashdi, ovozi endi yanada yumshoqroq, lekin qat'iy edi.

Suga: “Men seni sevaman, Yoona. Shuning uchun bunday qilaman. Men seni o‘zimniki qilishni xohlayman va boshqalarga seni qo‘yib bera olmayman.”

Yoona o‘zini yo‘qotgandek edi. Suga uni devorga yaqinlashtirdi, sovuq nigohlarida endi ehtiros uchqunlari porlardi.

Suga: “Balki, sen ham buni sezayotgandirsan?” dedi u asta.

Yoona boshini sal egdi, yuragi tinimsiz urar edi.

Yoona:“Bilmayman, Suga...” dedi u past ovozda.

Suga: “Bilasan,” dedi va yuzini unga yaqinlashtirdi.

Ularning orasidagi masofa qisqarar, nafaslari bir-biriga tegib ketar,asta sekin lablar ham yaqinlashar edi.

Ammo shu daqiqada sinf eshigi ochilib, ichkariga bir o‘qituvchi kirib keldi. Ularning bu yaqinlashuvi birdan uzilib, har biri o‘z joyiga chekinib ketdi.

Yoona uning qilmishidan hayajon va hayrat aralash titrar edi. Ammo yuragining bir burchagida Sugaga bo‘lgan hislar paydo bo‘lganini inkor qila olmas edi. Rashk, ehtiros va sevgi ichida tug'ilgan bu yaqinlik ularning hayotida nimadir o‘zgarishini his qildirar edi.

Yoona:"Men ketdim''. Deb xonadan uchib chiqib ketdi.

Suga kulimsiragancha uning ortidan qarab turdi.

Kun oxirida maktabdan chiqayotgan paytda, Yoona to'satdan kimdir uni qo'lidan ushlab tortib oldi. Bu Suga edi. Uning ko'zlari sovuq, lekin ichida olov yonardi.

Suga:“Bu yerga kel,”

dedi u qat'iy ovozda va uni yaqin atrofdagi bog‘ga olib bordi. Yoona hech narsa demadi, lekin yuragi shiddat bilan urar edi.

Suga: “Bugun hech kim bizga xalaqit bera olmaydi,”

U qizning yuziga jiddiy boqdi va asta qo‘lini uning yuziga qo‘ydi.

Suga: “Seni unutolmayapman, Yoona. Har safar ko‘rganimda, yuragim qiziydi. Men buni yashira olmayman."

Yoona uning gaplaridan qizarib ketdi, lekin qarshilik ko‘rsatishga kuch topolmadi. “Suga, lekin...” dedi u, ammo so‘zlari tugamasdan, Suga yuzini unga yaqinlashtirdi.

Bir so‘z aytma,” dedi u past ovozda.

Va shunda Suga Yoona lablarini o‘ziga yaqinlashtirib, ehtirosli bo‘sa ola boshladi. Ularning yuraklari birdamlikda urdi, vaqt esa go‘yo to‘xtab qolgandek edi. Bo‘sa uzoq va samimiy edi, ularning ichidagi barcha to‘siqlarni olib tashlagandek...

Suga Yoonaning lablarini soʼrib oʼpar edi, goʼyoki uni yoʼqotib qoʼyishdan qoʼrqandek mahkam quchoqlab oʼpar edi, va sekin Yoonaning pastki labini tishladi.

Yoona bu harakatlardan oʼziga kelib, sugani itarib yubordi.

Yoona:"Sen aqldan ozganmisan?"

Deb Sugaga tarsaki tushurdi va u yerdan yugurib ketdi.Suga voqealardan hayron boʼlib joyida qotib qoldi.

Suga:"Yoonam ketma"

Deb shunchaki umidiz uning orqasidan baqirdi.

Lekin Yoona unga eʼtibor bermasdan, ketdi.

•••

Oradan kunlar oʼta boshladi, Yoona oʼzini Sugadan olib qocha boshladi, uni koʼrsa eʼtibor bermasdan oʼtib ketardi, gaplariga javob bermas edi.

Bir kuni Jin Yoonani maktab hovlisida kutib olib, birga dars qilishni taklif qildi. Yoona rad qilishni istamadi, lekin bu holatni uzoqdan kuzatayotgan Suga darhol harakatga tushdi. U ularga yaqinlashdi va Jinning qo‘lidan mahkam ushladi.

Suga: “Yoona bilan gaplashishni bas qil,”

dedi u, ovozi past, lekin dag‘al edi. Jin ajablanib qaradi.

Jin: “Bu nima deganing?” dedi .“Yoona o‘zi qaror qabul qilishga qodir.”

Suga: “Uning kim bilan bo‘lishini men hal qilaman,” dedi Suga, uning ovozida kuchli ishonch bor edi. “Yoona meniki, eshitdingmi? "

Yoona ularga yaqinlashib, vaziyatni tinchlantirishga harakat qildi.

Yoona: “Iltimos, janjal qilmanglar. Suga sen axmoqmisan nega meni ishlarimga aralashtapsan?, sen haddingdan oshyapsan.”

Suga Yoonaga shiddatli nigohlar bilan qaradi.uning ichi rashkdan oʼt boʼlib yonar edi, judayam gʼazablangan edi.

Suga: "Men senga haddidan oshish qanaqa ekanligini koʼrsataman".

Suga Yoonani bilaklarini mahkam ushaladi.

Yoona:"Nima qilyapsan tegma menga"

Suga Yoonaning qichqiriqlariga eʼtibor bermadi mashinasiga olib bordi, mashinaga joylashtirdi oʼzi ham oʼtirib mashinani 200 tezlikda uyiga haydadi.

Yoona tinmasdan unga gapirar edi, mashinadan chiqishga harakat qilar edi, lekin hamma urunishlari bekor edi.Suga unga eʼtibor bermas edi, judayam qattiq jaxli chiqgan edi.

Uyiga yetib kelgach Yoonaning qarshiliklariga qaramasdan, uni koʼtarib uyiga kirdi.

Yoona qaltiray boshladi.

Yoona:"Suga nima qilmoqchisan?"

Suga: "Men Senga koʼrsataman haddidan oshish qanaqa ekanligini"

Suganing ovozida gʼazab va rashk bor edi, zinalardan yuqoriga koʼtarildi,u Yoonani yotoqxonasiga olib kirdi, eshikni qulfladi.

Yoona qoʼrquvni his qila boshladi Suga asta sekin unga yaqinlasha boshladi.

Yoona:"S...Suga".

Suga:"ha".

Yoona: "Sen nima qilmoqchisan?"

Suga:"Sen kimga tegishli ekanligingni koʼrsatmoqchiman".

Yoona:"Nima...nima qilmoqchisan?''

Suganing gʼazab va rashki hali ham soʼnmagan edi.

Qiz yigitni oldidan uzoqlashish uchun ortiga bir qadam qo'ydi, ammo oyoqi toyib yiqilib tushishiga kam qolganda Suga qizni qo'lidan ushlab ikkalasi yotoq ustiga yiqildi.

Suga: "Shh baby sen hech qayerga ketmaysan"

Suga qizni lablariga qarab qiz tomon yaqinlashdi va Yoona qotib qoldi o'rtadagi masofani buzdan Suga qizni lablaridan bo'sa olish vaqtida qizni kiyimlaridan ham halos qilishga ulgurdi, qiz tinmay tipirchilar edi, lekin Suga unga eʼtibor bermay ishini davom ettirdi. Yigit sekin koʻylakni iplarini qizni oppoq va yumshoq yelkasidan tushura boshladi.

Suga: "Nega qarshi chiqyapsan?"

U sekin gapirdi, uning ohangida yumshoqlik bor edi.

Koʻzlarini yigitni nigohlaridan uzmay keyingi harakatlarini sezmay qolgan qiz qanday qilib koʻylagidan xalos boʻlganini tushunmay qoldi.

Yoona: "Bunday qilma iltimos".

Suga toʼxtamadi oʼzini ham kiyimlaridan halos qoldi, uni a*zosini qiz koʼrib koʼzi chiqib ketdi.

Yoona:"Lekin nega?... men bokiraman"

Suga:"Bilaman, men hozir buni olaman, va abadiy meniki boʼlasan"

Yoona: "Suga qilma iltimos".

Suga: "juda kech, sevgilim"

Suga qizni oyoqlarini yoydi va ular orasiga oʼzini joylashtirdi.Sekin bora boshladi.

Yoona:Suga ogʼriyapti, oling iltimos.

Suga:Baby iltimos nafas ol, bizor ogʼriydi, oʼzingni boʼsh qoʼysang bu birozdan keyin yoqa boshlaydi.

Suganing rashk va gʼazabi Yoonaning koʼzlaridagi yoshlarni,koʼzlaridagi sevgini koʼrib unitildi.chunki bu sevgi Sugaga nisbatan edi.

Suga uning ichiga sekin borar ekan Yoonani ogʼriqdan chalgʼitish uchun lablaridan toʼxtamasdan boʼsa olar edi.

Yoonaning bokiraligini Suga oldi va quvonib ketdi. Biroz vaqtdan soʼng Yoona ham Sugaga oʼzini sekin topshirdi ogʼriq zavqqa aylana boshladi.

Suga:"Yoonam kechir"

Deb Yoonaning peshonasidan oʼpdi.

Yoona:"Sen yovuzsan, axmoq'' bu gaplarni Yoona erkalanib aytar edi.

Suga:"Seni sevaman, meni kechir "

Yoona:"Koʼramiz"

Yoona:"Immmm"nola qila boshladi.

Suga qizning nolasini eshitib oʼzini yoʼqotib qoʼydi.Qizni ichida harakatini tezlashtira boshladi.

Suga ehtiros va zavq bilan gapirar edi:"Baby ismimni aytib nola qil."

Yoona:"S...Suga"

Suga tezlikni biroz oshirdi qiz koʼproq nola qilar edi.Suga qizni k***kraklarini soʼrib,boʼyinlaridan tishlab oʼz izlarini qoldira boshladi.Yoonani oʼzini deb belgilar edi.

Yoona esa faqat nola qilar edi, ikki soatlik aloqadan soʼng ular toʼxtashdi, Suga qizni ichiga toʼrt marta boʼshangan edi.Yoona esa olti marta. Suga qizni koʼtarib vannaga olib kirdi va uni tozalab choʼmiltirishni boshladi.

Suga bu gaplarni eshitib qizni lablariga yopishdi, ikki barmogʼini sekin qizni ichiga kirgʼizib harakatlantira boshladi.

Yoona: "Suga iltimos, boshqa kuchim qolmadi, juda charchadim".

Suga sekin barmoqlarini qizni ichidan oldi qizni sochiqqa oʼrab yotoqxonaga olib chiqdi, sekin asta toʼshakka yotqizdi va yoniga oʼzi yotdi, qizni belidan qoʼllarini oʼtkazdi, va uni koʼkragiga tortdi.

Suga:"Nihoyat menikisan""Meniki"deb pichirladi.

Yoona: "Ha siznikiman"

Suga:"Sen meni sizladingmi?, oʼzimni aqlli xotinim"

Yoona:"Xotimimmi? "

Suga:"Ha xotinjonim"

Suga:"Kechir iltimos sevgilim"

Suga Yoonani peshonasidan oʼpdi.

Suga:"Uxla, sevgilim, seni sevaman "

Yoona:"kechirdim"

Suga uni mahkam quchoqladi Yoona biroz vaqdan keyin uxlab qolishdi, bu kun ular orasidagi sevgini kuchaytiradigan kun edi.

(Aytishlaricha ular hozir eng baxtli oilalardan biri ekan, ularni ikkita oʼgʼli va bir qizi bor ekan).

biroz vaqdan keyin uxlab qolishdi, bu kun ular orasidagi sevgini kuchaytiradigan kun edi.

«Hato va kamchiliklar uchun uzr»