𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 4 : 𝗦𝗜𝗡𝗚𝗘𝗥

Aqldan ozgan.

Men haqiqatdan ham aqldan ozganman.

Men nima qilayotganimni ham bilmayman. Mendagi "reja" umuman reja emas. Bu topshiriq faqatgina omad va aqlga asoslangan.

Bangtan yigitlarini topish va birlashtirish?

Kimni mazah qilyabman? Yigitlar istalgan joyda bo'lishlari mumkin. Ba'zilar boshqa mamlakatda bo'lishlari ham mumkin.

Avvalgi reallikda, Big Hit Interteyment, BTS faoliyat olib borgan musiqiy kompaniya, a'zolarni bir necha yil davomida to'plagan va mashg'ulot olib borgan, muaffaqiyatli guruh yetishtirgan.
Qanday qilib men - o'n yetti yoshli qiz - hatto ikkita bo'lsa ham guruh a'zosini birga uchrashtira olaman?

Mening yagona umidim avvalgi reallikdagi yigitlar orasidagi munosabat bu haqiqatda ham bo'lishi. Va yigitlarning televediniyada ko'ringanidek mehribon bo'lishi. Chunki unday bo'lmasa men aniq tamomman.

Suel Xalqaro Universitetining ulkan old tarafida to'xtadim: Muhandislik kampusining kafedrasi. Tashqari sovuq. Ayoz yerni qoplab mening nafasim kichik oq pufaklar shaklida chiqadi. Bugun shanbaligi uchun atrofda unchalik ko'p odam yo'q. Universitet ishlamasligini bilishim kerak edi. Men shunchaki Namjunni - Bangtan yigitlarining sardori - topishga judayam ishtiyoqman edim. Bu boshlash uchun yaxshi joydek ko'rigandi. Lekin uning bu yerda bo'lmasligi aniq.

Tushkunlikka tushib, mashinamga qaytib ketdim.Mashinaga mingan zahotim jiringlayotgan kalitlar bilan mashinani o't oldirib, isitgich haroratini ko'tardim va haydashni boshladim: uyga. Oyim betobligim uchun mashina haydashimdan xavotirda edi, lekin men bu muhim deb turib oldim.

Uyga qaytarkanman yo'lda Seul Metropolit Kutubxonasiga ko'zim tushdi. Kichkinaligimda ota-onam bilan va sakkizinchi sinfda tarixdan loyiha ishi berilganda Yunji bilan kelib bu yerdan juda yaxshi manbalar topkanimiz yodimga kelib noslatgiya tanamni yuvib o'tdi. Mashinamni yaqin atrofdagi avto turargohda to'xtatib, uni tark etdim. Ulkan kutuxona bo'ylab yurib, bir paytlar Yunji va men birga o'tirgan joyga borish istagini rad etolmay o'sha tomonga bordim. Bu kutubxonaga ilk marta kelganimizda Yunji va men adashib qolgandik. Bu ulkan joy edi.

Odamlar atrofida tegirmondek aylanadi. Kitoblarga qarab, tadqiqot qilib yoki shunchaki musiqa eshitib. BTSning qo'shiqlarini eshitishni sog'indim. Ayniqsa, "Best of me", "DNA" va "Fire". Ortiq telefonimda na pleylistlar, na qidiruv tizimida BTSning qo'shiqlari bor.

Chunki ular hech qachon mavjud bo'lmagan.

Ikkinchi qavatda, kutubxonaning sokinroq qanotida sang'ib yuribman. Yunji va men yo'l topish uchun shu yerlarda yugurganimizni eslayman. Nihoyat kutubxonachi bizga yaqinlashib adashib qoldikmi so'rgandi. O'ylashimcha bu aniq bo'lgan o'shanda.

Umurboddek tuyulgan vaqtdan so'ng ilk marta biroz baxtni his qilib, xo'rsinib qo'ydim. Butun kechagi va bugungi kun davomida tarang bo'lgan mushaklarim nihoyat yengillana boshlagandi, ularni bo'shashtirish uchun yelkalarimni biroz harakatlantirdim.

Shundagina kitob javonining chekkasiga o'girildim quvonch so'nib hayrat meni turgan joyimda muzlatib qo'ydi.

Javonning chekkasidagi yigitchaga ko'zlarim mixlanib qoldi. Jimgina komik kitobga o'xshash kitobni o'qiyapti. Qora sochi yuzini biroz yashiradi, lekin men uning chag' chizig'i va burnini tanidim.

Bu Chonguk.

Mening birinchi sezgim - qichqirish va kulish, ismini chaqirib qo'l siltash, ehtimol hatto dasxat so'rash yoki undan ham yaxshisi birga suratga tushish. Lekin keyin BTS hech qachon mavjud bo'lmaganligi yodimga keldi. Bu degani Chonguk... Bangtan yigitlaridan emas. U ehtimol hech qachon hyunglarini uchratmagan, hech qachon "oltib maknae" deb chaqirilmagan yoki hech narsa.

Shunga qaramay, bundan keyin nima qilishim kerakligi haqida o'ylab kaftim terlay boshladi.

Agar rostdan ham urinib ko'rishni, yigitlarni birlashtirishni xohlasam, unda boshlaganim ma'qul.

Rostini aytsam, bu Chonguk bo'lishi kerakmi? Uning kelishgan yuziga qarab turib nima bo'layotganini qanday qilib tushuntiraman? Nima deyishim kerak?

" Salom, Chonguk, sen meni bilmaysan lekin men sen haqingda juda ko'p narsalarni bilaman va sen aslida BTS deb nomlangan guruh bilan judayam mashxurligingni aytmoqchi edim, ammo endi bu boshqa reallikda, shuning uchun mashxur emassan, biroq men guruhni qayta yig'ishni rejalashtiryabman."

Ha, shunday desam bu, albatta, yaxshi o'tadi.

Unday emas.

Qattiq yutundim, tovuqqa aylanib qochib qolmasimdan avval o'zimni oldinga harakatlanishga majburladim. Oyoqlarim kichik qadamlar bilan burchakdagi sokin komik kitob o'qiyotgan sokin yigit tomonga bordi. Men, ehtimol, buzulgan robotga o'xshab ko'rinaman.

"Ch-chon Chonguk?" Undan bir necha fut nariga yetganimda nihoyat duduqlanib dedim. Men o'zimni u hozir mashxur yulduz emasligini eslashga majburladim. U odatiy yigit. Lekin xudoyim, bu yigit avvalgidan kam kelishgan emas. Umuman olganda, bu shaxsan ko'rganda yanayam oshganga o'xshaydi. Chonguk bilan bunday uchrashishni hech qachon tasavvur qilmagandim.

Ismini eshitib u boshini ko'tardi, hayrat uning yuzida miltillaydi. Uning ko'zlari katta, qorong'u.

Chonguk komiklarni yoqtirishini aytgani endi yodimga keldi. O'ylashimcha, uning qiziqishi bu haqiqatda ham mavjud.

Men qaltiroqli nafas oldim. "M-men Song Nariman."

Chonguk ko'zlarini pirpiratdi va muloyimlik bilan bosh irg'adi, lekin hali ham hech narsa demadi. U biroz asabiylashgan ko'rinadi. Uning sokin, shaxsiy vaqtini buzganimdan xafa bo'ldim. U yuzimni qidiryotganini, meni taniydimi yo'qmi eslashga harakat qilyotganini ko'rdim.

"Mani tanimaysan" dedim o'zimni to'xtatolishimdan avval.

Uning ifodasi yanayam hayratga to'ldi. Xudoyim, bu g'alati.

"Sizga yordam bera olamanmi?" u birinchi marta menga qapirdi, ovozi yumshoq lekin aniq.

Uning ovozidan paydo bo'lgan yana ARMYga aylanish xohishi tezda bostirdim.

''Men shunchaki.. uh, sizdan ba'zi savollarni so'ramoqchi edim" dedim, unga shunday yaqinlashganim uchun yaxshi bahona uchun miyamni titkilab.

"O," Chonguk komik kitobini yopib o'rnidan turdi va jin ursin -

U baland bo'yli.

"Kollej talabalaridan Seul San'at Intituti haqida intervyu olib yurgan o'quvchilardan birimisan?" u so'radi.

"Bu sen boradigan kollejmi?" so'radim ovozimdagi biroz hayratni yashirolmay. Chonguk kollejda. Yaxshi fakt.

"Ha" u bosh irg'idi.

"Yaxshi, ajoyib, um.. shunday qilib, uh, ha men intervyu oluvchilardan biriman,"
qarshimda oltin maknae turarkan men o'z so'zlarimga qoqilib tushkunlik jari yoqasida turardim.

"Sendan intervyu olsam bo'ladimi?"

Chonguk yana bosh irg'idi.

"Xo'sh, yaxshi, kollejning nechanchi yilidasan?"

Endi faqatgina o'zimni qoyadan uloqtirishni xohlayman. Qanday axmoqona savol. O'ylashimcha avvalgi reallikda BTS bilan yuzma yuz ko'risholmaganimning sababi bo'lgan. Men o'zimdan haqiqiy ahmoqni yaratgan bo'lardim.

"Boshlang'ich" Chonguk menga kutganimdek g'alati nigoh tashlamadi.

"Um, Seul Institetutida qanday darslarga qatnashasan?" Bu adolatli oqilona intervyu savoli, to'g'rimi?

"Asosan kuylash, biroz raqs" dedi Chonguk.

"Karyerangda qo'shiqchi bo'lishni xohlaysanmi?" nervlarimni nazoratga olishni boshlarkanman ovozim nihoyat biroz barqarorlashdi. Ko'z aloqasi qilmayotgan ekanman, menimcha hammasi yaxshi bo'ladi. Shunga qaramay Chongukning keng ko'zlari menikiga magnitdek tuyuldi, har safar ularga duch kelganimda yanoqlarim qiziyotganini his qildim.

"Ha, o'ylashimcha bu yaxshi karyera bo'lardi. Men uchun." qo'shib qo'ydi o'ychan, nigohi hali ham menda.

"Yakkaxon yoki guruh bilan?" Men suhbatni yo'naltirishga harakat qildim, shunda men BTS yoki shunga o'xshash narsalarni ushbu... intervyuda keltira olaman.

"Katta ehtimol bilan yakkaxon, men hech qachon guruh haqida o'ylamaganman." Chonguk biroz yelkasini siqdi. U oddiy oq fudbolka va jinsi shim kiygan, sochi to'liq qora. U juda tabiiy va deyarli oddiy ko'rinadi. Uning betakror ko'rinishidan tashqari albatta.

Yana bir marta chuqur nafas oldim. "Senga bir qator ismlarni aytsam, ular tanish yoki notanish ekanligini ayta olasanmi?"

Chongukning yumshoq yuziga ikkilanish qaytdi, lekin u bosh irg'idi. Vov, u juda yoqimtoy, sabrli va sokin. "Kim Taehyung."

Chonguk bosh chayqadi.

Mana shu tarzda mening Vkook shipim o'z nihoyasini topdi.

"Jung Hosok."

Chonguk bosh chayqadi, yana.

" Dunyo bo'yicha kelishgan."

"Nima?" Jungkookdan kulib yuborishga yaqin bo'lgan kichik ovoz chiqardi. Uning ko'zlariga yanada qiziqarli ko'rinish paydo bo'ldi, garchi u aurani saqlasa ham.

Yuzim yondi. "Uzur, Kim Sokjin demoqchi edim. Kim Sokjin tanish tuyuladimi?" yashirinishni xohlayman, lekin shu bilan birga Chonguk meni kulguli topganidan yuragim tebranadi. Umid qilamanki u meni yaxshi ma'noda kulguli deb hisoblaydi.

"Yo'q, uzur."

"Pak Jimin."

Chonguk to'xtaydi va kuchukchaga o'xshab boshini ko'taradi.

U sekin bosh irg'idi. "U Seul Institetutidagi eng yaxshi raqqoslardan. U bilan uchrashmaganman, lekin bir yoki ikkita ijrosini ko'rganman. U ajoyib."

Voydod! Jimin ham Seul San'at Institetutida! Ishora uchun rahmat Chonguk.

"Ajoyib. Min Yungichi? U Agust D sifatida ham tanilgan.

Chonguk, yana, biroz bosh irg'idi. "Qo'shiqlaridan birini eshitganman. U o'z qo'shiqlarini yaratadigan repper, shundaymi?"

"Ha," dedim ishtiyoq bilan. Nihoyat bir nimalarga yetyabmiz.
"Va oxirgi ism, Kim Namjun."

Chonguk bosh chayqadi. "Bu ismlar nega muhimligini so'rasam bo'ladimi?" so'radi.

"Oh, um, xo'sh, bu odamlarning hammasida musiqiy va boshqa senikiga o'xshash qobiliyatlarga ega." Mana yana, so'zlar amalda o'lgan.

Chonguk boshini biroz egdi.
"Rostdanmi? Qayerdan bilasan?"

Ah la'nati.

Men rostdan ham bu bo'shliqqa chuqur quladim.

"Yaxshi, asosan men boshqacha haqiqatni ko'rganman, aytishing mumkin, u yerda sen va men ismlarini sanab o'tgan boshqa yigitlar BTS deb nomlangan kpop guruhida edingiz va sizlar juda muvofaqiyatli edingiz." so'zma so'z dedim. Men buni chiqarishim kerak. Agar Chonguk ishonmasa, vaziyatdan chiqib ketishga harakat qilaman. Balki. Umid qilamanki.

"B.T. S.?" Endi labida haqiqiy tabassum paydo bo'ldi. Nima deb o'ylashni bilmayman. "Men Pak Jimin, Agust D va o'sha boshqa yigitlar bilan bir kpop guruhida edim?"

Men faqatgina bosh irg'iy olaman. Yigitcha, men yaxshiroq tayyorgarlik ko'rishim kerak edi. O'ylashimcha, qanotli narsalar faqat shokolad va pomidor sendvichi kabi ba'zi narsalar uchun ishlaydi.

Chonguk qo'lini cho'zib sochi bo'ylab yurgazdi, silliq peshonasini miltillaydi, u hali ham menga bir xil lablarida o'ynagan ko'zlaridagi qiziquvchan chaqnash. Shunchaki porlash. U men o'ylaganimdan ko'ra jiddiyroq.

"Birinchi marta intervyu oluvchi menga u meni boshqa bir olamda men hech qachon uchrashmagan yigitlar bilan ijro qilayotganimni ko'rganini aytishi."

"Bilaman bu ahmoqona eshitiladi." ko'zlarimni oyoqlarimga pastlatib qishki ko'ylagimni tortgancha ming'irladim. Nega bu yer isib ketyapti?

"Unchalik emas. Bu bilan qayerga bormoqchiligingni ko'rish qiziqarli bo'lishi mumkin."

Keskinlik bilan boshimni ko'tardim. "Nima?"

Chonguk ozgina boshini egdi.
"O'ylashimcha, qandaydir tarzda nega bunday o'ylayotganingni ko'rishni xohlardim. Ismingni nima deding?"

"Nari" zudlik bilan javob berdim, ichimda hosil bo'layotgan hayajon bilan. "Rostdan ham guruh hosil qilib boshqa yigitlar bilan ijro qilishni xohlarmiding?" men shoshqaloqlik bilan Chonguk tomonga qadam tashladim.

Orqaga qadam tashlarkan hayrat uning yuzini qopladi. "Uh, men unday demoqchi emasdim. Aytmoqchi edimki, ko'pi bilan sen nomlagan yigitlarning bittasi bilan uchrashib, bu qanday ishlashini ko'rgan bo'lardim. Men uni nazarda tutmadim..."

Yuzim yana eng boshidan yonayotganini his qildim. Men juda quvonib ketib o'zimni tark etdim va Chongukni noqulay vaziyatga solib qo'ydim.

Yaxshi, men uni eng boshidan noqulay xolatga solyotgandim, lekin hayratlanarli tarzda meni eshitadigandek ko'rindi. U kichik o'zgarish bilan tarafdorlik bilan hamma narsani sindirib yubordi. Unga bunday yaqinlashganim uchun o'zimni juda yomin his qildim. Bu men uchun uyatli va hayajonli va... bu Chonguk uchun qanday ekanligini umuman bilmayman.

"Pak Jiminshi bilan uchrashishimga yordam berolasanmi?" qo'shib qo'yib so'radim. Ismlar bilan juda norasmiy bo'lganimni angladim.

Chonguk ikkilandi. "Avval u bilan hech uchrashmaganman," u sekin dedi. "Ammo, ha, agar chindan Jimin bilan ko'rishishni xohlasang, o'ylashimcha hech bo'lmaganda senga ko'rsata olaman..."

"Katta rahmat, Chonguk," nihoyat ichki ARMYim paydo bo'lishiga qo'yib berdim. "Sen ajoyibsan!"

Chongukning yanoqlariga pushti miltillash paydo bo'ldi. "Ha, uh, muammo emas."

"Sen bilan yana uchrashish uchun eng yaxshi vaqt qachon bo'ladi?" so'radim biroz oldinga egilib, biroq u tomonga, yana, qadam tashlamaslikka ishonch hosil qilib.

Chonguk qo'lini yana sochi bo'ylab yurgizdi. U aniq bezovta, biroq avvalgidek oldingidek tarang emasdek ko'rindi. Men Chonguk juda uyatchanligini - ayniqsa qizlar bilan esda saqlashib kerak, chunki menimcha men uni hozirgina qulay hududidan chiqardim.

"Ertagaga nima deysan? Seul San'at Instituti qayerdaligini bilasanmi?"

"Ha." Topib olaman.

"Old zinapoyada ko'rishamiz. Soat yetti yaxshimi? Chunki bu bizga Pak Jiminni topishga va so'ramoqchi bo'lgan savollaringni so'rashga biroz vaqt beradi, agar shu sen xohlagan narsa bo'lsa," Chonguk qat'iyat bilan taklif qildi.

Kuchli bosh irg'adim. "Ha! Mukammal! Bu men uchun qanchalik muhimligini tasavvur ham qilolmaysan. Rahmat, Chonguk opp-" to'liq "oppa" og'zimdan chiqishidan avval uni qo'llarim bilan berkitdim.

Chonguk qoshlarini chimirdi.

"Ertaga ko'rishguncha" dedim tezda, kutubxona burchagidan uzoqlasharkanman bir necha marta ta'zim qildim va o'zimni 100% kamsitishimdan va Chongukning saxiy yordam qo'llarini yo'qotishimdan avval tark etdim.

Men deyarli to'xtamay mashinamga qaytib ketdim: chunki to'xtash joyidagi yupqa muz ustida yiqilib tushayozdim. Qandaydir tarzda yoki boshqa, men birinchi oldingi BTSning a'zoni uchratdim. Kookie, maknae, quyoncha, ro'yxat davom etadi. Aniq men rejalashtirgan tarzda emas, ammo so'ngida bu baribir ishladi va men uni ertaga yana ko'raman, shu bilan birga umid qilamanki Pak Jiminni ham.

Balki bu reallik o'ylaganimchalik yomon emasdir.

Xuddi o'ylarimga javobdek uyga qaytish yo'limda pochta qutisiga deyarli urilay dedim.

𝗕𝗘𝗦𝗛𝗜𝗡𝗖𝗛𝗜 𝗕𝗢𝗕: 𝗜𝘀𝗺𝗶𝗻𝗴 𝗻𝗶𝗺𝗮?

U sahna zinapoyasi yonida turgan tansoqchining e'tiborini jalb qilish uchun sahnaga egildi. Tansoqchi uni payqab, savol nazari bilan boshini ko'tardi. Hoseok yanada yaqinroq egilib, faqat erkak eshita oladigan past ovozda :

"Binafsha soyabonli qiz, men uni kontsertdan keyin sahna ortida ko'rishni xohlayman."

Tansoqchi Jhope aytgan o'sha qizga qarab bosh irg'adi.

Konsert tugab, yigitlar sahnani tark etishganiga yarim soatcha bo'lgan, u army bomb'ini sumkasiga joylayapti. Yoshlarini artib, osmon bilan yuzlashish bo'ynini ortga egadi. Chuqur nafas. Bu yigitlar bilan yana ajoyib kun bo'ldi, shunchaki kuylash va bor o'pkasi bilan qichqirish. Kunni yanada ertaknamoga aylantirib yomg'ir ham yog'di. Namjunning noreal ko'rinishi, Tehyonning nam sochlari, yomg'ir suvini ichishga urinayotgan Chonguk, Yungi nam va yopishqoq sochlari sabab bezovta bo'lgani, Sokjinning nam sochlaridan suvni yo'qotish uchun boshini chaqashi, Jiminning yomg'irdan to'plangan ko'lmakdan sirg'alib o'tishi va raqs tushayotgan Hosokning qanchalik ajoyib ko'ringaniligi...

To'satdan ortida kimningdir kelganligi uni o'sha tarafga o'girilishga undadi. Biroz avval naqt u tomonga qarayotgan tansoqchi. Qizga qog'oz parchasini poshirarkan, u hayrat bilan uni qabul qildi.

"Tansoqchi bilan sahna ortiga kela olsasizmi, iltimos? Shunday qilsangiz juda mamnun bo'lardim
- JH:)"

Xatda yoqimli chizilgan tabassumli yuz va albatta Hobining qo'l yozmasi. U koreys tilida ravon, shuning uchun biladi. Qanday qilib o'z sevimli guruh a'zosining husnixatini taniyolmasligi mumkin? Bir lahzaga o'ylanib qoldi, nega u qizni chaqirtirdi?

Savol bilan to'lgan boshini silkitib unga kutish nigohi bilan qarab turgan tansoqchiga qaradi. U bosh irg'ab rozilik bergach, ulkan tanali erkak ergashishga ishora qildi. Muxlislar ular aslida qayerga ketayotganliklarini sezib qolmasligi uchun sahna ortiga boshqa yo'l bilan borishdi.

Ichkarilab borisharkan, qiz atrofni kuzatib bordi. Shunday qilib, mana shu yer BTS konsertdan avval va keyin bo'ladigan joy. Erkak uni burchakdagi xonaga boshlaydi. Tansoqchi biroz ta'zim qilib ortga qaytarkan qiz hayrat bilan xonaga kirdi.

Oldiga qarab, u yana quyoshchasimi yuzma-yuz uchratdi. U o'zining odatiy kiyimlarida.Qizning yuragini tebratuvchi tabassum bilan u tomonga keldi. Xavfsiz masofada uning qarshisida to'xtadi. Qiz asabiylikdan unga qarashga botinmay, ko'zlarini polga yo'naltirdi. Xudisining yopqichini o'tqazib, boshini ko'tarib, uning ko'zlariga yana uchrashish uchun bor kuchi kerak.

"Salom... men shunchaki o'sha kuni soyaboningni berib turganing uchun rahmat aytmoqchi edim. O'shanda meni taniganinga inshonchim komil."

U yorqin tabassum bilan dedi.

Uning ko'zlari kattalashdi, u o'sha kundan boshlab uni eslaydi. Uning yuragi ichkarida arava g'ildiraklaridek harakatlanarkam qiz unga javoban tabassum qiladi. Hosok koreys tilida gapirayotganini tushunib, yapon tilida gapira boshladi, lekin qiz undan avvalroq:

"Bu mening ma'suliyatim edi." Deydi ravon koreys tilida.

"Isming... nima?"

So'raydi qizning asabiylashayotganidan unga soniyalar davomida unga qaramayotganlidan anglab.

"Men Rainman"

𝗧𝗢'𝗥𝗧𝗜𝗡𝗖𝗛𝗜 𝗕𝗢𝗕: 𝗨𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘆𝗼𝗺𝗴'𝗶𝗿 𝗽𝗮𝗿𝗶𝘀𝗶

9 oydan so'ng.

Samolyotdan tushib borarkan chuqur nafas oldi. U Tokiyo - Yaponiyaga qaytdi. U 9 oy davomida aynan o'sha bir joy haqida o'ylaydi, hayolida konsert qayta va qayta takrorlanadi. Ular nihoyat qaytish qilishdi va dunyo bo'ylab tur uchun yana Tokiyoga kelishdi. Qizni yana ko'rishi mumkinligi haqida o'ylashning o'ziyoq yuragida uchqun paydo qiladi.

Muhlislari uning uchun qichqirisharkan u sahnada sakray va raqsga tushadi. Har kuni bir narsani boshdan kechirsada, har safar yangidek tuyuladi, bu tetiklantiruvchi. Bu safar ular qish yaqinlashib qolganda kelishgan. U olomon orasidan 9 oy davomida biror marta ham xayolini tark etmagan insonni qidirarkan havo sovuqlashadi. U ko'plab muhlislarga ko'z yugurtiradi, ular baxtdan qichqiradilar. Hoseok keng tabassum qiladi biroq ko'zlari hamon uni ko'rish uchun intiladi. U Namjoonning qismida unga jo'r bo'lar ekan, birdan shamol kuchayib borayotganini his qildi. Osmonga qarab kulrangsifat ko'k bulutlarni ko'radi. Bir lahzada yomg'ir yog'a boshladi.

To'g'rirog'i, yomg'ir yog'ib, uning qimmatbaho kiyimlari va toza qilingan sochlari namlaydi. Atrofga qaraydi, ARMYlar xursandchilikdan sakrab qichqirishlari barobarida yomg'irning tomchilari osmondan erkinlik bilan qulashda davom etardi. Sovuqotayotganiga qaramay Jiminni - faqatgina o'zi biladigan nimadir - qilayotib yiqilishiga kulib yubordi.

U oldinga - sahnaning markaziga - yurib borayotib ko'zlari tanish chehraga ilindi. O'girildi, u shu yerda. Oltinchi qator, sarg'ish sochlari avvalgidan biroz kalta. Uning yomg'irpo'shi yo'q, biroq soyaboni - yurak quchib turgan binafsharang - yonida. BTS nomi tushirilgan xudi va ko'k jinsi shim. Yuzida xotirjam ifoda. Ko'zidagi uchqun uning qanchalik baxtli ekanligini ko'rsatib turibdi. Nihoyat uni topgan beixtiyor Hoseoking lablari yurak shaklida tabassum hosil qildi. Uning yorug'lik tayog'i o'zgacha rang va o'zgacha usulda.
Sevimli a'zosini o'zgartirdimi?

Hayoliga kelgan fikrdan qoshlari chimirildi. Yana tabassum. U "Hope world" ko'rinishida bezalgan. Yoniga Jungkook kelgach nigohini kichik ukasiga qaratdi.

"Nega doim Yaponiyaga kelganimizda yomg'ir yog'adi?"

Yosh yigit so'raydi. Hoseok yelka qisib bilmasligiga ishora qildi. Va ko'zlari yana unga qaytdi.

"Salom, yomg'ir pariyim."

Pichirladi.

𝗨𝗖𝗛𝗜𝗡𝗖𝗛𝗜 𝗕𝗢𝗕: 𝗢𝘀𝗺𝗼𝗻 𝘆𝗶𝗴'𝗹𝗮𝗴𝗮𝗻𝗱𝗮.

Keyingi kun:

U o'sha yerda turibdi, atrofga alanglab, o'sha sarg'ish sochlarni ko'rish uchun bo'ynini orqaga burdi. Aynan o'sha - u bilan uchrashagan, qiz unga soyaboni bilan yordam bergan, uning muxlisi bo'lib chiqqan qiz bilan uchrashgan ko'chada. U bilan uchrashishga umid qilib aynan u bilan uchrashgan vaqtda keldi. Hoseok u bilan gaplashishni, unga rahmat aytishni xohlagandi. Ichidagi nimadir uni qizga, uning sirli ko'rinishiga xavfli darajada qiziqtirib qo'ydi.

U atrofga qarashda, yo'lakdagi minglab boshlar orasida faqatgina uni qidirishda davom etdi. Ularning hech biri Hoseokning ko'ziga tushmadi, ularning hech biri unga o'xshamasdi. Band jadvali tufayli Hoseok ertaga ertalab Koreyaga qaytadi. U bir muddat davomida Yaponiyaga qaytolmasligini bilardi va ketishidan avval uni ko'rmoqchi.

Bir joyda tinmay aylanib yurgach, u mag'lubiyat bilan xo'rsindi. Undan darak yo'q, hech qanday. Beton yo'lga ma'yus qarab, o'zi to'satdan bo'm-bo'sh his qildi. Osmonga qaraydi, g'amgin kun. Quyuq kulrang bulutlar chegariz osmonda, xotirjam uslub parvoz qilyabdi.

Osmon bulutlar orasidagi teshiklar orqali ko'rinadi. U shunchaki termuladi, hayollari butun o'zga maskanda. To'satdan sovuq shabada terisini o'pib, unga biroz sovuqni his qildiradi.

Ko'zlarini osmondan uzib yana bir marta atrofga qaraydi, u yo'q. Ko'zoynagini taqib, keta boshlaydi.

- Bugun shunchaki bulutli. Balki shuning uchun u kelmagandir. U yomg'ir bilan paydo bo'ladi, ehtimol u yomg'ir parisidir? Unda, bugun osmon yig'lasa xursand bo'lardim.

U qo'lini cho'ntagiga solib ketarkan o'ziga pichirladi.

𝗜𝗞𝗞𝗜𝗡𝗖𝗛𝗜 𝗕𝗢𝗕 : 𝗬𝗮𝗻𝗮 𝗯𝗶𝗿 𝗺𝗮𝗿𝘁𝗮, 𝘀𝗮𝗹𝗼𝗺

Keyingi kun.

Muhlislar qichqirib yorug'lik chiroqlarini uyoq buyoqqa silkitarkan u raqsga tushyabdi, sahnada sakrayabdi, rep aytib, guruhdoshlarini bilan kuylayabdi. U hali ham o'sha binafsharang soyabonini berib turgan qiz haqida o'ylayapti.

Hoseok unga rahmat aytolmadi, hatto bitta so'z ham deyolmadi. Nimagadir, u qiz haqida o'ylashdan to'xtay olmadi. U... sirli ko'rindi.
Ammo uning pushti labidagi kichik tabassum?
Bu unga yoqdi.

Va to'satdan u tanasiga suv tegayotganini his qildi. U osmonga qarab yana yomg'ir yog'ayotganini sezdi, to'xtovsiz. Yomg'ir uning sochi va kiyimlarini jiqqa ho'l qildi. Yomg'irning tovushi u o'sha yoqimli tabassumni yaratgandagi yumshoq ovozini eslatadi.

O'ylaridan chiqish uchun boshini chayqadi-yu, nigohi sahnaning boshqa burchagidagi sardorning ko'zlari bilan uchrashdi. Yuzi savol tusiga o'zgarib, undan nima qilishlari kerakligi haqida so'radi. Uzun bo'yli, turmaklangan qora sochli yigit unga jilmayib, muhlislarga ishora qildi. Hoseok yomg'irdan zarracha ham bezovtalanmagan minglab qichqirayotgan va ular qo'llab quvvatlayotgan muhlislarga qaradi.

Tetiklantiruvchi muhit va tabiatning teginishi hammani yanada xursand qilgandi. U muhlislariga baxtli tabbassum qilib, sahnaning boshqa qismiga o'tish yo'lida Jimin bilan raqsga tushishga ham ulgurdi. O'z qismini mukammallik bilan kuylarkan sahnaning chap burchagiga yetdi. Baxtdan qichqirayotgan muhlislariga qo'l silkidi. Atrofga qararkan ko'zlari o'ziga xos insonga qadaldi. Mana u to'rtinch qatorda yuzida o'sha Hoseok ko'rgan xortirjam ifoda bilan turibdi.Uning qo'lida bezalgan army bomb, ko'k toshlar suv tomchisi illuziyasini beradi.

Hoseok unga termulayotganini sezmaydi ham - uning go'zal biroq befarq ko'zlari Jinga qadalgan.

U yana o'sha yomg'ir plashini kiyib olgan, yuqoriga yig'ilgan sarg'ish sochini kapishon yopib turibdi. Ostida oq BTS logosi tushurilgan qora fudbolka va oq tennis yubkasi.

Uning ko'zlari nihoyat Hoseokka qaraydi. Va to'satdan u yuragining harakatini sezyabdi, uning tovushi qulog'ida baland jaranglayabdi.

U Hoseokdan ko'zlarini uzmaydi. Yorug'lik chirog'ini tezda silkitib, unga jilmayadi. U ham qizga javoban tabassum qildi, kim bilibdi u ham ARMY ekanligini. Shunday qilib kecha u Hoseokni tanib olganiga endi shubha yo'q, u ARMYlarning sezgisiga ishonadi. Hoseok u tartibsizlik yaratmagani va yordam bergani uchun minnatdor.

ARMY bombni silkitarkan, u ko'k toshlar orasidan kumush rangli svaravski toshlarini ko'rdi. Toshlar "Hope" ko'rinishida terilgan. Hoseokning tabassumi kengaydi, shunday qilib u qizning sevimli a'zosi.Jungkook orqadan unga sakraganini va uning yonida Taehyung ahmoqlarcha raqsga tushayotgani uning e'tiborini qizdan ajratdi.

"TAYYORMISIZ?!"

U Yoongining mikrofonida qichqirayotganini eshitadi va ular musiqa sadolari ostida sakray boshlaydilar. U ketishdan oldin qizga oxirgi marta nazar tashlaydi.

— yana bir marta, salom.

U Jiminning oldiga yugurib borarkan o'ziga pichirladi, biroq bu unga qaratilgan edi.

𝗕𝗜𝗥𝗜𝗡𝗖𝗛𝗜 𝗕𝗢𝗕: 𝗨𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗾𝘂𝗹𝗼𝗴'𝗶𝗴𝗮 𝗺𝘂𝘀𝗶𝗾𝗮.

Tokioda zerikarli tush payti, osmon to'q ko'k va kulrang aralashmasi rangida. Gavjum ko'chalarda odamlar shoshilinch odatdiy gavjum yo'lni tozalab qochayotgandek ko'rinadi. Shaharning bu qismi biroz badiiy joy, yo'llar estetik. Katta-katta suv tomchilari keng yo‘lning beton zaminiga uriladi, troruarlarning ikki tomonida katta daraxtlar.Suv daraxtning barglariga qo'narkan, barglar bir maromda silkinib ularni yangilangandek his qildiradi.

Ba'zi mashinalar tezligi yo'lda yig'ilib qolgan ko'lmaklarni uyoq-buyoqqa sachratadi. Qandolatxonaning oynalaridan tortib, deyarli oqshom ekanligini hisobga olsak, yorqin va baxtli odamlar ko'rinib turadigan - qahvaxonanikigacha. Piyodalar yo'lagi hammaning boshi ustida soyabon, tiqilinch holda ketyapti.

Osmondan tushayotgan suv yer, minglab soyabonlar va tomlarni urgandagi shitirlash uning quloqlariga musiqadek tuyuladi. U yo'lakdagi yagona xotirjam qadamlar egasi. Uzoqdan, u og'ir suvda sayr qilayotganga o'xshaydi. Soyabonining uslubi noyob - yurak quchib turgan yakkashohli binafsharang.

U tizzasidan oldin tugaydigan oq shaffof yomg'irpo'sh kiyadi, unga bir juft pushti botinkalari hamrohlik qiladi. 22 yoshli qiz uchun noodatiy yomg'irli kun uchun kiyim.

Yomg'ir plashining ostida odatiy kiyimlar ko'rinadi - pushtirang fudbolka ko'k rangli shortilar.Plashning kapishoni uning tartibsiz sarg'ish sochini yopadi, kokilining ho'l bo'layotgani esa uni bezovtalantirmaydigandek.

U atrofga sokin ko'zlar bilan qaraydi, tetiklantiruvchi shamoldan zavqlanib. U Tokiyoda yolg'iz yashaydi, 2 yil avval o'qish va orzulariga erishish uchun kelgan. Negadir, u doim yolg'iz. Hech qachon chindan suhbatlashish yoki birga vaqt o'tqazish uchun hech kim bo'lmagan.

To'satdan uni kimdir yoki biror narsa turtib yuborib o'ylarini buzdi, tanasi orqaga qoqildi. U tezda muvozanatini tezda yig'ib, ortga - baland bo'yli yigitga o'girilib qaradi. Yigitning yon tomoniga ajratilgan qora sochlari qalpoq, burun ko'prigida to'rtburchak ko'zoynak va yuzining qolgan qismini qoplagan qora niqob bilan yashirilgan. Egnida ko'k sviter va qora jinsi shim.

U qizni bunday turtganligi uchun uzur ma'nosida tez ta'zim qildi. Qiz yaxshiligini birdirib bosh silkib qo'ydi. Yigit tik turgan lahzada u angladi. U bu yigitni biladi, u yigitni tanimaslik uchun uni juda yaxshi biladi.

U yomg'irdan o'zini himoya qilmoqchi bo'lib, shoshib ketishga harakat qiladi. Qiz nima bo'lganini bilmaydi, lekin u birdan uning qo'lidan ushlab oldi. Yigit unga savol nigohi bilan o'girildi.
Qo'lini oldinga cho'zib, soyabonini uning boshi ustida tutdi. Yigit endi sovuq yomg'ir tomchilarini his qilmaydi, o'rniga yomg'irning soyabon matosiga tushgandagi tovushi qulog'ini to'ldirdi. Bir lahza ikkisining bir biriga termulishi bilan o'tadi. Qiz yaqinroq keldi va unga soyabonni tutqazdi. Har xolda u yigitning 177cmli bo'yida soyabon tutib turolmasdi.Yigit chalkash nigohini o'zgartirmagan holda ikkilanib soyabonni oldi.

- soyabon bilan bormoqchi bo'lgan joyingizga tashlab qo'yaman.

U mayin, iliq ohangda labidagi kichkina tabassum bilan dedi. Biroq, yomg'irning kuchli ovozidan uning ovozi bo'g'ilib qoldi, lekin yigit nihoyat nima deganini tushundi. U bosh irg'idi va yurishni boshladi.

Qiz undan ikki qadam orqada, u qizga xavotir bilan qarab barmog'ini soyabonga ishora qildi. U bosh irg'ib, yomg'irpo'shiga ishora qilib, u shu bilan himoyalanganini bildirdi.Yigit yana bosh irg'ab yurishda davom etadi.

Bir daqiqa yoki undan ko'proq vaqt o'tgach, u boradigan muzeyni topadi yoki yomg'irdan qutulish uchun boshpana topishga harakat qilgan. U orqasida uning dumini bilan ichkariga kiradi. Orqasiga o'girilib, soyabonni qaytarib beradi. Unga ozgina ta'zim qilib, nihoyat gaplashmoqchi bo'ldi, lekin qiz bosh irg'ab suhbatlashishga imkon bermay ketdi.

Shu tun, qiz hali ham tashqaridan yomg'ir tovushlarini eshitadi. Telefonidan soatni tekshiradi - 1:30. Tezda kundaligiga so'ngi satrlarni yozadi :

"Bugun yana yomg'ir yog'di. Men bu kunni doim eslayman, to o'lgunimcha. Osmon yig'layotgan kunda, men UNI uchratdim. UNI ilk marta uchratdim. G'amgin atmosferada, mening quyoshcham naqt qarshimda edi. Bugun men UMIDimni uchratgan kun."

𝖧𝗂𝗌𝗌𝗂𝗒 𝗏𝖺 𝗉𝗌𝗂𝗑𝗈𝗅𝗈𝗀𝗂𝗄 𝗓𝗈'𝗋𝖺𝗏𝗈𝗇𝗅𝗂𝗄𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖻𝖾𝗅𝗀𝗂𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗊𝖺𝗇𝖽𝖺𝗒?

Hissiy va psixologik zo'ravonlik to'satdan boshlanishi yoki munosabatlaringizga asta-sekin kirishi mumkin. Ba'zi zo'ravonlar boshida o'zini yaxshi sherikdek tutishadi va munosabatlar o'rnatilgandan keyin suiiste'mol qilishni boshlaydilar. Xulq-atvorning bunday o'zgarishi sodir bo'lganda, bu sizni hayratda qoldirishi, sarosimaga tushishi va hatto xijolat bo'lishiga olib kelishi mumkin. Biroq, zo'ravonlik buni sizga aytgan bo'lsa ham yoki oila a'zolaringiz yoki do'stlaringiz sizni zo'ravonlikka "ruxsat berganligingiz" uchun ayblasa ham, hech qachon sizning aybingiz bo'lmaydi. Ba'zi xatti-harakatlar hissiy yoki psixologik jihatdan zo'ravonlik qiladimi yoki yo'qligini aniqlash juda qiyin, ayniqsa siz zo'ravonlikka guvoh bo'lgan bo'lsangiz. Biroq, uydagi zo'ravonlikning boshqa barcha turlarida bo'lgani kabi, xatti-harakat ham sizning ustingizda kuch va nazoratni qo'lga kiritish va ushlab turish uchun mo'ljallangan. Sherikning hissiy va psixologik zo'ravonligini ko'rsatadigan ba'zi belgilar:

● 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘣𝘰𝘴𝘩𝘲𝘢𝘭𝘢𝘳 𝘰𝘭𝘥𝘪𝘥𝘢 𝘮𝘢𝘴𝘹𝘢𝘳𝘢 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩;
● 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪 "𝘢𝘩𝘮𝘰𝘲", "𝘫𝘪𝘳𝘬𝘢𝘯𝘤𝘩", 𝘺𝘰𝘬𝘪 "𝘣𝘦𝘧𝘰𝘺𝘥𝘢" 𝘬𝘢𝘣𝘪 𝘩𝘢𝘲𝘰𝘳𝘢𝘵𝘭𝘪 𝘯𝘰𝘮𝘭𝘢𝘳 𝘣𝘪𝘭𝘢𝘯 𝘤𝘩𝘢𝘲𝘪𝘳𝘪𝘴𝘩𝘪;
● 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘲𝘰'𝘳𝘲𝘪𝘵𝘢𝘥𝘪𝘨𝘢𝘯 𝘥𝘢𝘳𝘢𝘫𝘢𝘥𝘢 𝘫𝘢𝘹𝘭 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘪;
● 𝘴𝘪𝘻𝘨𝘢 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪, 𝘴𝘪𝘻 𝘲𝘢𝘥𝘳𝘭𝘢𝘺𝘥𝘪𝘨𝘢𝘯 𝘪𝘯𝘴𝘰𝘯𝘭𝘢𝘳𝘯𝘪, 𝘶𝘺 𝘩𝘢𝘺𝘷𝘰𝘯𝘭𝘢𝘳𝘪 𝘺𝘰𝘬𝘪 𝘴𝘪𝘻 𝘺𝘰𝘲𝘵𝘪𝘳𝘢𝘥𝘪𝘨𝘢𝘯 𝘩𝘢𝘳 𝘲𝘢𝘯𝘥𝘢𝘺 𝘯𝘢𝘳𝘴𝘢𝘨𝘢 𝘻𝘢𝘳𝘢𝘳 𝘺𝘦𝘵𝘬𝘢𝘻𝘪𝘴𝘩 𝘣𝘪𝘭𝘢𝘯 𝘵𝘢𝘩𝘥𝘪𝘥 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘪;
● 𝘢𝘣𝘺𝘶𝘻𝘦𝘳𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘰'𝘻𝘪𝘨𝘢 𝘻𝘢𝘳𝘢𝘳 𝘺𝘦𝘵𝘬𝘢𝘻𝘪𝘴𝘩𝘪 𝘣𝘪𝘭𝘢𝘯 𝘵𝘢𝘩𝘥𝘪𝘥 𝘲𝘰𝘭𝘪𝘴𝘩𝘪;
● "𝘔𝘦𝘯𝘪𝘬𝘪 𝘣𝘰'𝘭𝘮𝘢𝘴𝘢𝘯𝘨, 𝘩𝘦𝘤𝘩 𝘬𝘪𝘮𝘯𝘪𝘬𝘪 𝘣𝘰'𝘭𝘮𝘢𝘺𝘴𝘢𝘯" 𝘬𝘢𝘣𝘪 𝘨𝘢𝘱𝘭𝘢𝘳𝘯𝘪 𝘢𝘺𝘵𝘪𝘴𝘩𝘪;
● 𝘰'𝘻𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻 𝘲𝘢𝘳𝘰𝘳 𝘲𝘢𝘣𝘶𝘭 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻 𝘬𝘦𝘳𝘢𝘬 𝘣𝘰'𝘭𝘨𝘢𝘯 𝘷𝘢𝘻𝘪𝘺𝘢𝘵𝘭𝘢𝘳𝘥𝘢 𝘴𝘪𝘻 𝘶𝘤𝘩𝘶𝘯 𝘲𝘢𝘳𝘰𝘳 𝘲𝘢𝘣𝘶𝘭 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘪;
● 𝘥𝘰𝘪𝘮𝘪𝘺 𝘳𝘢𝘷𝘪𝘴𝘩𝘥𝘢 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘵𝘶𝘴𝘩𝘶𝘯𝘮𝘢𝘺𝘰𝘵𝘨𝘢𝘯𝘥𝘦𝘬 𝘩𝘢𝘳𝘢𝘬𝘢𝘵 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩, 𝘧𝘪𝘬𝘳𝘭𝘢𝘳𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻 𝘺𝘰𝘬𝘪 𝘰'𝘺𝘭𝘢𝘳𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘦𝘴𝘩𝘪𝘵𝘪𝘴𝘩𝘥𝘢𝘯 𝘣𝘰𝘴𝘩 𝘵𝘰𝘳𝘵𝘪𝘴𝘩𝘪, 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘢𝘲𝘪𝘭𝘥𝘢𝘯 𝘰𝘻𝘨𝘢𝘯𝘨𝘢 𝘤𝘩𝘪𝘲𝘢𝘳𝘪𝘴𝘩𝘪;
● 𝘹𝘰𝘵𝘪𝘳𝘢𝘯𝘨𝘪𝘻𝘥𝘢𝘨𝘪 𝘷𝘰𝘲𝘦𝘢𝘭𝘢𝘳𝘨𝘢 𝘴𝘩𝘶𝘣𝘩𝘢 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘪 𝘺𝘰𝘬𝘪 𝘴𝘪𝘻 𝘴𝘰𝘥𝘪𝘳 𝘣𝘰'𝘭𝘥𝘪 𝘥𝘦𝘨𝘢𝘯 𝘷𝘰𝘲𝘦𝘢𝘭𝘢𝘳𝘯𝘪 𝘩𝘢𝘵𝘵𝘰 𝘴𝘪𝘻 𝘩𝘢𝘲 𝘦𝘬𝘢𝘯𝘭𝘪𝘨𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘣𝘪𝘭𝘴𝘢𝘥𝘢 𝘳𝘢𝘥 𝘦𝘵𝘪𝘴𝘩𝘪,
● 𝘢𝘣𝘺𝘶𝘻𝘦𝘳 𝘣𝘪𝘭𝘢𝘯 𝘴𝘶𝘩𝘣𝘢𝘵 𝘣𝘰𝘴𝘩𝘭𝘢𝘴𝘩𝘨𝘢 𝘶𝘳𝘪𝘯𝘨𝘢𝘯𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘥𝘢 𝘮𝘢𝘷𝘻𝘶𝘯𝘪 𝘰'𝘻𝘨𝘢𝘳𝘵𝘪𝘳𝘪𝘴𝘩𝘪 𝘷𝘢 𝘰'𝘺𝘭𝘢𝘳𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘨𝘢 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘯𝘰𝘭𝘰𝘺𝘪𝘲𝘥𝘦𝘬 𝘩𝘪𝘴 𝘲𝘪𝘭𝘥𝘪𝘳𝘢𝘥𝘪𝘨𝘢𝘯 𝘵𝘢𝘳𝘻𝘥𝘢 𝘴𝘩𝘶𝘣𝘩𝘢 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘪; 𝘷𝘢
● 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘦𝘩𝘵𝘪𝘺𝘰𝘫𝘭𝘢𝘳𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻 𝘺𝘰𝘬𝘪 𝘵𝘶𝘺𝘨'𝘶𝘭𝘢𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘰'𝘻𝘪𝘯𝘪𝘬𝘪𝘥𝘢𝘯 𝘬𝘰'𝘳𝘢 𝘬𝘢𝘮 𝘮𝘶𝘩𝘪𝘮 𝘥𝘦𝘣 𝘩𝘪𝘴𝘰𝘣𝘭𝘢𝘴𝘩𝘪.

Abyuzer sizni manipulyatsiya qilish va boshqarish uchun unga bo'lgan sevgingizdan foydalanadi. Sizning sherigingiz bu tahdidlarni qilganda, o'zingizni himoya qilish uchun choralar ko'rishingiz mumkin

Ular o'z ichiga oladi:

• sherigingizga unga g'amxo'rlik qilishingizni aytish, lekin o'z chegarangizga rioya qilish - boshqacha qilib aytganda, o'z-o'ziga zarar etkazishning "oldini olish" uchun tajovuzkorning aytganlarini qilish shart emas;

• agar abyuzer o'ziga zarar yetkazishga qaror qilsa, uning harakatlari uchun javobgarlikni o'z zimmasiga olmaslik; va

• abyuzerning o'ziga zarar keltirmasligi sizning javobgarligingiz emasligini yodda tuting.

Masalan, zo'ravon: “Agar meni chindan ham sevgan bo'lsang, o'z jonimga qasd qilishimga to'sqinlik qilgan bo'lar eding”, deb aytishi mumkin, ammo bu ko'pincha hissiy zo'ravonlik bilan birga keladigan manipulyatsiyaning bir qismidir.

𝖲𝗂𝗓𝗀𝖺 𝗇𝗂𝗌𝖻𝖺𝗍𝖺𝗇 𝗁𝖺𝗋𝖺𝗄𝖺𝗍 𝗊𝗂𝗅𝖺𝖽𝗂:

𝖨𝗓𝗈𝗅𝗒𝖺𝗍𝗌𝗂𝗒𝖺

Hissiy va psixologik zo'ravonlik munosabatlarida, zo'ravonlik qiluvchi odam boshqa odamlar bilan bo'lgan barcha hissiy aloqalarni uzib qo'yishga harakat qilib, ko'p narsalarni qiladi, shundagina zo'ravonga qolgani qoladi. Ushbu turdagi izolyatsiyaning ba'zi belgilariga quyidagilar kiradi:

• 𝘰𝘪𝘭𝘢𝘯𝘨𝘪𝘻 𝘺𝘰𝘬𝘪 𝘥𝘰'𝘴𝘵𝘭𝘢𝘳𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻 𝘣𝘪𝘭𝘢𝘯 𝘶𝘤𝘩𝘳𝘢𝘴𝘩𝘪𝘴𝘩𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘨𝘢 𝘺𝘰'𝘭 𝘲𝘰'𝘺𝘮𝘢𝘴𝘭𝘪𝘬 𝘺𝘰𝘬𝘪 𝘵𝘰'𝘴𝘲𝘪𝘯𝘭𝘪𝘬 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩 𝘷𝘢 𝘣𝘶𝘯𝘪 𝘲𝘪𝘭𝘨𝘢𝘯𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘥𝘢 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘢𝘺𝘣𝘭𝘢𝘴𝘩;

• 𝘩𝘢𝘳 𝘥𝘰𝘪𝘮 𝘯𝘪𝘮𝘢 𝘲𝘪𝘭𝘢𝘺𝘰𝘵𝘨𝘢𝘯𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘣𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘯𝘪 𝘹𝘰𝘩𝘭𝘢𝘴𝘩 𝘷𝘢 𝘴𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘥𝘰𝘪𝘮𝘪𝘺 𝘢𝘭𝘰𝘲𝘢𝘥𝘢 𝘣𝘰'𝘭𝘪𝘴𝘩𝘨𝘢 𝘮𝘢𝘫𝘣𝘶𝘳𝘭𝘢𝘴𝘩;

• 𝘶𝘺𝘥𝘢𝘯 𝘤𝘩𝘪𝘲𝘢 𝘰𝘭𝘮𝘢𝘴𝘭𝘪𝘬 𝘶𝘤𝘩𝘶𝘯 𝘵𝘳𝘢𝘯𝘴𝘱𝘰𝘳𝘵𝘨𝘢 𝘬𝘪𝘳𝘪𝘴𝘩𝘯𝘪 𝘤𝘩𝘦𝘬𝘭𝘢𝘴𝘩;

• 𝘰𝘪𝘭𝘢𝘯𝘨𝘪𝘻 𝘺𝘰𝘬𝘪 𝘥𝘰'𝘴𝘵𝘭𝘢𝘳𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻 𝘣𝘪𝘭𝘢𝘯 𝘰'𝘵𝘬𝘢𝘻𝘨𝘢𝘯 𝘷𝘢𝘲𝘵𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘨𝘢 𝘳𝘢𝘴𝘩𝘬 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩, 𝘬𝘰'𝘱𝘪𝘯𝘤𝘩𝘢 𝘴𝘪𝘻 𝘻𝘰'𝘳𝘢𝘷𝘰𝘯𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘳𝘢𝘴𝘩𝘬𝘪𝘨𝘢 𝘤𝘩𝘪𝘥𝘢𝘴𝘩𝘨𝘢 𝘵𝘰'𝘨'𝘳𝘪 𝘬𝘦𝘭𝘮𝘢𝘴𝘭𝘪𝘬 𝘶𝘤𝘩𝘶𝘯 𝘶𝘭𝘢𝘳𝘯𝘪 𝘣𝘰𝘴𝘩𝘲𝘢 𝘬𝘰'𝘳𝘮𝘢𝘴𝘭𝘪𝘬𝘯𝘪 "𝘵𝘢𝘯𝘭𝘢𝘺𝘴𝘪𝘻"; 𝘷𝘢

• 𝘣𝘪𝘳𝘰𝘳 𝘯𝘢𝘳𝘴𝘢 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘥𝘢𝘯 𝘺𝘰𝘬𝘪 𝘣𝘰𝘴𝘩𝘲𝘢 𝘰𝘥𝘢𝘮𝘭𝘢𝘳 𝘣𝘪𝘭𝘢𝘯 𝘷𝘢𝘲𝘵 𝘰'𝘵𝘬𝘢𝘻𝘪𝘴𝘩𝘥𝘢𝘯 𝘰𝘭𝘥𝘪𝘯 𝘳𝘶𝘹𝘴𝘢𝘵 𝘴𝘰'𝘳𝘢𝘴𝘩𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘯𝘪 𝘹𝘰𝘩𝘭𝘢𝘴𝘩.

𝖠𝗀𝖺𝗋 𝗆𝖾𝗇 𝗁𝗂𝗌𝗌𝗂𝗒 𝗏𝖺 𝗉𝗌𝗂𝗑𝗈𝗅𝗈𝗀𝗂𝗄 𝗓𝗈'𝗋𝖺𝗏𝗈𝗇𝗅𝗂𝗄 𝗊𝗎𝗋𝖻𝗈𝗇𝗂 𝖻𝗈'𝗅𝗌𝖺𝗆 𝗇𝗂𝗆𝖺 𝗊𝗂𝗅𝗂𝗌𝗁𝗂𝗆 𝗆𝗎𝗆𝗄𝗂𝗇?

Agar siz hissiy va psixologik zo'ravonlik qurboni bo'lsangiz, yordam so'rash yoki do'stlaringiz va oilangizga aytishda ikkilanasiz, chunki ular sizga ishonmaydi yoki sizni jiddiy qabul qilmaydi. Siz nima bo'layotganidan uyat yoki chalkashlik his qilishingiz mumkin. Biroq, yordam va yordam izlash hissiy yoki psixologik zo'ravon munosabatlarni tugatish uchun juda muhimdir. Ushbu turdagi zo'ravonlikning oqibatlari jiddiy bo'lib, hissiy va psixologik zo'ravonlik jismoniy zo'ravonlikka ko'tarilishi odatiy holdir.

𝖦𝖺𝗌𝗅𝗂𝗀𝗁𝗍𝗂𝗇𝗀

Gaslighting - bu munosabatlarda asta-sekin sodir bo'ladigan hissiy va psixologik zo'ravonlikning bir shakli. "Gazlighting" atamasi zo'ravon xatti-harakatlar yoki voqealar sodir bo'lganligini siz bilgan tarzda sodir bo'lganligini qasddan inkor etadigan xatti-harakatlar namunasini tasvirlash uchun ishlatiladi. Abyuzer ko'pincha sizning his-tuyg'ularingizni, so'zlaringizni va tajribalaringizni o'zgartiradi va ularni sizga qarshi ishlatadi, bu sizning voqeligingizdan shubhalanishingizga, o'z fikringiz va xotirangizga shubha qilishingizga va sizni "aqldan ozganingizni" his qilishingizga olib keladi.

𝖲𝗂𝗓𝖽𝖺 𝗀𝖺𝗌𝗅𝗂𝗀𝗁𝗍𝗂𝗇𝗀 𝖻𝖾𝗅𝗀𝗂𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗊𝗎𝗒𝗂𝖽𝖺𝗀𝗂𝗅𝖺𝗋𝖽𝖺𝗇 𝗂𝖻𝗈𝗋𝖺𝗍:

• chalkashlik, "aqldan ozish" va doimo o'zingizni ikkinchi darajali taxmin qilish;

• doimiy ravishda "juda sezgir" ekanligingizni so'roq qilish;

• oddiy qarorlar qabul qilishda qiyinchiliklarga duch kelish;

• sherigingizdan doimiy ravishda kechirim so'rash;

• sherigingizning xatti-harakati uchun tez-tez bahona topish;

• o'zingizni yaqinlaringizdan ma'lumot bermaslik;

• tushkunlikka tushish yoki haqiqatning burilishiga yo'l qo'ymaslik uchun yolg'on gapirishni boshlash;

• hech narsani to'g'ri qilolmayotgandek his qilish; va

• "yetarlicha yaxshi" sherikmisiz, deb hayron bo'lish.

Oxir oqibat, bu xatti-harakatlar sizni boshqarish, izolyatsiya qilish yoki qo'rqitish uchun mo'ljallangan va ular jismoniy iz qoldirmasa ham, uzoq davom etadigan travma qoldirishi mumkin.

Bu his-tuyg'ular oilaviy zo'ravonlik bilan yashaydigan yoshlar uchun keng tarqalgan:

- qayg'u

- aybdorlik

- qo'rquv

- g'azab

- uyat

- chalkashlik

- umidsizlik

- chorasizlik

- xiyonat

- rad etish

- qadrsizlik

𝖠𝖻𝗒𝗎𝗓 𝗌𝗂𝗓𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖺𝗒𝖻𝗂𝗇𝗀𝗂𝗓 𝖤𝖬𝖠𝖲

Uyda sodir bo'layotgan
voqealar sizning aybingiz emasligini tushunish muhimdir. Buni yozing va uni har kuni ko'radigan joyga qo'ying. Nima bo'layotgani uchun o'zingizni ayblamang. Agar sizga abyuz qilish "noto'g'ri" qilgan narsangiz uchun "jazo" deb aytilgan bo'lsa ham, siz bunga loyiq emassiz. Hech kim haqorat yoki e'tiborsizlikka loyiq emas.

Kimdir bilan gaplashing

Siz oilangizda sodir bo'layotgan voqealarni nazorat qila olmaysiz, lekin bunga qanday munosabatda bo'lishingizni o'zingiz tanlashingiz mumkin. Nazorat qilishning eng yaxshi yo'li bu haqda kimdir bilan gaplashishdir. Bu imkonsiz bo'lib tuyulishi mumkin, ayniqsa bu haqda gapirish vaziyatni yomonlashtirishidan xavotirda bo'lsangiz, lekin bu yerda nima qilishingiz mumkin:

Yordam oling: abyuzni o'zingiz yenga olmaysiz. Ishlarni yaxshilash uchun sizga yordam kerak.

Bu haqda gapiring: tajovuzga sabab bo'lmagan xavfsiz kattalarga aytish muhimdir. Shuningdek, maslahatchi bilan konfidensial va anonim (ismingizni aytmasdan) gaplashish uchun Bolalar yordam telefoniga qo'ng'iroq qilishingiz yoki inqirozga qarshi kurashuvchi ko'ngilliga maxfiy ravishda SMS yuborishingiz mumkin. Agar bizni xohlasangiz, mintaqangizdagi favqulodda xizmatlar yoki bolalarni himoya qilish xizmatlariga qo'ng'iroq qilishda yordam beramiz.

Tayyor bo'ling: siz aytgan odam sizni jiddiy qabul qilishi va darhol sizga yordam berishni xohlashi kerak. Agar ular aralashishni istamasa, buni boshqa birovga aytishingiz kerak. Ishlar o'z-o'zidan yaxshilanishini kutmang.

BU HAM EMOTSIONAL ABYUZ:

- sizni baxtsiz va nazorat ostida qoldirish uchun bayramlar yoki maxsus tadbirlar paytida mojaroga sabab bo'lish.

-Siz "g'ayritabiiy" bo'lganingizda, ularning sizning oqilona ehtiyojlaringizni qondira olmasligini "normal" deb da'vo qiling.

- Sizni "juda sezgir" yoki "zaif" deb atash orqali his-tuyg'ularingizni kamsitish.

- Sizni sharmanda qilish va jazolash uchun gender rollari va ijtimoiy umidlarni kuchaytiradi.

- Gaslighting va siz ularga duch kelgan qurbonga aylanish uchun DARVO taktikasidan foydalanadi.

- Qiziqishlar, ish, do'stlar va hokazolarni siz bilan solishtirish, sizni ulardan noyob qiladigan narsalarni qadrsizlantirish

- Sizni har doim ularning fikrini qabul qilishga majburlash va siznikini hisobga olishdan bosh tortish.

- Qachonki kelishmovchilik bo'lsa, ular to'g'ri va oxirgi so'zni aytishlari kerak.

- Uyalish va aybdorlik hissini uyg'otish orqali sizni nazorat qilish uchun shaxs sifatida yoki xatti-harakatlaringiz haqida qattiq hukmlardan foydalanish.

- "Sen ahmoqsan! Qanday qilib odam bunday xatoga yo'l qo'yishi mumkin?" qarorlaringiz va his-tuyg'ularingizni qadrsizlantirish uchun.

- O'tmishdagi muammolarni o'rganish yoki sizni shaxs sifatida kamsitish uchun kinoyadan foydalanish.

44 » 04:00

"Meni pok bo'lganimda top, bu yolg'ondan qutulolmayman".

BTS, Lie

Ikki tarafdagi cheksiz ko'ringan yo'laklar odamlardan daraksiz - sokin, vahimali sokinlik turi. Kim Taehyungning ismini ko'rsatadigan monitor, ya'ni u hozirda operatsiya stolida yotgan, jarroh va uning jamoasi bilan o'z hayoti uchun kurashmoqda.

Tanglik sezilarli edi. Faqat soatning ovozi eshitilardi. Uning ichi tinmay, boshidan o‘tgan o‘ylar bilan gursillab yuradi. U yig'lashni to'xtatdi, chunki yig'lashga hech narsa qolmagan edi. Uning ko'zlari og'ir edi, lekin sevgilisi operatsiya xonasida kurashayotgani uni uyg'otdi.

Jimin uning titrayotgan tanasini adyol bilan yopdi, qo'llarini uning yelkasiga qo'ydi va tana haroratini baham ko'rishlari uchun uni yaqinroq tortdi.

"Menga tushuntirishing kerak deb o'ylayman, Park Jimin. Ayni paytda operatsiya xonasida o'lgan yigitimni kurashayotganini ko'rish juda g'alati", - Nihoyat Cherin suhbatni boshladi, uning ovozi qattiq edi.

Ularning nigohlari qulflangan edi va Jimin qayg'u bilan birlashtirilgan g'azab alangasidan oldin Cherinda hech qachon ko'rmagan tuyg'ular aralashmasini ko'rdi.

— Agar rostini aytsam, mendan nafratlanasanmi?

- Bu bog'liq, Jimin.

Yo'q. U uning yo'q deyishini kutgan edi. Jimin qilgan ishini kechirishga loyiq emasligini bilardi, qo'rqib ketdi. Uning ovozi buzilmadi va bu uni tashvishga soldi. Hamma odamlar ichida u Cherinning undan nafratlanishini chindan ham xohlamasdi.

Ammo u Cherin haqiqatni bilishga loyiq ekanini bilardi.

***
voqea sodir bo'lganidan keyin. kasalxona.

Taehyung ham, Jimin ham operatsiya xonasi oldida o'tirishdi. Uning ahvoli eng og'ir edi; Buni ularga tibbiyot xodimlari aytgan edi. Ko'rinishidan, halokat uning ichki organlariga jiddiy shikast yetkazdi, shuningdek, qon ketishiga olib keldi, agar u yana ko'zlarini ochsa, mo''jiza bo'lardi.

Kim Taehyung bu uning aybi ekanini bilardi. Ehtiyot bo'lganida Cherin operatsiya stolida o'z hayoti uchun kurashmasligi, unga qalqon bo'lmasligi kerak edi.

Nafaqat Taehyung, Jimin ham Cheringa yordam bera olmaganidan hafsalasi pir bo'ldi, hattoki ular bilan birgaman deb o'ylardi.

Uning qo'lidan kelgan yagona narsa - o'z ko'zlari oldida o'ynagan sahnani tomosha qilish, hamma narsa yonayotganini, qulab tushishini va o'limini tomosha qilish edi.

“Bularning barchasi mening aybim. Men o'zimdan nafratlanaman, o'zimdan nafratlanaman. Ko'zlari yoshlana boshlaganda Taehyung Jiminga telefonini ko'rsatdi.

"Ha. Bu sening aybing! Hamma odamlar ichida nima uchun u bo'lishi kerak edi?!" Jiminning ko'zlaridan bir necha yosh oqib tushdi, u Taehyungning yoqasidan mahkam ushlab, tishlari orasidan qichqirdi.

U chuqur his-tuyg'ularini susaytirishga yo'l qo'ymoqchi ekanligini bilar edi. Va u yengillikni his qilish uchun hamma narsada Taehyungni ayblagan edi. U yo'qolgan va ko'r bo'lgan. Hamma narsa juda noto'g'ri bo'lib tuyuldi, u o'zi noto'g'ri edi ...

— Kechir, men juda afsusdaman. Men mavjud bo'lmasligim kerak. Taehyung yig'lab yubordi.

Bu xabar Jiminni yana bir bor o'ziga kelishiga sabab bo'ldi, chunki u qo'lini sekin bo'shatib, rahmdilligini ko'rsatdi. Nafas olishi juda beqaror bo'lib qoldi, nima qilganini anglab etgach, ko'z qorachig'i kengayib ketdi. U xudbin edi.

"Kechir, Tae. Men ham noto'g'ri bo'lganimni bilaman. Men ikkalangizga yordam berishim kerak edi, lekin men shunchaki..." u to'xtab, mushtlarini qisib, halokatni esladi. "Men u erda qotib qoldim va hech narsa qilmadim." Ko'zlarini chetga olib, bir necha ko'z yoshlari yonoqlariga dumaladi.

Jimin. Taehyung uning yelkasiga qo'ydi, bu uning diqqatini jamladi.

— Ha?

" Cherinni yaxshi ko'rasanmi?"

Jimin bu savoldan nafasi qisilib ketdi va u Taehyungdan kelayotganini aniq ko'rmadi. U Taehyungning ko'zlariga qaradi va undagi jiddiylikni ko'rdi; nigohlari javob so'rardi. U javob berishdan oldin bir necha lahza ikkilanib turdi: "Men. Ha, men Kvon Cherinni yaxshi ko'raman". Jimin uning ko'zlariga tik tikildi, ovozi qat'iy edi.

Uning javobi Taehyungni xafa qiladi yoki jaxlini chiqaradi deb o'yladi, lekin yo'q, u jilmayib qo'ydi.
- Unda iltimos, unga g'amxo'rlik qil, Jimin. U uyg'onganidan so'ng, men o'lganimni ayt va uning yonida qol. Men uning uchun juda baxtsizman va uni masxara qilinishini, mahalladagi uy bekalari unga tashlagan hamma narsaga o'zini yaxshi deb ko'rsatishiga endi chiday olmayman.Lekin sen bilan mendan yaxshiroq ekanligiga ishonaman. Iltimos, Jimin. U men uchun juda qadrli, u mening butun olamim. Men hayotimni senga ishonaman, Park Jimin.

Agar uning so'zlari Jiminga og'irlik qilmasa, yolg'on bo'lardi. Uning ko'kragi og'irlashdi va go'yo vaqt bir necha soniya to'xtab qolgandek, o'pkasi bir necha soniya ishlamay qolgan va miyasi xiralashgan edi.

"A- Sen jiddiymisan? Rostdan ham uni menga tashlab ketyapsanmi? Lekin Tae, u uyg'onishini bilmaymiz."

- U qiladi. Bilaman, u yana ko'zlarini ochadi, men unga ishonaman. Xo'sh, iltimosimni qabul qilasanmi? Taehyungning ko'zlari umid bilan porlaydi.

Jimin bir zum o‘ylab ko‘rdi va nihoyat rozi bo‘ldi. "Yaxshi, men senga yordam beraman. Lekin Kim Taehyung, biz o'limga o'xshaymiz, bu ishni qilishni xohlayotganingga aminmisan?"

Taehyung boshini egdi va jilmayib qo'ydi.
— Unga ayt, men uni juda yaxshi ko'raman. Va keyin u ketdi.

-hozirgi payt| kasalxona.-

Hikoya shundan keyin tugadi.

Ikkalasi ham o'qib bo'lmaydigan nigohlar almashganda, ularni sukunat cho'zdi. Biroq, Jimin ularning do'stligi uchun Cheringa nisbatan his-tuyg'ularini tan olgan qismini o'tkazib yuborgan.

"Men bunga ishonolmayman. Hamma odamlar ichida sen bittasan, Pak Jimin."

U o'zini aybdor his qildi. U shunchaki qochib ketgisi keldi va hamma narsani ortda qoldirdi.

"Kechir, yolg'on gapirganim uchun. Kechir, Cherin. Haqiqatan ham. Meni kechir." Jimin boshini pastga tushirdi va ko'zlarini yumdi.

Jimin ko'proq sharhlar olish o'rniga, sochlarida yumshoq jingalak paydo bo'lganini his qildi va ko'zlari ochilib ketdi.

"Rostini aytganingiz uchun rahmat, Jiminni", dedi u juda yumshoq ohangda.

Haqiqat oshkor bo'lib, soatlab kutishdan so'ng, shifokor va hamshiralar operatsiya xonasidan nimjon nigohlar bilan chiqib ketishdi. Ular bosh jarroh Cheringa yaqinlashganda xo'rsinib qo'ydi.

— Operatsiya qanday o‘tdi, doktor? U so'radi va shifokor bir muddat qoldi.

"Bemor Kim Taehyung, operatsiya paytida ko'p qon ketishi tufayli vafot etdi."

U yerga g‘ijimlandi.

"O'lim vaqti, 04:00"

."45 >> chaerin

— Kvon... Cherin...

Kim Taehyung.

*

KVON CHERIN.

Osmon tabassum qilmasdi.

Kim Taehyung - u mening hayotimga birinchi kelganida, men hech qachon bunday bo'lishini kutmagan edim. Bunday yoqimli tabassum bilan yoqimli bola mening sevgilim bo'ladi deb kim o'ylardi? O'shanda men eng yomon munosabatda bo'lgan bola, menga chin dildan tabassum qilgan yagona odam, meni ko'nglimni ko'targan birinchi gul sovg'a qilgan, hatto aybi bo'lmagan narsa uchun doimo kechirim so'ragan, dunyo unga bergan barcha qiyinchiliklarni boshidan kechirgan.

Ammo u endi olti metr tuproq qatlamlari ostida, bu o'tlar va barglar ostida ko'milgan edi. Qo‘llarim loy tuproqqa mahkam ushlangan, go‘yo u yagona bordek, hayotim xuddi shu tutqichga bog‘liq edi.

U o'sha yerda edi. Yer ostida tantanali ravishda uxlayotgan uyim.

Qaytadigan joying bo'lmasa, yashashning nima keragi bor?

Men uchun vaqt to'xtadi, nafas olishim to'xtadi. Soat taqillatdi, lekin men hozir borman.

Go‘yo... o‘sha yomg‘irli kunda bir-birimizga ko‘z-ko‘z o‘tkazgan paytimiz ham vaqt yana shiddat bilan o‘tib, o‘pkam yana ishlay boshlagandek tuyuldi. Biroq, bizning uchrashuvimiz qisqa muddatli bo'ldi.

Endi u haqiqatan ham yulduzlardan biriga aylandi, oy, quyosh, quyosh nuri yoki nima bo'lishidan qat'i nazar; u endi men uchun olam so'zining timsoli emas edi. O'zi endi koinot edi. Men bunga ishonaman.

"Chaerin..." degan ovoz eshitildi va men o'rnimdan turdim va Jiminni qora kostyumida, peshonasida burmalar hosil bo'lgan va qizil ko'zlari ostida ko'z qoplari ko'rinib turardi.

— Endi... mendan nafratlanasanmi?Men boshimni chayqab, unga ishonchli tabassum qildim. "Yo'q, men seni yomon ko'ra olmayman, Jimin. Hechqisi yo'q, sen aybdor emassan," deb javob berdim va tanamni undan burib, osmonga qaradim

"Ammo senga yana ishonishim uchun vaqt kerak bo'lishi mumkin, Jimin. Men senga yana ishonmoqchiman va ishonaman. Sen mening qadrli do'stimsan. Iltimos, menga hamma narsani qayta ishlash uchun vaqt ber."

— Rahmat, Cherin, hozircha xayr. Men yelkamga qaradim, Jimin boshini quyi osgan holda qabristondan sekin chiqib ketayotganini ko'rdim.

— Xayr, Jiminnie. Bo'lib o'tgan barcha voqealarga ishonamanki, biz ikkalamiz ham avvalgidek bir-birimizni ko'rmasligimizni bilardik va bir-birimizdan uzoqlashish, ehtimol, eng yaxshi ish bo'lar edi. Rostini aytsam ham, men unga g'azablanmadim va hech narsada uni do'stligimdan ajratishni xohlamadim. Qaniydi, biz hamma narsani hal qilib, yana yaxshi holatda bo'lsaydik.

Shamol sochlarimni o'z tomoniga silkitdi, kulrang bulutlar quyoshni ko'rishga to'sqinlik qildi.
"Men seni sog'indim, Taehyung."
Bu bo'g'uvchi edi, lekin men negadir yig'lamadim. Men yolg'iz va sovuq his-tuyg'ularni boshdan kechirdim, shu bilan birga o'zimni juda xavfsiz va sevilgan his qildim.

"Yaxshi. Bugundan boshlab tongda seni qarshilaydigan quyosh nuri bo'laman, tunda oy bo'laman va yulduzlar yashirinsa osmonni yoritaman, tanangni isitadigan quyosh bo'laman, yomg'irdan keyin chiqadigan kamalak bo'laman. Yoningda qolishni anglatsa, men har qanday shaklda kelishga tayyorman, sevgilim."

Bu aql bovar qilmaydigan va aqldan ozgan edi. Badanimga iliqlik taralayotganini his qilganimda bir oz sakrab tushdim.

Orqamdan quchoqlab turgan kaftimga cho‘zganimda qo‘llarim qaltirab ketdi. Men unga tegolmadim, lekin u juda issiq edi. Oq ko'ylak kiygan Taehyungga yuzma-yuz bo'lganim uchun asta-sekin tanamni aylantirganimda og'zim ochilib qoldi.

Va u gapira oldi."T-Tae? Bu haqiqatan ham senmi?" Ishonmaganimdan ko‘zlarim kosasidan chiqib ketishiga sal qoldi.

"Ha. Yig'lamaganing uchun katta rahmat. Meni yengil his qildim." Uning ko‘zlari tabassum qilganda yarim oydek bo‘lardi va o‘sha oppoq libosi bilan u jonli va sof ko‘rinardi.

Uning ovozi jo'shqin edi, bu menga taskin berdi va o'zimni uyda his qildim. Bu mening his-tuyg'ularimni tinchlantirdi va o'zimni tugallangandek his qildim.

"Sening ovozing. Eshitganimdan xursandman, Tae. Bu xuddi men tasavvur qilganimdek." Men xursand bo'lib tabassum qildim.

"Kvon Cherin", deb chaqirdi u yuzini pastga tushirarkan, men uning kulgisini his qildim.

— Ha?

"Kvon Cherin, Kvon Cherin, Cherin, Cherinnie~" deb kuyladi va keyin meni quchoqlab oldi. "Men doim sening ismingni ovozim bilan chaqirishni xohlardim. Va oh, men seni yaxshi ko'raman!"

Ko'z yoshlari yo'q edi; Bizning lahzalarimiz faqat baxtga to'la edi.

Men unga qaradim. "Menga tegishing juda adolatsizlik, lekin men tegolmayman! Aldagan Tae." U bu gapni eshitib, yurakni quvnoq kuldi.

"Bu juda zo'r, to'g'rimi? Bu shuni anglatadiki, men ular bilmagan holda shahvoniy qizlarni ushlab turishim mumkin". Uning yuzi masxara qiyofasiga begunoh qiyofa kasb etdi.

"Men sen bilan ajrashaman."

— Kechir, shunchaki hazillashdim.

"Hazillar esa kulgili bo'lishi kerak", deb ta'kidladim va u lablarining pastki qismini qisib qo'ydi.

Chaerin, Chaerin so'zi uni aytganida juda jozibali eshitildi. O‘shanda birinchi marta uning ovozida ismimni chaqirishini eshitganman.

Ammo bu oxirgi marta bo'lmasligini bilardim, chunki hayotimizning yangi bobi endigina boshlandi.

Aytganidek, tongda quyosh nuri timsolida salom berardi, uxlashimga solgan oy, bulut ustida uxlayotgan yulduzlar, yomg‘irdan keyin tikilib qaraydigan kamalak bo‘lardi, u men uchun butun dunyo bo‘lardi.

Kim Taehyung - u men juda yaxshi ko'rgan, men sevib qolgan yagona odam edi. U mening uyim edi va har doim shunday bo'ladi.

Va u butun dunyoni mening uyimga aylantirdi.

<END>

46 》 Vaqt davo. Epilog

"Men senga o'zimning vayron bo'lgan qismini ko'rsatolmayman. Yana bir bor niqob kiyib, seni ko'rgani boraman."

THE TRUTH UNTOLD, BTS.

Ikki yil ichida ko'p narsa yuz berishi mumkin.

Masalan, Yoongi va uning sevimli do'sti Chonguk nihoyat birgalikda qo'zichoq shishi restorani ochish orzusi ro'yobga chiqdi. Cherinning so'zlariga ko'ra, ota-onasi bir kun davomida onasi tomonidan hayot saboqlarini olgandan keyin uni o'zlarining vorisi bo'lishga majbur qilishdi.

Hatto sodir bo'lgan voqealardan keyin ham onasi Taehyung bilan bo'lgan munosabatlariga qarshi edi va asosan er-xotinga xiyonat qildi, lekin u kamroq qayg'urishi mumkin edi, uning hayoti Taehyung bo'lmagani uchun juda yomon edi, shuningdek, onasi uni qanoatlantiradigan narsani aytishiga ruxsat berishi mumkin edi.

Qolaversa, u o'zinikidan ko'ra Taehyungning oilasi bilan ko'proq vaqt o'tkazdi. U Taeyungni eslatadigan har qanday narsa bilan birga bo'lishni yaxshi ko'rardi. Yaxshiyamki, Taehyungning onasi uni har doim quchoq ochib kutib oladi va har doim kimnidir tushkunlikka tushganda bir-birlarini qo'llab-quvvatlab turishardi.

Jiminga kelsak, Cherin bugun Yoongi va Chongukning qo'zichoq go'shtidan tayyorlangan shish restoraniga borib, qaysidir burchakda do'kondagi minimalist bezaklarga tikilib, sochlarini burab kutib o'tirishiga sababchi bo'lsa kerak.

Ikki yildan keyin Jimin nihoyat Cheringa SMS yuborishga jur'at etdi.

Ikki yil o'tgach, ular yana bir-birlarini ko'rishadi.

Jiminning nikohi haqida gapirish.

Qo'ng'iroq jiringladi va qadam tovushlari unga yaqinlashganda, Cherin uzoq vaqtdan beri yo'qolgan do'stining oddiy kiyimda o'tirganini ko'rish uchun boshini ko'tardi.

"Ko'p vaqt bo'ldi, Jimin," Cherin birinchi bo'lib suhbatni boshladi va bu uni xavotirga solib qo'ydi. Hamma narsadan keyin Jimin Cherin bilan yana yuzma-yuz kelishini o'ylamagandi. Ajablanarlisi shundaki, u xuddi uzoq vaqtdan beri hech qanday tarixga ega bo'lmagan do'stlardek harakat qildi.

– Ha, rostdan ham ancha vaqt bo‘ldi, – tomog‘ini qirib, o‘zini tutishga urindi.

"Xo'sh, omadli xonim kim? Smsni o'qib rostini aytsam juda hayratda qoldim. Ikki yil bir-birimiz bilan aloqa qilmaganimdan so'ng, sendan kelgan birinchi xabar kimgadir turmushga chiqqaning haqida bo'ldi. Va oh! SMSda duduqlanishing menga juda yoqimli tuyuldi." U yuziga tabassum paydo bo'lganday masxara qildi, keyin esa kulib yubordi.

Jiminning yuzi xijolatdan bug'lanib ketdi. Ammo u buni o'tkazib yubordi.

Uning kulishini, gapini eshitishni, ovozini sog‘indi, umuman uni juda sog‘indi.

"H-ha, men shunchaki..." Jimin qattiq xo'rsinib, "Uf, bilasanmi". Uning nigohi stolga tushdi, barmoqlari tizzasida o'ynadi.

Cherin nima demoqchi ekanligini tushunib, jilmayib qo'ydi. "Bunchalik g'amgin bo'lma, Jiminnie. Bir necha kundan keyin hayotingdagi sevgingga uylanmoqchisan, baxtli bo'lishing kerak. Bu hammaga ham nasib etavermaydi."

Chunki men o'zimnikini yo'qotdim.
"Men-men," uning ko'z qorachig'i kengayib ketdi, Cherinning aytganlari unga bo'rondek zarba berdi. "Kechir, Cherin. Va senga katta rahmat." Bu taxallus, bu uning uchun juda o'zgacha edi.

Cherin bosh irg'adi.

-Jimin, sen uni sevasanmi?

Sukunat. Ikkilanish.

"Ha"

- Unda unga g'amxo'rlik qil, unga yaxshi munosabatda bo'l va uni butun dunyongizdek sev.

Yolg'on. Bu uyushtirilgan nikoh edi; his-tuyg'ularsiz bajariladigan narsa. Ammo hech bo'lmaganda bu tarzda u qochishi mumkin edi. Bu nikoh hamma narsaga barham beradi, u turmushga chiqqandan so'ng, bu uning o'tmishdagi his-tuyg'ulari bilan xayrlashadi; Cheringa nisbatan his qilgan tuyg'ulari. Bu oxiri.

Uning "Men qilaman" degan xususiyatidan tayyorlangan tabassum paydo bo'ldi.

"Mayli, bolalar, nimadir buyurtma qilsangiz yaxshi bo'lardi, chunki bu, albatta, restoran va biz bu erda biznes qilamiz. Va biznes pul degani." Yoongi kirib keldi, bir qo'li bilan kunni buzdi (qutqardi).

Nihoyat to'y kuni keldi.

Uni asabiylashdi desam, kamtarlik bo'lardi, chunki do'zax, u shunchaki havoda g'oyib bo'lishini yoki yerga erib ketishini xohlardi.

Deyarli to‘la zalda u yoqdan-bu yoqqa yurib, iyagini ushlab yurardi.

"Jiddiymi? Bu sening ishingmi? To'y kuni oldinga-orqaga yurishmi?" Uning orqasidan kulgi ovozi chiqdi.

Mana u, uning hayotidagi sevgisi Kvon Cherin.

U nihoyat to'xtadi. "Oh, salom, Chaerin", dedi u unga biroz qo'l silkitib.

"haqiqatan ham shunchalik asabiymisan? Eunrae qayerda?" Unga bir qadam yaqinlasharkan, chapga va o‘ngga qaradi.

"U hali tayyorgarlik ko'ryapti. Marosim bir necha soatdan keyin boshlanadi."

"Ajoyib."

Cherin o'zining to'y kuni juda chiroyli ko'rinardi va u uning tashqi ko'rinishi unga katta ta'sir ko'rsatishini qadrlamay qolmadi. U to'satdan hissiyotga berilib, o'zini yana yosh his qiladi.

Uning unga bo'lgan sevgisi juda so'zsiz edi, hech qachon sevgidan his qilmagan, uchqun har doim bor edi va u Cherin uchun doimo o'zgacha tuyg'uga ega bo'lishini hammadan yaxshi bilardi.

"Ikki yildan keyin ko'p narsa o'zgardi, lekin sen hali ham o'zingizsam, Cherin."

Ikki yil ichida ko'p narsa sodir bo'ldi, lekin mening his-tuyg'ularim ikki yil oldingi va yillar avvalgidek qoldi.

Cherin qoshini chimirdi. "Oh? Bu iltifotmi? Buning uchun minnatdor bo'lishim kerakmi?"

— Balki shundaydir. Bu sening talqiningizga bog'liq. Uning lablarida tabassum paydo bo'ldi,

"Shunday bo'lsa, men buni iltifot deb qabul qilgan bo'lardim. Xo'sh, borib, oxirgi marta teginib qo'yganing ma'qul, agar biror narsa kerak bo'lsa, men yonimda bo'laman. Lekin men hozir mehmon bo'lganim uchun, men loyiq bo'lgan muolajalardan bahramand bo'lishim kerak." U ko'z qisib qo'ydi.

Jimin kulib yubordi.

— Mayli, rohatlan, Cherin.

"Bugun sening kuning, shuning uchun baxtli bo'l Jimin-ah. Men seni yaxshi ko'raman! Doimo ehtiyot bo'l."

Va uning yuragi bor. Jimin o'zini bu erda, hozir deyarli xafa bo'lgani uchun biroz la'natlagan bo'lishi mumkin.

– Men ham seni yaxshi ko‘raman, Chaerin-ah, sen ham ehtiyot bo‘l va baxtli bo‘l. Jimin buni aytganida, u haqiqatan ham shuni nazarda tutgan edi. Haddan tashqari samimiylik bilan u ohangda to'plashi mumkin edi.

Garchi u men seni sevaman farqi borligini bilsa-da, endi bunga qarshi emasdi. U bu bilan yaxshi. Bugun uning aytganidek, uning kuni edi. U yaqinda bo'ladigan xotini bilan yangi bobga, yangi hayotga o'tadi.

Sevgisiz turmush qurish fikri uni dahshatga soldi.

Xuddi shunday, uning tanasi bufet tomon aylanayotganini kuzatib, hayotidagi muhabbatini shunday qo'yib yubordi.

U uni quchoqlab olgisi keldi, shunchalik qattiq quchoqlab oldiki, u bormasdi, uning qolib, unga muhabbat yog'dirishini xohladi.

Ammo barmog'ining uchi unga yetib borgach, ikkilanib qo'ydi.

Va shunday.

Sevgi sendan boshlanadi va sen bilan tugaydi, Chaerin.

Sizlar bilan Kan Mire bo'ldi. E'tiboringiz uchun rahmat.

42 >> uydosh

-

"Abadiy qancha vaqt?" "Ba'zan, faqat bir soniya."

- Alisa mo''jizalar mamlakatida.

Qizig'i shundaki, u ilgari dunyoni quchog'ida sevgilisi qiyofasida olib yurgan va endi faqat unga o'xshash qo'g'irchoqqa aylanib qolgan. Shunga qaramay, u qanday qilib faqat teskari yo'nalishda qolib ketgani, go'yo birovni o'ldirmoqchi bo'lgandek o'zini yashirishi, sevgilisi bilan o'rtasidagi bo'shliq asta-sekin tiklanayotgani juda achinarli edi.

U ketdi, deb o'yladi; lekin u hech qachon uning yonidan ketmadi, u buni bilmas edi.

Kim Tehyon yuqoridagi yorqin yulduzlardan biriga aylanmagan edi. U hali ham Yer sayyorasida edi, xuddi boshqalar kabi nafas olardi.

Sog‘indim deb o‘ylagan yurak urishi hamon urib turardi.

Qaniydi u bilsa edi.

Yana yomg'ir yog'di - yomg'ir ularning kayfiyatini yaxshi ko'rardi, his-tuyg'ularini buzishni yaxshi ko'rardi va uni yanada yomonlashtirdi. Lekin ular bo'lgan davlatda hamma narsa eng yomoni edi; hech narsa joyida emas edi. Dunyo ikkalasiga ham xiyonat qilayotgandek edi.

Tehyon divanga o'tirib, hamma narsa sodir bo'lishidan oldin yo'l qo'ygan qo'g'irchoqni, Kvon Cheringa o'xshagan qo'g'irchoqni kuzatardi.

'Seni juda ko'p sog'inaman. Seni orqadan ko‘rish g‘alati, — deb o‘yladi o'zicha. Qo'g'irchoqni xuddi haqiqiydek qattiqroq quchdi.
— Lekin men yoningda bo'lishga loyiq emasligimni bilaman. U ko‘zlarini yumdi-da, uni tirikdek, tashlab qo‘ysa sinib ketadigan mo‘rt gavhardek mahkamroq quchoqlab oldi.

Eshik qattiq ochildi, chunki Tehyon kiraverishdan kelayotgan xirillashni eshitdi. Qo'g'irchoq hamon quchog'ida tik o'tirardi, u uydoshi Namjunning kelishini kutar edi.

Voqeadan so'ng Tehyon bir muddat Namjunning kvartirasida qolishga qaror qildi va u Cherin bilan umumiy kvartirasidan bir necha blok narida edi.

Namjun yashash xonasiga kirib kelganida butun vujudidan polga tomchilab, hamma joyda izlar paydo bo'ldi. "Keyingi safar prognozga qarshi chiqmasligimga ishonch hosil qilaman. Haqiqatan ham. Men bilan soyabon sotib olishim kerak edi", dedi u hozir suvga botgan paltosini yechayotib.

-Ko'rgazma qanday o'tdi, Xyong? Mening rasmim yetarli darajada yaxshi edimi?' Tehyon daftarini ko'rsatdi.

Namjun bosh irg'adi. "Sen shunchaki yaxshi emassan."

Tehyon bunga javoban asabiy jilmayib qo'ydi va unga boshqa savol berishdan oldin biroz taraddudlandi.

— U bilan uchrashdingmi?

Namjun kichkintoyning qiyofasi qanday o'zgarganini ko'rdi va unga achindi. Uning o'z sevgilisi bilan bemalol uchrasha olmasligini o'ylash haqiqatan ham juda achinarli edi. "Men u bilan uchrashdim va birga tushlik qildik. U menga sen haqingda gapirdi va men seni qanchalik sevishini his qildim. U sening rasmingni ham ko'rdi, lekin aslida V ekanligingni bilmas edi."

Tehyon shunday samimiy tabassum qilganiga kunlar, haftalar o'tdi. 'Men ko'ryapman. Xyung, u yig'ladimi?

— Ha, juda ko‘p. Namjun hatto bir oz ikkilanmadi yoki o'ylashga bir soniya ham qoldirmadi. Albatta, u Tehyon va uning sog'lig'i haqida qayg'urardi, lekin u kichigining qilgani noto'g'ri, juda noto'g'ri ekanligini bilardi.

Tehyon xo'rsinib qo'ydi va aloqa daftarini kofe stoliga tashlab, barmoqlarini sochlari orasidan o'tkazdi.

"Qachongacha shunday qolasan, Tae? Sen abadiy shunday bo'lolmaysan, uyingga qaytishing kerak. Bu to'g'ri emas." Namjun Tehyonning yoniga o'tirdi va uning yelkasiga qoqib qo'ydi, u hozir yuvinishi kerakligini unutdi. Xo'sh, u hozirgina tashqarida yomg'ir bilan kurashgan edi.

- Men qaytolmayman, Xyung. Men bir necha kun oldin men emas edim. Men hozir eng katta gunoh qilgan Kim Tehyonman, o'z sevgilisini xafa qilgan o'sha Tehyonman, men o'lim bilan o'ynagan odamman. Agar men bo'lmaganimda, u o'zini ranjitmagan bo'lardi. Hammasi men borligim uchun sodir bo'ldi. Hammasi tartibsiz edi, chunki men nafas oldim.

Bu Namjunni asabiylashtirdi va u gapini davom ettirishdan oldin o'zini tutishga majbur bo'ldi: "Millardinchi marta, o'sha ahmoqona o'ylaringni chalg'itishni qachon to'xtatasan? Agar har bir voqeada o'zingni ayblamoqchi bo'lsang, nega buning o'rniga dunyoni ayblamaysan? Bu seni yaratdi, Kim Tehyon," dedi Namjun tabassum bilan.

-"Bunday fikrlash bilan hamma narsani borligi uchun ayblayotgandek bo'lasan. Agar nafas olish uchun o'zingni ayblamoqchi bo'lsang, demak bilvosita dunyoni ham, bugun seni Kim Tehyonga aylantirgan narsalarni ayblayabsan. Bu sodir bo'lishi kerak edi, chunki men buni aytishni juda yomon ko'raman. Bu hayot. Buning o'rniga, uni tuzatishga urinmayapsanmi? o'zing uchun yugur, bu to'g'ri emas.

Bu so‘zlar unga yuk mashinasidek urilib, o‘ylantirib qo‘ydi. Qanchalik bahslashmoqchi bo'lsa ham, u Namjun aytgan hamma narsani mutlaqo to'g'ri deb bilardi.

-Endi Cherinni uchratganimdan keyin bu gapni aytishdan o'zimni topa olmadim, Tae.U bo'g'ilib qoldi, qiz do'stingning ruhi asta-sekin o'layapti va sen unga umuman yordam bermayapsan.

— Kechirasiz, Xyung. Menimcha, menga toza havo kerak. Tehyon qog'ozga tez yozdi va uni Namjunga ko'rsatib, paltosini ushlab tashqariga chiqdi.

Namjun qoshlarini chimirdi. — Lekin tashqarida yomg‘ir yog‘yapti.

Tehyonning oyoqlari uni hech qanday maqsadsiz sayrga olib kelgan edi - lekin uning hushidan ketib qoldi.

Mana, u turar-joy binosi oldida turar, yomg'ir ostida hech qanday sababsiz tikilib turardi.

Bu orada Cherin tomonida, u o'zini buzish uchun ozgina xarid qilgandan so'ng uyga ketayotgan edi.

43

"Umid qilamanki, mening la'nati o'zligim yo'qoladi."

Avgust D, So far away

U yomg'irni yaxshi ko'rardi, lekin kutilmagan daqiqalarda yomg'ir yog'ganda emas.

U yuqori qavatlardan lift kelishini kutarkan, xirillab, tana haroratini ko'tarishga urinib, o'zini quchoqladi. Konditsionerli xona hech qanday yordam bermadi.

Ovoz eshitilib, eshiklar sirg'alib ochilganidan so'ng, u liftga yugurdi va tanani devorga suyab qo'ydi, harorat tashqaridan balandroq bo'lsa ham, qaltirab turardi. U mobil telefonida vaqtni tekshirdi. 22:50. Bu faqat Jimindan soatlab ma'ruza olishini anglatardi. Va bu uning va Tehyonga xos xususiyat edi: ikkalasi ham Cherinni ehtiyotsizlik qilganda har doim tanbeh berishardi.

U polga yetib, tezda liftdan chiqdi va yomon yoritilgan koridorlar bo'ylab yurdi. Uning kvartirasiga olib boradigan yo'l tunda u erdan yurishga majbur bo'lganida juda uzoq bo'lib tuyulardi, chunki u juda dahshatli edi.

Suv iz hosil qildi va uning izlari loy bo'lib, sopol polda dog'lar qoldirib, keyinchalik tozalash uchun yozib qo'ygan edi.

Xonadonining eshigi ko‘zga tashlangach, uning tabassumi yanada kengaydi. Lekin u maktab qoidalarini buzgani uchun jazolanayotgandek polga tikilib turgan bir figurani ko'rib, to'ng'illab qoldi.

Cherin ko'rish uchun ko'zlarini ishqaladi va ho'l sochlarining bir nechta tolasini qulog'i orqasiga qo'ydi va yana yigitga qaradi. Va o'sha paytda u nimanidir tushundi.

***
Uning jag'i tushib ketdi, qo'llari va oyoqlari shunchalik titrar ediki, u sovuq havo tufayli emas, balki hozirgina guvohi bo'lgan manzara tufayli uni o'z holatida qotib qoldi. Uning xarid qilish uchun qoplari polga tushib ketdi va bu odamning e'tiborini tortgan juda baland shovqinga sabab bo'ldi.

Lekin u shunchaki bir necha metr narida turgan erkak emas, uning go'yoki o'lgan yigiti - Kim Tehyon edi.

Ular bir-birlariga qarashdi, keyin abadiy tuyulgan narsadan so'ng - u ishona olmadi. Uning kattalashgan jigarrang ko'zlari uning juftligiga qaradi, ko'z qorachig'i qanday titrayotgani, har nafas olganida ko'kragi qanday siqilardi.

Hamma narsa juda syurreal, ammo tirik ko'rinardi.

U o'sha yerda edi. Nafas olish, u bilan bir xil havoda. Va ular faqat edi

"T-Tae? Sen hali ham tirikmisan?" U duduqlanib, barmog‘ini Tehyonga ko‘rsatib, hali ham ishonmay qoldi.

Soat 23:00 bo'ldi.

Tehyon hech narsa demadi va bir necha qadam orqaga harakat qildi. Bir qadam, ikki qadam, uch qadam, va u yana undan qochib ketdi.

Cherin mol-mulkiga parvo qilmay, Taehyungning oldiga yugurdi. U uni yana qo'yib yubormadi. Hatto bu Taehyung emas edi, hatto u endi sharpa bo'lsa ham yoki u bo'lishi mumkin bo'lgan har qanday mavjudot bo'lsa ham, u parvo qilmasdi. U sizni sevaman demoqchi ham, sog'indim ham demoqchi emasdi. U shunchaki uni quchog'iga olib, bag'riga olgisi keldi. Shu xolos.

Favqulodda zinapoyadan tushib, ular chiqish joyiga yetguncha ta'qib qilish davom etdi.
"Tehyon! To'xta!"
Ammo u yugurishda davom etdi. Ularning orasidagi bo'shliqlar asta-sekin, lekin ishonch bilan tiklandi.

Soat 23:07 bo'ldi.

Yetti daqiqa o'tdi va ular endi quvish o'yinini yanada kengroq miqyosga olib borishdi; tungi hayot orasida. U uning izini yo'qotgan va odamlar dengizida yo'qolgan, binolardan kelayotgan neon chiroqlar o'rtasida adashgan.

Soat taqillatdi, yomg'ir yog'di.

— Taehyung! Yonoqlariga ko‘z yoshlarimi yoki yomg‘irmi, bilmay, asfaltda ketayotib, chorasiz baqirdi.

Unga faqat Taehyungni qanday topish kerak edi.Bu orada Taehyung u xuddi yirtqich hayvon ta'qib qilayotgandek yugurib borardi, Cherin qayerdadir uning ko'z o'ngida yo'qligini bilish uchun ora-sira ortiga qarasa, maqsadsiz yugurardi.

Kim Taehyung g'oyib bo'lishini hohladi va hammasini tugatdi.

Kim Taehyung... u jumboq edi, u nogiron bo'lishiga qaramay ko'plab iste'dodlarga ega edi. Yulduzlar uni shunchalik yaxshi ko'rishdiki, ular faqat uning xohishini bajarishlari kerak edi.

Uning o'ng tomonida yonayotgan ikkita yulduzdek yonayotgan faralar chiyillashi bilan yaqinlashardi. Otayotgan yulduzlar uni o'zlarining do'stlaridan biri qilish uchun mashina shaklida kelishdi.

."Taehyung! Yo'q!" U o'sha kuni to'satdan esga tushdi, u deyarli hayotidagi sevgisini yo'qotdi.

Kim Taehyung esa odamlarning xohish-istaklarini tinglaydigan yulduz bo'lishga tayyor edi, garchi uning o'zida hali amalga oshmagan bitta orzusi bor edi. Va bu bitta istak Cherin ismini chaqirish edi, har bir bo'g'ini aniq.

Lekin, ehtimol, bu hech qachon sodir bo'lmaydi.

O'zingiz xohlagan narsaga ehtiyot bo'ling.

Tarjimon: Kan Mire

39 >> kim har kuni

"Yuragim qanday yo'nalishda oqadi, men o'sha tomon yugurishni xohlayman."

("4 o'clock"ni tinglayotganda ushbu bobni o'qish tavsiya etiladi.)

KVON CHERIN.

Ko'rgazma bo'lib o'tayotgan galereyaga kirganimda, hayotimni o'zgartiradigan tajribani oldindan ko'ra oldim. Ichkaridagi atmosfera juda terapevtik edi va yaqinda sodir bo'lgan voqealar tufayli beqaror his-tuyg'ularimni tinchlantirishning eng yaxshi usullaridan biri edi.

Men Tehyon nega san'atni juda yaxshi ko'rishini aniq tushundim - ular juda ajoyib. Haykallar, rasmlar va har bir san'at turining o'ziga xos jozibasi bor. Men hamma narsani aniq tushunmagan bo'lsam ham, san'atning miyamni ijobiy tarzda yuvishini hech qachon bilmagan edim.

Rassomlarining turli-tuman chizmalari va mehnatlari bilan to'ldirilgan qaymoqli devorlar, ular uchun ter to'kgan haykallar, o'zlarining durdona asari ommaga ko'rinib turishi uchun qilgan barcha sa'y-harakatlari, hammasini ta'riflab bo'lmaydigan darajada edi. Birgina ko‘z oldimga kelib, ularning san’atga bo‘lgan ishtiyoqini his qildim. Haqiqatan ham ilhomlantiruvchi.

Afsuski, san'at bo'yicha bilimim ba'zi paytlarda shubhali edi. Men bir nechta narsani bilardim va bunga Tehyonning Vinsent Van Gogning surati naqadar hayratlanarliligi, har bir zarbada chuqur ma'no borligi, har bir rangning nihoyatda go'zalligi haqidagi tinimsiz ma'ruzalari sabab edi. Men san'atga ixtisos bo'lmagan odam sifatida ularni zo'rg'a tushunardim.

Qaniydi, Tehyon men bilan birga bo'lsa, u eng baxtli inson bo'lardi.

Galereyadagi deyarli hamma bir xil kiyinish kodiga ega - qizlar uchun uzun yeng, shim, etik va uzun yubka. Ularning barchasi san'at va professionallikni chuqur tushunadigan, sirli tebranishlar beradigan, ammo tinchlantiruvchi odam sifatida kuchli taassurot qoldirdi.

Menga kelsak, men beret va jigarrang palto kiyib oldim, uning ostiga ko'ylak kiyib, qora jinsi shimlarim va etiklarim bilan birlashdim. Oldinroq o‘zimga ko‘zguga qaragan edim va tashqi ko‘rinishim san’at haqida keng bilimga ega aqlli odamga o‘xshab, o‘zimga ishonchim komil edi.

Biroq, mening tashqi ko'rinishim miyamning mazmunidan boshqacha gapirdi. Men o'zimni juda ahmoq va masxara qilgandek his qildim, kiyim-kechak uchun juda ko'p harakat qildim, lekin haqiqiy tadqiqotlar emas. Men hatto kundalik hayotda ham zo'rg'a ishlatadigan spetsifikatsiyalarimni kiyib oldim.

"Salom." Xayollarimga g'arq bo'lganimda, o'zim bilmagan holda noma'luning oldida turganimda, o'ng tarafimdan mayin urilayotganini his qildim.

Ko'zlarim ajoyib chuqurchalarga qaratilishi uchun yelkamga qaradim. Uning yonoqlari ko'ringach so'ng, men uning tashqi ko'rinishini tezda kuzatdim. Sharf, palto va estetik jihatdan yoqimli moda muvofiqlashtirish, bo'yniga osilgan kamera va ko'rinadigan falsafiy kitob. Ha, albatta, intellektual.

— Uh, salom? — deb javob berdim qoʻlimni biroz silkitib

-Menga sizning uslubingiz juda yoqdi, shuning uchun biz do'st bo'la olamizmi deb o'yladim? Oh, mening ismim Kim Namjun va men Seul universitetida falsafa bo'yicha mutaxassisman. Men bloglar ham yozaman." Do'stona yigit qo'l silkitishni taklif qildi.

Hech bo'lmaganda kiyinishga urinishim behuda ketmadi.

Men asabiylashib qo'lini orqaga silkitdim va buni qilganimda uning ko'zlari porlab turardi.

“Kvon Cherin, biznes yo‘nalishi bo‘yicha edi”, deb o‘zimni qisqacha tanishtirdim.

"Bo'lganmi?"

"Ha. Bo'lgan. Men fikrimni tozalash uchun bir yil vaqt oldim va hozir uni tashlamoqchiman. Bilasizmi, buning hammasi ota-onamning ishi", - deb yelka qisdim.

Men har doim tibbiyot fakultetiga o‘qishni va yaxshi jarroh bo‘lishni orzu qilardim. Afsuski, ota-onam tom ma'noda men birortasiga qatnasha olmasligimning sabablari ro'yxatini tashladilar, garchi men ilmiy yutuqlarimdan ko'ra malakali edim. Ular o'z daromadlarining bir necha foizini behuda sarflashga va o'zlari qo'llab-quvvatlamagan narsaga ishlatishga juda ziqna edilar.

Ular pul va mulkni qizlarining orzularidan ko'ra ko'proq yaxshi ko'rishardi.

"Tushundim. Ba'zida juda alamli bo'lishi mumkin", dedi u mening savolimga pichirlab gapirishga urinib, keyingi yo'lakka o'tayotganimizda.

— Voy, ishonavering, faqat ba’zan emas, har safar shunday bo‘ladi.
Men achchiqlanib xirillab yubordim va Namjun chin dildan kulib yubordi. Bu yigit, haqiqatan ham, biz bir necha daqiqa oldin uchrashgan edik, lekin o'zimizni uzoq vaqtdan beri yo'qotib qo'ygandek his qildik. Men unga hamma narsa haqida gapirishim mumkin edi.

— Baribir, Cherin, menga bir yaxshilik qila olasizmi? U kamerasini menga uzatdi-da, yonida turgan rasmga bordi. "Men buni qo'ymoqchiman qo'ymoqchiman va men o'z kiyimimni obunachilarim bilan baham ko'rmoqchiman!"

Men uning iltimosiga ko'ra boshimni chayqab, uni suratga olish uchun joylashdim.

Ob'ektiv orqali esa ko'zlarim uning yonidagi rasmga chalg'idi.

Kamerani ko'rish maydonidan sekin tushirganimda og'zim ochiq qoldi.
— Cherin? Namjun Chaqirdi lekin men javob bermadim va uning yo'liga burilmadim.

Rasm meni hayratga soldi. Bu san'at uslubi, ranglar sxemasi va har bir zarba menga juda tanish edi va men buni san'at haqida hech narsa bilmaydigan odam sifatida juda yaxshi tanidim.

Olovli ko'l - V

Bir qiz uning oldida ko'l bilan yosh o'tlar ustida turardi. Va atrofni yoritib turadigan o't chirog'i.

Bu Kim Taehyung chizadigan narsa edi.

(Bu fanfikda aytilgan surat emas.)
(Qo'shiqni o'chirishingiz mumkin)

40 » v

— Xavotir olma, sevgilim, bularning hammasi tasodif emas.

BTS, DNA.

KVON CHAERIN.

— V? Ichimda o'sib borayotgan san'atni silash ishtiyoqi o'zi bilmagan holda qo'limni ko'tardi. Yaxshiyamki, men unga tegish istagimni bostirishga muvaffaq bo'ldim.

Og'zim ochiq qoldi, rasmdan qo'rqib ko'zlarim ochildi. Bu syurreal, ammo juda tanish ko'rinardi. Rang gradatsiyasi, bu V odamning har bir zarbani bo'yalgan usuli, albatta, Taehyung bilan bir xil edi.

Taehyung. Bir qarashda rasmga ko‘zim tushganida, boshimga birinchi bo‘lib shu ism keldi.

Lekin bu mumkin emas.

"Chaerin? Salom? Chaerin Yerdamisan?" Ko'zlarim oldida kaft silkitib, meni xayolimdan chiqarib yubordi. Men boshimni chayqadim va Namjun menga xavotir bilan qaraganini ko'rdim.

"Hammasi joyidami? Kasalmisan? Xushlanib qolding", - deb so'radi Namjun. Texnik jihatdan, men kasal emas edim, lekin men yaxshi deyiladigan hech narsaga yaqin emasdim.

Men sekin harakatda boshimni qimirlatib qo‘ydim. "Namjun, bu V haqida biror narsa bilasanmi? Rostini aytsam, ismida faqat bitta harf bo'lgan odamni birinchi marta ko'rishim."

U ohista kuldi, men esa savol bilan qarashda davom ettim. "Siz juda begunoh ko'rinasiz. V, ehtimol, ularning haqiqiy ismi emas; ularning taxalluslari bo'lishi kerak. Men san'atni va u haqida hamma narsani juda yaxshi ko'raman. Lekin rostini aytsam, "V" haqida ham ko'p narsa bilmayman, lekin men ularning san'atini boshqa mahalliy ko'rgazmalarda bir necha marta ko'rganman."

Uning tushuntirishidan og'zim "o" hosil qildi. U menga shunchaki san'at olamiga ilhom baxsh etgandir yoki yo'q. "Menimcha, bu odam juda uyatchan bo'lgan"
Koʻzlarimni undan uzib, yana Olovlar koʻliga qarab jilmayib qoʻydim. Ichkarida kuchli, og'ir, ichimda chayqalish hissi bor.

"Nega? Bu rasmda nimadir noto'g'rimj? U seni juda qiziqtirganga o'xshaydi." Namjun qo'llarini beliga bog'lagancha rasmga qarab yonida turardi.

Men chuqur xo'rsindim. "Bu uzoq hikoya."

"Oh, men buni eshitishni istardim. Birgalikda kechki ovqat yaxshi eshitiladimi?" Bu savolni berayotganda uning chuqurchalari yana bir bor ko'rindi. Va men shunchaki ha deyishim kerak edi, chunki u kabi mehribon qalbni rad etish gunoh bo'lar edi.Biz galereya yaqinidagi italyan restoraniga bordik va makaronga buyurtma berdik. Men Namjunni ko'rgazmada oldin suratga olmaganim uchun uzr so'ragan edim va buning evaziga uni restoran oldida suratga olgandim, chunki kontur estetik jihatdan yoqimli va Namjunning estetikasiga mos edi.

Boshlashing mumkin, - dedi Namjun ichimlikdan bir qultum olarkan.

Men nigohlarimni atrofimga olib qochdim, barmoqlarimni qimirlay boshlaganimda asabiy tarzda pastki lablarimni yaladim. Kichkina imo-ishoralarim bilan uning qiyofasi xavotirga aylanganini payqagan bo'lsa kerak.

"Mening yigitim bor edi va u san'at bilan shug'ullanishni yaxshi ko'rardi. Uning uslubi V bilan bir xil, shuning uchun ham bu meni hayratda qoldirdi. Ranglar gradatsiyasi, zarbalar, hamma narsa juda tanish tuyuldi."

"Bo'lganmi?"

"Ha. Bo'lgan. Chunki u bir necha hafta vafot etdi? Balki oylar oldin? O'shandan beri qancha vaqt o'tganiga amin emasman. Men o'zimni his qilyapman ... o'shandan beri vaqt men uchun to'xtagandek. Men uzoq vaqt oldin nafas olishni to'xtatgan edim. Men hozir borman va vaqt o'tib ketmoqda." Qo‘limdan kelgancha tabassum qilishga urindim va to‘kilishi bilan tahdid qilayotgan ko‘z yoshlarimni ushlab turdim.

U menga uzr so‘ragancha qaradi. — Kechir, bilmagandim. Xohlasang shu yerda toʻxtashing mumkin.
Namjun menga ro'molchasini uzatdi, men xursand bo'lib oldim. Har qanday ehtimolga qarshi.

"U soqov va kar edi, lekin unga yordam berish uchun eshitish apparatlaridan foydalangan. U men uchratgan eng shirin odam, rostdan ham. Avvaliga sevib qolaman deb o‘ylamagandim, chunki o‘sha paytdagi munosabatlarimiz unchalik yaxshi emas edi. Lekin atrofimizda voqealar gullab-yashnagan, shekilli?"
Xotiralarimizni eslab kuldim. Birinchi uchrashuvimiz, u menga ilk bor qanday yaqinlashgani, qora kunlar, sevishini aytgan kun, nihoyat juftlik bo'lganimiz.

Namjunning mayin nigohi va iliq tabassumi menga taskin berdi. U menga o'zimni ochishni juda oson qildi. "Qanday o'ldi? Agar so'rasam."

Va eng yomoni keldi.

"K-ko'cha. U-u- u kesib o'tdi. Yuk mashinasi. O'ldi. Men u yerda edim. U meni himoya qildi. Eh -? O'zim bilmagan holda og'zim duduqlanib ketdi, yonoqlarim juda yomon ko'radigan tomchilardan ho'l edi. Mening so'zlarim chigal edi. Bu vaqtda Namjun juda sarosimaga tushib qolgan bo'lsa kerak.

"Shunday qilib, u baxtsiz hodisada vafot etdi. Tushundim." Yig‘layotgancha boshimni qimirlatib qo‘ydim. U kursidan turib yonimga o'tdi. "Yaxshi emas, yuragingdagini yig'lab chiqarib yubor. Shu vaqtgacha uni saqlab qolish uchun yaxshi ish qilding. Bu senga juda og'ir bo'lsa kerak. Men chuqur hamdardman." U tinchlantiruvchi so‘zlarni pichirlab, yelkamni ohista silardi. Yaxshiyamki, biz boshqa mehmonlardan uzoqda o'tirdik, restoran unchalik gavjum emas edi.Davom etish uchun xotirjam bo‘lganimdan so‘ng, tik o‘tirdim va sharbatimni ichdim. Ovqatlar oradan ko'p o'tmay keldi va baxtiga ofitsiant hech narsani so'ramadi, garchi biz bir-birimizga qaraganimizda uning lablari pastga qarab turganini ko'rdim.

"Keyingi bilganim shuki, men kasalxona bo'limida uyg'onib ketdim va do'stim o'sha yerda edi. U menga hamma narsani va uning vafoti haqida gapirib berdi. Men hali to'liq ma'lumot so'ramadim, chunki o'zimni eshitishga kuchim yo'q deb o'ylayman. Men yigitimning ota-onasi bilan ham bog'langanim yo'q, ha?" Men tizzamga qarab achchiq jilmaydim.

— Lekin Cherin, sen haqiqatni bilishga qiziqmadingmi?

Men uning savoliga boshimni ko'tardim, shunchaki Namjun menga qarab jilmayib turganini ko'rdim.

Ha. U haq. Men o'zimni tayyorlab, Jimindan to'liq hikoyani so'rashim kerak. Men zulmatda uzoq turolmasdim.

"Albatta. Lekin men buni uddalay olishimga ishonchim komil emas. Men juda ziddiyatliman." Men zanglamas po'latdan yasalgan vilkani olib, qo'limga o'ynab, yo'qdan unga tikilib qoldim.

"Menimcha, avvalo haqiqatni o'rgangan ma'qul. Shunday qilib, abadiy zulmatda qolib ketmaysan", deb taklif qildi u.

"Ha. Menimcha, bu to'g'ri ish. Rahmat, Namjun. Biz bir-birimizni abadiy bilgandekmiz. Qasamyod ichamanki, men senga hamma narsa haqida gapira olaman." Men kuldim.

"Muammo yo'q. Ishonamanki, bizning uchrashuvimiz tasodif emas". Namjun xursand bo'lib jilmayib qo'ydi.

41》aytilmagan

"Agar boshqacha tanlov qilganimda, qolarmiding?"

***

KVON CHERIN

- Cherin! Omlet tayyor. Oh, bu nima?

Jimin oshxonadan yashil fartuk va qo'lida tova bilan chiqib keldi, yuzida doimgidek yorqin tabassum.

Uning yoqimli tabassumiga, jilmayish bilan javob berdim.
- bu Tehyonning munosabatlarimizdagi hamma narsa haqida yozgan kundaligi. U ikkimizning suratlarimizni ham chizgan va men ko'rgim kelganda uni ochib qaray olaman.
Kitobni yopdim va qo'l mehnati bilan tayyorlangan g'ilofini ko'rsatdim. Umuman u hali ham yaxshi xolatda edi, u-bu burchaklaridagi kichik qirilishlar va biroz chang ham, har xolda u Tehyonning ish burchagida anchadan buyon turibdi.

Juda kichik lahzalarga bo'lsada, Jiminning yuzidagi o'zgarishni sezish mumkin edi. U o'qib bo'lmas va odatda uning yuzida bo'ladigan ifoda emas.

- tushundim. U oddiy javob berdi. Yuzidagi yorqinlik qaytdi.

-Aytgancha, pishira olishingni bilmasdim.
Kitobni divanning bo'sh qismiga qo'ydimu ovqatlanish stoli tomonga odimladim, stulga o'tirib Jimin omletni olib kelishini kutdim. U hatto ketchup bilan jilmayib turgan emoji ham chizgan.

-Azizam, men pishirgan taomni yegach boshqa hech narsa yeging kelmay qoladi. Ishonaver.
Ovqatni stolga qo'yarkan ishonch bilan jilmaydi.

— Ko‘ramiz. Darhol undan bir qoshiq olib, ta’mini tilimda ko‘proq his qilish uchun ko‘zimni yumdim. Va men xato qildim. Ta'mi, shubhasiz, ajoyib edi. Bundan tashqari, bu taom sho'r ovqatlarga bo'lgan moyilligimni eng yaxshi tarzda buzdi.

"Men buni tan olishni yomon ko'raman, lekin sen juda zo'rsan. Yaxshi, Park." Jiminning ma'yus yuziga e'tibor bermay, omletni yutishda davom etdim. Ertaga kabi ovqatlanish mavjud emas edi.

O'z omletini tayyorlab bo'lgach, Jimin ro'paramdan joy olganida og'zimni tozaladim. "Sening shunday baxtli ekanligingni ko'rish juda yoqimli", dedi u gullagan gul pozasini bajarayotib.

Xo'sh, u menga ma'lum bir odamni eslatdi.

"Aslida, Jimin, men sendan shuni so'ramoqchi edim. Iltimos, menga to'liq voqeani aytib bera olasanmi? Bilasanmi... uning dafn marosimi va men bilishim kerak bo'lgan hamma narsa kabi." Men bir necha so'zni ta'kidladim.

Yana Jiminning yuz ifodasi men tushuna olmaydigan narsaga aylandi. U bundan juda bezovta va xavotirli ko'rinardi. Shu bilan birga u har gal Tehyonnui tilga olganimda og'riqdan g'arq bo'layotgandek edi.

Bu unga ham juda qiyin bo'lsa kerak.

— Aytsam, yengil tortasanmi?

"Men seni eshitishga ko'proq tayyorman, Jimin. Menga nima deyishingiz kerak bo'lsa hammasini ayt. Men tushkunlikka tushmayman, qila olmayman", deb ishontirdim uni.

"Xo'sh, voqea sodir bo'lganidan keyin haydovchi vahima qo'zg'atdi va mashinadan tushdi va atrofingizdagi olomon to'plana boshlaganida, tanangizni silkitib yubordi", dedi u to'xtab qoldi va men uning qanchalik dahshatga tushganini, tanasining titraganini ko'rdim. "Ammo men qotib qoldim, tez yordam chaqirishga ham yordam bermadim. Men buni senga aytmoqchi emasdim, chunki bu mening qoralashim, Cherin. Men ikkalangizga ham yaqinlashmadim va bu gunoh!" U ovozini bir necha oktava ko'tardi, ko'z qorachig'i titrab ketdi.

Men qo‘limni unga uzatdim va boshini silab qo‘ydim. "Yaxshi, hammasi joyida, Jimin. Bularning hech biri sening aybing emas." Men uning yoniga borib, quchoqladim."Tez yordam kelgandan keyin men sen va Tehyon bilan kasalxonaga bordim. U miyasiga ko'p qon ketishi tufayli kasalxonaga ketayotganda vafot etdi. Sen qutqarilding, lekin zo'rg'a. Ko'zlaringni ochganingni ko'rganimda qanchalik minnatdor bo'lganimni bilmaysan". U boshini bo'ynimning qiyshiq qismiga bukib, orqamdan quchoqladi. "Telefoningni tekshirdim va kontaktlar ro'yxatida Tehyonning onasi bilan bog'langanini ko'rdim. Men uning oilasiga qo'ng'iroq qildim va hammasini tushuntirdim. Dafn marosimini o'tkazdik.

Xususiy ravishda Daegudagi qabristonda. Bo'ldi shu. Men buni aytishni unutib qo'ydim, lekin aslida Taehyungning onasi senga rahmat aytdi va voqea munosabati bilan aloqani uzib qo'ysang yaxshi bo'lardi, dedi. Hech bo'lmaganda hamma narsa hal qilinmaguncha. U senda Tehyonni ko'rishini aytdi, Cherin, - davom etdi u.

Tehyonning onasi aytgan gaplar meni parcha-parcha qilib tashladi. Sevimli o'g'lini himoya qilishda katta ish qilmagan odam uchun u qanday qilib rahmat aytishi mumkin? Men deyarli yig'lab yubordim, lekin o'rnidan turdim va Jiminning oldida boshqa yiqilmaslikka va'da berdim. U menga hamma narsani to'kib tashlashga tayyor bo'lganidan keyin emas.

"Kechir, afsusdaman, men yetarli darajada yaxshi emasman. Men u yerda bo'lganman, lekin ikkalangizni qutqarish uchun hech narsa qila olmadim. Kechir, Cherin, men haqiqatan ham afsusdaman." U mushtlarini ko‘ylagimga mahkam ushladi va go‘yo mo‘rt gul bargiday, yana parchalanib ketmoqchi bo‘lgandek, chinakam, chindan ham qattiq quchoqladi.

Tehyon bir marta yoqimli gulcha ekanligimni aytgandi, extimol men edim, xuddi boshqa qizlardek. Ammo ulardan farqli, men dunyo uchun ortiq gullay olmayman. Mening butun borlig'imda faqat qish qoldi.

- Hammasi joyida, katta rahmat senga Jimin. Menga g'amxo'rlik qilganing uchun ham rahmat.

Hikoyani to'liq eshitgan bo'lsamda, nimadir to'liq emasdek tuyuldi. Xuddi nimadir hikoyadan olib tashlangandek.

Xuddi... hikoyaning aytilmagan qismi bordek.

Tarjimon: Kan Mire