Ch_7

Sasha:ishlar meni hisobimga hal bo'lyapti... Biroz kut, meni director bilan gaplashadigan gaplarim bor -- Sasha bir marta ortga qarab qo'ydi keyin esa director xonasiga ketdi. Yeji esa Sashaning bu qadar o'zgarganini aqliga sig'dira olmayotgan edi. Sasha oldingidan ham uzun, va gavdali bo'lib qolgan edi. Uning ko'zida esa egalik yaqqol bilinardi.
.
.
.
Yarim soatdan so'ng
O'tgan yarim soat vaqt ichida Sasha kelgan vaqtdagi gap so'zlar anchagina ko'payib ketdi. U shu vaqt davomida hodimlar orasida ancha tanilib qoldi. Sashaning eng e'tiborli tomoni bo'yi juda uzunligi va kiyinish uslubida edi. Hamma hodimlar unga qiziqib qolishgan va uni yaqinroqdan ko'rishni xohlashardi. Lekin Yeji iloji boricha uning ko'ziga korinmaslikka harakat qilardi. Sababi Yeji ning yuragi Sasha kelgandan buyon notinch edi. Huddiki u o'zini xavf ostidadek his qilardi. Hattoki harakatlarida ham bir muncha o'zgarishlar yuzaga kelgan edi. U hozir kofe mashinasi oldida otirarkan qo'llari o'zi bilmagan holda qaltirashni boshladi. U huddiki Sashani o'sha tungi ish uchun qasd olishi mumkin deb o'ylab qolgan edi.

Yuna:Yeji ahvoling yaxshimi -- Yuna undan biroz uzoqda qo'llari qaltirab kofeni ushlab turgan Yejini ko'rib u tomon kelgancha shularni so'rar ekan Yeji biroz cho'chib ketdi va birdan Yuna tomon qaradi. Keyin esa biroz tinchlandi

Yeji:unnie bu sizmidingiz, payqamabman ham -- Yeji o'zini kulishga urintirar ekan, uning jilmayishi soxta ekanini Yuna darrov sezdi va qosh chimirgancha yana gap boshladi

Yuna:nimadandir havotirdamisan Yeji? Sen anavi ajnabiy qiz kelganidan beri asabiy ko'rinyapsan -- Yuna shunday deb Yejining bo'sh turgan qo'lidan ushlab oldi va biroz o'ziga yaqin tutib uni taskin bergandek siladi. Yeji bu holatdan biroz dovdirab qoldi ammo keyin Yuna ortidan bir yuzini korgach bari tarqab ketdi

Sasha:Кто посмел тронуть моего омегу своими грязными руками -- Sasha Yunaning qo'li Yejining qo'lini ushlab turganini ko'rib bo'giq ovozda atayin ruschasiga ochiqcha gapirdi. Bu so'zlarni Yeji darrov tushunishi bilardi. Shu bilan birga buni eshitgan Yeji buni tahdid ohanggi ekanini ham darrov payqadi va qo'lini Yunadan tortib ortga tisarildi. Yuna esa bir ortga tisarilgan Yejiga, bir ortidan turgan o'zidan biroz bo'yi baland Sashaga savolli qarab qoldi

Yuna:bu yerda nimalar bo'layapti. U seni taniydimi Yeji nega bunaqa ohangda gapiryapti. Va bu beodob o'z tilida nimalar dedi -- Yuna asabiy ohangda shularni aytib Yejiga qarab turarkan, ularning ortidan turgan Sasha labi chetida kuldi va oldinga yurib Yunani chetlab o'tgancha Yejining oldiga yaqinlashdi. Uning bilagidan tutdi va o'zi bilan sudrab ketmoqchi bo'ldi. Bu harakatni deb Yejining qo'lidagi qahva yerga tushib polni rasvo qildi. Sasha esa bunga parvo qilmay yurishni boshladi. Ammo Yuna bu holatga jim qarab turolmadi vaYejining boshqa qo'lini ushlab Sashaga jahl bilan qaragancha unga do'q urdi

Yuna: la'nati qo'llaringni undan ol! Sen kim edingki unga bunday muomala qilasan -- Yunani bu holatda ko'rgan Yeji qotib qoldi. Sababi u Yunani hech qachon bunday holatda ko'rmagan edi. Sasha esa tabiiyki bundan ensasini qotirdi va Yejiga faqatgina u va Sashaning o'zi tushunadigan Rus tilida gapirishni boshladi

Sasha:men sen bilan yolg'iz qolmoqchiman, unga ayt yoki bari yomon tomonga hal bo'ladi -- Sasha qorong'u qarab Yejiga shularni aytar ekan Yeji biroz titradi. Keyin esa boshini biroz ko'tarib Yunaning qo'lini o'zinikidan ajratdi. Yejining bu harakatlari Yunaga boshqacha tasir qildi

Yeji:havotir olmang unnie, u mening bolalikdagi do'stim. Shunchaki...
Shunchaki u men bilan gaplashmoqchi holos -- Yeji Yunaning ko'ziga qaramagan holda shunaqa derkan Yuna harakatsiz qoldi. Nimadir demoqchi bo'lib og'iz ochdi ammo gapi tomog'ida qolib ketdi. Sasha esa Yejini u xohlamasada ortidan sudrab ketdi.

Arxiv
Sasha Yejini yo'lida birinchi chiqgan bo'sh xonaga olib kirdi, eshikni ortidan qulfladi va Yejini devorga siqib oldi. Uning ko'zlari hozir anchadan beri yig'ilib qolgan ehtirosni aks ettirar edi

Sasha shunaqa holatda Yejini ushlab turibdi

Sasha:senga yillar oldin aytgan gaplarimni unutgansan shekilli -- Sasha Yejining bo'yniga egilib bo'giq ovozda gapirardi. Nafasi esa shundoqqina Yejining terisiga tegib turar edi. Yeji esa titrar va nima deyishni bilmay qo'rquvdan ko'zlarini yumib olgan edi. Sasha yana oldingi kabi savoliga javob olmagach chuqur uh tortdi va Yejining ko'ylagini yelkasidan tushirib uning yelkasini qattiq tishlab oldi.

Sashaning bunday qilishini kutmagan Yeji Sashaning yelkalaridan qattiq siqib yig'lab yubordi. Ovozi esa titrab faqat undan uzoqlashishini aytib uni turtqilar edi. Ammo Sasha endi bu gaplarga kirmasdi. Aksincha buni yanada battar qildi. Yejining ko'ylagini qolgan tugmalarini ham yechdi va uning ko'kraklariga boshini suqdi. Yeji bu holatdan qattiq uyaldi va Sashaning sochlarini changallab oldi

Sasha: Sasha bas qil... Men...meni qo'yib yubor, xohlamayman -- Yeji ovozi titrab uning sochlarini yanada qattiq siqdi. Sasha esa biroz jahli chiqdi va rashki qo'zg'adi

Sasha: demak haligi alfani sening qo'lingdan ushlab turishi senga yoqqan ekanda shundaymi Yeji. Demak sen allaqachon unga o'zingni bag'ishlagansan, unga allaqachon o'zingni tanangni topshirgansan -- bu so'zlardan keyin xonada tarsaki ovozi eshitildi. Sasha tarsaki sabab yon tomonga qarab qoldi. Yeji esa hamon yig'lar va ochiq tanasini berkitishga urinardi

Yeji: og'zingdan chiqqan so'zlarni quloqlaring eshityaptimi Sasha? Sen hozir meni foxishaga tenglashtirding -- Yejining past ammo alamli ovozi xonani to'ldirdi. U Sashadan uzoqlashib yelkasidagi tish izini ko'ylagi ostiga berkitdi va Sashani bir o'zini xonada qoldirib ketdi. Sasha esa o'sha holatda qotib qolgan edi. U o'ziga kelib yuzini ushladi eshikka qarab qolib g'alati tarzda iljaydi

Sasha:sen faqat menikisan Yeji faqat meniki...
.
.
.
.
Bu vaqtda yuvinish xonasida

Yeji qarshisidagi oynaga qaragancha ko'ylagining tugmalarini bo'shatdi. Yelkasidagi tish iziga qaradi. Iz chuqur edi va Yejiga og'riq berardi. Yeji qo'lini sekin yelkasiga olib borib unga barmog'ini tekkizmoqchi bo'ldi ammo qila olmadi.

Yeji: Sasha sen umuman bunaqa emasding, meni bu qadar qiynamas eding hatto... Hatto bunaqa qo'pol gaplarni ham aytmas eding -- Yejining yelkasi og'rir, qalbi esa undan ham battar og'rir edi. U bir muddat oldidagi suvni ochib qoyib unga qarab qoldi, bularni unutishga harakat qildi. Shu bilan birga Yunani qanday ahvolda qoldirib ketgani haqida o'ylab o'zini aybladi.

Yeji shu qadar hayolga berilib ketgan ediki hatto qo'l yuvish uchun uning oldiga kelgan hamkasbini ham sezmay qolgandi

Lily:Yeji sizga nima qildi, yoki charchadingizmi? -- bu savoldan so'ng Yeji aqlini yig'ib oldi, chap tomondan kelib olgan hamkasbi uning yelkasidagi izni ko'rmasligi uchun kiyimini to'g'irlab oldi. Baxtga qarshi iz uning o'ng yelkasida edi.

Yeji:he..hech narsa bo'lmadi Lily, shunchaki biroz o'zimni epaqaga keltirib olyapman -- duduqlanib gapirayotgan Yeji har tomonga alanglar ekan uning hamkasbi biroz jilmayib uning yelkasidan ohista qoqib qo'ydi

Lily:Yeji aldashga urinmang men hammasini bilaman -- Lilyning hotirjam ohangdagi bu gapi Yejining ichidagi notinchlikni kuchaytirib yubordi.

Lily:siz qattiq mehnat qilyapsiz, ishlaringizga juda masulyatlisiz. Menimcha ora orada dam olishniyam bilishingiz kerak -- Lilyning keyingi aytgan bu so'zlari Yejini tinchlantirdi va yengil nafas olib kulib javob qaytardi

Yeji:mayli Lily men ham dam olaman, shunchaki ishlarimni vaqtida qilishni yoqtiraman holos

Lily:ha siz ajoyibsiz Yeji. Mayli bu yerda turmaylik qani yuring tushlik qilish vaqti ham bo'lgan. Hech bo'lmasa bugun biz bilan o'z vaqtida tushlik qiling -- Lily jilmayib Yejini o'zi bilan olib chiqishga undadi. Yeji bu harakatdan hursand bo'ldi, boyagi xafagarchili tarqadi va uning ortidan ergashdi.
.
.
.
Ishlar tez orada o'z iziga tushib ketdi. Sababi Sasha o'sha ishidan keyin ofisdan ketgan edi. Uning yo'qligi esa Yeji uchun yengillik berdi. Yeji yillar oldin tanigan Sashani ko'rishga umid qilgan edi ammo endi u Sashadan asar ham yo'q edi.

Sasha hozir o'z ishlarini hal qilish uchun ketgan edi. Hozir uning manzili Kim Euiyeongning qurol ombori edi. Sasha Koreaga kelgani bahonasida o'zi uchun rejalashtirgan hamkorlikdan ko'ziga erishdi. U bugun Yejining dizaynerlik ofisi bilan hamkorlik tuzdi. Hozir esa noqonuniy tomondan Yeo Taejuning ishlarini qo'liga olgan Euiyeong bilan qilishi kerak.

Bir vaqtlar Koreaning noqonuniy olamini o'z qo'lida ushlab turgan Yeo Taeju oilasi sabab bu ishlarini biroz chetga surib turgan edi. Uning o'rni ohirgi 10yilgacha bo'sh turgan edi. Ammo keyinchalik Taejuning barcha ishlarini uning qayni ukasi Euiyeong o'ziga oldi. Taejuning o'g'li haewol esa unga bu ishlarda yordam berar edi.

Yarim soat ichida Sasha aytilgan manzilga yetib bordi. Manzilga yetib kelgan Sasha mashinasidan tushib o'zining eski tanishi bilan uchrashishga shoshildi. U o'rtacha qadamlar bilan bimoga kirar ekan u yerdagi ikki yigitni ko'rib kuldi va baland ovozda so'z boshladi

Sasha: ko'rishmaganimizga ham ancha bo'ldi Yeo Haewol -- uzoqroqda turgan Haewol ancha oldin eshitgan ovozni payqab ortga o'girildi. Nigohi esa Sashaga tushdi

Haewol: to'g'ri ko'rishmaganimizga ham ancha bo'libdi. Senda o'zgarishlar ancha katta ammo sendagi bir narsa hali ham o'zgarmagan. Nimaligini aytaymi? -- Haewol yurishni boshlab kularkan uning gapidan biroz hayron qolgan Sasha javobi nima ekaniga qiziqdi

Sasha: ho'sh nima ekan Haewol

Haewol:bu sendagi daxshatli korescha aksent -- Haewol gapidan so'ng baland kulib yubordi. Sashaning esa yuzi burishdi

Sasha: men nima ekan debman yaramas -- Sasha uning oldiga kelib turgan Haewolga qo'l cho'zdi va uning qo'lini siqdi. Ularni chetdan kuzatib turgan erkak ham ularga qo'shildi

Euiyeong:demak Bogdanova, men Euiyeong Haewolning amakisiman -- Euiyeong ham Sashaga qo'l uzatarkan Sasha uning ham qo'lini siqdi

Sasha:tanishganimdan hursandman. O'ylaymanki keyinchalik yaxshi hamkorlar bo'lamiz

Euiyeong:albatta bunga shubha yo'q

Ular bir birlari bilan tanishib olgach ish bo'yicha gaplashishni boshlashdi. Hududlar qorabozor haqida, Sashaga otasidan o'tgan qurol zavodi haqida bo'lishishdi. Barchasi kelishib olingach esa Sasha u yerni tark etdi va xizmatchisi jo'natgan lakatsiya bo'ylab haydab ketdi. U lakatsiya Yejiga tegishli va hozir u uyga qaytayotgan edi. Sasha esa uni bu tun o'zi bilan olib ketmoqchi edi.

U yo'lda mashinani bir maromda haydar ekan telefoniga kelgan sms uning e'tiborini tortdi. U yonidagi o'rindiqda turgan telefonini olib habarga qarar ekan tormizni bosib yuborishiga sal qoldi. Sababi Eva unga samalyotning tashqarisidagi osmonni rasmini jo'natgan edi. Sasha tezda qong'iroqga kirib Ivanning kontaktini qidirdi va unga telefon qildi

Telefonda Ivan:alo Sasha, nima bo'ldi meni yo'qlab qolibsan -- telefon ortidan Ivan ichkilik ichib hotirjam gapirar ekan Sashaning nega telefon qilganini faxmladi

Sasha:yaramas, senga to'dani va ishlarni topshirgandim sen esa qayerga jo'navording -- Sasha baland ovozda asabiylashgancha gapirardi. Ivan esa buni inobatga olmay davom etdi

Telefonda Ivan: Sasha baqirma, ishni hal qilganman. Dam olishga va sevgiling bilan uchrashishga faqat sen haqli emassan

Sasha:bu bilan nimani nazarda tutyapsan? Nima sen ham...

Telefonda Ivan:ha men va Eva Tokioga ketyapmiz. U yerda bir nechta qiladigan ishlarim bor.

Sasha:huh la'nati nima qilishni bilasan. Senku mayli Eva nega ketyapti

Telefonda Ivan:u ham bitta hurluqo bilan uchrashmoqchi ekan, shunga yo'q demadim -- Sasha Ivanning gaplarini tinglar ekan bundan hayron qoldi va kuldi. Chunki u Evani kimgadir qiziqadi deb o'ylamagan edi

Sasha:agar ishlarni hal qilgan bo'lsang boshqa aytadigan gapim yo'q. Ovingiz baroridan kelsin Sergeyevlar -- Sasha bu so'zlardan so'ng yo'lga qaradi va uyga qaytayotgan Yejini va oldidagi Yunani ko'rib go'shakni qo'ydi.

Sasha tezlik bilan bir deganda Yeji va Yunaning oldiga to'xtadi. Yeji qorong'ulikdan kelayotgan nurlardan ko'zlari qamashdi va mashinada kim bor ekanini ko'rmadi. Ammo soniyalar o'tib mashina uning oldiga to'xtaganida mashina ichidagi Sasha ekanini ko'rib rangi oqardi.

Yuna esa Sashani ko'rganidan hursand emasdi. Sababi uni deb Yejining kayfiyati ozgarib qolgan edi. U yaqinlashib kelayotgan Sashaga qaradi va Yejini ortiga oldi

Yuna:sen uning do'stimisan yoki yo'q bu meni qiziqtirmaydi. Seni Yejiga yaqinlashtirmayman, seni deb u tushkun ahvolga tushib qoldi -- Sasha Yejini to'sib turgan Yunaga ensasini qotirdi va Yejini tezlik bilan mashinaga solib Yuna ulgurmasligi uchun rulga o'tirib haydab ketdi. Eshiklarni esa qulflab oldi. Yeji esa na tipirchilashni na baqirishni bilardi. U joyida tosh qotib qolgan edi. Sasha esa Yejining qo'rqayotganini sezardi.

Sasha 10daqiqaga ham qolmay shu yerdagi o'zi turgan kvartiraga yetib bordi. Mashinani chetroqda to'xtatdi va Yejini mashinadan tushirib yelkasiga ortgancha uyga olib kirdi. Sasha uy ichidan to'g'ri yotoqxonaga bordi va eshikni ochib xonaga kirdi. Yejini yotoqqa tashladi va unga och bo'ri kabi hamla qildi. Yeji esa jonsiz tana kabi bo'lib qolgandi va faqat sashaning og'ir nafaslari his qilardi. Sasha ohirgi bor imkon bor deb o'yladi va Yejining lablaridan huddi o'sha tundagidek ehtirosli bo'sa olib uning ko'zlariga qaraydi

Sasha:seni sevaman Yeji, sen faqat menikisan -- Sasha bunga nisbatan javob kutdi ammo Yeji yon tomonga qarab olgancha hech narsa demadi. Sasha bugungi uning tarsakisiga qo'shib hozirgi ishlardan yanada qoni qaynadi. Qo'pollik bilan uning kiymini yechib tashladi va o'zi bugun qoldirgan tish iziga mamnuniyat bilan qaradi. Keyin esa egilib uning ustidan o'pdi. Bu holatdan Yeji titrab ketdi va Sashaning yelkasidan itardi. Ammo Sasha Yejiga yanada yaqinlashdi va uning shimini ham yechib oldi.

Yejining kiyimlarini yechib bo'lgan Sasha o'zining ham kiymini yechishni boshladi. U Yejining ustida turib ko'ylagini yechar ekan alfalarga hos baquvvat qomati namoyon bo'ldi. Yeji esa utidagi Sashaning tanasini birinchi marta ko'rishi edi. U Sashani bu qadar baquvvaq va tanasi chandiqli ekanini bilmasdi. Sasha yechinishni tugatib Yejining oyoqlarini ikkiga yoydi, keyin esa Yejining ichiga ogohlantirmay kirdi. Bunday harakatlar Yejini baqirig'iga sabab bo'ldi. U baland ovozda baqirib Sashaning yelkasidan zo'r berib urar ekan Sasha bunga parvo qilmasdi. U hatto biroz kutmay Yejining ichida harakatlanishni ham boshlab yuborgan edi. Sashaning har bir harakati qo'pol edi, huddiki yovvoyi hayvonniki kabi. Yeji og'riqlarga chiday olmay baqirarkan Sashaning yelkalarini ham qattiq tirnar edi. Ammo bu tirnashlar unga yengillik bermasdi. Sasha bu Yejining birinchi tuni bo'lsa ham ayab otirmadi. Uni o'zi xohlagan pozalarda itarishdan to'xtamadi. Sasha bu yo'l bilan yillar davomida yig'ilib qolgan alamni va sevgisini to'kib sochayotgan edi.

Aloqa hali ham davom etarkan oradan allaqachon 2soat o'tib bo'lgan edi. Sasha esa hamon qoniqmagandi. Ammo Sashadan farqli Yejining holi qolmadi. Uning nafas olishi qiyinlashdi, tanasi o'ziga bo'ysunmadi va miyasi avtomatik ravishda o'chib qoldi. Yeji endi hushsiz Sashaning ostida yotardi. Sasha o'z sevgilisini hushidan ketganini payqadi. Harakatini sekinlashtirdi ammo to'xtatmadi va egilib Yejining yuzlaridan o'pdi, uning tanasini erkalatdi. Yeji esa hushsiz bo'lsada uning omega tanasi bu teginishlarga instiktiv ravishda feromonlar bilan javob qaytarardi...

To be continued...

Ch_1

(Ogohlantirish agarda sizga qorong'u saxnalar yoqmasa yoki sizga yoqgan personaj siz xohlamagan joyda bo'lsa iltimos bu fanficni o'qimang!!!)

Mitsuki:nima dada rostdan ham hammalaringiz 1 oyga chet elga dam olish uchun ketyapsizlarmi? Jiddiymi bu -- yigit hayrat bilan dadasiga qarab shularni aytardi. Uning dadasi esa hotirjam javob qaytardi

Orochimaru:ha huddi shunday, va bu vaqtda sen barcha bolalar bilan birga qolasan. Yoki senga enaga ko'magi kerakmi?

Mitsuki: yo'q hech qanaqa enaga ko'magi kerak emas! Yaxshi ularga qarab turaman, bundan tashqari yolg'iz emasman

Mitsuki shularni aytgach orochimaru mamnun jilmaydi va o'g'lining yelkasidan qoqib qo'ydi. Bu holatni ostonadan kuzatib turgan orochimaruning alfasi ham ichkariga kirib ularga qo'shildi

Jiraiya:men Mitsukiga ishonaman u bularni barini eplaydi -- mitsukini va omegasini quchog'iga olib gapirar ekan Mitsuki yengil kulib qo'ydi

Mitsuki:Jiraiya qachon keldingiz

Jiraiya:hozirgina -- hursand ohangda gapini bir muddat to'xtatdi, keyin esa orochimaruning yuzidan o'pib gap boshladi
-- ko'rib turibman hali kechki ovqatni qilmagansizlar. Shunday ekan birga restoranga boramiz. Mitsuki, orochimaru tayyor bo'linglar. Sizlarni tashqarida kutib turaman. Qolganini esa yo'lda bafurja gaplashib olamiz

Jiraiya ularni quchog'idan qo'yib yuborib jilmaygancha boshqa xonaga chiqib ketdi. Orochimaru ham keyin kiyinib olish uchun o'z xonasiga hursand holatda chiqib ketdi. Mitsuki esa daddasi orochimaruning yuzidagi tabassumni ko'rganidan baxtiyor edi.
Shu kuni Jiraiya aytganidek ular birga kechlikni restoranda qilishdi, birga suhbat qurishdi va sayohat haqida kelishib olishdi.

Ular chetdan qaraganda baxtli oiladek ko'rinishar edi. Lekin bu baxtli oila bir paytlar eng baxtsiz bo'lgan odamlardan yig'ilgan edi holos. Birgina ular emas, ular bilan sayohatga chiqayotgan ularning yaqinlari ham...

Orochimaru omega. Mitsukini dadasi. U yaqinlari uchun juda mehribon ammo jahli chiqganda jahlini chiqargan odamni kechirimini qabul qilmaydi

Jiraiya, orochimaruning alfasi. Oilasi uchun mehribon ota

Mitsuki 20 yosh, Alfa. Qaysar va bir nechta yomon odatlari bor

.
.
.
.
Yangi kun, aeraport
Tonggi soat 8:15 bo'lishiga qaramay aeraportda yetarlicha odamlar ko'p edi. Ayni vaqtda Mitsuki dadasi va yaqinlarini kuzatish uchun aeraportda edi.

Mitsuki:dada qolganlar bilan tatilni maroqli o'tkazing va o'zingizni ko'p urintirmang -- mitsuki orochimaruga shularni aytib turarkan orochimaru jilmayib o'g'lining boshidan siladi

Orochimaru:havotirlanma Mitsuki, Jiraiya doim mening yonimda bo'ladi va meni asraydi

Mitsuki: to'g'ri Jiraiya siz bilan... -- mitsuki bir muddat jim turib qoldi. Orochimaru esa Mitsukini e'tiborini tortib gapira boshladi

Orochimaru:biz yo'qligimizda bolalarga yaxshi qarab tur, hopmi? Yo'qsa ko'ryapsan tenten xolang hozirdanoq havotirlanishni boshlagan -- orochimaru kulib o'zidan sal nariroqdagi malla sochli ayolga ishora qilib gapirdi. Mitsuki ham beixtiyor o'sha tomonga qaradi

Tenten:aaa Temari ketishimiz to'g'ri deb o'ylaysanmi? Ahir qizimizni bir oy Tokyoda qoldirish bu...

Temari:havotir olma, unga jin ham urmaydi. Unga haddan tashqari ko'p mehribon bo'lyapsan tenten

Tenten, omega. Bazan juda qiziqqon ayol

Temari tentenning alfasi. Ularning 12yoshar Tanori ismli Alfa qizi bor

Tentenning havotirlarini eshitib turgan qolganlar uni tinchlantirish uchun yoniga borishdi

Neji:Tenten bu qadar havotir olishing shart emas, men ham sen kabi o'g'limni tashlab ketyapman. Ularning o'qishini qoldirard olmaymiz. Mana Mitsuki bor ularga qaraydi. Bundan tashqari Miyamura va Menma ham bor. Ular ham bolalarga ko'z quloq bo'lishadi -- neji Tenten ga shularni aytar ekan tenten yengil tortdi va chemadanining tutqichidan ushlab oldi

Tenten:yaxshi unda ketdik, samalyotga kech qolmaylik -- tenten oldinga qarab yurishni boshlagach qolganlar "vanihoyat" degandek nafas olishdi va ular ham yurishni boshlashdi. Mitsuki esa joyida qolgancha ularga qo'l silkib turdi holos

Kakashi, omega. Hozir u ham sayohatga hamma bilan birga ketyapti

Obito, kakashining alfasi. Ularning 13yoshar Hayate ismli Alfa o'g'li bor

Neji, omega. Jahli chiqsa eriniyam ayab otirmaydi

Shikamaru, nejini alfasi. Ularning 12 yoshar shikadai ismli enigma o'g'li bor

Itachi omega, harakteri doimo sokin

Kisame, itachining alfasi. Ularni 18yoshli miyamura ismli omega o'g'li bor

Naruto omega juda qaysar, ammo bazida buni jilovlaydi

Sasuke, Narutoning alfasi. Ularni 17 yoshli Menma ismli omega va 12 yoshli Boruto ismli alfa o'g'illari bor

Yarim soatdan so'ng

Mitsuki aeraportdan chiqib mashinasi bilan yarim soatda uyda bo'ldi. Endi u uyida 2ta o'smir va 4ta bola bilan yashashi kerak edi. Aslida mitsuki uchun bu ish qiyin emasdi, u shunchaki bir nechta narsalardan havotirda edi holos.
Mana hozir u uyga kelgach birinchi ko'rgan manzarasi 3ta bolani xona o'rtasida gap talashayotgani bo'ldi. Mitsuki ularni ko'rib jilmaydi keyin esa shovqin kelayotgan tomonga yani oshxonaga borib u yerdan ikta sherigini topdi. Ular Menma va Miyamura edi. Mitsuki ostonada turib ular qandaydir harakatlar bilan nimadir tayyorlashga urinishayitganini kuzatdi. Keyin esa biroz kulib ostonada turgancha so'z boshladi

Mitsuki:hey siz ikkingiz, o'zingizcha nima qilishga urinyapsizlar aa?! Ayniqsa sen Menma -- Mitsuki ostonadan ichkariga kirib kulishda davom etdi. Uni kelganini sezgan ikki yigit esa ortlariga o'girilishdi

Miyamura:Mitsuki sen tez qaytibsan -- sokin ohangda Mitsukiga tikilgancha gapirar ekan bu yerdan Menma qo'pollik bilan uning gaplarini bosib ketdi

Menma:senga nima, qorin och qolgandan keyin qilamizda to'g'rimi Miyamura -- Menma biroz sho'xlik bilan Miyamuraning yelkasidan turtdi Miyamura esa nima deyishni bilmay qoldi. Bu holatni kuzatib turgan Mitsuki esa Menmaga yaqinlashdi va uning qo'lidan kapkirni olib peshonasiga chertdi

Mitsuki:kelgunimcha hech narsa qilishga urinma demaganmidim. Mayli hozir bolalar bilan bo'lib turinglar keyin birga ovqatlanamiz. Qani ikkingiz chiqinglar bu yerdan -- Mitsukini chertishidan peshonasini ushlab olgan Menma yuzini burishtirib uning gapiga amal qilgancha oshxonadan chiqib ketdi. Miyamura esa Menmadan keyin xonani tark etdi

Miyamura, 18 yosh. U hyper omega. Dadasi itachi kabi sokin mehribon va oqil. Bolalar bilan yaxshi chiqishadi. Yana u ko'pincha alfaga kuchli ehtiyoj sezadi. Shu bilan birga u Mitsukini yoqtiradi
(Hyper omegalar o'zlarini feromonlarini bostirsa olmaydigan, issiqlik payti kuchli o'tadigan omegalar. Ular Tez Tez alfaga ehtiyoj sezishadi)

Menma 17 yosh, omega. Dadasi kabi qaysar, betkachopar va o'z bilganidan qolmaydigan yigit. Nima bo'lsa ham unga baribir

Birozdan so'ng Mitsuki barcha uchun yegulik tayyorladi. U pishirishni yoqtirar edi, sababi bolaligidan dadasi orochimaru uchun pishirishga o'rganib qolgandi va bu ishni keyinchalik yaqinlari uchun qilishni boshlagan edi. Shuning uchun ham hozir Menma va Miyamuraga taom tayyorlashga ruxsat bermagan edi.

Mana hozir ularning barchasi bir stol atrofida, bir-biriga hazil huzul qilgan holatda ovqatlanishardi. Bolalarga Mitsuki tayyorlagan taomlar yoqardi va ularning to'rtalasi ham hursand edi.

Bu shikadai. Neji va shikamaruning o'g'li. Har doim har bir ishini o'ylab bajaradi, aqlli bola. U 12 yoshda bo'lsa ham barcha narsa haqida tushunchaga ega. (Kamiga hali o'zini enigma ekanini oshkor qilmagan, hamma uni Alfa deb o'ylaydi)

Bu Tanori, temari va tentenni qizi. Alfa 12 yosh va u shikadaining g'irt teskarisi. O'ylamay ish qiladi, etiborsiz

Bu Boruto, Sasuke va Narutoning o'g'li va Menmaning ukasi. Alfa 12 yosh. Mehribon va biroz sodda bola, Miyamuraga qattiq bog'lanib qolgan. Sababi Miyamura Borutoni deyarli katta qilgan. Keyinchalik u feral Alfa sifatida namoyon bo'ladi (Feral alfalar oddiy alfalardan ancha qo'pol va yovvoyi. Ular Ruthsiz ham doimiy ravishda egalik xohlashadi)

Bu esa Hayate, Alfa 13 yoshda. Kakashi va Obitoning o'g'li. U doim neytral bo'lgan ammo bazida otasi Obito kabi hushchaqchaq.

.
.
.
Mitsuki bir muddat stolning narigi tomonida turgan uch bolakayga qarab biroz hayolga berilib qoldi va bir muddat hech narsani eshitmay qoldi

Mitsuki hayolida: bu bolalar juda baxtli, ular men va bu ikkisi ko'rgan daxshatlarga guvoh bolishmagan. O'zlari va hayotlaridan mamnun. Boruto ham akasi Menmani yaxshi ko'radi garchi Menma uning tug'ishgan akasi bo'lmasa ham. Miyamura esa har doim mehribon bo'lishga harakat qiladi. Lekin bazida menga unga nimadir yetishmaydigandek tuyuladi. Yaqinim sifatida bu ikki omegani doim himoya qilib kelganman va bu keyinchalik ham davom etadi

Bir muddat hayol surib qolgan Mitsukini hayollari Menmani baqirishi bilan har tomonga tarqab ketdi. Mitsuki hayolini o'nglab olib bolalarga qaradi va nimadandir norozi bo'lib turgan Menmaga va Menmaning bu holatidan kulayotgan Miyamuraga qaradi. Keyin esa hammani tinchlantirib bolalarni tepa qavatga chiqarib yubordi. O'zi esa ikki sherigi bilan stol atrofida yolg'iz qoldi...

To be continued...

Mana birinchi qism. Chalkashmaysizlar degan umiddaman. Ogohlantirganimdek agar ship yoqmasa o'qimang. Keyinchalik manga yoqmadi deb yozishingizni xohlamayman. Bu shunchaki hayolimga kelgan yana bir kichik hikoya holos.
Xato va kamchiliklar bo'lgan bo'lsa uzur so'rayman sizlar bilan Makima-sama bo'ldi. Reak va fikr kutaman

Chp_2

Shanks birinchi marta hotirjamligi o'rnini o'ychanlik egallab oldi. U biron marta ham bunday vaziyatga duch kelmagan edi. U buni ilgari hech qaysi omegaga yaqinlik bildirmagani uchun paydo bo'lgan his deb o'yladi. Lekin ichidagi maxluq qayta va qayta bu omegani hoxlab qichqirardi.

Hamkorlar bilan suhbat ketarkan, Shanksning hayoli hali ham o'sha hizmatchida edi. U boy emasdi, undan qimmat atir hidi kelmasdi va u Mihawk kabi go'zal emasdi. Ammo undagi nimadir Shanksni to'g'ridan to'g'ri ipsiz unga bog'lab qo'yardi. Buggyni sodda ko'zlari va sust ammo shirin feromoni uni aqldan ozdirayotgan edi. Shanks bugungi uchrashuvdan keyin u bilan yana qayta uchrashishni hoxladi lekin suhbatdan so'ng hamkorlar Shanksni o'z ofislariga taklif qilishdi. Bundan tashqari esa Shanksning qiladigan ishlari ko'p edi.

Kunning bunday tig'iz ekani Shanksning asabini qo'zitdi ammo keyin boshqa bir yo'l topdi. U hamkorlari bilan ketayotgan payt xizmatchisiga gullar va qimmat sovg'alar olib kelib Buggy ismli hizmatchiga berishni tayinlab ketadi. Hizmatchi huddi Shanks buyurgani kabi do'kondan sovg'a salom olish uchun ketadi va 1soatlardan keyin qaytib keladi.

1soatdan so'ng

Shanksning odami gul va sovg'alarni ko'tarib Buggyni kutib turardi. Aslida buggyga ishdan chalg'maslik buyurilgandi, lekin Shanksning hizmatchisi bu Shanksning buyrug'i ekanini aytgan hech qanday cheklovlarsiz buggyni yuzlashishga imkon beradi. Buggy esa bu yerda bo'layotganini ishlardan hayron edi. Buggy uni kimdir yo'qlab kelishidan shubhada oldin qadamlar bilan mehmonxonaning keng karidori bo'ylab yurib borarkan qarshisida Gul va sovg'alar ko'tarib turgan kastyum shimli yigitni ko'rib qotib qoladi. Yigit u tomon yaqinlashib kelayotgan hizmatchini ko'rib u ham yura boshlaydi

X:Buggy sizmisiz? -- Shanksning odami buggyga yaqinlashgach savol berdi. Buggy esa hali ham hayratda edi

Buggy:ha menman, meni siz chaqirtirdingizmi janob? -- buggy ham qarshisidagi yigitga qarab gapirarkan yigit unga gullar va sovg'alarni tutqazdi

X:sizdan manabularni qabul qilishingizni ham iltimos ham talab qilaman. Buni ho'jayinim atayin siz uchun tayyorlatdi -- yigit qo'lidagi sumkani va gullarni Buggyga tutqazib turarkan buggy hali ham hayratda edi. U bu narsa kimdan ekanini o'yladi ammo hech topolmadi.

Buggy:men buni qabul qilmayman... Ho'jayiningiz qanday tushunsa tushunaversin. Men uni tanimayman va shuning uchun sovg'ani qabul qilmayman. Agar menga aytadigan bor gapingiz shu bo'lsa men ishga qaytishim kerak -- buggy biroz egilib undan uzoqlashdi. U bu omeganing g'ururidan hayratda edi va endi u Shanksga qanday javob berishni o'ylardi.

Hizmatchilar xonasi

X:hoy buggy anavi yigit olib kelgan narsalarni hammasi sizgamidi? -- xonada kiyim almashtirayotgan hizmatchilardan biri buggyga shunaqa savol berib qarab turarkan buggy qo'qqisdan berilgan bu savoldan cho'chib ketdi va hotirjam javob berdi

Buggy:ha menga ekan, aftidan qandaydir ishbilarmon jonatganga o'xshaydi -- buggy yelkasini qisib qo'yarkan, undan ancha yosh boshqa hizmatchilar uni o'rab olishdi

X1:yo hudoyim ishbilarmon bo'lsayaa naqadar omadlisiz. Sizga katta ishbilarmon qiziqib qolibdi!!

X2:ammo nega sovg'alarni qabul qilmadingiz? Ahir ular siz uchun edikuu. Men sizning o'rningizda bo'lganimda olardim

Hizmatchilar birin ketin o'z fikrlarini aytarkan buggyning sabr kosasi ohiri to'ldi va hammani jim qilib qo'ydi

Buggy:hamma bas qilsin, to'g'ri sovg'a men uchun edi. Ammo men uni jo'natgan odamni umuman tanimayman va men bunday narsalarni hoxlamayman -- buggy shularni aytar ekan bir hizmatchi unga qarab gapirdi

X2:aldamang, sizga ham bu sovg'alar yoqgan shunchaki noz qilgandirsiz -- bu so'zdan keyin buggy kulib yubordi. U bunday kulgili gapni oldin eshitmagandi

Buggy:hecham unday emas. Aslini olganda men bunday sovg'a salomlarga qiziqish yoshidan o'tib ketganman. Endi qariyb qariya omegaman holos. Bunday sovg'alarga sizning yoshingizdagilar qiziqadi. Balki men ham siz kabi navqiron paytim qiziqqandirman -- buggy hazil qilib qo'yarkan hizmatchilar qotib qolishdi

X1:hoy buggy o'zi yoshingiz nechida, kelganingizga 3kun bo'lsa ham biz hali yoshingizni bilmaymiz -- buggyga savolli tikilarkan buggy chuqur nafas oldi va bu qiziquvchan hamkasblariga o'zi haqida aytib berdi

Buggy:yoshim deyarli 29da. 1haftadan keyin 29ga kiraman. O'zingiz bilganingizdek men deyarli qariyaman -- buggy hotirjam gapini tugatar ekan hizmatchilar hayrat bilan unga qarab qolishdi

X3:nima rostan ham 29yoshdamisiz?! Biz sizni bundan biroz kichik deb o'ylagan edik!!

X2:nahotki sizning alfangiz yo'q, men bu holatingizda oshig'ingiz ko'p deb o'ylardim -- buggy ularni tinglarkan yana kuldi va mayin ovozda javob qaytardi

Buggy:aytganimdek men bunga qiziqmaganman. Va shu bilan birga hozirgi yoshimgacha faqat ishlaganman holos. Endi bo'ldi suhbat tugadi men uyga ketishim kerak. Hammaga hayr -- buggy gapni qisqa qilib kiyimlarini yig'di va qolganlar bilan hayrlashib uyiga ketdi.

Buggy hayol surib uyiga borarkan hamkasblarining "sizning alfangiz yo'qmi" degan gaplarini o'ylay boshladi.
Buggy aslida oldindan kambag'al hayotda yashagan omega edi. U to voyaga yetguncha yetimxonada, voyaga yetgandan keyin esa ijaralarda yashay boshlagandi. Uni yoshligida ko'rinishi deb ko'p mazax qilishgan. Bu narsa keyinchalik ham kamaymagan. Buggy shuning uchun ham yolg'iz yashardi va umuman juftlashishga qiziqmagan edi. Ammo hozirgi holatda unga sovg'a jo'natishgani bu umuman g'ayrioddiy holat edi. U shu hayollar bilan yo'lida davom etarkan uyiga yetib kelganini ham payqamay qolgan edi. U uyi ostonasiga yaqin kelganida bugun unga olib kelingan ammo u tomonidan rad qilingan sovg'alar va gullar eshik ostonasida turardi. Buggy bularni ko'rib g'alati bo'ldi, u bu narsaga o'rganmagan edi. Shuning uchun ham bu narsalarni ko'tarib o'zining qo'shnisiga chiqarib berdi. O'zi esa uyiga qaytib kiyimlarini almashtirdi va dam oldi

Bu payt Shanksning xonadonida

Qasr jimjit edi, hali Shanks qaytmagan, faqatgina Mihawkning o'zi bor edi holos. Mihawk o'z yotoqxonasida alfasini kelishini kutarkan vaqtning og'riq bilan sekin o'tayotganini sezardi. U yotoqda yotgancha eshikka qarab termularkan Shanksdan darak yo'q edi. Shanks bu paytda hali ham o'z ishlar bilan band edi. U bugun buggyning sovg'ani rad qilgani haqida eshitgandi va unga bu juda qiziq eshitilgan edi. Shanks uchun bunday tabiatga ega omega yangilik edi. U tobora ichidagi maxluq jilovdab chiqayotganini sezardi, lekin uni bostirishga majbur edi. U ertangi kun Buggy bilan shaxsan uchrashishni intiqlik bilan kutayotgan edi

Ertangi kun

Erta tongdan uyg'ongan Buggy nonushta qilib tayyorlandi. Keyin esa kiyinib ishga ketdi, u bugun ishlar ko'p bo'lishini kecha managerdan eshitgan edi. Shuning uchun ham tayyorgarlik ko'rib olgan edi.

Buggy ishga kelgach kiyinish uchun hizmatchilar xonasiga bormoqchi bo'lganida uni manager to'xtatib qoldi va oldiga chaqirib oldi

Manager:buggy tezda 67 xonaga bor tushunarlimi -- manager hech qanday tushuntirishsiz, nima bo'layotganini aytmagan holda dap durustdan Buggyga u borishi kerak bo'lgan xonani aytib buyruq berdi. Buggy esa hayron edi, ammo u buyruqqa bo'ysunishi kerak edi. Shuning uchun ham manager aytgandek 67 xonaga bordi. Xona oldiga borguncha uni ming xil hayollar qiynadi va nega aynan bunday bo'layotganini o'ylab qoldi. Buggy 67 xona eshigi oldiga kelib to'xtadi, keyin esa mulozamat bilan eshikni taqqillatib ochdi va ichkariga kirdi. Ichkariga kirgach esa kecha ko'rgan qizil sochli erkakni divan ustida ichkilik ichiv turganini ko'rib qotib qoldi. Bu Shanks edi, Shanks Buggyni kelganini ko'rib u tarafga o'girildi. Keyin esa o'tirgan o'rindig'idan turib buggy tomon yaqinlashdi, uning qadamlari yetarlicha og'ir edi

Shanks:vanihoyat sen bilan yuzma yuz bo'ldim. Bilasanmi kecha qanchalar bezovta bo'lganimni... Men hatto uxlamay ham chiqdim -- Shanks Buggyning qarshisida turarkan uning bo'yi uzun edi. Buggy bu erkakning gaplaridan hayron qoldi. Atiga bir kungina ko'rgan va ertangi kungacha telba bo'lgan alfani birinchi ko'rishi edi.

Buggy: sizni tushunmayapman janob nima demoqchisiz -- buggy past ovozda gapirarkan Shanks mamnuniyat bilan kuldi va o'z mulkiga egalik qilayotgan yirtqich kabi buggyning iyagidan sekin tutdi va siladi

Shanks:sen menga yoqib qolding, bir ko'rishdayoq. Hatto senga sovg'a ham jo'natdim -- Shanks shularni aytarkan buggy kechagi sovg'alar va kastyumli yigitni esladi. Keyin esa shanksning qo'llaridan chiqib ortga biroz tisarildi va keyin muloyimlikni yo'qotmagan holda javob qaytara boshladi.

Buggy: janob men sizni tanimayman va menga bunday qilishingiz biroz chegaradan chiqyapti. Men shunchaki bu yerning ishchisiman, kecha ko'rishib qolganimiz bu shu chaki tasodif edi holos. Agar muhtaram mijoz sizda boshqa hizmat bo'lmasa men ketaman. Va umid qilamanki siz o'zingizga mosroq juft topasiz -- buggy tazim qilib endi eshik tomon yaqinlashmoqchi bo'lganida Shanks uning ortidan kelib qo'pollik bilan uni eshikka urdi, xonada gurs etgan ovoz chiqdi. Buggyning nafasi qaytib ketdi, u bu alfaning bunaqa qilishini kutmagan edi. Shanksning ko'zi esa aynan hozirgi holatda qonga to'lgan edi. U faqat bitta narsa istardi bu esa buggy edi.

Shanks boshini egib buggyning bo'yniga pastladi. Nafasi shundoqqina buggyga bilinib turardi. Buggy bu holatdan titrardi va bu alfani vaqtida ortga qaytarish haqida o'yladi

Buggy: janob, meni qo'yib yubiring, men mehmonxona hodimiman va siz hozir mehmonxonada turibsiz. Qandaydir foxishaxonada emas -- buggy shu gaplarni aytgan on chinqirib yubordi, uning bo'yni qattiq achisha boshladi. Bu Shanks sabab edi, u buggyning bo'ynidan qattiq tishlab olgan edi

Shanks: to'g'ri aytasan, biz mehmonxonada turibsiz. Bu yer ancha noqulay, kel yaxshisi cho'zib o'tirmayman seni tezroq uyimga olib ketaman. O'sha yerda men yillar davomida hoxlagan narsamni olaman -- Shanks daxshatli darajada past ovozda gapirar ekan buggy barmoqlari uchigacha titrar ketdi va o'zini yo'qotib qo'ydi. Shanks esa bundan foydalanib og'ziga lanjlantiruvchi dorini soldi. Keyin esa buggyga egilib uning lablaridan o'pdi va dorini unga jo'natdi va qoshinchasiga ichkilib ham qo'shib berdi. Buggy bu holatda noqulay bo'ldi va yo'talib qoldi. Shanks esa buggyni kartoshka qopi kabi yelkasiga tashlab xonadan olib chiqdi. Buggy deyarli lanj holatga kelib bo'lgan edi. U g'ira shira atrofga qarab ketardi holos.

Shanks yo'lak bo'ylab buggyni ko'targancha ketarkan, kecha buggy bilan gaplashgan hodimlar uni bu holatini hayrat bilan kuzatishardi. Ular bu alfaning qaddi qomati va yuziga qarab buggyga havas qilishdi. Ammo bu havas qilarli emas edi, sababi buggy uchun haqiqiy jahannam endi boshlanayotgan edi...
.
.
.
.
Bir necha soatdan so'ng buggy hushiga keldi. U ko'zlarini arang ochib atrofga qaradi va o'zini begona uyda ekanini payqadi. Buggy qattiq qo'rqdi va uni kimdir kuzatib turganini sezdi. Ha bu uni o'girlab ketgan Shanksning o'zi edi.

Shanks: vanihoyat o'zingga kelding mening gulg'uncham. Meni ancha kuttirding -- Shanks o'tirgan stulidan turib buggy tomon bordi. Uning yoyilgan moviy sochlarini siladi va unga yaqin kelib lablaridan o'omoqchi bo'ldi. Ammo buggy boshini burib oldi. U bularni hoxlamayotgan edi

Buggy:men ketishni hoxlayman, iltimos meni qo'yib yuboring, men kabi omegani nima qilasiz men ketishni...... -- buggy gapini tugatmasi Shanks uning iyagini bu safar qattiq siqdi va yillar davomida bosilib kelgan va yuzaga chiqmagan barcha ehtirosi, jahli va egalikni ko'rsatdi

Shanks:sen endi menikisan, sen endi hech qayerga ketmaysan. Yillar davomida tuyishni hoxlagan hisni tuyishimga yordam berasan. Men seni ardoqlayman, doim erkalayman va sovg'a salomlarga ko'maman. Sen esa faqat menga itoat qilasan -- Shanks Buggyning iyagidan qattiq siqib turgancha uni tepaga ko'tardi, keyin esa uning tomog'idan o'pdi. Buggy achchiq bilan yig'lay boshladi. U shu kungacha bu qadar xo'rlikka duch kelmagan edi.

Shanks esa endi o'zi hoxlagan narsani olayotga edi. U shuncha yil davomida omegaga qiziqmadi, hatto o'z qonuniy omegasi bilan ham bo'lmadi. Ammo hozir endi u o'zini ushlab tutishi kerak emasdi. Chunki o'zi hoxlagan inson uning ostida yotardi

Shanks Buggyni majburlablab yotoqqa bosdi, uning kiyimlarini yulib oldi. U o'zi hoxlagan barcha ishni buggyning tanasi bilan qila boshladi. Boshida uning tanasiga izlar qoldirdi, siladi va erkaladi. Keyin esa buggyni yotoqning bosh qismiga tirab oldi. Buggy yotoqning bosh qismiga yuzi bilan qarab turarkan, uning birdan ko'zlari katta katta bo'lib ketdi. Og'riqdan dodlab yubordi. Sababi Shanks uning ichiga ogohlantirishsiz va hech qanday erkalashlarsiz kirgan edi. Kamiga buggy hali ho'llana olmagani va biron marta aloqada bo'lmagani (bokira bo'lgani) uchun ostidan qon oqdi. Uning qichqiriqlari esa xonani to'ldirdi

Buggyning holati

Bu og'riqlar Buggyning ongini egallab oldi, u bir Alfa ostida zo'rlanayotganiga hali ham ishonmasdi

To be continued...

Chp_6

Sasha:bir paytlar Koreani daxshatda ushlagan Alfa ayolning qizi shunchaki tinch va osoyishda hayotda dizayner bo'lishni tanladi. Qanchalar beg'ubor. Menga bu beg'uborliging yoqadi Yeji -- Sasha suratga tikilib turishni to'xtatdi, cho'ntagidan sigaretini oldi va chekish uchun balkonga chiqib ketdi

Bu paytda Eva ham uyga yetib kelgan edi. Ivan esa o'zining shaxsiy uyiga ketgan edi. Chunki Ivan uchun bu ancha qulay edi.

Eva:otaaaa, dadaaa men qaytdim. Erkatoyingiz Eva qaytdi -- Eva baland ovozda gapirgancha uyga kirib keldi. Ko'zlarida mamnuniyat shundoqqina bilinib turardi.

Shovqinni eshitgan leewon darrov o'z xonasidan chiqdi va ust boshi qon holatda qaytgan qizini ko'rdi

Leewon:demak ishni tugatib qaytibsanda, Ivan qani -- leewon qiziga yaqinlashib uning boshidan silab qo'ydi, bu esa Evaga yoqardi

Eva:u o'zining uyiga ketdi, uni bilasizku -- Eva leewon uning boshidan silagani uchun egilib turardi. Sababi uning bo'yi Leewon nikidan baland edi. Ayni shu payt oshxonadan Caeser chiqib omegasi va qizini ko'rib ular oldiga boradi

Caeser:ehh koreys koreys hatto qizingga ham bo'ying yetmayapti -- Caeser yurib kelarkan bir biriga qarab turgan qizi va Leewonga qaradi. Keyin esa Leewonning ustidan kuldi. Caeser gap bilan uning ustidan kularkan Eva otasi Caeserga qaradi, Leewonning esa asabi qo'ziyotgan edi

Leewon:la'nati Rus, agar o'sha paytlarda seni uchratmaganimda o'z davlatimda eng bo'ydor yigit bo'lardim -- Leewon shu gaplarni aytarkan Caeser battar kulib yubordi Eva ham Caeser nega kulayotganini payqagan edi

Leewon:yana nima uchun kulyapsan aa? -- Leewon yuzini burishtirib kulayotgan Caeser ga qararkan Caeser biroz o'zini bosib oldi va Leewonga yaqinlashdi

Caeser:axmoq omega, sen o'zingcha men davlatimda bo'yi uzun yigit bo'lardim deyapsan. Ammo sen baribir bir alfaning tagida yotarding va bu malumki sening bu bo'ying umuman ahamiyatsiz. Yoki nima o'zingga omega toparmiding -- Caeserning bu gaplardan keyin Eva o'zini eshitmaganlikka olib har tarafga alangladi. Leewonning esa jahli chiqib ketdi va Caeserga qarata har xil haqoratlarni ishlata boshladi. Caeser esa o'zini eshitmaganlikka olib turardi.

Eva otasi va dadasini bu tortishuvini doim ko'rardi va Evaga bu holat yoqardi. Eva dadasi Leewon Caeserni qanchalik sevishini Caeserning ham Leewonga bo'lgan munosabatini yaxshi bilardi va buni ideal deb hisoblardi. Shuning uchun ham Eva uyda tortishuv va urush ko'tarilganda havotir olmasdi. Faqat bitta narsa bazida uni qo'rqitardi. Bu esa Leewonning "men taom tayyorladim" degan gapi edi. Leewon pishirishda yomon bo'lsada bazida oilasi uchun taom tayyorlashga harakat qilardi. Eva esa bolaligida Leewon tayyorlagan ovqatni og'ziga olib yuta olmay qolgan ammo tupurib tashlamagan ham edi. Shu esa uning tobi qochishga sabab bo'lgan edi. Hattoki Ivan ham buni yaxshi bilardi. Shuning uchun u ovqatdan bosh tortardi va zahar yeb olishni Leewonning ovqatini yeb o'lishga tenglashtirardi.
.
.
.
Bir necha kundan so'ng

Yangi kunlardan biri. Yeji doimgidek ishiga masulyat bilan yondashgan holda har bir hujjatlarni ko'zdan kechirar va bir kunda 5tadan ko'proq ko'ylak dizaynini yaratishga harakat qilardi. Ishdagi qattiq mehnat ohirgi kunlar Yejini toliqtirardi ammo baribir ishlashda davom etardi. Yeji o'ziga e'tibor bermasdi ammo Yuna uning har bir harakatini kuzatardi va hammadan ham ko'proq ishlayotganini bilib turardi.

Mana hozir ham tushlik bo'lishiga qaramay Yeji hamon hujjatlar oldida. U o'zining sevimli ishi va kompaniyasini saqlab qolish uchun keragicha chiranar edi. Yeji qo'shiq hirgoyi qilib hujjatlarni tekshirar ekan, o'zi bilan ichimlik olib kelgan Yuna Yejining ortidan kelib uning hirgoyisini jim tinglab turadi.

Yuna:sen nafaqat ajoyib dizayner, balki ajoyib qo'shiqchi hamsan Yeji -- vanihoyat Yejining hirgoyisini tinglashdan to'xtab Yejini maqtagancha oldiga kelarkan Yeji biroz dovdirab o'zini yo'qotib qo'ydi

Yeji:aaa yo'q men shunchaki hirgoyi qilishni yoqtiraman, bu degani men qo'shiqchi emasman -- Yeji biroz duduqlangancha shularni aytarkan Yuna unga ichimlikni tutqazdi. O'zi esa uni yana maqtay boshladi

Yuna:kamtarlikni ham chegarasi bor Yeji. Sen bu ofisda hammadan ham ko'proq mehnat qiladigan hodimsan, shu bilan birga sen doim yolg'iz payting qo'shiq aytasan. Ishontirib aytamanki seni qo'shiqlaringni eshitgan odam asabiy holatdan birdaniga tinchlanib qoladi. Masalan men, men doim qizlar va boshqa hodimlarga asabiy muomala qilib seni kuzatish uchun kelganimda ancha tinchlanaman -- Yuna kulib shularni aytib ichimlikdan ho'pladi. Yeji esa yuzi qizarib pastga qarab oldi. U o'zining unnie sidan maqtov eshitganidan hursand edi

(Unnie bu koreschada opa degani)

Yuna:bu gal ham anchagina ishlarni o'zing hal qilding....-- Yuna biroz jiddiy ohangda gap boshlab Yejining e'tiborini tortdi
-- bugun mening hisobimdan kechlik yeyishga nima deysan, bu sen uchun rag'bar bo'ladi. Oldindan aytaman rad etishni qabul qilmayman -- Yuna jiddiy ohangdan chiqib kulib gapini davom etadi. Yeji esa bunday taklifga nima deb javob berishni bilmay qoladi

Yeji: unnie ammo men....

Yuna:aytganimdek rad etishni qabul qilmayman. Ishdan keyin birga mening hisobimdan ovqatlanamiz -- Yuna shularni aytib biroz to'xtadi, qandaydir tarzda unda havotir paydo bo'ldi. U o'zi sevgan qiz bilan birinchi marta yolg'iz muloqot va suhbat uchun shunday fursat topgan edi. U Yejining rad javobidan biroz cho'chib turgan edi. Ammo Yeji unga javob qaytarganida barchasi joyiga tushib Yuna tinchlanadi

Yeji:mayli roziman, shundoq ham bugun pulim kam qolgan edi -- Yeji shularni aytib kulib yana ishga qaytdi. Yuna esa unga qarashda davom etardi, u ishi sabab feromonlarini bostirish uchun dori ichardi ammo hozirgi holatda dori ham ojizlik qilardi.

Vanihoyat bir necha soatlardan so'ng xodimlar uyga qaytadigan payt bo'ldi. Barcha hodimlar uy-uylariga tarqala boshlashgandi. Shu bilan Yeji va Yuna ham narsalarni yig'ib birga ketishga hozirlik ko'rishayotgan edi. Yeji narsalarini sumkasiga solarkan uning tekefoni birdan joringlab qoldi. Yeji cho'chib ketib telefoniga qaradi va yozuvni o'qidi. Bu uning akasi Haewol edi.

Yeji:alo eshitaman

Haewol:salom Yeji, ishlaring qanday. Hozir qayerdasan

Yeji:menda hammasi joyida, sizda ham shunday deb umid qilaman. Men hozir ofisdaman endi ketmoqchi edim

Haewol:agar biroz kutsang seni o'zim olib ketardim, yo'lim o'sha yerda meniyam

Yeji:bu uchun rahmat, ammo menda bugun bir nechta rejalar bor, o'zingiz ketavering

Haewol:rejalar? Ouu bu ajoyib, senga omad Yeji, o'zingni ehtiyot qil

Haewol so'zini hursand bo'lib tugatib go'shakni qo'ydi. Yuna esa telefondagi yigitning ovozini tinglab turib biroz g'ashi keldi. Sababi u Haewolni umuman tanimas edi.

Yeji:hey unnie ketamizmi -- Yeji hayol surib qotib qolgan Yuna oldiga kelib uni hayolidan chalg'itdi. Yuna birdan o'ziga keldi va Yejiga javob qaytardi

Yuna:ha albatta, qani ketdik -- Yuna o'ziga kelib oldinga harakatlandi, Yeji ham uning ortidan ergashdi

Kafe

Qizlar kafeda birga o'tirarkan bir birlari haqida bilmagan narsalari haqida savol javoblar qila boshlashdi. Yeji Yuna haqida qiziqqan narsalarini bilib oldi. Hattoki uning oilasi bu ishini yoqlamaganini ham bildi

Yeji:wauw unnie demak sizga qarshi bo'lishgan bo'lsa ham baribir ortga chekinmapsizda -- Yeji hayrat bilan tikilarkan Yuna oldidagi sojuni ochib stakaniga quydi va javob berdi

Yuna:ha huddi shunday, menga boshqalarning fikri umuman qiziq emas. Men doim hoxlaganimni qilaman, shuning uchun ham bebosh alfa degan nom orttirganman -- Yuna kulgancha sojuni ichdi Yeji esa yana bir bor Yunaga savol berdi

Yeji:sizning sevganingiz bo'lganmi va hozir bordir aa? -- Yeji hazilomus kulib Yunaga qararkan Yuna ichkan soju tomog'iga tiqildi

Yuna:nega bunaqa deb o'ylayapsan? Hozir taxmin qilaman yana yoshimni kattaligi uchun shunaqami -- Yuna qoshini chimirib Yejiga qararkan Yeji kulib yubordi va javob berdi

Yeji:albatta shunday ahir yaqinda 30ga kirasiz -- Yeji kulishda davom etarkan u huddi Yunani qariya degan kabi mazax qilgandi

Yuna:yaramas qiz, yoshi katta degani bunday narsalarni qilib yuradi degani emas tushundingmi tirmizakcha - Yuna shunday deb qo'lini bigiz qilib Yejiga qaradi Yeji esa kulishdan to'xtamay ha deb javob berdi

Yeji kulishda davom etib u ham Yunaning qo'lidagi sojuni olib stakaniga quydi va ichdi. Keyin esa yuzini burishtirib oldi. Aftidan Yejiga soju yoqmagan ko'rinadi

Yeji:bu achchiq, unnie siz buni qanday ichasiz bleehh aaa tilim -- Yejining g'alati quloqlarini kuzatayotgan Yuna Yejini koyib berdi

Yuna:sen hali yosh bolasan, bularni umuman ichmasliging kerak -- Yuna sojuni o'zi tomonga olib qo'ydi va boya Yeji ustidan kulgani uchun u ham javobini qaytardi. Yeji esa o'zini yosh bola emas deb yuzini burishtirib olgandi. Yuna esa Yejining bu holatiga qarab kulardi

Yunaning Yejiga tikilishi

Yuna:hoy Yeji -- Yuna tikilishdan to'xtab past ovozda Yejini e'tiborini tortarkan Yeji birdaniga Yunaga qaradi

Yeji:ha eshitaman unnie

Yuna:boya menga bergan savolingni senga bermoqchiman... Sen hozir aynan bunday narsalarga qiziqadigan yoki shunga oxshash yoshdasan. Sening alfang bormi? -- Yuna past ovozda shularni aytarkan Yeji kulishdan to'xtab qoldi. Uning hayoliga birdaniga Sasha keldi. U hozir o'zidagi tushunarsiz hislar yana qo'zg'alganini sezdi, Yunaga nima deyishni bilmay qoldi

Yeji:menda bunga tayinli javob yo'q unnie. Men bu haqida o'ylab ko'rmaganman.... Lekin yahsirmayman menga sevgi izhor qilishga -- Yeji kulishga urinib soxta kularkan Yuna jim bo'lib qoldi. Keyin esa qo'lini uzatib Yejining stol ustida turgan qo'lini mahkam tutdi

Yuna:agarda men sevgi izhor qilsam... buni qabul qilasanmi? -- Yuna Yejining qo'llarini mayin silagancha unga qararkan Yeji nima deyishni bilmay qoldi. U Yunani doim unnie sifatida qabul qilgan edi

Yeji:umm unnie bilasizmi men hozir aniq bir javobni ayta olmayman, men shuncha...... -- Yeji gapini tugatmasi Yuna mayin ovozda gap boshladi

Yuna:menga hozir javob aytishing shart emas, qachon lozim topsang o'sha payti Yeji -- Yuna gapini tugatib Yejining qo'lini sekin qo'yib yubordi va kulgancha soju quyib Yejiga uzatgancha yana mazax qildi

Yuna:ma yana ichasanmi bu safar shirin tuyuladi -- bu gaplardan keyin Yeji beixtiyor kuldi, uning kayfiyatini o'zgartirish juda oson edi

Yeji: yo'q shart emas, endi boshqa umuman ichmayman. Qahva ancha yaxshi variant

Bu so'zdan keyin ikkisi ham birga kulishda va iliq suhbatni kelgan joyidan davom ettirishdi.
Bir soatdan so'ng Yeji uyqisirab qoldi. Unga ozgina soju ham tasir qilgan edi. Yuna uning bu holatini ko'rib uni uyiga o'zi kuzatib qo'ydi. Yo'l davomida Yeji deyarli yiqilish darajasiga yetib qolgan edi. Shuning uchun Yuna uni qo'ltiqlab yurishiga to'g'ri keldi.
Yuna arang Yejining uyini topib keldi va Yejini uyiga olib kirdi. Yejining uyi kichik ammo shinam edi. Atrofda esa xar xil qog'ozlar sochilib yotgan edi. Yuna bu uyni kuzatib Yejining hatto uyda ham tinch o'tirmasligini bilib g'alati jilmaydi. Keyin esa uni to'shagiga yotqizib hayrli tun tilab o'zi chiqib ketdi

Ertangi kun

Bugun ham ishlar avjida edi. Yeji kecha kundan keyin arang uyg'onib ishga kelgan edi. Hozir esa yana hujjatlarni tekshira boshladi.

Yejining bugungi kiymi (uni sochlari oldingidan kora o'sgan)

Yeji:aaaah bu juda tushunarsiz hisobot, buni kim qilgan ekanaa?! Buni zudlik bilan to'g'irlab qo'yish kerak -- Yeji shularni aytgancha endi hujjatlarni to'g'irlashni boshlaganida undan biroz uzoqroqda turgan hodimlar pichir-pichir qilishayotganini eshitdi. Ular qandaydir bir Alfa hamkor haqida gap ochishgan edi. Ammo Yeji bularga etibor bermay ishida davom etdi

Yeji hujjatdagi barcha hato va kamchiliklarni togirlashga shu qadar berilib ketgan ediki tepasiga kelib uni kuzatib turgan odamni hatto sezmadi ham. Toki u gapirmaguncha

Sasha: nimani bunchalik berilib o'qiyapsan Yeo Yeji xonim -- Sasha biroz egilib hujjatlarga qarab turgan Yejiga hotirjam ohangda shularni aytar ekan Sasha yillar oldin eshitgan tanish ammo biroz o'zgargan ovozni eshitib dovdiradi. Keyin esa hujjatlardan boshini ko'tarib Sashani ko'rgach cho'chib ketdi

Yeji: Sa-Sasha bu yerda nima qilyapsan -- Yeji qo'rquv bilan shularni aytarkan Sasha umuman pinagini buzmadi

Sasha va Yejining holati

Sasha:nega bu yerda ekanim aniqku Yeji, yoki sen hammasini unutdingmi -- Sasha labi chetida kulib shunday derkan uning Alfa feromonlari Yejiga shundoqqina bilinardi

Yeji:sen...sen, o'zgaribsan Sasha

Sasha:sen ham o'zgaribsan, sochlaring o'sibdi va yanayam chiroyli bolibsan. Men to'rt yil oldin ko'rgan qiz emassan -- Sasha yanayam egilarkan Yeji o'zini oldi va boshqa tarafga qarab oldi. Sasha esa indamadi.

Yeji:qanday qilib bu yerga kirding, bu yerga osonlikcha begonalar kirmaydi -- Yeji Sashadan biroz uzoqlashib shularni aytarkan Sasha hotirjam javob qaytardi

Sasah:agarda inqiroz yoqasida turgan har qanday narsaga hamkorlik taklif qilsang, senda hech qanday eshiklar bo'lmaydi Yeji. Menimcha mening felimni unutgan ko'rinasan -- Sasha ortga o'girilib officeni ko'zdan kechirdi. U bir chetda o'zi bilan mashg'ul hodimlarni, bir chetda unga qarab turganlarni ko'rardi

Sasha:ishlar meni hisobimga hal bo'lyapti... Biroz kut, meni director bilan gaplashadigan gaplarim bor -- Sasha bir marta ortga qarab qo'ydi keyin esa director xonasiga ketdi. Yeji esa Sashaning bu qadar o'zgarganini aqliga sig'dira olmayotgan edi. Sasha oldingidan ham uzun, va gavdali bo'lib qolgan edi. Uning ko'zida esa egalik yaqqol bilinardi....

Chp_2

Sukuna yelkasiga tashlab olgan Megumini oldiga quyonini ham qo'shib oldi. Keyin esa kvartirani tark etib mashinasiga otirdi va o'zining koshonasi tomon yo'l oldi.
Megumi esa hali ham hushsiz va uni qanday azoblar kutayotganidan behabar edi.

Soat deyarli 11, mashina esa vanihoyat Sukunaning haybatli uyi oldida to'xtadi. Sukuna hotirjam mashinadan tushdi va hushsiz orqa kabinada yotgan Megumini ko'tarib olib uyga yo'l oldi. Sukuna g'alati bir darajada hursand edi, yuzidagi kulgu umuman sog' odamniki kabi emas edi. U xonasi tomon zinalardan chiqarkan qo'lidagi Megumiga tezroq egalik qilishni hoxlardi. Vanihoyat zinalar tugab xona eshigi yaqinlashdi. Sukuna xona eshigini ochib qo'lidagi Megumini yotoq ustiga yotqizdi. Keyin esa o'zi ham uning ustiga ohista va ehtiyotkorlik bilan engashdi. Uning nafaslarida jilovlab bo'lmas nafs sezilib turardi. Sukuna Megumining yuziga qo'lini tekkizdi, keyin esa yuzi bo'ylab aylantirib uning yuzini siladi. Sukunaning barmoqlari bir zum Megumining lablari ustida qotdi, Sukunaning zulmatda ko'zlari yonardi. U hali ham hushsiz yotgan Megumiga qarab bo'g'iq ovozda g'o'ldiray boshladi

Sukuna:bu ajoyib yuzing va tanang meni aqlimdan ayiryapti. Hozir sening ichingga kirishni hoxlayman, lekin sen hali ham uxlayapsan va bu menga zavq bag'ishlamaydi. Men seni hozir majburan zo'rlamayman. Ammo menga ovozingni balandlatib to'polon qilgan oning sening oldingda eng vaxshiy maxluq bo'lib gavdalanaman. Shuning uchun aqlli omega bo'l huddi o'sha kungi kabi. Hushbichim va muloyim. Endi sening bu mehringni va yuzingni mendan boshqa hech kim ko'rmaydi...
SEN MENIKISAN!!! FAQAT MENIKI -- Sukuna kulginomuz ohangda gaplarini tugatarkan uning barmoqlari hali ham Megumining lablarida edi. Uning ko'zida shu qadar tushunarsiz hissiyotlar bor ediki bir qarashda buni fahmlab bo'lmas edi.

Sukuna Megumi hali hushiga kelmasligini bilib dush qabul qilish uchun hammomga kirib ketdi. Sukunaning tabiati juda g'alati edi. U Megumini hozirning o'zida zo'rlashi mumkin edi ammo u bunday holatda aloqa qilishni hoxlamasdi. Va u jazo berishni ham yoqtirardi. Aynan u uygong'ach tartibsizlik qilishini Sukuna yaxshi bilardi. Bu esa jazoga olib kelardi. Sukunaga aynan shu tomoni qiziq edi. Ham uni o'ziga jazolar orqali bog'lab ham uning har bir ko'z yoshlari-yu ingrashlarini guvohi bo'lishni hoxlardi....
.
.
.
Oradan yarim soatdan ko'proq vaqt o'tdi. Bu vaqt ichida Sukuna hotirjam dush qabul qildi, Megumi esa uyg'onib xonaning uyoqdan bu yog'iga o'tib Sukunaning xonasidan bildirmay chiqib ketdi. Sukuna dushda bo'lsada Megumini tashqariga chiqib ketganini sezdi, ammo hotirjamligini yo'qotmadi. Megumi esa talvasa ichida bu uydan tezroq ketishni hoxlardi.

Sukuna pinagini buzmagan holda ustiga halatini tashlab oldi, keyin esa dushdan chiqib sekingina pastga tushdi. Har bir zinadan tushgan payt baland ovozda gapirardi

Sukuna:hey mening qora atirgulim, qayerga qochmoqchisan? Ahir bu endi sening uyingku. Seni hatto quyoningni ham bu yerga olib keldim -- Sukuna ovozi boricha hotirjam va kulgi aralash shularni aytarkan Megumi oshxonadagi shkaf ichida og'zini yopib olgancha jim turardi. U Sukunaning hamma gaplarini tiniq eshitib turardi.

Sukuna:hooy yashiringan joyingdan chiqsang seni jazolamayman, lekin o'zim topib olsam buning badali og'ir bo'ladi. Qani chiqaqol, sen bilan to'shakda uxlagim kelyapti -- Megumi shularni eshitib turarkan og'zi berk holatda bo'lsayam ichida har xil so'zlar bilan so'kar edi.

Pir payt Sukuna atayin oshxonaga kirdi. U boshidan yashirinish uchun qulay joy oshxona ekanini bilardi. Ammo biroz o'yin qilish uchun boshqa xonalarni ham aylandi.

Sukuna oshxona bo'ylab kezar ekan Megumi u tomon yaqinlashib kelayotgan qadam tovushlarini eshitib yanada qattiqroq qo'li bilan og'zini berkitdi. Sukuna aynan Megumi yashiringan shkaf oldiga keldi, ammo boshqa bir shkafni ochdi. Megumi bundan biroz yengil bo'ldi, Sukuna esa oshxonadan chiqib ketdi. Megumi Sukunaning qadam tovushlarini tinglab uning ketganini bilib oldi.

Sukuna umuman boshqa xonaga o'tib qadam tovushlari eshitilmay qolgach Megumi sekin shkafdan chiqdi, o'zini qo'lga oldi va bor kuchi bilan eshikka talpindi. Megumi eshik ochiq ekanidan foydalanib tashqariga chiqib o'zini ko'chada urdi. Megumi bu uydan qutuldim degan hayolda oldinga chopqillab yugurarkan bir burchakdan kelgan ovoz uni o'zi bilmagan holda to'xtatib qoldi

Sukuna:atirgulim qayerga ketyapsan? Mensiz sayr qilmoqchimisan -- Sukuna mashina ortidan chiqib o'tkir ko'zlari bilan Megumiga tikildi. Megumi esa muzlab qolgan tanasi unga quloq solmayotgan edi

Sukuna bilardi, Megumi u ketgach tashqari eshik tomon talpinishini. Shuning uchun u chalg'ituvchi gaplar bilan e'tiborsiz odam rolini o'ynadi. Oshxonadan chiqguncha qadamlarini shaxtam qildi, ammo eshikka yaqinlashib bildirmagan holatda raqamli qulfni ochdi. O'zi esa boshqa xonaga chiqib ketgandek ko'rsatib darvozaga yaqin yon eshikdan tashqariga chiqdi. Megumi aldanganini va qopqonga tushganini angladi. Sukuna esa har bir qadamda Megumiga yaqinlashar edi.

Sukuna:ahir yaxshilikcha chiqsang jazolamayman deb aytgandimku, lekin mayli qattiq jazolamayman chunki aytganimni qisman bajarding -- Sukuna Megumining iyagidan tutib uni o'ziga qaratdi, keyin esa og'ir nafaslarini yutib Megumining lablaridan bo'sa oldi. Megumi bir zumga o'ziga keldi va Sukunani o'zidan itardi.

Megumi:sen o'zi sog' odammisan aa. Shunchaki bir sababni deb menga egalik qilmoqchisan mening ruxsatimsiz -- Megumi Sukunani itarib shunday derkan Sukunaning tabassumi yana kengaydi

Sukuna:sen ovozingni ko'tarding, endi men seni qattiq jazolashga majburman atirgulim -- Sukunani bunday beparvolik gapi Megumining qonini qaynatib yubordi

Megumi: la'nati nosog'lom, meni eshitdingmi o'zi aa -- Megumi belidan o'tgan Sukunaning qo'lini o'zidan ajratishga urinib baqirarkan Sukuna jilmayishdan to'xtadi keyin esa Megumini yelkasiga opichlagancha uyga qaytib olib kirib ketdi. Har bir qadamda ular xonaga yaqinlashar Megumi esa Sukunadan qo'yvorishini talab qilardi.

Xonaga yetib kelgach Sukuna eshikni ochdi, Megumini yotoqqa tashladi va o'zi ustidagi halatning belbo'gini bo'shatib taturofka o'tkan tanasini ochdi. Megumi ortga tisarilishni boshladi, Sukuna esa kapalakni ustiga sakrab tutgan mushukdek Megumining qo'llarini ushladi va bir deganda boshi uzra tepaga ko'tardi.

Megumi: qo'yib yubor, qo'yib yubor la'nati. Men seni hoxlamayman uyimga qaytar -- Megumi baland ovozda lekin qandaydir qo'rquv titrog'i bilan gapirarkan Sukuna indamay Megumining lablaridan qayta o'pdi. Bu safar chuqur va ehtirosli edi.

Megumi esa bu bo'sadan keyin nafasi qayta boshladi, tanasi esa issiqlasha boshladi. Bir zum deganda xonani achchiq ammo yoqimli yalpiz ifori taraldi. Bu Megumining feromonlari edi. U Sukunaning o'tkir feromonlariga javob qaytarayotgan edi.

Sukuna Megumining feromonlari tarqalganini sezdi va ishini yanada tezlashtirdi. U Megumining kiyimlarini birin ketin yechib tashlab jazo haqida o'yladi. Keyin esa Megumining bo'ynidan qattiq tishlab o'ziga tegishlilik belgisini qoldirgancha uning oyoqlarini ikki yonga ajratdi. Megumi bu holatdan daxshatga tushdi, ko'zlari yoshlandi va yana Sukunaga qo'pol gapira boshladi

Megumi:sen.... sen betamis bir omegani toptashga haqqing yo'q. Qo'lingni tort mendan. Men uyga ketishni istayman.... Uyga... -- Megumi so'zi ohirida yig'lar ekan Sukuna egilib uning ko'z yoshlarini yaladi, yuzi esa hotirjam edi

Sukuna:ahir aytdimku, sening uying endi shu yer. Qolaversa sen bugun jazo o'tashing kerak atirgulim -- Sukuna shu qadar hotirjam gapirardiki Megumi bir soniya bu yuzga aldandi, ichiga katta bir narsa tayyorgarliksiz kirdi va uning hali ho'llanmagan teshigini qonatdi

Megumi boshini ortga tashlab og'riqdan chinqirar ekan Sukuna uning ichida harakatlanishni boshladi. Bu esa Megumining tanasidagi og'riqni yanada kuchaytirar edi. Megumining ichiga har bir kirishda Sukuna Megumining yig'layotgan va choyshabni g'ijimlayotganini ko'rardi. Unga bu manzara yoqib qoldi va yanada qattiq uning ichiga bostirib kirdi

Megumi:aaaahh iltimos, boshqa....bosh.... Ngggg. Men boshqa ko'tara olmayman -- Megumi vanihoyat yig'i bilan birga najot sorab yolvordi. Sukunaga esa aynan shu kerak edi.

Sukuna egildi, Megumining yig'lab nola qilishlarini kuzatdi va ehtiros bilan uning lablaridan o'pdi. U har bir o'pishda Megumining qichqiriqlarini tutib yubirar edi. Sukuna Megumini sevardi lekin bu sevgidan ko'ra ko'proq hayvoniy egalik edi...

To be continued...

Chp_1

Yaponiyaning ko'ziga tashlanadigan ko'chalarning birida hashamdor va ancha haybatli uy joylashgan edi. Uy har tomonlama qasrga ko'proq o'xshardi, lekin bu yerda hayot alomati sezilmasdi. Devorlardagi qimmatbaho rasmlar, har burchakdagi antiqa buyumlar — bularning hammasi shunchaki ko'rgazma uchun edi holos. Bu uyda yashovchi "oila" ni oila deb bo'lmasdi.

Shanks 23 yoshda. U bu uyning to'laqonli egasi edi. Uylanganiga 1yil bo'lgan bo'lsada omegasi bilan munosabati havas qilarli darajada emasdi. Shanks badavlat ishbilarmonlardan edi va ko'p vaqtini ishga sarflagan edi. Aynan shu sabab ham u hech kim bilan munosabat qurishga ulgurmagandi. Bu uning hamkorlariga ancha qo'l kelib o'zlarining omega farzandlarini ko'p bora shanksga unashtirishga harakat qilishgan. Lekin taqdir taqazosi bilan shanksning oilasi aynan uning hozirgi omegasi bo'lgan mihawkni tanlashgan edi.

Dracule mihawk 22 yosh. U shanksning qonuniy omegasi. Oilasi ham aslzodalardan. Mihawk aslida tasodifiy tarzda otasining kelishuvi uchun shanks bilan turmush qurgandi. Lekin u birinchi marta Shanksni ko'rgach uni sevib qoladi. U to'yga ham rozi odam edi. Lekin Shanks bulardan mustasno edi. Unga bu turmushning umuman ahamiyati yo'q edi. U na mihawk bilan yaxshi muomala qilardi na bir tuzuk uyda bo'lardi. Sababi Shanks mihawkni hushlamas edi, unga shartnoma uchun uylangani uchungina shunday edi. U umrida hech kimni sevishga ulgurmagani unga qimmatga tushgandi. Hayot unga shunday qismatni yani suymagan insoni bilan birga yashashni taqazo qilib qo'ydi. Mihawk unga qanchalik e'tibor bermasin qanchalik unga talpinmasin Shanksdan faqat befarqlik olardi holos.

Mana bugun ham nonushta paytida ham Shanks biron og'iz so'z gapirmadi. Shanks odatda aksariyat holatlarda masalan mihawk nolimasligi uchun, shikoyat qilmasligi uchun bir ikki og'iz shirin so'z aytib qo'yardi holos, ammo shuni ham qandaydir bir hissiz odam kabi aytardi.

Mihawk:azizim, bugun vaqtliroq qaytasizmi -- mihawk shanks tomon yuzlanib shunday derkan shanks ovqatdan boshini ko'tarmay javob berdi

Shanks:bugun bir nechta hamkorlar bilan uchrashuvim bor kech qaytaman -- shanks beetiborlik bilan shunday javob berarkan mihawkning ko'ngli biroz og'ridi. U doim shunday javoblar olsada qayta va qayta bu javoblar o'rniga shirin so'zlar va e'tibor qaratilishiga umid qilardi.

Mihawk:bugun toyimiz bo'lganiga ham bir yil bo'lgan edi, men bugun vaqtliroq kelsangiz...-- mihawk past ovozda shularni aytarkan Shanks uning gaplarini tugatishiga yo'l qo'ymadi

Shanks:tushundim mihawk, ammo men ishlashim kerak. Men va sening kelajaging uchun... Hopmi? -- shanks boshini ko'tarib mihawkga javob berarkan mihawk jim bo'ldi. Shanks u jim bo'lishi uchun muloyim gapirdi. Ammo bu muloyimlik ham ancha sovuq edi

Mihawk:yaxshi shanks, lekin baribir juda kechga qolmang -- mihawk shularni aytayotgan payt shanks o'rnidan turdi va kastyumini olib uydan chiqib ketdi. Mihawkning esa yuragi yanada og'riy boshladi. U shunchaki o'zining bir tomonlama sevgisidan nafratlanardi. Eri ham uni suyub ardoqlashini hoxlardi. Ammo doim o'zi suygan odamdan qilich tig'i kabi o'tkir va muzdek sovuq so'zlarni eshitardi holos.

Shanks uydan chiqib ketganidan keyin ko'p vaqt o'tmadi. U o'z ofisiga bordi, hujjatlarni rasmiylashtirdi va doimgi kabi bir xil ishlarini bajardi. Uning hayoti u uchun umuman mazmunsiz edi. Uning biznes ishlari esa yagona chalg'ituvchi edi holos.

Bugungi kelishuvga binoan shanks hamkorlari uchrashuv belgilagan joyga yani dabdabali bir mehmonxonaga bordi. Shanks bu mehmonxonani yaxshi bilardi va ko'p bora bu yerga kelgan edi. Uni hech narsa ajablantirmagani va bu joy u uchun yangilik emasligi uchun bir chekkaga o'tib telefonida ishlarini hal qila boshladi. U bir boshidan xabarlarni ko'zdan kechirar ekan tepadan kelgan habar uni e'tiborini tortdi. Bu habar mihawkdan edi. U habarda bugun ertalab aytishni hoxlagan ammo ayta olmagan so'zlarini habar qilib yuborgan edi.

Xabarda
Azizim Shanks. Bilaman biz bir yildan buyon biron marta ham yaqinlik qilmadik, ammo.... Ammo men omegaman, men sizning zurriyodingizni ko'tarib yurishni bola parvarish qilishni istayman. Shuning uchun hoxlardimki, bu so'zlarimni o'ylab ko'rishingizni

Shanks bu habarni o'qirkan bunga hech qanday reaktsiya bildirmadi. U mihawk bilan bir to'shakda yotsada biron marta ham jinsiy aloqa qilmagan edi. U buni hoxlamasdi. Shuning uchun ham bu habarni etiborsiz qoldirib yana o'z ishida davom etdi. Bir necha daqiqalardan keyin shanksning mijozlari mehmonxonaga tashrif buyurishdi va u bilan ish masalasida gaplashish uchun yaxshiroq xona olishdi. Shanks o'zining kelajakdagi hamkorlari ortidan yurarkan, undagi etiborsizlik birdani tarqalib ketdi. Butun diqqat etibori karidorni tozalayotgan sochlari uzun va moviy, lablari qizil tusdagi bir xizmatkorga tushadi. Shanks ilgari bu hizmatchini ko'rmagan edi.

Shanks hayolida:bu nima edi? Men uni ilgari ko'rmaganman hattoki bu yerga ko'p kelsam ham. U omegami? Ha to'g'ri u omega, uning sust ammo shirali feromonlari bo'g'zimga shundoqqina urilyapti.

Shanks bir muddat hizmatchiga qarab hayollab qolgani sabab hamkasblaridan ortda qolib ketdi. Hamkorlar esa buni sezib uzoqdan uni chaqirisha boshlashdi. Shanks ularni eshitmasdi, ammo o'sha hizmatchi bu baland ovozlarni barini eshitib turardi. U tosh haykal kabi qo'ygan shanks oldiga yaqinlashib soddalik bilan unga qaragancha masofa saqlab murojaat qildi

Buggy:hoy janob, sizni chaqirishyapti. Bu yerda ortiqcha shovqin chiqarish mumkin emas -- omega shularni aytar ekan Shanks o'zining qarshisiga kelgan bu omeganing isini yanada aniqroq his qildi. Ko'ksidagi yozuvda esa uning ismi yozilgan edi. Shanks bu yozuvni darhol o'qidi, hizmatchi esa gapini tugatgani uchun ishida davom etdi. Shanks esa ortiga o'girilib yurishda davom etdi. Uning bor hayollarini o'sha omega egallab olgan edi

Shanks:buggy... Demak shunaqa ekanda. U ajoyib, nega menda yillar davomida uyg'onmagan hoxish uyg'ondi? Nega men bu ko'zlaridan soddalik ufurib turgan shirin feromonlarga ega bu omegaga qiziqdim? Nega uni ostinga olishni hoxlayapman -- shanks birinchi marta hotirjamligi o'rnini o'ychanlik egallab oldi. U biron marta ham bunday vaziyatga duch kelmagan edi. U buni ilgari hech qaysi omegaga yaqinlik bildirmagani uchun paydo bo'lgan his deb o'yladi. Lekin ichidagi maxluq qayta va qayta bu omegani hoxlab qichqirardi...

Bu o'sha omega buggy, yoshi deyarli 28da. U hali hanuz juftlashmagan, tinch va yolg'iz hayotda yashayotgan omega edi.

To be continued.....

Kuttirganim uchun uzurasizlar maroqli mutolaa silaga yoqadi deb umid qilaman

Chp_1

Megumi pov:men hamma singari oddiy odamman, boy ham emas kambag'al ham emas. O'z hayotim menga yoqadi. Men barcha omegalar hoxlaydigan tinch va osoyishda hayotni hoxlayman. Shu bilan birga mehribon va meni suyadigan alfam bo'lishini va kelajakda farzandim uchun mehribon dada bo'lishni hoxlardim. Lekin taqdir menga teskari hayotni ravo ko'rdi. Sevgi tushunchalari menikidan tubdan farq qiladigan odamning qo'liga topshirdi. Men uchun sevgi bir qalbning boshqa qalb uchun har bir harakatida mehr berishi va sevgini sof tuyg'ular bilan ifodalanish. Lekin bazilarga bu umuman begona, ular faqat o'zlari uchun bir insonni qafasdagi qush kabi saqlab unga egalik qilishni sevgi deb biladilar....

Yaponiya, Tokyo

Kuz fasli bo'lishiga qaramay Tokyoning tun kirgan ko'chalarida hali hamon iliq shabada esardi, tungi chiroqlar esa hamma yerni yoritib turardi. Odamlar gavjum shovqin kuchli edi. Bizning qahramonimiz Megumi o'z kvartirasida tungi shaharni tomosha qilgancha balkonidagi gullariga suv quyardi. U allaqachon juftlashish yoshiga yetgan ammo hali ham juftlashmagan edi. Sababi hali o'zi uchun mos erkak topa olmagan edi. Megumi tabiatdan sokin, biroz qaysar va bolalarni yaxshi ko'rardi. U hoxlagan Alfa ikki tomonning ham fikrlarini hurmat qiluvchi xushbichim va oqko'ngil bo'lishi kerak edi. Aynan standard sabab u o'ziga mos Alfani uchratmagandi. U uchun aksariyat alfalar faqat nafsini o'ylaydigan shunchaki egalik qilishni hoxlaydiganlar edi holos

Fushiguro Megumi 23 yosh, Omega. Hozircha yolg'iz. Oila qurmagan. Jonivorlar boqishni gul parvatish qilishni va bolalarni yoqtiradi

Hammasi bir maromda ketardi, Megumi gullariga suv quyib atrofni kuzatardi. Unda bugun mehmonlar yo'q edi. Ammo eshik birdan taqillashni boshladi. Bu taqillatish boshida sekin keyin esa qo'pol urilishlarga aylandi. Megumi hayratlandi, u bugun uyiga kimnidir taklif qilganini eslay olmadi yana aynan kech tushganda

Megumi:allamahalda kim bo'ldi ekan aa, hooooy sekinroq hozir boryapman -- Megumi eshik ortidagi odam taqillatishdan to'xtashi uchun baland ovozda gapirdi va eshik oldiga bordi. Keyin sekingina qulfni ochib eshikni o'z holicha qoldirdi.

Eshik ochildi, ostonada nafasi og'ir, huddiki hovliqqan va ko'zlarida g'alati bir istak yonib turgan erkak turardi. Megumi biroz ortga tisarildi va savol bera boshladi

Megumi:siz kimsiz, nega allamahalda mening uyimga keldingiz. Menda biror bir ishingiz bormi -- Megumi shu savollarni berarkan erkak boshini ko'tardi, padezning qorong'uligida uning ko'zlari yonib turardi

Sukuna:menga sendan juda ko'p narsa kerak. Juda ham ko'p bolasevar omega -- erkak og'ir ovozda shularni aytgancha Megumini uyiga bostirib kirdi. Megumi o'z uyida kezib yurgan begona erkakni deb asabiylashdi va uning ortidan borib tashqariga chiqarmoqchi bo'ldi

Megumi: la'nati nega uyimda kezib yuribsiz, darhol chiqib keting yo'qsa politsiyaga qong'iroq qilaman -- Megumi baland ovozda erkakning ortidan yetib olib uning katta qo'lidan ushlarkan erkak kuldi va Megumiga qarab o'girildi

Sukuna:politsiyani ovora qilishing shart emas men o'zimga keragini olib bo'ldim -- sukuna butunlay ortga o'girilib Megumini bag'riga tortdi va boshini uning bo'yniga ko'mdi. Megumi esa bir zum qotib qoldi u bu begona erkak undan nima hoxlayotganini tushunmasdi

Megumi:mendan nariroq tur -- u jahl qilib Sukunani itarishni boshladi, sukuna esa atay uni itarishiga qoyib berib biroz ortga chekindi

Sukuna:naqadar qo'pol, men ilgari korganimda juda muloyim eding juda ham -- Sukuna kulib shunday derkan Megumi undan uzoqlashgandan foydalanib stol ustidan qo'liga ilashgan o'tkirroq narsani olib unga o'qtalib turdi

Megumi: yana bir marta so'rayman mendan senga nima kerak, Meni qayerdan taniysan -- Megumi asabiylashgan holda qo'llari titrab turarkan Sukuna hotirjam gap boshladi

Sukuna:sen meni darrov unutibsan, lekin mayli hech qisi yo'q. Kel senga eslashga yordam beraman. 3kun oldin buyulish yaqinidagi kafeda bir kichik bolakay yo'lidan chiqqan erkakning ustiga barcha sharbatni to'kib yubordi. Erkakning odamlari unga jahl qilmoqchi bo'lganda qayerdandir oliyjanob omega paydo bo'ladi va bolani o'z ortiga olib qo'rqmay qurollangan qoriqchilarga qarshi turadi. Ayni shu damda erkak barcha qoriqchilarni tashqariga chiqishga buyruq beradi o'zi ham ular ortidan chiqadi. Omega esa yig'layotgan bolani ovutadi, unga o'zining hisobidan narsalar olib beradi.
Haaa bu sen eding, o'sha kuni menga bola uchun qarshi chiqqan omega. O'sha kundan so'ng sening o'sha yuzing mening hayolimdan ketmadi va mana korib turibsanki men seni uyingni topib keldim -- Megumi erkakning gaplarini eshitar ekan 3kun oldingi voqeani esladi. Erkak haq edi. Megumi o'sha kuni bir bolani o'z himoyasiga olib unga g'amxo'rlik qilgan edi. O'sha kuni Sukuna yuziga niqob taqib olgani uchun Megumi uning yuzini ko'ra olmagan edi

Ryomen Sukuna 25 yosh, Alfa. Yaponiyadagi ko'pgina jinoiy tarmoqlarni boshida turuvchi Yakuza rahbari. Umrida biron marta ham hali bokira omega bilan vaqt otkazmagan

Daxshataaa😂

Megumi:sen...sen..
Tezroq uyimdan chiqib ket, sendakalarni yomon ko'raman menga umuman yaqinlashma -- Megumi qo'lida buyumni va xonada bor yana bir nechta narsalarni Sukunaning ustiga uloqtirdi. Sukuna esa shunchaki ulardan qochardi holos.

Sukuna:aaahh men zerikdim, kel yaxshisi o'yinga o'ta qolamiz va shunda ikkimiz uchun ham yaxshi bo'ladi -- Sukuna hotirjam shularni aytib jilmaydi va Megumining bo'yniga urib uni hushidan ketkazdi.

Bir soniyada Megumining ko'z oldi qorong'ulashdi o'zini yoqotdi va yerga yiqilish arafasida turganda Sukuna uni ushladi. Keyin uni yelkasiga tashlab uydan chiqmoqchi bo'lganida karidor burchagida iskalanayotgan oq quyonni ko'rib qoldi

Sukuna:qiziq bu quyon unikimikan? Olib ketsam ziyon qilmaydi -- Sukuna yelkasiga tashlab olgan Megumini oldiga quyonini ham qo'shib oldi. Keyin esa kvartirani tark etib mashinasiga otirdi va o'zining koshonasi tomon yo'l oldi.

Megumi esa hali ham hushsiz va uni qanday azoblar kutayotganidan behabar edi....

To be continued....

Mana birinchi qismniyam boshlab oldim. Lekin bir gap o'zimni ko'nglim tolmadi😕

Ch_5

Bu yangi yil oqshomida ko'pgina tanishuvlar va to'qnashuvlar bo'ldi. Shu bilan birga ko'zlar to'qnashuvi va yashirin munosabatlar ham bo'ldi. Aki o'zi yqotirmagan odam bilan pinhona vaqt o'tkazdi, Sasha sevgisi uchun javob olmadi Eva uchun esa yangiliklar hali oldinda edi...
.
.
.
.
Oradan to'rt yil o'tdi

Oradan o'tgan shuncha yillar bu bolalarning barchasini butunlay o'zgartirib yubordi. Ayni o'sha yangi yil kechasidan keyin Sergeyevlar va Bogdanovlar Yeo lar xonadoni kelishni kamaytirishgan edi. Sababi endi Sashani ham Ivanni ham bundan keyin Rossiyada qiladigan ishlari ko'p edi. Yeji esa maktabni bitirgach dizaynerlik bo'yicha ish yuritadigan kamponiyaga ishga kirdi. Haewol ham amakisi Euiyeongga qo'shilib otasi Taejuning ishini davom ettirdi. Aki va Shoko esa o'z ona yurtlari yaponiyada o'zlari sevgan kasb bilan shug'ullanishdi. Biri teatrda hamkasblari bilan birga arkestorda musiqa chalsa, biri haykaltaroshlik bilan hayoti mazmunini o'tkazardi. Ularning barchasida endi shaxsiy hayot bor edi.

Ammo bir kun ularning aksariyatini qiynardi. Ayni o'sha yangi yil kechasidan so'ng Aki yanada asabiy bo'lib qolgan edi. Buning eng katta sababi Ivan edi. U tunda Ivanga o'zi erkinlik berganini va Ivannig uni tanasiga tekkanini eslardi. Bu bir tarafdan uni jahlini chiqarsada bir tarafdan o'zi bilmagan holda yuragi buni yoqtirardi. U o'zidagi tushunarsiz hislarning mazmuniga yetmadi va ohirgi bor Ivan bilan shunchaki qo'pollik niqobida suhbatlashmoqchi edi. Lekin unga ohirgi bor Ivan bilan yuzma yuz susbatlashish nasib qilmadi. Sababi Caeser muhim ish sabab tong sahardan jo'nab ketishgan edi.

Bu tomondan esa Yeji Sashaning tundagi barcha so'zlarini o'ylardi. U har bir eslashda g'alati bo'lardi. U ichidagi tushunarsiz hislar sabab Sashaning sevgisiga javob qaytara olmagandi. Aynan shu sabab Sashadan qochib yurgandi. Sasha esa bu holatdan ko'proq va ko'proq g'azablanardi holos.

Kichik Eva esa hatto akasidan ham katta bo'lgan va ayni o'sha kuni shirin so'zlar bilan u bilan gaplashgan qiz Shokoga bog'lanib qolgandi. Boshida bu uni opaga bo'lgan muhabbat deb o'ylagan edi. Ammo yillar o'tgach Evadagi Ivannikidan ham daxshatli egalik uyg'ongan bu aynan sevgi ekanini anglab yetgan edi.

Hozirgi kun

Bahor havosi iliq va kochalarda daraxtlarning gullari to'kilib yotardi. Koreada soat 10 bo'lishiga qaramay ish ancha qizg'in edi. Yeji ishlaydigan kompaniyada bugun ishlar ko'payib ketgan edi. Har bir xodim o'ziga biriktirilgan ishdan ikki barobar ko'proq harakat qilayotgan edi. Kamiga uning kompaniyasining ishi biroz orqaga keta boshlagan edi.

Yuna:qizlar hujjatlar qani, chizmalar tayyormi nega bu qadar hayollayapsizlar -- kompaniyadagi ishchilarni tartibga solib turadigan yetakchi qiz shunday deb barchaning ishini tezlashtirar edi. Ularning maqsadi kompaniyadagi inqirozni yo'q qilish edi

Han Yuna, 23yosh (Alfa)
U ishchilarning bekorchi bo'lib qilmasligini va barcha uchun ishlarni taqsimlab beruvchi hodim. Kamiga u Yeji kabi dizaynerlardan bir

Yuna shularni aytib karidor bo'ylab gap sotib turgan qizlarga shularni aytarkan ortidan kelgan bir ovoz uning e'tiborini tortdi

Yeji:nunaaa bu qadar asabingizni charchatmasangizchi -- Yeji ortdan kelib jilmaygancha shularni aytarkan, biroz betartib bo'lib qolgan sochlari va qo'lidagi qog'ozlardan uni hozir tanaffusga chiqgani bilinardi

Yuna:Yeji ahir aytganmanku nuna dema o'zimni qari his qilaman -- Yuna kulib shularni aytar ekan Yejining qo'lidagi qog'ozlarni oldi va ularni ko'zdan kechirdi. Yeji esa hali hamon kulardi

Yeji:ammo siz mendan kattasiz shuning uchun hurmat bilan chaqirishim kerak -- Yeji shunday derkan Yuna unga ko'z tashlab qo'ydi keyin esa qog'ozdan boshini ko'tarib Yejining sochlarini g'alati tarzda silkitib epaqaga keltirdi

Yuna:ehh Yeji Yeji, undan ko'ra biroz dam olsang bo'lmaydimi. Shundoq ham ko'p chizmalar chizding. Undan ko'ra manavi dangasalar ishlashi kerak -- Yuna biroz jahl bilan atrofga qarab qo'ygan ular atrofidagi qizlar gap sotishni yigishtirib yana ishga qaytishdi. Yeji esa jilmaygancha qog'ozlarni qayta qo'liga oldi

Yeji:havotir olmang, bu men hoxlagan ish. Bu mening hayotim mazmuni va men bu o'zim sevgan ish va kompaniyani saqlab qolish uchun bor kuchim bilan ishlayman

Bu gaplardan so'ng Yuna Yejidan ko'z uzolmay qoldi. U Yejining jilmaygan holatini yoqtirardi. U biroz o'zini qolgan olib Yejining yuzidan chimchilab yana o'z ishiga qaytdi.

Han Yuna aslida Yejini sevardi, u aynan shu kompaniyaga ishga kirganidan buyon. Ammo hali bu haqida og'iz ochmagan edi. Yeji ham u bilan ko'p vaqtini o'tkazardi birga dildan suhbat qurardi.

Ayni shu payt Rossiyada

Xilvat kochalarning birida Rossiyadagi ko'plab mayda talonchilarning qo'rquviga aylangan "три ужаса" o'zlarining bo'yin egmagan dushmanlari bilan hisoblashishardi. Bu uch Alfa Eva Sasha va Ivan edi. Ular ilgarigi yosh bola emasdi Sasha va Ivan allaqachon 21 yoshda Eva esa 19 yoshda edi. Endi ular o'z otalarining bizneslarini va yer osti shahrini ham qo'llariga olishgan edi

Sasha:Ivan u ortingda ehtiyot bo'l -- Sasha to'pponcha bilan Ivan ortidan pichoq tirab kelayotgan erkakka o'q uzarkan Ivan biroz engashdi

Ivan:Eva qani otishma boshlanganidan beri uni kormadim -- Ivan qaddini rostlab yana bir qurol o'qtalgan dushmanni o'ldirib Sashaga yaqinlasharkan Sasha yelkalarini qisi javob berdi

Sasha:menimcha u yana kimningdir tanasini mayda mayda bo'laklarga bo'layotgan yoki terisini shilayotgan bo'lishi mumkin. Lekin bilasanmi, bazida Eva meni daxshatga soladi. U kulib turgan holda bu ishlaridan zavqlanadi. Uni ilgari beg'ubor qizaloq bo'lganiga shibha qilib qolaman -- Sasha Ivanga yaqinlasharkan Ivan ohirgi odamni ham o'ldirib qurolni yerga tashladi. Keyin esa cho'ntagidan sigarasini olib tutata boshladi

Ivan:bu gapingga qo'shilaman. Eva biz ikkimizdan ham shafqatsiz. Chetdan qaraganda farishta lekin ichidan haqiqiy iblis -- Ivan sigarani tugatib shunday derkan ortdan baland ovozda kulgi oralash baxtli ohangda Eva baqirib keldi

Eva:Ivaaaan Sashaaaa qaranglar men nima qildim -- Eva yuzlari va oltin sochi qonga belangan, lablarida esa huddi yoshbolalar o'zlari qilgan ishdan hursand bo'lgan holatdagi tabassum bor edi. Ivan va Sasha Evaga qarashlari bilan uning qo'lida sochlaridan changallangan uzib olingan bosh turardi.

Sasha:aaahh Eva ularni shunchaki o'ldirsang ham bo'lardiku -- Evaga g'alati qarab qo'ygan on Eva kulgancha javob berdi

Eva:ularni shunchaki o'ldirish qiziq emas. Terisini shilish, tanasini bo'lish va suyaklarini bittalab sindirish bu qiziqarli -- Eva shunchaki baxtiyor boladek kulardi, huddiki onasidan maqtov kutayotgan boladek. Ammo bu Ivanni va Sashani ancha havotirga qo'yardi.

Sasha: ha mayli bugungi dars berish tugadi, endi Alexander qadamini o'ylab bosadi. Ish tugagan ekan uyga qaytamiz men charchadim -- Sasha shunday deb kostyumini va sochlarini to'g'irlab oldinga yurishni boshladi. Bir necha soniyadan keyin Eva va Ivan ham unga ergashishdi. Chunki ularda ham boshqa ish yoq edi.

Ikki tomon ham o'z mashinalarida ketishardi. Sasha doim rulda paytida ko'p o'ylanib qolardi. Hali ham Yejining o'sha javobsiz o'zini olishini ko'z oldidan ketkaza olmasdi. Va shu bilan birga uni eng ko'p jahlini chiqaradigan o'y bu "Yeji hozir o'ziga juft topganmi?" degan.

Sashaning bu hafta ishlari deyarli yo'q edi. Shuning uchun u hamkorlik bahonasida Koreaga ketishni reja qilib yurgan edi. Uning yaqin kelajakdagi hamkorlari esa uning eski tanishi Haewol va uning amakisi edi. Hozir ular qorabozordagi ko'p ishlarni o'zlariga olishgandi. Sababi Wonyoungdan keyin uning o'rniga hech kim ishini davomchisi sifatida kelmagan. Aynan shu barcha umumiy qorabozor va Wonyoungning qurolbozorini ularga o'tishiga olib keldi.

Sashaning shaxsiy uyi

Sasha uyga yetib kelgach mashina kalitini stol ustiga qo'ydi. Kastyumini yechib qo'liga oldi va xonasiga ko'tarildi. Xonaga kirgach esa devorga katta qilib ilib qoyilgach Yejining suratiga tikildi. Bu Sashaning kundalik ishlaridan biriga aylangan desa ham bo'lardi. Bundan tashqari Sashaning Yejini sevishi haqida Zhenya va Taekjoo ham bilardi va bu masalani ochiqchasiga gaplashaverishardi.

Sasha devorga ilingan suratga qarab yaqinlashdi. Suratdagi Yejining kulib turgan yuzi va shamolda uchayotgani sezilgan sochlariga qaradi. U bilardi, Yeji uni kundan kunga aqldan ozdirayotgan edi. Sasha o'z hayollari og'ushida suratga qarashda davom etarkan uning hayolini Telefon qo'ng'irog'i bo'ldi. Sasha ortga qaradi va telefonini olib go'shakni ko'tardi

Sasha: eshitaman

X:xonim siz aytgan o'sha koreys qizi haqida ma'lumotni topganim haqida aytmoqchi edim. Siz surushtirishni hoxlagan o'sha Yeo Yeji hozir deyarli inqiroz yoqasida turgan bir dizaynerlik kompaniyasida ishlarkan. Unda ishdan keyin aytarli mashg'ulotlar yo'q. Ko'p vaqtini ishga sarflar ekan. Kun tartibi bo'yicha tongda uydan chiqib uyga kech qaytar ekan. Va yana uning munosabat qurgani haqida hech qanday malumot topmadim bori shu -- hizmatchi ohirgi so'zini tugatib Sashaning gapirishini kutdi. Sasha esa eshitganlaridan mamnun edi

Sasha:yaxshi ishlading, shu malumotlar menga eng keragi edi. Endi to'da ishlariga qayt. Yana qaysidir rayonning o'zicha egasi chiqib qolmasin bugungidek -- Sasha ohirgi gapini tanbeh ohangida gapirib go'shakni qo'ydi. Keyin esa yana suratga qaradi

Sasha:bir paytlar Koreani daxshatda ushlagan Alfa ayolning qizi shunchaki tinch va osoyishda hayotda dizayner bo'lishni tanladi. Qanchalar beg'ubor. Menga bu beg'uborliging yoqadi Yeji......

To be continued....

Bilaman kam bo'ldi boshlamay tugadi deydiyu. Lekin hozircha shu yerda to'xtaganim keyingi qism kayp bo'ladi

Bu hikoya 2 muallif "Makima-sama" va "ertakchi" tomonidan yaratilgan. Biz bu hikoya bilan nimanidir targ'ib qilish niyatimiz yo'q. Bu shunchaki ancha yillar ilgari bo'lib o'tgan va mualliflar tomonidan o'ylab topilgan kichik bir to'qima asar. Asar sizlarga manzur keladi deb umid qilamiz.
G'oya mualliflari: "Makima-sama" va "ertakchi"
Yozuvchi: Makima-sama

Al-andalus. Tahminan minginchi yillarda buyuk va ziyoli shahar boʻlmish Kordovada turli oilalalarda tug'ilgan ikki yosh bola ulgʻayar edi. Biri savdogar oilasida tugʻilgan ammo ilmga chanqoq Miguel boʻlsa, ikkinchisi koʻcha raqqoslari oilasida tugʻilgan Rafael edi. Rafael oilasi kabi raqqos va olovli oʻsmir bo'lsa, Miguel esa undan tubdan farq qilar edi. Oʻzaro farqli bu ikki olamning toʻqnashuvi favqulotda qiziqarli va gʻayritabiiy boʻldi.

Miguel 16 yoshga toʻlganligi munosabati bilan uy taʼlimini yakunladi va ilk bora masjid taʼlimini davom ettirish uchun borayotgan edi. (Bunday deyilgan sababi aynan o'sha davrlarda ispaniyada Arab va shu bilan birga ko'plab musilmonlar yashagan. Miguelning otasi misrlik musulmonlardan bo'lgani uchun ham Miguelni bu joyga aloqasi bor) Miguel kitoblar orasida qolib ketgan tortinchoq va tartibli bola edi. U huddi xristian onasi kabi chiroyli va muloyim edi. Ammo bu fazilatlari tufayli birorta ham doʻsti yoʻq edi va juratsiz boʻlib ulgʻaygan edi.

Bugun Miguel masjidga borish uchun raqqoslar koʻchasidan oʻtishiga kerak edi. Bu unchalik ham vahimali narsa emas edi. Ammo bu koʻcha Miguelning xarakteriga mutloqo zid tarzda harakat qiluvchi sho'x shodon raqqoslarga to'la edi. Miguel zodogon boʻlishiga qaramasdan oʻziga butunlay begona boʻlgan bu olamdan ehtiyotkorlik bilan huddi soyadek kesib oʻtishga harakat qilar ekan, uning bu yovsirashini kuzatib turgan Rafael uning bu harakatiga qiziqib qoldi. Rafael oʻzining qaynoq joʻshqinligi va qiziquvchalnigiga erk berib Miguelning qarshisiga chiqib oldi.

Rafael:hey nega berkinib yurishga harakat qilyapsan? shunchaki erkin yuraqolmaysanmi?-- Rafael qiziqqonlik bilan shu savolni berib Miguel tomon yaqinlashdi. U Miguelning yuzidagi sokinlik va qamalgan hislarni sezdi. Shuning uchun ham Rafael Miguelning sokin va biroz mahzun chehrasini oʻzgartirishga urinib ko'rdi.

Ammo Rafaelning savoliga javob kelmadi. Miguel nima qilishni bilmay tosh qotib qolgan edi. Buni sezgan Rafael esa chalinishni boshlagan shoʻx kuyga joʻr boʻlib raqs tusha boshladi. Rafael ohangdor musiqaga jo'r bo'lib Miguelni e'tiborini tortishga harakat qilar ekan, Miguel unga hayrat qiziqish va biroz qoʻrquv bilan qarab turardi. Chunki Miguel avval raqqoslarga duch kelmagan edi va ular nima istashini ham bilmas edi. Shunda Miguel tavakkal qildi va qalam olish uchun otasidan olgan pulini Rafaelga uzatdi. Rafael bu kutilmagan harakat va oʻz nazarida mensilmagan munosabatdan avval dovdirab qoldi, keyin oʻsmirlarga xos gʻururi bilan gʻazablandi.

Rafael: men sadaqa olmayman. Qo‘lingdagi pulingni kitoblaring orasiga qaytar, zodagon-- Rafael Miguelning yuzidagi mahzun chehrani yo'qotish uchun qilgan harakatiga yarasha bepisantlikni olgach g'azablandi. Shu bilan birga biroz ranjidi. Miguel esa vaziyatni xato tushunganini sezib shosha pisha pulini hamyoniga soldi va qizargan yuzini pastga qaratgancha Rafaeldan uzur so'radi.

Miguel:hurmatsizlik uchun uzur so'rayman. Men shunchaki nima qilishni bilmay qoldim. Raqqoslar bilan birinchi marta yuzma-yuz kelishim -- Miguel shularni aytar ekan Rafael bu jonsiz munosabatdan qoniqmadi. U Miguelning qarshisiga bir qadam chiqdi va dadil ovozda unga gapira boshladi

Rafael: agar jur’ating bo‘lsa, bir qadam tashla. Qo'shiq ritmiga tushishing yoki tusha llmasliging qiziq emas! -- Rafael shularni aytib Miguelga qarab turarib uni raqsga chorladi. Miguel esa bu taklifdan shoshib qoldi va nima qilishni bilmayotgan edi. Chunki u umrida umuman raqs tushmagan edi. Shu bilan birga u koʻchada begonalar bilan raqs tushishni istamas edi.

Lekin hozirgi holat umuman boshqacha edi, qarshisidagi bu chayir, quyoshdan qizargan taʼnali koʻzlari yonib turgan yigitni rad qilishdan hayiqardi ham.

Soniyalar bir birini quvib o'tar ekan, Miguel ortiqcha o'ylanib o'tirmadi. U hozir har qanday odamni raqsga chorlaydigan zavqli musiqa ostida o'ziga o'zi

Miguel hayolida:bu zerikarli qiyofamdan bir zumga chiqsam hech narsa boʻlmasa kerak. Ahir doim ham bir xil bo'lib yurishga majbur emasmanku. Qolaversa bu bola umuman boshqacha, menga o'xshamaydi. Sho'x, va harakatchang -- Miguel shularni oʻylar ekan Rafael tomonga bir qadam tashlab toʻxtadi. U bir muddat qimirlamadi, sababi u shu paytgacha raqs tushishga urinib ham ko'rmagan va hatto musiqa ohangida qanday harakat qilsa to'g'ri ekanini ham bilmasdi.

Rafael:nega to'xtab qolding? -- Rafael Miguelga qarab qo'llarini chalishtirgancha savolli tikilar ekan Miguel past ovozda Rafaelga qarab gapirdi.

Miguel:men umuman raqsga tushishni bilmayman va hatto qanday harakatlar qilish kerak ekanligini ham bilmayman -- bu gapdan so'ng Rafael hayron qoldi va oʻzi tengi bu bolaning raqsga tushishni bilmasligidan hayratlandi.

Rafael: qanaqasiga raqsga tushishni bilmaysan? Raqssiz hayot zarikarli emasmi?sen bu hayotning ajoyib tuhfasisiz qanday yashayapsan -- Rafael shularni aytgancha g'alati reaktsiya bildirdi va koʻproq masxara ohangida mazza qilib kula boshladi.
Miguel esa bu holatdan uyalib ketdi va bor juratini toʻplab Rafaelga qarab gapirdi

Miguel:menga ham raqs tushishni oʻrgata olasanmi? -- Miguel shularni aytar ekan Rafael qotib qoldi. Lekin keyin u oʻzidan yuqori tabaqali yigitga nimanidir oʻrgata olishidan gʻururlanib quvonib ketdi. Rafael toʻsatdan Miguelning qoʻllarini ushlab olib shoʻx bolalar raqsiga tortib ketdi.

Rafael:yaxshi senga o'rgataman va birinchi dars sen shunchaki o'zing hoxlagan harakatni qil -- Rafaelning bunday so'zlari va harakatidan so'ng Miguel shoshib qoldi, biroz dovdiradi.

Ammo birozdan so'ng musiqa ritmi uni bu raqsga beixtiyor moslashtirdi. Hatto qarshisidagi Rafaeldan ham endi qoʻrqmas edi va raqs erkinligidan zavqlanardi. Miguel bu joʻshqin hislar tasirida beixtiyor kulib yubordi. Rafael bu kutilmagan kulguga mahliyo boʻlib qoldi. Chunki bu kulgu maʼsum begʻubor va haqiqiy hislardan chizilganini u qalbi bilan his qilgandi.

Miguel 16 yoshda. Savdogarlar oilasida tug'ilgan. Otasi misrlik musulmonlardan onasi esa ispan xristian ayoli. U doim sokin va jim yuruvchi bola

Rafael 17 yoshda. Raqqoslar oilasida tug'ilgan. Ko'chada raqsga tushish uning sevimli mashg'uloti. Tabiatdan energiyaga boy va sho'x yigit. Shu bilan birga hafagarchiligi va dardlarini kulgisi ortiga yashiradigan bola

Ozmuncha vaqtdan so'ng musiqa sadolari pasayishni boshladi. Raqsga berilib ketgan Miguel bu holatdan hafa bo'ldi. Chunki unga Rafael bilan raqs tushish juda yoqib qolgan edi. Rafael ham o'zi kabi tengdosh bola bilan raqsga tushganidan hursand edi.

Rafael:raqsga yaxshi tushding, birinchisi uchun yomon emas -- Rafael shunday degancha Miguel ga yaqin kelib uning yelkasidan qoqqancha maqtab qo'ydi. Bu holat Miguelni biroz uyaltirdi va yuzi qizardi. U Rafael qaragancha uning ismini so'rashga o'zida kuch topdi va undan so'radi

Miguel:buni biroz oldin so'rashim kerak edi, lekin hozir ham kech emas deb umid qilaman. Sening isming nima -- Miguel rasmiy ravishda shunaqa derkan Rafael kuldi va yana uning yelkasidan urib

Rafael:ismim Rafael, va sen bu narsani so'rash uchun bu qadar rasmiy bo'lishing shart emas -- Rafael shunday deb kularkan Miguel uning kulgusiga qarab qoldi keyin esa o'zi ham kulib uning so'zini tasdiqladi

Miguel:ha to'g'ri men juda rasmiy gapirdim, mening ismim Miguel va keyingi safar bu narsani inobatga olaman -- Miguelning o'ylamay aytgan bu gapidan keyin Rafael hayrat bilan unga qaradi. Ko'zlari uning ko'zlariga qadaldi. Miguel esa bu qarashdan dovdirab qolgan edi

Rafael:keyingi safar dedingmi? Nima yana kelasanmi? Rostdanmi?! Buni jiddiy aytyapsan to'g'rimi -- Rafael kuchli his tuyg'ular bilan shularni aytar ekan, Miguel ozi aytgan gapning mazmuniga yetdi.

Miguel:aa men haligi...shunday. Chunki men o'qishga borish uchun endi shu yo'ldan boraman -- Miguel past ovozda shularni aytarkan Rafael kuldi va undan uzoqlashdi

Rafael:unda seni ertaga ham kutaman. Sen raqsda ajoyib sherik ekansan hattoki endi raqsni o'rganayotgan bo'lsang ham -- Rafaelning jilmayib qarashi Miguelni hayolidan bir muddat chalg'itdi. U ko'z o'ngida turgan eng birinchi do'stiga qararkan, uning ichidagi yopiq his tuyg'ular asta ochila boshladi. Keyin u ham kulgancha yo'lak bo'ylab oldinga yurishni boshlab ortiga qaragancha Rafaelga

Miguel:ertaga uchrashguncha. Ertangi kunni intiqlik bilan kutaman -- Miguel ortiga qarab baqirib shularni aytgancha oldinga qarab chopib ketdi. Uni kuzatib turgan Rafael esa uning bu hursandchiligini ko'rib mamnun bo'ldi.

Ertangi kun huddi kechagi kabi Miguel yana o'sha raqqoslar ko'chasidan o'tish yo'liga keldi va huddi kechagi kabi qiziqqon Rafaelga duch keldi. Bugun Rafael kechagidan ham sho'xroq va harakatchangroq musiqa tanladi. Keyin esa musiqaga raqs tushish uchun Miguelni o'ziga tortdi. Miguel kechagi kun qanday harakat qilishni bilib olgani uchun bugun raqs tushishga qiynalmadi va Rafaelga jo'r bo'lgancha harakatdan davom etdi. Har bir harakat hissiyotlar bilan to'lib toshgan, ularning yuraklari har bir notada titrardi.

Shuningdek keyingi kunlar ham huddi qolganlari kabi bir xil o'tishni boshladi. Miguel masjid borishdan oldin Rafaelga duch kelardi va u bilan to charchab qolgunigacha raqs tushar edi. Raqsni tugatgandan so'ng esa o'z o'qishi tomon yo'l olardi. Hash pash deguncha bir hafta huddi shundek shod-u hurramlikda o'tdi. Rafael o'zining barcha hunarini namoyish qilib raqs tushsa Miguel unga shunchaki jo'r bo'lar edi.

Bu holatdan Miguel hursand edi va o'zining harakatlarini qanchalik o'zgargani sezmagan edi. Ammo uning otasi Malik bularni yaxshi sezgan edi. U o'g'lida nimadir boshqacha ekanini sezgan edi

Shu paytgacha hech qanday doʻstlari boʻlmagan Miguel koʻchaga chiqishga, yani aynan raqqoslar koʻchasiga borishga bahona topolmayotgan edi. U doimo kitoblar orasida koʻmilishiga oʻrganib qolgan va otasi ham uning koʻchaga shoshilayotganidan darxol shubhala boshladi.

Malik ham yakshanba kunini kutayotgan edi. U safar oʻgʻli koʻchaga chiqib ketsa Miguelga aniq ortidan kuzatishga odam yonlashni rejalashtirgan edi.

Malik odamlar orasida mashxur va soʻzomil savdogar boʻlsada oʻgʻlining odamlar bilan koʻp gaplashishini istamasdi. Ayniqsa u oʻgʻlining Al-andalusning goʻzal qizlariga oshiq boʻlib qolishidan juda qoʻrqar edi. Chunki Malik aslida Misrda tugʻilgan musilmon edi va oʻgʻlini tugʻilganidayoq misrliklar urf odatlariga koʻra eng yaqin doʻstining qiziga unashtirib qoʻygandi. Malik bir soʻzli odam bo'lgani uchun doʻstiga bergan vaʼdasini oʻgʻlining koʻngliga qarab buzishni oʻziga nomus deb bilar edi. Ayni vaqtda esa ota sifatida oʻgʻlining koʻnglini ogʻritmaslikni ham juda istar edi. Shuning uchun ham u oʻgʻlini yoshlik xatolaridan va oʻz sevgisini uchratishidan "himoya" qilmoqchi edi.

Mana bugun aynan yakshanba edi va dab durustdan Miguelning qalami sinib qoldi. Keyin u mashq qogʻozlariga behosdan siyox toʻkib yubordi. Miguel onasini ovvora qilmaslik uchun oʻzi bozorga borishga qaror qildi. Bu kichik voqea boshqalar uchun oddiy holat edi. Lekin Malik uchun emas. Malik oʻgʻlini juda yaxshi bilardi. Oʻgʻlining odobi tartibi va maʼsuliyati uning bu baxonalarining yolgʻonligini sotib qoʻyayotgan edi. Malik hech narsani bilmagandek oʻgʻliga bozorga borishiga ruhsat berdi. Keyin esa ortidan oʻzining sodiq xizmatchisini aygʻoqchilikka joʻnatdi.

Aygʻoqchi Miguelga sezdirmasdan ortidan borar ekan uning bozorga emas raqqoslar koʻchasiga kirib ketganini koʻrdi. Lekin raqqoslar koʻchasiga kira olmadi. Chunki raqqoslar juda sezgir xalq boʻlib, ozgina boyroq koʻringan erkaklarni boshini aylantirib pulini shilib ketish qobiliyatiga ega edi. Shuning uchun Miguelning kuzatuvchisi raqqoslar koʻchasi oldida peshin vaqtigacha kutib qoldi.

Vaqt o'tgach nihoyat Miguel ko'chadan chiqib keldi. U kiyimlari orasiga yashirgan qalamlar va qogʻozlarini qoʻliga koʻtarib oldida shirin hayollar ichida nim tabassum bilan uyiga yoʻl oldi.

Kechki ovqatdan keyin negadir Miguelni otasi uni oʻz xonasiga chaqirdi. Bu suhbat Miguel oʻylganidan ancha jiddiy va qoʻrqinchli oʻtdi. Chunki otasi shu paytgacha Miguel bilan bunchalik jiddiy gaplashmagan edi.

Malik:nega aynan u yerga serqatnov bo'lganingni tushuntirib bera olasanmi -- xonadagi turg'unlik buzilib Miguelning yuragi tez ura boshladi va boshini yerga egkancha jim turishda davom etdi. Bu sukunatni sezgan Malik yana og'ir so'zlar bilan o'g'liga yuzlandi

Malik:bilaman o'g'lim menga yolg'on gapirmaydi, shundaymi Miguel -- bu gap Miguelni battar qildi va noiloj titragan ohangda javob berdi

Miguel:shunday ota -- yana birdan jim bo'lib qolib

Malik: ho'sh unda aytchi, nega aynan u joyga serqatnov bo'lib qolding. Bilaman men nimani nazarda tutayotganimni allaqachon tushunding -- jiddiylik bilan gapini tugatib xonasidagi derazaning oldiga bordi

Miguel:men shunchaki... U yerdagi sho'x ohanglar va raqslar menga yoqgan edi -- Miguel shularni aytib yana jim bo'ldi Malik esa boshini ortga burib ko'z qirini Miguelga tashladi

Malik:bilasan, men seni bolaligingdanoq do'stimning qiziga unashtirganman. Va bilasan men vadani buzish nomussizlik deb hisoblayman -- gapi orasida to'xtab Miguel nima deyishini kutdi

Miguel:lekin ota, menga buni doim aytib kelgan bo'lsangiz ham men buning tub manosiga tushunmaganman -- Miguelning tana ohangdagi bu javobidan so'ng Malik yana gap boshladi

Malik: Miguel endi voyaga yetding va ota sifatida men istasam ham istamasam ham odamlar orasiga qoʻshilib borayapsan bu albatta yaxshi lekin men avvolo erkak kishiman oʻz vadamning ustidan chiqib seni doʻstimning qiziga uylantiraman shunday ekan har bitta qaroringga javobgarsan. Oʻyin kulgu oʻtkinchi qiziqishlarga berilma. Bilaman sen raqqosalarga qiziqib qolgan yosh oʻsmirsan lekin sening qalligʻing bor shuni unitma. Agar shanimga dogʻ tushiradigan biror ish qilsang oʻzingni sahroda koʻrasan. Menga bunday oʻgʻil kerak emas
Ertadan senga tansoqchi beraman koʻchada seni nafaqat talonchilardan balki yengiltaklardan ham himoya qiladi -- Malik shu qadar so'zlarini qo'pollashtirgandiki Miguel bundan qotib qoldi. Miyasida esa har xil hayollar aylana boshladi

Miguel hayolida:Rafael yengiltak emas u hatto qiz bola ham emas! Nahotki u bilan ham koʻrisholmasam axir u mening birinchi yaqin ko'rgan insonim edi. Ertaga men u koʻchadan qanday oʻtaman, Rafael oldimga kelsa tansoqchi qoʻpollik qilib haydab yuborsa nima qilaman! Nega men bu so'zlardan keyin jahlim chiqdi, rostan ham u qiz bola emasku, uni mening nikohimga nima aloqasi bor. Hech bo'lmaganda u bilan vaqtlarimni mazmunli o'tkazayotgan edim...

Miguel shularni hayol qilarkan otasining gaplari uning qulog'iga eshitilmay qoldi. Malik esa yana anchagina gaplar bilan boshlagan gaplariga qoshimchalar qilib nasihat qilayotgan edi. Malik nasihat qilishni tugatgach o'g'liga u endi ortiq yosh bola emas, va shuning uchun his tuyg'ularga beriluvchan bo'lmasligini tayinlab xonasiga borishga ruxsat berdi. Miguel o'zi kutgan so'zlarni eshitgach xonasiga bordi. Keyin karavoti ustiga o'tirgancha chuqur o'yga cho'mdi

Miguel otasi bilan boʻlgan suhbatni oʻylab siqilsa ham Rafael bilan oʻtgan bugungi kunni eslash unu koʻproq hursand qilardi. Rafaelning nozik harakatlar bilan raqs tushishi ayniqsa turfa xil rangli matolardan iborat biroz ochiq kiyimining shamolda Rafaelga qoʻshilib raqs ijro qilishi Miguelni butunlay oʻziga sehrlab qoʻygan edi.Miguel Rafaelning qistovi bilan qoʻliga olgan doirasini ham chertishi esidan chiqib qoldi. Miguel har bir voqeani diqqat bilan qayta eslar va koʻz oldida Rafaelni koʻproq qoldirishni istar edi. U oʻzining oʻtgan shu bir haftalik quvonchli voqealarini bir bir eslab chiqar ekan qulogʻi ostida musiqa oʻrnida yangrayotgan otasining tashvishli soʻzlarini unitishni istar edi. Shu bilan birga Rafaelga bo'lgan his tuyg'ular aynan qanday manoda ekanini ham ko'p o'yladi

Ertangi kun

Miguel yana masjidga yoʻl oldi. Faqat bu safar Rafael bilan uchrashib oʻqish uchun energiya olish haqida shirin hayol surib emas. Ortidagi tansoqchisining oʻtkir nigohlari ostida. Hayolida esa soqchi Rafaelni haydab qoʻpollik qilmasdan oldin Rafaelga qanday qilib vaziyatni tushuntirish haqida edi. Aniqrogʻi u Rafaelga nima deyishni ham bilmas edi. Unashtirilgan qayligʻi uchun otasi uni boshini aylantirishi mumkin boʻlgan hammadan qoʻriqlayotganini aytadimi. Oʻzi olis Misrning bunday urf odatlari borligiga Rafael ishonadimi. Miguelni toʻgʻri tushunadimi yoki Miguel undan qutilishi uchun atayin shunday qilayapti deb oʻylasachi! Hafa boʻlib qolmaydimi? Agar toʻgʻri tushunsa ham keyin Miguel nima qiladi. Rafaelsiz u yana avvalgidek kula oladimi. Avvalgidek yashay oladimi....

Miguel shunday ogʻir hayollar bilan raqqoslar koʻchasiga yetib bormaslik uchun ogʻir ogʻir qadam tashlar edi. Ammo baribir ular shu koʻchaga kirib kelishdi. Miguel bu koʻchada koʻp vaqt oʻtkazganidan deyarli barchani tanib qolgan edi. Raqqoslar ham uni ochiqkoʻngil sahiy boshqalarga oʻxshamaydigan zodogon yigitcha sifatida yaxshi koʻrishar edi. Bugun esa shu mehrli koʻzlar Miguelga hayrat, tushunarsiz bir nigoh bilan bir bir qarab qoʻyardi.

Miguel bu qarashlarni butun tanasi bilan his qilar, oʻsha ochiqkoʻngil yaxshi yigit ulardan shunchalik yovsirab oʻzi bilan tansoqchi olib yuribdi deb oʻylayotganliklarini gumon qilardi. Agar bunday hayol Rafaeldan ham oʻtsa Miguel nima qiladi qanday oʻzini oqlaydi aqli ojiz

Ayni shu paytda Rafael hali ham uyida edi. Uning uyi o'sha ko'chadan uncha uzoq emas edi. Rafael bugun Miguelga tanishganliklari va orasidagi yaqin bo'lgan kunlar uchun Miguelga o'zi sevgan nog'orasini sovg'a sifatida tayyorlayotgan edi. Miyasida esa har xil ajoyib hayollar aylanib yurardi.

U bugun sovg'ani beegach qanday harakat qilishni mashq qildi. Hattoki Miguelning yuzidan o'pib qo'yish haqida ham o'yladi. Chunki Miguel unga yoqib qolgan edi. Miguel zodagon bo'lsada u bilan mazmunli o'tkazgan vaqtlarini eslab uni ardoqlardi. Lekin uni yoqtirishini qay yo'l bilan aytishga ikkilanayotgan edi.

Rafael hristian edi va unga bunday munosabatlarga cheklov yo'q edi. Va hatto ota-onasi ham uni o'zi sevgan inson bilan birga bo'lishini tasdiqlagan.

Bir muncha vaqtdan so'ng Rafael tayyorlanishni tugatib doimgi Miguelni kutib oladigan yo'l tomon shoshildi. U quchog'iga nog'orasini quchoqlab yugurib borarkan yo'l chetida bir-biriga pichir-pichir qilib turgan raqqos-u sozandalarni ko'rib to'xtab qoldi. Keyin esa ularga yaqinlashib nega ular bunday g'alati holda o'tirganlarini so'rash uchun yaqinlashdi

Rafael:sizlarga nima bo'ldi, nega bu yerda mahzun o'tiribsizlar. Odatdagi kabi quvonch va kuylar qani -- sozandalarga savolli tikilib gapirgancha

Sozanda:biz yoqtirib ardoqlagan bolakay kun kelib bizdan yovsirasa g'alati his ichdan o'tar ekan -- Rafaelning savoliga javoban sozanda shularni aytar ekan Rafael qotib qoldi

Rafael:aniqroq gapiring, nimani nazarda tutyapsiz -- biroz jahl bilan

Sozanda:men o'sha yosh va oppoqqina bolakay haqida aytyapman. U bugun o'zini ortidan tansoqchi yonlab kelibdi -- past va og'riqli ovozda.

Sozandaning bu gapidan so'ng Rafael umrida bormagan joyiga shoshib ketdi. U yo'lak bo'ylab masjidga boradigan yo'l tomon shoshildi, nog'orasi esa yerga tushib qolib ketdi.

Rafael bor kuchi bilan yugurib vanihoyat sekin va og'ir qadamlar bilan yurgan Miguel va yana bir odamni ko'rdi.

Rafael: Miiiiigueeeeel -- Rafael joyida turib bor ovozi bilan baqirar ekan, Miguel bu jarangdor ovozni darhol tanidi. Yuragi esa tovoniga tushib ketdi.

Miguel bir muddat to'xtamoqchi bo'lganida uning ortidagi tansoqchi unga qarab "oldinga yurishda davom eting janob Miguel" degancha uni oldinga yurishga majbur qildi. Ularni kuzatib turgan Rafael esa joyidan qimirlamadi ham va shunchaki Miguelning ketishini tomosha qildi.

Bir necha soatlardan so'ng

Oradan ancha vaqt o'tdi, Miguel ham tansoqchisi bilan birga uyga qaytayotgan edi. U yana raqqoslar ko'chasidan o'tarkan bu safar Rafaelni ko'rmadi. Raqqos va sozandalar ham ertalabki kabi chetdan turib uni kuzatishardi. Miguel bu qarashlardan o'zini noqulay his qilardi va oldinga qarab yurishda davom etardi.

Miguel hech kimga e'tibor bermaslik uchun harakat qilardi. Ammo baribir uning e'tiborini bir narsa tortdi. Bu yerda yotgan Rafaelning sevimli nog'orasi edi. Rafael uni singanidan keyin qaytib olib ketmagan edi. Miguel esa buni ko'rib ichidan yana nimadir o'tdi. Aybdorlikmi? Yoki shunga o'xshash. Bu his nima bo'lishidan qati nazar baribir Miguel to'xtay olmasdi va shunchaki u nog'orani oldidan chetlab o'tishga majbur bo'ldi.

Ular uyga qaytgandan so'ng Miguelning tansoqchisi Malikga hisobot berdi. U bugun Miguelning harakatlari va uning raqqoslar orasida orttirgan do'sti haqida ham aytdi. Bu holat Malik uchun vaziyatni biroz yengil qildi va oz bo'lsada havotiri ortga chekindi. U o'g'lini qizlar bilan tanishmaganidan mamnun bo'ldi va yana o'z ishlariga qaytdi.

U bilmasdi, u havotir olmayotgan o'sha bolakay o'g'lining do'sti emas balki do'stdan ham yaqin odami edi...

Biroz vaqtdan so'ng kechki ovqat oilaviy tarzda odatdagi kabi o'tkazildi. Miguel oldingi kabi jim va sokin edi. Malik ham uni so'roq qilmay shunchaki kechki ovqatdan huzurlandi. Ovqatdan so'ng Miguel onasiga ovqat uchun minnatdorchilik bildirib o'rnidan turib o'z xonasi tomon yo'l oldi. Hayolida esa faqat bugungi Rafaelning uning ortida qolgani va uning singan nog'orasi edi.

U xonasiga yetib kelib ichkariga kirdi. O'zini yotog'iga otdi va yana o'y hayollar bilan o'zini "bo'g'di"

Rafael:senga nima bo'ldi Miguel -- xonada yana o'sha jarangdor ovoz yangrar ekan Miguel darrov boshini ko'tardi va xonasi balkoni oldida turgan Rafaelni ko'rib tosh qotdi. Rafael bo'lsa uning bu holatini ko'rib u tomon yaqinlashdi va yana qayta o'sha savolni berdi

Rafael:senga nima bo'ldi deb so'rayapman Miguel -- Rafael bu safar balandroq ohangda gapirarkan Miguel o'rnidan turdi va past ovozda Rafaelning savoliga javob berish o'rniga u ham savol berdi

Miguel:mendan hafa bo'ldingmi Rafael?

Rafael:bu mening savolimga javob emas, savolimga javob ber yaramas -- bu gapdan so'ng Miguel o'z onggidan tashqari bo'lgan ishni qildi va Rafaelga yaqin kelib uni mahkam quchoqladi.

Miguel:agar seni hafa qilgan bo'lsam uzur so'rayman. Bugun meni chaqirgan payting qaramoqchi edim ammo bunga tansoqchi yo'l qo'ymadi. Men bu uchun afsusdaman, sevimli nog'orang uchun ham afsusdaman -- Miguel ovozida titroq bilan shularni aytar ekan Rafaelning yuragi tez urib ketdi. Tanasida turgan Miguelning qo'llari uni bir zum aqlidan ayirdi. Birinchi marta yoqtirgan insoni uning tanasiga tegkanidan hissiyotlari to'polon ko'tardi. Keyin esa u ham o'z qo'llarini Miguelning yelkasiga o'rab javoban quchdi

Rafael:men sendan hafa emasman, nog'ora esa men shoshilgan paytim yerga tushib sindi. Men shunchaki sendan havotir oldim. Sening ko'zlaringni ko'rib nimadir noto'g'ri ekanini tushundim. Shuning uchun ham shu yerdaman -- Rafael ohista shularni aytar ekan Miguelning bu gaplardan ko'ngli ko'tarildi va Rafaeldan uzoqlashdi. Rafael esa Miguelni qo'yib yuborishni hoxlamagani uchun hoxlab hoxlamay uni qo'yib yubordi

Miguel:bu gaplar meni ancha tinchlantirdi. Men shu qadar o'zimni aybdor his qilgandimki buni tariflab bera olmayman -- Miguel biroz tushkun ahvolda so'zini tugatar ekan Rafael yana qayta unga yaqinlashdi va hissiyotlari sezilmasligi uchun Miguelning yuzini qattiq ushlab huddi urishayotgandek gapirdi

Rafael:endi gapir, sen bilan nima sodir bo'ldi? Nega bugun tansoqchi bilan eding -- Rafael shu savolni berar ekan Miguel jim qoldi. Gapni nimadan boshlashni bilmadi. Rafaelga qaylig'i bor ekanini aytish kerakmi - yo'qmi o'ylandi.

U shu holatda jim turar ekan eshik keskin ochildi va xonaga Miguelning onasi Isabella kirib keldi. Ichkariga kirgan ayolni ko'rgan Rafael biroz hayiqib Miguelning yuzidan qo'llarini keskin oldi

Isabella. Miguelning onasi. Ispaniya hristian ayoli. Miguel aynan onasiga o'xshaydi

Xonaga kirgan Isabella o'g'li va boyagina uning yuzidan ushlab turgan qorachadan kelgan yigitchaga qarab turarkan eshikni sekin ortidan yopdi. Keyin esa ohista qadamlar bilan ularga yaqinlashdi.

Isabella: Miguel bu seni do'stingmi, meni bilan tanishtirmaysanmi? -- Isabella shu qadar hotirjam va hushmuomala gapirar ediki Rafael hayron qoldi. Miguelning esa yuragi tinchlandi. U otasi o'rniga onasini ko'rganidan hursand edi

Miguel:onajon siz bu haqida otamga aytmaysiz to'g'rimi -- onasiga yaqin kelib so'ragancha

Isabella:albatta yo'q unday qilmayman. Men shunchaki sendan habar olish uchun kelgan edim. Kechki ovqat paytida ham juda hafa eding -- Isabella shularni aytib o'g'lining boshidan silar ekan u tinchlandi.

Miguel:havotirga qo'yganim uchun uzur. Tanishtirishga ijozat eting, bu mening yaqin do'stim Rafael. U juda mohir raqqos -- Miguel Rafael tomon o'girilib shularni aytarkan Rafael ham Isabellaga salom berdi

Rafael:siz bilan tanishganimdan hursandman Miguelning oyisi

Isabella:meni Isabella deb chaqirishing mumkin Rafael. Va... O'g'lim bilan do'st tutinganing uchun rahmat. Men sizlarni holi qoldiraman. Miriqib suhbat quring -- Isabella jilmayib shularni aytgancha xonadan chiqib ketdi. Rafael esa Isabellaning yuzidagi mehr va hotirjamlikni ko'rib Miguel aynan kimga o'xshashini bilib oldi.

Oradan soniyalar o'tib Miguel yotog'i oldiga borib o'tirdi va Rafaelni ham oldiga taklif qildi. Rafael bu ishoradan keyin Miguelning oldiga o'tirdi. Keyin esa chala qolgan suhbatni davom ettirdi.

Rafael:endi gapir, nega bugun tansoqchi bilan eding. Sen bilan nimadir sodir bo'ldimi -- Rafael biroz havotir bilan Miguelga savol berarkan Miguel nima deyishni bilmay qoldi.

Rafaelga otasi uni qaylig'i bor ekanligi sabab tashqi dunyo va mumosabatlardan cheklab shu ishni qilganini aytgisi kelmasdi.

Miguel:shunchaki otam meni o'yin kulguga chalg'ishimni istamadi. O'tkan bir hafta mobaynida mening harakatlarim o'zimni sotib qo'ydi, otam esa bundan shubhalanib ortimdan odam jo'natibdi. Va mana otam men haqimdagi gaplarni bilgach boshqa o'zboshimchalik qilmasligim uchun tansoqchi yonladi -- Miguel biroz duduqlangancha shu yolg'onlarni aytar ekan Rafaelning yuzi qoraydi va sapchib o'rnidan turdi

Rafael:bu qandayin adolatsizlik! Nima seni bu hayotdan zavqlanib yashashga haqqing yo'qmi?! Nega otang senga bu qadar qattiq qo'l! Bular senga yoqadimi Miguel? -- Rafael jahl bilan shunaqa tez gapirdiki Miguel ilgari uni bu holatda ko'rmagan edi.

Miguel:gaplaring to'g'ri, ammo nima bo'lganda ham u mening otam. Men esa o'g'il sifatida otamning qarorlariga bo'ysunaman

Rafael:ammo mening otam bunday qilmagan bo'lardi. U men hoxlagan narsam eng yaxshisi bo'lishini qarorlarni doim o'smir yigit sifatida o'zim qabul qilishimni aytadi.... -- Rafael gaplari orasida darrov to'xtab qoldi va bir nuqtaga qarab turgan Miguelga qarab yana joyiga o'tirdi va bu masalani yopish kerak degan qarorga keldi

Miguel:sen va men... Endi ko'risha olmaymizmi -- Rafaelga qaragancha shularni aytib

Rafael:albatta unday emas, hoxlasang men doim sening uyinga shu vaqtda kelaman. Keyin biz birga vaqt o'tkazamiz, suhbatlashamiz va balki raqs ham tusharmiz -- Rafael o'ziga ishongan holda shularni aytarkan Miguel biroz bo'lsada chehrasi ochildi. Buni ko'rgan Rafael esa hursand bo'lib Miguelning yuzidan o'pdi va o'rnidan turdi. Miguel esa bu o'pich nima uchun ekanini tushunmay Rafaelga qarab turardi

Rafael:bu taklifim senga yoqdi, demak har kecha men shu yerga kelaman. Bugun esa dam ol, kuch to'pla. Ahir ertaga energiyaga boy kun bo'ladi! Ertagacha Miguel -- Rafael o'zida yo'q hursandchilik bilan balkonga chiqib u yer orqali tomma-tom sakrab pastga tushdi.

Miguel esa Rafaelning ohirgi gaplaridan yanada hursand bo'ldi, yuziga tabassum yugurdi. U ertangi kun haqida o'ylab shirin hayollar bilan boshini yostiqqa qo'ydi. Bugungi hafagarchiliklar uni butkul tark etdi. Bu paytda uyning tomiga chiqib olgan Rafael esa Miguel bilan bo'lgan ishlarni eslab shunchaki quvonardi.

Har bir teginish, tanalar tanalar orasida bo'lgan qo'l harakatlari va labining suyuklisiga tegkanini eslash Rafaelning notinch urayotgan yuragini battar qilardi. Hattoki shu o'ylar sabab ko'ziga uyqu ham kelmadi. Shu bilan birga u ertangi kunni intiqlik bilan kutardi.

Ertangi kun Miguel tansoqchisi bilan raqqoslar ko'chasidan o'tdi va yo'lakda Rafaelni ko'rib hursand bo'ldi. Kechki payt esa Rafael Miguelning uyiga bordi. U uchun bir ikki xil antiqa buyumlar olib keldi. Suhbatlashishdi va ortiqcha shovqinlarsiz raqsga tushishdi. Miguel yana Rafael bilan birga bo'lganidan shod edi. Uning qaytishi Miguelning yuzidagi tabassumni ham qaytarga edi.

Boshida 3kun ular uchun biroz sergaklikni talab qildi. Ammo keyingi 2kun ularning tajribasini yaxshiladi. Ularga qulay bo'lgan yana bir narsa Miguelning xonasi uyning chekki qismida ekani va uncha baland bo'lmagan tovushlar asosiy xonalargacha bormasdi.

Miguel baxtli edi, uning yuragida tushunarsiz hislar uyg'ongan edi. Har gal Rafaelga qaraganida yuragi o'z o'zidan tezlashib ketardi. Rafael esa shu o'tkan kunlar davomida Miguelga yanayam yaqinroq bo'lishga talpindi. Uning yuragi quchoq va raqslardan ko'ra ko'proq narsa hoxlardi. U Miguelga bo'lgan his tuyg'ularini ochishni istardi, undan yana bir bor o'pich hoxlardi. Lekin vaqt va mansab chegarasi bularni biroz cheklardi. Ammo 1haftadan ko'proq vaqt o'tgach Rafaelning hislari boshqa qamal bo'lishni istamadi va Miguelga bo'lgan hislarni to'kib sochishni tanladi.

Raqs payti

Miguel Rafael bilan birga raqs tushar ekan uning haraktlariga sehrlanib qoldi. Rafael esa uning qo'llarini o'z beliga o'raganchabiroz ehtirosli raqs boshlashni hoxladi.

Rafael har gal belini qimirlatganida, uni ushlab turgan Miguelning qo'llari ham u bilan teng ravishda harakat qilar edi.

Rafael:bu harakatlar senga yoqyaptimi, yanayam jo'shqin raqs hoxlaysanmi -- Rafael yuzi bilan Miguelning yuziga yaqin keldi, Miguelning qo'li esa hali ham Rafaelning belida edi. Ko'zlar bir biri bilan to'qnash kelib Rafael hislariga yengildi ko'zlarini yumib belida turgan Miguelning qo'llarini ushladi va Miguelning tanasiga yaqinroq bo'ldi.

Rafaelning bu harakatlari Miguelni aqldan ozdirdi, u nima qilishni bilmay qoldi. Qarshisidagi yigit nimani hoxlayotganini bilmasdi va buni shunchaki raqs deb qabul qildi. Ammo Rafael bunday o'ylashiga yo'l qo'ymadi va qo'llarini uning qo'llaridan olib Miguelni quchoqladi. Boshini esa uning ko'ksiga ohista qo'ydi.

Rafael:seni sevaman Miguel -- bu so'zlarni eshitgan Miguel tosh qotib qoldi, quchog'idagi "do'stining" hotirjam ko'zlariga qaradi. Hayoli esa ming tomonga bo'linib ketdi. U darhol otasining qo'pol ohangdagi so'zlari va qaylig'i bor ekanini yodiga oldi. Ammo quchog'idagi Rafaelni qo'yib yuborishni ham istamas edi. Chunki o'zi ham uni yoqtirar edi, ammo bunday qilish uchun unda imkon yo'q edi.

Oradagi sukunat sabab Rafael boshini ko'tardi va Miguelga qaradi

Rafael:senda men uchun javob yo'qmi... Yoki ikkilanyapsanmi -- Rafael birinchi marta qo'rquv ovozida Miguelga murojaat qildi. Miguel esa uni bu holatda ko'rib nima qilishni bilmay qoldi. Allaqachon quvonchiga aylanib bo'lgan Rafaelning yuragini sindirishni istamas edi

Miguel: yo'q Rafael unday emas, men shunchaki... -- Miguel gapini tugatib ulgurmay Rafael kulgu bilan gap boshladi

Rafael:sen shunchaki biroz tortinchoqsan holos. Shuning uchun buni menga ayta olmayapsan shundaymi? Men doim ko'zlaringdan barcha narsani o'qiganman Miguel. Sening tana tilingni yoddan bilaman va yuragim bilan sezaman -- Rafael shularni aytib qo'llarini Miguelning yuziga olib bordi va uning yuzini siladi. Miguel ham o'z qarorlariga qarshi titragancha qo'lini Rafaelning yuziga olib bordi. Rafael buni sezib darhol mushuk kabi uning qo'liga yuzini ishqadi.

Bu holatni kuzatayotgan Miguel ko'z o'ngidagi yigitga qattiq bog'lanib qolganini tushundi va biroz ko'zi yoshlandi.

Miguel hayolida:men Rafaelni bu qadar yoqimli ekanini hech semagan edim. Mana qarshimda kuzatib buning guvohi bo'ldim. U ajoyib, sho'x va juda mehribon. Nega hayot men uchun bu qadar shafqatsizlik qilyapti. Men yoqtirgan insonim bilan emas, umrim bino bo'lib ko'rmagan inson bilan birga bo'lishim kerak. Nega?...
Men Rafael bilan birga bo'la olmasligimni boshidanoq aytishim kerak edimi... Shunda Rafael menga bu qadar bog'lanib qolishi oldin uni hafa qilmay aytgan bo'lardim. Ammo endi kech, Rafael menga qattiq bog'lanib qolgan. Mening aytadigan gaplarim esa uning yuragiga xanjar kabi kiradi... Lekin tan olaman, Rafael men ham seni sevaman

Miguel shularni ichida o'ylar ekan Rafael keskin harakat qildi va Miguelning lablariga yaqin kelib shunchaki qisqa o'pich qoldirdi va yana uning quchog'iga kirdi

Miguel: Ra... Rafael.....

Rafael:seni sevaman Miguel

Rafael quchoqlagancha shularni aytar ekan Miguel lablariga bosilgan o'pich sabab o'zini yo'qotdi. Keyin esa quchog'idagi Rafaelni keskin qo'yib yuborib ish stoli tomon shoshildi. Rafael bunday keskin harakatlardan ajablandi va Miguelga qarab turdi. Miguel esa ular orasidagi bo'lgan ishlarni tahlil qilardi. Yaxshiyamki Miguel vaqtida Rafaelni qo'yib yuborgan edi. Chunki bir necha soniyadan keyin xonaga Miguelning otasi Malik kirdi. O'g'li va bir begona yigitni ko'rib g'azablandi. Buni ko'rgan Miguel dovdirab qoldi, Malik esa tansoqchisiga Rafaelni olib chiqib tashlashni buyurdi.

Tansoqchi Rafaelni olib chiqar ekan, Rafael tinmay qarshilik qildi. Miguel esa otasiga qarshilik qilish uchun oldinga chiqdi

Miguel:ota, u bilan nima qilasizlar. Ahir u aybsiz, qolaversa mening do'stim -- asabiylashgancha gapirib

Malik:men seni ogohlantirgan edim Miguel, lekin sen mening qoidamni buzding. Yengillik sifatida sen emas u sahroga ketadi. Tansoqchi uni karvonga qo'shib yuboradi va u boshqa qaytib kelmaydi -- Malik yo'g'on ovozda shularni aytib o'g'liga orqa o'girdi va xonadan chiqib ketdi.

Tansoqchi Malik aytgandek tinimsiz harakat qilayotgan Rafaelni karvonga qo'shib yubordi. Miguel esa o'zi qilib qo'ygan ishlar uchun tinmay o'zini la'natladi. Endi ularning yo'llari o'zaro ayrilgan edi. Rafael endi karvondagilar bilan sayohat qilsa, Miguel bu yerda yana eski hayotiga qaytgan edi. Rafaelda hali ham umid bor edi. U bir kunmas bir kun yana kardovaga qaytib Miguel bilan birga bo'lishiga ishonar edi. Ammo Miguelda bir tomchi ham umid qolmagan edi...

Oradan yillar o'tdi

Mana necha yil deganda Rafael savdo karvonlari bilan qo'shilib kardovaga qaytdi. U endi ilgarigi kabi o'smir emas balki yetuk bir erkakka aylangan edi va gitara chalishni ham o'rganib olgan edi. Necha yillardan so'ng ona yurtiga qaytib Rafaelni hursand qilardi. Rafael birinchi navbatda o'zi katta bo'lgan ko'cha tomon yo'l oldi va yo'l davomida bolaligida o'tkazgan barcha hotiramarni yodga oldi. Rafael o'sha eski ko'chaga yaqinlashar ekan u yerning ancha o'zgarib ketganini payqadi. Lekin shunday bo'lsa ham Miguel bilan birga raqs tushganlari shundoq ko'z o'ngida gavdalanar edi.

Bu ulg'aygan Rafael va allaqachon 22 yoshda. (Bu mani qorovoycham🥹🫶mani asalim)

Bu paytda savdogarlar uyida

Leila:azizim iltimos siz ham kiyinib oling ha demay yo'lga otlanamiz

Miguel:albatta hozir 5 daqiqa

Ha bu Miguel va uning rafiqasi Leila. Miguel yaqinda unga uylandi va hozir birga yashashyapti. Hozir esa ular Leilaning ona yurti misrga borishga hozirlik ko'rishyapti. Bu holatda esa Miguel ularning udumlariga mos kiyinib olishi kerak.
Miguel allaqachon oilali bo'lgan bo'lsa ham uning hayollarini Rafaelning nafis raqslari tark etmas edi. O'sha paytlardagi Rafaelning ozg'in tanasi ijro etgan har bir raqs hali ham Miguelning ko'z o'ngida edi. Shu bilan birga Miguel Rafaelga qilgan bunday og'riqli javobi uchun haligacha o'zini ayblab kelar edi

Ulg'aygan Miguel, yoshi 21 da. Mana oradan shuncha vaqt o'tsa ham uning yuzidagi sokinlik zig'ircha ham o'zgarmagan

Tayyorgarlik tugaganidan so'ng Miguel rafiqasi bilan birga karvon tomon yo'l oldi. Ularning ustiga kiyib olgan kiyimlari barchani o'ziga jalb qilardi, va ularni taniganlar shunchaki pichir pichir qilishardi. Bundan tashqari ko'cha kezib yurgan Rafaelni ham bu holat e'tiboridan chetda qolmadi. U musulmonlar kiymida oldinga qarab yurayotgan ayol va erkak ortidan kuzatishni boshladi, chunki undagi qiziquvchanlik hali ham yo'qolmagan edi. Rafael yana va yana oldinga yurib borarkan odamlarning turli gaplarini yo'l yo'lakay eshitib ketdi. Kimdir "ahir bu ular" desa kimdir " savdogar Malik bir so'zli erkak u va'dasida turib o'g'lini do'stining qiziga uylantirdi" derdi

Bu kabi g'alati gaplarni eshitayotgan Rafael shunchaki ensa qotirgancha yo'lida davom etdi. U ularga yetib olganida ularning old tomoniga o'tdi. Ayolning ham erkakning ham yuzi berk edi. Rafael tepadan turib yaxshilab kuzatar ekan ichidan nimadir uzilgandek bo'ldi va yigitga anchayin tikilib qoldi

Ularning kiymi (Miguelning ham yuzi berk🗿👍)

Rafael:bu ko'zlar... Men adashmayapman, u aniq Miguel. Men bu ko'zlardagi mahzunlikni juda yaxshi eslab qolganman. O'sha hotirjam qadamlar va harakatlar. Miguel bu sensan ammo nega bu holatda -- Rafael shularni o'ylab ularga tikilarkan darrov yo'l davomida eshitib kelgan gaplarni esladi. Keyin esa zudlik bilan pastga tushib duch kelgan odamdan ular haqida so'radi

Rafael:hoy qariya, bu ayol va erkak haqida biron nimani bilasizmi? -- Rafael oldodagi inson bilan suhbatlashib turgan cholni o'ziga qaratdi. Chol ham Rafaelga hayrat bilan qarab uning savoliga javob berdi

Chol:nega ularga bu qadar qiziqib qolding?

Rafael:bu bilan ishingiz bo'lmasin, undan ko'ra ular haqida ayting -- Rafael asabiy holda shularni aytar ekan chol biroz hayiqdi va Rafaelga kerakli javobni aytdi

Chol:ulardan biri savdogar Malikning o'g'li, biri esa Malikning yaqin do'stining qizi Leila. Adashmasam yigitning ismi Miguel edi, Leila esa uning rafiqasi. Men ham uncha yaxshi bilmayman lekin eshitishim bo'yicha Malik urf odatga ko'ra o'z o'g'lini bolalik paytlari do'stining qiziga unashtirgan. Bu mening barcha bilganlarim yana nimadir kerakmi? -- chol shu joyda gapini tugatdi Rafael esa bu yerda nimalar bo'layotganiga va aslida Miguel nega uning sevgisiga javob qaytarmaganiga tushunib yetdi.

Rafael ohirgi bor qisqa kuldi ko'zlari esa yoshdan to'lgan edi. U oldinga qarab ketayotgan sevgilisi Miguel va uning oldidagi rafiqasini Leila qarab shunchaki jilmayishda davom etdi. Uzoq vaqtlar qo'yib yuborishni hoxlamagan insonini qo'yib yubordi. Miguelning boshidan o'tgan qiyinchiliklarni tasavvur qildi. Keyin esa shunchaki ortiga qaytib o'z gitarasini oldi va dunyo bo'ylab sayohat qilishni tanladi.

U sevgisiga sodiq qoldi, boshqa bilan munosabat qurmadi. Har bir yangi shaharga borganida ko'chada bolalar va musiqa ihlosmandlari uchun musiqa chalib berar edi. Shu yo'l bilan u boshqalarni hursand qilardi, lekin shu bilan birga bu qo'shiqlar o'tmishda Miguel bilan birga bo'lib o'tgan kunlarni esga solar edi....

The end💫