Правила!

1. При неуважении владельца/администрации/участников карается баном.

2. Заявки принимаются от трёх штук, поэтому просим проявлять терпение.

3. Все ссоры и конфликты обсуждайте в личке, чат создавался не для разборок. За участие в конфликте участники получают варн.

4. При взятии реста – сообщайте одному из админов или владельцу.

5. Обсуждение политики/религии в негативном ключе. Публикация материалов с расчленёнкой или шокирующего контента. Нецензурная лексика, оскорбления (включая личные, по полу, нации, расе).

6. Спам – моментально бан.

7. Норма в неделю 700 сообщений. Дневная норма 100. Дневная норма может провериться в рандомный день, но за час/два до чистки мы предупреждаем.

8. Реклама других конференций/семей/кланов/чатов запрещена, выдаётся бан.
Слив чата — бан.

9. калл могут использоваться только администрация.

10. Обсуждения каких либо личностей в плохом ключе карается предом и мутом, мы стараемся сохранять со всеми нейтралитет.

11. 18+; обсуждение порнографии или секса разрешено, но переход границ повлечет за собой бан.

Tong yorishmasdan telefon orqali kimgadur buyruq berishni boshlagan Taehyung asabiy edi, aniqrogʻi hayajon ichida edi.

Toʻy oʻtkazish uchun maxsus joy, mehmonlar roʻyxati va yana allambalo narsalarni aytib turar ekan orqasidan Mira quchoqlab gapini boʻldi.

- Hashamatli toʻy istamayman, shunchaki qonuniy nikohdan oʻtaylik.

Qizning bu gapi Taehyungni yanada ajablantirdi ammo rozilik berdi.

Kun boʻyi doʻkon kezib shopping qilishdan charchamagan Mira kechga yaqin toʻy libosiga oʻxshash bejirim koʻylagi hamda koʻylakka monand tanlangan taqinchoqlar bilan orolandi.

Nikoh oʻquvchi mudir kelganini aytish uchun xonaga kirgan Taehyung qizning chiroyidan sarmast qoldi.

- Judayam chiroylisan, ishon. Farishta misoli.

- Farishtaligim qolmadi, Taehyung. Aytgancha tayyor boʻlganman allaqachon pastga tushamizmi?

- Albatta.

Yigit qizga oq liliyalardan tayyorlangan guldastani berib, qoʻllaridan ushlab pastga olib tushdi.

Nikoh oʻqildi, guvohlar tomonidan tasdiqlandi, qonuniylashtirildi.

Taehyung xursand edi. Ichiga sigʻmasdi. Sevgan insonini oʻziniki qilgandi allaqachon.

Kichkinagina doʻstlar davrasidagi suhbatdan soʻng Taehyung Mirani koʻtarib xonasiga olib ketdi.

Xona yangi oilaning ilk tuni uchun ajablanarli darajada goʻzal hozirlangan edi.

Mira xonani koʻrib sevindi. Gullar bilan bezalgan yotoqqa Taehyungdan oldin yotib oldiyu oʻrnidan turgisi kelmasdi. Soʻngra Mira barobar yigit ham yotoqqa oʻrnashib oldi.

Toʻsatdan Mira oʻrnidan turib ketdiyu, yuvinish xonasiga kirdi. Nima boʻlganini tushunmasdan poylab oʻtirgan yigit yuragi gʻashlandi. Ammo bu nooʻrin ekanini qiz chiqqach angladi.

Ilk tun uchun monand kiyinib chiqqan Mira yuzida tabassum bilan yigit oldiga yaqinlashdi, koʻksidan itarib yotoqqa tashladiyu oʻzi ham ustiga chiqib oldi.

Ertalab Taehyung uygʻonar ekan yoni boʻm boʻsh edi, paypaslab qayta qidirdiyu oʻrnidan sapchib turdi.

Qizni qidirib butun uyni keib chiqdi ammo Mira yoʻq edi. Aksiga olib bugun oʻqish ham amaliyot ham yoʻq aksincha, dam olish kuni edi.

Hafsalasi pir boʻlgan yigit hoʻrsinib oʻz xonasiga kirdi. Yotoqqa oʻzini tashlar ekan tagida shiqirlagan narsa sabab seskandiyu oʻrnidan turdi, bir parcha qogʻoz ekan.

Qozgʻozni olib tashlash uchun qarasa, unda yozuv bir edi, aniqrogʻi Miraning xati. Tezda oʻqishni boshladi.

" Aytmasdan ketib qolyapman, buning uchun uzur soʻrayman. Ammo ketishim kerak edi yoʻqsa, suzga ziyonim tegadi, har safar siringizni bilib olish uchun yoki qasos olish uchun mendan foydalanishadi, tan olmaysiz ammo men allaqachon sezib boʻlganman. Men sizning nozik nuqtangizga aylanganman. Bu uchun oʻzimni kechira olmayman, kimgadir azob berguvchi inson boʻlishni rostdan ham xohlamagandim. Bir birimizdan uzoq boʻlsakkina ikkalamiz ham tinch yashaymiz, aniq bilaman, siz ham meni unutib yuborasiz koʻp oʻtmasdan koʻnikasiz xatto koʻrganingizda tanimas darajada unutarsiz. Menga qilgan yaxshiliklaringizni xech birini qaytarishga qurbim yetmaydi, ammo men harakat qilaman kun kelib menga qilganlaringiz barini oʻzingizga ham qaytarishga.
Iltimos qilaman meni unuting, oʻylamang. Shunchaki koʻniking mendan oldin ham yashay olgansiz keyin ham yashay olasiz.
Yana bir gapni tan olishga qoʻrqardim. Men ham sizni sevaman, ammo birga boʻlishimiz inkonsiz.
Sizning mehribon singlingiz MIRA"

Ilk bora Taehyung tasirlanib koʻz yosh toʻkdi. Hech qachon ojizlik koʻrsatmagan yigit ayriliqqa bardosh bera olmasdan oʻksindi. Koʻngli boʻshab qolgandi goʻyo.

—Taehyung
'Sen xohlagancha boʻlsin Mira, ammo taqdir boʻlsa yana koʻrishamiz, yana birga boʻlamiz. Bu safar kasbimiz yoki ojizligimiz bizga toʻsiq boʻlolmaydi'

~Hozirgi vaqt

Taehyung qiz òtirgan stul atrofida takror takror aylanishdan toʻxtamas edi.

Mira boʻlsa yigitning qilishi mumkin boʻlgan ishlarini oʻylab dagʻ dagʻ titrardi. Nargi tomonda Jeon Jungkook mushuk sichqon kabi koʻrinayotgan juftlikka qarab jilmayib oʻtirardi.

- Mira, tanangdagi titroq hattoki menga ham sezilyapti, bunchalik qoʻrqmasangchi Taehyungni bilmaysanmi yoki? – qizning qoʻrquvidan mazza qilayotgan Jungkook gapga kirdi.

- U men bilgan Taehyung emas, 5 yil ichida qanchalik oʻzgargan bilmayman hattoki kim bilsin ...

- Mira Mira MIRA MEN SENGA QACHONDIR OZOR BERGANMIDIMKI MENDAN QOʻRQASAN OVOZINGNI OʻCHIR QOʻRQYAPMAN DEGAN GAPLARINGNI BOSHQA ESHITMAY AKS HOLDA ASL SHAYTONNI KOʻRASAN!

Baqirib aytilgan gaplardan sòng Mira qoʻrquvi yanada kuchayib yigʻlay boshladi. Ha u haq edi. Bu Mira tanigan Taehyung emas. U 5yil ichida shu darajada oʻzgargan ediki faqat chehrasini tanish mumkin edi.

Mira boshini yon tomonga burib, ovozini ichiga yutgancha yigʻlay boshladi.

Taehyung boʻlsa battar quturib, xonadagi bor bud narsani sindirardi.

Jungkook vaziyat qaltis ekanini anglab sekin Taehyungni tinchlantirdi.

- Taehyung, TAEHYUNG DEDIM. Qara qizni qanchalik qoʻrqtyapsan. Shu sababdan olib kelganmidik uni bu yerga? Aslida tinchgina gaplashib, xammasini hal qilish uchun olib kelmadikmi uni? — Taehyungning yelkasidan ushlab turib koʻzlariga yov qarash qildi.

— Toʻgʻri, xaddimdan oshdim, endi oʻzimni yigʻishtirib olaman.

Taehyung xona boʻylab u tomon bu tomon yurib oxiri oʻziga kelgach, boshini eggancha yigʻlab oʻtirgan Mirani oldiga keldi. Iyagidan ushlab koʻzlarini tutashtirdi.

— Kechir, oʻzimni yoʻqotib qoʻydim, Mira, goʻzalim, sen bilan munosabatimizni tiklamoqchoman. Qara oradan 5 yil oʻtdi hamki hamon senga talpinmoqdaman. Kel endi birga boʻlaylik, sogʻinganman seni.

Mira qaltiragancha yuzidan tomchilar oqib tusharkan gapirishga ham haypiqardi. Soʻngra 'hoʻp' ishorasini qilib yuzini yigitdan burib oldi.

— Muammo hal endi, Miller xonim. Prokuror sifatida aytishim kerakki, qilmishingiz uchun eng ogʻir jazoga mahkum qilinishingizni soʻrayman, hurmatli sudyadan.
Jungkook oradagi qaltislikni kamaytirish uchun xazil qilib gapirdi.

— Demak, prokuror aytganidek, ogʻir jazoga mahkum qilinasiz, Miller xonim. Qanday jazo bersam adolatli boʻlar ekana? Ha, bir tuningizni meni qiynoqlarim ila oʻtkazasiz.

Koʻz oldida kap katta erkaklar qilayotgan maynavozchilikka Mira qoʻrquvi yoʻl qoʻymay koʻndi.

Taehyung Mirani qoʻllarini boʻshatdi, qiz oʻzi yurishga harakat qilgan onida qoʻrquvdan qaltiragan tanasi pastga yiqildi.

Yigʻisi battar kuchayib, ingray boshladi. Bunday holatni kutmagan yigitlar bir biriga hayron boqib qolishdi, soʻngra Taehyung qizni koʻtarish uchun egilgan oni Mira oʻzini sal olib qochdi, Taehyung hayratda, ammo baribir dadillik bilan Mirani koʻtarib oldi.

Qiz koʻz yoshlari toʻxtamasdan yigʻlab ketar ekan, Taehyung yuragi ogʻrirdi. Uni shu darajaga kelgunicha qoʻrqitgani uchun oʻzini ayblardi.

Mirani koʻz yoshlari manzilga yetib kelgunicha tinmadi, soʻngra uxlab qolganini sezgan yigit uh tortib qizni yana koʻtarib uyga olib kirib ketdi.

Ertalab qizning koʻzlari arang ochildi, yigʻlayvergan koʻzlar shishib qizarib ketgan edi.

Mira sekin oʻrnidan turib, xonadan chiqish uchun eshikka bordi ammk eshik qulf edi. Shovqindan bir chekkada stulda oʻtirib uxlab qolgan Taehyung uygʻondi.

— Urunma, ocholmaysan, ochilmaydi — sokin gapirdi.

— Ketishim kerak qoʻyib yuboring — yigitning gapidan soʻng ham eshikka qayta qayta urib qoʻyardi.

— Mira, tinchlan, qoʻyib yubormayman seni dedim, oʻrningga borib qayta joylash.

— Itmanmi oʻtir desa oʻtirib tur desa turib? — achiqlangan qiz ovozi biroz koʻtarilib gapirdi.

— Itsan demadim, menga qarshi gapirishni bas qil. Sen bilan odamga oʻxshab gaplashib olmoqchiman.

— Odamga oʻxshab? Shunaqa boʻladimi odamga oʻxshab gaplashish? Oʻgʻirlab ketish, qamab qoʻyish? Sizlarda shunaqa boʻladimi?

— Yetar Mira, tilingni tiy dedim, sabrimning ham oxiri bor. Hamma gapingga chidayapti deganim sabr kosasi toʻlmadi deganimas.

— Ha sizlarda toʻladi faqat sabr kosangiz, biz ham odammizmi? Biz past tabaqadan boʻlsak, bizga — Mira soʻzlari yakunlanmasdan yuziga tarsaki qoʻndi.

Taehyung jahlini nazorat qila olmasdan Miraning yuziga qattiq tarsaki tushirdi. Zarbidan yotoqqa qulab tushgan Mira sekin yigʻlab oʻtirardi.

Taehyung ham qiz barobar yotoqqa qizning ustiga chiqib kiyiming oldini yertib koʻkraklarini ochiqladi.

— Bilasanmi Mira, kimdir jahlimni chiqarsa, agar erkak kishi boʻlsa kesilgan koʻkargan tanasiga har xil usul bilan qiynoqlar berib, ming azoblar bilan oʻldiraman. Agar ayollar boʻlsa boshqacha qiynoqlarni lazzatini totishadi.

Taehyung nima deganini Mira allaqachon tushungan edi. Ataylabdan kiyimining qolgan qismini ham yechib tashladi.

Yigitning ostida faqat ich kiyimda yotgan Mira xech qanaqa hissiyot tuymasdi, faqat nafrat va asabiylik nigohlaridan sezsa boʻlar edi.

Taehyung ham Mira barobar kiyimlarini toʻliqligicha yechib tashladi.

— Mira, bizning ajrimimizni eslaysanmi? — asabiy ohangi yaqqol sezilar ekan qizning boʻynini hidlab noqulay ahvolga solib qoʻygandi.

— Yoʻ...oʻq — yigitning harakatlaridan ehtiroslangan qiz tilidan soʻzi arang chiqdi.

— Aynan, biz ajrashmaganmiz, sen hamon xotinimsan, demak senga istagan ishimni qilishga haqqim bor.

— 5 yil boʻldi birga yashamaymiz, xech qanday er-xotin emasmiz.

— Jim, 5 yillik boʻshliqni xozir toʻldirishni istayman.

Taehyung qizning ogʻzini lablari bilan yopdi. Ehtirosdan terisiga sigʻmayotgan qiz ham yigit barobarida birga harakat qilar edi.

Har bir harakat, har bir teginish bir biriga monand, bir birini toʻldirib turar edi. Tanalar harakatidan, ehtirosdan chiqqan ovozlar butun xona boʻylab tarqaldi.

Ikkala tomon ham charchoqi sezilib qoniqarkan yotoqqa oʻzlarini tashlashdi. Bir birining pinjiga kirgancha uxlab qolishdi.

Tong yorishmasdan Mira uygʻonib ketdi. Sekinlik bikan oʻrnidan turib kiyimlarini kiyib olib, uxlab yotgan yigitning tepasiga kelib peshonasi, yuzi, hamda lablaridan boʻsa qoldirdi.

~Mira
— Men sizdan uzoq yurishim kerak Taehyung, oʻzimning ham sizning ham foydangiz uchun. Men boshqalar uchun sizga qarshi qurolman. Sizni sindirishda mendan foydalanishlariga yoʻl qoʻyib berolmayman. Ha, hamon sizni sevaman, hatto telbalarcha. Sizni oʻylamasdan oʻtgan kunim tunim yoʻq, har doim siz bilan yana birga boʻlishni orzu qilib yashayman, ammo bu imkonsiz, biz uchun. Sevgi faqat birga boʻlish emas, bazan uzoq yurib sevgan insonni himoya qilish. Oʻzgalardan, oʻzidan, oʻzingdan! Meni kechiring deya aytish uchun ham loyiq inson emasman, lekin kechirishingizni umid qilaman.

Qiz Taehyung qattiq uyquda ekanidan foydalanib pastda yotgan kiyimlar choʻntagidan kalitlarni olib yana ketdi.

Erta tongdan pardalar oralab oʻtgan quyosh nuri Taehyungni uygʻonishga majbur qildi. Yengil boʻlib uygʻongan yigit yonidan juftini paypaslab izladi topolmagach oʻrnidan turib butun xonani izlab chiqdi. Ammo yoʻq edi.

— Jin ursin, Mira yana aldab ketdi. Shahvatingga yengilib yana qochirib yubording, Kim Taehyung. Nafsingni qulisan.

Xona boʻylab alamli achchiq kulgu yangradi. Soʻngra biroz jimib, xonadagi barcha narsalarni uloqtira ketdi.

Xonada zarracha butun narsa qolgan boʻlsa u ham devor edi. Hatto Taehyung qoʻlini har tomon urib siniq parchalar bilan jarohatlab olgandi.

— Ming lanat barchasiga.

Taehyung nafasi ostidan halloslagancha pichirlab, bir burchakka oʻtirib qoʻlini tizzasiga qoʻygancha bir nuqtaga tikilardi. Tizzasidan osigʻliq turgan qoʻlidan qon tomchilar har daqiqa polga tushib xonadagi jimlikni yigitning nafasiga qoʻshib buzib turar edi.

3-𝐪𝐢𝐬𝐦 𝐭𝐮𝐠𝐚𝐝𝐢

𝐌𝐮𝐚𝐥𝐥𝐢𝐟 ~ 𝐌𝐢𝐫𝐚 𝐌𝐢𝐥𝐥𝐞𝐫

𝐏𝐀𝐈𝐍𝐅𝐔𝐋 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 𝐤𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐲𝐨𝐳𝐢𝐥𝐝𝐢

Tong. Goʻyo butun umri davomida yelkasida olib yurgan yuki bir kechada yoʻq boʻlgandek Taehyung yengil uygʻondi. Hech qanday gʻam tashvish yoʻq aksincha edi.

Qizning yalang tanasini oʻzinikiga mahkam bosgancha quchogʻidan yubormadi. Kechagi tundan soʻng Miraning charchagani yaqqol koʻrinib turardi.

Taehyung qizning uyqudagi tanasi bilan oʻynasha boshladi. Yuzlarini silab, sochlarini tarab yana lablariga boʻsa qoʻndirdi.

Oppoq boʻynidan oʻpib, soʻrib bir nechta oʻziga tegishlilik belgisini qoldirdi.

Soʻngra qizning yalang tanasini silay ketdi. Balogʻatga yetmagan koʻkraklarda iz qoldirib tinchidi.

Yana uyquga ketdi.

Tushga yaqin butun tanasida ogʻriq bilan uygʻongan qiz oʻrnidan qoʻzgʻalishi bilan ohlab yubordi.

Ustida turgan ogʻir qoʻlni surib oʻrnidan sekin turarkan, oʻsha qoʻl sabab yana qayta oʻrniga yotdi.

- Tort qoʻlingni mendan iflos – Taehyungning qoʻlini silkib baqirib berdi.

Qizdan bunaqa munosabat kutmagan Taehyung oʻzi bilmagan holda Miraga tarsaki tushirdi. Ikkala tomon ham hayratda edi.

- Men ... Mira men uzur soʻrayman kechir behosdan boʻldi bu.

Mira baqirib yigʻlagancha oʻrnidan turib yerda sochilib yotgan kiyinlarini yigʻdi, nomiga tanasini berkitib qoʻpollik bilan Taehyungning xonasidan chiqib ketdi.

Xona eshigi Taehyungning yuziga baland tovush bilan yopilar ekan afsusdan tilini tishlardi.

Taehyung ozini qoʻlga olib ust boshini toʻgʻirlab Miraning xonasiga kirdi. Yotoq ustida oʻzini quchgancha yigʻlab oʻtirgan qizning qoʻllaridan sekin ushlab pichirlab kechirim soʻrardi.

- Kechir. Iltimos Mira meni bunaqa jimjitlik, araz bilan azoblama. Kechagi qiliqim uchun ham bugungi qoʻpolligim uchun ham uzur soʻrayman. Dunyoning lanati yogʻilsin menga. Qalbingni ogʻritgan boʻlsam agar.

Qiz uning gaplariga etibor bermasdan koʻz yoshlarini artib yuvinish xonasiga kirib ketdi.

Yarim soatda butunlay tozalanib yangi kiyimlarini kiyib chiqdi. Haligacha qizni kutib oʻtirgan Taehyungga nazar tashlamadi ham hattoki.

Yuzidagi mahzunlikni yashirish uchun make up qilib sumkasiga kerakli narsalarni solib xonadan chiqib ketdi. Ammo Taehyungga lom lum demadi.

Xonadan chiqishi bilan xizmatchilarga nima qilishi kerakligini aytib oʻtdi.

- Ayil xonim, bugun amaliyotga boraman kech qaytaman. Kechgi ovqatga yengilroq nimadir tayyorlang. Men yaxshi koʻradigan shirinliklar ham boʻlsin – Mira goʻyo xizmatchi ayolga emas Taehyungga gapirardi.

Mira aytilgandek amaliyotga ketgandi. Shahar prokuraturasida ish oʻrganib yurar ekan, kecha kechki vaqt boʻlgan qotillik boʻyicha surishtiruv olib borilayotgan edi. Mira ham oʻsha ishga qiziqib qoʻshilishga ruxsat oldi.

Bosh tergovchi Miraning bir necha yillardan beri kumiriga aylangan mashhur shaxs edi. Nihoyat Miraning bitta orzusi amalga oshdi, ya‘ni kumiri bilan birga ishlash.

Tergovchi tergov xonasida jinoyat ishi boʻyicha gumon qilingan kimsalarni birma bir soʻroq qilar ekan, Mira bularni oyna ortidan turib kuzatib oʻtirardi va oʻziga tajriba olayotgandi.

Tergovda har bir suhbatni, hatti harakatlarni ipidan ignasigacha tinglab oʻtirgan qiz oxirgi soʻroq qilinayotgan shaxsni tanib qoldi. U Taehyungning atrofida koʻp oʻralashib yurardi.

Diqqat bilan jarayonni tinglab oʻtirar ekan oʻzi xohlamagan gaplarni eshitib qoldi.

- Kim Von oʻldirilgan kuni ertalab Kim Taehyung bilan juda qattiq janjallashib qolishgandi – yuz koʻzi koʻkarib ishib ketgan odam gapirdi.

- Kim Taehyungning asrandi singlisi bor, Von oʻsha qizni soʻragandi, aniqrogʻi yomon maqsadda soʻragan.

- Kim Vonni xotini va 2ta bolasi ham bor edi shundaymi?

- Xa aynan shu sabab Kim Taehyungning jahli chiqib jamiki soʻkinishlar bilan tahqirlab mushtlasha ketgandi. Kim Von esa Taehyungga baribir uning singlisini toʻshakka yotqizib foudalanishini, qilgan qilgʻiligʻidan soʻng it koʻrsa or qiladigan ahvolga keltirishini vada bergandi. Kim Taehyung ruhiy kassalik bilan yillar davomida kurashib kelgan, tabiatan sokin, yuvosh shaxs boʻlib koʻringani bilan ichidagi haqiqiy oʻzini kamdan kam holatlarda oshkor qiladi.

- Tushunarli, demak siz Kim Taehyungdan gumon qilyapsiz. Ayta olasizmi Kim Von oʻldirilishidan oldin kim bilan koʻrishgan yoki suhbatlashgan?

- Telefon suhbatlari tarixida oxirgi kontakt Kim Taehyung edi, ishchilar ham uni Kim Taehyung bilan oxirgi marta koʻrishganini aytishgan, men biladigan ma‘lumotlar aynan shu boshqa gap qoʻshimcha qila olmayman.

Mira koʻz oʻngida boʻlayotgan suhbatdan hayratda edi. Xech oʻylamasdi Taehyungning bunaqa odam ekanligi haqida. Hattoki hayoliga ham keltirmagan ishlar boʻlib ketayotgandi.

Tergovchi soʻroqni tugatib Miraning oldiga kirdi.

- Mira Miller, birinchi topshiriqingizni olasiz. Kecha akangiz Kim Taehyung kun boʻyi nimalar qilgani va aynan kechgi vaqt soat 6 dan yarim tungacha kim bilan qayerda boʻlgani haqida surishtirasiz akangizdan.

- Kecha? Qotillik kecha sodir etilganmi? – oʻylanib qoldi Mira.

- Ha voqea kecha kechgi vaqt boʻlgan. Ishonamanki yuristlik zimmangizga yuklatilgan vazifani sitqi dildan bajarasiz.

Mira rozilik bildirib uyiga qaytishga qaror qilgandi. Tergovdagi gaplar, kecha Taehyung mast va usti qonga belangan ahvolda kelgani aynan Taehyungga qarshi dalillar edi. Mira akasining bunday ishlar qila olishiga ishonmasdi.

Mira uy ostonasidan kirib borar ekan Taehyung uni qarshi oldi.

- Keldingni goʻzalim?

- Ha keldim – xohishsiz gapirdi.

- Hali ham hafamisan? Kechirishing uchun nima qilay ayt gulim.

- Hafa emasman. Bugun amaliyot bor edi charchadim shunchaki – hafsalasiz yurib borar ekan boshi aylanib yiqilib tushay deganda Taehyung ushlab qoldi.

- Koʻrinyapti. Yuraqol sen yoqtirgan narsalarni shaxsan oʻzim tayyorlab qo‘yganman, birga ovqatlanib olamiz, ertalab nonushta ham qilmagansan – Taehyung qizni quchoqlab tirab olgancha stulga oʻtirishiga yordamlashdi.

Orada noqulay jimlik. Mira qanday soʻrashni bilmasdi hatto. Sekin tomoq qirib gap boshladi.

- Taehyung, kecha bir axvolda uyga qaytgandingiz, nima boʻldi oʻzi?

- Xah, Mira oʻzingni goʻllikka solma, meni soʻroq qilishni aytishganini bilaman, oʻsha ishga aralashgan ekansan, demak sen ham bilasan hammasini.

- Men ishonmayman. Siz odam oʻldira olishingizga ishonmayman.

- Shunchaki meni yaxshi bilmaysan, iltimos ovqatlanib ol keyinchalik bu masalaga qaytamiz yana.

Mira jim qoldi. Nechi yillik akam degan odami qotil boʻlib chiqqandi hatto kelajakda oʻziga nima boʻlishini bilmasdi bu odam bilan davomiy yashasa.

- Qoʻrqyapsanmi?

- Yoʻq, aybingizni qanday yashirishni oʻylayapman. Shunchaki sizni qamoqda yillab oʻtirishingizni istamayman – nihoyat jasorat topib bir qarorga keldi.

- Aybimni yashirasan? Sen adolat tarafdori boʻlishing kerakmasmidi? Mendek odamdan xavotir qilma, tegirmonga tushsam butun chiqaman.

- Tushunmayapsiz, aynan men sabab oʻsha odamni oʻldirganingiz uchun ham sizni oqlab chiqishim kerak. Bu mening aybim, siz aybdor emassiz.

Taehyung sekin jilmayib qoʻydi. Yillar davomida tarbiyalagan qizchasi ana endi haqiqiy ayol boʻlgandi. Mustaqil o‘zi toʻgʻri deb hisoblagan qarorni qabul qila oladigan ayol.

Mira ovqatlanishda davom etarkan, tomogʻidan luqma zoʻrgʻa oʻtardi. Taehyung boʻlsa shunchaki Mirani kuzatib oʻtirardi.

Kutilmaganda Mira burni qonab oʻrnidan turib ketdi. Ketidan Taehyung ham turgan zahot qiz inkor qilib kelmasligini takidladi.

Ikki yarim soatdan beri qizning sasi chiqmagani sabab Taehyung sekin qizning xonasi oldiga kelib eshikini qoqdi.

Dam oʻtmasdan qiz eshikni ochib yigitni ichkariga taklif qildi.

- Xavotir oldim, axvoling yaxshimi? – qizning oqarib ketgan yuziga xavotir ila qaradi.

- Xa yaxshiman, amaliyot charchatyapti faqat – Mira yuzini burib istamas gapirdi.

- Aniqmi? Boshqa narsa yoʻqmi menga aytilishi kerak boʻlgan? – qizning nimadir yashirayotganini sezib yuzini oʻziga qaratdi.

- HECH NARSA YOʻQ TINCH QOʻYING MENI – Mira toʻsatdan jahlini jilovlay olmasdan baqirib yubordi.

- Balki men bilan gaplasharsan, nima boʻlayotganini bilishim kerak, akangman har holda.

- Aka? Qanaqa aka? oʻgaysiz hatto oʻgay ham emas, hatto ota onamga keraksiz tashlandiqman, nahotki oʻzingizni akam deb bilsangiz?

- Bas qil, Mira. Nima boʻlyapti senga. Nega birdan aljirashni boshlading. Menga tushuntir nima boʻlayotganini.

- Otam keldi oldimga. Jim yurishim kerakligini takidlab ketdi. Nomim Miller nomi ostida chiqmasligi, men Miller oilasining yagona merosxori ekanligimni hech kim bilmasligi kerak ekan. Ming lanatlar boʻlsin farzand istashmas ekan, koʻchaga tashlab qoʻyishar ekan nega dunyoga keltirishadi? Mening aybim ularning oilasida tugʻilganimmi? Ularga hech qanday halaqit berayotganim yoqku, zararim tegayotgani yoʻqku axir?

Mira nihoyat yillar mobaynida ichida saqlaganini toʻkib sochdi.

Koʻz yoshlarini nazorat qilolmasdan erkinlikka chiqardi.

Baqirib baqirib yigʻlar ekan Taehyung sekin kelib bagʻriga bosdi. Sochidan silab tinchlantirishga harakat qildi.

- Bu ularning aybi, oʻzingni yashirishga majbur emassan, aksincha ular sendan vos kechishgani uchun sen oʻzingni ommaga tanitishing kerak. Ulardan shu usulda qasos olishing kerak.

- Istamayman, Taehyung, istamayman. 22 yoshimni koʻrmasdan hayotdan umidimni uzdim, qarang qay ahvoldaman. Kimsasiz, kimsaga keraksiz. Hayotda yashashimdan maqsadim nima meni? Boshqalar ota onasining obrosini toʻkmaslik, ularni boshini barcha oldida tik turishi uchun harakat qilib shu maqsadda yashashyapti. Menchi? Men kimning boshi tik turishi uchun harakat qilib yashashim kerak? Oʻlib ketganim yaxshi edi oʻshanda. Qaniydi meni uchratmaganingizda.

- Jim boʻl, bunaqa gapirma. Taqdir seni men bilan yoʻlimni uchrashtirdimi, demak bir hayr bor, yoʻqsa oʻzing aytganingdek oʻsha vaqt kimsasizlikda oʻlib ketarding. Qara, yana bir necha yilga taniqli advokat boʻlasan, shu uchun harakat qilmayapsanmi axir? Boshqa bu gaplaringni eshitmay.

Taehyung gaplarini yakunlab qiyo boqar ekan qiz allaqachon koʻz yoshlari bilan uyquga choʻmgan edi. Mirani yanada qattiqroq bagʻriga bosib oʻzi ham koʻz yoshlariga ozodlik berdi.

Qizning aytgan gaplaridan oʻzi ham oʻtmishda oilasiga keraksiz farzand boʻlganini xotirlab alami kelardi.

Sekin Mirani bagʻrida koʻtarib ehtiyotkorlik ila yotoqqa joylashtirdi. Yoniga orasida masofa saqlagancha oʻzi ham oʻrnashib qoʻllarini birlashtirib boshi ostiga qoʻyib, qizga termulib yotardi.

Miraning soʻzlari qayta qayta hayollarida aylanib oʻtmishini esiga solardi. Nihoyat oʻzi ham qiz barobar uyquga choʻmdi.

Yarim tun. Uyqudan uygʻonib ketgan qiz bir oz muddat Taehyungga tikilib yotdi. Beixtiyor qoʻllari yigitning tanasida sayr qildi. Soʻng doʻdogʻiga kelganda toʻxtab qoldi. Koʻksida ming hayajon ila lablariga tikilib turdiyu birlashtirgan on yigit ham kutib turgandek qizni tagiga oldi. Mayin boʻsa qizni sarxush qilgandi.

- Mira, menga turmushga chiq.

Toʻsatdan aytilgan taklif qizni oʻz oʻrnida qotib qolishiga sabab boʻldi.

- Roziman, iloji boʻlsa ertagayoq nikohdan oʻtaylik.

Qizdan bu qadamni kutmagan Taehyung Miradan ham koʻproq ajablandi. Qayta qayta qizning yuziga jiddiyligini koʻrish uchun boqib qizning qarori aniqligini bilib jim qoldi.

.
.

2-𝐪𝐢𝐬𝐦 𝐭𝐮𝐠𝐚𝐝𝐢

𝐌𝐮𝐚𝐥𝐥𝐢𝐟 ~ 𝐌𝐢𝐫𝐚 𝐌𝐢𝐥𝐥𝐞𝐫

𝐏𝐀𝐈𝐍𝐅𝐔𝐋 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 𝐤𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐲𝐨𝐳𝐢𝐥𝐝𝐢

Tor xona. Xona oʻrtasida kichikroq stol va ikkita stul mavjud boʻlib bitta stul yigit tomonidan bandlangan edi.

Asabiy yigit stolga kishanlangan chap qoʻli sabab tinmasdan tipirchilab oʻtirardi.

Ichiga g‘ulgʻula tushib asabiylik darajasi yana ham koʻtarildi. Nihoyat ortiq chiday olmasdan baqirishni boshladi.

- Millerni chaqiringlar, meni tergov qilishga faqat Miller xonimning haqqi bor. Boshqa hech kimga koʻrsatma bermayman. Bir ogʻiz soʻz ololmaysizlar toki Mira Miller kelmas ekan – stolga yengil urib gapirardi.

Nihoyat eshikdan kirib kelgan qizni koʻrib lab chetida jilmayib qoʻyib tinchlandi.

- Janob Kim, sen psixopatmisan? Nega baqirasan? Nega aynan men tergov qilishim kerak ekan? Sen qilayotgan xatti harakatlar mening obroʻyimga dogʻ tushuryapti sezyapsanmi? Oʻzingni dogʻga bulgʻab boʻlding xech boʻlmasa meni tinch qoʻy – eshikdan asabiy kirgan qiz yigitni harakatlaridan nolib yigitning qarshisiga oʻtirdi.

- Miller xonim, bilasanu seni yaxshi koʻraman, ishingga jiddiy yondashasan, adolatdan qochib boʻlmaydi agar sen ishimni olib borsang. Aybdor emasligim isbotlanadi – telbalarcha tabassum qilgancha egilib qiz tomon yaqinlashdi.

- Seni aybingni ochiqlashdan oldin, psixik test olish kerak. Ruxiy xolating yaxshimas shekili. Xozir psixologlar kelishadi. Faqat yosh bolalarcha to‘polon qilma yana, kap katta erkaksan har holda – oʻrnidan turib koʻzoynakini olib gapirdi.

- Xonim nima desalar shu – yuzidagi maniaclardek tabassumini yoʻqotmagancha gapirdi.

Qiz xonadan chiqib eshik oldida turgan xodimlarga gap boshladi.

- Uni yaxshilab qoʻriqlang nima qilishini bilib boʻlmaydi, sodda koʻrinishiga uchmang. Yana yoniga hech kim kirmasin. Kirish uchun oldin mendan ruxsat soʻranglar. Tushunarli boʻldi deb oʻylayman.

Qiz gapini tugatgancha telefonidan kimningdir raqamini izlab yoʻlida davom etdi.

- Alo, Park Jimin, yordaming kerak. Xa Kim Taehyungni ruhiy holatini tekshirish kerak, oʻzindan boshqaga ishonolmayman bilasana.

Gaplarini tugatib qarshi tomindan qoniqarli javob olgancha tabassum bilan qoʻngʻiroqni yakunladi.

~1 haftadan soʻng. Sud jarayoni.

- Kim Taehyungga qoʻyilgan aybdorlikka oid hech qanaqa dalillar topilmagani va hozirda uning ruhiy holati buzulganligi sababli, aybdorlikka oid barcha shubhalar asossiz deb topiladi va Kim Taehyungning davolanishi uchun 3oy vaqt ajratiladi. Bu vaqt davomida toʻliq davlat xodimlari nazorati ostida boʻladi. Sud hukmi oliy.

Qiz gapini tugatib endi oʻrnidan turib ketar ekan Taehyhng yana ahmoqona gaplarini boshladi.

- Rahmat sevgilim, faqat sen meni qotil emasligimni bilasan, shunday begʻubor yigit qanday qilib odam oʻldirishi mumkin axir — qoʻllarini koʻtargancha begʻubor odam yasavolgancha gapirdi.

Mira e‘tibor bermaslikka urinsada iloji boʻlmadi. Xodimlariga olib keting ishorasini qilgancha tezlikda zalni tark etdi.

Qiz chiqib ketishi bilan Taehyung yuzidagi begʻuborlik yoʻqolib oʻrnini ayyorоna tabassumga alishtirdi. Maniaclarcha baland ovozda kulib qoʻydi.

Sud zalidan ming uyat bilan chiqqan qiz xonasiga kirarkan eshikni qattiq yopib qoʻlidagi hujjatlarni otib yubordi.

- Ming lanat, ming lanat boʻlsin senga KIM TAEHYUNG hech boʻlmasa endi tinch qoʻygin meni yoshligimni xazon qilding. Endi xohlaganimcha yashayman desam yana oyogʻim ostidan chiqyapsan. NIMA XOHLAYSAN MENDAN, MENI HAM OʻTMISHIMNI UNUTIB TINCH YASHASHIMGA IMKON BERINGLAR OʻTINAMAN, MEN HAM ODAMMANKU

Sovuq polga oʻtirib qolgan qiz qoʻllari titragancha yuragini changalladi. Nafas olishi qiyinlashib biroz chuqur nafas oldi. Asabiylik sabab badani qichisha boshladi.

- Oʻzingni bos Mira, tinchlan, tinchlan. Oʻtib ketadi. Asabiylashma. Oʻzingni qoʻlga ol – qoʻlida hujjatlar bilan kelgan yigit qizning holatini koʻrdiyu tezda quchogʻiga oldi.

- U hayotimni yana rasvo qiladi. Yana meni harob qilish uchun keldi. Endigina oʻz hayotimni quraman deganimda. Jimin, meni yangi hayot boshlashga haqqim yoʻqmi, nimaga har safad oldimdan chiqaveradi, Mana koʻr oʻtmishing xatosi deganday tinch qoʻyishmayapti meni.

Yigitning bagʻrida toʻlib toʻlib yigʻlab olgan qiz oxiri uxlab qoldi. Jimin ham jimgina qizni yupatib hali hamon quchogʻidan ajratmagan edi.

Shu dam xonaga kirgan odam koʻz oldidagi manzarani koʻrdiyu qoʻlidagi katta gulli buketni devor tomon otib Jiminga yopisha ketdi. Hovliqib turgan qiz nima boʻlganini anglab olgunicha Jiminning ogʻiz burni qon boʻlishga ulgurgandi.

- Tae ... Taehyung nima qilyapsan qoʻyib yubor uni.

- Menga tegishli boʻlgan insonni quchoqlashga teginishga qanday hadding sigʻdi, sogʻ qoldirmayman tirik chiqmaysan qoʻlimdan.

Miraning gaplari ta‘sir qilmadi. Taehyung Jiminni urshda davom etardi. Boshqa iloji yoʻqligini tushungan qiz Taehyungni quchib oldi.

- Iltimos Taehyung, unday qilmang, uni urmang, oʻtinaman.

Qizning yumshoq ohangidan erib ketgan Taehyung joyida tosh qotdi.

- Hoʻp gulim, hoʻp. Urmayman meni kechir hoʻpmi, seni okdingda boshqa qoʻpollik qilmayman, va‘damda turmadim.

Biroz vaqt shu holatda oʻtirishar ekan Jimin oʻziga kelib Taehyungni qizdan irgʻitib yubordi. Mira qayta Taehyungga yopishib Jiminga yoʻq ishorasini qildi.

- Jimin, ket iltimos senga nimadir boʻlishini xohlamayman.

- Senga nimadir boʻlsinmi Mira, shu telbani qoʻliga tashlab ketaymi yana?

- JIMIN KET DEDIM.
Oxiri Mira chidayolmasdan baqirib yubordi. Jimin hafsalasiz ifoda bilan xonadan chiqib ketdi. Taehyung boʻlsa qizni qayta bagʻriga bosdi.

- Sevgilim, uyimizga qayt iltimos. Qaragin sensiz qay ahvoldaman.

Yigit qizga yalinardi. Mira chiday olmasdan xoʻp dedi. Ammo oxirini oʻylamadi.

Taehyung Miraning qoʻlidan ushlagancha butun sud binosi yoʻlaklari boʻylab ketardi. Mashina oldiga kelganda 'Kechir malikam' dedi. Mira tushunmasdan qosh chimirdi.

Taehyung choʻntagidan dastroʻmol chiqarib Miraning burniga bordi. Nima boʻlayotganini anglab ulgurmagan qiz qarshilik qilmadi. Dastroʻmolga sepilgan uyqu dori tezda ta‘sir koʻrsatarkan qiz holsizlanib Taehyungning qoʻliga yiqildi.

Yigit qizni tezda mashinaning orqa oʻrindigʻiga joyladiyu oʻzi haydovchi oʻrnida mashinani boshqarib ketdi. Katta tezlikda shahar boʻylab boshqa mashinalarni quvib oʻtib nihoyat shahar tashqarisiga chiqdi.

Dengiz boʻylab ketar ekan, sevimli maskani boʻlmish ancha oldin Mira bilan birga yashagan uyi oldida toʻxtadi.

Sekinlik bilan mashinadan qizni koʻtarib olib uy ichiga kirib ketdi.

Ancha vaqt oʻtib Mira koʻzini ochar ekan xuddi tergov xonasidagi kabi qorongʻu xonada chap qoʻli stolga kishanlangancha oʻtirar ekan vaxima bosdi.

- Xoʻsh, Miller xonim, sud qilish navbati meniki, sukut saqlash huquqingiz bor har bir aytadigan gaplaringiz oʻzingizga qarshi ishlatilishi mumkin — qorongʻu xona boshidan qiz tomon kelgancha gapirdi yigit.

- Aqldan ozganmisan, meni bogʻlab qoʻyganing nimasi, qilayotgan ishlaring uchun javob berasan Kim — yigitning tahdidli soʻzlaridan tahlikaga tushgan qiz tipirchilay boshladi.

- Janob prokuror, siz nima deysiz, aybdorga qanaqa jazo berish mumkin — qizdan yuz oʻgirib eshikdan kirib kelgan yigitga gapirdi.

- Sen ham bormi Jeon, qanaqa oʻyin qilyapsizlar menga qoʻyib yuboringlar meni — qiz oʻzini har tomonga urib tipirchilardi.

-Jim goʻzalim, senga yangi hayot berdim, oʻqish yozish oʻrgatdim, nimayiki ogʻzingdan chiqsa shu zahoti bajardim, borimni berib sevdim senchi? Shunchaki qochib ketding. Tark etding meni? Qani adolat? Adolat posboni Mira Miller sobiq eriga adolatsizlik qilgan. Qanday ajoyiba. Mira xonim oʻtmishda kim boʻlganingni va hozir kim sabab shu xolatda ekaningni esla va vijdonan javob berchi, men aybdormanmi? Meni aybim nima?

Taehyung oʻtmish deya atagan qiz uchun qorongʻulikdan iborat boʻlgan xotiralarni esladi Mira.

~ 10 yil oldin

Qorongʻu koʻchalardan yurib borayotgan 15 yashar qizcha yoʻlini bir toʻda bezorilar toʻsishdi.

Egnida eski ryugzagidan boshqa xech vaqosi yoʻq qizga pul berishini yoʻqsa oʻlishini aytib tahdid qilishdi. Vaholanki ryugzagida eski tuski kiyimlardan boʻlak hech narsa yoʻq edi.

Shu on qahramondek paydo boʻlgan oʻsmir yigit qizning hayotini asrab qoldi. Bezorilar toʻdasini bitta gap bilan zum qilgan yigit qizchaga yaqinlashishga harakat qilarkan qiz oʻzini ortga oldi.

- Senga zarar bermayman, shunchaki yordam bermoqchiman. Kechasi bitta o‘zing nima qilib yuribsan har holda yosh ekansan, qoʻrqmaysanmi?

Yigit yana bir qadam tashladi qiz ham ortga bir qadam tisarildi. Keyin sekinlik bilan holatini bayon qildi.

- Uyimdan haydab yuborishdi boradigan joyin yoʻq edi adashib qoldim. Oyimni oldiga bormoqchi edim – haligacha yigitdan qoʻrqqancha past ohangda gapirdi.

- Qizaloq, senga zarar keltirmayman, kel tanishib olamiz balki oyingni ham birga toparmiz. Meni ismim Kim Taehyung, sening ismingchi?

- Mira Miller. Sizni televizorda koʻp koʻrganman. Radiolarda ham ismingizni koʻp eshitgandim.

- Yoʻgʻe, unday boʻlsa mendan qoʻrqma, men bilan yur, oyingni topgunimizcha senga boshpana beraman. Vada beraman nojoʻya harakatlar boʻlmaydi.

Yigit jimjiloq barmogʻini koʻtarib soʻz berdi, qiz ham sekin bosh irgʻab rozilik berdi.

Taehyung qizga ushlab olishi uchun qoʻlini choʻzdi, Mira seskanib sekin yigitning qoʻlini ushladi.

Taehyung Mirani oʻz uyiga olib keldi. Qizcha uchun alohida xona xozirlatdi. Kiyim bosh, ovqat, barcha kerakli narsalarni ta‘minladi. Bir kecha oʻtgach ertalab qizni nonushta ustida suhbatga taklif qildi.

- Mira, oying haqida toʻliqroq aytib ber uni tezroq topishimga yordam boʻlardi - faqat vilka tovushlari eshitayotgan noqulay sukutni buzib gap boshladi Taehyung.

- Melise Miller, aniq eslolmayman yoshi taxminan 40 yoki 45 oraligʻi – endi koʻtargan qoʻlidagi stakanni sekin qoʻyib, tomogʻidagi luqmasini yutingancha javob berdi.

- Bu nima deganing? Aniq eslolmayman? Axir onangku bilishing kerak – Taehyung eshitganlaridan hayratda edi.

- Oxirgi matta 8 yashar vaqtimda koʻrganman yuzini ham yaxshi eslolmayman hattoki – boʻgʻziga tiqilgan yigʻini ushlashga harakat qilib gapirdi.

- Tushunarli, unda otang haqida aytib ber hech boʻlmasa otangga topshiraman seni – onasini topishdan foyda yoʻq ekanini sezgach otasini soʻradi.

- Magnus Miller. Otam mendan vos kechgan, kecha koʻchada qolishimga sababchi ham otam edilar – nihoyat koʻz yoshiga erk berdi.

Soʻrovlari oʻrinsiz boʻlganini anglagan Taehyung jim qoldi.

Ammo Miraning ota onasi haqida koʻp bora eshitgan edi. Mira obroʻli xonadon yakkayu yagona farzandi edi.

Ammo uning xozirgi holatga tushishiga kim yoki nima sabab boʻlgani nomalum edi.

Taehyung biroz sukut saqlab dastroʻmolini olib qizning koʻz yoshlarini artdi.

- Mira, kel men bilan birga yasha. Ota onang sendan vos kechishgan ekan tan olishing kerak. Menimcha endi yosh bola emassan. Mening ham sen kabi singlim bor edi. Ammo baxtsiz hodisa sabab 5 yil oldin ota onam bilan birga vafot etishgan. Men ham katta hayotga yolgʻiz qadam tashlagan vaqtim seni yoshingda edim, buni qabul qilish kerak endi.

- Menku qabul qilarman, ammo siz bilan birga yashashim nooʻrin emasmi? Erkak kishisiz har holda.

- Aytdimku singlim boʻlgan, uning oʻrnida seni ham singlimdek koʻraman vada beraman.

Mira rozi boʻldi ammo ichida gʻashlik bor edi. Taehyung qizning barcha kamchiliklarini toʻldirishga sitqi dildan harakat qildi.

Oʻqishini ham hal qildi. Ammo eng katta muammo kundan kunga qizga bogʻlanib qolayotgan edi. Bu bogʻlanish aka singillik emas edi balki qizni sevib qolgandi.

Yillar oʻtgan sari Mira ulgʻayib goʻzallashib borardi. Taehyung ham ichidagi hislari yanada alanga olgandi.

Kunlarning birida Taehyung uyga qaytar ekan mast ahvolda ust boshi qonga bulgʻangan edi. Uy eshigini tepib kirgan yigit koʻzlasi toʻrt boʻlib kutib oʻtirgan qizni qoʻrqitib yubordi.

Necha yillardan buyon uni ilk bora bunaqa holatida koʻrgan Mira tahlikaga tushib qoldi. Na oʻrnidan qoʻzgʻaldi na bir soʻz aytdi.

Taehyung gʻira shira yoʻlida tebrangancha qadam bosib Mirani oldiga keldi.

Qonga bulgʻangan qoʻllari bilan qizning sochini silab boʻyniga yuzini bosdi.

Kutilmagan holatga qanday reaksiya bildirishini bilmagan qiz hali hamon tosh qotib turardi.

Taehyung Miraning iyagidan ushlab lablarini birlashtirdi. Ichidagi alanga yuzaga chiqib butun vujudi ehtirosga berildi.

Boʻsa nafasi tugagancha davom etdi. Nihoyat nafasi ostidan soʻzga kirdi.

- Oʻzimni jilovladim, shuncha yillar davomida oʻzimni nazorat qildim Mira. Singlim oʻrnida singlim bunday qilishga haqqim yoʻq vada berganman dedim, ammo bu kecha butun dunyo lanatini olsam ham gunohga botishga tayyorman. Faqat sen uchun.

Yigitning alkogol anqigan nafasidan mast boʻlgan Mira oʻzini yoʻqotib qoʻydi. Ichida nimadir deyishni qarshilik koʻrsatishni istardi ammo qilolmadi. Yigitning har bir harakatiga jim turgancha javob qaytarardi.

Taehyung Mirani koʻtarib xonasiga olib kirdi. Ancha yillar birga yashashgan boʻlishsa ham Mira ilk bora bu xonaga kirayotgan edi.

Qoʻpollik bilan yotoq ustiga qizni tashlagan Taehyung Miraning boʻynidan ushlab qayta lablarini birlashtirdi.

Boʻsa chuqur va butun tanani yondiradigan darajada ehtirosli edi. Sabri toʻlgan Mira Taehyungning yuzini qoʻllari bilan silab javob qaytarishni boshladi.

Tanalar asta sekin kiyimlardan xalos etildi. Qizning badani har bir qarichida Taehyungning alkogol ufurgan nafasi tegdi.

Yigitning har bir harakati qizning nafasi boʻgʻilishiga sababchi edi.

Tanalar birlashar ekan xonani toʻldirgan ovoz lazzat berardi. Yigitning harakatlariga monand qizning ham ovoz toni balandlar ekan oʻrtadagi ehtiros yanada alanga olardi.

.
.

1-𝐪𝐢𝐬𝐦 𝐭𝐮𝐠𝐚𝐝𝐢

𝐌𝐮𝐚𝐥𝐥𝐢𝐟 ~ 𝐌𝐢𝐫𝐚 𝐌𝐢𝐥𝐥𝐞𝐫

𝐏𝐀𝐈𝐍𝐅𝐔𝐋 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 𝐤𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐲𝐨𝐳𝐢𝐥𝐝𝐢

Kech chiroqlari koʻzni qamashtirardi. Har tomon sun‘iy tarzda tun qorongʻusidan pana holatda yoritilgan ammo dilga biroz xush kelmasdi.

Mira xonasidan chiqmagan koʻyi unashtiruv marosimi uchun istamay tayyorgargarlik koʻrardi. Xoxishini ota onasiga aytishni xayol surardiyu ammo jur‘ati yoʻq edi.

Nihoyat, otasi kelib marosim vaqti boʻlib qolganini ma'lum qilib qizini qoʻlini ushlagancha olib ketdi.

Mira pastga mehmonlar oldiga tusharkan odam koʻpligini koʻrib biroz asabiylashdi. So'ngra Taehyung kelib Mirani otasidan olib markazga oʻtishdi.

- Barchamiz yigʻilgan ekanmiz, bugun Miller oilasi va Kim oilasi oʻrtasida oilaviy munosabatlarimiz hamda biznes hamkorligimizni mustahkamlash maqsadida farzandlarimizni unashtirib qoʻyishni maqsad qilgan holda yigʻildik. Ikkala yoshga ham baxt tilagan holda uzuklarni bir biriga taqishlarini soʻrab qolardik.

Janob Miller markazga farzandlaridan sal nariroqda joylashib soʻz qildi. Nutqi yakunlangach hamma qarsaklar bilan olqishlashdi. Boshqa tomondan unashtiruv uzuklari olib kelindi.

Dastavval Taehyung Miraga atalgan uzukni taqdi soʻngra Mira. Taehyungning uzugi oddiy halqa uzuk edi oʻzi istagandek, ammo Miraning uzugi chinakkam goʻzallik san'at asari edi, koʻzni qamashtirardi.

Uzuklar taqilgach hamma suhbatga shoʻngʻib ketdi. Kimdir biznes haqida, kimdir moda, yana kimdir yoshlarning kelishilgan nikohi haqida suhbatlashishar edi.

Etibordan qolgan juftlik bir chekkada bir birlariga bir ogʻiz soʻz aytolmasdan oʻtirishardi.

- Toʻy 2 xaftadan keyinga rejalashtirilyapti — nihoyat yurak yutib gapirdi Taehyung.

- Ajoyib — shunchaki reaksiya bildirdi.

- 1 oy boʻldi koʻrishmadik, menimcha ancha oʻzingga kelib qolgansan, yuzingga rang qaytibdi.

- Hamshira ukolni ogʻritib qiladi ekan tomirlarim koʻkarib ketdi.

Miraning gapidan soʻng yuzlariga biroz kulgu yugirdi.

- Ertadan oʻzim muolajaga qaytaman, rozi boʻlsang albatta.

- Farqi yoʻq, jonim ogʻritishmasalar boʻldi.

Yana jimlik, yana sukunat.

Nihoyat tun yarimlab mehmonlar birin ketin keta boshlashdi.

Kimlar oilasi ham ketish oldi Miller oilasiga hurmat bajo keltirib bir qancha sovgʻa salomlarni berib ketishdi.

Lekin Taehyung allaqachon kattalardan ruxsat soʻrab Mirani ochiq havoda sayr qilishga olib ketgandi.

Salqin havo, dengiz boʻyida, yoqimli shabada. Bir necha daqiqalardan beri sekin qadamlari bilan Mira sohil boʻylab yurib borarkan ora orada Taehyungga nazar tashlab qoʻyardi.

Yana yarim soatlik jimlik ichidagi sayrdan soʻng Mira Taehyungga ortidan ergashishini aytib sohildan uzoqlashdi.

- Qayerga ketyapmiz? — nihoyat soʻradi Taehyung.

- Sal nariroqda kichikroq tamaddixona bor, yoshligimda koʻp kelardim, sevimli maskanim desam ham boʻladi.

Miraning soʻzlaridan soʻng Taehyung qizga yana jimgina ergashdi.

5 daqiqalik yurishdan soʻng nihoyat yetib kelishdi. Ichkariga kirib oʻrnashib olishdiyu stol ustida turgan taomnomadan buyurtma uchun ovqat tanlay boshlashdi.

- Menga lagʻmon hamda oddiy qora choy, sizgachi? — oʻzi uchun tanlab boʻlgach Taehyungga yuzlandi.

- Menga ham shunaqa olib keling.

Ishchi buyurtmalarni qabul qilib uzoqlashdi. Mira va Taehyung bir biriga jimgina tikilib oʻtirishardi. Shu payt ortdan kelgan ovoz e‘tiborni tortdi.

- Kim Taehyung va Mira Miller. Yilning diqqat markazidagi juftligiku axir.

- Jeon Jungkook — Mira va Taehyung birdaniga aytishdi.

- Sen uni qayerdan taniysan? — xayron soʻradi Taehyung.

- Oʻzingizchi?

- U mening doʻstim.

- Mening sobiq yigitim — yuzini burishtirib gapirdi Mira.

- Nega aytmagansan menga?

- Soʻragandingizmi?

Yoshlarning kichkina janjalidan bezor boʻlgan Jungkook oraga kirdi.

- Boʻldi boʻldi yoshlar. Keyin muhokama qilasiz. Hozir unashtiruvingizni shunaqa haroba joyda nishonlayapsizmi? - masxara qildi Jungkook.

- Senga nima a? Oʻzingchi hali hamon shunaqa joylardan ovqatlanib yuripsanmi? Kimsan Jeon oilasining yagona merosxori a? — achchiq qilib ters gapirdi Mira.

- Boʻldi Mira tinchlan, biroz jim oʻtirgin oʻzim gaplashaman — qizni tinchlantirdi Taehyung.

- Janob Kim, xotinsiz qolib ketmay deb Millerlarining arzandasini tuzalmas kasaldan davolayapsiz deb eshitdim, nahotki boshqa qiz qurib qolgandi sizga, koʻz qiringizga qanchasi mushtoq ediya — Miradan oʻgirilib Taehyungga zaharhanda qila boshladi.

- Jungkook, seni tushunmayapman. Nima boʻlyapti senga? Bunaqa gapirmasding sira? — bolalikdan tanigan oʻrtigʻini ayni damda tanimayotgan edi Taehyung.

- Meni borim budim shu Taehyung, etiborsiz boʻlgansan avval. Shu xolos. Mayli yoshlar sizlarga xalaqit bermay, baxt tiladim, agar baxtli boʻlolsangiz.

Jungkook gapini tugatishi bilan kirib kelgan eshigidan qaytib chiqib ketdi. Mira ham Taehyung ham Jungkookning qiligʻidan birdek asabiy edi.

Mira va Taehyung biroz tinchlanib olishgach ovqatlanib ozroq suhbat qilishdi, ertangi kunini rejalashtirib kelishib olishdi.

Soʻngra Taehyung Mirani uyiga yetkazib ota onasi bilan xayrlashib uyiga yoʻl oldi.

Ertalabdan uygʻonib olgan qiz Taehyung bilan uchrashuv uchun kiyim tanlay boshladi. Garderobidan koʻziga yoqqan kiyimini tanlab biroz make up qildi.

Sal oʻtmay Taehyung ham keldi. Mira shoshilib yigitning oldiga chiqdi. Tayyor ekanini aytib yigitdan oldin uydan chiqib mashinaga joylashib oldi.

- Dastavval koʻylak koʻrishga boramiz — mashinaga oʻtirishi bilan gap boshladi Taehyung.

- Qanaqa koʻylak? Garderobim toʻla koʻylak — xayratda soʻradi qiz.

- Jinnivoy toʻy uchun oq koʻylak koʻrgani boramiz.

Taehyungning soʻzidan soʻng Miraning yuziga quvonch yugurdi. Bolalikdagi orzusi amalga oshayotgan edi.

- Bilasizmi, yoshligimdan oq koʻylak kiyishni orzu qilganman. Axmoqona orzu ammo hamma qiz bunga xavas qilsa kerak.

- Hech qanaqa axmoqona emas. Umringda bir bora boʻladigan nikohingda oq koʻylak kiyish yoqimli orzu aslida — Miraning gapiga e‘tiroz bildirdi.

- Ha, albatta.

Yoʻl boʻyi juftlik jim ketishardi, ammo Miraning quvonchi ichiga sigʻmasdan tezroq kelin libosi kiyib koʻrish uchun shoshilardi.

Nihoyat yetib kelishar ekan Mira Taehyungning eshikni ochib berishini kutmasdan mashinadan tushib oldi. Mamlakatdagi keng asortimentdagi kelin liboslari jamlangan doʻkon oldida turishar edi.

Mira Taehyungning qoʻlidan ushlab olib ichkariga olib kirib ketdi.

- Mira, shoshilma. Doʻkon katta, bizda variantlar koʻp. Emg muhimi qulay kiyim tanlash kerak, xoʻpmi? — qizning shoshqaloqligidan xavotirlanib ma‘ruza boshladi Taehyung.

- Eee oʻzim ham bilaman qanaqa olish kerak ekanini. Qani bir koʻrib chiqaylik siz ham oʻzingizga yoqqanini ayting kelishtikmi? — Miraning kelishuvini yigit bosh silkib tasdiqladi.

Doʻkon xodimlaridan biri kelib juftlik bilan xushmuomala salomlashar ekan Taehyung oʻsha qizga tikilib qolgandi. Bir necha soniya ikkalasi koʻzlari toʻqnashib tikilib qolishdi. Mira ikkalasining oʻrtasida bir koʻziga tanish koʻringan xodim qizga bir yonidagi yigitga nigoh tashlardi.

- Taehyung! Men bu yerdaman u yoqdamas! Xushingizni yigʻib olarsiz balki? — norozi boʻldi Mira.

- Ha, Mira tanish bu mening sobiq sevgilim Asuna. Asuna bu esa boʻlajak rafiqam Mira.

Taehyungning tanishtiruvidan soʻng Mira qizni esladi. Ha bu oʻsha Taehyungning xonasida toʻsatdan topib olingan fotosuratda Taehyungdan boʻsa olayotgan qiz edi

Mira rashk oʻtida Taehyungning qoʻlidan ushlab quchogʻiga kirib oldi.

- Jonim, balki tezlasharmiz. Bugun qiladigan ishlarimiz koʻp. Axir toʻy tezlashib ketdi.

Qizning gʻalati gapirishidan rashk qilayotganini sezgan Taehyung sekin kulib qoʻydi.

- Albatta, sevgilim. Hali taqinchoq va boshqa kiyimlar ham koʻrish kerak.

Mira Taehyungning quchogʻidan chiqmay doʻkonni aylanib chiqishdi. Ikkalasining ham didiga mos keluvchi koʻylak topilmayotgandi. Nihoyat maxsus boʻlim zali markazida turgan koʻylak ikkalasining ham didiga yoqdi.

- Mira, anavi koʻylakni koʻrchi — aynan oʻsha koʻylakni imlab koʻrsatdi.

- Aynan. Men ham oʻshani koʻrsatmoqchidim. Ichimdagini topasiza. Oʻsha koʻylakni olib bersangiz — Suminga koʻylakni koʻrsatdi.

Xodim qiz aynan juftlik tanlagan koʻylakni olib Mirani kiyinish xonasiga kuzatib qoʻydi.

Xona oldida Taehyung divanda bir finjon choy bilan qiznibg chiqishini intiq kutardi. Nihoyat pardalar ochilib Mira Taehyungning oldiga chiqdi.

- Farishta kabisan — Miraning chiroyidan koʻr boʻlgan yigit tilidan chiqqan soʻzni anglamadi hattoki.

- Unda shu koʻylakni tayyorlab bersangiz olib ketamiz. Hozir kiyimimni oʻzgartirib chiqaman.

Mira qaytib kiyinish xonasiga kirib ketdi. Koʻylakning orqa zamokini yecholmasdan qiynalib turgan onida boshiga qattiq zarba tegdiyu koʻz oldi qorongʻulashdi.

Ortga oʻgirilib kim boshiga urganini koʻrmoqchi boʻldiyi noaniq sharpa koʻzlariga koʻrindi. Keyin esa yana bitta qop qora kiyingan odam kelib qizning ogʻziga dori sepilgan dastroʻmol bosdi.

Mira toʻliq xushidan ketganiga amin boʻlishgach qora kiyingan yigit qizning bejon tanasini koʻtarib olib ketdi.

𝐄𝐩𝐢𝐬𝐨𝐝 5 𝐭𝐮𝐠𝐚𝐝𝐢

𝐌𝐮𝐚𝐥𝐥𝐢𝐟 ~ 𝐌𝐢𝐫𝐚 𝐌𝐢𝐥𝐥𝐞𝐫

𝐏𝐚𝐢𝐧𝐟𝐮𝐥 𝐅𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜𝐬 𝐤𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐲𝐨𝐳𝐢𝐥𝐝𝐢!

𝐄𝐫𝐢𝐛𝐨𝐫𝐢𝐧𝐠𝐢𝐳 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐭𝐚𝐬𝐡𝐚𝐤𝐤𝐮𝐫!

𝐌𝐞𝐧 𝐬𝐞𝐧𝐠𝐚 𝐭𝐞𝐥𝐛𝐚𝐥𝐚𝐫𝐜𝐡𝐚 𝐨𝐬𝐡𝐢𝐪 𝐞𝐝𝐢𝐦, 𝐚𝐬𝐥 𝐪𝐢𝐲𝐨𝐟𝐚𝐧𝐠𝐧𝐢 𝐤𝐨'𝐬𝐚𝐭𝐠𝐚𝐧𝐢𝐧𝐠𝐝𝐚𝐧 𝐬𝐨'𝐧𝐠 𝐬𝐞𝐧𝐝𝐚𝐧 𝐧𝐚𝐟𝐫𝐚𝐭𝐥𝐚𝐧𝐮𝐯𝐜𝐡𝐢𝐥𝐚𝐫 𝐪𝐚𝐭𝐨𝐫𝐢𝐝𝐚 𝐭𝐮𝐫𝐝𝐢𝐦.

Qoʻlimdagi portret qilingan surat pastga tushib ketar ekan oyna singan ovozi xona boʻylab tarqaldi.

Taehyung tezda oldimga keldiyu, nima boʻlganini anglolmasdan qoʻlimdan ushlab mendan xolatimni soʻray boshladi.

- Mira, Mira, nima boʻldi, yaxshimisan, xech qayering jarohatlanmadimi?

Xavotirlangancha meni soʻroqlar ekan nafrat vujudimni egallab borardi. U sekin egilib pastdan siniqlarni terib olar ekan, aynan nima boʻlganini endi tushunib olgandi.

- Menga yaqinlashma! Hech qanaqa toʻy boʻlmaydi, muolaja uchun ham boshqa shifokor yollayman! UMUMAN HAYOTINGDA MENGA YAQIN KELMA! ISQIRT!

Baqirib xonadan chiqmoqchi boʻlib eshik tomon yurdim, ammo baquvvat qoʻllari meni oʻzim turgan joyga qaytarib qoʻydi.

- Meni eshit, bu ancha vaqt oldingi xato edi, xozir u hayotimda yoʻq, men

Taehyungni gaplarini eshitishni istamasdim soʻzini boʻldim.

- BU NIMA? XAYOTINGDA YOʻQ AMMO XOTIRALARINI HAMON SAQLAYAPSAN? NIMA BU NIMA?

- Mira, iltimos senga bu darajada hayajonlanish mumkinmas tinchlan, bu surat hatto esimda ham yoʻq edi. Chin soʻzim, men u qizni unutganman hayotimda hech qachon boʻlmagandek.

- Yoʻlimdan qoch ketmoqchiman.

Taehyungni turtib oʻtb ketmoqchi boʻldim ammo yoʻlimni toʻsib eshikka yaqin yoʻlatmadi.

- YOʻLIMDAN QOCH DEYAPMAN, QOCH, KET, TINCH QOʻY.

- TINCHLAN DEYAPMAN MEN HAM, OʻZINGNI BOSIB OL!

Shu on uni tarsaki bilan siyladim, yuzi yon tomonga burilib, jahli chiqqanini yaqqol namoyon qilardi.

Taehyung toʻsatdan meni qoʻpol koʻtarib oldiyu, xona ichidagi vannaga olib kirib jakuzida ustimdan muzdek suvni ochib yubordi. Tanamga sovuqlik tekkan onda seskanib ketdim, uning qoʻlidan chiqishga harakat qilarkanman undan battar koʻkragimdan bosib ushlab turardi.

Harakatlarimni kuchaytirganim sari u ham bosimni kuchaytirardi. Oxiri qoʻlini koʻkrakalrimdan olishga muvaffaq boʻldim, ammo kimimni mahkam ushlab olgan ekan, koʻylagim oldidagi tugmalari uzulib tushib oldimni yaqqol ochib berdi.

- Nima, nima qilyapsan, senda uyat xayo bormi, qoʻyvor deyapman.

- Tinchlanib gaplarimni oxirigacha tinglamaguningcha xech qayerga ketmaysan, eshityapsanmi?

- ESHITMAYMAN, TINGLAMAYMAN, TINCHLANMAYMAN, KIMSAN SEN A

Sabri chegaradan chiqib iyagimdan mahkam siqimladiyu lablari bilan ogʻzimni yopdi.

Boʻsa tanamga yoqardi, lablarimni kuydirdi. Ammo xozirgi vaziyatda aldanib qolmasligim kerak.

Fursatdan foydalanib Taehyungni ustimdan irgʻitib yubordim, chalgʻib ancha boʻshashib qolgan ekan.

- Oʻzgasiga tekkan labing bilan menga tegishga qanday hadding sigʻdi? Jirkanaman, jirkanchsan, isqirtsan.

- Istasang nafaqat labim, balki boshqa azoyimni ham tanangda his qilishing mumkin.

Yan men tomon kelib koʻkragimdan kuch bilan itarib burchakka tiqib qoʻydi.

Tanasi shunchalik yaqin ediki, uning vujudidagi issiqlik hamda, oʻsha boshqa azosini tarangligini bemalol his qilishim mumkin edi.

Tanamiz orasida masofa qolmadi, tanalarimiz bir biriga birikib ketgan kabi edi. Uning koʻkragidan keladigan boʻyim sabab u pastga men esa tepaga bir birimizni kuzatish uchun qarab turardik.

Sekin koʻylagimning bir yelkasini tushirdi, keyin ikkinchisi. Vujudimdan sirgʻalib tushgan oni koʻzlarimnu yumib lablarimni tishlab oldim.

Taehyung boʻlsa rubashkasi tugmalarini boʻshatardi. Nahotki xozir yaqinlik qilsa, shu joyda, shu vaqtda?

Oʻzidan yechib olgan rubashkasini menga kiygʻizib oldini yopub qoʻydi. Sal naridan sochiq olib hol boʻlib ketgan sochimni oʻrab qoʻydi.

- Vannadan chiqib yotoq ustida oʻtirib tur, men sen uchun kiyim izlab kelaman.

Gapini yakunlab meni javobimni ham kutmasdan chiqib ketdi. Itoatkorona u aytgandek yotoq ustida oʻtirardim. Taxminan 5 daqiqa vaqt oʻtmasdan xona eshigi ochilgani ovozi eshitildi.

Qadam tovushlaru begona odamnikidek edi, seskanib ketiv eshik tomon qarasam Taehyung ekan.

Oʻzi aytganidek menga koʻylak topib kelgandi, onasini koʻylagi shekili biroz keng tuyuldi.

- Kiyib koʻr — oldimga kelib koʻylakni menga uzatdi.

- Xonadan chiqib turing, kiyinib olay.

- Tanangni men koʻrmagan qismi qoldimi? Koʻz oldimda kiyinasan. Tezroq boʻl.

Bu yigit rostdan ham aqldan ozgan, shuncha gap soʻzlarimdan soʻng ham. Yoʻq bunga chidash qiyin. Agar toʻydan keyin... Yoʻq yoʻq Mira unut toʻy boʻlmaydi. Nazorat hissi kuchli, men nazorat qilishlarini yoqtirmayman.

- Kiymayman buni istasangiz oʻzingiz kiying!

Juratim yetib kesatib gapirdim, yana tilimdan pand yemasam boʻldi.

- Yaxshi unda ustingdagi kiyimimda yurasan.

- Yaxshi.

Kiyimni qaytarib berib yana yotoqqa oʻtirdim. U ham yonimga oʻtirib suhbat boshladi.

- Suratdagi qiz. U mening 5 yillik sevgim edi. Borimni berdim, barcha narsani muhayyo qildim, hattoki barcha kerak narsalariga ishlatishi uchun oʻz kartamni qoʻliga berib qoʻydim. Istagancha yashardi, istagancha pul sarflardi. Ammo keyinchalik bilsam, eng yaqin doʻstim bilan menga xiyonat qilib yurgan ekan.

~author
Taehyung alam bilan gapirar, Mira jim tinglardi. Bir vaqtlar oʻzi ham jonidan ortiq sevgan insonini hamda barcha sirini bilgan dugonasi oʻsha insonni tortib olganini esladi.

Dardlar bir, alamlar oʻxshash, ammo vaqt boshqa. Mira oʻsha dardini ancha unutgan, lekin Taehyungning yarasi yangi edi.

Sukunat ustunlik qilardi. Nigohlar pastga qaratilgan, oʻtmishdan parcha eslatardi. Shu payt eshik taqqilatish ovozi oradagi sukutni buzdi.

- Kim? — xomadan chiqmagan holda soʻradi yigit.

- Janob, ota onangiz bugun kelishmas ekan. Kichik xonim bilan unashtiruv uchun uzuk va zeb ziynat buyumlarini koʻrsatish uchun bir nechta brend vakillari bilan uchrashar ekansiz.

Xizmatchi qiz gaplarini aytib boʻlgach, qadam tovushlari asta sekin qizning uzoqlashayotganini aytib turardi.

Taehyung Miraga, Mira Taehyungga hayrat nigohi bilan qarab turishardi.

- Shu axvolda chiqamanmi endi? — Mira egnida oʻziga 2karra katta boʻlib turgan yigitning rubashkasini koʻrsatdi.

- Chakki emas, yomon gʻoya ham emas. Juda goʻzalsan — qitmirlik qilib gapirdi yigit.

- Ustimdan kulma!

- Sensirama!

- Oʻzim bilaman nima qilishimni!

- Sendan kattaman, boʻlajak eringman. Tilingga ehtiyot boʻl, toʻydan keyin bitta bitta javob berasan bu qaysarliklar uchun!

- Yanachi, kim aytdi toʻy boʻladi deb? Orzu ham qilma! Boʻlmaydi hech qanaqa toʻy!

Mira Taehyungga qarshi soʻzlar aytar ekan, toʻsatdan yigit uni yotoqqa irgʻitib ostiga oldi.

- Istaysanmi vannada qilmagan ishimni xozir qilaman, 9 oylik muammoni bachadoningga joylab qoʻyganimdan keyin toʻydan boshqa yechim boʻlmaydi.

Albatta Taehyung hazil qilib gapirayotgandi, ammo ohangi jiddiy edi. Mira Taehyungning ostida chuqur nafas olgancha katta katta koʻzlari bilan qarab yotardi.

- Yaqinda oʻlib ketadigan odam toʻy yoki homilador boʻlishga ulgura olar ekanmi?

Yana oʻsha odamni jigʻiga teguvchi, jon jonidan oʻtirib yuboruvchi soʻzlar yangradi. Taehyung asabiylashgancha qizni ustidan tushib, oʻzi qatori koʻtarib gapira ketdi.

- Jin urgur Mira, nima boʻlgan senga? Nega oz boʻlsa ham yashash uchun umid qilmayapsan? Nima jin urgan senga? Yashaysan deyapman, tuzalib ketasan deyapman, harakat qilyapman, yana nima istaysan? Gapir nima kerak oʻzi sengga? Axir oʻzing kasal ekaningni bilganingda yashash uchun harakat qilmadingmi? Yashashni hohlamadingmi?

- Istamayman! Yashashni xohlamayman!

Qizning javobidan soʻng Taehyung hafsalasiz nafas olib chiqardiyu onasining koʻylagini qayta qizga tutqazdi.

- Buni kiyib ol, uyingga tashlab qoʻyaman — gapini yakunladiyu xonadan chiqib ketdi.

Mira ham tezda kiyinib yigitning ketidan xonadan chiqib pastga tushdi.

Zalda divan ustida boshini ushlab oʻtirgan yigitni koʻrib tomoq qirib qoʻydi.

Taehyung sezib oʻrnidan turdiyu, ortidan ergashishini imlab ketdi.

Yoʻl boʻyi oʻrtada sovuq sukunat hukmronlik qilardi. Qiz ora ora yigitga nazar tashlar, aksincha Taehyung esa yoʻldan koʻzini uzmasdi.

Miraning uyi oldiga kelib toʻxtaganda ham u tomon qiyo boqmasdi hatto oʻrnidan tushib qiz uchun har doimgidek eshikni ochib ham qoʻymadi.

Mira jimgina mashinadan tushib uyiga kirib ketdi. Taehying ham mashinani katta tezlikda boshqarib ketdi.

Shu boʻyi Taehyung boshqa kelmadi, muolaja uchun yordamchi hamshirasini joʻnatardi. Unashtiruv uchun uzukni ham Taehyung Mirani uyiga pochta orqali joʻnatib yuborgandi. Qiz boʻlsa uzuk solingan qutini ochib ham qaramadi hatto.

Shu boʻyi 1 oy oʻtdi. Unashtiruv sanasi allaqachon e‘lon qilingandi. Millerlar qoʻrgʻoni unashtiruv bazmi uchun tanlandi. Tayyorgarlik avjida edi. Mira xonasidan chiqib qiziqib koʻrmasdi hatto. Uyidan koʻchaga chiqmaganiga 1 oy boʻlgandi, Taehyung ketgan koʻyi u ham boshqa koʻcha yuzini koʻrmadi.

𝐄𝐩𝐢𝐬𝐨𝐝 4 𝐭𝐮𝐠𝐚𝐝𝐢

𝐌𝐮𝐚𝐥𝐥𝐢𝐟 ~ 𝐌𝐢𝐫𝐚 𝐌𝐢𝐥𝐥𝐞𝐫

𝐏𝐚𝐢𝐧𝐟𝐮𝐥 𝐅𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜𝐬 𝐤𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐲𝐨𝐳𝐢𝐥𝐝𝐢!

𝐄𝐫𝐢𝐛𝐨𝐫𝐢𝐧𝐠𝐢𝐳 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐭𝐚𝐬𝐡𝐚𝐤𝐤𝐮𝐫!

Ilk bora kimgadur ishondim deya olganimda, aynan oʻsha joyimdan pichoq yedim.

Jimin doʻstidan uzoqlashar ekan quchogʻidagi qizni battar siquvga olardi. Mashinaga majburlab oʻtkazib kamarini ham taqib qoʻydi. Yoʻl boʻyi oʻrtadagi jimlik sovuqligi butun vujudlarni egallagandi.

Nihoyat koʻp qavatli mehmonxona oldida toʻxtagan mashinadan majburlab olib tushilgan qiz yuzidagi norozi ifodasi yaqqol koʻrinib turardi. Yon atrofdan oʻtib ketayotganlar qarab qarab qolishardi.

Jimin asabiy lift kelishini kutib turarkan jahl toʻla nigohini goh qizga tikardi. 5chi qavatga bosilgan lift tugmasi ovoz chiqarib ortadagi sovuqlikni keskinlashtirardi.

Xonaga kirishlari bilan Jimin qoʻpol harakatlari bipan Minnieni polga uloqtirdi. Sochlaridan sudrab yotoqqa keltirdi. Kiyimlariga changal solib yertib oldi, qizning tanasida qoʻpol qoʻl izlari qizarib qolgandi.

- BOSHQAGA OYOQLARINGNI OCHDINGMI?

Jimin qiz tomon yurib borarkan, qizning butun vujudi titrab, ortga tisarilardi.

- Qilganim xato ekanligini bilaman, iltimos unday qilma!

- har bir daqiqasi uchun, shu qadar azoblayki, tanang qizil tusga kirsin.

Qizning sochidan siqimlab, bir burchakka uloqtirdi. Yotoqdan toʻgʻri polga tushgan qiz ingrab yubordi, ohlari xonani toʻldirgandi.

Shu payt tinmasdan jiringlayotgan telefon yigitning asabini battar egovlay boshlagandi, Jimin telefonga javob berarkan:

- Eshtaman Jungkook ayni vaqtini topasan sen ham qoʻngʻiroq qilish uchun.

- Jimin yaxshilab eshit meni, Minnieni tahlil javoblari chiqdi, u bilan yaqinlik qilmadingmi kelganingdan buyon?

- Jungkook, gʻalati savollar berasana? Xotin meniki yaqinlik qilamanmi yoʻqmi senga nima ishingni qilsang boʻlmaydimi?

- Eshit Minnieda OITS aniqlandi, tezroq shifoxonaga kelib tahlil topshir sen ham.

Oxirgi gap va oxirgi nuqtaga yetdi, pichoq suyakka qadaldi. Jimin endi butunlay tamom boʻlgandi. Polda yigʻi aralash tikilib oʻtirgan qizga qaradiyu tezda xonadan chiqib ketdi.

~Mira

Hushim oʻzimda boʻlmasa ham Taehyung meni ancha koʻtarib yurganini hamda mashina orqa oʻrindiqiga yotqizib uyimga olib kelganini sezib yotardim.

Koʻzlarim yarmigacha zoʻrgʻa ochilar edi, ammo uning xavotirli yuzini koʻrish qiyin emasdi. Mashina harakatdan toʻxtar ekan u men tomon oshiqib yana qayta koʻtarib oldi. Hatto xonam 3- qavatda boʻlsa ham xonamgacha olib kelib yotoqimga yotqizdi.

Koʻzlarim xira koʻrar ekan tanamga tekkan salqinlikni his qilib etim junjikdi. Sekin asta oʻzimga kelib qarasam, Taehyung tanamning ochiq joylariga salqin suvda namlangan mato bosib qoʻygan ekan. Yaxshiyam faqat ochiq joylariga qoʻygan, kiyimimni yechib emas.

Oʻzimni oʻnglab olganimni sezgach oʻrnidan turib yana mato namlab olib keldiyu qoʻlimga tutqazdi.

- Buni koʻkragingga bos, ancha oʻzingga kelasan — qoʻlimga tutqazdiyu, xonamdan chiqib ketdi.

Xuddi u aytgandek namlangan matoni koʻkragimga bosib biroz muddat yotdim, aniqrogʻi uxlab qolibman. Xonam eshigi taqillagani sabab uygʻonib ketdim. Namlangan mato hanuz qoʻygan joyimda turar edi, ammo muzdek emas ancha iliq boʻlib qolgandi.

Sekin oʻzimni epaqayga keltirib, eshikni ochdim, koʻz oʻngimda Taehyung qoʻlida tomchi ukol bilan turardi.

- Ukol ulashim kerak, vaqti boʻlibdi — ukolga imlab gapirdi.

- Ha, mayli kiring — eshik oldidan chetga oʻtib kirishi uchun yoʻl boʻshatdim.

Yotoqimga yotib, yengimni shimarib ukol qilishi uchun tayyorladim. Taehyung jgutini qoʻlimga mahkam taqib tomirimni izlay ketdi.

- Qoʻlingni musht qilib tug — barmoqlari bilan tomirimni axtarar ekan buyurdi.

Xuddi u aytgandek qoʻlimni musht tugun teskari tomonga boshimni burib yotdim. Tanamga igna kirgan onda seskanib ingrab yubordim. Soʻngra qoʻlimga taqilgan jgut yechilib ogʻriq biroz bosildi.

- Taxminan yarim soatcha vaqt qimir etmasdan yotasan — xuddi shifokor bemoriga tayinlagandek gapirdi u.

- Zerikib oʻlib qolmasam agar aytganingizdek boʻladi.

- Nimaga zerikar ekansan? Oʻzim seni gapga solib turaman.

Ha ha ha, u ham oʻzimga oʻxshab sergap ekan. Qanaqa mavzularda gaplashishni oʻylab olishim kerak edi. Afsus menda arzigulik mavzu ham yoʻq. Ha boʻldi, axir yakkayu yagona dardimni doston qilib beraman.

- Men tuzalib ketishimga nega bunchalik amin boʻlyalsiz? Axir menda ancha qiyin bosqich allaqachon — aynan shu meni anchadan beri qiynayotgandi, endi bilib olaman.

- Chunki umrimni yarmini aynan shu sohadagi insonlar bilan ishlab oʻtkazdim, tajribam anchagina hatto 30 yillik shifokorlar menga tenglasha olishmaydi — judayam mahtanchoq, gap soʻzlaridan faqat oʻzi tildan tushmaydi, etibor markazida boʻlishni yoqtiradi.

- Agar men oʻlsamchi? Qancha harakatga qaramasdan oʻlib ketsam? Obroyingiz bir pul boʻladi. Yaxshisi meni bemorlaringiz ròyxatidan oʻchirib tashlang — faqat umidsiz soʻzlar tilimga doʻst boʻlib qoldi xasta ekanligimni bilganimdan soʻng hatto yashashga umidim qolmadi.

- Mira, bunchalik ham shashtingni tushurma, hamma yashash uchun harakat qilsa, umid bilan hayotga boqsa sen nega bunchalik noumidsan? Axir hayoting hali oldinda, meni oldimda xotinlik vazifangni bajarishing kerak.

- Nega aynan men sizni xotiningiz boʻlaman deb oʻylayapsiz? Axir yaqindagina bir birimizni tanib oldik, balki boshqasi bordir koʻnglingizda yoki mening koʻnglimda?

Jim qoldi. Endi gapirishga soʻzi tugagandi. Aniq boshqasi koʻnglini egallab boʻlgan, u bilan birga boʻla olmaslik ich etini tirnayapti.

Tanamga kirgan ignani sugʻurib olgan oni yana junjikib ketdim, chunki meni ogohlantirmadi ham.

- Ancha kech boʻlib qolipti, endi ruxsating bilan uyimga ketsam, onamni 3 kundan beri koʻrganim yoʻq.

- Ruxsat soʻrab nima qilasiz bemalol ketavering.

Ohangim biroz xafa chiqdi, bilmayman nimadan xafa boʻldim. Teskari burilib olib uxlashgan yotgandek koʻzlarimni yumib oldim. U ham chuqur hoʻrsinib sekin xonamdan chiqib ketdi.

Shu ketishi boʻyi sal kam 10 kun qorasini koʻrsatmadi. Muolaja uchun xamshira qizlar kelishardi, ammo uning daragi yoʻq edi.

10-kuni nihoyat eshik qoqib muolaja uchun sekin oʻzi keldi.

- Xayrli tong, Mira ancha yaxshi boʻlib qoldingmi?

Hijolatli ohanggi xonamda yangradi, men ham undan ancha xafa boʻlganim uchun oʻzimni beparvolikka olib yotoqimga yotib oldim.

U sekin kelib yotoqim oldiga tizzalab, asta qoʻlimdan ushlagan oni chòchib oʻrnimdan turib kettim.

- Axmoqmisan, dabdurustdan qoʻlimdan ushlaganing nimasi?

Jahlim nazoratimni yoʻq qiladi. Yana unga ovozim balandladi, sensirab gapirdim.

- 9 kun kelmaganim uchun xafamisan?

Ha toʻgʻri aynan shuning uchun xafaman ammo tan olgim yoʻq.

- Nega xafa boʻlishim kerak ekan kelmaganing uchun? Atigi 2 kun koʻrgan odamimsan, tanishganimizga koʻp boʻlgani ham yoʻq. Gapirayotgan gapingni qara.

Sochlarimni orqaga tashlab, koʻzlarimni kosasi boʻylab aylantirib qayta yotoqimga joylashib oldim. Unga teskari burilib yotgan onimda yana oʻzini oqlashga tushdi.

- Tunov kuni sen bilan Jimin hamda Minnieni koʻrgandik, esingdami? Oʻsha kuni Minnieni tekshiruv natijalari chiqqandi, OITS tashhisi qoʻyildi. Bu xabarni eshitib Minnie chiday olmasdan joniga qasd qilibdi, dafn marosim mashmashasi bilan band edim. Shuning uchun kela olmadim.

Ha, balki aytayotgan gaplari rostdir bilmayman balki shunchaki bahona nima boʻlsa ham ortiqcha gapirishim nooʻrin edi.

- Bugun muolaja koʻchada boʻladi, oyim sen bilan koʻrishmoqchi, keyingi hafta unashtiruv ekan uzuk koʻrgani boramiz keyin.

Oradagi jimlikni buzdi. Oyisi bilan uchrashishni eshitib oʻrnimdan sapchib turdim.

- Bugun uchrashish shartmi onangiz bilan?

Men hali uni oilasi bilan tanishish uchun tayyor emasman. Yoʻq umuman tayyor emasman. Hayajondan oʻzimni yoʻqotib hushimdan ketib qolsam kerak.

- Albatta shart, garderobingni koʻrsatsang kiyim tanlab beraman siporoq koʻringaning maqul. Yana ortiqcha oro shart emas, oddiy holatingda ham ancha goʻzalsan.

- Mayli, Janob Kim, sizning aytganingiz boʻlsin, koʻraylikchi sizning didingiz qanaqa ekan.

U aytgandek garderobimni koʻrsatdim, bir nechta kiyimlarimni koʻrib orasidan nafis pushti rangli tizzamdan biroz teparoqda boʻlgan koʻylagimni olib qoʻlimga tutqazdi. Ayni sevimli kiyimim shu edi.

Yarim soatga yetmasdan tayyor boʻlib koʻchaga chiqdim. Mashinasi oldida kutib oʻtirgan ekan meni koʻrgan zahoti old eshiklarni ochib kutib turdi.

Yoʻl boʻyi ketar ekanmiz hayajonim kuchli edi, Taehyungning gaplari quloĝimga kirmasdi.

Nihoyat Kimlar qoʻrgʻoni oldida mashina toʻxtadi. Taehyung tushishim uchun darrov mashina eshiklarini ochib berdi. Kimlar qoʻrgʻoni ancha haybatli koʻrinardi. Boshdan oyoq nazar solar ekanman hayratda edim. Qadimiy gotika usuli aralash qoʻrgʻon san'at asarining oʻzi edi goʻyo.

Taehyung qoʻlimdan ushlab qoʻrgʻon ichiga olib kirib ketdi. Sòngra xizmatkorlardan birini ismi bilan chaqira ketdi.

- Eshtaman janob — tezda yugurib kelgan xizmatkor boshini egib turardi, hatto koʻziga tik qaray olmadi.

- Ota onam qayerda? Uydamilar yoki qayergadir ketishganmi uy jim jit?

- Ha Janob, katta Janob va xonimlar oilaviy mehmonga ketishgandi, yarim soat oldin xabar keldi, shoshilinch ketishdi.

- Mayli ketishing mumkin, Mira yur senga uyni koʻrsatib chiqaman.

Xizmatkorga ruxsat berib, yana qoʻlimdan ushlab tepa qavatga olib ketdi. Soʻngra yoʻlak oxiridagi xonaga olib kirdiyu eshikni tezda yopdi.

- Eshikni nega yopdingiz tinchlikmi? — ichimga gʻulgʻula tushdi, notoʻgʻri qadam tashlashi mumkinligini oʻylasam battar ichim gʻalati boʻlib ketardi.

- Nooʻrin harakat qilmayman, shunchaki singlim xohlagan vaqti xonamga kirib qolishi mumkin, xalaqit berishadi. Sen xonamni koʻrib chiq, toʻygacha nimadir yoqmasa oʻzgartiramiz.

Taehyungning gaplaridan soʻng sekin undan uzoqlashib xonani kuzata boshladim. Xamma narsa mukammal oq aralash siyohrangda edi. Oʻzgartirish uchun arzigulik narsa yoʻq.

Burchakda turgan oilaviy suratlarni sekin tomosha qilar ekanman, usti yopib qoʻyilgan suratni ochib uni ham koʻrish uchun qoʻl uzatdim. Ne koʻz bilan koʻrayki, suratda Taehyung bitta qizdan boʻsa olib turardi.

Shu on qolimdan surat tushib ketdi. Oynaning singan ovozi xonani egalladi.

𝐄𝐩𝐢𝐬𝐨𝐝 3 𝐭𝐮𝐠𝐚𝐝𝐢

𝐌𝐮𝐚𝐥𝐥𝐢𝐟 ~ 𝐌𝐢𝐫𝐚 𝐌𝐢𝐥𝐥𝐞𝐫

𝐏𝐚𝐢𝐧𝐟𝐮𝐥 𝐅𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜𝐬 𝐤𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐲𝐨𝐳𝐢𝐥𝐝𝐢

𝐄𝐫𝐢𝐛𝐨𝐫𝐢𝐧𝐠𝐢𝐳 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐭𝐚𝐬𝐡𝐚𝐤𝐤𝐮𝐫!

Taqdirimga rozi boʻldim, umidim uzildi. Kimsaga keraksiz inson edim. Ammo sen hayotimga kirding. Yashash uchun nafasim boʻlding, lekin sen sabab qayta boʻgʻildim, nafasimni tortib olding.

Uy haddan tashqari jim jit. Bu menga yoqmadi. Avval sira jimlikda qolmagandim yoki imkon boʻlmagan desa ham boʻladi. Uyga faqat ovqatlanish va uxlash uchun kelgan odam boshqa nimani ham his qilardi. Kun boʻyi oʻqish deb yursam. Mana endi tushgan ahvolimni qaranglar.

Yoʻq, men ortiq bu jimlikka chiday olmasdim. Sekin oʻrnimdan turib garderob tomon ketdim. Biroz tikilib turdimu, universitet uchun maxsus formamni kiyib oʻqishga borishni niyat qildim.

Kiyindim, biroz make up qildim, sumkalarim, kitob daftarlarimni taxlab sekin pastga tushdim. Yana sukut.

Endi chiqish eshigiga yetganimda mendan oldin kimdur tashqaridan eshikni ochib uyga kirdi. Mm ha bu men ancha izlagan odam Kim Taehyung ekan. Kutmagandim. Balki menga shaxsiy shifokor qilib yollashgani uchun kuniga 25 soat yonimda meni qoʻriqlab yurar, bilmadim.

- Qayerga ketyapsiz — ust boshimga boshdan oyoq nazar solib soʻngra soʻroq qildi.

- Universitetga — odatiy javob berdim.

- Kechirasiz ammo hech qayerga ketmaysiz. Universitet ma'muriyatiga ariza yoʻlladik, akademik ta'tilga chiqasiz — yuzi burushib norozi ohangda gapirdi.

- SIZLAR KIMSIZLARKI MENI NOMIMDAN ISH KOʻRASIZ? KIMSIZLAR — oʻzim bilmagan holda baqirib yubordim. Tilim qursin men qizni. Avval hech erkak kishiga ovozim balandlatib gaprmagandm.

Qarshimda turgan yigit biroz peshonasini chimirib o'zini bosib olish uchun chuqur nafas oldi.

- Seni shaxsiy shifokoringman, qil deganimni qilasan qilma deganimni qilmaysan, oʻtir desam oʻtirasan tur desam turasan chunarlimi?

Kulguli, judayam kulguli. Baqirib berganim uchun qasosini oldi. Koʻzimga qarab turib ustimdan kuldi. Oʻtir desam oʻtrasan? Meni uy hayvoniga taqqosladi. Qanday sharmandalik. Oddiy shifokor meni uy hayvoni kabi koʻryapti.

Yoʻq, men chidab turmayman. Soʻzlaridan biroz muddat jim turib turtib eshikdan chiqishga uringan onimda oyoqlarim yerdan uzuldi. Yelkasidan oshirib koʻtarib oldi. Shu kam edi, mana kamchiliklar toʻldirildi.

- Nima qilyapsan? Axmoqmisan? Qoʻyib yubor meni pastga tushur — yelkasida ketarkanman oyoqlarim bilan toʻgʻri kelgan joyiga tepib borardim.

Soʻngra sabr kosasi toʻlib mehmonxona divaniga meni tashladi. Oʻtirib qoldim, belim yomon ogʻridi oʻziyam.

‐ Sen qanday hadding sigʻdi menga bunday munosabatda boʻlishga? — salgina ogʻriqqa jahl qilib tilimni tiyolmadim, chegaralarimni hatlab oʻtdim.

- Qarshingizda kim turganini unutyapsiz kichik xonim, hurmatingiz borida tilingizni nazorat ostiga oling, yoqsa men ham qoidalarimni buzishga majbur boʻlaman — shuncha qilgan odobsizligimdan keyin ham menga yumshoq muomala qildi, hayratdaman.

- Hoʻp, kim ekansan? Qarshimda turgan oddiy shifokor. Bunday ortiq hech kim emassan, chegarangni bil, shifokorsan enaga yoki xoʻjayinim emas!

Yoʻq, yoʻq. Bu gaplarimdan keyin aniq sabri toshadi. Haddimnj bilmayapman. Chunki men qanchalik qoʻpol boʻlsam ham yumshoq javob qaytaryapti, erkalanib ketdim nazarimda.

‐ Boʻlajak eringman! Tilingni tiyishni hozirdan oʻrganmasang toʻydan keyin men ham oʻz nazoratimni unutaman.

Ha unutdim, u boʻlajak erim edi. Ammo yaqinda oʻlib ketsam, yana qanaqa er?

‐ Kulgimni qistamang. Tez orada hayotim tugaydi. Boʻlajak ering deb ustimdan kulmang iltimos.

Koʻzlarim namlanganini his qilyapman. Men nazorat qila olmaydigan yagona narsa bu koʻz yoshlarim, keraksiz paytda va keraksiz joyda izza qiladi.

- Mira, sen hanuz menga ishonmayapsan. Sen oʻlmaysan, albatta tuzalasan. Bu gaplaringni yigʻishtir iltimos. Qoʻpolligingni ham tushunyapman, koʻtaryapman. Oʻrnimda boshqa erkak boʻlganida bir soniya ham yuzingga qarab turmasdi, bu ahvolda turmasding. Endi esa iltimos, oʻzingni yigʻishtirib ol.

U toʻgʻri gapirdi. Men shunchaki kecha eshitgan xabarimni xazm qilishga ulgurmadim, koʻnikolmayapman faqat. Biroz vaqt kerak, qancha kerak hatto oʻzim bilmayman.

- Shunchaki diqqi nafas boʻlib ketdim, tashqariga chiqishni istayman. Uyda qolishni xohlamayman — koʻz yoshlarim oralab zoʻrgʻa damim chiqdi.

Taehyung chuqur nafas olib, choʻntagidan dastroʻmolini chiqardi. Ehtiyotkorona menga yaqinlashib koʻz yoshlarimni artib, dastroʻmolini qoʻlimga tutqazdi.

‐ Yigʻlashda davom etar ekansan, hech qayerga bormaymiz — bu safar gaplari biroz jiddiy eshitildi.

Qayta qayta tomchilayotgan yoshlarimni artib, burnimnj qoqdim. Tezda uni oldidan ketib yuzimni sovuq suvga chayib oldim. Endi biroz oʻzimni oʻnglab olgandim. Chuqur nafas olib chiqardim. Soʻngra yana uni oldiga qaytmoqchi edim, allaqachon ortimdan kelib boʻlgan ekan.

- Vaqtingiz boʻlsa men bilan biroz sayr qiling iltimos — qanday muloyim boʻlib qolganimni sezmay qoldim oʻzim ham, goʻyo oʻlim toʻshagida yotgan inson soʻnggi tilagini aytgandek tuyuldim oʻzimga.

U ham bosh chayqab qoʻlimdan ushlab uydan olib chiqdi. Qoʻrgʻonimiz oldida turgan soʻnggi rusumli qop qora chiroyli mashina oldiga kelib men uchun eshikni ochib berdi. Adashmasam mashina rusumi BMW edi qaysi model ekanini aniq koʻrolmadim.

Sekin mashinaga oʻrnashar ekanman, u ham kelib oʻtirdi. Xavfsizlik uchun kamarini taqib menga bir qiyo boqdiyu, toʻsatdan men tomon egilib kamarimni taqib qoʻydi.

U engashgan on bir birimizga shu qadar yaqin kelgandikki, tanasidagi iliqlikni his qilardim. Atirining hidi dimogʻimga oʻrnashib qoldi. Kichkina ammo qizgʻish lablari xayolimni oʻgʻirladi.

Ahmoqona tuyulishi mumkin ammo men hamon birinchi boʻsamni kimdandir olishni kutib yuribman, shu onni oʻzida lablarimni unikiga bosishdan oʻzimni tiydim.

- Oʻpishga toʻydan keyin ruxsat beraman xozir esa yoʻlga qarab ket — mashinani oʻt oldirish barobarida gapirar ekan nigohi toʻgʻriga qaragan edi.

Judayam kulguli, tuygʻularimni nazorat qilishni bilmayman darov sezdirib qoʻyaman. Qizarib tilimni ichimga yutdim. Toʻgʻriga qarab borardim faqat, unga qarashga yuzim betlamasdi.

Nihoyat mashina toʻxtadi, qayerga kelganimizni bilmayman, taxmin ham qila olmasdim. U mashinadan tushib meni kuta boshladi. Men ham sekin tushib yon atrofni kuzatdim. Taxminan katta bogʻga oʻxshardi.

Kiraverish arkida Istirohat bogʻi degan yozuvni oʻqidim. Toʻgʻri topgandim, lekin men bu yerga sira ham kelib koʻrmaganman.

Taehyung qoʻlimdan ushlab ichkariga sudrab ketti. Kiraverishda biroz turib u bu taraf qaradiyu keyin menga nazar tashladi.

- Qaysidir atraksionda uchishni istaysanmi?

Savolidan soʻng men ham yon atrofga sinchiklab qaradim ammo hech narsani koʻnglim koʻtarmadi.

- Shunchaki sayr xohlayman, koʻngil xushlik koʻnglimga sigʻmaydi — istagimni bayon etdim.

Menga biroz norozi nigohida qarab turdiyu javoban gap boshladi.

- Seni yoshingda koʻngil xushlik qiladi hamma, sen boʻlsa kasalman deb koʻnglimga sigʻmayapti deysan, xastaligingni unutib shunchaki hayotdan zavq ol, bunaqa imkoniyat boshqa boʻlmasligi ham mumkin.

- Yoshligimdan bunaqa narsalardan uzoq boʻlganman, katta boʻlib qilaymi endi oʻlib ketaman bahra olay deb, yoʻq yoʻq yoʻq rahmat menga bunaqa ishlar yarashmaydi. Tinchgina sayr qilaman, xohlamayotgan boʻlsangiz oʻzingiznj majburlamang yolgʻiz keta olaman.

Gaplarimni aytib ortga buruldim, sekin yoʻlimda yura boshlaganimda boshib aylana boshladi yana. Taehyung ham sezgandek qoʻlimdan qoʻltiqlab oldi.

- Unaqada birga sayr qilamiz.

Ortiqcha gapirmadi. Ahvolimni sezdi, ammo oʻzini bilmaganlikka oldi. Mashinani bir chekkada tashlab piyoda duch kelgan tomon yura boshladik. Havo bulutli odamga yoqadigan darajada toza edi.

Qancha yurganimizni bilmayman, charchadim chogʻi oyoqlarimga sekin ogʻria kirdi. Endi Taehyungga aytaman degan onim qarshimizdan kelayotgan juftlik bilan kulishib salomlasha ketdi.

- JIMIN QADRDONIM, axvollaring yaxshimi, Minnie siz qandaysiz, sogʻligʻingiz ancha tiklangan koʻrinadi.

Juftlikka boshdan oyoq nazar soldim, Taehyung boʻlsa hol axvol soʻrashdan ortmasdi. Jimin deb atalgan yigit yonidagi Minnie deyilgan qizni majburlab olib ketayotgandek edi goʻyo.

- Biz yaxshimiz Taehyung, uzur soʻrayman ammo biroz shoshilayotgandik. Oʻzing bilganingdek Minnie eski qiliqlarini qoʻmsabdi, biroz gaplashib olishimiz kerak.

Faqat ikkalasi tushunadigan tilda imlab gapirdi. Qanaqa ish, qanaqa qiliq tushunmasdim. Juftlik tezda bizdan uzoqlashib ketishdi. Ortidan qararkanman rostdan ham yigit qizga zoʻrovonlik ishlatib olib ketayotgandi.

Ancha uzoqlashishgach Taehyungga savolli nigohim bilan tikildim, tezda nimani nazarda tutganimni tushundi chogʻi tilga kirdi.

- Jimin bolalikdagi oʻrtogʻim, yonidagi qiz esa ayoli, zoʻrovonlik ishlatyapti deb oʻylama yana ular sevishib turmush qurishgan. Shunchaki Minnie avval foxisha boʻlgan, qoʻpol gapirganim uchun uzur lekin. Jimin 5oy oldin ishlari sabab Amerikaga ketgandi, kecha qaytdi. Jimin yoʻqligida Minnie koʻpisi bilan yotishga uldurdi. Shu sabab hozir shunaq muomala qilayapti.

Shunchaki jim edim. Nahotki qizning oʻtmishini bilib turib sevgan, uylangan erkakka yana xiyonat qilish mumkin? Balki boshiga toj qilish kerakmasmi unday erkaklarni. Yoʻq yoʻq men bilmayman. Hayot deya atalmish bu jumboq menga hali begona.

Oʻlarim ila ketar ekanman, nafasim boʻgʻildi, sekin koʻzlarim oldi qorongʻulasha boshladi. Toʻsatdan Taehyung meni koʻtarib olganini sezdim, olam qorongʻulashdi.

Taehyung yuzimga muzdek suv sepib oʻzimga keltirdi. Yaxshiyam yonimda u bor ekan.

- Bugunga yetarli boʻldi, uyga qaytamiz, agar qarshilik qiladigan boʻlsang shifoxonaga yotasan.

- Qarshilik qilishga kuchim ham yoʻq, iltimos tezroq uyga olib boring — lablarim oralab soʻzlarim zoʻrgʻa chiqardi. Hatto oʻzim yurishga ham kuch topolmayapman, uning boʻynidan quchib boshimni yelkasiga qoʻydim.

Taehyung nolimasdan, u bu demasdan meni koʻtarib olib ketdi. Mashinaga borguncha ancha yoʻl yurdiyu ammo biror marta uf yoki charchadim degan nidosini eshitmadim.

~author
Mira va Taehyungdan uzoqlashgan juftlik qoʻpollik bilan suhbat qurib borar edi.

- Shunchalik xumor boʻldingmi oʻzgasiga oyoqingni ochib bergansan. Atigi 5 oy 5 oygina chiday olmadingmi Minnie? Senga borimni berdim, oʻtmishingni unutishing uchun unuttirish uchun shuncha harakat qildim nahot kamlik qilgan boʻlsa?

Alamdan yonib borayotgan Jimin ichidagi dardini aytishga soʻz ojizlik qilardi hattoki.

- Men foxishaman Jimin nima boʻlgan taqdirda ham meni oʻzim ulgʻaygan muhitimdan ajratib ololmaysan, oʻrgangan narsamni talab qiladi koʻnglim.

Qizni soʻzlaridan soʻng yigit butunlay sindi. Koʻzlari namlandi, hayotida ilk bora bunday ahvolga tushdi.

- Unday boʻlsa uyga yetguncha sabr qil, boshqa erkaklar bergan lazzatdan koʻproqini tuhfa qilaman toki boshqaga oyogʻingni ocholma.

𝐄𝐩𝐢𝐬𝐨𝐝 2 𝐭𝐮𝐠𝐚𝐝𝐢

𝐌𝐮𝐚𝐥𝐥𝐢𝐟 ~ 𝐌𝐢𝐫𝐚 𝐌𝐢𝐥𝐥𝐞𝐫

𝐏𝐚𝐢𝐧𝐟𝐮𝐥 𝐅𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜𝐬 𝐤𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐲𝐨𝐳𝐢𝐥𝐝𝐢

𝐄𝐫𝐢𝐛𝐨𝐫𝐢𝐧𝐠𝐢𝐳 𝐮𝐜𝐡𝐮𝐧 𝐭𝐚𝐬𝐡𝐚𝐤𝐤𝐮𝐫

𝟒-𝗾𝗶𝘀𝗺

Mira boshini yon tomonga burib, ovozini ichiga yutgancha yigʻlay boshladi. Taehyung boʻlsa battar quturib, xonadagi bor bud narsani sindirardi. Jungkook vaziyat qaltis ekanini anglab sekin Taehyungni tinchlantirdi.

- Taehyung, TAEHYUNG DEDIM. Qara qizni qanchalik qoʻrqtyapsan. Shu sababdan olib kelganmidik uni bu yerga? Aslida tinchgina gaplashib, xammasini hal qilish uchun olib kelmadikmi uni? — Taehyungning yelkasidan ushlab turib koʻzlariga yov qarash qildi.

— Toʻgʻri, xaddimdan oshdim, endi oʻzimni yigʻishtirib olaman.

Taehyung xona boʻylab u tomon bu tomon yurib oxiri oʻziga kelgach, boshini eggancha yigʻlab oʻtirgan Mirani oldiga keldi. Iyagidan ushlab koʻzlarini tutashtirdi.

— Kechir, oʻzimni yoʻqotib qoʻydim, Mira, goʻzalim, sen bilan munosabatimizni tiklamoqchoman. Qara oradan 5 yil oʻtdi hamki hamon senga talpinmoqdaman. Kel endi birga boʻlaylik, sogʻinganman seni.

Mira qaltiragancha yuzidan tomchilar oqib tusharkan gapirishga ham haypiqardi. Soʻngra 'hoʻp' ishorasini qilib yuzini yigitdan burib oldi.

— Muammo hal endi, Miller xonim. Prokuror sifatida aytishim kerakki, qilmishingiz uchun eng ogʻir jazoga mahkum qilinishingizni soʻrayman, hurmatli sudyadan.

Jungkook oradagi qaltislikni kamaytirish uchun xazil qilib gapirdi.

— Demak, prokuror aytganidek, ogʻir jazoga mahkum qilinasiz, Miller xonim. Qanday jazo bersam adolatli boʻlar ekana? Ha, bir tuningizni meni qiynoqlarim ila oʻtkazasiz.

Koʻz oldida kap katta erkaklar qilayotgan maynavozchilikka Mira qoʻrquvi yoʻl qoʻymay koʻndi.

Taehyung Mirani qoʻllarini boʻshatdi, qiz oʻzi yurishga harakat qilgan onida qoʻrquvdan qaltiragan tanasi pastga yiqildi. Yigʻisi battar kuchayib, ingray boshladi. Bunday holatni kutmagan yigitlar bir biriga hayron boqib qolishdi, soʻngra Taehyung qizni koʻtarish uchun egilgan oni Mira oʻzini sal olib qochdi, Taehyung hayratda, ammo baribir dadillik bilan Mirani koʻtarib oldi. Qiz koʻz yoshlari toʻxtamasdan yigʻlab ketar ekan, Taehyung yuragi ogʻrirdi. Uni shu darajaga kelgunicha qoʻrqitgani uchun oʻzini ayblardi.

Mirani koʻz yoshlari manzilga yetib kelgunicha tinmadi, soʻngra uxlab qolganini sezgan yigit uh tortib qizni yana koʻtarib uyga olib kirib ketdi.

Ertalab qizning koʻzlari arang ochildi, yigʻlayvergan koʻzlar shishib qizarib ketgan edi.

Mira sekin oʻrnidan turib, xonadan chiqish uchun eshikka bordi ammk eshik qulf edi. Shovqindan bir chekkada stulda oʻtirib uxlab qolgan Taehyung uygʻondi.

— Urunma, ocholmaysan, ochilmaydi — sokin gapirdi.

— Ketishim kerak qoʻyib yuboring — yigitning gapidan soʻng ham eshikka qayta qayta urib qoʻyardi.

— Mira, tinchlan, qoʻyib yubormayman seni dedim, oʻrningga borib qayta joylash.

— Itmanmi oʻtir desa oʻtirib tur desa turib? — achiqlangan qiz ovozi biroz koʻtarilib gapirdi.

— Itsan demadim, menga qarshi gapirishni bas qil. Sen bilan odamga oʻxshab gaplashib olmoqchiman.

— Odamga oʻxshab? Shunaqa boʻladimi odamga oʻxshab gaplashish? Oʻgʻirlab ketish, qamab qoʻyish? Sizlarda shunaqa boʻladimi?

— Mira oʻzingni bosvolgin iltimos, qizimni qayerga yashirgansan, birinchi boʻlib shuni gapir.

Dab durustdan aytilgan qizim soʻzidan Mira joyida qotdi. Qanday qachon bu haqida bilgan oʻylab qoldi.

— Qanaqa qizingiz tushunmadim? — qiz oʻzini bilmaganlikka olib axmoqlarcha savol berdi.

— MIRA MIRA ASABIMNI EGOVLAMA YAXSHILIK BILAN SOʻRAYAPMAN, QIZIMNI QAYERGA YASHIRDING? KARYERANG UCHUN MENI QURBON QILGANING YETMAGANDEK HECH BOʻLMASA QIZIM OʻZ HAYOTIDA YASHAMAYAPTI? QANAQA ONASAN? QANAQA ONASAN?

Baqirib jahl ustida aytilgan soʻzlar qizni choʻchitdi. Sekin sekin orqaga qadam bosar ekan devorga urildi, koʻzlari pirpirab asta yosh oqa boshladi.

— Men ... men ...

Mira tili aylanmasdan jimib qoldi. Chunki ayb oʻzida ekanini, ortiqcha har bir soʻz oʻziga qarshi ishlashini juda yaxshi sezib turardi.

— Gapir Mira, tiling burro edi, gapir endi — sekin oʻrnidan turib qiz tomon yurdi.

Taehyungning har qadamidan har nigohidan Mira choʻchib turardi. Qizi borligini yashirganidan emas aksincha shunchaki karyera uchun qizidan vos kechib yuborganidan yigitning jahli chiqqanini sezib turardi.

— Taehyung, iltimos qoʻrqityapsiz, oʻzingiz ham bilasiz men oilamga mendan kechib xato qilganlarini isbot qilishim kerak edi. Bolaga qarab oʻtirishga vaqtim yoʻq edi. Homilador ekanimni bilganimda shunchaki abort qilishni oʻylagandim ammo keyinchalik farzandli boʻla olmasligimni aytishdi, majbur tugʻdim u qizni yuziga ham qaragim kelmasdi, men uni parvarish qila olmasdim, mendan yaxshiroq gʻamxoʻrlik qila oladigan odamlarga topshirdim boshqa ilojim yoʻq edi meni tushuning iltimos.

Oʻz qabihligidan sira afsuslanmasdi Mira, aksincha bot bot oʻzini oqlardi.

— Sen oʻz farzandingdan vos kechding. Endi aytchi ota onangdan qanaqa farqing qoldi. Sen ham ular singari isqirt odamsan, qabihsan. Hech oʻylamadingmi, menga aytishni har holda onasiz ham oʻzim eplay olardim oʻz farzandimni.

— Kechiring Taehyung, shoshib qolgandim, nima qilishimni bilmasdim.

Shu payt bir chekkada Mira payqamagan 4 yoshlar atrofidagi qizcha uygʻonib yigʻlay boshladi. Taehyung tezda qizchani qoʻliga olib ovuta ketdi.

Yuzchalaridan oʻpib sochlarini silab jajji qoʻllarini siypalab ko‘tarib Mirani oldiga keldi.

— Tushunmadim, bu sizni bolangizmi? Mendan keyin xiyonat qilib yana menga doʻq qilyapsizmi?

Shu payt Taehyung qizchani koʻtarishi uchun Miraga berdi. Qiz epsiz qoʻliga uzatilgan qizchani koʻtarib qarab turardi. Koʻksida nimadir tinchinasdi, u sezdi bu qizcha uning farzandi edi.

— Qanday, qanday qilib bu, bu mening bolam — nima qilishni bilmasdi, tili kalimaga kelmadi.

— Sendan ham yaxshiroq gʻamxoʻrlik qiladigan odamlarga topshirding, ammo keyin nima boʻlganini surishtirib koʻrdingmi bir bora? Har holda farzandim oʻzim dunyoga keltirdim dedingmi?

Mira ich ichidan qikgan razilligidan pushaymon jim yigʻlardi. Koʻz yoshlari yuzini yuvib turardi.

— Taehyung ... — nimadir deyishga ojiz edi, yoki nimadir deyishga haqqi huquqi yoʻq edi.

— Mira, men harakat qildim, 4 yil davomida harakat qildim, ham ota ham ona boʻla olaman dedim. Ammo, ammo oilada har bir kishining oʻz oʻrni bor ekan, yoshi ulgʻaygan sari, oʻzini anglagan sari ona mehriga zor boʻlyapti, endi farzandingni oʻylarsan, xatolaringni tan olarsan?

Mira yana jim edi.

— Koʻzlari siznikiga oʻxshaydi, xuddi orzu qilganim kabi, koʻzlari siznikiga oʻxshash jajji Mariam, sariqcha — bir paytlar orzularida yashaganini, orzularidagi qizchasini esladi, xuddi oʻzi edi.

— Koʻzlari menikiga oʻxshagan Maria, kichkintoy, jajji, ma‘suma, bizning gunohlarimiz uvoli.

Taehyung ilk bora ichi toʻla dard ika gapirardi. Qahri qattiq, qotil Taehyung jajji qizcha oldida ojiz qolgandi.

— Mira, men bu yerga oʻtmishni sarhisob qilish uchun seni olib kelmadim, Maria ona mehriga haligacha zor. Tanla hozirning oʻzida tanlov oʻzingda. Oʻsha lanat teggan karyerang deb yana vos kechasanmi? Yoki farzanding bilan qolib baxtli yashash uchun harakat qilasanmi?

Miraning oldida qiyin tanlov turardi. Bir tomonda vos kechilgan oilasidan qasos olish istagi boshqa tomonda esa baxtli hayot uchun oilasini birlashtirish imkoni.

— Men ota onam kabi razil odam boʻlishni xohlamayman. Men bir vaqtlar orzu qilganim kabi baxtli boʻlmoqchiman, siz bilan jajji farishta bilan.

Qizning qaroridan Taehyung xursand boʻlib yigʻlay boshladi. Takror takror Miraga rahmat deya shukurlar qilardi.

~Mira
Men koʻr edim, koʻzlarim qasos qoni bilan koʻr boʻlgandi, oʻz jonimdan boʻlgan farzandimni ham koʻrmadim, uni ham qurbon qilishga tayyor turgan ekanman. Xuddi mening bolaligimni ota onam barbod qilgani kabi men ham uning bolaligini tortib olardim. Taehyung, har doimgidek u koʻzlarimni ochdi. Toʻgʻri, u sovuqqon, qahri qattiq odam, ammo har doim har kimni toʻgʻri yoʻlga boshlardi, shu borada meni ham yana bir bora hayotga qaytardi. Yaratganga shukurki, shunday odamni mening taqdirim qilib berdi, balki aynan mening noʻtoʻgʻri yoʻlimni toʻgʻriga burish uchun ham u mening taqdirimga yozilgan najot farishtamdir bilmayman, ammo xursandmanki u meniki, umurbod, to abad.

~Taehyung
Hayriyat, men uni qaytara oldim, oʻylab oʻyimga sigʻmasdi, qanday qilib Mira oʻz farzandidan vos kechgani. Ammo endi u oʻz oilasi bilan, men va jajji Maria, oʻzi istagan hayotni ularga hadya qilaman, butun vujudim bilan ular uchun harakat qilaman, butun ruhim faqat ular uchun yashaydi. Vada beraman.

𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂 𝐓𝐔𝐆𝐀𝐃𝐈
𝐅𝐈𝐍𝐀𝐋

𝐌𝐈𝐑𝐀 𝐌𝐈𝐋𝐋𝐄𝐑

𝐏𝐀𝐈𝐍𝐅𝐔𝐋 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 𝐊𝐀𝐍𝐀𝐋𝐈 𝐔𝐂𝐇𝐔𝐍

Yangi yil, yangi kunlar va 18chi qishimni qarshi olyapman. Taqdir xazilini qarangki, bugun tugʻilgan kunim va umrimdagi eng noxush xabarni eshitdim.

Tibbiyotni uncha tushunmayman, aytishlaricha miyamda qanaqadur oʻsimta bor ekan va umrim oz qolibdi. Operatsiya qilib bu parazitni olib tashlash mumkin ekan, ammo yashab qolish inkoniyatim 10dan 1.

Oʻn sakkizinchi tugʻulgan kunimni bunday axvolda oʻtkazaman deb oʻylamagan edim sira ham.

Shifoxona yoʻlaklari boʻylab yurar ekanman, koʻz oldimdan baxtsiz xayotim oʻta boshladi. Oʻlishni istagan vaqtlarimda qanchalik iltijo qilib Yaratgandan jonimni tezroq olishini oʻtinib soʻraganim esimda. Endi nima boʻldiki, yashashni istayapman, bu baxtsiz hayotimni yana davom ettirishni xohlayapman.

Shifoxonaning xlor isi anqigan tor yoʻlaklari boʻylab yurishda davom etar ekanman, xayolga choʻmib qarshimdagi insonga urilib ketganimni swzmadimki, yiqilib tushushimga bir bahya qolganida meni ushlab qolgan qoʻllari ongimni qaytardi.

Qoʻlimdagi analiz qogʻozlari sochilib ketgandi, qarshimdagi yigit tezda ularni yigʻishga yordam berdiyu, MRT suratlariga tikilib qoldi. Uning qoʻlidagi suratlarni zudlik bilan yulib oldim. Uzur soʻrab soʻngra tashakkur aytdimu yoʻlimda davom etdim.

Uyga borishni xohlamayapman. Talabchan ota onam mening kasal ekanimni bilishsa mendan vos kechib yuborishsa ham ajab qilmayman.

Uyga borishni istamayman, ammo boradigan boshqa manzilim ham yoʻq edi. Avtobus kelishini kutib tezda uyga qaytdim, allaqachon kechki ovqat dasturxoni tayyor ekan.

Qoʻlindagi analiz qogʻozlarini yashirincha xonamga olib kirib, oilam qarshisiga kelib oʻtirdim. Orada jimjitlik bilan taomlandik. Hamma ovqatlanib boʻlgach otam har doimgidek oʻqishim haqida soʻradi.

Nima deyman? Ota oʻqishim yaxshi emas, qizingiz charchadi, deya olmasdan hammasi joyida dedim, ammo onam allaqachon hammasi joyida emasligini bilib boʻlgan ekan gap boshladi.

— Mira, qachongacha aldab yurasan yana, oʻqishing baholaring pasayib ketgan, yana yolgʻon gapiryapsan — onam sokin gapirdi ammo yuz ifodasidan sezib turardimki jahli chiqqan yana jazo olaman.

— Shu rostmi? — otam qoʻpol ohangi bilan menga yuzlandi — sabab nima?

— Ota ... Ona ... Men, men qanday tushuntirishni bilmayapman. Sogʻliqim yomonlashgandi shu sabab oʻqishimga etibor bera olmadim — boshim egik koʻzim bir biriga chirmashgan qoʻllarimda edi.

— Mira, baxona qilma! — ovoz toni balandladi. Qoʻrqib ketib yigʻlashga tushdim.

— Ota, baxona emas. Rostdan ham sogʻliqim yaxshi emas. 4 oy umrim qolgan ekan. Xech qanaqa bahona qilmayapman — hiqillab yigʻlar ekanman, koʻz oʻngimda hech narsa koʻrinmasdi.

Toʻsatdan yana burnim qonab, koʻz oldim qorongʻulashdi, boshim aylanib oʻrnimdan turgan onimda xushimni yoʻqotdim.

Qancha vaqt xushsiz yotdim bilmaymanu, lekin koʻzimni ochganimda qarshimda onam faryod qilib oʻtirardi. Otam boʻlsa xavotir bilan xona boʻylab u yoqdan bu yoqqa qadam bosardi.

Boshqa tomonimda esa, men shifoxonada turtilib ketgan yigit tomirimga ulangan tomchi dorini nazorat qilib turardi. Men alahsiradim deya bir oz vaqt koʻz yumib qayta koʻzimni ochdim, ammo bu rostdan ham oʻsha yigit ekan.

Anchayin kuchsizlanib qolibman, ancha moʻrtman, hatto oʻrnimdan turishga mador topmayapman. Harakatlarimni koʻrib, oʻsha yigit menga oʻrnimdan turib oʻtrishimga koʻmak berdi.

Sekin qoʻlimdan ushlab, belimdan tirgak qilib oʻrnimga oʻtirgʻizib qoʻydi. Qoʻllari anchayin mayin ekan, yoki ozor berishdan qoʻrqib, ehtiyotkorona harakat qildi.

Meni uygʻonganimni koʻrib oyimding dodi figʻoni koʻtarildi. Shovqin yoqmasdan yuzimni mujmaytirar ekanman, oʻsha yigit sezdi.

— Katta ona, iltimos tinchlik saqlang, bunaqa xolatda insonga shovqin negativ tasir qilishi mumkin — u shunaqangi muloyim gapirdiki, hatto uning soʻzlaridan men erib tushdim.

Ammo bir narsaga tushunmadim, u nega oyimni katta ona deya atadi?

Yigit sekin asta meni axvolimni ota onamga tushuntira ketdi. Shu bilan birga bu axvolgacha qanday yetib kelgan boʻlishim mumkinligi, ehtimoliy oʻlim vaqtim hamda yashab qolish imkoni boʻlmagan operatsiya.

Operatsiya boʻlishini istayman, ammo oʻlimdan qoʻrqaman. Ha, avval bot bot takrorlab soʻragan oʻlmimdan endi qoʻrqaman.

Otam birdan tok urgandek sergak tortib, menga yuzlandi.

— Aytgancha, qizim. Bu yigitni tanishtirmagan ekanman. Sening shaxsiy shifokoring hamda boʻlajak umr yoʻldoshing.

Otamning boʻlajak umr yoʻldoshing degan soʻzlari meni masxara qilgandek tuyuldi.

— Otajon, oʻlimga yaqin turibmanu, qanaqa umr yoʻldosh deyapsiz. Kim ham yaqin orada oʻlib ketadigan kasalmand xotini boʻlshini xohlardi?

— Men istadim, yana kim aniq qilib aytdiki, oʻlasan? Men seni nazoratim ostiga oldimmi demak, yashab qolish imkoniyating, natijalar aytgan oʻlish imkoniyatidan balandroq.

U shundayin ishonch bilan gapirdiki, bir muddat men ham yashab qolishimga ishondim.

Ota onam xonadan chiqib ketgach, oʻsha yigit bir muddat muolaja qildi, ishi tugagach sekin izn soʻragancha yonimga oʻtirdi.

— Ismim Kim Taehyung, ankalogiya sohasida koʻzga koʻringan olim doktorlardanmam. Bemorlarim orasida hali o‘lib ketganlar yoʻq, hammasi tuzalib yangi hayotga qadam qoʻygan.

Uning soʻzlaridan, menga ham oʻzining bemoridek munosabatda boʻlayotgandek edi. Tilimi tiyolmasdan ichimdagini aytdim.

— Siz menga bemoringiz kabi munosabat qilyapsizmi yoki boʻlajak turmush oʻrtogʻingiz sifatidami?

— U biroz oʻylanib turdi. Otangizdan ancha yillar oldin qoʻlingizni soʻrab qoʻyganman, ammo xozir hissiyotlarga berilmasdan sizni tuzatishim kerak, demak xozir mening bemorimsiz, boshqa hamma narsani unutamiz.

U shunaqangi muloyim mulozamatli gapirar ediki, ohangi tarbiyasi qirol oilasi azolarini eslatardi goʻyo.

— Yordam berasizmi, dengiz boʻyiga borishni istayman?

Hali hamon kuchga toʻlmagan boʻlsam ham shuni istadim va undan soʻradim, bir zumda rad etmasdan rozi boʻldi.

Oʻzim oʻrnimdan turishga urinar ekanman, ojizligim ustun boʻlib qayta joyimga oʻtirdim, endi dengizga borish shashtimdan qaytgan onim, u meni koʻtarib oldi. Kutilmaganda boʻlgani sabab ikkala qoʻlib boʻynidan bogʻlandi.

Judayam yaqi , ya‘ni uni yuzi menikiga shunchalik yaqin ediki, yuzidagi jiddiylik ortidagi qandaydir iliqlikni koʻrdim. Kim Taehyung chakki emas, aksincha hamma standartlarimni sindirib tashlagan edi.

Dengiz boʻyida biroz sayr qildik, aniqrogʻi uning qoʻllarida edim. U boʻlsa charchogʻini sezdirmasdan boshidan oxirigacha meni koʻtarib yurdi.

Uyga qaytganimizda anchayin kech tushgandi. Endi biroz kuchim qaytib oʻzim yura oladigan holatda edim nihoyat. Shunday boʻlsa ham u mening qoʻllarimdan yosh bola singari ushlab olib, uyga kirishimga yordam berdi.

Allaqachon kechki ovqat tayyor boʻlgan ekan, hidi dimogʻimga urilib ishtahamni ochdi. Tezlikda stolga oʻtirib olib ovqatlanishga xozir edim ammo Taehyung oʻtirmagandi. Ota onamning taklifiga ham koʻnmayotgandi.

— Haligi, iltimos men bilan birga ovqatlaning — ismini aytolmasdan aytgan gapimdan uyalib qip qizil boʻldim. U ham sekin kulgancha yonimga joylashdi.

Xizmatchilar unga ham idishda ovqat olib kelishdi. U ham men ham bir birimizni kutib oʻtirar ekanmiz koʻzlarimiz toʻqnash keldi. Judayam chiroyli koʻzlar, oʻziga yarashgan sochi.

Uyatdan koʻzlarimni olib qochib ovqatlanishni boshladim. U ham sekin kulimsirab ovqatlanishga tushdi.

Ancha vaqt oʻtdi. Taxminan yarim tunga yaqin edi. Taehyung holatim barqarorligini tekshirish uchun xonamning eshigidan kirgan joyida tebranuvchi stulga oʻtirib uxlab qolgan ekan.

Sekingina oldiga borib tizzaladim, biroz yuz tuzilishini kuzatdim. Sochiga endi teginmoqchi boʻlgan onim uygʻonib ketdi.

— Nima boʻldi, axvoling ogʻirlashdimi?

— Yoʻq, yaxshiman, shunchaki bu oʻrinda uxlash noqulay, balki men bilan birga yotoqda uxlarsiz.

Toʻgʻri aytgan gaplarimdan noqulay boʻldim, ammo uni oʻylab aytgandim. U biroz oʻylanib turdiyu, soʻng rozi boʻldi.

— Oʻzing taklif qilgan ekansan, rad eta olmayman.

Yana kutilmaganda meni koʻtarib oldi, avval meni yotoqqa joylab keyin sekin tugmalarini boʻshata boshladi. Aniq notoʻgʻri tushungan meni, qanchalik soddamana. Hamma erkaklarda nafs bor, tarbiyali boʻlsa nima qilibdi baribir erkakku axir.

Nojoʻya harakat qilishini oʻylagan onim, faqat 3ta tugmasini boʻshadiyu yotoqda oʻrtamizga yostiq bilan chegara qoʻydi.

— Shaxsiy chegaralarimni hurmat qiling kichik xonim, ortiqcha harakat qilsangiz baqiraman.

Na kulishni bilardim, na yigʻlashni. Shunchaki xayron nigohim bilan oʻqrayib yotardim.

Soʻngra u ham yotoqqa sekin joylashib menga teskari oʻgirilib yotdi. Bir oz muddat uning teskari oʻgirilgan tanasiga qarab ensa qilgancha men ham nargi tomonga qarab uxlab qoldim.

Uygʻonib ketdim, xonad jim jit, qorongʻu edi tun deb oʻylab soatga qaradin aksincha, soat 11.11 ni koʻrsatib turardi. Bunaqa koʻp uxlamagandim sira ham. Sekin oʻtirib olib u bu tomon qarab kecha Taehyung ham yonimda uxlagani esmga tushib uni izladim.

Topilib qolar degan umidda butun uyni izladimu ammo oʻzim va bir ikkita xizmatkorlardan boshqa hech kim yoʻq ekanligini anglab yetdim. Keyin yana sekin xonamga qaytib yotoqqa ilojsiz yotib oldim.

𝐄𝐏𝐈𝐒𝐎𝐃 1 𝐓𝐔𝐆𝐀𝐃𝐈

𝐌𝐔𝐀𝐋𝐋𝐈𝐅 𝐌𝐈𝐑𝐀 𝐌𝐈𝐋𝐋𝐄𝐑

𝐏𝐀𝐈𝐍𝐅𝐔𝐋 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂 𝐊𝐀𝐍𝐀𝐋𝐈 𝐔𝐂𝐇𝐔𝐍 𝐘𝐎𝐙𝐈𝐋𝐃𝐈