— uni yaxshilab kuzating xohlasanggiz o'ldirib yuboring faqat Jimin sog' - salomat bo'lishi kerak undan qarzimni undirib olmadim axr

— Hop bo'ladi Janob - ikki barzanggiz yigit qiz tomon ketdi ular ortida yana biri iblisona jilmaygancha qoldi va mashinasini harakatga keltirdi.

***

— SooHa - o'z ismini eshitgan qiz ortiga o'girildi, qo'lida ichimlik ko'tarib turgan eriga qaradi - yu hayollarini yig'ib u tomon yurdi.

— sotib olgan narsalaringni va senga bergan sovg'alarni barchasini mashinada, endi sen bilan yana bir joyga boramiz, undan avval kiyimingni alishtir - ichimlikni birini qizga uzargan Jimin uni qo'lini ushlab yana bino ichiga olib kirib ketti.

*

— yo'q bunisi bo'lmaydi, juda kalta

*

— yo'q yo'q hayolingga ham kelmasin

*

— oooo mana bunisi boshqa gap, shuni olamiz - yarim soatdan ko'p vaqt o'tdi nihoyat Jimin SooHa uchun ko'ylak tanlab bo'ldi, allaqachon charchagan SooHaning ko'zlari uning javobidan porlab ketgandi.

Jimin qo'lida yana bir nechta sumkalari bilan SooHaning ortidan kelar ekan xuddi uning tansoqchisiga o'xshardi. Yigit xotirjam harakatlanar edi ammo bilmas edi-ki ular allaqachon kimdurlar tomonidan bir necha bor suratga olinganini.

— balki uyga borarmiz allaqachon charchadim

— kun endi qizidi - ku darrov uyga boramiz deysan. Men ikkimiz uchun uy sotib olish uchun boramiz deb o'ylabman - Jimin mashina oynasiga bosh qo'yib ketayotgan SooHaning peshonasiga qo'llarini olib bordi, u yer biroz issiq edi.

— nima istmang bormi? Nega issig'ing baland? Shifoxonaga borish kerak bunday yurib bo'lmaydi.

— vahima qilmasanggizchi, mening tana haroratim doim shunday bo'lgan, nima avval e'tibor bermaganmismiz? - qiz qo'shlarini chimirib peshonasidagi qo'llarga ishora qildi

— nima bo'lsa ham avval shifoxona keyin res..... - Jimin gaplarini yakunlay olmay jim bo'ldi.

Pov/SooHa: ooo yo'q faqat bu emas, faqat u bilan shifoxonaga emas.

— Jimin keling avval siz aytgan joyga boraqolaylik, bugungi kunimda hech qanday shifoxonasiz siz bilan birga bo'lmoqchiman, faqat yo'q demang iltimos - Jimin unga yalinayotgan SooHaga qaradi, qizning ko'zlari iltijo bilan tikilib turibdi unga qanday qilib "yo'q" deyishni hayolidan o'tkazdi ammo fikridan qaytdi.

— Yaxshi meni ko'ndirding, ammo... Ha mayli sen homilador edingga - ko'zlarida va yuzida ayyorona tabassum qilgan yigit unga qarata kinoya qildi - yu yo'liga qaradi.

— sizga qo'ng'iroq bo'layapti - qiz Jiminning telefoniga ishora qildi

— go'shakni ko'tar va ovozini yoq, qo'llarim bant

— Salom Janob Park, siz buyurtma qilgan gu...

— hoy, hoy, hoy hozir 5 daqiqada yetib boraman - telefon ortidagi inson gaplarini yakunlamasdan Jimin SooHaning qo'lidan telefonini yulib oldi qizil tugmani bosdi.

— muhim narsa emas edi

— tavba, "go'shakni qo'y" deganinggizda ham mayli edi, yoki nima ko'chadan orttirib olgan qo'shimchalarmi - SooHaning ko'zlari eriga qarata suzildi, ancha jaxli chiqqani shundoqqina ko'zlaridan bilinib turardi.
Nihoyat ular manzilga yetib kelishdi, SooHa biroz kayfiyatsiz edi. Balki, boya bo'lib o'tgan holat sababdur, noaniq.

— meni shu yerda kut, tezda kelishga va'da beraman - Jimin shunday degancha qarshisidagi gul do'koniga kirib ketdi.

Pov/SooHa: uni qizg'ana boshladim, sababi yo'q, qizlarga qarasa, telefonida ularning suratlari va raqamlari bo'lsa bu menga umuman yoqmayapti. Unga nisbatan menda chalkash hislar mavjud uni sevaman ammo ayta olmayman va qola olmayman ham. Doim hayot mening ustimdan kulib kelgan, xaxax aqldan ozib qolaman bu ketishda, aniq shunday bo'ladi.

— bir daqiqa Janob - telefonini qo'liga olgan yigit do'kon ichidagi yumshoq o'rindiqlar biriga joylashdi va kuta boshladi.

Bir necha daqiqa ichida gul do'konidagi qiz qo'llarida u buyurtma qilgan gullar bilan qarshisida paydo bo'ldi.

— wow juda ajoyib, unga yoqsa kerak - Jimin o'rindiqdan turib qizning qo'llaridagi gulni oldi

— tanlovinggiz uchun rahmat sizni yana o'z gul do'konimizda kutib qolamiz - qiz unga ta'zim qilib Jiminni kuzatib qo'ydi, allaqachon yarim soat o'tdi, SooHa bu vaqt oralig'ida holdan toygani bois uxlashga ulgurgan edi, yigit mashina qarshisiga yetib keldi va o'rindiq ortiga bosh qo'yib uxlayotgan SooHaga ko'zi tushdi

— qanday yoqimtoy, uni sevmaslikni iloji bo'lmasa kerak - Jimin qo'lidagi gul dastani mashina ustiga qo'ydi, biroz kattaligi sabab qayerga joylashtirishni bilmay mashinaning ortiga joylashtirdi, o'z o'rniga qaytib kastyumi yordamida SooHani o'radi va u uxlashi uchun qulaylikni yaratdi, qo'llarini astalik bilan qizning peshonasiga bosdi avvalgidan ancha issiqligini sezgach xavotir aralash uni shifokorga ko'rsatishga kerak yoki yo'qligini o'ylab shifokorni uyiga chaqirishni ma'qul deb topdi. Uy qarshisida to'xtagan Porche mashinasini ko'rgan qo'riqchilar eshikni ochishni. Jimin ohistalik bilan SooHani qo'llarida ko'tardi va uy ichiga qarab harakatlana boshladi

— Janob Park shifokor allaqachon yetib keldi

— kiraversin - ayolini joyiga joylashtirgan yigit uni yonidagi joylashdi

Shifokor SooHani tekshirib bo'lgandan so'ng Jiminga xavotir ko'zlari bilan tikildi

— bir daqiqaga mumkinmi Janob, siz bilan holi gaplashib olmoqchiman - Jimin uning gaplarini eshitdi va o'rnidan turdi, eshikdan avval Jimin so'ngra ortidan shifokor, xonani tark etishdi

— Janob Park sizga ma'lum bo'lishicha avval Park Xonimda amneziya kasalligi bo'lgan, ammo bu kasallik hech ham amneziya emas u hozirda "Anevrizma" ya'ni miyya qon tomiridagi devorlar noziklashib bo'rtma hosil qilishi, u surunkali emas ammo xotirani butkul o'chiradi va hatto qo'lim holatlariga ham olib kelishi mumkin yashash foizi hozirda 50/50 Erta aniqlaganimiz bois davolasa bo'ladi ammo yana 9 oydan so'ng, bizga ma'lum bo'lishicha Xonim hozir homilador, agar unda kuchli stress yoki kuchli qo'rqish kabi holatlar bo'lsa xotirasi yo'qolib boradi. Men sizga bir nechta tezkor antibiotiklar yozdim va stolinggiz ustida qoldirdim - Jimin shifokorning ko'zlarini eshitib boshida quloqlariga ishonmadi, ko'zlariga yoshlar to'plandi

— davolanishni imkoni bor shundaymi? - ohanggi biroz bo'g'iq, qo'rqqani bois duduqlangancha so'zlarini tugatgan Jimin, shifokorni ketishiga ruxsat berdi va o'z xonasiga SooHaning yoniga qaytdi. Uni issiq qo'llari va peshonasidab ushladi, ko'zlaridagi yoshlari tomchilay boshladi, qizning lablaridan, yuzidan va peshonasidan o'pgan Jimin xona chetidagi o'rindiqqa joylashdi.

Pov/SooHa: yana o'sha bir xil yomon tush sabab uyg'onib kettim, ko'zlarimni ochganimda yotoqda ya'ni o'z xonamizda ekanimni his qildim, avval ko'zim eshik tepasidagi soatga tushdi, yo xudoyim yarim tun bo'libdi, ko'zlarim endigi navbatta xona chetidagi o'rindiqda o'tirgan erimga tushdi, ko'zlari bejo aftidan uxlamagan, uyg'onganimni bildirib biroz tomoq qirdim va o'rnimdan turdim, u menga tikildi. Aftidan menda biror gapi birga o'xshaydi. Arang o'rnimdan turdim, qovoqlari uyilgan Jimin men tomon keldi biz bir - birimozga qarama qarshi turibmiz, ko'zlarimiz ham to'qnashdi. U biroz jim turib gap boshladi

— Nega menga aytmading, sendagi kasallik vaqtinchalik kasallik emas miyya kasalligi ekanini - uning ovozi yo'g'onlashdi ko'zlari batamom suzilib bo'lgan edi. Xonada jimlik SooHa aybdor maxbusdek jim turaverdi, oxiri chiday olmay yig'lab yubordi.

— chunki...chunki qo'rqib ketgandim, agar aytsam meni bola bilan yolg'iz tashlab ketasiz deb o'yladim - qizning ko'zlaridagi yoshlar bir pastda sel yog'andek quyila boshladi, Jimin uni mahkam bag'riga bosdi, SooHa ham uni javoban qattiq quchdi. U xursand edi eriga barchasini ayta olganidan, 20 daqiqadan ko'p vaqt juftlik bir - birini quchib turdi, so'ngra SooHa oyna oldidagi biroz kattaroq bo'lgan gul dastasiga qaradi

— bu men uchunmi - u ko'z yoshlarini artib kulimsirab Jiminga qaradi

— Yo‘q bu ko'chadan orttirib olgan qo'shimchalar uchun... Albatta sen uchunda yana kimga ham berar edim - Jimin oyna oldidagi gullarni qo'liga oldi va uni SooHaning oldiga olib bordi

SooHa ularni iforiga mast bo'lar darajada edi. Uning sevimli gullar sevgan insoni qo'lida, gullarni emas Jiminni quchgan qiz erining yuzidan qisqa bo'sa oldi.

— bu tun bizning tunimiz bo'lsin azizam - Jimin SooHani yotoq ustiga yiqitdi va uning oldiga joylashdi, rasmiy kiyimda emas ekanligi Jiminga qo'l keldi va bir deganda ustidagi futbolkasini yechib uloqtirdi

— hoy, menga yaqinlashmang, menga mumkin emas axir hoy - SooHa unga yaqin kelib ulgurgan eriga norozilik bildirar ekan Jiminning changaliga tushib bo'lgandi

— senga ham o'g'limga ham hech narsa qilmaydi atiga 1 soat - Yigit ayolining qarshililariga qaramay qizning lablaridan bo'sa oldi...

Ikki qalbning sevgi to'la lahzalari shu sahnadan ayni kasallik avj olgan palladan boshlandi

2 oydan so'ng

Pov/Jimin: hammasi men o'ylaganimdek, ayolim ham ishlarim ham, eng hursandchilik tomoni biz bir - birimizni telbalarcha sevamiz va birgamiz......

To be continued

— xoy shoshma, shoshma kutubxona evaziga nima berasan - Jimin darrov yurib ketayotgan qizning qo'llarini tutdi
— men sizdan kutubxonani so'ramadim va yana bu yerni o'zim topib keldim
— lekin kitoblar va uy meniki kutubxona ham meniki shunday ekan agar men xohlamasam bu yerga kirishing taqiqlanadi, undan ko'ra evaziga men xohlagan narsani ber so'ngra uy va kutubxonadan bemalol foydalanaver
— nima xohlaysiz, gapiring - qiz biroz og'riyotgan qo'llariga qaradi va vaziyatni tezlashtirdi
— bo'sa, o'z xohishing bilan mendan olingan bo'sani xohlayman - Yigit so'zlarida qat'iy turib olgani ko'zlaridan ma'lum bo'lib turardi
— boshqa narsa so'rasanggiz bo'lmaydimi? Bu biroz qiyin - qiz darrov uning fikrini rad etib qo'lini tortib olmoqchi bo'ldi
— hech ham qiyin yeri yo'q, qani boshla unda shunday turaveramiz - qiz biroz o'ylanib turdi va unga yaqinlashib, gavdasini egishini aytdi, Jimin gavdasini SooHaniki bilan tenglashtirdi, qiz uning lablariga biroz tikilib va undan bo'sa olishni boshladi, SooHa lablarini tortib olmoqchi bo'ldi ammo Jimin uni qattiqroq o'ziga tortdi, belidan qo'llarini aylantirdi, yigit yana lablarini qattiq birlashtirdi, hech qanday yo'l bilan uza olmaydigan qilib

Hali hamon bir - biridan uzilmagan lablar raqsi, SooHaning ehtiyojsizligi sabab yakunlanishga majbur bo'ldi.
— Romantik lahzalarni barbod qilding, yaxshi ketayotgan edik
— men o'zim xohlamagan edim - qiz biroz o'zini yengil qo'ydi oyoqlarini yerga tushirib yengil nafas ola boshladi, u Jiminga shunchalar yaqin ediki SooHaning pala - partish yurak urishining ovozi Jiminga yaqqol sezilib turardi
— tushunishimcha bo'sani to'xtatmoqchi emas eding, mayli davom ettiraver - dastlab yigitning qo'llari yana qizning belidan aylandi
— yo'q aslida unday em... - qizning gaplari oxirlamay qolib ketti, Jimin uni o'ziga kuch bilan tortib bo'sa olishda davom ettirdi. SooHa bo'sani uzdi, havo yetmagani bois chuqur - chuqur nafas olishni boshladi.

O'z ritmidan o'zgacha xolda urib turgan yuragi, xuddi baraban chalayotgandek edi.
— hech qachon bunday yoqimli bo'lmagan edi to'g'rimi - Jimin har bir gaplari bilan qizni karaxt qilishga ulgurayotgan edi. Uning ehtirosga moy ovozi, mukammal tanasi, o'zidan taratayotgan porloq aurasi va nurli yuzi bilan har qanday odamni bir deganda o'ziga torta olardi. Qizdan hali hamon javob olmayotgan yigit endi uni qiynashni xohlamay, qizning peshonasidan o'pib shunchaki xonani tark etti.
Pov/SooHa: menga nimalar bo'lyapti, aqldan ozayotganim aniq, lekin o'zimga kelishim kerak uni sevib qola olmayman, agar uni sevsam u baxtsiz bo'ladi, menga yaqinlashishni bas qil ahmoq yigit, o'zingni hayoting uchun bu xavfli, agar menga yaxshi muomalada bo'laversang seni qanday o'zimday itaray, sen bilan yana 10 oy birga bo'lamanmi yo'qmi buni ham bilmayman, shunchaki xohlardim, o'lganingdan so'ng meni unutishingni, farzandimiz va ayoling bilan baxtli bo'lishingni - o'ziga - o'zi bir nimalarni pichirlagan qiz o'zini chalg'itish maqsadida kitoblarni ko'zdan kechira boshladi, lekin fikr - u hayoli hali hamon Jimin va uning bundan keyingi hayotida.

Kutubxonadan a'lo kayfiyat bilan chiqqan Jimin SooHa uchun sovg'a tayyorlashga qaror qildi. Ijtimoiy tarmoqdan qizlarga yoqadigan narsalar, joylar va taomlarni izlar ekan hammasi oddiygina uncha dab - daba va hashamatli bo'lmagan narsalar edi, biroz qoshlari chimirilib o'zining didiga tayangan holda gul va shunga o'xshash narsalar sotib olishga qaror qildi.

15 daqiqadan so'ng

— xo'sh unga nimalar yoqar ediya, nima olsam bo'ladi? O'yla Jimin o'yla.
Xonim sizga savolim bor edi.

— sizni eshitaman Janob - yuziga iliq tabassum olgan qiz Jimin nazar tashlagan tomonga o'girildi

— bu gullar uni ayolim uchun olsam to'g'ri keladimi? - Yigit gul tomon yaqinlashib uni qo'liga oldi, bu gul shunchalar chiroyli va ifori shu qadar kuchli ediki, Jimin darrov uni olishni xohlab qoldi

— albatta Janob, ammo aksariyat qizlarda bu gulga nisbatan allergiya bo'ladi. Biroq bu gul ayolinggizga yoqadi deb umid qilaman

— ularni menga xuddi shu ko'rinishdan biroz kattaroq qilib tayyorlab bera olasizmi? 15 daqiqadan so'ng olib ketaman

— sizni tushundim Janob

Jimin gul do'konini tark etti, keyingi o'ylagan manzili tomon harakatlanar ekan, unga qo'ng'iroq bo'layotganini sezdi

— eshitaman Min Wook

— Jimin bu men SooHa hozir bant emasmisiz

— aaa...aa Haligi hozir bantman nega edi, chamasi 1 soatlardan so'ng uyda bo'laman - Jimin ovozini va o'zini epaqaga keltirib kech narsani sezdirib qo'ymaslikka harakat qilardi.
Lekin qizning oyoqlarini qaltiray boshladi.

— nima gap tinchlikmi?

— men biroz sayr qilish maqsadida, tashqariga chiqmoqchi edim va qo'riqchilar meni ko'chaga chiqarishmayapti, menga ruxsat berasizmi? Uni ustiga Shifoxonaga ham borishim kerak edi. - Jimin biroz o'ylanib qoldi nima deb javob berishni ham bilmas edi

— unda hozir tayyorlanib tur besh daqiqada seni olib ketish uchun boraman - vaziyatni keskin o'zgartirgan yigit chuqur ux tortib go'shakni qo'ydi va manzili uyi tomon o'zgartirdi.

Pov/SooHa: uffffff nima kiysam ekan a nega bular bunchalar ko'p, qay birini tanlayman allaqachon 3 daqiqamni yo'qotdim - kiyimlari qarshisiga kelib asabiylashayotgan qiz nima kiyishini bilmasdan qo'liga ilingan birinchi kiyimni kiyishga qaror qildi.
— menimcha bu yaxshi turdi - oynaga so'nggi bor tikilgan SooHa sunkasini olib hovliga chiqdi va allaqachon uy qarshisiga yetib kelgan Jiminning mashinasiga ko'zi tushdi.

— Faqat eng uzun ko'ylagim shu ekan dema

—aynan shunday - SooHa mashinaga joylashib jim bo'lib qoldi va Jiminni kuzata boshladi bo'yin tomirlari bortib chiqqanidan asabiylashgani ma'lum edi, ko'zlarini keskin yumib ochgan yigit, qo'llari yordamida boshini uqalay boshladi

— qayerga ketayapmiz - qiz qiziquvchanlik ila unga qara ekan ko'zlarini yo'ldan uzmay Jimin javob qaytardi

— avval senga kiyimlar sotib olgani keyin shifoxonaga undan keyin esa sen xohlagan biror joyga, tushunarlimi kichkina

— sizni tushundim, lekin men kichkina emasman Janob Park yoshim allaqachon 20 da - SooHaning javobidan kulib yuborgan Jimin qizni asabiylashtira boshladi

— meni yoshim esa 29 da, mendan roppa rossa 9 yosh kichiksan, hatto tug'ilgan kunimiz ham bir sanada shuni unutma - bir qo'li bilan yigit SooHaning peshonasiga chertib qo'ydi, norozi ohangda ingragan qiz qovoqlarini uyib oldi va mashina oynasidan atrofni kuzata boshladi. Biroz vaqtdan so'ng Jimin manzilga yetib kelishganini bildirdi.

Pov/SooHa: mashinadan tushganimizda katta bino qarshisida edik, ko'rinishidan mashhur brendga o'xshar edi bino ichiga kirganimizda amin bo'ldimki bu yer rostan ham mashhur

— Xush kelibsiz Janob Park, choy xohlaysizmi yoki qahva - yuzida tabassum bilan kelgan ishchi SooHani chetlab o'tib Jiminga murojaat qila boshladi.

Pov/SooHa: tavba bu g'irt aqldan ozgan ishchi ekan, mijozlarga ham shunday munosabat bildiradimi, bu yerda ishlash o'rniga muomilasini to'g'rilasa bo'lmasmidi

— menga hech narsa kerak emas, biz ayolim uchun kiyim olgani kelgan edik - yigitning gaplaridan do'kon xodimi hayratga tushgani aniq ortga qaytib SooHaga ta'zim qilgan holda tabassum bilan gap boshladi

— qanday kiyim xohlaysiz Xonim - SooHa kalta ko'ylak va yubkalarga e'tiborini qaratdi.

— kalta narsalar olishni hayolingga ham keltirma

— hop - SooHa xo'rsinib boshqa bo'linma tomon ketayotgan payt zinalardan tushayotgan ovoz uni ortga o'girdi

— Ouuuu kimlarni ko'ryapman Janob Park - erkak qo'llarini keng yozib Jimin bilan salomlashdi

— Salom Janob Pablo

— suratga olish uchun keldinggizmi Janob Park, o'xoo bu chiroyli Xonim siz bilan birgami deyman Janob Park Jimin

— meni kechiring Janob Pablo ammo men suratga olish ishlari haqida butkul unutibman va bu mening ayolim Park SooHa - qiz hayratga to'lgan ko'zlari bilan Jiminning biror nima deyishini kutar ekan, Pablo qizning atrofida aylanib uni ko'zdan kechira boshladi.

— juftinggiz ajoyib ekan maylimi ikkinggizni bugun bir necha bor suratga olsak

— Mmm albatta Janob Pablo, sen qarshi emasmisan azizam - Yigit SooHaga yaqinlashib u bilan qo'llarini bog'ladi sababi Pablo SooHani sinchikkab tekshirayotganidan jaxl qilib albatta

— hech narsaga tushunmadim, menga hech narsa demoqchi emasmisan

— Janob Park bizning "Dior" brendi yuzi ya'ni modeli, bizning mahsulotlar konsileri Park tomonidan ommaga taqdim etiladi.
Ko Xonim suratga oluvchilarni chaqirsanggiz bo'ladi. Janob Park siz esa men bilan yuring taqdim etish uchun yangi mahsulotlar olib kelingan, go'zal qizni ham o'zinggiz bilan oling, rostan sizlardan ajoyib juftlik chiqadi, qani marhamat - erkak Jimin va SooHani ortidan ergashtirib ketar ekan, SooHa atrofga alanglagancha uni tortqilab ketayotgan tomonga keta yura boshladi

Bir necha daqiqadan so'ng

— qoyil hammasi zo'r ketayapti Janob Park va Park Xonim

— Xonim iltimos mana bu yerga ham qarab yuboring

Suratga olish markazi bir necha daqiqalar ichida gavjum joyga aylandi.

Pov/SooHa: suratga olish bunchalar qiyin deb umuman o'ylamagan ham edim, atiga bir necha marotaba kiyim almashtirdik lekin o'lar holga kelib qoldim, juda charchadim. Devorga ilingan suratlarga ko'z yugurtirar ekanman bir suratga ko'zim tushdi men u suratni ekranda ko'rgan edim yana televizorda, qoyil men o'zimga crush yasab olgan yigit Jimin ekan, juda kulgili, ajoyib his nega avval buni sezmadim hayronman bu yerda ham haddab ziyod ko'p suratlar hatto, Jimin ayollar bilan og'iz burun o'pishib rasmlar, xxxx ochig'i rashk qila boshladim yoki yo'q, shunday ham tushadimi tavba, qizlarda ham uyat yo'q, birovni eri deb ham o'ylamaydi ahmoqlar hali ko'rsatib qo'yaman ayollar bilan o'pishib suratga tushishni yaramas

SooHa hayollari bilan sovish maqsadida do'kon tashqarisiga chiqdi ajoyib yengil shamol qoyilmaqom edi.

***

— uni yaxshilab kuzating xohlasanggiz o'ldirib yuboring faqat Jimin sog' - salomat bo'lishi kerak undan qarzimni undirib olmadim axr

— Hop bo'ladi Janob - ikki barzanggiz yigit qiz tomon ketdi ular ortida yana biri iblisona jilmaygancha qoldi va mashinasini harakatga keltirdi....

To be continued....

1-bob: Qahva ichida yashirin gaplar

Tonggi Seul... Shahar hali uyg‘onib ulgurmadi. Ko‘chalarda barmoq uchida yurgandek sokinlik, ammo yo‘lak boshida bir kafe bor — u yerda har tongda bitta yigit keladi. Soat yettida aniq. Qora ko‘zoynak, qalin sharf, va qo‘lida doim bir xil kitob: "Sen meni hali uchratmagansan."

Men esa har kuni deraza yonidagi o‘sha stolda o‘tiraman. Uning qahvasini tayyorlab, sekin peshonamni oynaga bosaman. Qiziq... u bu yerdan shunchaki qahva uchun keladimi, yo boshqa narsa uchunmi?

Bir kuni u ichkariga kirdi. To‘g‘ri men tomonga yurdi. Yuragim "drum solo" ijro etyapti.

— “Salom,” dedi.
— “Qahva har doimgidekmi?” dedim men.
U kuldi, boshini egdi.
— “Bugun emas. Bugun siz bilan ichsam bo‘ladimi?”

Va o‘sha paytdan boshlab har tong boshqa edi. Endi qahva ham boshqacha totli tuyulardi — balki ichida muhabbat qo‘shilgandir.

2-bob: Tinchlikdagi go‘zallik

Jimin har kuni kelardi. Har safar biror narsa olib kelardi — ba’zida yangi musiqa tavsiyasi, ba’zida kulgili mem, ba’zida esa oddiy "Bugun qanday eding?" degan so‘z.

Men bu savolni eshitganimda o‘zimni kimdir nihoyat eshitgandek his qilardim. Yuragim quloq solayotganini sezardim.

U yonimga o‘tirar, qo‘lidagi kitobdan bir parcha o‘qirdi. So‘ng:

— "Bu satr menga seni eslatadi," derdi.

Men xijolatdan bosh egardim, lekin ichimda gullar ochilardi.

Bir kuni, kafe shiftidan osilgan yulduzchalar ostida, u menga qo‘lidagi kichkina konvertni uzatdi.

— “Ochma, faqat uyingga borgach.”

Uyga kelib ochdim. Unda shunday yozilgan edi:

"Agar har bir qahva ichimda senga bo‘lgan tuyg‘uni ko‘rsatsa, men butun kafe ichidagi stakanlarni to‘ldirib bo‘lmasdim."

Shu kuni tushunib yetdim: men uning kundalik tongi emasmishman. Men uning sabr bilan kutgan iliqligi emasmishman. Men — o‘sha stakan ichidagi muhabbatmishman.

3-bob: Birinchi yurak urishi

Tong yana boshlanadi. Qahva yana qaynaydi. Jimin ichkariga kiradi. Bu safar qo‘lida kitob yo‘q. Faqat men uchun yozilgan daftarcha bor.

— “Bu hikoya sen haqingda,” dedi.

Men ochdim. Unda birinchi betda shunday yozilgan edi:

"Qahvaxonada ishlovchi qiz... har tong unga qahva tayyorlab beradigan yigitga oshiq bo‘ladi. Lekin u buni faqat oxirgi sahifada anglaydi."

Men daftarchani yopdim. Unga qaradim.
— “Men so‘nggi sahifagacha bormayman,” dedim.
— “Nega?”
— “Chunki men hozir yozishni boshlamoqchiman.”

Jimin jilmaydi. So‘ng ilk marta, mening qo‘limni ushladi.

4-bob: Qahva ortidagi sir

Jiminga bir savol berdim:

— “Nega aynan shu kafega kelasiz?”

U chuqur nafas oldi.

— “Bilasizmi... men birinchi marta bu yerga yomg‘irli kun kelganman. Xafa edim. Uydan chiqib, faqat yuraverdim. Tasodifan shu kafeni ko‘rdim. Ichkarida esa sen eding. Oddiy, sokin, chiroyli. Va sen menga bir stakan qahva berganding. Bepul.”

Men kuldim:

— “Balki sen juda afsusda ko‘ringandirsan.”

U bosh chayqadi:

— “Yo‘q. Men o‘sha kuni hayotda ilk bor chin yurakdan dam oldim. Va men shu hisni yana his qilish uchun har kuni keldim. Har kuni seni ko‘rish uchun.”

Yuragim qahva kabi to‘lib-toshdi.
Va u shu yerda, mening qarshimda edi. Qahva soviydi, ammo muhabbat issiqligi yanada kuchayardi.

5-bob: Birdan g‘oyib bo‘lgan tonglar

Bir tong u kelmadi. Yana bir tong ham. Uchinchi kuni ham kafening eshigi ochilmadi. Telefon raqami yo‘q edi, faqat qahvaxonadagi o‘sha so‘zlari: “Men seni eslab yashayman.”

Bir hafta o‘tdi. Yuragimda g‘amli musiqa chalinayotgandek edi. So‘ng nihoyat, kutilmagan mehmon eshikdan kirdi.

Bu Jimin emas edi. Bu uning do‘sti edi.

U menga bir konvert uzatdi. Qulog‘imda faqat bir gap yangradi:

— “Jimin operatsiyada. Og‘ir. U seni ko‘rishni istadi.”

Men yuragimni mahkam ushlab xonaga bordim. Jimin yotgan edi. Ko‘zlarida hali ham kulgu bor edi, ammo rangi oppoq.

— “Salom...,” dedi u. “Men seni yana qahva ichishga taklif qilaman... faqat bu safar — xayolda.”

6-bob: Sovuq qahva, issiq xotiralar

Jimin o‘sha kechasi ko‘zlarini yumdi.

Shundan so‘ng har kuni menga noma'lum manzildan xatlar kelardi. Har birida bitta jumla yozilgan bo‘lardi:

"Kechir..."

Kunlar o‘tdi. Oylar o‘tdi. Har kuni o‘sha bir jumla, o‘sha tanish imzo. Yuragim har safar o‘sha xatni ochishda ezilar, ammo bir umid bor edi: u hali tirik.

Oradan bir yil o‘tdi, ikki yil... uch yil. Kafega bir kuni nogironlar aravachasida bir kishi kirib keldi. Bu u edi. Bu Jimin edi.

Lekin u boshqacha edi. Ko‘zlari sovuq, xotirasiz. Meni tanimadi. Menga qaramadi. Faqat qahva buyurtma qildi va ketdi.

Men esa orqasidan yugurmadim. Yig‘ladim. Har tun uni yashirincha ko‘rishga bordim. U yashayotgan reabilitatsiya markazi derazasidan tomosha qildim. U hech kimni tanimasdi.

Ikki yil shunday o‘tdi. Yuragim og‘ridi, ammo umid so‘nmadi.

***

U ko‘zini ochganida, hamma narsa begonadek edi. Shift oppoq, xonada tinchlik. Ammo bu sukunat ichida yuragi tinch emasdi. Har bir urishi — g‘alati bir og‘riq bilan. U harakat qila olmadi, tanasi unga itoat etmasdi. Yuragida esa tushunarsiz bir iztirob bor edi. Nimadir noma’lum, lekin juda yaqin narsa yo‘qolgandi — ko‘ngli darz ketgandi.

Oradan kunlar o‘tdi. U gapirmasdi, ko‘p narsa so‘ramasdi. Ammo bir kuni barmoqlari ozgina qimirlaganda, birinchi qilgan ishi — qog‘oz so‘rash bo‘ldi. Hamshira unga kichik daftarcha va ruchka olib keldi. U esa hech narsa demasdan, sekin yozdi:

“Kechir.”

U sababsiz yozgandek tuyulardi. “Nima uchun?” degan savolni o‘ziga ham bera olmasdi. Faqat yuragi tinchimay, bu so‘z barmoqlaridan oqib tushardi.

Shundan keyin har kuni shunday bo‘ldi. Ertalab ko‘zini ochganida, birinchi qilgani — "kechir" deb yozish edi. Har kuni bir xil, bir xil so‘z. Biroq har kuni o‘sha so‘z turlicha og‘riq bilan yozilardi. Go‘yoki yuragidagi og‘riq turli joylardan yoriq ochib chiqayotgandek.

Hamshira, uni oyog'ida turishga o‘rgatayotgan do‘sti — unga achinardi. Ular bu yozuvlar nimani anglatishini bilmasdi, ammo Jiminning ko‘zidagi halovatni ko‘rib, ularning bir qarorga kelishdi.

Bir kuni, o‘sha xatlarning birini mehribon hamshirasi qo‘lga olib, asta o‘qib chiqdi. Qog‘ozda yana bir bor ayni so‘z turardi. Ammo bu safar u nimanidir his qildi — yuragining bir burchagida shu so‘z qaysidir ayolga tegishli ekanini sezdi. Va uni topish kerak edi.

Xatlar asta-sekin noma’lum manzil sari jo‘natila boshlandi. Har bir “kechir” qog‘ozi, har bir satr — qizga yaqinlashayotgan yurak chaqirig‘idek edi.

U hanuz yurmaydi. U hanuz eslamaydi. Ammo yuragi... u har kuni bir so‘z orqali yashayapti.

7-bob: Xotiraning uyg‘onishi

Bir kuni, yomg‘irli tongda, Jimin kafe eshigidan kirdi. U nogironlar aravachasida edi. Qo‘lida eski kitob. "Sen meni hali uchratmagansan."

Men jim qoldim. U o‘sha deraza yonidagi stulga qaradi. U yerdan bir dona gul olib, hidladi. So‘ng:

— “Bu yer... nimagadir tanish. Bu gul... va bu hidi...”

U ko‘zlarini yumdi. Bir necha lahza jimlik cho‘kdi.

So‘ng nigohini menga qaratdi. Ko‘zlarida yosh, yuragida og‘riq bilan:

— “Sen... har tongda qahva tayyorlab berardingan... to‘g‘rimi?”

Men jilmaydim.
— “Ha, va bu safar ham tayyor.”

8-bob: Eski daftarchadagi yangi sahifa

Jimin birinchi marta yana derazadan tashqariga qaradi. Yomg‘ir yog‘ayotgan edi. U asta cho‘ntagidan eski, yirtilgan daftarcha chiqarib, sekin ochdi. Uning ichida faqat bitta sahifa qolgan edi — so‘nggi, ochilmagan sahifa.

U asta o‘qidi:

"Agar bir kun men seni unutib qo‘ysam, har tongda meni yana qahvang bilan kut. Chunki muhabbat unutilmaydi — u faqat biroz uxlab qoladi."

Jimin yig‘lab yubordi. Ko‘zlarida nafaqat xotira, balki ko‘p yillik azob, iztirob va orzular aks etdi. Qo‘lini qiz tomonga cho‘zdi.
— “Sen... sen meni hech qachon tark etmagansan, to‘g‘rimi?”

Qiz boshini qimirlatdi, ko‘zlarida yosh.
— “Men seni har kuni sevishda davom etdim. Har tun.”

9-bob: Qora tong, porloq yurak
Ammo baxt yana sinovga duch keldi. Shifokorlar Jiminning holati barqaror emasligini aytishdi. Har qanday kuchli stress, hatto muhabbat ham unga zarar yetkazishi mumkin edi.

Shunday qilib, ular ajralishdi. Qiz endi uni faqat deraza ortidan ko‘rardi. Har safar u kelganida, o‘sha eski konvertni qoldirardi: ichida yangi bir jumla:

"Kechir... men hozir men emasman."

10-bob: Poyloqchi yurak

U ikki yil davomida har kuni ertalab shifoxona yonidagi kichik bog‘da kutardi. U Jiminga ko‘rinmaslikka harakat qilardi. Faqat uzoqdan — derazadan ko‘z uzmasdan qarardi. Ko‘rinmaydigan, ammo yurakdan seziladigan muhabbat edi bu.

Ba’zida yomg‘ir yog‘ardi, ba’zida qor. U baribir kelaverardi. Faqat bitta istak bor edi: Jimin yana o‘sha ko‘zlar bilan qarasin, yana tanisin.

Ko‘pincha u deraza ostidagi skameykada o‘tirar, ko‘zlari to‘la yosh, lekin yuzida jilmayish bilan: — “Men shu yerda bo‘laman, Jimin,” deb pichirlardi.

Ko‘cha sokin, yuragi esa qaynab turardi. Har kecha u yig‘lardi — jim, ovozsiz. Chunki sevgisi jim edi, ammo yuragini titratardi.

Va shu jimlikda u umidni quchoqlardi. Chunki muhabbatni hech qanday jarohat, hech qanday unutish yo‘q qila olmaydi.

11-bob: Yurakdan chiqayotgan satrlar

U bir kuni asta shifoxona eshigiga bordi. Qo‘lida oq atirgullar guldastasi va kichkina konvert.

Konvert ichida faqat bitta xat:

"Men seni har kuni kutdim. Har kuni seni esladim. Har kuni seni sevishda davom etdim. Agar yuraging eslamasa — mayli. Ammo yuraging hali ham urayotgan bo‘lsa — u muhabbat bilan urayotgandir. Bu gul — sen ilk bor menga qaragan kuni shiftdan osilib turgan o‘sha yulduzchadek — oddiy, lekin porloq. Men hali ham shu kafedaman. Har tong. O‘sha qahva, o‘sha yurak bilan. Seni kutib."

Xatni o‘qigan zahoti Jiminning ko‘zlaridan yosh quyildi. U xatni quchdi, so‘ng titrab past ovozda: — “Bu... bu men sevgan so‘zlar... bu men sevgan qiz...”

Shifokor uni kuzatib turdi. So‘ng unga sekin dedi: — “Biz seni yana eslatishga harakat qilamiz...”

Va ular sevimli musiqani qo‘yishdi. O‘sha birinchi uchrashuvlaridagi musiqani. Qahvaxonadagi ilk tun, jimlikdagi ilk yurak urishi eshitildi. Va Jimin ko‘zlarini yumdi... u xotiralarga sho‘ng‘idi.

12-bob: Baxtli qahvalar

Bahorning ilk kuni edi. Quyosh nihoyat issiqlik baxsh eta boshlagan edi. Kafe eshigi ochildi. Qiz deraza yonida, qo‘lida qahva bilan, yuragida umid bilan o‘tirar edi.

Eshikdan tanish bir ovoz eshitildi: — “Bugun qahvamni o‘sha o‘zga ta’m bilan ichsam bo‘ladimi?”

U jilmaydi. Qahva qo‘lidagi laganda titrardi. Orqasiga qaradi.

Jimin edi. Endi u yurardi. Sevimli kitobi — “Sen meni hali uchratmagansan” — qo‘lida. Lekin bu safar u uni yopdi. Endi u qizning ko‘zlariga qarar, uni quchoqlardi.

— “Endi men seni har tongdan ham ko‘proq sevaman,” dedi u. — “Va men seni har yudum qahvadan ko‘proq.”

U meni qo'limga kitobni tutqarzdi va savol berdi.

— "Bu safar so'nggigachami?" - so'radi u. — "Albatta bu safar so'nggi sahifagacha".

Ikki yurak — yillar sinovidan o‘tgan, ammo bir-birini hech qachon unutmagan — nihoyat bir stolda, bir piyola qahva ustida yana birlashdi.

Va bu safar — abadiy.

Ammo hikoya bu bilan tugamaydi. Chunki har muhabbat — davom etuvchi musiqadir. Ba’zan past, ba’zan baland, ammo yurak urishini hech qachon to‘xtatmaydi.

Yana shunday qisqa hikoyalar xohlaysizmi?
Reak va Fikr don't forget

By #Park_SooHa

1-bob: Qahva ichida yashirin gaplar

Tonggi Seul... Shahar hali uyg‘onib ulgurmadi. Ko‘chalarda barmoq uchida yurgandek sokinlik, ammo yo‘lak boshida bir kafe bor — u yerda har tongda bitta yigit keladi. Soat yettida aniq. Qora ko‘zoynak, qalin sharf, va qo‘lida doim bir xil kitob: "Sen meni hali uchratmagansan."

Men esa har kuni deraza yonidagi o‘sha stolda o‘tiraman. Uning qahvasini tayyorlab, sekin peshonamni oynaga bosaman. Qiziq... u bu yerdan shunchaki qahva uchun keladimi, yo boshqa narsa uchunmi?

Bir kuni u ichkariga kirdi. To‘g‘ri men tomonga yurdi. Yuragim "drum solo" ijro etyapti.

— “Salom,” dedi.
— “Qahva har doimgidekmi?” dedim men.
U kuldi, boshini egdi.
— “Bugun emas. Bugun siz bilan ichsam bo‘ladimi?”

Va o‘sha paytdan boshlab har tong boshqa edi. Endi qahva ham boshqacha totli tuyulardi — balki ichida muhabbat qo‘shilgandir.

2-bob: Tinchlikdagi go‘zallik

Jimin har kuni kelardi. Har safar biror narsa olib kelardi — ba’zida yangi musiqa tavsiyasi, ba’zida kulgili mem, ba’zida esa oddiy "Bugun qanday eding?" degan so‘z.

Men bu savolni eshitganimda o‘zimni kimdir nihoyat eshitgandek his qilardim. Yuragim quloq solayotganini sezardim.

U yonimga o‘tirar, qo‘lidagi kitobdan bir parcha o‘qirdi. So‘ng:

— "Bu satr menga seni eslatadi," derdi.

Men xijolatdan bosh egardim, lekin ichimda gullar ochilardi.

Bir kuni, kafe shiftidan osilgan yulduzchalar ostida, u menga qo‘lidagi kichkina konvertni uzatdi.

— “Ochma, faqat uyingga borgach.”

Uyga kelib ochdim. Unda shunday yozilgan edi:

"Agar har bir qahva ichimda senga bo‘lgan tuyg‘uni ko‘rsatsa, men butun kafe ichidagi stakanlarni to‘ldirib bo‘lmasdim."

Shu kuni tushunib yetdim: men uning kundalik tongi emasmishman. Men uning sabr bilan kutgan iliqligi emasmishman. Men — o‘sha stakan ichidagi muhabbatmishman.

3-bob: Birinchi yurak urishi

Tong yana boshlanadi. Qahva yana qaynaydi. Jimin ichkariga kiradi. Bu safar qo‘lida kitob yo‘q. Faqat men uchun yozilgan daftarcha bor.

— “Bu fanfic sen haqingda,” dedi.

Men ochdim. Unda birinchi betda shunday yozilgan edi:

"Qahvaxonada ishlovchi qiz... har tong unga qahva tayyorlab beradigan yigitga oshiq bo‘ladi. Lekin u buni faqat oxirgi sahifada anglaydi."

Men daftarchani yopdim. Unga qaradim.
— “Men so‘nggi sahifagacha bormayman,” dedim.
— “Nega?”
— “Chunki men hozir yozishni boshlamoqchiman.”

Jimin jilmaydi. So‘ng ilk marta, mening qo‘limni ushladi.

4-bob: Qahva ortidagi sir

Jiminga bir savol berdim:

— “Nega aynan shu kafega kelasiz?”

U chuqur nafas oldi.

— “Bilasizmi... men birinchi marta bu yerga yomg‘irli kun kelganman. Xafa edim. Uydan chiqib, faqat yuraverdim. Tasodifan shu kafeni ko‘rdim. Ichkarida esa sen eding. Oddiy, sokin, chiroyli. Va sen menga bir stakan qahva berganding. Bepul.”

Men kuldim:

— “Balki sen juda afsusda ko‘ringandirsan.”

U bosh chayqadi:

— “Yo‘q. Men o‘sha kuni hayotda ilk bor chin yurakdan dam oldim. Va men shu hisni yana his qilish uchun har kuni keldim. Har kuni seni ko‘rish uchun.”

Yuragim qahva kabi to‘lib-toshdi.
Va u shu yerda, mening qarshimda edi. Qahva soviydi, ammo muhabbat issiqligi yanada kuchayardi.

5-bob: Birdan g‘oyib bo‘lgan tonglar

Bir tong u kelmadi. Yana bir tong ham. Uchinchi kuni ham kafening eshigi ochilmadi. Telefon raqami yo‘q edi, faqat qahvaxonadagi o‘sha so‘zlari: “Men seni eslab yashayman.”

Bir hafta o‘tdi. Yuragimda g‘amli musiqa chalinayotgandek edi. So‘ng nihoyat, kutilmagan mehmon eshikdan kirdi.

Bu Jimin emas edi. Bu uning do‘sti edi.

U menga bir konvert uzatdi. Qulog‘imda faqat bir gap yangradi:

— “Jimin operatsiyada. Og‘ir. U seni ko‘rishni istadi.”

Men yuragimni mahkam ushlab xonaga bordim. Jimin yotgan edi. Ko‘zlarida hali ham kulgu bor edi, ammo rangi oppoq.

— “Salom...,” dedi u. “Men seni yana qahva ichishga taklif qilaman... faqat bu safar — xayolda.”

6-bob: Sovuq qahva, issiq xotiralar

Jimin o‘sha kechasi ko‘zlarini yumdi.

Shundan so‘ng har kuni menga noma'lum manzildan xatlar kelardi. Har birida bitta jumla yozilgan bo‘lardi:

"Kechir..."

Kunlar o‘tdi. Oylar o‘tdi. Har kuni o‘sha bir jumla, o‘sha tanish imzo. Yuragim har safar o‘sha xatni ochishda ezilar, ammo bir umid bor edi: u hali tirik.

Oradan bir yil o‘tdi, ikki yil... uch yil. Kafega bir kuni nogironlar aravachasida bir kishi kirib keldi. Bu u edi. Bu Jimin edi.

Lekin u boshqacha edi. Ko‘zlari sovuq, xotirasiz. Meni tanimadi. Menga qaramadi. Faqat qahva buyurtma qildi va ketdi.

Men esa orqasidan yugurmadim. Yig‘ladim. Har tun uni yashirincha ko‘rishga bordim. U yashayotgan reabilitatsiya markazi derazasidan tomosha qildim. U hech kimni tanimasdi.

Ikki yil shunday o‘tdi. Yuragim og‘ridi, ammo umid so‘nmadi.

***

U ko‘zini ochganida, hamma narsa begonadek edi. Shift oppoq, xonada tinchlik. Ammo bu sukunat ichida yuragi tinch emasdi. Har bir urishi — g‘alati bir og‘riq bilan. U harakat qila olmadi, tanasi unga itoat etmasdi. Yuragida esa tushunarsiz bir iztirob bor edi. Nimadir noma’lum, lekin juda yaqin narsa yo‘qolgandi — ko‘ngli darz ketgandi.

Oradan kunlar o‘tdi. U gapirmasdi, ko‘p narsa so‘ramasdi. Ammo bir kuni barmoqlari ozgina qimirlaganda, birinchi qilgan ishi — qog‘oz so‘rash bo‘ldi. Hamshira unga kichik daftarcha va ruchka olib keldi. U esa hech narsa demasdan, sekin yozdi:

“Kechir.”

U sababsiz yozgandek tuyulardi. “Nima uchun?” degan savolni o‘ziga ham bera olmasdi. Faqat yuragi tinchimay, bu so‘z barmoqlaridan oqib tushardi.

Shundan keyin har kuni shunday bo‘ldi. Ertalab ko‘zini ochganida, birinchi qilgani — "kechir" deb yozish edi. Har kuni bir xil, bir xil so‘z. Biroq har kuni o‘sha so‘z turlicha og‘riq bilan yozilardi. Go‘yoki yuragidagi og‘riq turli joylardan yoriq ochib chiqayotgandek.

Hamshira, uni ayag‘iga turishga o‘rgatayotgan do‘sti — unga achinardi. Ular bu yozuvlar nimani anglatishini bilmasdi, ammo Jiminning ko‘zidagi halovatni ko‘rib, ularning bir qarorga kelishdi.

Bir kuni, o‘sha xatlarning birini mehribon hamshirasi qo‘lga olib, asta o‘qib chiqdi. Qog‘ozda yana bir bor ayni so‘z turardi. Ammo bu safar u nimanidir his qildi — yuragining bir burchagida shu so‘z qaysidir ayolga tegishli ekanini sezdi. Va uni topish kerak edi.

Xatlar asta-sekin noma’lum manzil sari jo‘natila boshlandi. Har bir “kechir” qog‘ozi, har bir satr — qizga yaqinlashayotgan yurak chaqirig‘idek edi.

U hanuz yurmaydi. U hanuz eslamaydi. Ammo yuragi... u har kuni bir so‘z orqali yashayapti.

7-bob: Xotiraning uyg‘onishi

Bir kuni, yomg‘irli tongda, Jimin kafe eshigidan kirdi. U nogironlar aravachasida edi. Qo‘lida eski kitob. "Sen meni hali uchratmagansan."

Men jim qoldim. U o‘sha deraza yonidagi stulga qaradi. U yerdan bir dona gul olib, hidladi. So‘ng:

— “Bu yer... nimagadir tanish. Bu gul... va bu hidi...”

U ko‘zlarini yumdi. Bir necha lahza jimlik cho‘kdi.

So‘ng nigohini menga qaratdi. Ko‘zlarida yosh, yuragida og‘riq bilan:

— “Sen... har tongda qahva tayyorlab berardingan... to‘g‘rimi?”

Men jilmaydim.
— “Ha, va bu safar ham tayyor.”

8-bob: Eski daftarchadagi yangi sahifa

Jimin birinchi marta yana derazadan tashqariga qaradi. Yomg‘ir yog‘ayotgan edi. U asta cho‘ntagidan eski, yirtilgan daftarcha chiqarib, sekin ochdi. Uning ichida faqat bitta sahifa qolgan edi — so‘nggi, ochilmagan sahifa.

U asta o‘qidi:

"Agar bir kun men seni unutib qo‘ysam, har tongda meni yana qahvang bilan kut. Chunki muhabbat unutilmaydi — u faqat biroz uxlab qoladi."

Jimin yig‘lab yubordi. Ko‘zlarida nafaqat xotira, balki ko‘p yillik azob, iztirob va orzular aks etdi. Qo‘lini qiz tomonga cho‘zdi.
— “Sen... sen meni hech qachon tark etmagansan, to‘g‘rimi?”

Qiz boshini qimirlatdi, ko‘zlarida yosh.
— “Men seni har kuni sevishda davom etdim. Har tun.”

9-bob: Qora tong, porloq yurak
Ammo baxt yana sinovga duch keldi. Shifokorlar Jiminning holati barqaror emasligini aytishdi. Har qanday kuchli stress, hatto muhabbat ham unga zarar yetkazishi mumkin edi.

Shunday qilib, ular ajralishdi. Qiz endi uni faqat deraza ortidan ko‘rardi. Har safar u kelganida, o‘sha eski konvertni qoldirardi: ichida yangi bir jumla:

"Kechir... men hozir men emasman."

10-bob: Poyloqchi yurak

U ikki yil davomida har kuni ertalab shifoxona yonidagi kichik bog‘da kutardi. U Jiminga ko‘rinmaslikka harakat qilardi. Faqat uzoqdan — derazadan ko‘z uzmasdan qarardi. Ko‘rinmaydigan, ammo yurakdan seziladigan muhabbat edi bu.

Ba’zida yomg‘ir yog‘ardi, ba’zida qor. U baribir kelaverardi. Faqat bitta istak bor edi: Jimin yana o‘sha ko‘zlar bilan qarasin, yana tanisin.

Ko‘pincha u deraza ostidagi skameykada o‘tirar, ko‘zlari to‘la yosh, lekin yuzida jilmayish bilan: — “Men shu yerda bo‘laman, Jimin,” deb pichirlardi.

Ko‘cha sokin, yuragi esa qaynab turardi. Har kecha u yig‘lardi — jim, ovozsiz. Chunki sevgisi jim edi, ammo yuragini titratardi.

Va shu jimlikda u umidni quchoqlardi. Chunki muhabbatni hech qanday jarohat, hech qanday unutish yo‘q qila olmaydi.

11-bob: Yurakdan chiqayotgan satrlar

U bir kuni asta shifoxona eshigiga bordi. Qo‘lida oq atirgullar guldastasi va kichkina konvert.

Konvert ichida faqat bitta xat:

"Men seni har kuni kutdim. Har kuni seni esladim. Har kuni seni sevishda davom etdim. Agar yuraging eslamasa — mayli. Ammo yuraging hali ham urayotgan bo‘lsa — u muhabbat bilan urayotgandir. Bu gul — sen ilk bor menga qaragan kuni shiftdan osilib turgan o‘sha yulduzchadek — oddiy, lekin porloq. Men hali ham shu kafedaman. Har tong. O‘sha qahva, o‘sha yurak bilan. Seni kutib."

Xatni o‘qigan zahoti Jiminning ko‘zlaridan yosh quyildi. U xatni quchdi, so‘ng titrab past ovozda: — “Bu... bu men sevgan so‘zlar... bu men sevgan qiz...”

Shifokor uni kuzatib turdi. So‘ng unga sekin dedi: — “Biz seni yana eslatishga harakat qilamiz...”

Va ular sevimli musiqani qo‘yishdi. O‘sha birinchi uchrashuvlaridagi musiqani. Qahvaxonadagi ilk tun, jimlikdagi ilk yurak urishi eshitildi. Va Jimin ko‘zlarini yumdi... u xotiralarga sho‘ng‘idi.

12-bob: Baxtli qahvalar

Bahorning ilk kuni edi. Quyosh nihoyat issiqlik baxsh eta boshlagan edi. Kafe eshigi ochildi. Qiz deraza yonida, qo‘lida qahva bilan, yuragida umid bilan o‘tirar edi.

Eshikdan tanish bir ovoz eshitildi: — “Bugun qahvamni o‘sha o‘zga ta’m bilan ichsam bo‘ladimi?”

U jilmaydi. Qahva qo‘lidagi laganda titrardi. Orqasiga qaradi.

Jimin edi. Endi u yurardi. Sevimli kitobi — “Sen meni hali uchratmagansan” — qo‘lida. Lekin bu safar u uni yopdi. Endi u qizning ko‘zlariga qarar, uni quchoqlardi.

— “Endi men seni har tongdan ham ko‘proq sevaman,” dedi u. — “Va men seni har yudum qahvadan ko‘proq.”

Ikki yurak — yillar sinovidan o‘tgan, ammo bir-birini hech qachon unutmagan — nihoyat bir stolda, bir piyola qahva ustida yana birlashdi.

Va bu safar — abadiy.

Ammo hikoya bu bilan tugamaydi. Chunki har muhabbat — davom etuvchi musiqadir. Ba’zan past, ba’zan baland, ammo yurak urishini hech qachon to‘xtatmaydi.

Yana shunday qisqa hikoyalar xohlaysizmi?
Reak va Fikr don't forget

By #Park_SooHa

— xoy shoshma, shoshma kutubxona evaziga nima berasan - Jimin darrov yurib ketayotgan qizning qo'llarini tutdi
— men sizdan kutubxonani so'ramadim va yana bu yerni o'zim topib keldim
— lekin kitoblar va uy meniki kutubxona ham meniki shunday ekan agar men xohlamasam bu yerga kirishing taqiqlanadi, undan ko'ra evaziga men xohlagan narsani ber so'ngra uy va kutubxonadan bemalol foydalanaver
— nima xohlaysiz, gapiring - qiz biroz og'riyotgan qo'llariga qaradi va vaziyatni tezlashtirdi
— bo'sa, o'z xohishing bilan mendan olingan bo'sani xohlayman - Yigit so'zlarida qat'iy turib olgani ko'zlaridan ma'lum bo'lib turardi
— boshqa narsa so'rasanggiz bo'lmaydimi? Bu biroz qiyin - qiz darrov uning fikrini rad etib qo'lini tortib olmoqchi bo'ldi
— hech ham qiyin yeri yo'q, qani boshla unda shunday turaveramiz - qiz biroz o'ylanib turdi va unga yaqinlashib, gavdasini egishini aytdi, Jimin gavdasini SooHaniki bilan tenglashtirdi, qiz uning lablariga biroz tikilib va undan bo'sa olishni boshladi, SooHa lablarini tortib olmoqchi bo'ldi ammo Jimin uni qattiqroq o'ziga tortdi, belidan qo'llarini aylantirdi, yigit yana lablarini qattiq birlashtirdi, hech qanday yo'l bilan uza olmaydigan qilib

Hali hamon bir - biridan uzilmagan lablar raqsi, SooHaning ehtiyojsizligi sabab yakunlanishga majbur bo'ldi.
— Romantik lahzalarni barbod qilding, yaxshi ketayotgan edik
— men o'zim xohlamagan edim - qiz biroz o'zini yengil qo'ydi oyoqlarini yerga tushirib yengil nafas ola boshladi, u Jiminga shunchalar yaqin ediki SooHaning pala - partish yurak urishining ovozi Jiminga yaqqol sezilib turardi
— tushunishimcha bo'sani to'xtatmoqchi emas eding, mayli davom ettiraver - dastlab yigitning qo'llari yana qizning belidan aylandi
— yo'q aslida unday em... - qizning gaplari oxirlamay qolib ketti, Jimin uni o'ziga kuch bilan tortib bo'sa olishda davom ettirdi. SooHa bo'sani uzdi, havo yetmagani bois chuqur - chuqur nafas olishni boshladi.

O'z ritmidan o'zgacha xolda urib turgan yuragi, xuddi baraban chalayotgandek edi.
— hech qachon bunday yoqimli bo'lmagan edi to'g'rimi - Jimin har bir gaplari bilan qizni karaxt qilishga ulgurayotgan edi. Uning ehtirosga moy ovozi, mukammal tanasi, o'zidan taratayotgan porloq aurasi va nurli yuzi bilan har qanday odamni bir deganda o'ziga torta olardi. Qizdan hali hamon javob olmayotgan yigit endi uni qiynashni xohlamay, qizning peshonasidan o'pib shunchaki xonani tark etti.
Pov/SooHa: menga nimalar bo'lyapti, aqldan ozayotganim aniq, lekin o'zimga kelishim kerak uni sevib qola olmayman, agar uni sevsam u baxtsiz bo'ladi, menga yaqinlashishni bas qil ahmoq yigit, o'zingni hayoting uchun bu xavfli, agar menga yaxshi muomalada bo'laversang seni qanday o'zimday itaray, sen bilan yana 10 oy birga bo'lamanmi yo'qmi buni ham bilmayman, shunchaki xohlardim, o'lganingdan so'ng meni unutishingni, farzandimiz va ayoling bilan baxtli bo'lishingni - o'ziga - o'zi bir nimalarni pichirlagan qiz o'zini chalg'itish maqsadida kitoblarni ko'zdan kechira boshladi, lekin fikr - u hayoli hali hamon Jimin va uning bundan keyingi hayotida.

Kutubxonadan a'lo kayfiyat bilan chiqqan Jimin SooHa uchun sovg'a tayyorlashga qaror qildi. Ijtimoiy tarmoqdan qizlarga yoqadigan narsalar, joylar va taomlarni izlar ekan hammasi oddiygina uncha dab - daba va hashamatli bo'lmagan narsalar edi, biroz qoshlari chimirilib o'zining didiga tayangan holda gul va shunga o'xshash narsalar sotib olishga qaror qildi.

15 daqiqadan so'ng

— xo'sh unga nimalar yoqar ediya, nima olsam bo'ladi? O'yla Jimin o'yla.
Xonim sizga savolim bor edi.

— sizni eshitaman Janob - yuziga iliq tabassum olgan qiz Jimin nazar tashlagan tomonga o'girildi

— bu gullar uni ayolim uchun olsam to'g'ri keladimi? - Yigit gul tomon yaqinlashib uni qo'liga oldi, bu gul shunchalar chiroyli va ifori shu qadar kuchli ediki, Jimin darrov uni olishni xohlab qoldi

— albatta Janob, ammo aksariyat qizlarda bu gulga nisbatan allergiya bo'ladi. Biroq bu gul ayolinggizga yoqadi deb umid qilaman

— ularni menga xuddi shu ko'rinishdan biroz kattaroq qilib tayyorlab bera olasizmi? 15 daqiqadan so'ng olib ketaman

— sizni tushundim Janob

Jimin gul do'konini tark etti, keyingi o'ylagan manzili tomon harakatlanar ekan, unga qo'ng'iroq bo'layotganini sezdi

— eshitaman Min Wook

— Jimin bu men SooHa hozir bant emasmisiz

— aaa...aa Haligi hozir bantman nega edi, chamasi 1 soatlardan so'ng uyda bo'laman - Jimin ovozini va o'zini epaqaga keltirib kech narsani sezdirib qo'ymaslikka harakat qilardi.
Lekin qizning oyoqlarini qaltiray boshladi.

— nima gap tinchlikmi?

— men biroz sayr qilish maqsadida, tashqariga chiqmoqchi edim va qo'riqchilar meni ko'chaga chiqarishmayapti, menga ruxsat berasizmi? Uni ustiga Shifoxonaga ham borishim kerak edi. - Jimin biroz o'ylanib qoldi nima deb javob berishni ham bilmas edi

— unda hozir tayyorlanib tur besh daqiqada seni olib ketish uchun boraman - vaziyatni keskin o'zgartirgan yigit chuqur ux tortib go'shakni qo'ydi va manzili uyi tomon o'zgartirdi.

Pov/SooHa: uffffff nima kiysam ekan a nega bular bunchalar ko'p, qay birini tanlayman allaqachon 3 daqiqamni yo'qotdim - kiyimlari qarshisiga kelib asabiylashayotgan qiz nima kiyishini bilmasdan qo'liga ilingan birinchi kiyimni kiyishga qaror qildi.
— menimcha bu yaxshi turdi - oynaga so'nggi bor tikilgan SooHa sunkasini olib hovliga chiqdi va allaqachon uy qarshisiga yetib kelgan Jiminning mashinasiga ko'zi tushdi.

— Faqat eng uzun ko'ylagim shu ekan dema

—aynan shunday - SooHa mashinaga joylashib jim bo'lib qoldi va Jiminni kuzata boshladi bo'yin tomirlari bortib chiqqanidan asabiylashgani ma'lum edi, ko'zlarini keskin yumib ochgan yigit, qo'llari yordamida boshini uqalay boshladi

— qayerga ketayapmiz - qiz qiziquvchanlik ila unga qara ekan ko'zlarini yo'ldan uzmay Jimin javob qaytardi

— avval senga kiyimlar sotib olgani keyin shifoxonaga undan keyin esa sen xohlagan biror joyga, tushunarlimi kichkina

— sizni tushundim, lekin men kichkina emasman Janob Park yoshim allaqachon 20 da - SooHaning javobidan kulib yuborgan Jimin qizni asabiylashtira boshladi

— meni yoshim esa 29 da, mendan roppa rossa 9 yosh kichiksan, hatto tug'ilgan kunimiz ham bir sanada shuni unutma - bir qo'li bilan yigit SooHaning peshonasiga chertib qo'ydi, norozi ohangda ingragan qiz qovoqlarini uyib oldi va mashina oynasidan atrofni kuzata boshladi. Biroz vaqtdan so'ng Jimin manzilga yetib kelishganini bildirdi.

Pov/SooHa: mashinadan tushganimizda katta bino qarshisida edik, ko'rinishidan mashhur brendga o'xshar edi bino ichiga kirganimizda amin bo'ldimki bu yer rostan ham mashhur

— Xush kelibsiz Janob Park, choy xohlaysizmi yoki qahva - yuzida tabassum bilan kelgan ishchi SooHani chetlab o'tib Jiminga murojaat qila boshladi.

Pov/SooHa: tavba bu g'irt aqldan ozgan ishchi ekan, mijozlarga ham shunday munosabat bildiradimi, bu yerda ishlash o'rniga muomilasini to'g'rilasa bo'lmasmidi

— menga hech narsa kerak emas, biz ayolim uchun kiyim olgani kelgan edik - yigitning gaplaridan do'kon xodimi hayratga tushgani aniq ortga qaytib SooHaga ta'zim qilgan holda tabassum bilan gap boshladi

— qanday kiyim xohlaysiz Xonim - SooHa kalta ko'ylak va yubkalarga e'tiborini qaratdi.

— kalta narsalar olishni hayolingga ham keltirma

— hop - SooHa xo'rsinib boshqa bo'linma tomon ketayotgan payt zinalardan tushayotgan ovoz uni ortga o'girdi

— Ouuuu kimlarni ko'ryapman Janob Park - erkak qo'llarini keng yozib Jimin bilan salomlashdi

— Salom Janob Pablo

— suratga olish uchun keldinggizmi Janob Park, o'xoo bu chiroyli Xonim siz bilan birgami deyman Janob Park Jimin

— meni kechiring Janob Pablo ammo men suratga olish ishlari haqida butkul unutibman va bu mening ayolim Park SooHa - qiz hayratga to'lgan ko'zlari bilan Jiminning biror nima deyishini kutar ekan, Pablo qizning atrofida aylanib uni ko'zdan kechira boshladi.

— juftinggiz ajoyib ekan maylimi ikkinggizni bugun bir necha bor suratga olsak

— Mmm albatta Janob Pablo, sen qarshi emasmisan azizam - Yigit SooHaga yaqinlashib u bilan qo'llarini bog'ladi sababi Pablo SooHani sinchikkab tekshirayotganidan jaxl qilib albatta

— hech narsaga tushunmadim, menga hech narsa demoqchi emasmisan

— Janob Park bizning "Dior" brendi yuzi ya'ni modeli, bizning mahsulotlar konsileri Park tomonidan ommaga taqdim etiladi.
Ko Xonim suratga oluvchilarni chaqirsanggiz bo'ladi. Janob Park siz esa men bilan yuring taqdim etish uchun yangi mahsulotlar olib kelingan, go'zal qizni ham o'zinggiz bilan oling, rostan sizlardan ajoyib juftlik chiqadi, qani marhamat - erkak Jimin va SooHani ortidan ergashtirib ketar ekan, SooHa atrofga alanglagancha uni tortqilab ketayotgan tomonga keta yura boshladi

Bir necha daqiqadan so'ng

— qoyil hammasi zo'r ketayapti Janob Park va Park Xonim

— Xonim iltimos mana bu yerga ham qarab yuboring

Suratga olish markazi bir necha daqiqalar ichida gavjum joyga aylandi.

Pov/SooHa: suratga olish bunchalar qiyin deb umuman o'ylamagan ham edim, atiga bir necha marotaba kiyim almashtirdik lekin bo'lar holga kelib qoldim, juda charchadim. Devorga ilingan suratlarga ko'z yugirtirar ekanman bir suratga ko'zim tushdi men u suratni ekranda ko'rgan edim yana televizorda, qoyil men o'zimga crush yasab olgan yigit Jimin ekan, juda kulgili, bu yerda judda ham ko'p suratlar hatto ayollar bilan ha og'iz burun o'pishib tushgan rasmlar, xxxx ochig'i rashk qila boshladim yoki yo'q, shunday ham tuhsadimi tavba

ByAuthor/ Har bir qarashing xuddi yurakka o't yoqadigandek, seni qanchalar sevishimni bilsang edi, bu hatto hayolingga ham kelmagan bo'lsa kerak, sendan olis bo'lsamda qalbim sen tomon talpinaveradi, chunki u yerga seni isming o'yib yozilgan. Seni qayta - qayta sevaveraman, taqdirim bo'lsang ham bo'lmasang ham.

***

— xo'sh endi gapir qachon qaytasan - Yigit gapirib bo'lib yuzini Moyonning sochlari orasiga ko'mdi
— qachon qaytishimni bilmayman lekin uzog'i bir oyda kelishim aniq - hovuz ustida suv bilan o'ynashayotgan ikki juftlik suhbatlashib bo'lgach o'z uylariga qaytishga qaror qilishdi.

Pov/Moyon: sevgi degan his nima ekanini bilmay qolib ketaman degan o'ylagan edim, lekin unday bo'lmadi, uni yonidaman, g'am, qayg'u va azob nimaligini haligacha tushunib ketmaydigan darajada meni yolg'iz qoldirmadi, har gal uning ko'zlariga boqqan ko'yim yana va yana sevib qolaveraman, nega unday sababini o'zim ham haligacha anglab yetmaganman. O'ylar bilan birga bo'lib, bir qo'li bilan qo'llarimdan tutib, ikkinchisi bilan esa mashinani a'lo darajada boshqarib ketayotgan yigitga qaradim va sababsiz jilmaydim.

— Moyon balki bugun men bilan qolarsan

Uning bu gaplaridan tarqoq hayollarimni yig'ib unga javob berishga shaylandim.

— dadamga nima deyman

— dugonam bilan birgaman deyaqol, ketsang seni sog'inishim aniq, faqat iltimos yo'q dema - Moyon sevgilisining gaplaridan biroz o'ylanib qoldi, baxtga qarshi unga qo'ng'iroq bo'lib qoldi, va bu albatta bu Moyonning sevimli komtaktlaridan biri edi

— eshitaman dadajon - qizining yurakka yoqib uni eritib yuboruvchi ovozini eshitgan Janob Kan, uni yana bir bor tinglashni xohlardi

— munchoq ko'zligim, nikoh kechasi allaqachon tugadi sen qayerlarda yuribsan axr, ertagacha yaxshilab kuch to'plashing kerak

— dadajon, haligi men bugun Min Ju bilan qilmoqchi edim, ruxsat berasizmi? - Janob Kang biroz o'ylanib bunga rozi bo'ldi. Go'shakni qo'yishi bilan Kan ortiga o'girilib gap boshladi

— Min Ju bugun Moyon bilan ko'rishmaysizlar shundaymi? Menga yolg'on gapirmay rostini ayt - asabiylashgan Kan Heesuk joyida jim o'tira olmay u yoqdan bu yoqqa yura boshladi.

— Janob Kan bugun biz Moyon bilan mehmonxona yoki barda uchrashishga kelishgan edik, menimcha u shuni nazarda tutdi - yuzi terga botib ketgan qiz, yolg'on gapirishni eplolmasada dugonasi uchun qattiq harakat qilishi kerak ekanini tushundi.

— harchand urinmay bu Jungkook deganlari qizimga kasallik kabi yopishib oldi, hoyna hoy Moyon hozir ham o'sha betga chopar yigit bilan bo'lsa kerak, shu xotinbozni nimasiga uchdi hayronman

— aralashishim biroz noto'g'ri ku - ya lekin Heesuk tog'a, Jungkook yaxshi yigit, men u bilan maktab paytlaridan beri tanishman, u qizinggizni albatta baxtli qiladi, unga imkon berib ko'ring, endi men ketishim kerak Moyon kutib qoldi - Min Ju sumkasini olib xonadonni tark etti.
Qiz ketganidan so'ng Kan ancha o'yga toldi u qaroridan qaytish haqida o'yladi va yana qarshisida Jungkooknikiga o'xshagan jilmayish bilan ayoli gavdalandi

— azizam, men bunga umid qilyapman, sen unday ayol emassan - ku, to'g'rimi Jungkook sening farzanding bo'lib chiqmaydimi? - savollar miyyasini yeb bitirsa ham, ular bilan og'ir jang qilishdan to'xtamasdi.

Min Ju sumkasidan telefonini chiqarib kerakli raqamni terib qo'ng'iroq qilish dugmasini bosdi.

— alo, Moyon qayerdasan?

📞: aa Min Ju, m...men Jungkook bilanman, nega edi.

— o'zim ham shunday deb o'ylagan edim, hozirgina dadangni yonidan chiqdim, bilasanmi oyoq - qo'llarim qaltiraganidan, bazo'r gapirib qochib qoldim, ertaga tunda Amerikaga uchar ekansan, bu seni...

Qiz gapira olmay to'xtab qoldi uyog'ini gapirishga tili tap tortmadi, bir tomondan Janob Kang ham qiyin ekanini tushunib qolganini ichiga yutdi

📞: gapir nima demoqchi eding yagonam

— ha ya hech narsa bu Heesuk tog'amning ish haqidagi gaplari. Muhim emas, sevgiling bilan maroqli vaqt o'tkaz, sen bilan ertaga "Gold" mehmonxonasida ko'rishamiz.

Qo'ng'iroq yakunlandi, negadir yuragim g'ash dadam bilan nimadur sodir bo'lmadimikan a

— ayyy la'nati, qanday tushintiray - SooHa uyalganidan shunchaki yonidagi eshikka kirdi va uni qulfladi

***

Pov/SooHa: uffff, Jin ursin hammanggizni, SooHa ahmoqsan ahmoq, nimamush ramyon yeyishga taklif qilarmushsan, ey Xudo aqldan ozyapman, ha ha xuddi shunday aniq aqldan ozyapman, endi uni yuziga qanday qarayman - qiz birdan jim bo'lib qoldi, yonidagi manzarani ko'rib hayratda qolganidan ikki qo'li bilan og'zini berkitdi

— bo'lishi mumkin emas, bu yer naqadar ajoyib - SooHa yana ham ichkari tomon harakatlana boshladi

— o'ylaymanki bu senga yoqqan - qiz hattoki eshik ochilishi - yu va Jiminga ham e'tibor bermay oldinlab harakat qila boshladi

— wow, qoyilmaqom, bu kitoblarni hammasini o'qishga ulgurish uchun harakatni hozirdan boshlash kerak, ha aytgancha siz qanday kirdinggiz, eshikni qulflaganimga ishonchim komil

— umumiy kalitdan foydalandim.
ko'zlaridagi quvonch nurlarini berkita olmayotgan qiz kutubxona ichkarisiga yurib borishni davom ettirdi

— xoy shoshma, shoshma kutubxona evaziga nima berasan - Jimin darrov yurib ketayotgan qizning qo'llarini tutdi

— men sizdan kutubxonani so'ramadim va yana bu yerni o'zim topib keldim

— lekin kitoblar va uy meniki kutubxona ham meniki shunday ekan agar men xohlamasam bu yerga kirishing taqiqlanadi, undan ko'ra evaziga men xohlagan narsani ber so'ngra uy va kutubxonadan bemalol foydalanaver

— nima xohlaysiz, gapiring - qiz biroz og'riyotgan qo'llariga qaradi va vaziyatni tezlashtirdi

— bo'sa, o'z xohishing bilan mendan olingan bo'sani xohlayman - Yigit so'zlarida qat'iy turib olgani ko'zlaridan ma'lum bo'lib turardi

— boshqa narsa so'rasanggiz bo'lmaydimi? Bu biroz qiyin - qiz darrov uning fikrini rad etib qo'lini tortib olmoqchi bo'ldi

— hech ham qiyin yeri yo'q, qani boshla unda shunday turaveramiz - qiz biroz o'ylanib turdi va unga yaqinlashib, gavdasini egishini aytdi, Jimin gavdasini SooHaniki bilan tenglashtirdi, qiz uning lablariga biroz tikilib va undan bo'sa olishni boshladi, SooHa lablarini tortib olmoqchi bo'ldi ammo Jimin uni qattiqroq o'ziga tortdi, belidan qo'llarini aylantirdi, yigit yana lablarini qattiq birlashtirdi, hech qanday yo'l bilan uza olmaydigan qilib.

Hali hamon bir - biridan uzilmagan lablar raqsi, SooHaning ehtiyojsizligi sabab yakunlanishga majbur bo'ldi.

— Romantik lahzalarni barbod qilding, yaxshi ketayotgan edik

— men o'zim xohlamagan edim - qiz biroz o'zini yengil qo'ydi oyoqlarini yerga tushirib yengil nafas ola boshladi, u Jiminga shunchalar yaqin ediki SooHaning pala - partish yurak urishining ovozi Jiminga yaqqol sezilib turardi

— tushunishimcha bo'sani to'xtatmoqchi emas eding, mayli davom ettiraver - dastlab yigitning qo'llari yana qizning belidan aylandi

— yo'q aslida unday em... - qizning gaplari oxirlamay qolib ketti, Jimin uni o'ziga kuch bilan tortib bo'sa olishda davom ettirdi. SooHa bo'sani uzdi, havo yetmagani bois chuqur - chuqur nafas olishni boshladi.

6

O'z ritmidan o'zgacha xolda urib turgan yuragi, xuddi baraban chalayotgandek edi.

— hech qachon bunday yoqimli bo'lmagan edi to'g'rimi - Jimin har bir gaplari bilan qizni karaxt qilishga ulgurayotgan edi. Uning ehtirosga moy ovozi, mukammal tanasi, o'zidan taratayotgan oorloq aurasi va nurli yuzi bilan har qanday odamni bir deganda o'ziga torta olardi. Qizdan hali hamon javob olmayotgan yigit endi uni qiynashni xohlamay, qizning peshonasidan o'pib shunchaki xonani tark etti.

Pov/SooHa: menga nimalar bo'lyapti, aqldan ozayotganim aniq, lekin o'zimga kelishim kerak uni sevib qola olmayman, agar uni sevsam u baxtsiz bo'ladi, menga yaqinlashishni bas qil ahmoq yigit, o'zingni hayoting uchun bu xavfli, agar menga yaxshi muomalada bo'laversang seni qanday o'zimday itaray, sen bilan yana 10 oy birga bo'lamanmi yo'qmi buni ham bilmayman, shunchaki xohlardim, o'lganingdan so'ng meni unutishingni, farzandimiz va ayoling bilan baxtli bo'lishingni - o'ziga - o'zi bir nimalarni pichirlagan qiz o'zini chalg'itish maqsadida kitoblarni ko'zdan kechira boshladi, lekin fikr - u hayoli hali hamon Jimindan va uning bundan keyingi hayotida.

3 oydan so'ng 2021 yil aprel❗

Oradan ancha vaqt o'tgan bo'lsa ham, ikkisining hayoti hech ham yaxshi ketmayotgandek, SooHaning farzandi allaqachon 4 oylik, ammo uning muammolari qizni o'z girdobiga tortib ketayotgandek.

SooHa shifoxonaga borish uchun tayyorgarlik ko'ra boshladi

— Park Xonim, farzandinggiz allaqachon 4 oylik, lekin sizga qaragan odam unday deb o'ylanaydi - Uy xizmatchisi Chona, SooHa aytgan narsalarini olib kelgan xolda gapira boshladi

— bu shunchaki keng ko'ylak kiyganimdan bo'lsa kerak - qiz yuzida iliq tabassum bilan uning gaplariga javob qaytardi

— Xonim, sizga bir savolim bor edi

— xo'sh qanday savol ekan, meni qiziqtirib qo'yding

— Nega hali ham Janob Park bilan oranggizda munosabatlar yaxshi emas, hattoki yotoqlaringgiz - u, xonaggiz ham alohida avvallari unday emas edi, siz erkak edinggiz, bemalol yurardinggiz, Janob Parkka nisbatan his tuyg'ularinggiz paydo bo'layotgani haqida aytardinggiz, lekin hozir nega unday emas, biror sababi bormi? Janob Park har kuni ichib kelib o'zini - o'zi adoyi tamom qilayapti, unga gapirish tugul, o'zinggizga yaqin tutmayapsiz - bir deganda savollarga ko'milgan SooHa boshini qotira boshladi va bularga javob berishdan bosh tortdi.

— Chona men hozir ketishim kerak Cheol Soo meni kutib qoldi - qiz narsalarini olib, mashina tomon yo'l oldi.

— Marhamat Park Xonim - Niki SooHa uchun mashina eshiklarini ochib qizni joylashishiga ko'maklashdi

— Raxmat - o'z o'rindig'iga joylashib olgan qiz, yo'l bo'yi Chonaning savollarini o'ylab boshladi. 10 daqiqa o'tar o'tmas Niki mashinani to'xtatdi

— SooHa yetib keldik - Niki gap ustida, o'ylanib o'tirgan SooHaning hayollarini tarqatib yubordi

— a.. Ha ha tushundim

Shifoxona

— Park Xonim bu siz o'ylaganchalik oson narsa emas, balki buni Janob Parkka aytarmiz har holda u sizning turmush o'rtog'inggiz, bu sir tutiladigan kasallik emas, to'g'ri surunkali bo'lmas lekin nima bo'lganda ham ancha jiddiy masala. Oilanggizdagi munosabatlardan xabardorman SooHa, lekin men ham maslahat bermoqchiman Jiminga yaxshi bo'lsin desanggiz uni o'zinggizdan itarmang, gaplarimni tushindinggiz deb umid qilaman yana bir bor aytish yoki aytmaslik haqida o'ylab ko'ring keyin afsuslanib qolasiz

.....To be continued.....

#Park_SooHa

Jimin kompaniyaga kirganida boshi biroz aylanib, Boshini changallagan yigit Ahyeon va Soniga ko'zi tushgandan so'ng quloqlariga aloqa tovushlari eshitila boshladi

***

— Soni menga qahva olib kel, men xonamda bo'laman.

— hop bo'ladi Janob Park - Soni qahva damlash uchun chiqib ketti. Ahyeon Jiminni rashk qila boshladi, lekin u Soniga yo'l ochib berishga majbur chunki Soni ishga olishni Jimindan yolvorib so'ragan. Soni ko'zdan g'oyib bo'lishi bilan Ahyeon boshini ish stoli ustiga qo'ydi va ko'zlarini yumdi.
Soni qo'lida qahva bilan Jiminning xonasi qarshisiga kelib to'xtadi, o'ziga biroz oro berib, koftasining yuqoridagi ikki tugmasini ochdi, eshikni taqillatib bo'lgach ichkaridan javob kelishini kuta boshladi, ichkaridan kirishi uchun ruxsat olgan qiz yana bir bor chuqur nafas olib xona tomon yo'l oldi.

— Janob Park qahvanggiz - Qiz egilib stol ustiga qahvani qo'ydi, ish stolida o'tirgan Jimin uni obdon kuzata boshladi, ikki tugmasi ochiq kofta, belidan atiga bir qarich tushib turadigan tor yubka va kalta sochli sexy qiz, Jimin unga hirs ko'zlari bilan tikila boshladi

— bu yerga kel - Yigit ko'z oynaklarini stol ustiga qo'ydi, Soni ham uning ish stoli yoniga kelib to'xtadi, ularning orasida masofa biroz qisqardi Jimin kursida va Soni uning tepasida

— sen hech narsani unutmadingmi?

— y....yo'q, biror ayb ish qildimmi Janob Park, unday bo'lsa meni kechiring - qiz tahlikaga tusha boshlagandi

— 8 kun avval, "Mirande" barida men bilan tun o'tkazgan qiz sen emasmisan? - Jimin unga o'ylab ham o'tirmay savol bilan yuzlandi, Soni darrov o'ylashga tushdi "nahotki meni qiynagan shu bo'lsa"

— "Mirande" bari, aytish biroz noqulay Janob

— demak sensan, meni yana bir bor qondira olasanmi? - bu gal Jiminning ohanggi jiddiylashdi — agar aytishga uyalsang tizzalarim ustiga joylashishing mumkin, seni javobingni kutyapman - qat'iyat bilan aytilgan bu gaplardan biroz muddat o'tib Soni Jiminning tizzalari ustiga joylashdi, Jimin uning oyoqlarini o'zining bellaridan o'tkazib, qizni o'ziga tortdi, lablaridan o'pish barobarida qizning koftasini qolgan uchta tugmasidan bo'shatdi. Jimin qizning lablarini chanqagan yirtqichlardek so'rib tortar ekan, qiz ham unga xuddi shunday javob qaytarar edi, lablar raqsi tugab Jimin qizning yuzidan pastlasha boshladi, manzilga yetib kelgach yigit uning k****klari tishlay boshladi, qizning badaniga tish izi botgani sabab biroz nola qila boshladi, Sonining qo'llari Jiminning bo'ynidan aylanar ekan u bilan kuchliroq aloqa qilish uchun hattoki borini berishga tayyor edi go'yo, Jimin qizni ko'targancha kursidan turdi qizni ish stoli ustiga qo'yib ishini davom ettirdi birma - bir kiyimlaridan xalos bo'lar ekan Soniga har ko'zi tusshganida jinsiy aloqaga bo'lgan moyilligi ortib borar va Sonini yana ham ko'proq va tezroq azoblagisi kelar edi. Soni butunlay kiyimsiz ahvolga keldi isib ketganidan undan issiq terlar chiqar ekan sira ham to'xtagisi kelmadi. Yigit uning belidan pastlay boshladi, qizning oyoqlarini silar ekan Soni allaqachon ehtirosga berilib bo'lgan edi. Jiminning ham ortiq sabri chidab tura olmadi, bu Soni bilan ikkinchi aloqasi bo'lsa ham, Sonida birinchisidanda a'lo tassurot qolishini istardi. O'zining kiyimlaridan birma bir xalos bo'lgan yigit ishni uzoqqa qoldirmay boshlab yubordi, o'zining jinsiy a'zosini qizning oyoqlari orasida joyladi. Keyingi navbat bilan Sonining nolali qichqiriqlari tinmadi. Jimindan tezroq harakat qilishini yolvora boshladi.

— T....tez....roo....q - nafasi bo'g'zidan zo'rg'a chiqar ekan aloqaga to'ymayotgan bit*lar kabi Jimin bilan bir maromda harakatlanardi.

Ahyeon Sonidan haligacha xabar yo'qligini sezgach Jiminning xonasi tomon bordi. Eshikni bir - ikki martta taqillatganda ham ichkaridan sas - sado chiqmasdi, eshikka biroz yaqinlashgandan so'ng ichkaridan qaynoq aloqa ovozlari qulog'iga chalina boshladi, o'ylab ham o'tirmasdan eshikni ochib ichkariga kirdi, qarshisidagi manzaradan ruhi tanasidan chiqib ketgandek bo'ldi

— yo'q, yo'q B....bunday b....b...o'lishi muumkin emas - Ahyeon yig'lab yubordi, Soni va Jimin o'zlarini to'g'rilab oldi, Soni pala - partish kiyimlarini kiyib, Ahyeonning ortidan yugurdi.

— Yeon, Yeon, Yeonginam, uyg'on - Ahyeon tushlar girdobidan astalik ila ko'zlarini ochdi

— charchagansan shekili Yeon, shu kunlarda ko'p ishlayapsan, qahvani berib kelgunimcha uxlab qolibsan bezovta qilishni istamay seni o'rningga ishlaringni qilib qo'ydim - Ahyeon Sonini boshdan oyoq ko'zdan kechira boshladi, unda hammasi joyida, 1 gramm ham o'zgarish yo'q

— S...soni, kel sen bilan tun o'tkazgan kimsani izlamaymiz - dab - durustdan Ahyeon dugonasiga g'alati taklif bildira boshladi

— Nega unday deyapsan o'zi, yomon tush ko'rdingmi rangging ham oqarib ketibdi

— Soni ketaqolaylik, tushlik vaqti ham bo'lib qolibdi - qiz o'rnidan turib tashqariga chiqishga harakat qildi. Tushlari orasidagi kimsalardan yana biri uzoqdan yurib kelayotganini ko'rib qizni biroz vahima bosdi, kelishgan amma sovuq yuz ifodasi, cheksiz sovuqlikka ega aura egasi qadam tovushlarini tezlatib kompaniyadan chiqib ketti.

— Hoy qiz senga nimalar bo'lyapti o'zi seni aqling aniq joyida emas, sen rostan ham charchabsan kech bo'lmasidan Janob Parkka aytish kerak bugun ertaroq seni uyga kuzatib qo'yaman - Soni Jiminning ortidan chiqmoqchi bo'ldi ammo Ahyeon uning qo'llaridan tutib qoldi, Soni u nimalar qilayotganiga tushunmadi

—yo'q shart emas hammasi joyida, tushlik qilish uchun bormaymizmi? Seni o'zim mehmon qilaman, yur ketaqolaylik - qiz ham uning dugonasini kompaniyadan sudrab chiqdi va mashinasiga o'tirishini aytdi.

Soat millari allaqachon tushlik vaqtini ko'rsatayotgan mahal, endigina uyqudan turgan qiz ko'zlarini yarim yumiq holatda ochdi, atrofga qarab xonada kim bor ekanini tekshirdi, qarshi kursidan unga tikilib o'tirgan insonni ko'rib uyalib yuzlarini berkitdi

— uyalishning keragi yo'q, bu er va xotin o'rtasidagi munosabatlardan biri - yigit telefonidan bosh ko'tarib unga qarab turgan ko'zlarga tikildi. 5 daqiqadan ko'p muddat ikkisi bir - biriga tikilib turar ekan, SooHa o'zini qo'lga olgan holda o'rnidan turdi

— siz ishga ketmadinggizmi?

— soat allaqachon 2 ga yaqinlashdi, men ishxonadan qaytayapman - yigit yana unga befarqlarcha javob qaytardi

—SooHa senda savolim bor edi, tasavvur qil, biz bir - birimizni juda juda sevamiz va bir - birmizsiz yashay olmaymiz va keyin men senga boshqa qiz bilan hiyonat qildim, faqatgina tun o'tkazdim deylik, nima qilgan bo'lar eding - Jimin qo'lidagi telefonni Yon tarafiga qo'yib bor e'tibori va diqqatini ayolining javobiga qaratdi.

— Mmm agar sevsam barchasiga ko'z yumardim, hamma erkaklar bir xil - ku, ayolidan qoniqmasa boshqasi bilan birga tun o'tkazadi ammo ayolini sevaveradi, lekin agar juda juda sevsam ya'ni jonimdan ortiq ko'radigan bo'lsam na o'sha bit* va na suyukligim tirik qolardi, ikkisini ham sochini bittalab yulaman va erimni jannatga ravona qilib, o'zim qamalsam ham indamas edim - qizning bergan bu javobidan Jimin ajablangani aniq edi

— Shu kichkina jussang bilan - mi? Kel kulgimni keltirma - Yigit qizning ustidan mazah qilgandek kula boshladi, asab tomirlari taranglashgan qiz jim qarab tura olmay baqirib yubordi

— menga oz baho bermang Janob Park, men 20 yoshimda, homilador bo'lmasimdan avval dyuzdo bilan shug'ullanganman, men faqatgina tarjimonlik bilan kifoyalanmayman, tushunarlimi - qiz lablarini xuddi yosh bolalar kabi burib, hammom tomon yo'l oldi, eshikni zarda bilan yopib yuz - qo'lini yuvishni boshladi. Jimin esa hali - hamon hayratini yashira olmay shu kichkina tana yana nimalar qila olishi haqida o'ylay boshladi, bir nuqtaga qarab hayollari olamiga sho'ng'ib ketgan yigit, qiz hammomdan chiqqanini hattoki sezmadi ham, bir pastdan so'ng o'rnidan turib oyna oldida turgan qizning ortidan quchdi.

— seni xafa qildimmi, xo'sh aybimni qanday yuvay, buning uchun menga imkon berasanmi? - yigitning ovozi ehtirosga to'lgan edi, qizning quloqlari ostida shivirlab uning bo'ynidan o'pib qo'ydi, ko'zlari moshdek ochilgan SooHa quloqlari ostidagi lablardan halos bo'lishni xohlar edi

— buning bir yo'li bor, faqatgina bitta - miyyasiga kelgan firkrdan ko'zlari chaqnab ketgan qiz Jimin tomon o'girildi

— xo'sh qanday? Xohishinggiz men uchun qonun, xotinjon

— "Jack Daniel's" uni ta'tib ko'rish uchun boramiz, ya'ni ichgani - qizning bu gaplaridan so'ng darrov undan qo'llarini tortib oldi

— sen qizni aqling joyidami, hattoki men qo'rqaman uni ichib tirik qolgani, sen qorningda bola bilan uni iste'mol qilasanmi, ishonish qiyin - Jimin uning gaplaridan so'ng unga baqira boshladi

— men "bu yagona yo'li" deb ogohlantirdim va siz rozi bo'ldinggiz

— qaysarlik qilma mumkin emas

— unda soju ichamiz, bunga ham rozi bo'lmasanggiz vino ichishimiz ham mumkin - yalinib yorvorishlar befoyda ekanini sezgan qiz, endi Jiminni avrashga o'tgan edi

— hech bo'lmaganda piva ichaylik, xooooy, iltimoooooooos, hop deya qoling - karidor bo'ylab Jiminning ortidan qolmayotgan qiz uni rozi bo'lishiga undardi.

— baribir rozi bo'lmayman

— sizni ramyon yeyishga taklif qilsamchi a?

— kechagisi kamlik qildimi? - qiz o'ylamay gapirgan gapiga endi e'tibor qaratdi va qizil olmadanda qizil tusga kira boshladi.

— aaa yo'q men haligi, ayyyyy Jin ursin, men shunchaki ovqatlanishga taklif qilyapman, soju bilan yaxshi ketadi degan ma'noda

— ha mastligimda o'zimni boshqara olmasligimdan foydalanmoqchimisan - suhbat jiddiy tus olgani bois ort o'girishga majbur bo'lgan yigit qizga qarab qoshlarini chimirdi

— ayyy la'nati, qanday tushintiray - SooHa uyalganidan shunchaki yonidagi eshikka kirdi va uni qulfladi

Pov/SooHa: uffff, Jin ursin hammanggizni, SooHa ahmoqsan ahmoq, nimamush ramyon yeyishga taklif qilarmushsan, ey Xudo aqldan ozyapman, ha ha xuddi shunday aniq aqldan ozyapman, endi uni yuziga qanday qarayman - qiz birdan jim bo'lib qoldi, yonidagi manzarani ko'rib hayratda qolganidan ikki qo'li bilan og'zini berkitdi

— bo'lishi mumkin emas, bu yer naqadar ajoyib - SooHa yana ham ichkari tomon harakatlana boshladi

— o'ylaymanki bu senga yoqqan - qiz hattoki eshik ochilishi - yu va Jiminga ham e'tibor bermay oldinlab harakat qila boshladi

— wow, qoyilmaqom, bu kitoblarni hammasini o'qishga ulgurish uchun harakatni hozirdan boshlash kerak - ko'zlaridagi quvonch nurlarini berkita olmayotgan qiz kutubxona ichkarisiga yurib borishni davom ettirdi

— xoy shoshma, shoshma kutubxona evaziga nima berasan - Jimin darrov yurib ketayotgan qizning qo'llarini tutdi...

Davomi bor edi sig'madi

— Meni shu yerda kut, qolgan joyida davom ettiramiz.

***

Jimin xonani tark etgandan so'ng, SooHa yuragiga qo'lini qo'yib chuqur nafas oldi.

— avval hech ham bunday bo'lmagan edi

___

— xush kelibsan, Ahyeon - Yigit uchrashuvlar uchun mo'ljallangan xonaga borganda, uni kutib turgan ikki qizga ko'zi tushdi, Jiminning ovozini eshitgan qizlar o'rinlaridan turib u bilan salomlashishdi

— choy yoki qahva - Jimin stullardan biriga joylashib, savol nazari bilan ikki qizga qaradi

— bizga hech narsa kerak emas

— Ahyeon, yoningdagi qizni avval ko'rmagan ekanman, bizni tanishtirmaysanmi? - bir savoliga javob olib bo'lgan yigit navbatni ikkinchisiga yo'naltirdi

— xaya, uzr, bu mening dugonam Peak Soni, Soni tanish bu "Park Corporation" raisi Janob Park Jimin

— Tanishganmdan xursandman Peak Soni - Jimin mamnunlik bilan qiz tomon qo'l cho'zdi, Soni ham ikkilanib o'tirmasdan Jiminning qo'llarini javoban siqdi.

— biz bu yerga ish masalasida kelgan edik Janob Park - Ahyeon Jiminni Sonidan biroz rashk qilgani bois tanishtiruvni tugatib mavzuga qaytishni afzal ko'rdi.

— menda bir bo'sh ish o'rni bor, sen o'qigan sohangga mos, hisob - kitobni yoqtirar eding - ku, shunday emasmi, Hisobchi bo'la olasanmi? - Jimin ko'zlarini Ahyeonga qaratdi. Ahyeon ham o'ylanib qturmay rozi bo'ldi.

Ularning suhbati biroz qizib ketgani bois, eshik taqillashi hayollarni bo'lib yuborar ekan, Jimin eshik ortidagi inson kim ekanligiga qiziqar edi. Nihoyat qiz ko'rinish berdi, biror savoli bor ekanligi, yerga qarab hijolat bo'lishidan namoyon bo'lib turardi. SooHa xonaga kirganda bu ikki qizlarni ko'rib jaxli chiqdi, ularga tikilib turib nima deyishini o'ylab olgandan so'ng boshini ko'tarib gap boshlamasidan avval, Jimin gapira boshladi

— senga biror narsa kerakmi, azizam?

— aaa...azizim, men biroz toza havoda sayr qilmoqchi edim, xonada bir o'zim zerikdim, tashqariga chiqsam maylimi? Qarshi emasmisiz? - qiz biroz gaplariga erkinlik bergan holda, fikr - u hayollarini Jiminning so'zlariga qaratdi. Ikki qiz ham ularning suhbatidan taajubda ekan. Har ikkisining hayoliga bir savol kelib tushgandi, "Bu ayol uning rafiqasimi?"

— shoshma sen bilan birga boraman

— lekin siz bant ko'rinasiz, halal bermay sizlarga - qiz oxirgi so'zlariga urg'u bergan holda honani tark etishga shoshildi

— Ahyeon va Soni suhbatni shu yerda yakunlaymiz, meni ayolim kutayapti, xohlasang bugundan ishni boshlashing mumkin - Jimin ham SooHaning ortidan xonadan chiqib ketti.

— Yeon, rostan ham shu qiz Janob Parkning rafiqasi ekanmi? - hayratda qolgan Soni ko'zlarini eshikdan uza olmadi

— ayolim deb aytdiku

— meni avval shu Janob Park deganlari bilan uchrashtirmaganmisan, juda juda tanish qayerdadir ko'rgandekman

— ha yog'a, u Koreyaga 4 oy avval keldi, kimgadur o'xshatgandursan

SooHa and Jimin

— xotinjon, shoshmay tur - Jimin kastyumini qo'liga ilib SooHaning ortidan tezlikni oshirdi, uyatdan allaqachon qizarib ulgurgan qiz qadamlarini tezlatdi. Urinishlari befoydaligini bilsada Jimin yetib olmasligini iltijo qila boshladi. Boya gapirgan gaplarini o'ylab battar uyalar ekan qo'llaridan tutgan boshqa qo'llar sabab seskanib ketti.

— yana bir marotaba ayt

— n.....n..i..mani? - qiz javobini bilsada o'zini bilmagandek ko'rsatdi

— "Azizim" degandingku shuni yana bir marotaba ayt

— yo'q bo'ldi bugunga yetadi.

— xo'sh qayerga boramiz

— shu yerdan tashqariga chiqsak bas, ochig'i rosayam zerikkan edim.

Kompaniyadan chiqqan bu juftlik, yaqin o'rtadagi bog'ni sayr qilishni ma'qul ko'rishdi.

— oooox, Jimin qarang anavi yerda shirin paxtalar sotilar ekan - qizning xursandchiligi ichiga sig'may Jiminni o'zi xohlagan tomonga yo'naltirdi

— xoy, axr senga ko'p shirinlik mumkin emas - Jimin yonidagi baxtdan ko'zlari porlayotgan qizga qaradi yu ko'zlarini undan uza olmay qoldi.

— shirinlikni men yemaymanku, olib bera qoling, iltimoooosss - qiz biroz yalinganida so'ng Jimin rozi bo'lib SooHa uchun shirin paxta sotib olgani ketdi.
Qiz o'sha yerdagi biror bir bo'sh joyda o'tirishni afzal ko'rib bog'dagi o'rindiqlardan biriga joylashdi. SooHa atrofni kuzatar ekan unga qarama qarshi tomondagi 3 kishidan iborat kichik oilaga ko'zi tushib bexat quvonib ketti.

— Chansu qani o'g'lim bo'laqol

— Ana shunday Chansu, shoshma, shoshma, sekinroq, sen uddalayapsan - chetdagi bir ayol o'g'lining yurishiga ko'maklashar ekan SooHa ko'zlarini hali bir yoshga ham to'lib ulgurmagan kichik jussaga qaratdi

— qanday yoqimtoy oila, havas qilsa arzigulik ekan - qiz qo'llarini qo'rin boshlig'ida aylantirib, silay boshladi

— seni oying esa kecha seni yo'q qilish qarorida edi, mendan hafa bo'lma balki meni ham baxtli qilarsan balki menga qo'shilib baxtsiz bo'larsan, o'ylaymanki dadang ikkinggiz baxtli bo'lasizlar - SooHaning ko'zlaridan yoshlar tomchilay boshladi.

— SooHa, mana qara men bularni ham sotib oldim - Jiminni ovozini eshitgan qiz darrov yosh tomchilarini artdi.

— Nimadur bo'ldimi, yig'ladingmi?

— ha yog'a, uxlagim kelgani bois bo'lsa kerak - qiz vaziyatdan chiqishim uchun og'zini qo'llari yordamida berkitib esnab qo'ydi

— unda uyga ketishimiz mumkin

— yo'q, yo'q shart emas, siz ishlashinggiz kerak axr. Ha bular men uchun edi - ya - SooHa gapni darrov boshqa joyga burib Jiminning qo'lidagi sumkani oldi.

1 haftadan so'ng

Pov/SooHa: ochig'i juda ham zerikdim, Jimin bilan bir uyda yashasak ham 1 haftadan buyon ko'rishmadik. Qayerda uxlayapti, nima qilayapti hech biridan habarim yo'q bu orada bir - birmizdan anchagina uzoqlashdik, unda muammolar ko'p menimcha. Bir tarafdan ko'rishmaganimiz ham yaxshi unga qaraganimda ota - onam bilan bo'lgan halokat yodimga tushaveradi xuddi bunga u sababchidek - hayollar og'ushida o'tirgan qizni eshik taqillashi o'ziga kelishiga majbur qildi

— Kiravering

— Xonim allaqachon kechki ovqat vaqti bo'ldi, Janob Park bugun ertaroq kelishlarini aytgan, taomlanishni o'tkazib yuborsanggiz sizdan jaxli chiqishi aniq - xizmatchilardan biri SooHani kechki ovqat uchun chaqirib xonani tark etti. O'zi xohlamasada noiloj qolgan qiz kiyimlarini to'g'riladi va pastga tushdi, dasturxon atrofida Jimindan boshqa hech kim yo'q, aksiga olib u ham qizga befarqlarcha taomlana boshladi

— Xayirli kech - qiz Jiminning qarshisidagi stullardan biriga joylashdi.

— senga ham - atrof yana sukunat bilan qoplandi.

— Jimin haligi... - qiz biroz o'ylanib gapirmoqchi bo'lgan gapini qanday tushintirishni bilmas edi

— chaynalmay gapir - taomdan boshini ko'tramagan yigit sovuq aurasi bilan qizni gaplarini bo'ldi

— menga telefon bera olasizmi? Juda ham zerikdim

— yo'q

— lekin nega, iltimos - SooHaning ko'zlari ma'yus tortib iltijo qila boshladi

— bir gapni ikki martta takrorlashni yoqtirmayman, agar zerikayotgan bo'lsang uyning burchagida kutubxona bor, o'sha yerga borib kitob o'qi, aynan homiladorlar uchun juda ajoyib - SooHaning gapirgani umuman befoyda bo'ldi, nega Jimin unga nisbatan bunday qilayotganini hech tushunmas edi.

— men bo'ldim, sizga yoqimli ishtaxa.
Chona kutubxona qayerda meni u yerga olib bor - qiz stol atrofidan turib to'g'ridan to'g'ri "Chona" lab qichqirdi

— Endi yarim kechasi kitob o'qiysanmi? - Yigit endigina o'rnidan turgan qizga ajablanib qaradi

— hm, nima qilibdi, yolg'iz o'zim zerikkan bo'lar edim baribir, lekin sizga Raxmat kutubxonani maslahat berganinggiz uchun Janob Park - qiz zarda qilib o'z xonasi tomon jaxl bilan ko'tarildi

— unga nima bo'ldi tavba, Chona uni yoniga borma o'zim eplayman - endigi navbatta yigit ham o'rnidan qo'zg'alib qizning ortidan ketti.
Xonasiga kirganda u yerda SooHa yo'q edi, narsalari ham yo'q 1 daqiqa ichida qayerga ketgan ekanligiga qiziqib qizning garderobini ochib ko'rdi, uning kiyimlari ham yo'q edi ich - etini vahima bosib SooHaning xonasiga qarab yugurdi, yuragini changallab u yerga yetib kirganda SooHa tungi ko'ylakda edi

— huuh, qochib ketibsanmi deb o'ylapman, ha nega bu yerdasan - a

— namuncha jaxlinggiz buringgizni uchida, siz o'ynashlaringgiz bilan tun o'tkazayotgan kechalarning birida men allaqachon o'z xonamga ko'chib bo'lgan edim, demak siz hatto tunlari uyga kelmayotgan ekansiz a. Sizni qayerga ko'chishim bilan ishinggiz bo'lmasin endi esa keting - qiz jaxl bilan Jiminni xonadan chiqarishga harakat qila boshladi

— Meni rashk qilayapsanmi xotinjon - ayolining qilgan qilig'iga Jimin chuqur tabassum qildi

— xxx, nima menmi siznimi, qo'ysanggizchi

— menga qara senga bee'tiborligim ning yagona sababi, agar seni ko'rsam o'zimga javob bera olmay qolishim, seni manashu shaxvoniy tanang bir kun o'zing uchun jabr bo'ladi shuni bilarsan, o'zimni zo'rg'a bosib turibman, lekin, lekin bugun seni hatto qorningdagi bola ham qutqarib qolmaydi - yigitning gaplaridan qiz xonadan avval o'zi chiqib ketishni ma'qul deb bildi. Amma eshikkagacha ulgura olmadi

— men hozir shuncha gapni kimga gapirdim, seni xohlayman, og'ritmaslikka va'da beraman - uning gaplari qizni qo'rqita boshladi. Og'ir yutinib ko'zlarini yumdi lekin ortiga o'girilmadi, qochib ketishni hayolidan o'tkazib yugirishga axd qildi. Endi joyidan jilmoqchi bo'lgan mahal yigit uni qo'llaridan ortib bag'riga bosdi, ikkisi birga yotoq ustiga qular ekan, qiz jon holatida uning changalidan qochishga harakat qildi. Bir deganda qizning qo'llari yotoq boshidan va kiyimlari esa yerdan joy oldi. 10 daqiqaga qolmay xona bo'ylab qizning nolali ovozlari yangray boshladi.

Ertangi kun

Ahyeon ish joyiga dugonasi bilan birga yetib keldi. Qiz dugonasini bir nima qilib bo'lsa ham kompaniyaga ishga olib kirdi, Soni shunchaki Jimin uchun qahva olib boradi boshqa hech narsa qilmaydi, shunday bo'lsa ham unga kompaniya hisobidan maosh to'lanayotgan edi.

— Yeon mendan xafa emasmisan? Senga buni kech aytganim uchun uzr lekin men xato qilganimni tushundim, o'sha kecha seni gaplaringga kirib sen bilan qolishim kerak edi, mendan ranjima, umuman o'ylamagan edim hatto, yuzini ko'rmagan inson bilan tunda birga bo'laman deb, seni yoningda o'zimni yengiltak qizdek his qilyapman, meni kechir - Soni Ahyeonning ish stoliga qahva va shirinliklarni qo'yib pushaymon ekanini bildirdi, ko'z yosh to'kkani bois Yeonning ko'ngli yumshab uni quchoqladi.

— men seni allaqachon kechirib bo'lganman, shunchaki o'sha kuni darrov menga aytmaganing sabab biroz ranjidim, hozir esa sendan xafa emasman, bar egasidan o'sha kuni inson kim ekanini surishtirib ko'r, balki birga bo'larsizlar, axr bizni Soni unga allaqachon ishongan

Ikki qiz biroz suhbatlashishgandan so'ng kompaniyaga Jimin kelayotgani haqida xabar berishdi.
Jimin kompaniyaga kirganida boshi biroz aylanib quloqlariga aloqa ovozlari eshitila boshladi. Boshini changallagan yigit Ahyeon va Soniga ko'zi tushgandan so'ng unutgan narsalari yodiga tusha boshladi.

— Soni.....

.....To be continued.....

Erta tong

SooHa ko'zlarini ochganda issiqlik ichida yotganini his qildi, erinibgina o'rnidan qo'zg'alar ekan yonidagi insonni uyg'otib yubormaslik uchun ohistalik bilan harakatlandi
Derazadan uy tashqarisini kuzatar ekan hovlidagi hizmatkorlarga ko'zi tushdi, hovlida aylanib yurgan Chonani chaqirmoqchi bo'lgan qiz, xonada yolg'iz emasliklari yodiga tushdi, hamma o'z ishi bilan ovora, xona ichidagi qiz esa nima bilan bant bo'lishni bilmas edi, bir necha daqiqalardan so'ng Jimin ham ko'zlarini ochdi, boshi biroz aylanganligi sabab yana o'z yostig'iga boshini qo'ydi

— SooHa, menga suv quyib bera olasanmi? - ko'zlari yarim yopiq holda ayoliga yuzlangan yigit xuddi og'riq to'xtaydiganday boshini ushlar edi

— albatta, hozir - deraza oldidan uzoqlashgan qiz stol ustidagi suvdan quyar ekan, idish to'lgach suvni Jiminga tutqazdi
Jimin xuddi sahroda yillab qolib ketgan insonlardek suvni qonib ichar edi

— axx, Jin ursin boshim yorilib ketay deyapti

— men hozir sizga dori olib kelaman - havotir olgan SooHa sumkasidan bosh og'rig'ini qoldiradigan dorini Jiminga tutqazdi. Nihoyat daqiqalardan so'ng holsiz yigit gavdasini ko'tardi va ishga borishi haqida ayoliga ma'lum qildi

— bugun bormasanggiz bo'lar edi, boshinggiz yana og'risachi - Jimin qizning qo'lidagi kastyumni olib kiya boshladi

— manabu bo'yin bog'ni qadashda yordamlash - SooHa ham uni aytganini qilib Jiminga yaqinlashdi, ikkisining orasida masofa qisqarar ekan bu qizga o'zgacha tuyildi, Jiminning nafas olishi ham SooHaga yaqqol sezilib turar edi, uning yurak urishini eshitar ekan qo'llari qaltirashni boshladi

— bo'ldi tayyor bo'ldi - qiz ishini so'nggiga yetkazdirib yigitdan biroz uzoqlashdi, ortga yurishga ulgurmay bilagidan tutgan qo'llar uni o'ziga yaqinlashtirib oralaridagi masofani yopdi

— xo'sh Xonim bugungi kun uchun rejalar qanday? - Jimin dastlabki harakati bilan qo'llarini pastga yo'naltira boshladi va qizning ingichka bellariga yetib kelgan qo'llari harakatini to'xtatdi. Qiz darrov tipirchilashni boshladi
Jimin uning qilig'iga kulib yubordi

Pov/SooHa: Yaaa tavba u bilan ko'p yaqin bo'lganman lekin nega yuragimda kimdur baraban chalayotganday bo'layapti, aaaaa nimasi endi bu, uzoqlashsangchi, qani bo'laqol, uzoqlash, la'nati yurak hozir sharmanda qilasan

— aaaa n...nima desam ekan

— agar bugun xohlasang men bilan ish joyimga borishimiz mumkin, hadeb uyda qolmassan a azizam - Jimin taklif bildirib bo'lgandan so'ng SooHani qo'llarini o'zining bo'yn qismidan aylantirdi va yana bellariga qaytib, qizni biroz yuqorilatib oyoqlari ustiga joylashtirdi

— hoy meni yerga tushiring, yana ko'nglim behuzur bo'lishni boshlaydi - qizning injiqliklari Jiminga tobora yoqib borar edi va uni yerga qo'ygisi kelmadi

— men bilan birga borasanmi? Aks holda yerga tushmaysan, kuni bo'yi shunday turamiz charchasang ham, kimdur kelsa ham, havo yetmasa ham rozimisan? - Jimin qo'llarini biroz qizning beliga mahkamladi

— mayli mayli roziman, faqat hozir yerga tushiring, bu yerda noqulay - biroz o'ylanib qolgan qiz, u bilan birga borishni ma'qul deb bildi

— unda tayyorlan, keyin birga biror - bir restoranda birga nonushta qilamiz

1 soat Timeskip

— Tayyor bo'ldingmi, SooHa - yarim soattan buyon eshik oldida kutaverib toqati - tog' bo'lgan yigit, axiyri chiday olmay eshikni ochib ichkariga bostirib kirdi, qarshisidagi manzarasidan sira ham hayron qolmagani yuzlaridan namoyon bo'lib turardi

— axx ayollar, ayollar nima uchun kerak a shu bo'yoqlar - Yigit ko'zlarini og'ir yumdi va qizning qarshisiga kelib joylashdi

— bo'yoqlarsiz ham oydekkinasan - ku

— siz ayollarni baribir ham tushunmaysiz, hozir oxirgisi shu lab bo'yog'i, keyin tayyor bo'laman- bir daqiqaga yetib bormay ishini tugatgan qiz so'nggi bor oynaga qarab, Jimin bilan xonani tark etti.
Ikkisi uy tashqarisiga chiqishganda allaqachon ular uchun mashina tayyorlab qo'yilgan edi

— Janob siz ertalab aytgan hujjatlar allaqachon sizni kutayapti - Niki qo'lidagi hujjatlarni Jiminga tutqazdi, o'zi endi mashinaga joylashmoqchi bo'lganda Jiminning gaplari uni yana joyiga qaytishga majbur qildi

— Oh Cheol Soo sen bugun uyda qolishing mumkin, biz o'zimiz ham ketaveramiz

— Lekin Janob, bu mening vazifam

— bizga halal berish ham vazifangmi? Janob Oh Qani bo'laqol sen dam ol ertaga seni juda katta topshiriq kutmoqda - Jimin buyruq berib bo'lgach SooHa uchun mashinani old qismi eshigini ochib o'tirishini taklif qildi

— men ortida o'tiraman

— jaxlimni chiqarma, old o'rindiqqa o'tir

— l....lekin...

— bir gapni ikki martta takrorlashga majbur qilma - qiz biroz o'ylanib turib old o'rindiqqa joylashdi, yo'l bo'yi ham ikkisi o'rtasida uzoq sukunat hukmronlik surar ekan, SooHa ortiq chidab tura olmadi

— Jimin,... Siz hamma yordamchinggizga shunday munosabatdamisiz ya'ni Nikiga qilgandaka

— yo'q faqat Cheol Sooga shunday, u nafaqat mening yordamchim balki mafia olamidagi sherigim, bolalikdagi do'stim, sinfdoshim va akam - ko'zlarini yo'ldan uzmagan yigit tushuntirib bo'lgach manzilga yetib kelganlarini ma'lum qildi
Ular restoran ichiga kirishar ekan u yerning go'zalligiga tan berdi

— Ajoyib - qiz atrofga alanglagancha harakatlanar ekan, restoran ichidagi ba'zi bir erkaklar unga qarashni boshladi, Jimin buni payqab ortida qolgan qizning qo'llarini tutdi, qiz ham o'zini tutib Jiminning qo'llarini biroz mahkamladi

— xo'sh nima xohlaysiz Park Xonim - Jimin stulni qiz uchun to'g'rilab, savol nazari bilan unga tikildi

— Mmmmm, biz nima xohlaymiz? - SooHa bexostan aytgan gaplarga Jimin lablarini keng yozib jilmaydi, nima gapirganini anglagan qiz biroz hijolat tortib yuzini boshqa tomonga burdi

— Xayirli kun Janob, sizga har doimgidekmi? - bir zumda afitsiant qo'lida Jimin har doim iste'mol qiladigan ikkita kofe bilan ularning yoniga yetib keldi

— shoshmang, bu gal ayolim aytganini olamiz, shunday emasmi azizam - afitsiant qiz endigina Jimin bilan birga kelgan qizga e'tibor qaratdi, uning yuzlaridan SooHa unga yoqmagani aniq bilinib turibdi

— Azizam o'ylab bo'ldingmi? - 5 daqiqadan ko'p menyuga qarab turgan qiz boshini ko'tarib nima xohlashini bayon qildi

— Menga pankeyk va kakteyl

— shu xolosmi? - Jimin menyudan bosh ko'tarib qizga tikildi

— Mayli u qanday xohlasa shunday olib kelavering

— hop bo'ladi Janob Park - afitsiant qiz hurmat yuzasidan ta'zim qilib buyurtmani yetkazish uchun ortiga qaytib ketti bor necha daqiqalardan so'ng esa buyurilgan nonushta bilan qaytib keldi

— marhamat, yoqimli ishtaha

— yoqimli ishtaha azizam - Jimin kakteyli SooHa tomon biroz surib nonushtani boshlab yubordi

— Raxmat sizga ham

Bir necha soatga cho'zilgan bu nonushta endigina yakuniga yetgan edi, hisobni to'lab bo'lgach ofis tomon yo'l olishdi.
Kompaniya qarshisiga yetib kelgan mashina ichidan tushgan juftlik ishchilar nazaridan chetda qolmadi.
Chetda SooHa haqida gap boshlanar ekan, qiz imkon qadar ularga e'tibor bermaslikka harakat qildi. Ichlsridagi sovuq aura sababchisi Jimin, restoranda va uyda bo'lganidan ancha farq qilar edi. Bu juftlik asosiy eshikka ya'ni ishchilar bilan to'lgan joyga yetib kelishganida hamma Jiminga ko'rsatayotgan iltifotiga qiz ajablanmay qolmadi

— Hayirli kun Janob Park

— Xush kelibsiz Janob

— Kuninggiz hayirli o'tsin

Jiminga aytilayotgan bu gaplar va har hil qizlar unga to'g'ridan to'g'ri gapirishi qizga yoqmasa ham o'zini zo'rg'a bosib turar edi. Nihoyat bir necha qavatlardan so'ng ofisning asosiy binosiga kelgach Jimin SooHani ishchilarga tanishtira boshladi.

— Hammaga hayirli kun, umid qilamanki ayolim bilan yaxshi kelishib ketasizlar, to'g'rimi azizam - Jimin SooHani o'ziga tortdi, Ulkan tanaga urilgan qiz ham Jiminning qo'llari orasidan biroz kichik qo'llarni o'tkazdirdi.
Albatta bu vaziyatda ko'pchilikni jaxli chiqdi, SooHani hozirni o'zida yanchib tashlagisi kelganlar ham yo'q emas edi.
Tanishtiruv tugab hamma o'z kabineti tomon yo'l oldi.

— bu yer bilan tanishishni xohlaysanmi?

— albatta lekin men charchadim

— Xoy Jimin meni ko'tarib oling - tasodifan aytilgan bu gapga ensasini qotirgan yigit keyingi daqiqalarda o'ylanib ham o'tirmay SooHani qo'llariga oldi. Xonasiga yetib kelgan Jimin ishini nihoyalash uchun eshikni qulfladi SooHani yerga tushirib uni devorga mahkamladi. Lablarini qiz tomon harakatlantirdi, ikki lab tomoshasi boshlanish arafasini eshik taqillashi chippakka chiqarib yubordi

— Janob Park, aybga buyurmang lekin sizning uchrashuvinggiz bor ekan

— Meni shu yerda kut, qolgan joyida davom ettiramiz.....

.....To be continued.....

#Park_SooHa