🕌 Аллоҳга шукрки, шу йил 17 август куни бомдод намозидан бошлаб, юртимиздаги барча 2071 та жоме масжид ўз эшикларини яна очмоқда. Ҳақиқатан, барчамиз жомеларда намоз ўқишни жуда ҳам соғиндик. Зеро, жамоат бўлиб ўқиладиган намоз ва қилинажак дуоларда кўп хайр бор, балоларнинг даф бўлишига умид бор.

Дарҳақиқат, саҳар вақтидаги дуолар мустажобдир. Набий алайҳиссалом “Эй, Аллоҳим, умматимнинг тонгига барака бергин”, деб дуо қилганлар. Ҳадиси шарифда эса: “Ким Қуръонни хатм қилса, унинг дуоси ижобатдир”, дейилган (Имом Табароний ривоятлари).

🤲 Шу боис, имом-домлалар баробарида мухлис халқимиз томонидан ўқилган ёки ўқилаётган Қуръон хатмоналари бўлса, 17 август куни бомдод намозигача тақдим этилса, энг хушовоз қорилар хатм якунини ўқиб, муфтий ҳазратлари томонидан дуолар қилинади, инша Аллоҳ.

🔸Шундай экан 17 август куни бомдод намозига қадар адо этилаган Қуръони карим хатмоналари саноғини 94-159-59-84 телефон рақамига СМС хабари орқали маълум қилишни тавсия этамиз.

Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати

Иқбол Юсуф
09.02.2018

ДОНИЁР ҒАНИЕВ;

“UzAutoMotors”нинг "ишчанлик обрўсига" путур етганмиш....

“UzAutoMotors” АЖ Ўзбекистон Республикаси Олий Мажлиси Қонунчилик палатасининг Одоб комиссиясига депутат Расул Кушербаев устидан шикоят хати юборибди. Шикоятда иддао этилишича Кушербаев компания ва унинг фаолияти ҳақида асоссиз фикрлар билдириш орқали “UzAutoMotors”нинг "ишчанлик обрўсига" путур етказганмиш (йўқ обрўга қандай путур етказиш мумкин ҳайронман).

Кеча Ўзбекистон Либерал-демократик партиясининг Олий Мажлис Қонунчилик палатасидаги сиёсий фракцияси йиғилишида ушбу шикоят хати кўриб чиқилди. Унда фракциянинг барча депутатлари бир овоздан Кушербаевни қўллаб-қувватлашди. Зеро, “UzAutoMotors” АЖ ҳақида Кушербаевнинг билдирилган фикрлари қанчалик ҳақиқатга яқинлигини унга булган халқнинг муносабати кўрсатиб турибди.

“UzAutoMotors” АЖ эса йиллар давомида давлатнинг ўнлаб триллион сўмлик имтиёз ва префенцияларидан фойдалангани, истеъмолчилар ҳуқуқларини доимий камситиб келгани етмаганидек, энди унга нисбатан халқнинг, депутатларнинг, жамоатчиликнинг танқидларини рад этиб, ўзи тушиб олган кўлмакдан чиқишни истамаслиги бу компаниянинг қанчалар юзсиз эканлигини кўрсатиб қўйди.

Қолаверса, бир неча кун аввал Монополияга қарши курашиш қўмитасининг “UzAutoMotors” АЖ фаолиятига оид текшируви натижалари бўйича махсус комиссияси муҳокама йиғилишида компаниянинг бир қанча кирдикорлари ошкор бўлган эди. Йиғилишда кўтарилган масалалар якунига кўра компания 2020 йилда автомобил таннархларини шакллантиришда жами 1,1 трлн.сўмдан кўпроқ асоссиз харажатлар ҳисобланганлиги текширув давомида аниқланган. Бу эса ўртача ҳисоблаганда ҳар бир автомобил таннархи камида 4-5 млн.сўмгача асоссиз оширилганини англатади.

Шундай экан, "UzAutoMotors” АЖ депутат устидан шикоят қилиб, гапни айлантиргунча Монополияга қарши курашиш қўмитаси томонидан аниқланган 1,1 трлн.сўм бўйича аниқ фактлар асосида ҳисоб берса яхши бўлармиди?

Кушербаев ҳам депутат, ҳам фуқаро сифатида ўзининг конституциявий ҳуқуларидан фойдаланган ҳолда ўз фикрини билдирди. “UzAutoMotors” АЖ эса унинг бу ҳуқуқларидан фойдаланганлигини қораламоқда. Бу эса муҳтарам президентимиз раҳбарлигида олиб борилаётган сиёсий ўзгаришлар, хусусан мамлакатда сўз эркинлигини таъминлаш, кучли демократик давлат қуриш йўлидаги ислоҳотларга зиддир.

PS: Aгар бу гапларим билан мен ҳам "UzAutoMotors”нинг "обрўсига путур етказиб, уларнинг пахтадек юмшоқ кўнглига озор берган бўлсам", илтимос овора бўлиб шикоят юбориб юришмасин. Ўзим олдиндан узр сўраб қўя қоламан)))

ДОНИЁР ҒАНИЕВ

Жазирама ёз кунларининг бирида қўшнимиз Нозима опа бозорда иши борлигини, бир муддат икки ўғилчасига қараб туришимни илтимос қилди.
Мен бу илтимосни жон деб қабул қилдим. Чунки ўша куни ўзим ҳам уйда ёлғиз эдим, шунингдек, у ширинтойларни жуда яхши кўраман. Болажонларнинг каттаси Муҳаммад Юсуф олти ёш, кичиги эса Муҳаммад Нур уч ёш эди чамамда. Болалар билан ўйнаб-кулиб тушлик маҳал бўлганини ҳам сезмай қилибман. Тушликдан сўнг, болажонларни музқаймоқ билан сийладим. Бундан улар жуда севинишди. Мазза қилиб музқаймоқ еётганимизда Муҳаммад Нур сокинлик билан:

-Опажон, бу музқаймоқни ким берди? - деб сўради. Мен ҳам содда қилиб:
-Аллоҳ берди, асалим, - дедим.
Бу сўзимдан боланинг мунчоқ кўзлари қувониб:
-Ростданми? - дея такрор сўради.
Мен эса унинг бу ҳолатидан ҳайрон эдим. Билсам у эрталабки нонушта дастурхонига дуо қилишда, Аллоҳдан музқаймоқ сўраб дуо қилган экан.
Унинг бу ишидан бир сескандим.

Бундан ҳеч қанча вақт ўтмай, у негадир ташқарига чиқди-да, маъсум нигоҳини кўкка қадаганча, жажжи қўлчаларинини кўтариб, бир нималарни пичирлади. Қайтиб кириб Аллоҳдан тарвуз сўраб кирганини айтди. Акаси иккимиз унинг бу ишига бир кулиб қўйдик. Шу дамда ўйлаб қолдим:

“Аллоҳим, бу жажжи боланинг кўксида қандай буюк ишонч солибсан..
Қандай гўзал тарбия…
Гоҳида биз катталарнинг қўлимиздан бу иш келмай Яратганни қўйиб, яралмишга ялинамиз… Бандасидан сўраб, бандасига суянамиз…
Кошки эди ҳамма ҳам мана шу болакайдек, Аллоҳга чин ишонч билан суянолсак…”

Мана шундай хаёллар оғушида Нозима опанинг келганини сезмай қолибман.
Опа болаларига қараб турганимга миннатдорлик биладираркан, ногаҳон кўзим бозор халта ёнидаги тарвузга тушди.

Ҳа бу ўша Муҳаммад Нур сўраган тарвуз эди.

Бу гал энди чидолмадим, кўзларимдан беихтиёр ёш қалқидиди

hayotiy saboqlaar каналидан олинди

Олти ёки етти ёшли болакай нонуштада дадаси ва ойисига ялиниш оҳангида деди:
- "Дадажон, жоон дадажон менга ҳам велосипед олиб беринглааар, илтимоооос.. мени росса ҳам велосипед ҳайдагим келяпти ойижоон!"
Дадаси ўғлига деди:
- "Болажоним, Аллоҳдан сўра, берса албатта велосипедлик бўласан"
- "Қандай қилиб сўрасам, Аллоҳ менга велосипед беради?"
Шунда ойиси деди:
- "Қандай сўрасанг ҳам бу сени ишинг, сени ихтиёринг... Бироқ сен шундай сўрагинки, Аллоҳимга қалбингдан билдир, сен жуда жуда велосипед минишни хоҳлаётганингни."
Болакай кечгача ўйлаб, ўйини охирига етолмади. Уйқуга ётганда ҳам ўйлай бошлади:
"Мен нима қилсам Аллох менга велосипед беради?"
Бироқ миясига келган бир фикрдан кўзлари порлаб кетди. Тонгни сабрсизлик билан кутиб ухлаб қолди..
Эрта тонг. Адаси ва ойисини ишга кузатган болакай шошилиб китоблар жавонидан дафтар ва ручка олдида ёза бошлади:

"АЛЛОҲИМ, МЕНГА ВЕЛОСИПЕД БЕЕР!!! ЎРТОҚЛАРИМДЕК, МЕНИ РОССА ВЕЛОСИПЕД ХАЙДАГИМ КЕЛЯПТИ. АЛЛОХИИИМ ИЛТИМОООС.. ВЕЛОСИПЕД БЕРА ҚОЛ.!"

...Болакай кўп қаватли бинони юқори қаватида ўзи бувижони билан колар эди.
Ушбу сўзларни такрор ва такрор дафтарга ёза бошлади..
Сўнгра жажжи бармоқчалари билан дафтар варақларига битган дуосини алоҳида алоҳида қирқиб чиқди. Уйининг айвонидан у дуоларни учира бошлади..
Болакай ёзган дуоларини учирар экан ўйлар эди. "Аллохга албатта ёзган коғозчамдан биттаси етиб боради ва ўқийди. Кейин менга велосипед юборади."
Болакай эринмас эди. Ҳар кун шу аҳвол. Уйда дафтарлар тугаб битди. Аммо болакайда дуо ёзиш, уни учириш, Аллоҳдан велосипед сўраш, умид қилиш ҳисси ва иштиёқи ошса ошиб бордики асло сусаймади.
Орадан анча кунлар ўтди. Энди болакай коғоз ташвишини ҳам қила бошлади. Кеч уйқуга ётар экан болакай ўйлар эди:
-"Эртага қоғозни қаердан олсам экан-а? Аллоҳга ҳалигача етиб бормапти ёзганларим. Бир кун албатта етиб боради. Токи етиб боргунча ёзаман, мен жуда жуда хоҳлайман велосипед ҳайдашни" - деб ухлаб қолар эди..
Энди уйда газета ва журналлар ҳам болакайга ёрдамга келишди. Болакай асло чарчамасдан, зерикмасдан, аксинча умид ва иштиёқ билан қалб сўзларини коғозга тушириб учирар эди.

Бир куни эшик қўнғироғи жиринглади..
Болакайни юраги орзиқиб, бувисидан аввал чопқиллаб кўча эшик томон югурди.
Не кўз билан қарасаки 40 ёшлар атрофидаги амаки болакай орзу қилган велосипедни олиб келган эди..
Болакай шошилиб деди:
- "Сизни Аллох юбордими? Аллоҳ ўқибдида ёзган коғозчамни?"
- "Ҳа, болакай. Бу Аллоҳ учун сенга совға"..
Болакай хурсанд бўлиб велосипедни олар экан:
"Амаки, амаки Аллоҳга раҳмат деб қўйинг. Мен росса ҳам хурсандман амакижон"..
Шунда амаки ортига ўгирилиб кўзида ёши билан деди:
"Болажоним... Сен Аллоҳдан сўра, Аллоҳга айт!! Менга ҳам бир донагина сен каби фарзанд берсин".

АЗИЗЛАРИМ! Мана буни ихлос дейдилар..
Болакайдан ўрганайлик Аллоҳдан ихлос билан, умид билан, ишонч билан сўраб дуо қилишликни.

https://t.me/hayotiy_saboqlaar

1998 йиллар, 2-синф ўқувчиси эдим. Онам билан ёлғиз яшардик. Отам неча кунларда бир кўриниб турар, чунки яна бир оиласи бор эди. Еб-ичишимиз онамнинг маошлари ҳисобидан, онам мактабга дарс берар эдилар. Бир куни онам тоғамникига боришимизни айтиб қолдилар. Севиндим, чунки тоғамни уйи катта, пули кўп ва жудаям кўп мазали ширинликлар макони эди. Автобусга миндик, ногаҳон кўзим онамнинг ҳамёнларига тушиб қолди. Бир дона 5 сўмлик, охирги пул ва шу пулни йўл кира учун тўлади. Манзилга етиб келдик ва озгина пиёда юриб тоғамнинг уйига яқинлашдик. Тоғамнинг машинаси кўринмасди, асосан ташқарида турарди. Уйни тақиллатдик, эшикни тоғамнинг хотини келинойим очди. Ичкарига кирдик ва ҳар доимгидек мен катта ҳовлига югурдим, чунки ўзимиз бир хонали квартирада яшардик.
Ўйнаб-ўйнаб онам ва келинойим турган хона деразаси олдига келдим ва суҳбатларини эшитиб қолдим. Келинойим тоғамни чўлдалигини, ҳозир хеч қандай ёрдам беролмаслигини такрорлар эди. Онам эса ялинар, илтимос қилар эдилар. Мен онамни бунақа аҳволда биринчи марта кўриб турардим. Ўйин, ҳовли эсимдан кўтарилди. Сал туриб онам хонадан чиқдилар ва менга кетишимизни айтдилар. Бу ҳолатдан мен гарангсираб қолгандим, чунки тоғамникидан бу аҳволда ҳеч тез қайтмаганмиз. Ҳайрлашиб турган пайт онам "Ақалли 5 сўм бериб туринг, илтимос уйга қайтишга автобусга пулим қолмади" деб яна ёлвориб сўрадилар. Келинойим эса елка қисиб, сейфни калити тоғамдалигини, уйда умуман пул йўқлигини айтди. Хайрлашиб, уйдан узоқлаша бошладик. Йўлда онамга бир неча саволлар бермоқчи эдим, лекин онам кўзларидан ёш оқарди, жудаям қайғули йиғлардилар...
Сал туриб онам уйга пиёда кетишимизни, қайтишда йўл кирага пул қолмаганини айтиб қолдилар. Мен буни сезгандим, онамга пиёда кетишимизга розилигимни, хафа эмаслигимни айтдим, онам яна йиғлай бошладилар. Уйимиз 10 километрлар орасида эди.
Шунда кўзларим осмонга боқарди, ичимда бир гап айланарди, "Ё Аллоҳ, ҳамма сендан қўрқади, сен ўзинг тенги йўқ куч соҳибисан, ҳамма нарсанинг эгасисан. Менку пиёда кетаман, лекин онамни мен учун йиғлатма, онамни мен учун йиғлатма..."
Бу орада ўзимнинг ҳам ичим тўлиб келди, лекин сездирмадим...
... Шу пайт олдимиздан катта тезликда кўк рангли "РАФ" микроавтобуси ўтиб қолди. Кўча охирида тезлик билан чапга, катта йўл томон қайтди. Ҳамма ёқ чанг босиб, атрофни аранг кўриб бўларди. Катта йўлгача яна камроқ йўл қолганди ва ноилож шу чанглар орқали боришимиз керак эди. Ноилож аранг чанглар орасидан юра бошладик ва не кўз билан қарамай, осмондан чанглар орасидан пуллар ёғиларди. Ҳақиқий пуллар...3, 5, 10 сўмлик пуллар. Қувонганимдан пулларни сакраб-сакраб терардим. Қўлларим пулга тўлиб онамни олдиларига келганимда онам ерга ўтириб, рўмолларини тишлаб йиғлардилар, гоҳ менга гоҳ осмонга қараб йиғларди. "Онажон, энди пиёда кетмаймиз, Аллоҳ бизни эшитди, Аллоҳ ёрдам берди" деб хурсандлигимдан бақирардим. Онам эса кўз ёшларини тўхтатолмасдилар. Уйга қайтдик ва шу куниёқ онам байрамларда пиширадиган, менинг севимли қозонкабобимни пиширдилар, жудаям хурсанд эдик. Бу ходисадан кейин менинг ягона таянчим, қалқоним ва сирдошим Аллоҳ эди. Аллоҳга минг шукрлар бўлсинки, онам сабабли олий маълумотли, оилали ва ҳозирда катта тадбиркорлик фаолияти соҳибиман. Жажжи қалбдан чиқиб, Аллоҳга етиб борган мурожаат сабаб, йиллар давомида Аллоҳнинг марҳаматига, куч қудратига ишонч орқали қалбда иймон мустаҳкамланиб бораверди.
Бу бошимдан ўтган "Ҳаётдаги қийинчиларим" китобимнинг бир бўлаги...
Болага ёшлигидаги ишонч ва меҳрини сўндирманг, унинг улуғланишига ишонинг, ёшлигидан Аллоҳнинг борлигига ишонтиринг...
©️ Азизжон

​​Ҳомила қачон инсон шаклига ўтади?

Ҳомила ривожланиши бўйича олиб борилган махсус илмий тадқиқот хулосасида айтилишича, ҳомиладорликнинг олтинчи хафтаси охирида, яъни 42-куннинг охирида эмбрион ҳаётида муҳим босқич бошланади. Шу куни у инсон шаклини олади. 42-кун ўтгач, қулоқ, кўз шаклланиши бошланиб, уларнинг чуқурчалари пайдо бўлади.

Юқоридаги расмда она қорнидаги эмбрионнинг турли муддатларда олинган суратлари кўриниб турибди. Она қорнига тушган эмбрион 1-куни нутфа (маний) ҳолатида бўлади. Орадан бир хафта ўтгач, у зулук кўринишида акс этади. Зулук сўзи арабчада “алақа” дейилади. Эмбрион 35 кунлик бўлганда музға ҳолатига ўтади. Музға – тишланган, чайналган гўштдек бир кўриниш. 42 кунлик бўлганда эса, инсон шаклига ўтиб, унда суяк, кўз, қулоқ кабилар пайдо бўлади. Шунингдек, ушбу 42-кунда мия электромагнит тўлқинлар юборишни бошлайди. Айтиб ўтганимиздек, суяк ва бўғимларнинг шаккланиш жараёни ҳам олтинчи хафтадан кейин бошланади.

Бугунги кун эмбриолог олимлари “Биз ҳомиладорликнинг 42-кунидан олдин эмбриондан инсонни эслатувчи шаклларни тополмаймиз. У бу пайтда кўпроқ ҳайвон эмбрионига ўхшайди” деяптилар.
Демак, илмий ҳақиқат шуки, ҳомила 42-кундан сўнг инсон шаклига эга ўтади.

Пастдаги расмда эса ҳомиланинг 41 кунлик ва 44 кунлик ҳолати акс этган. Кўриниб турибдики, 41 кунлик ҳомилада инсонни эслатувчи ҳеч қандай аломат йўқ. 44 кунлик ҳомилада эса биз қулоқ, кўз ва суяги шаклланиб улгурган инсон кўринишидаги ҳомилани кўриб турибмиз.

Олимлар бу илмий ҳақиқатга яқин йиллар ичидагина
эришдилар.

Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам бундан бир минг тўрт юз йил олдин ўзларининг муборак ҳадиси шарифларида: “Агар нутфа қирқ икки кунлик бўлса, Аллоҳ унга (нутфага) бир фариштани юборади. Бу фаришта нутфага шакл беради, қулоғи, кўзи, териси ва суякларини яратади...” деганлар. Имом Муслим ривоят қилган.

Ушбу ҳадисда бизга эмбрион она қорнида қачон инсон шаклига ўтиши ҳақида очиқ-ойдин хабар берилмоқда. Бу 42-кечадир. Шунингдек, қулоқ, кўз, териси ва суякларининг яратилиши қачон бўлиши ҳам айтилмоқда.

Инсоният ҳомиланинг она қорнидаги ҳолатини ўрганиш у ёқда турсин, ўзи ҳақида тўлиқ тасаввурга эга бўлмаган бир пайтда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг мазкур илмий ҳақиқатдан хабар беришлари у зотнинг ҳақиқий Пайғамбар эканликларига очиқ-ойдин далилдир!
Субҳаналлоҳ!

Абдуддоим Каҳел мақоласидан
Нозимжон Иминжонов таржимаси.

Биз зиёрат сафари билан Душанбе шаҳрига бордик. Борган уйимиз эгаси илм аҳлидан бўлгани учун суҳбатимиз ҳам диний мавзуларда кўпроқ бўлди. Шуларнинг ичида ҳаммамизни ҳайрон қолдириб Аллоҳнинг бандаларига жуда меҳрибон эканини бизга яна бир бор ҳис эттирган мана бу воқеа бўлди. Буни сиз азизларга ҳам илиндик, шояд ҳар бир мусулмон ибрат олиб иймони зиёда бўлса.

Мезбонимиз шундай ҳикоя қилади: “Қўшнимнинг ўғли бундан беш-олти йил муқаддам Тожикистондаги нотинч аҳволда йўқолиб қолди. Ўзи Қуръон ёдлагани узоқ қишлоқдаги муаллимнинг ҳузурига бориб, ўша ёқда Қуръонни тўлиқ ёд олиб, мураттаб қори бўлди. Жуда тақводор ва ҳалим йигит эди. 90-йиллардаги тўс-тўполонлар у қишлоққа ҳам таъсир қилди ва ким-кимни душман тутганини билолмай қолди. Бу орада қори йигит ҳам дараксиз йўқолди. Ота-онаси бу талофатлардан сўнг уни суриштирмай ҳам қўйди.

Орадан беш-олти йил ўтди. Бир куни қўшнимиз бизникига шошиб келди ва: “Домла, ўғлим топилибди, аммо...” йиғлаб юборди. Вазиятни тушунтиргач машинага ўтирдиг-у, йўлга чиқдик. Узоқ йўл юриб у қишлоққа етдик. Қишлоқ аҳли ҳайрон... биз ҳам йигитни кўриб ҳайрон бўлдик. Ўқ еган, ярадор, қон оққан, аммо қотиб қолган. Кийимлар чириган, аммо жасадга ҳеч нарса қилмаган. Айтишларича, атрофдаги сойларнинг бирида қўй боқиб юрган чўпон қум тагидан чиқиб қолган бир қўлни кўриб қолибди ва уни тортса қумнинг тагидан жасад ҳам чиқибди. Шунда уни чиқариб олиб, атрофдаги қишлоқ аҳлидан сўрабди. Қишлоқ аҳли жасадни кўргандан таниб, уни фалончи қори аканинг шогирди эканини билибди. Аммо у йўқолганига анча йиллар бўлган эди. Шунда унинг ота-онасини топиб хабар беришган.

Қори йигит бундан анча йил олдин ўлдирилган бўлиб, жасади чиримаган эди. Биз отаси билан бордик ва уни олиб қайтдик. Йўлимиз узоқ, бошқа вилоятда бўлгани учун бир нечта назорат постларидан ўтишимизга тўғри келди. Йигитни оддий кийинтириб, ёнимизга ўтирғизиб олиб келдик. Йўлда кўрган пост ходимлари ҳам йигитни ухлаётган деб ўйлашди ва уни безовта қилмай қўя қолайлик дейишиб ўтказиб юборишди. Уни уйига олиб келдик ва одамлар кўриб ибрат олсин, дея бир неча кун дафн қилмай турдик.

У ҳаётлигида ҳақиқатда мураттаб қори, Аллоҳнинг каломини қалбига жойлаган тирик Қуръон эди. Ҳаётида Аллоҳнинг китобига муҳаббат қўйиб, уни эъзозлагани учун, ўлимидан кейин у Каломнинг Эгаси бўлмиш Аллоҳ таоло бу йигитнинг жасадини ер ва қурт-қумурсқаларга ем қилиб қўймади. Бу Аллоҳ таолонинг биз бандаларига кўрсатган икроми эмасмикан”

hayotiy saboqlaar kanali

Бу воқеани тошкентлик бир танишимиз сўзлаб бердилар:
– Бир йили муҳтарама онамиз билан ҳажга борган эдик. Онамизнинг ёшлари анча ўтиб қолган, қийналиб қадам босадилар.

Ҳаж кўп йиллик орзулари бўлгани учун ана шу сабабларга ҳам қарамай, сафарга отландилар. Орзиқиб кутганимиз Маккага етиб, Масжидул- Ҳаромга кириб бордик.

Дунёнинг турли бурчакларидан келган миллионлаб мусулмонлар Каъбани тавоф қилиб, ҳаж арконларидан бирини адо этишяпти. Катта маърака ичида онажонимнинг қийналиб қолишларини ўйлаб махсус аравачада тавоф қилдирмоқчи бўлдим. Кўнмадилар: “Шунча жойдан келиб, Аллоҳ буюрган фарзни аравада талтайи-иб бажараманми?” деб туриб олдилар. Ўз ҳолларига қўяй десам, оломон орасида эзилиб қоладилар.

Шунда бир ҳадисда айтилганидек, елкамда опичлаб тавоф қилдиришни ўйладим. Ҳам онажонимга қулай, ҳам розиликларини олишим менга фойда. Опичлаб тавофни бошладим. Ҳужжатлар ва пуллар солинган чарм сумкачани қўлларига тутқазиб, эҳтиётлашни тайинладим. Онам елкамда тинмай дуо ўқиб боряптилар.

Каъбани муаззамани учинчи бор айланганимизда онам сумкачани тушириб қўйганларини айтиб қолдилар. Аъзои баданим музлаб кетди. Шу куни элликбошимиз паспортларимизни ҳам қўлимизга бериб қўйган эди. Совға-саломга аталган пулларимиз ҳам сумкада эди.

Бирдан миямга истиржо айтиш фикри келди: “Инна лиллаҳи ва инна илайҳи рожиъун”. Аллоҳ таолога илтижо қилиб ёлбордим: “Ё Роббим, онам розилигини топай деб ҳажга олиб келдим, елкамда кўтариб тавоф қилдиряпман. Аммо бу йўқотиш сабаб бўлиб у кишини дилларини оғритиб қўйишдан Ўзинг паноҳ бер!”

Ҳозирги ҳолатимизда тўхташни ҳам, сумкачани ахтаришнинг ҳам асло иложи йўқ. Қолаверса, нега бепарво бўлдингиз, деб волидаи шарифамни айблаб ҳам бўлмайди.

Кўнглимда шундай ўй ўтди: “Пулни ҳалол йўл билан топганман, ҳаж ниятим ҳам холис эди. Демак, Аллоҳ бизни сарсон қилиб қўймайди, ҳужжат билан боғлиқ дилхиралик ва оворагарчиликларга рўбарў қўймайди”.

Кўнгилда “Аллоҳим, Ўзингга таваккал қилдим, ҳожатларимни Ўзингга ҳавола этдим!” деган ишонч билан, хотиржам ҳолатда тавофни давом эттира бошладим.

Олтинчи бор айланаётганимда оёғимга нимадир илашиб, юришга ҳалақит бера бошлади. Кейинги айланишлар одатдагидан тезроқ бўлгани учун тўхтаб олиб ташлашнинг асло иложи йўқ эди. Қийналиб, терга ботиб кетдим. Тавофни тугатиб, сал четроққа чиқиб, онажонимни елкамдан туширдим.

Шу пайт оёғимга илашган нарса эсимга тушди. Не кўз билан кўрайки, йўқотган сумкачамиз экан. У қандай тушиб қолди, орадан бирор вақт ўтиб яна қандай топилди ва, энг асосийси ва ҳайратланарлиси, қай тарзда айнан менинг оёғимга илашди – бу саволлар мени анча шошириб қўйди.

АЛЛОҲНИНГ КАРАМИ КЕНГДИР...

hayotiy saboqlaar Каналидан олинди