11-chapter

O’sha kundan so’ng 3kun o’tgandi. Hech qanday g’ayritabiiy hodisalarsiz.. shubha va gumonlarsiz o’tgan 3kun.

Shunchaki Aron va Yoongi. Boshqa hech narsa yo’q edi. Ehtimol, bu Aron uchun eng qadrli bo’lgan soniyalar edi. Yoongi esa o’zi haqdagi hamma narsadan shunchaki bexabar…

-Min…)-xonasidan sekin chiqib kelgan Aron Yoongi tomonga yaqinlashdi. Divanda tinchgina televizor ko’rib o’tirgan Yoongi u tomonga boshini burdi. Va “nima?” degandek tikilib turardi

-O’sha sirli qotil birdaniga tinchib qolgani qiziq emasmi senga?)-qiz ham divanga cho’kdi va qiziqish bilan javob kutardi

-Hmmm… aslida bu shubhali

-Shundan xavotirda edim… Agar u o’yindan zerikkan bo’lsachi? Va yana qo’rqinchliroq nimalarnidir boshlasa?)-biroz ovozini pasaytirdi U

-qo’rqyapsanmi mushukcha?)-istehzoli tabassum qildi Yoongi

-Yoongi…)-erkakning yuragi g’alati urib ketdi. Chunki Aron juda kam hollarda uni to’liq ismi bilan murojat qilardi

-U kim bo’lishi mumkin?)-pichirladi qiz umidsiz ohangda va qo’shimcha qildi:

-men uchun?

-Sen o’zingni bu kabi fikrlar bilan qo’rqitmasliging kerak

-Ammo bu -Haqiqat! U meni biladi. Uy manzilim, ismim, kasbim va ehtimol undan ko’p narsalarni..)-Yoongi Aronning ko’zlaridagi yashirin qo’rquvni payqadi. Bu U uchun og’riqli edi. Sevgan qizini havotirga solayotgan xavfdan halos eta olmay, qo’l qovushtirib turish uning erkaklik g’ururiga qayta qayta zarba berardi

-Menga qara)-Yoongi qizning ikki yanog’ini o’z kaftlari orasiga oldi va yengil qisdi

-Men sening oldingda ekanman senga hech narsa bo’lmaydi. Tushundingmi?)-Erkakning gaplari yoqimli eshitilsa-da Aronni havotirga solardi. U indamay tabassum bilan kifoyalandi

PovAron:

-Koshki men ishona olsam Min… men ishonishni istayman. Men sening oldingda o’zimni xavfsiz his etishni va seni quchoqlagancha hammadan berkinishni chin dildan istayman. Xatto menga xavf solayotgan narsalardan ham… ammo nega men qila olmayapman?

-Endi esa shu yerda o’tir men senga qahva tayyorlayman..)-Yoongi qizning yanoqlarini issiq kaftidan ajratgach, o’rnidan siljidi

-kechasi uxlay olmayman..)-pichirladi Aron

-har kun uxlay olmayapsan baribir)-beparvolarcha gapirdi Yoongi va oshxonaga ketdi

-qayerdan bila qolding?)-baqirib so’radi qiz ko’ngli tinchimay

-sen haqingdagi hammasi qiziq..)-go’yo o’ziga gapirgandek pichirladi Min va qahva tayyorlay boshladi

Keyingi kun ham avvalgidek boshlandi. Aron Yoongidan avval uyg’onadi va issiq dush qabul qiladi. Hammomdan chiqqanda esa Yoongi tayyorlagan issiq qahva uni kutib turgan bo’ladi. Bu yoqimli manzara edi… har xolda Aron uchun…)

-nega bunchalik erta turding?)-yelkasiga sochiqni tashlab olgancha gap boshladi Min

-uyqum kelmadi

-kechasi ham uxlamaganding

-miyyamdagi fikrlarni chiqarib yuborish qo’limdan kelganda allaqachon qilardim… ammo nachora..)-qiz issiq tongi qahvasidan bir ho’pladi

-mm…)-qahva ta’mini his qilish uchun biroz og’zida ushlab turdi va labini yaladi

-bugun shakari biroz kam?

-Seni tetikroq qiladi. Miyyangdagi keraksiz fikrlarni chiqarib yubora olmayman ammo biroz tinchlantirishim mumkin)-Yoongi yana tabassum qildi. Bu safar biroz xolsiz va umidsiz…

-Rahmat Min…)-pichirladi qiz mehr to’la ko’zlarini tikkancha

-men dush qabul qilaman..)-Yoongi esa doimgidek kamtarlik bilan uni yolg’iz qoldirdi

-seni yaxshi ko’raman….)-hatto o’z quloqlari ham zo’rg’a eshitadigan ovozda pichirladi Aron. Ammo buni tabassum bilan aytmadi. Ohangida mutlaq umidsizlik va qo’rquv sezilib turardi

Bo’limdagi xonada xujjatlar bilan band bo’lgan Aron ko’zlaridagi og’riq sabab o’zini ortga oldi. Ko’zoynakni stolga qo’ygach, qo’llari bilan ko’zini uqaladi. Shu payt stolga nimanidir “tiq” etib qo’yilgan ovozini payqadi

-Tae?)-muloyim pichirladi Aron

-Hayrli kech… charchadingizmi?)-stoldagi qahvani Aron tomonga surdi

-istaysizmi?

-oh… albatta)-Aron qahvani qo’liga olib ichdi

-men sevgan ta’m!)-takidladi U va Taega minnatdorona tabassum qildi

-ko’zingiz og’riyapdimi?)-qizga biroz havotir bilan tikildi yordamchi Kim

-ha.. kechasi yaxshi uxlay olmagandim

-Yana o’sha qotil tufaylimi?

-yo’q… shunchaki yostiq qattiqlik qildi, havotir olma)-qo’lini yengil havoda silkitdi Aron

-Janob Min sizni himoya qiladi. Bunga ishonaman xonim. U yoningizda ekan ortiqcha havotirga o’rin yo’q menimcha..)-U o’z ohangi bilan tasalli berayotgandi. Uning birgina tabassumi sabab butun xonadagi bosim yengillashgandek…

-U… u men uchun hammasini qiladi..)-Aron o’zini majburlab kulishga harakat qildi.

-U sizni yoqtiradi

-hmm… ammo yoqtirish va sevish o’rtasida farq bor. Men ham uni yoqtiraman….

-Demak, sevgi uchun hali ertami?

-menimcha juda kech….)-Aron qahvasiga qarab gapirdi. U aytolmasdi. Ichidagi fikrlarni ochiq ayta olmayotgandi. Axir qanday aytardi? Yoongiga nisbatan allaqachon paydo bo’lgan shubhalari haqda qanday ochiqlay olardi? Uning har bir harakati, har bir qadamini sinchikovlik bilan kuzatayotgani haqda kimga aytardi? Bu xavfli edi. Aron ich-ichidan Minga xiyonat qilayotgandi. O’ziga ham… yuragiga ham…!

Kechgi payt uyga qaytgan Yoongi uy eshigini o’z kalitlari bilan ochdi.

-Nega taqillatmading?)-dedi eshik oldida turgan Aron

-oh? Seni uyda ekanligingni bilmagandim

-Ha, qorning ochmi?

-Nimadir tayyorladingmi?)-erkakning ohangida biroz quvonch jarangladi

-Yo’q, buyurtma bergandim..)-hafsalasi pir bo’lgan Yoongiga piqirlab kuldi Aron

-Qachon qo’lingdan ovqat yeymiz…)-o’ziga o’zi pichirladi Yoongi va kostyumini tutqichga ilib oshxonaga ketdi

-kesatishni bas qil! Sen bor ekansan nega men qilishim kerak?)-Aron erkakga ergashayotganda telefon jiringladi
Yoongining kostyumidagi telefoni jiringlardi.

-Telefonimni olib kela olasanmi Aron?

-ha xozir..)-Aron kostyum cho’ntaklarini titkilay boshladi va telefonni topdi. Ammo uni olayotganda qo’liga yana bir narsa ilashib chiqdi…

Uzuk… Ayollar uzugi..

Katta bo’lim… va undagi bemorlar… <Ruhiy kasalliklar shifoxonasi>
Yohud <Labaratoriya>

Undan chiqayotgan faryodli chinqiriqlar
Bu odamni aqldan ozdirardi. Insonlar ustida o’tkazilayotgan turli hil tajribalar odamni daxshatga solardi

-Bu yerga kel)-sovuq shivirlash bilan gapirdi Katta yoshli erkak

-qochmoqchimisan?)-uning yuzida daxshatli tabassum zohir bo’ldi. Jirkanch va qo’rqinchli

-qayerga qocha olasan? Do’zoxdan Jahannamgami?

-tegmang..)-pichirladi bemor og’riq zo’rligidan ovozi titrab

-iltimos…

-o’zingni qiynama, mening qo’limda qo’g’irchoqsan xolos!)-erkakning keskin xarakati tufayli bemor bir deganda qo’lga tushdi. Oxirgi eshitilgan narsa esa uning ko’ziga sepilgan kislota tufayli chiqqan chinqiriq edi..

-Huhhh..)-o’z o’rnidan turib ketgan qotil yon atrofga alangladi. Yana tush… o’sha lanati tush tufayli 5yildan buyon uxlay olmaydi… U o’rnidan turdi va suv ichish uchun xonadan chiqib ketdi

Qotil kundagili:

<-Bu safar hech qanday izoh bo’lmaydi. Men sizlarni o’z ichki ovozingiz bilan yolg’iz qoldiraman.>

10-chapter

Stolida qo'llarini peshonasida yurgizayotgan Komissar Aron tezroq yetib kelishini sabrsizlik bilan kutardi. Uning ko'ngliga ayni damda hech narsa sig'mas, stolida qalashib yotgan hujjatlarga qo'l cho'zishni ham istamasdi

Keng yo'lakda baland oyoq kiyim tovushlari yangragach, Komissar o'rnidan turdi. U tahmin qilgandek Aron yetib kelgandi

-Hayrli tong Komissar)-ko'z oynagini yechgancha salomlashdi Aron va kursiga o'tirdi

-sizga ham detective

-negadir tinchlik emasdek tuyulyapdi?)-Aron vaziyatni tushunib yetgach, maqsadga o'tdi

-Aron.. menimcha Yoongi...)-Komissar so'zini yakunlolmay qoldi. Aron o'tkir nigoh bilan qaragancha gap suqdi

-Avval ham aytgandim Komissar. Bu kabi gumonlarni o'rtaga tashlayotgan odam bu Qotil! Va biz bunga laqqa tushmasligimiz kerak

-bunga nima deysiz?)-Komissar o'z stoliga qaytdi va birinchi tortmani ochdi

Ko'zlarini og'ir yumib ochgach, qo'liga konvert oldi. Uni Aron tomonga yengil tashlagach, qo'llarini ko'ksiga bog'ladi

-Shunda ham uni oqlay olasizmi?

Aron avvaliga harakatsiz Komissarga tikilib turdi. U tahmin qilardi. Bu konvert ichida nima borligini?

Komissarning savolidan so'ng qoshlarini chimirdi va qo'liga konvertni oldi. Sekin harakatlar bilan uni ochdi. Ichida bir nechta rasm bor edi. Aron ularni qo'liga oldi va ko'zlari kattardi

-Yoongi?)-deya oldi bazo'r. U ko'zlariga ishonmayotgandi. O'sha jinoyat joyidagi mashina xozir Yoongining oldida turardi. U mashina oldida, qo'lidagi telefonda esa kimdir bilan gaplashayotgani suratda turardi

Aron o'sha kungi suhbatni esladi
"-Unday mashina Koreada mavjud emas". Degandi Yoongi...

Aron suratga qarab turarkan sekin pichirladi

-bo'lishi mumkin emas..

Nima ham deya olardi? U bu zarbani chindan kutmagandi. Yoongini oqlashni har qancha istamasin buning iloji yo'qdek edi go'yo...

-unda sabab bo'lishi kerak..)-ohista ammo ishonch bilan gapirayotgan Aron qo'lidagi rasmdan ko'zlarini uzdi. U komissarga qarab turarkan, Jeonghan Aron tomon biroz egildi

-men ham umid qilaman..

Komissar qo'llarini asabiy tirnadi va yana ortga siljidi. U kursiga bor gavdasini tashlagach ko'zlarini yumdi.

Boshini osmonga qaratgancha chuqur nafas oldi.

-Men umid qilaman Detective.. unda sabab bor ekanligiga..

Boshliq Kim o'z xonasidagi katta kursida o'tirar qarshisida esa detective xotirjam qahva ichardi

-Demak..)-so'z boshladi Boshliq kursidan turib, katta oyna oldiga kelgancha

-shu bilan qotillik sodir etilmadi a?

U Aronning qarshisiga kelib to'xtadi va qo'llarini stolga tiragancha gavdasini biroz oldinga egdi

-Shunaqaroq...)-javob qildi Detective noaniq qilib

-Qotillik tugadi ammo shu bilan birga qotil suvdan quruq chiqdimi?)-boshliq jazavaga tushdi. U ishona olmasdi. Qanday qilib butun Seoul o'sha bitta "arzimas qotil" ni tuta olmadi? Qanday qo'ldan chiqarishdi?

Boshliq o'zini ahmoqdek his qilar qo'l ostidagilarni esa laqma deb hisoblardi

-U qo'lga olinadi.. ammo bu uchun biroz vaqt kerak boshliq Kim)-Aron qo'lidagi qahva idishni stolga sekin qo'ydi va o'rnidan turdi

-Men bunga va'da beraman. U kim bo'lishidan qat'iy nazar...)-u biroz jimib qoldi. Bir nimalarni hayol qildi chamasi va o'zini qo'lga olib davom etdi

-Men uni qo'lga olaman..)-va shahdam qadamlar bilan xonani tark etdi

PovAron:
<-Nimalar bo'lyapdi o'zi? O'sha jin urgur mashina oldida nima qilyapsan Min? Meni aqldan ozdirmoqchimisan? Nega bu haqda menga aytmadi unda? Nimani sir tutyapdi? U qotilmi? Yo'q bo'lishi mumkin emas! Mumkin emas...>

Tungi soat 21:15

Bo'limdagilar uchun ish vaqti 15 daqiqa oldin tugagandi faqat kechgi soat ishlovchilar bundan mustasno. Hamma charchagan, ba'zilar esa juda och qolgandi. Ehtimol, Detective Aron ham?

-ovqatlanishni istayman..)-labini yosh bolalarcha ishirib o'ziga o'zi pichirladi Aron

U hali ham komputerdan ko'z uzmas, ammo ichidagi ochlik uni ezib yuborgandi. U bunga ortiq chiday olmasligini bilib kompyuterni yopmoqchi bo'ldi lekin bir ma'lumot uning e'tiborini tortib ulgurgandi. Yana o'z o'rniga qaytarkan, o'sha sayt ustiga bosdi

Psixopat qotillar haqida faktlar

-nima bu?)-qiz tugmachani bosdi va chiqqan ma'lumotlarni o'qiy boshladi

-Psixopatlar haqida siz bilmagan faktlar..blah blah blah...)-u uzun so'zlarni o'qishni istamay shunchaki o'tkazob yubordi va o'ziga kerakli yerlarida to'xtatdi

-ular juda mehribondek tuyuladi... rostanmi?)-yana o'ziga pichirladi Àron

-ser tabassum... mehnatsevar va juda aqlli... zehnlari esa oddiy odamdan 50%yuqori emush.. ular ahmoq xolos!)-Aron yuzini burdi va so'zlarning pastgi qatoriga o'tdi

-qo'shimcha ma'lumot.. ikki turdagi insonlarda uchraydigan holat majvud ya'ni- o'grilar va qotillarning jarohatlari tez bitib ketadi)-Aron qoshlarini chimirdi va qo'shtirnoq ichida yozilgan qo'shimcha so'zlarni ham o'qidi

-"ehtimol, bu xato bo'lishi mumkin"

-ahmoqona!)-u endi rostdan ham kompyuterni yopdi. O'rnidan turgach, o'rindiqga ilingan kostyumi va sumkasini olib bo'limni tark etdi

Uyga qaytayotgan Aron mashinasini uydan 1km uzoqlikdagi avto turargohga tashlab kelgandi. U hayollarini jamlash va tartiblash niyatida piyoda yurishni afzal ko'rdi..

Qorni qanchalik och bo'lmasin, boshi ichida qaynayotgan o'y-hayollar undan ustun keldi

Agar hozir Aron bu fikrlarni tartibga keltirmasa, boshi yorilib ketadigandek edi... Bu ish uni toliqtirardi. Har doim.. har kun.. va har soniyada.. ammo negadir Aron Detective kasbini tark eta olmasdi. Balki, ichki muhabbat tufaylidir. Yoki undagi kuchli qiziqish sabab..?

Qo'lidagi kichik hajmdagi sumkasini oyoqlari bilan yengil tepib borarkan, ko'rinishi xuddi -maktabga majburan ketayotgan o'smir qizaloqdek edi.. Mayus ammo juda yoqimtoy

-qornim ochdi..)-yana sekingina pichirlab qo'ydi Aron. Kim bilsin u bu jumlani oxirgi 1soat ichida necha ming marta aytdi ekan?

Nihoyat u uyi qarshisiga keldi. To'g'rirog'i Yoongining "shinam" uyi qarshisiga...
Kirishdan avval biroz muddat uyga qarab turdi... bezovtalik hissini uyg'otuvchi uy..?

-Hahhhh..)-chuqur xo'rsindi Aron

U kirishni istardi ammo ichkaridagi nomutanosib ranglar uyg'unligi uni bezovta qilardi. Qiziq Yoongi qanday yashaydi bu uyda?

Aron uyga yanada yaqinlashdi va eshik tutqichini ushladi

O'ziga qolsa kirmasdi ammo ichkarida uni kutayotgan odam borligini o'ylab biroz tinchlandi

-men keldim..)-charchoq bilan gapirdi Aron va yurib oshxonaga kirdi

Yoongi beliga fartuk toqqancha nimalardir pishirardi

-keldingmi?)-qizga o'girilmay gapirdi U va qo'lidagi likopchaga nimanidir soldi

-o'tir)

-nimalar bilan bandsan Min?)-qiz sumkasini kursi chetiga ilgach stulga o'tirdi. Yoqimli hid oshqozonini qitiqlardi

-Tayyor..)-qo'lidagi ovqat to'la likopchani Aron tomon qo'ydi.

Likopchadagi ovqat o'zidan xushbo'y is taratar, qolaversa, dasturxon ancha did bilan bezatilgandi. To'g'ri stol ustida romantic kechadek shamlar yoki atirgul yaproqlari yo'q ammo likopcha oldiga bir tekisda taxlangan qoshiq va sanchqi, chap tarafdagi sharbat to'la stakan va Likopchadagi spagetti ustiga yengil qo'ndirilgan yalpiz barglari haddan tashqari yoqimli edi

-Ochqadingmi?)-Min

-Albatta.. kelishimga nimadir pishirib qo'yishingdan umid qilgandim..)-Aron qo'liga sanchqini oldi va likopchaga yaqinlatdi.

U qo'lidagi sanchqi yordamida Spagetti ustidagi qo'ziqornlarni tera boshladi

-Hey?)-qoshini chimirdi Min

-Nima qo'zinqorinlar yoqmaydimi?)

-ha.. ularni yeya olmayman. Tomog'imni achishtiradi..)-beparvo gapirdi Aron erkak tomon qiyo ham boqmay

-Ammo ular taomga maza beradi)- Min qaysarlik bilan o'zi tayyorlagan taomidagi masalliqlar olib tashlanishini kuzatardi

-yoqmasa ham yeyishimni istayapsanmi?)-qiz endi erkak tomon to'liq qaradi. Yuzida biroz jahl va umidsizlik bor edi

-yo'q.. istamasang yema. Majbur emassan)-Yoongi chinakam beparvolik niqobini taqqancha ovqat yeya boshladi

Aron va Yoongi juda madaniyatli ekanligini hisobga olsak ular dasturxon atrofida ko'p gaplashishmadi...
To'g'rirog'i gapirish uchun Yoongida sabab Aronda esa xohish yo'q edi..

Qotil kundaligi:
Men hech narsa qilishim shart emasdek tuyuladi ba'zan. Bilasizmi nega? Chunki hammasini men uchun siz qilasiz. Mening mehr-e'tiborim esa sizni shu dengizda cho'ktiradi.

7-chapter

-Aron...)-Yoongi mayda qadamlar bilan qizga yaqinlashdi.

Yoongi ayni damda juda sokin edi. Xuddiki qizga tasalli bermoqchidek.

-Ahvoling..yaxshimi?)-so'radi biroz tortinib.

Aron yelka qisdi ammo indamadi. U hali ham vaziyatni yengil qabul qila olmayotgandi.

Biroz avvalgi jasad...
Undagi vaxshiylik va Xat Aronning hayollarini chalkashtirib yubordi.

"Ho'sh detective?"

Qotil aynan Aronga murojat qilgandi. Va bu xavfli ekaligini Aron ich-ichidan his qilardi.

-Aron..?)-qizga yana yaqinlashdi Yoongi

Qiz esa boshini yuqori ko'tardi.
Xonada ulardan boshqa hech kim yo'q..

-menda..hammasi yaxshi..)-u yana ko'zlarini olib qochdi

-yolg'onni eplay olmas ekansan)-javob qildi Yoongi kinoyali ammo jiddiy ohangda

-Yur, seni uyga tashlab qo'yaman)-Yoongi ortiqcha hech narsa demasdan qizning joyidan qo'zg'alishini kutdi

Ammo...
Aron harakatlanmadi xuddi oyoqlari yerga mixlanib qolgandek.

-Aron?)-qayta chaqirdi Yoongi

-Ha..?)-Aron avvalgi gaplarni eshitmagandek erkakga o'girildi

-Senda chindan ish chatoq, ishonaver)-Yoongi endi oddiy gap bilan qizni olib keta olmasligini bildi va Aronning bilagidan ehtiyotkorlik bilan tutdi. Hech qanday bosimsiz!

-Meni eshit!)-u qizning ko'zlariga tik qarab davom etdi

-Xozir seni uyinga olib boraman. Biroz dam olasan va o'zinga kelganingdan so'ng ishga qaytaverasan. Meni tushundingmi?)-Yoongi qizning javobini kutardi

-Yaxshi..)-Aronning esa qarshilik qilish uchun ham holi qolmagandi

-Yoongi gaplashib olsak..?)-komissar mashina tomon ketayotgan Aron va Yoongining oldiga keldi

-Qaytganimdan so'ng Komissar)-Yoongi aniq so'zladi va qizni mashina tomon yetakladi. Aron Yoongiga biroz tayangan holda edi

-Ammo muhum ish)-qistovga oldi Komissar

-Xozir..)-erkak Aronni mashina ichiga joylashtirgach, Komissarning oldida to'xtadi.

-Tinchlikmi?)-Yoongi

-Men aniqlashtirib olishim kerak, bino ichiga jasad olib kirilguncha xodimlar qayerda edi? Nega hech kim sezmadi?)-Komissar biroz jahl va alam bilan so'zladi

-Men ham shunga qiziqyapman. Aniqlasangiz xabar bering.)-Yoongi endi ketmoqchi edi Komissar uni qaytadan to'xtatdi

-Aron menga xatni berayotganda qotil chapaqay ekanini aytgandi.. Ammo u qayerdan bila qoldi?)-Komissar

-Aron rasman ishga qaytganda o'zidan so'rab olarsiz)-u yana mashinasi tomon ketayotgandi ammo birdan ortiga qaytdi

-Aronni uyiga tashlagach, tezda qaytaman. Ungacha jasadga ham voqea joyidagi izlarga ham tegmay turishsin)-Yoongi qat'iyat bilan tayinlagach mashinaga o'tirib, ko'zdan g'oyib bo'ldi

-Janob..)-dedi Komissarning yoniga yaqinlashgan xodim sekingina

-Hmm)-javob berdi komissar oddiy tovush bilan ko'zlari esa hali ham Yoongining ortidan tikilgandi

-Boshliq Kim, yuqoridagi havo quvurlarini tekshirishimizni aytdi)-xodim sukut saqlab, Komissarning javobini kutardi

-Men tekshirishimni istayapsanmi Minho?)-biroz jahl bilan ovozini balandlatdi Komissar. Uning tajang ahvolda ekanligi kundek ravshan edi

-Ammo Janob quvurlar..?)-xodim hali gapini yakunlamasdan Komissar pasr ammo bo'g'iq ovozda so'zladi

-Bilaman, Minho, o'sha quvurlar olib boradigan ikkita joy bor. Biri- bo'limning orqa tomoni bo'lsa, ikkinchisi- Yoongining xonasi!

Aron o'z uyi yoniga kelgach, o'sha parishonlik bilan mashina eshigini ochdi

-O'zing eplay olasanmi?)-dedi mashina ichidan Yoongi

Aron eshikni yopar ekan, Yoongiga qaradi. Yuzidagi charchoq bilan majburan tabassum qildi va:

-Ha..rahmat)-u mayda qadamlar bilan uyiga ravona bo'ldi

PovAron:

-Men nega o'zimni bunchalik yomon his qilyapman? Men detective man axir! Bundan avval ham jasadlar bilan ishlaganman, qotillik joylarida bo'lganman. Ammo xozirgi vaziyat biroz boshqacha... aynan menga yo'naltirilgan xat bo'lmaganda ehtimol hozir ham yaxshi bo'larmidim?

Aron og'ir qadamlari bilan uy eshigini yopdi va kirish xonasidagi divanga o'zini tashladi

-Jin ursin, charchadim..)-ko'zlarini yumgancha so'zladi U..

Shu payt Aron hali uyquga ketishga ulgurmasdan deraza oynasiga nimadir qattiq urildi

-JIN URSIN!)-birdan qattiq qo'rqib ketgan Aron joyidan sapchib turdi. Xona chiroqlari o'chiqligi qizni yanada daxshatga tushirdi. Biroz avval Aron juda charchaganini bahona qilib chiroqlarni yoqmagandi

-Kim bor?)-qo'rquv bilan pichirladi Aron. U biroz balandroq gapirsa qarshisiga kimdur chiqib kelishidan qo'rqardi.

U qo'liga stol ustidagi gul tuvakni oldi

Va nafasini yutgancha oshxona tomon yurdi.
Aronning tuvak ushlab olgan qo'li hamon qaltirar, ammo qiz o'zida jur'at topib yurishda davom etardi

-Menda qurol bor!)-baqirdi Aron daxshat ichra. So'ng qo'lidagi tuvakni mahkam siqib qo'ydi.

Oddiy tuvak "qurol" bo'la olmasligini bilgan Aron ich-ichidan shu yolg'onga ishongisi kelardi.

Oshxona oldidagi oynaga yaqinlasharkan, ko'zlari kosasidan chiqib ketay derdi

Derazaga qon sachragandi.
Undan ham daxshatlisi - derazaga urilgan qush o'sha zahoti o'lgan, bo'ynida esa qonga bo'yalgan qog'oz osilgancha turardi

-Ming lanat...)-ko'ziga yosh to'lgan qiz pichirladi

Aron yana harakatsiz qoldi.

Qo'llari kuchliroq titradi va qo'lidagi tuvak sirg'ala boshladi.
Buni sezgan Aron tuvakni sekin stol ustiga qo'ydi va deraza tomon o'girildi.
U o'ylardi.. derazani ochgandan so'ng nima bo'ladi? U xavfsizmi?

Aron o'zini qo'lga olib, titrayotgan qo'lini deraza tutqichiga uzatdi. Bir zum qushning jasadiga qarab turdi va asta derazani ochdi

U avvaliga hech bir harakatsiz qotib turdi. Ko'zlari esa o'lik qushdan uzilmasdi. So'ng biroz ichidagi qo'rquvni yengib qush bo'ynidagi xatga qo'l cho'zdi.

Ixcham qog'oz..

Va undagi atiga ikkita jumla qizning yuragini battar qo'rquvga soldi

"Hayrli tun"

Aron qog'ozning unisi tarafini ham o'girdi ammo bundan boshqa narsa topa olmadi. Qotil shunchaki Aronga- qonli "tilak" qoldirgandi xolos...

Erta tong

Tong sahardan mahkamaga tashrif buyurgan Aron yana e'tibor markaziga tushib qolgandi. Sababi uning uyqusizlikdan shishgan ko'zlari va so'lg'in yuzi edi.

U katta bo'lim bo'ylab Yoongini qidirarkan, unga qaratilgan nigohlarga e'tibor qilmadi

-Hayrli tong detective)-qarshisiga chiqdi komissar

-Sizga ham komissar)-Aron xozir yuzi qanchalik tund ko'rinayotganini tahmin qilgach, lab uchida jilmaydi

-Tinchlik emasga o'xshaydi?)-dedi komissar ehtiyotkorlik bilan

-Yo'q, shunchaki yaxshi uxlay olmadim. Yoongi qayerda?)-so'radi atrofga bo'y cho'zgancha

-o'z xonasida..sizni kutayotgandik)-komissar

-Menimi? Yaxshi..)-Aron va komissar birgalashib xona tomon yurishdi va ogohlantirmay xonaga kirishdi

-Aron?)-so'radi Yoongi qosh chimirib. U Aronni uyida dam olyabdi deb o'ylagani tabiiy xol

-Nega hayratlanasan?)-Aron kelib kursiga o'tirdi va komissarga qaradi

-Nega meni kutayotgandingiz, komissar)-qo'llarini ko'ksiga birlashtirish barobarida gapirardi

-kecha bir narsa tufayli uxlay olmadim detective. Siz kecha menga xatni uzatayotib, qotil chapaqay ekanligini aytdingiz. Xo'sh, nega bu xulosaga keldingiz o'zi?)-komissar

Aron tushuntirish kerakligini payqadi.
U ko'ksiga birlashgan qo'llarini bo'shatdi va Komissarga chuqur tikildi

-Men detectiveman. Bundan avval ham shunday xatlar bilan ro'baro' kelgandim. Bu tahmin Komissar)-Aron juda yengil qilgan javobi konissarni qoniqtirmadi chog'i yana savol berishga tushdi

-Menga aynan nega bu tahminni qilganingiz qiziq!)-o'z savolida turib oldi U

Aron xo'rsindi va o'rnidan turdi

Ular yonida turgan oq monitor oldiga keldi va qo'liga qora rangli marker oldi. So'ng chap qo'lida yoza boshladi.
Uning xatlari notekis va tushunarsiz edi. Yozib bo'lgach, qarshisidagi erkakga yuzlandi

-Odatda inson o'zi o'rgangan narsada mukammal bo'ladi. Men o'ng qo'lda yozaman, shuning uchun chap qo'lda yozish men uchun noqulay. Yozuvimda esa o'ng tomonga og'ishlik bor. Qotilning nega aynan chapaqay ekanligi borasidagi tahminimga kelsak..)-Aron bir muddar jim qoldi va qo'lini cho'ntagiga olib bordi.

U qo'liga kichik qog'ozchani oldi.
Kecha, o'lik qush orqali jo'natilgan xabar..

Aron o'zini yo'qotib qo'ymaslik uchun chuqur nafas oldi va qog'ozni ko'rsatdi

-Qotilning yozuvida esa chap tomonga og'ishlik bor. Tahminimcha u bu xatni- o'ng qo'lida yozgan. Avval hech ishlatmagan qo'lida xat yozish unga ancha og'ir kelgan bo'lishi ehtimoldan holi emas ammo shuni aniq aytamanki, agar u bu kabi xatlarni ko'proq yozganida yozuv bunchalik notekis bo'lmasdi. Normal odam chap qo'lda yozganda shunday egri va notekis yozuv paydo bo'ladi, chapaqaylarda esa aksi!)-Aron gapini yakunlagach bir Komissar Hong ga bir Yoongiga qaradi

-Bu yangi xatmi?)-qog'ozni qo'liga oldi Yoongi

-ha.. kecha tunda qotil yozib qoldiribdi)-Aronning tanasi uvushdi

-Tunda? Nima sen qotilni ko'rdingmi?)-yanada havotir bilan so'radi Yoongi

-Yo'q, kecha sen ketganingdan keyin derazaga bir qush kelib urildi. Uning bo'ynida esa shu xat bor edi)-sokin ovozda gapirdi Aron

Komissar qoshlarini chimirdi

-Qush orqalimi?)-komissar

-ha..

-Bu odatiy qo'rqitish emas... Kim qilgan bo'lsa, ruhiy bosim o'tkazishni yaxshi biladi)-biroz o'ychan ammo qat'iy ohangda gapirdi Komissar Hong

-agar qush orqali bergan bo'lsa u senga juda yaqin...)-havotir bilan pichirladi Yoongi Aronga eshitilarli darajada past ovozda

-shundan havotirda edim..)-Aron yana ko'zlarini bir nuqtaga tikdi

-demak, endi uyingiz ham xavfsiz emas ekanda detective?)-komissar

-hayronman)-Aronning qisqa javoblari ahvoli hali ham yaxshi emasligini anglatardi

-nega xatda faqat "hayrli tun" degan?)-tushunolmay so'radi Yoongi

-U men bilan ruhan o'yin olib boryapdi... demak, U- men uchun "kimdir")-Aron shu payt ko'zlarini nuqtadan uzib, Yoongiga qaradi

Xonaga sukunat cho'kdi.

Hech kim javob bermadi.
Hatto Komissar Hong ham Arondan ko'z uzmadi.

Qotil kundaligi

<-Bu mening o'yinim. Unda esa kartalar tez ochilmaydi. Men so'nggi kartani tashlaganimda mag'lubiyatingizning yakuniy hukmi — o'lim bo'ladi>

6-chapter

Yana o'z ish o'rniga qaytgan Komissar o'zgacha yengillik his etdi.

Avvalgidek bo'lim ichiga kirib borar ekan, bu safargi qadamlarda o'zgacha halovat va taskin bor edi.

Avvallari qat'iyat ufurib turadigan komissarning jiddiy yuzida bugun ajib shodlik va tabassum hukmron edi. U yonidan o'tgan har bir xodimga alohida e'tibor qaratar va lab uchida jilmayib qo'yardi.

-Hayrli tong ser..)-ortdan kimningdur yoqimli ammo biroz sho'x ovozi eshitildi

Ha, bu komissarning sevimli yordamchisi Kim Taehyung

-Senga ham Kim)-unga ham jilmayib qo'ydi komissar ammo o'z stoli tomon harakatini to'xtatmadi

-Yana sizni o'z o'rningizda ko'rayotganimdan xursandman)-ko'zlari porlagancha javob qildi yordamchi

-O'zim ham bundan mamnunman)-komissar o'z kursisiga cho'kdi va ko'zlarini yumdi

-Janob, sovuq qahva istaysizmi? 3 qoshiq shakar solinganidan?!)-shu gapdan so'ng xonada ikkisining ham qah-qah urgan ovozi yangradi

-Voy sen yaramas!)-hali ham kulgancha yordamchisiga o'girildi

-istamaysizmi? Axir bu sevimli qahvangiz-ku)-Taehyung battar mazahlay boshladi. Bugun boshlig'ining kayfiyati chog'ligi uning erkin so'zlay olishiga sharoit yaratgandi

-Bo'ldi Tae, ishga qayt)-yuziga yana jiddiy niqobini taqqan komissar e'tiborini stoldagi hujjatlarga qaratdi

-Yaxshi..)-Taehyung esa shunchaki xonani tark etdi

-Hey Yoongi, sen komissar Hong bilan do'stlashib oldingmi?)-ishdan tashqari mavzuda so'radi Aron

-Yo'q, aslo! Nega birdan bunday hayolga bording?)-Yoongi tabassum qilish o'rniga jiddiy so'zlardi. Xuddiki bu savol unga umuman yoqmagandek

Aron oyog'i bilan yerga bir nimalar chizardi...

Va lablarini sekin harakatga keltirib sekin gapira boshladi

-O'sha kuni sudda...)-u bir deganda Yoongiga qarab mazaxlash ifodasi bilan jilmaydi

-Sen uni yonini olding-ku!)-dedi Aron qiqirlab

-Hechamda! Men shunchaki holisona fikr bildirdim. Uni hali ham jinim suymaydi!)-qat'iyan ta'kidladi Min

-Bas qilsangchi, axir o'sha kuni uni qamoqdan ozod qilish uchun ancha mehnat qilding)-qiz yana avvalgidek kuldi

-bo'ldi qil Aron. O'sha mijg'ov komissar haqda eshitishni istamayman)-u endi gapini yakunlagandi ham-ki, ortidan kimdir qo'shildi

-Mijg'ovmanmi Min?)-dedi komissar bo'g'iq ovozda

Yoongi va Aron birga ortga o'girilishdi. Yoongi hanuz sovuq qiyofasini saqlab qolgan ammo Aron biroz avval miriqib kulayotgan yuz ifodasini yashirish uchun tirishardi

-Men haqiqatni gapiraman aybga buyurmang Komissar!)-u hali hanuz jiddiy ohangda gapirardi

-Rahmat...)-birdan komissarning og'zidan chiqqan minnatdorlik Aronni ko'zlarini kattalashishiga sabab bo'ldi. Yoongi esa biroz qoshlarini chimirdi. "Nima uchun?" degandek.

-O'sha kuni.. to'g'risi hech kim menga ishonmaganini ko'rib, juda qattiq ezildim. O'sha qo'lqoplar qanday borib qolganini bilmaymanu lekin o'zimni oqlashga biror dalil keltira olmaganim juda alam qildi. Va ayni o'sha vaziyatda meni "mijg'ov" deb hisoblaydigan odam menga nisbatan samimiy ishonch bildirganidan juda ta'sirlandim. Shuning uchun rahmat Min)-u yana samimiy jilmaydi va ko'zlarida tashakkur belgisi izhor bo'ldi

Yoongi biroz o'ng'aysizlandi

Sababi hozir o'zi "mijg'ov" deb atagan shahs oldiga rahmat aytish uchun kelgandi. Ammo Yoongi kechirim so'ray olmasdi. Uning g'ururi hech qachon bunga yo'l qo'ymagandi..

-O'sha paytda meni majburlashsa ham seni aybdor ekanliginga ishona olmasdim. Shuning uchun o'z ichki hislarimni aytdim xolos)-ko'zini Komissardan olib qochib gapirdi. U xatto komissarga qarashga ham botina olmayotgandi...

-Bu ishonchni qadrlayman.. Sizga ham tashakkur Aron. Endi esa ekspertiza xonasiga ketishim kerak)-u qo'lini cho'ntagiga solgancha ortiga o'girildi

-Va.. sen unchalik ham mijg'ov emassan..)-dedi erkak ortida Yoongi

-buni kechirim sifatida qabul qilaman!)-komissar ortga qayrilmay balandroq ovozda gapirdi va yo'lida davom etdi

-Undan uzr so'rashing kerak edi)-koyigan ohangda dedi Aron

-bunga odatlanmaganman!)- Yoongining javobi esa doimgidek qisqa va bepisand chiqdi

Uni o'zi buni tan olmasada komissar va Yoongi o'rtasidagi munosabat ancha iliqlashgandi.

Komissar Hong endi ekspertiza xonasiga yaqinlasharkan birdan mahkama tashqarisidan kelgan baland Sirena tovushidan cho'chib tushdi. U alanglab atrofga qaradi. Kimdir mahkama ichiga o'rnatilgan ogohlantiruvchi signalni ishga tushirgandi. U ekspertiza xonasini esdan chiqgancha yugurib majlis xonasiga yo'l oldi.

Eshikdan shoshib kirgan komissar allaqachon hamma shu yerda ekanligini ko'rdi

-Tinchlikmi?)-u o'pkasidagi betartib havoni tashqariga chiqardi va qaytadan chuqur nafas oldi

Xonadagi odamlar esa negadir havotirdanmi yoki qo'rquvdan, ranglari bo'zarib ketgandi.

Komissar shuni angladiki, u muhim voqeani o'tkazib yuboribdi.

-Komissar bunga qarang..)-dedi Aron komissarni o'z oldiga chorlab

Komissar eshik tutqichini qo'yib yubordi va Aronga yaqinlashdi. "Jin Ursin!"- beihtiyor baqirib yubordi U..

Qarshisida daxshatli manzara turardi.

O'z bo'limlarida ishlovchi yosh ayol.
U allaqachon murdaga aylangan
Eng qo'rqinchlisi esa ayolning chap yelka qismidagi o'yib yozilgan "Find me" yozuvi ustida qotilgan qolgan "kichik xat" bor edi

Komissar endi angladi
Nega hamma bo'zdek oqarib ketganini va tili aylanmay qolganini

-Qotil chapaqay ekan..)-Aron qo'lidagi notekis yozuvda yozilgan qog'ozchani komissarga uzatib, o'z tahminini aytdi. Yozuv chindan g'alati edi. Xuddiki buni yozgan odam avval hech bu qo'lida yozmagandek..

Komissar hech narsa demay xatni oldi.

Xatda

<-Ho'sh detective endi "Find me" yozuvi to'liq bo'ldimi? Yoki yana kimningdur bosh suyagiga o'z ismimni yozib qoldirishimni kutasizlarmi?>

Mr. Damian

Xat shunday yakun topgandi.

Komissar atrofga qaradi
Hamma jim!
Hech kim hatto ortiqcha nafas olmayapti

-Bu ayolning ismi nima edi?)-nihoyat tilga kirdi Aron ammo avvalgidek tirishqoq va sovuq ohangda emas, mutlaqo havotir va hayrat bilan gapirdi

-Eunchae...)-asta javob qildi kichik yordamchi Kim

-Menga ham to'liqroq tushuntirib berasizlarmi?)-komissar sabrsizlangancha so'radi. Ular sal avvalgi voqeadan so'ng ancha o'zlarini qo'lga olishgan ammo hali ham shiddat bilan ishga kirishadigan ahvolda emasdilar

Hamma odatdagidek jim edi
Yoongi chuqur xo'rsingach, komissarga o'girildi

-sal oldin biz tashqaridagi jasad bilan shug'ullanayotgandik. Birdan sirena chalindi. Tabiiyki hammamiz majlis zaliga kelishimiz kerakligini fahmladik. Ammo kelganimizda... murda shu yerda.. shu stol ustida yotardi. Jin ursin! U bizga shu qadar yaqin keldi. Kuppa kunduz kuni hammaning ko'z o'ngida.. hech qanday shubha tug'dirmay!)-Yoongi ortiq gapirolmadi. Uni ayni damda juda jahli chiqar va o'zini bosolmasdi. Qanday qilib shuncha jumboqni yechishga aqli yetgan politsiyachini aldashdi? Bu uning g'ururiga qattiq zarba bergandi.

-Buni istamasakda tan olishimiz kerak... qotil oramizda.)-sekin havotir bilan gapirdi komissar

-Va u xatida aynan meni eslab o'tdi!)-hali ham ko'zini bir nuqtadan olmagan Aron pichirladi

Ehtimol, u qo'rqayotgandur yoki havotirda edimi, ko'zlarini pir-piratmay bir nuqtaga qaragancha qolgandi

-Xonim...)-dedi yumshoq ohangda kimdir

Aron yuzini yuqoriga ko'tardi.

Taehyung qo'lidagi qahvani unga uzatdi va sekin jilmaydi. Uning tabassumida o'zgacha taskin bor edi. Xuddi "hammasi yaxshi" degandek...

-hech narsani o'ylamaslikka harakat qiling..)-u Aronga qahvani uzatarkan qo'shimcha qildi

-hech bo'lmagandi bir necha daqiqalarda..)-uning bu samimiyligi Aronga tasalli berardi

Yoongi o'z hayollarida:

-Qayerda xato tahmin qildim? Men shunchaki binoning orqa tomonida edim xolos! Ammo qanday qilib jasad bu yergacha keldi? Men aqldan ozaman Jin Ursin! Agar biz tez orada uni topmasak, u aytayotgan "o'z ismini chizadigan bosh suyagi" meniki bo'lishi mumkin.

Qotil kundaligi:

-Men nafaqat boshqaruvchiman balki qasoskor ham menman! Meni yo'q qilish sizlar o'ylaganchalik oson emas, chunki meni "Qotil" qilib siz shakllantirdingiz. Endi esa o'yin qoidalarini men tuzaman.

5-chapter🔪

Katta politsiya mahkamasi va uning orqa qismiga yig'ilgan olomon... o'rtada esa vaxshiylarcha o'ldirilgan navbatdagi marhuma...

-Endi u haddan tashqari yaqin keldi!)-pichirladi Aron

Shu payt uning oldiga Yoongi yaqinlashdi

-Aron.. menimcha men bir narsani aniqladim!)-Min

-aynan?)-Aronning qoshlari orasiga chiziq tushdi

-hammani majlis xonasiga yig' men o'sha yerda tushuntiraman.)-endi uzoqlashmoqchi bo'lganda Aron uni to'xtatdi

-Menga aytsang yetarli emasmi?)-Aron

-Yo'q Aron. Buni hamma bilishi lozim!)-u shoshib bo'lim ichiga kirib ketdi

-Atrofni to'liq tekshiring hech qanday mayda narsa e'tiboringizdan chetda qolmasin!)-bor ovozi bilan baqirgancha buyruq berdi boshliq Kim Namjoon

-Oh Janob ehtiyot bo'ling..)-dedi kichik yordamchi Kim havotirlanib

-Nima bo'ldi? Nima bu?)-dedi oyoq ostiga qarab

-Bu yerda shisha siniqlari bor ekan..)-sekin yerga engashgan kichik yordamchi gapirdi va shishani yig'ib olmoqchi bo'ldi

-Oh..)-birdan u qo'lini kesib ketgan siniqni yerga otdi

-ahvoling yaxshimi?)-havotirlanib bilagidan tutdi Aron

-Rahmat xonim yaxshi.. shunchaki biroz chuqur kesildi..)-u qonayotgan qo'lini ikkinchi qo'li yordamida mahkam qisgancha o'rnidan turdi

-Ahh ahmoq, shuni ham eplay olmadim..)-u biroz alam bilan kuldi va Aronga yuzlandi

-Shifokor xonasiga boraman)-kichik yordamchi yengil tabassum qildi va u ham bo'lim ichiga kirib ketdi

MAJLIS XONASIDA

-Biz seni kutyapmiz Min)-boshlashga ishora qildi Aron

Yoongi katta monitor oldiga keldi va monitorda shu paytgacha o'ldirilgan jasadlar rasmi paydo bo'la boshladi.

-Shu paytgacha uyushtirilgan 5ta qotillik! Bir xil yo'nalish! Bir xil usullar va Qotil ham Bitta!)-biroz jim bo'ldi Min

-Buni bilamiz Min! Sen bizga biz bilmaydigan narsalarni aytmoqchi eding?)-sabrsizlangancha so'radi Aron

-Men ulardagi bog'liqlikni fahmladim!)-Yoongining ovozi mardonavor yangradi

Hamma birdan unga qarab qoldi. Axir ular bosh qotirayotgan jumboq shu edi-da! Va bu sirni shunchaki yangi kelgan xodim ochib berayotgandi..!

-Ularning ismlari!)-Yoongi gapini tugatgach, qarshisidagilarning yuzlarini ko'rish uchun boshini ko'tardi

-Hazillashyapsanmi?)-jiddiy ohangda so'radi qiz

-qanday qilib ismlar sabab kimnidir o'ldirish mumkin? Yoki nima u o'zi yoqtirmaydigan ismlar ro'yhatini tuzadimi?)-kinoya bilan gapirdi U..

-Hali ham anglab yetmapsizda.... yaxshi unda o'zim to'liqroq ma'lumot beraman!)-u qo'lidagi ko'rsatgich tayoqchasini monitordagi birinchi jabrlanuvchi rasmiga to'xtatdi

-Bu qizning ismi "Fiona")-dedi va tayoqchani ikkinchi jasad tomon surdi

-Bu esa "Im Suryeon")-tanishtirgach tayoqcha uchinchi jasad tomon harakatlandi

-Navbatdagi qotil "o'lja"si esa "Nam Inhae" va to'rtinchi murdaning ismi "Dal Mari")-u tayoqchasini so'ngi murda tomon yurgizgach, og'ir xo'rsindi

-Va bugungi qotillik qurboni "Min Sue")-u shundan so'ng jimib qoldi. Ehtimol, Detective va boshliq gap ma'nosini chaqishdi deb o'ylagandi ammo aksincha, ular hanuz ahmoqqa qaragandek qarab turishardi

-Jin ursin, haliyam yetib bormadimi?)-qizishdi Yoongi

-Men avval ham so'ragandim, nima o'zinga yoqmagan ismga ega bo'lgan odamni o'ldirasanmi? Sen aytayotgan narsa hazldan boshqasi emas!)-birdan baqirib yubordi Aron

-Aron...!)-tishlari orasidan vishillagancha gapirdi Yoongi. U o'z jahlini bosishga urinardi

-Qurbonlar ismlaridagi bosh xarflarni ol! Ho'sh, nima kelib chiqyapti?)-u savol bilan yuzlanib turarkan, Aron o'ylanib qoldi.

U haddan tashqari jim edi.

Atrofdagi barcha undan bir so'z kutarkan, nafas tomoqlarda yo'qolib ketayotgandi

Birdan u qoshlarini chimirdi. Xuddi bir narsani fahmlagandek.

Va gapirish uchun lablarini yengil qo'zg'atdi. Shu on u barchaning e'tibor markazida edi.

-Fiona: "F", Im Suryeon: "I", Nam Inhae: "N", Dal Mari: "D", Min Sue: "M"...)-va u yanada chuqurlashdi

-Find me!)-past ovozda ammo tahdidli ohangda pichirladi Aron

-Barakalla!)-nihoyat ichidagini tushuntirishga musharraf bo'lgan Yoongining yuzi yorishdi

-Biz shu paytgacha bekorchi narsalar bilan vahtimizni sovurdik! "Qotil qurbonlar uchun kim?" degan savolga javob qidirdik. Ammo savoldi biroz o'zgartirishimiz kerak edi... "Nega aynan ular?" Mana endi ishga yanada chuqurroq kiramiz...)-Yoongi Aronga o'girildi ammo qiz hali ham voqea ta'siridan chiqib ulgurmagandi...

-Agar "Find me" yozuvi yakunlanmaganini hisobga olsak, qotilning keyingi qurboni "E" ismli ayol bo'ladi...)-yanada havotir bilan pichirladi Aron..

Next day

Aron mahkamaga ancha avval kelgan va ko'proq vahtini qurbon tanasidagi dalillarni topishga sarflayotgandi

-Janob Yu, o'zingiz o'ylab ko'ring, axir qanday qilib Qotil hech qanday iz qoldirmasligi mumkin? Xatto arzimas iz bo'lsa ham?!)-Aron

-Men ham shunga hayronmanda, detective! Axir men ekspertman. Ish faoliyatim davomida juda ko'p qotilliklarga guvoh bo'lganman ammo bunaqasini endi ko'rishim!)-biroz asabiy gapirgach, yana murdaga tikilib qoldi

-Bo'ynida bo'g'ilish izi bor... Yana o'ng qo'lidagi ko'rsatkich barmog'i ham shishgan...Aftidan, qo'lida uzuk bo'lganga o'xshaydi.. uzuk barmog'iga tor kelgani uchun o'zidan aniq iz qoldirgan. Uni kim yechib olgan bo'lsa ham buni osonlik bilan uddalay olmagani aniq!)-Ekspert

-barmoq.. barmoq atrofini yaxshilab tekshiring. Ehtimol, iz topilar?)-u ishga berilib, marhumaning oldiga cho'kdi.

Janob Yu qo'lidagi kattalashtiruvchi oyna bilan jasadni sinchiklab qaray boshladi. Shu payt o'rtaga o'lik sukunat cho'mdi. Ular shunchalik jim edilar-ki, xatto nafas olmayotgandek tuyulardi.

-Oh..)-birdan xo'rsindi Janob Yu.

-Shoshmang...?)-u buyruq ohangida gapirdi xuddiki "Aronning nafas olishi ham unga halaqt qilayotgandek" Bir on Aron nafasini ushlab turdi.

-Bu nimasi?)-Janob Yu qo'lidagi "oyna" ni Aron tomonga yaqinlatdi

-Qarang detective!)-ekspert ko'zlarini mahkamroq qisdi

-Bu yerda begona iz bor!)-Aron javobdan bir qadam oldinga siljidi. Ko'zlarida umid va g'alaba uchqunlari chaqnadi... Axir nihoyat arzimas bo'lsa ham iz topilgandida

-Tezroq tekshiring maylimi? Umuman kuta olmayman!)-u shunday deb qo'llarini peshonasi uzra aylantirdi

PovAron:
-Bu safar qotil bizga ancha yaqin. Ammo nimani isbotlamoqchi shunga hayronman? Bizga shu qadar yaqin kelib, o'zini qanday panada tuta olyapdi? Buning ortida qanday mavhumlik bor o'zi? Bu aqlli Qotil mening detective degan nomimni sharmanda qilyapti. JIN URSIN!

Ekspertiza xonasi

Havotir sabab bir joyda tura olmayotgan Aron xona o'rtasida u yoqdan bu yoqqa tinmay harakatlanardi. U o'zini bosishga qancha harakat qilmasin miyyasidagi eng noxush fikr unga aslo tinchlik bermasdi. "Agar qotil oramizda bo'lsachi?"

-Detective!)-chuqur ammo past tovushda gapirdi Janob Yu

- Ekspertiza xonasiga xatto kirish taqiqlangan ammo siz u yoqdan bu yoqqa yurib xonamni changityapsiz! Agar shunday bezovtalanishda davom etsangiz xonada chiqarib yuborishimga to'g'ri keladi)-u Aronni qayta ogohlantirgach, o'z ishiga sho'ng'idi. Ekspert Yu asosan o'zi yolg'iz ish olib boradi va xonasiga kirishga hech kimga ruhsat bermaydi. Sababi U- ish vaqtida chalg'imaslikni istaydi. Ammo bugun vaziyat biroz boshqacha. Aron bu ishga yollangan "maxsus detective" bo'lganligi va xonaga kirish uchun astoydil ruhsat so'raganligi uchun Ekspert yo'q deya olmadi.

-Aniqladingizmi?)-ekspertga yaqinlashdi Aron. Ammo avvalgidek shovqin qilib emas mutlaqo sokin ohangda edi.

-Halicha yo'q.. bu ish siz o'ylagandek oson emas.)-javob qildi ekspert boshini ham ko'tarmay

-Qiziq...)-so'z boshladi ekspert birozdan so'ng. Ammo uning so'zlari yakunlanmasdi.

-Hmmm...)-yana tovush chiqardi ammo fikrini to'liq yakunlamadi

-G'alati..)-dedi u va boshini Aron tomon burdi

-Jasadni topilgani haqda birinchi kim xabar qildi?)-xotirjam tarzda so'radi erkak

-Haligi... ha, kichik yordamchi Kim Taehyung. Uni taniysiz, doim tabassum qiladigan yosh yigitcha)- yordamchi Kimni eslagan Aron beihtiyor yuziga tabassum oldi

-Undan so'rab ko'ring detective, jasadni ko'rgan paytda qo'lidagi uzukka ko'zi tushmadimikin?)-yumshoq gapirdi erkak va xona eshigini ayol uchun ochib berdi

-Endi esa meni yolg'iz mulohaza yuritishimga qo'yib bersangiz..)-ekspert Yu nim tabassum qildi

-Oh ma'zur tuting, sizni ovora qildim. Omad tilayman Janob Yu)-Aron ham javoban tabassum qilgach xonani tark etdi

-Taehyung qayerda?)-duch kelgan xodimdan so'radi Aron

-Oshxonada bo'lsa kerak yana qayerda bo'lardi)-javob qilgach ishida davom etdi xodim.

-kichik yordamchi Kim..?)-biroz past ammo jonli tovush chiqardi Aron

-Oh.. Hayrli kun xonim!)-o'sha yorqin tabassumini hadya etgancha jilmaydi Taehyung

-senga ham.. qo'ling ancha yaxshimi?)-biroz havotir aralash so'radi va uning qo'llariga qaradi

-nega bog'ichni olib tashlading?)-havotirlanganini aniq ko'rsatdi Aron

-tashvishlanmang, men yaxshiman..)-bosh irg'adi va davom etdi

-odatda, yaralarim tez bitadi. Xavotirlanishga xojat yo'q)-u butunlay yengil va beparvo gapirdi

-Tushunarli.. ha, sendan bir narsa so'ramoqchi edim)-qiz maqsadga o'tdi
Taehyung esa "bemalol, eshitaman" degan nigoh bilan qarab turardi

-kecha tunda jasadni topganingda qo'lidagi uzukka ko'zing tushmadimi?)-Aron

-o'ng qo'lida uzuk bor ekanmi? Aslida, bilmayman xonim, eslay olmayman. Men shunchaki, qo'rqib ketdim va sizlarga xabar berish uchun yugurdim. Bu kabi mayda detallarga ahamiyat bermadim)-yelka qisgancha imo qildi U

-qahva ichasizmi?)-so'radi mayin ohangda

-yaxshi tayyorlayman)-u yana taklif kiritdi

-Oh yo'q demasdim, bu ish ancha toliqtiradi...)-Aron ham taklifni qabul qilgach, yengil tabassum qildi

Kechgi vaqt, Sud zali

Sudya kelishi bilan "sud ochiq deb e'lon qilindi" O'rtada turgan Aron qo'lidagi voqea joyidan topilgan dalilni ushlab turardi. Qarshi tomonga esa ayblanuvchi Komissar Hong Jeonghan keldi. Uning ko'zlarida umidsizlik yaqqol ko'rinardi. Ammo u o'zini taslim bo'lgandek ko'rsatishni istamasdi. U boshini yuqoriga ko'targan va o'ziga ishongan qiyofada turishni ma'qul ko'rdi.

Zalda esa unga dalda berayotgan atiga faqat ikki kishi bor edi -Idora Boshlig'i Kim Namjoon va kichik yordamchi Kim Taehyung.

-Marhamat, detective Aron. O'z dalillaringizni va shubhalaringizni ochiqlang)-so'z navbatini berdi Sudya

-Muhtaram Sudya Janoblari, aslida qarshimdagi komissarga nisbatan hech qanday yomon niyatim yo'q xatto u bu ishga umuman aloqador emasligini ich-ichimdan tasdiqlayman! Ammo o'zimiz istamagan xolda unga tegishli bo'lgan buyumni topdik. Ming afsus, ammo buyum o'ziniki ekanligini komissar tasdiqladi...)-u Sudyaga yaqin kelib qo'lidagi qo'lqoplarni topshirdi

Bir muddat dalil sifatida taqdim etilgan qo'lqoplarga qarab turgan Sudya qoshlarini yuqori ko'tardi.

Aron esa o'z joyidan turib kuzatardi.

Shunda Sudya qo'lidagi buyumni stolga yengil tashladi

-ayblanuvchi Hong Jeonghan! So'z navbati sizga!)-Sudya indamay boshini ayblanuvchi tomon burdi va uning so'zlarini tinglay boshladi

-Meni hech narsadan xabarim yo'q! Avval ham aytgandim xozir ham aytaman, "Men politsiya bo'limiga insonlar hayotini asrash uchun qo'shilganman! Ularni jonini olish uchun emas!")-u qat'iy ohangda gapirgach, xona ichida so'zlari aks-sado berdi

-Kechirasiz..)-suhbatga bevosita aralashdi Yoongi va asta ta'zim qildi

-Janob Sudya, bilaman qo'lingizdagi dalil oldida bizning ichki sezgilarimiz ahamiyatsiz ammo men ham Janob Hong kabi nufuzli odamni bu kabi chirkin ishga qo'l urishiga ishonmayman. Men holisona fikr bildiryapman, qolaversa komissar mening qadrdonim ham emas! Ammo shuni aytamanki, bu ish juda murakkab. Oddiygina qo'lqop yetarli emas!)-Yoongi indamay yana o'z o'rnini egalladi.

Komissar esa ishonqiramay tikilib turardi. Axir yangi kelgan paytidan boshlab bir-birini suymagan ikki erkak xozir tarafkashlik qilayotgandi.

Butun zalda shovqin ko'tarildi. Barcha bir ovozdan "Komissar bunday qilmaganini" ta'kidlardi. Shunda Sudyaning yog'och bolg'achasining qattiq urilgan zarb tovushi butun xonani egalladi.

-Komissarning advokati taqdim etgan dalillar juda kuchli edi! Komissarning alibisi bor, qolaversa qo'lqopda ham komissarga tegishli iz yo'q. Shunchaki, marhumaning qoni surtilgan. Bu yetarli emas! Shunday ekan, xoziroq Komissar Hongni qo'yib yuborishga majburmiz!)-jarangdor ovozida ta'kidladi Sudya va sud o'z nihoyasiga yetdi.

-Jin ursin!)-o'ziga eshitilarli qilib pichirladi kimdir. Uning ohangidan ishlari yaxshi ketmayotgani yaqqol sezilardi....

-Janob chekasizmi?)-o'z bo'limiga yetib kelgan komissarga yuzlandi xodim

-O'zimniki javonda edi... bir daqiqa..)-u ustki kiyimining ichki cho'ntaklariga qo'l yugurtirdi ammo o'ylagan narsasini topa olmadi chog'i yuzini burushtirdi

-Lanat bo'lsin! Javon kaliti qamoqxonada qolgan shekilli)-jahl bilan xo'rsindi u

-menikidan cheka qolmaysizmi?)-qayta taklif kiritdi xodim

-yo'q Taehyungni chaqir unda bo'lishi kerak edi..)-u xafsalasiz gapirgach, ko'zlarini yumdi.

2hafta davomida endi ozodlikni his qilayotgandi.

Yengil shabada yuziga urildi va kipriklarini harakatga keltirdi.

U chuqur nafas oldi. Ikki haftadan beri ilk bor ozodlik havosi o'pkasini to'ldirayotgandi

<-Sizlarni doim kuzataman va keyingi harakatlaringizni belgilayman xuddi ustingizdagi Shoh kabi! Sizlar esa meni to'xtatish uchun so'ngi nafasingizni ham qurbon qilasiz... mening qo'llarimda..>

4-chapter

Sovuq pichoqni ushlab turgan Aron yuzlarini burishtirdi va Yoongiga qayta yuzlandi.

-Barmoq izlari yo'qmi?)-so'radi u talabchan ohangda

-Afsus.. u juda toza ishlaydi. Bu kabi arzimas xatolar u uchun emasdek...)-javob qildi Yoongi xo'rsinib

-Marhumani ko'rmoqchiman. U qayerda?)-Aron jasad tomonga harakatlandi va marhumaning bosh tomoniga kelgancha, tikilib qoldi

-yana yozuvmi? Ammo jurnalistlar buni aytishmagandi?!)-Aron Yoongidan javob kutardi

-Biz aholini tinchini buzishni istamadik va bu "o'tmas pichoq" qotilligini oshkor eta olmadik. Har bir jasadda bu yozuv bor. "Find me!" Jin ursin!)-Yoongi yer tepindi

-Biz uni topishimizni istaydi ammo biror belgi bermaydi shundaymi?)-qizishdi Aron

Ularga bosh ekspert kelib qo'shildi

-Uni topishimizni istayotgan ekan nega ovora qiladi? Kelib aybini tan olsa bo'lmaydimi? Bu qonxo'r qachongacha odam o'ldiradi yana?)-yoshi 50 dan oshgan Janob Yu yuzidagi niqobini asta yechdi

-U o'yin o'ynayapti Janob! Berkinmachoq o'yinini!)-tishlari orasidan vishilladi Yoongi

-Ee jin ursin yosh bolalarcha o'yinini! Odamlar o'lyapti axir! Odam degan hayvondan farq qilishi kerak emasmi?)-jahl bilan so'zladi ekspert

-Janob qarab yuboring)-shu payt ortdan kichik yordamchining ovozi keldi. Ekspert shoshgancha u tomon bordi

-VOY JIN URGUR!)-qayta baqirdi U va sheriklarini chaqirdi

Yoongi va Aron jasad yoniga qayta yaqinlasharkan, ekspert Yu qo'lida kichik qog'oz ushlab olgandi

-Bu marhumaning og'zidan chiqti. Nimadir deb yozilgan ammo so'lak hisobiga yozuv xiralashibdi)-u qo'lidagi kichik qog'ozni Aronga uzatdi

-Bu yana nima?)-qoshlarini chimirdi Aron va o'qish uchun ko'zlarini biroz qisdi

-Damian...!)-past ammo chuqur ovozda gapirdi Yoongi

-Tahallusmi?)-so'radi Aron

-Shunday shekilli. Damian odatda Ispanlarga xos ism. Demak bu shunchaki tahallus emas, balki ismdir?)-Yoongi

-Endi o'yin ancha shiddatli kechadi Min! Bu ism haqida hamma ma'lumotlarni to'plang!)-butun jamoaga qarata gapirdi Aron

-sen esa..)-past ovozda Yoongiga yaqinlashdi

-Komissar Hong bilan biror aloqasi bormi yo'qmi shuni tekshir!)-Aron

tahminan 3soatdan so'ng

Aron stolidagi hujjatlar bilan band ekan oldiga yugurgancha kichik yordamchi Kim keldi

-Aron xonim, bizda bugungi marhumaga tegishli ma'lumot bor.)-xansiragancha bayonot berdi Kim

-ho'sh)-sabrsizlandi Aron

-bilasizmi.. aniqlashimiz bo'yicha, Dal Mari xonim Song-Sun to'dasi rahbari bilan ozgina muammoga duch kelgan. U 500 million won qarz olgan albatta, foizi bilan 3 oydan so'ng qaytarishga. Ammo to'da rahbari muddat tugagach unga bosim o'tkazgan. Bu hodisadan 3kun o'tib, Mari xonim vafot etgan...)-hech qayerda xato qilmaslik uchun yon daftaridan o'qib berayotgan Kim, ma'lumot tugagach asta boshini ko'tardi

-Xozirda bizda yana bir gumonlanuvchi paydo bo'ldi...)-Yordamchi Kim

-o'sha to'da rahbari bilan uchrashish kerak. Yoongi qayerda?)-u javobni kutmay xonani tark etdi

-Yoongi!)-qiz erkak tomon yaqinlashgach gapni cho'zmay maqsadga o'tdi

-Xoziroq tayyorlan. Song-Sun to'dasi qarorgohiga boramiz! U yerda Dal Mariga tegishli ma'lumotlar bo'lishi mumkin!)-dedi Aron

-yaxshi)-hech qanday e'tirozsiz rozi bo'ldi Yoongi va mashinaga chiqdi

Yo'lda

-o'sha to'da rahbari pul uchun qilgan deb o'ylaysanmi?)-so'radi Min

-Ehtimoldan holi emas! U suvdan quruq chiqish uchun ishni seriyali qotillikdek ko'rsatgan bo'lishi mumkin.)-Aron

-Yigiting bormi Aron?)-mavzuga butunlay zid bo'lgan savol bilan yuzlandi Min

-Nima?)-yuzini burishtirgancha ahmoqqa qaragandek tikilib turdi Aron

-Sevganing bormi?)-yana hech narsa bo'lmagandek so'radi Yoongi

-Yo'linga qara va jag'ingni yum!)-keskin javob qildi Aron

-Ilk ko'rishganimizda ancha muloyim mushuk eding..!)-mazax qildi Min

-Bas qil deganda to'xtashni maslahat beraman!)-Aron

-demak, mushukchaning tirnoqlari o'syapdi... yaxshi)-shundan so'ng ular ortiq gaplashishmadi...!

Manzilda

-shunchaki ichkariga kirib boramizmi?)-So'radi Yoongi

-ha yana nima qilamiz?)-Aron

-bu ularga yoqmaydi. Biz politsiyachimiz!)-Yoongi

-Qo'rqoq mushuk!)-u shunchaki mazaxlab, kirish eshigi tomon ketdi

Katta zirxli eshik ochilarkan, Aronning yuziga ichkaridagi temir xidi urildi. Xona ichi tashqaridan sovuqroq edi. Aron shahdam qadamlar bilan hech ikkilanmay odimlab borarkan, oldiga ikkita barzangi yaqinlashdi

-Kimsan oyimqiz?)-so'radi erkak yoqimsiz jilmayib

-Menga Song-Sun rahbari kerak!)-dedi Aron

-O' mana bu xonimchaga qarang. Shunchaki kelib, Janobimiz bilan gaplashmoqchi ekaningni aytsang o'tkazib yuboramizmi? Yong'oqdek kallang ichidagi aqlni ishlatmadingmi?)-u qizning peshonasiga barmog'ini endi tekkizmoqchi edi barmog'ini sovuq qo'l ushladi va bir deganda yerga yeqitdi.

-Voy sen lanati!)-dedi sherigi va Yoongiga qarshi xujum qildi

Ammo bunisi ham yerga chalqancha quladi.

-Demak, qo'l jangida mahoratlisan?)- savol bilan qaradi Aron

-ishkariga kiramizmi?)-kamtarlik bilan savolni javobsiz qoldirdi U..

Shu on ularning oldidan bir to'da barzangilar chiqishdi. Ular ikki jiftlikni o'rab olishar ekan Yoongi qizni gavdasi ortiga oldi va sovuq ohangda dedi:

-Bu yerda yomon niyatda kelmadik! Boshlig'ingiz Jeon bilan gaplashamiz va ketamiz!)-Yoongi

-boshlig'imizni ismini tilinga olishga qanday jur'at etasan Mishqi?)-dedi bo'yi pastroq yigit va Yoongiga tashlandi

Bu safar ham uni yerga qulatgan Min mardonavor qaddini rostladi va balandroq baqirdi

-JIN URGUR JEON QAYERDA O'ZI?)-shu payt og'ir qadam tovushlari eshitildi

-Baqirmasangchi, berkinmachoq o'ynaganim yo'q)-ortdan kelgan ovoz sovuq edi. Barzangilar bir deganda ta'zim qilishdi va shu xolatda qilt etmay turishardi

-Kimsizlar?)-Jeon sekin yaqinlashib markazdagi stulga o'tirdi

-Ismim Yoongi. Politsiyadanmiz)-Yoongi

-Politsiyani xush ko'rmasligimdan bexabarmisan?)-qoshlarini chimirdi o'rta yoshli, kelishgan Jeon

-Bir nechta savolimiz bor xolos)-Aron

-Juda jasur xonimcha... Men Seuldagi yarim hududni boshqaraman. Sizningcha, vahtimni yoqimsiz savollaringizga javob berish uchun sarflashga majburmanmi? Xatto hozir shu eshikdan tirik chiqib keta olasizmi yo'qmi buni ham bilmaysiz!)-Jeon

-Janob Jeon, men detective Aronman. Chindan bu yerga savol uchun keldik. Sizga qarshi chiqish yoki ortiqcha kavlashtirish uchun emas.)-Aron bir vaqtning o'zida ham muloyim ham buyruq ohangida gapirardi

-Yaxshi qani o'sha Jin urgur savolni bering!)-dedi Jeon kursiga qulayroq joylashib

Jeon bilan suhbatdan so'ng, kechki soat 21:40; Bo'limda

-Aron..)-eshikdan biroz bosh chiqargan Yoongi asta chaqirdi

-Oh kiraver)-Aron

-men biroz oldingi ish bo'yicha kirdim)-dedi Yoongi

-Komissar Hong ga tegishlimi?)-Aron

-Ha.. ammo aminmanki, bu ma'lumotlar seni xursand qilmaydi...)-u stolga yaqinlashib bir nechta qog'ozlarni asta qo'ydi

-Afsus..)-Aron chuqur nafas olib hujjatlarni ko'zdan kechira boshladi

Qog'ozda

Ism: Hong Jeonghan
Yosh: 32
Bo'limga qabul qilingan yil:2014 yil
Xizmatdan avvalgi hayoti: Ispaniyadagi Madriddagi uyiga 16 yoshida borgan va 4 yil mobaynida Jurispol akademiyasida ta'lim olgan. Keyin esa maxsus diplom bilan xizmatga Koreaga qaytgan. Ispaniyadagi ism sharifi ma'lum emas!

-Komissar Ispaniyada yashaganmi?)-qoshlarini chimirdi Aron

-Ha, senga aytganimdek "Damian" bu ispancha ism. Va...)-biroz jim qoldi U

-Nimanidir yashiryapsan Min!)-shubhali qaradi Aron

-Damian - bo'ysundiruvchi va nazorat qiluvchi degani. Bu ismni bekorga yozib qoldirmagan)-Yoongi

Shu payt xonaga shoshib Kichik Yordamchi Kim keldi

-Meni ma'zur tuting, ammo shoshilinch muammo bor!)-Kim Taehyung

-Nima bo'ldi?)-so'radi Aron

-Yana bir qotillik...)-Kim

-yana o'tmas pichoqmi?)-so'radi Yoongi

-Ha.. va bu safar jasad politsiya bo'limining orqa tomonidan topildi....)-bu xabar xonadagi hammani muzlatib qo'ygandi...

-Qiziqarli... Mening nazoratimdagi doskada shunchaki shahmat donasiddk harakatlanasiz va oxiri faqat bir kishi qoladi. Shox va Mot!

20-episode🕷

-Final!

~Bu men intiqib kutgan qora ko'zlar... har gal tasodifiy uchrashuvlarni kutganim biroq, o'sha uchrashuv hech nasib etmagan kunlarni birma-bir ko'z oldimdan o'tkazdim. 1yil avval uydan ketganlarim, tuhmatlar, azobli sevgi qissam.. Xullas, bari qayta jonlandi.

Ajabo, u nega bunchalar o'zgarib ketgan? 1yil ichida nimalar bo'ldiki, u bu qadar haybatli ko'rinmoqda...? U menga so'zsiz tikilib turarkan, yuragim qo'rquvdan yorilayozdi, go'yo...

U ham men o'ylayotgan narsalarni o'ylayaptimi? Sog'inch, muhabbat, armon kabi hislar girdobidami? Yoki bu faqat menda qo'zg'alon ko'targan tuyg'ularmikin...?

PovJungkook:

-o'zgarmagansan! O'sha o'sha yoqimli va go'zalsan..)

Author:

Xona eshigi ochilib, bosh shifokor ko'rinish berdi. Yuzidagi niqobini yechib, so'z boshladi:

-bu yerda Reichel kim?)-so'radi shifokor
-men.. bu menman!)-Reichel
-Jeon Jaehyun ikkingizni ko'rmoqchi ekanini aytdi. Marhamat!)- eshik oldidan qochib, ular uchun yo'l berdi

Yorug' xonaga tashrif buyurisharkan, xona o'rtasidagi qurulmalarga o'ralgan Jaehyunni ko'rishdi.. Yashash uchun kurashayotgan yosh yigit ularni yoniga chorladi. O'zi holsiz va xorg'in bo'lishiga qaramay, asta jilmaydi

-sizlarni yana birga ko'rganimdan mamnunman...)-chuqur nafas oldi yigit

-Jaehyun...)-yig'lamsirab gapirdi Reichel
-Rei.. aka... sizlarga bir gapni aytishim kerak..! Bu juda..muhum!)- bir nafas rostlab gapida davom etdi

-men... miyya saratoniga chalinganman... bu uyingizga tashrif buyurishimdan avval bo'lgandi. Oxiri baribir o'lim bilan tugaydigan bu kasallikka shifo topilmasligini aytishdi. Keyin esa yaqinlarim bilan oxirgi nafasimni olishim kerakligini angladim va uyingizga bordim...)-u o'rtada yana chuqur tin oldi

-nega mendan yashirding?)-alamzada so'radi Jungkook

-qanday aytardim? Siz menga kasalga qaragandek qarar edingiz va behuda pul sarflardingiz..?! Ho'sh, bundan nima ma'no..)-Jaehyun

-Ahmoq! Sen ukamsan! Seni davolardim! Qo'limdan kelganini qilardim! Tuzalarding!)-battar g'azab otiga mingan Jungkook baqira ketdi

-Amaki.. u kasal)-uni tinchlantirdi Rei

-gapimni eshiting.... men..ehtimol, oxirgi soatlarimni yashayapman.. lekin men baxtiyorman. Sababi, akamni topdim, Reichelni ham uchratdim va... o'limimdan avval oyim bilan ham uchrashdim.. ammo birgina armonim qoldi. Men sizlarni baxtli ko'rishni istardim biroq, eplay olmadim. Qo'limdan kelganini qildim ammo bu pinhon muhabbat juda kuchli edi.. Saratonga chalingan odam bas kela olmaydigan darajada kuchli... haha)- so'z o'rtasida kuldi va yoshli ko'zlarini akasiga qadadi

-Aka... men bilaman... qilgan rashklaringizni, faqatgina uni ko'rganda qilgan ahmoqona tabassumingizni, bildirmay qilgan g'amxo'rligingizni va.. uni azoblaganingizda birga azoblanishingizni... men hammasidan xabardorman! Ammo hech aqlim yetmadi... nega sevgingizga iqror bo'lmadingiz?)-u tinmay gapirarkan Jungkook va Reichel bir so'z demay tinglashardi.. Ehtimol, uning ovozini qaytib eshitishmas..?

-men yorib o'ta olmagan narsa muhabbat va nafratdan bino qilingan ulkan devor edi... aynan shuni yenga olmadim! Sizlarni baxtli bo'lishingizga qarshilik qilgan ham aslida shu edi... ammo siz taslim bo'ldingiz! U ketdi siz esa umidingizni uzdingiz! Har gal xonada yolg'iz ichganingizda, Reichelning xonasiga ko'p qatnayotganingizdayoq bu muhabbat ikkingizni ham yoqib kul qilayotganini sezardim.)-u charchagani bois jim bo'lib qoldi

-Jaehyun... dam ol)-qo'lini qo'liga qo'yib gapirdi Reichel

-agar xozir ko'zlarimni yumsam, qayta ochmasligimdan havotirdaman... ichimdagi so'zlar ham men bilan birga o'lishiga yo'l qo'ymayman!)-qat'iyan so'zladi yigit

-Jaehyun...)-dedi past ovozda Jungkook

- kasal ekanligingni bilmagandim.. agar bilganimda senga yaxshiroq muomala qilgan bo'lardim! Doim oldingda bo'lardim va ko'proq menga kerakligingni aytardim... Ukajonim..! Sen men uchun qadrlisan)- ayni shu jumlani aytishi bilanoq hammaning ko'zlaridan yosh oqdi

-men sen suyana olishing uchun dunyoga kelgandim, ammo menga tayanish o'rniga o'zimga tayanch bo'ldingmi? Nega bunday qilding? Nega baxtim uchun umringni qurbon qilding? Nega bularni sir saqlading? Senga qilgan nohaqliklarim va sovuq muomalam uchun meni kechir)- u sekin boshini egdi

-kechirimni mendan emas, Undan so'rang)-dedi yigit boshi bilan qizga ishora qilib

-u mendan ko'ra ko'proq azob chekdi)- qo'shimcha qildi Jaehyun

-unday emas... Jaehyun endi dam ol. O'zingni qiynama iltimos! Hali ko'rasan albatta, tuzalasan!)-ko'z yoshlarini artib gapirdi Reichel

-Jaehyun... sendan bir narsa so'rayman ammo yolg'on gapira ko'rma! Sen.. Reichelni sevasan to'g'rimi?)- so'radi Jungkook

-aslida... unday emas... ammo.. ehtimol men uni sevarman? Ammo o'lishi muqarrar o'lgan shahs sevishga arzimaydi! Men uchun ham siz baxtli bo'ling aka... uni baxtli qiling ..)-shu on yurak urishini ko'rsatuvchi moslama bir xil tovush chiqarishni boshladi

TIIIITT

Tekis chiziqni ko'rsatayotgan qurulma... xona o'rtasidagi yotoqda butun umrlik "uyquga" ketgan bemor... Xonada esa yig'i ovozi yangrab qoldi...

(3 soatdan so'ng)

-buni bemorning stolidan topdik..)- kichik qog'ozchani Jungkookga tutqazdi Shifokor

Jungkook hech bir so'zsiz uni ochdi. Mayda xarflar bilan yozilgan so'zlarni o'qishga kirishdi.

《-Qadrli akaginam! Agar bu xat sizda bo'lsa demak, allaqachon o'lganman! Ammo umid qilamanki, o'limimdan avval ichimdagilarni o'zingizga ayta oldim?! Men ketyapman... Yuragimni sizga tashlab ketyapman! Men uchun ham yashashingiz uchun! Unutmang, yuragim sizda ekan yig'lashga, yiqilishga, kasal bo'lishga haqqingiz yo'q! Hayotimni sizga bag'ishlagan ekanman, doim kulishga, sog'lom bo'lishga, yaxshi inson bo'lishga va... Reichelni ehtiyot qilishga majbursiz! Agar o'lmaganimda buni sizdan iltimos qilmasdim! Shundoq ham o'zim uni sizdan tortib olardim ammo na iloj?! Qismat shu ekan. Ammo men uni sizga tashlab ketar ekanman xotirjamman! Chunki mening akam dunyodagi eng mehribon va g'amxo'r aka! Qabrim boshiga kelib ko'p bezovta qilmang! O'lganimdan so'ng yig'lamang va ichkilikga ruju qo'ymang! Sababi endi oldingizda bo'lmayman... Hyung! Men sizni yaxshi ko'raman.
Hurmat bilan JEON JAEHYUN》

Ko'zlarida yosh bilan xatni tamomlagan erkak yerga cho'kkaladi. Biroz o'ziga kelib olgandan so'ng qayta xatga qaradi. Biroz tikilib turdi va xatdagi bo'yalgan so'zga ko'zi tushdi. Diqqat bilan razm solgach so'zni to'liq o'qidi va qayta ko'ziga yosh to'plandi

"Qabrim boshiga kelib ko'p bezovta qilmang" so'zi yoniga "ammo gaplashgani kelib turing, yo'qsa, qo'rqaman" yozuvi yozilgandi. Ushbu so'zlarni o'qir ekan Jungkook yurak yuragidan ezilib yig'lab qoldi...

1-Fasl Finali tugadi. Keyingi faslda ko'rishguncha...)

15-episode🕷

《Oradan bir oy vaqt o'tgandi. Jaehyun Jeon farzandi sifatida yashay boshladi. Akasi bilan ham aloqalari yaxshi. Har xolda endi Reichel zerikmaydi. U uchun ham do'st bor... Yoonah esa bu uyda o'zini ortiqcha hisoblaydi. Har xolda o'tmishdagi xatolari uchun katta tavon to'lashi kerak!》

"GOLDEN CORP"

-Janob Jeon..)-eshikdan kirgan Jihunga so'zsiz tikildi Jeon
-haligi... yana ogohlantirishim kerak-ki, hisob raqamingizdan avvalgidek pul o'tkazilgan...)-Jihun
-nima?)-hayratini ochiq ko'rsatdi Jeon
-ha Janob, afsuski shunday. Bu gal ham avvalgidek miqdorda.. ya'ni 50.000$)-Jihun
-LANATI! BUNI QILISHGA KIM JUR'AT ETYAPTI O'ZI?)-Xonani to'ldirib baqirdi Jeon
-Janob.. bu avvalgi raqam orqali amalga oshirilgan...)-asta so'zlardi Jihun
-nima?

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

"AYNI SHU VAQTDA JEON XONADONI"

Reichel hovlidagi bog' oldiga chiqib ketdi. Unga sherik bo'lish uchun esa Jaehyun. Ular birga miriqib suhbatlashisharkan, uy ichida Yoonah qolgandi. Ayni fursat...

-qara anavi kuchukcha kapalak bilan o'ynayapti..)-qo'li bilan ishora qildi Jaehyun
-Yo Xudo! Ajoyib manzara. Buni muhrlash kerak. Telefonim? Qani u? Men hozir..)-Reichel turib uy ichiga kirib ketdi

U oshxona oldidan telefonini axtararkan telefon yuqori qavatda qolganligi esiga tushdi va tepa qavatga ko'tarildi

-Bu yerda nima qilyapsiz?)-savol bilan qarshisida aynan uning telefonini ushlagancha turgan ayolga yuzlandi Reichel

Ayol nima deyishni bilmay birdan telefonni yerga tashladi.

-nega telefonim sizning qo'lingizda?)- takror savolini qaytardi qiz
-men... u.. juda...uzoq jiringladi. Ha, shunga kim ekanligini bilish uchun..chiqqandim)-Yoonah
-nega unda uni sindirdingiz?)-Reichel
-uni sindirmadim! Tushib ketdi.. shunchaki qo'limdan sirg'alib ketdi)-Yoonah

-nimalar bo'lyapti?)-xonaga kirib keldi Jaehyun
-u meni telefonini sindirganlikda ayblayapti! Ha sindi ammo atayin qilmadim)-o'zini oqlashga tushdi ayol
-Rei??)-oyisiga e'ribor bermay qizga yuzlandi
-u meni telefonimni titkilayotgandi. Kelganimni ko'rganidan so'ng uni tashlab yubordi)-Reichel

-atayin qilmadim dedimku! SIRG'ALIB KETDI XOLOS!)-ovozini balandlatdi ayol
-unga baqirmang! Nega uni telefoni kerak bo'ldi sizga?)-Jaehyun
-unga qo'ng'iroq bo'lgandi men qaray dedim)-yoonah
-Sabab?)-Reichel
-qanday sabab? Sen tashqarida eding balki muhim qo'ng'iroqdir dedim)-Yoonah
-ahmoqona!)-yuzini ters burgancha g'o'ng'illadi Reichel

-Katta tezlikda shahar bo'ylab harakatlanayotgan mashina tez orada ko'zlangan manzilga yetib bordi. U dadil yurib kelarkan, xatto qadamlari ham odamning yuragiga qo'rquv sola olardi

-Nimalar bo'lyapti bu yerda?)-Jk
-keldingmi o'g'lim. Qara, sevgiling bilan ukang meni nohaq ayblashyapti! Meni yolg'onchiga chiqarishdi)-bir zumda ko'ziga soxta ko'z yoshi olgancha so'zlardi ayol
-nima bo'ldi?)-So'radi erkak
-men uning telefoni..)-hali gapini yakunlamasdan Jaehyun so'z boshladi

-balki, bu ertakni tugatarsiz a? Kimga keragi bor bu tomoshani? Nega aybingizni tan olmayapsiz?)-Jaehyun
-aybim uning telefoni qo'limdan tushib ketganimi? Shumi aybim?)-o'g'lining ortiga berkingancha gapirdi ayol

-siz atayin qildingiz... ammo bu ahamiyatsiz! Shunchaki, nega meni telefonim sizga kerak bo'lgani qiziq?!)- ayolga tik qarab gapirdi Reichel

-Kim bilan gaplashayotganingni bilasanmi o'zi?)-Jk
-ha! Doim meni aybdor qilib ko'rsatgan va o'zi suvdan quruq chiqqan ayol bilan!)-qiz shu qadar dadil so'zlardiki uning bilganlari va tahminlari hammasini ochiq qilishga qodir edi

-n.nima? N.nimalar deyap.san hoy?!)- Yoonah
-bu nima deganing?)-so'radi Jk
-adashmasam bugun ham hisobingizdan pul o'g'irlangan?)-Rei
-qayerdan bila qolding? Yoki nima aybingni tan olmoqchimisan?)-Jk
-aslida bu kimning ishi ekanligini ko'rsatmoqchiman! Aytingchi xonim nega telefonim kerak bo'ldi sizga?)- Rei
-ayttimku, qo'ng'iroq..)-Yoonah gapini yakunlamasdan Reichel gap qo'shdi

-yaxshi, buni eshittim endi rostini so'zlang)-yanada o'ziga ishonch ila gapirdi U

-qara Jungkook u xatto seni oldingda menga shunday muomala qilyapti!)- yana o'g'lini ishga soldi ayol

-men ham tushuntirishingizni talab qilaman!)- maqulladi Jaehyun

-aka, axir pullar qayerga ketgani qiziq emasmi siz uchun? Har xolda u sizning pulingiz?!)-jaehyun
-menga ochiq ayting! Buni siz qilmaganingiz haqida! GAPIRING!)- ayolning sukuti barchasini oydinlashtirgandi.

Jungkook bir so'z ham deya olmadi. Nima ham deya olardi axir, shuncha payt butkul begunoh odamdan shubxa qildi, aybladi, urdi xatto kurakda turmaydigan so'zlar aytdi. Ammo asl aybdorni doim yelkasi ortida saqladi. Endi esa yana bir bor aldangani uchun o'zini ahmoqlardek his etardi. U bag'rini ochdi va yaralandi! U katta xatoga yo'l qo'yganini ancha kech angladi

PovJungkook:
~Qalbingizdagi yaralarning birortasini dushmaningiz qoldirmagan..! Unda yaqinlaringizning hissasi katta!

《3 kundan so'ng》

-Turing, Sudya kelyapti!)-ijrochi bor ovozda baqirdi. Bu ogohlantiruvdan barcha o'rnidan qo'zg'aldi

-Men barcha arizalarni ko'zdan kechirdim. Ayblanuvchi Lee Yoonah farzandini voyaga yetmasidan avval qarovsiz qoldirganligi, xujjatlarsiz Londonda yashab kelayotgani va o'g'rilikda ayblanib 15yilga qamoq jazosiga mahkum etiladi! Muddatdan avval chiqish esa bekor qilinadi! Hurmat qiling, Sud hukmi bu!)-shundan so'ng sud zalida hech kim qolmadi

14-episode🕷

PovYoonah:
~Kamar zarbi? Sotilmasdim? Bular nima haqida gapiryapti o'zi? Bu qanday bema'nilik bo'ldi? Jungkook bu qizni uradimi? O'g'lim zo'ravon bo'lib voyaga yetdimi? Eh Mark.. meni kimlarning qo'liga yubording o'zi?

--Qadrli akam bunchalar beshafqat ekani xatto hayolimga ham kelmagandi...)-eshikdan kirib kelgan yosh yigit sohta tabassum qildi

-sen kim bo'lding?)-bir qoshini yuqori ko'tarib so'radi Jeon
-ukangiz... ismim Jeon Jaehyun)-yana o'sha sohta tabassumi bilan so'zladi U..

-Jeon? Ukam?)- Jungkook endi yo'nalishni eshik tomon burdi va yigitga yaqinlashdi

-nega oxirgi paytlar yaqin qarindoshlarim tez-tez yo'qlab qolishyapti?)-Jk
-bundan xabarim yo'q ammo mening tashrifim ancha avval bo'lishi kerak edi. Sizni uzoq kuttirganim uchun kechiring, Akajon!)-Jaehyun
-Asabimga tegma! Qanday akaa? Bu qanday maynavozchilik? Nima ahmoqqa o'xshaymanmi?)- g'azab bilan tishini g'ichirlatdi Jk
-nega asabiylashasiz? Ukangizni shu yo'sinda kutib olasizmi? Nahh, bu odob-ahloq qoidalariga zid!)-Jaehyun
-bunisi ham odob haqisa gapiradi Jin Ursin!)-u qo'li bilan peshonasini ushladi va ortga burildi. Jaehyun fursatdan foydalanib Yoonahga xitob qildi

-Ohh, qadrli onajonim! Sizni yana ko'rib turganimdan xursandman! Har xolda bu go'zal chehrangizni ancha yillar muqaddam ko'rgandim..)-Jaehyunning gaplari Yoonahni bezovta bo'lishiga sabab bo'ldi. Shu on Jungkook ukasiga qayta yuzlandi

-Seni ham tashlab ketganmi?)- so'radi U
-ha akajon, men ham sen kabi oddiy Yetimman!)-onasiga bir ko'z tashlab yuzini burdi
-Noto'g'ri vaqtda, noto'g'ri joyda tug'ilganim uchun butun umr tavon to'lashga majbur bo'lgan bolakayman! Ammo bir narsa qiziq. Oyijonim, agar sizga kerak bo'lmagan ekanmiz nega bizni dunyoga keltirdingiz? Baribir, mehr bera olmas ekansiz nega bizni ham qiynadingiz?)-Jaehyun

Uning so'zlari o'q kabi og'zidan otilar, har bir so'z Yoonahning qalbiga olovdek sanchilardi. Ammo na iloj, u bilardi. Bir kun farzandlari shu gapni aytishlari kerakligidan xabardor edi... har xolda bu uning aybi..!

-Bas qil! Bu yerga nima maqsadda kelding o'zi?)-Jungkook
-Birinchidan, yaqinlarimni ko'rmoqchi edim, ikkinchidan esa menda pul tugadi! Tomirimda Janob Jeonning qoni oqayotgan ekan menga ham biror narsa tegar deya keldim..!)-Dadil so'zladi yigit
-seni bor yo'qliging haqida dadam bilmagan, qayerdan ham senga ulush tegsin?)-Jk
-oyimning xabari bo'lganku, demak, dadam ham bundan xabardor edi..)-Jaehyun
-men seni qabul qilishni istamasamchi?)-so'radi Jeon
-Ukangizni ko'chaga olib chiqib qo'ymassiz? Har xolda ota-ona bir ukangizman?!)-Javob qildi yigit
-JIN URSIN! Hammasi jonimga tegdi! Yer tagidan chiqib kelayotgan yaqinlarim shu qadar to'ydirdiki, o'zimni yer tagiga tiqishmasa bo'lgani!)-u ukasining oldidan uzoqlashib, zina oldiga yaqinlashdi va bir so'z ham demay tinglayotgan qizning quloqlariga pichirladi

-bu gal qutulding, qushcham! Ammo unutma, biz bir xonada yotamiz!)-gapini tugatib, o'z xonasiga chiqib ketdi

《2 soatdan so'ng》

-Biz deyarli tengdoshmiz. Senga yaxshi do'st bo'laman. Menga ishon!)- butunlay samimiylik ila so'zladi Jaehyun
-ha, ammo bu juda murakkab! Ya'ni, mening hayot tarzim...)-yuzini oyoqlariga qaratib oldi Reichel
-men eshitishga tayyorman..)-Jaehyun
-maylimi, ertaga gaplashsak.. bugun juda charchadim)-Rei
-ha bemalol. Ammo avval bir narsani so'rashim kerak. U seni urdi to'g'rimi?)- yigit
-bu unchalik og'riqli emas.. havotir olma)-stuldan turish barobarida gapirdi qiz
-ammo sen bunga chidashga majbur emassan!)-Jaehyun
-men kettim. Hayrli tun)-Rei
-Hayrli tun..)-Jaehyun

Erta tong

PovReichel:
~Kechagi Jaehyunning gaplari tun davomida hayolimdan ketmadi. "Sen bunga chidashga majbur emassan!" Majbur emasman, ammo men bosh ko'tarolmayman. Bunga haqqim yo'q. Ayni damda uning quliman! Narxim baholangan. Nima ham qila olardim? Hatto o'z haq-huquqlarim ham o'z qo'limda emas...!

~NONUSHTA

-Nega Rei tushmadi?)-stol atrofidan joy olarkan asta so'radi Jaehyun
-senga nima? Jimgina ovqatlan!)-buyruq ohangida gapirdi Jk
-nega ahamiyati bo'lmasin, u ham ovqatlanishi kerak. Kecha hech narsa yemadi.)-jaehyun
-u haqida qayg'urish senga qoldimi?)- g'azab uchqunlari chaqnayotgan o'tkir nigohi ila yigitga o'qraydi

-Hizmatchi, Reini nonushtaga chaqiring!)-u Jungkookning gapini beetibor qoldirgancha, hizmatchiga gapirdi

-LANATI!)-u qo'lidagi pichoqni stolga zarb bilan tashladi
-u mening ayolim! Nega sen unga qiziqib qolding o'zi? Bunga haqqim bor deb o'ylaysanmi?)-Jk
-men yomon ish qilmadim! U kasal bo'lib qoladi. U seni sevganing ekaniga aloqasi yo'q buni! Agar men qayg'urishimni istamasang, mendan avval o'zing qil!)-xuddi Jungkookdek gapirdi Jaehyun.

Jungkook bir zumda jim qoldi. Chunki, ukasining gaplari to'g'ri. Ammo o'zining hayolida Jk doimo HAQ!

-hayrli..tong..)-sekin zinalardan pastlab, oshxona tomon keldi qiz

-senga ham hayrli tong. Nega homushsan?)-jilmayib so'radi Jaehyun
-yo'q, hammasi yaxshi.)-u ko'z qiri bilan Jk ga nazar tashladi

-men kettim!)-Jk o'rnidan turib uyni tark etdi
-unga e'tibor berma, qani o'tir ovqatlanamiz)-jilmayib gapirdi yigit
-ha qornim juda och. Unga e'ribor berishni istamayman)-Rei ham javoban jilmaydi

-Jihun! Jeon Jaehyun haqida hamma ma'lumotlarni bilishni istayman! Xatto qon guruhigacha! Kechgacha hal qil)-Jk
-tushundim)-Jihun

PovJungkook:
~Qayerdan paydo bo'lding bilmadim-u ammo sen ham men kabisan! Xatto o'zingni tutishing ham. Seni qabul qila olaman. Ammo kun kelib menga qarshi bosh ko'tarsang, ko'targan boshing oyoqlarim ostida ezg'ilanishiga shahsan o'zim kafolat beraman!

13-episode🕷

(o'tgan qismda)

PovJungkook:
~Ming Lanat! REICHEL! Senga ishonib xato qildim. Demak, ko'rnamaklik qilding?! Bu yaxshi emas... senga ishonishni boshlaganimda hammasini bir pul qilishing odobdan emas..!)-
Jk

《KECHGI SOAT 21:00》

-Jungkook shahdam qadamlari ila katta qo'rg'onga tashrif buyurarkan, ko'zlaridagi g'azab uchqunlari qarshisiga chiqqanni yoqib yuboray derdi. Viqor bilan yurib kelib, uyning qoq markazida to'xtadi. U hali bir og'iz gapirmasidan onasi peshvoz chiqdi

-Yaxshi keldingmi, Jungkook?)- muloyimlik bilan so'radi ayol
-Reichel qani?)-berilgan savolga e'tibor qilmay gapirdi U
-xonasida..)-ayol hali gapini yakunlamasdan Jk baqirib ketdi

-REICHEL. )-bor ovozi bilan baqirdi erkak. Uning chaqiruvidan so'ng Reichel ko'rinish berdi. U shoshib zinalardan tushdi-yu g'azabnok bo'lishga ulgurgan erkakning qarshisiga kelib to'xtadi

-ha Amaki?)-katta munchoq ko'zlarini tikib turardi U

Birdaniga bilaklaridan mahkam tutgan qo'l sabab muvozanatni yo'qotgan qizaloq qattiq silkinib ketdi

-hali ko'rnamaklik qiladigan bo'ldingmi?)-darg'azab holda tishlarini g'ichirlatdi Jk
-n.nima haq.ida gapir.yapsiz?)-og'riq allaqachon ko'zlariga yosh to'plagan, tanasiga esa qo'rquvni joylab bo'lgandi

-MEN BILAN O'YIN O'YNAMA! YOSH BOLAGA O'XSHAYMANMI? NEGA ENDI HECH NARSADAN HABARI YO'Q ODAMDEK ISH TUTYAPSAN??)-qizning qo'lini avvalgidan qattiqroq siqdi

-axir.. tushuntirib...bersangiz.chi?)- erkakning qurshovidan chiqishga urinib gapirdi U
-Demak, oying va ukangga pul jo'natdingmi?)-savol to'la og'ir nigohlarini qizga qadadi erkak. Ammo qizaloq vaziyatni tushunaolmay erkakga qaragancha qotib turardi

-Inkor etma! Nima o'g'irlik qilishga moyilliging bormi? Avvallari ham qilganmisan deyman? Har holda birdaniga bunchalik katta pulni qo'rqmay o'tkizganinga qaraganda ancha malakali o'g'risan?!)-Jk

-n.nimalar deb valdirayapsiz o'zi..?)- ayni damda holat shu qadar chigal ediki, o'zi ham tushuna olmayotgan bir vaziyatda o'zini qanday qilib oqlashga hayron qolgan qizaloq birdaniga yig'lab yubordi

-Meni osonlikcha o'g'riga chiqaryapsizmi? Axir.. men ham xuddi siz kabi vaziyatdan bexabarman!)-Reichel

Yuzini osmonga qaratgancha qizning qo'llarini zarb bilan irg'itgan Jungkook ochiq oydin haqorat qilishga o'tdi

-OILANG QASHSHOQ EKANINI SHUNDOQ HAM BILAMAN. AMMO BU BEMALOL O'G'RILIK QILIB ULARNI BOQISHING VA O'ZINGNI "YAXSHI FARZAND" QILIB KO'RSATISHINGA SABAB BO'LA OLMAYDI! Oilangni shunchalik yaxshi ko'rar ekansan nega halol mehnat qila olmaysan? GAPIR!)- Jk

PovReichel:
-Men tamom bo'ldim! U nima deyotganini bilmaymanu lekin men o'zimni oqlashim uchun biror gap ham ayta olmayotganim uchun o'zimdan nafratlanib ketyapman. O'g'rilik dedimi? Nima qildim axir? Kimni tunadimki bu kabi haqoratlarni eshitishga majburman? U ham menga ishonmasa nima qilaman? Kim meni oqlaydi? U meni himoya qilishi kerak bo'lgan bir paytda o'zi meni ayblab tursaya...

-Nega jimsan? Yoki bahona izlayapsanu topolmayapsanmi?)-Jk
-Amaki... menga ishonmaysizmi?)- yig'lamsirab so'radi qiz

-Ishonishim uchun sabab aytchi? Qani qo'lingdan kelarmikan)-Jk

-Jungkook... qo'y endi. Bo'ldi shuncha gap so'z yetarli. Qilgan bo'lsa xato qilibdi shunchaki kechirsang...)-ayol hali gapini yakunlamasdanoq Reichel gap boshladi

-Nega meni kechiradi? Men nima qildimki u meni kechirishi kerak? Aybim nimada? MEN HECH KIMNING KECHIRIMIGA ZOR EMASMAN. SHU PAYTGACHA INDAMADIM AMMO ENDI YETAR! MENI OSONLIKCHA O'G'RI DEYA OLMAYSIZ! HECH NARSADAN XABARI YO'Q ODAMGA TUHMAT QILISHGA HAQQINGIZ YO'Q!)-Reichel gapini yakunlagach kelib tushgan tarsaki uni yerga qulatgandi. Qizargan yuzini ushlagancha o'tirarkan qulog'ida yangragan Jungkookning o'shqirishi edi

-SEN KIM BILAN GAPLASHAYOTGANINGNI BILASANMI? MENING OYIM BU! BU YERDA KIM EKANLIGINGNI UNUTGAN BO'LSANG ESLATISHIM MUMKIN. MEN UCHUN BUYUMDAN BOSHQA NARSANI ANGLATMAYSAN!)-Jk

Jk ning so'zlari yosh qizaloqning yuragini chilparchin qilgandi. Ammo bundan uning o'zi bexabar... U shunchaki jahl ustida gapirgan ikki og'iz so'zlari qizning ichidagi butun bir dunyoni qulatgandi. Bu shunchaki so'zlar emas, shaharlarni qulatuvchi bir vosita edi....

PovReichel:
~Shu 3 oy... oradan o'tgan shu 3 oy ichida allaqachon telbalarcha oshiq bo'lgan insonim bir zumda sevgimga yakun yasadi... To'g'rirog'i, sevgimga emas orzularimga...! Nima qila olaman? Kimga arz qilaman? Kimim bor ediki, ortiga berkinsam... Ortimda kim bor ediki, suyana olsam...? Ko'nglim vayron bo'lgani haqida kimga shikoyat qilaman? Kim bunga e'tibor beradiki arz qilsam?!

-Menga qizig'i yo'q xoziroq pulni top!)- Jk hali so'nishga ulgurmagan g'azabi bilan yerda o'tirgan qizga gapirdi

Yana avvalgi sukunat...
Javobsiz savollar...
Va.. o'sha parchalangan nigohlar...
Bari Jungkookning xotirasidan o'chib ulgurmay yana qaytalangandi. Kichik qizaloqning sukut ila qalbni yoquvchi o'tkir nigohi...

Jungkook bir so'z demay yig'layotgan qizga qaradi va nigohiga yengilmaslik uchun yuzini ortga burdi. U qo'pol ohangda gapirdi

-hisob raqamimdan 50.000$ o'tkazilgan. Chet el raqamiga. Qizig'i shundaki, bu ish sening raqaming orqali sodir bo'lgan! Shunday ekan, xoziroq sevimli oyijoninga qo'ng'iroq qil va "o'g'irlagan" pulingni qaytarishini, sababi, sen qo'lga tushganingni ayt! Agar pullar bugunoq hisobimga o'tmasa nafaqat Sen balki, oying, ukang xatto qabrdagi ota-onangni ham tinch qo'ymayman!)- yana bir qulatuvchi zarbani yollagan erkak ko'ksini kerib eshik tomon yo'naldi. Chamamda, qizning dunyolarini qulatgach, biroz ko'ngil yoysa vijdoni churq etmasmidi...

Ammo o'sha on Reichel o'rnidan turdi va Jungkook kabi qo'rs ohangda so'z boshladi

-Pullarni olmoqchi bo'lganimda bu yerga kelgan ilk kunimdayoq buni qilgan bo'lardim! Qolaversa, agar o'gay oyimni yaxshi ko'rganimda, u meni sotmagan bo'lardi! Ayni damda nimalarni gapirganingiz haqida ham to'liq bilmaysiz Jeon Jungkook! Bir insonning shahsiyati bilan o'yin o'ynash yaxshi oqibatlarga olib kelmaydi!)- Qizning so'zlarini eshitib turgan Jungkook bir nima deyishga iymandiyu biroq Reichelning davomli so'zlari bunga izn bermadi

-Ha, yana bir gap, o'lgan ota-onam haqida gapirishga noloyiqsiz!)-ichidagi to'fonlarning bir tomchisini sirtiga chiqargan qiz tomon dadil yaqinlashgan erkak endi uning jag'idan mahkam tutdi va o'ziga qaratdi

-haddan tashqari erkinsan?! Kamar zarblari esingda yo'q chog'i? Ho'sh yana ota onang haqida gapirsam ham qo'lingdan nima keladi?)-ko'ksini kergancha gapirdi Jeon

Ayni damda bu suhbat faqat ikki kishu o'rtasida emas balki butun oila davrasida bo'layotgandi. Bu suhbat shu qadar qizg'in ediki, Yoonah bir so'z demay shunchaki, tinglardi... Har xolda o'g'li o'ylaganidan yomonroq bo'lib chiqdi!

-Qadrli akam bunchalar beshafqat ekani xatto hayolimga ham kelmagandi...)-eshikdan kirgan shahs qizdan avval so'z boshladi

Barcha nigohlar unga qadalgandi.
U esa tabassum qilardi xolos...