Tungi Seul markaziy shifoxonasining jonlantirish boʻlimi eshiklari zarb bilan ochildi. Shoshilinch tibbiy yordam aravachasida hushsiz, koʻp qon yoʻqotgan qiz yotardi. Bu Mila edi. Uning tanasidagi jarohatlar oddiy baxtsiz hodisadan darak bermasdi—bu mafiya oʻrtasidagi shafqatsiz toʻqnashuv asorati edi.
​Shifoxonaning eng yosh, ammo eng iqtidorli bosh jarrohi Selora qoʻllarini yuvib, operatsiya xonasiga shoshildi. Uning nigohida zarracha qoʻrquv yoʻq edi. Selora uchun bemorning kimligi emas, uning hayoti muhim edi.
​"Yurak urishi pasayib bormoqda! Shoshiling!" — deb baqirdi hamshiralardan biri.
​Selora sovuqqonlik bilan pichoqni qoʻliga oldi. Operatsiya bir necha soat davom etdi. Har bir soniya gʻanimat edi, ammo Seloraning sehrli qoʻllari moʻjiza yaratdi—Mila oʻlim changalidan tortib olindi.

Operatsiya tugab, Selora tashqariga chiqqanida, uni koridorda ogʻir va vahimali muhit kutib turardi. U yerda ikki kishi turardi:

Ulardan biri Taehyung ikkinchisi Ella Rose edi.

Taehyung: Milaning eng yaqin himoyachisi va sodiq doʻsti. Uning koʻzlarida gʻazab va xavotir qorishib ketgandi. Devorga suyanib, tishlarini gʻijirlatgancha shifokorning ogʻzini poylar edi.

​Ella: Milaning tutingan opasi. Ammo Selora uni koʻrishi bilan muzlab qoldi. Chunki Ella... Seloraning xuddi oʻzi edi! Ha, ular bir-birini yillar oldin yoʻqotgan egizaklar edi, biroq taqdir ularni mutlaqo boshqa dunyolarga otgan edi. Biri hayot qutqaruvchi shifokor, ikkinchisi esa mafiya olamining ichidagi sirli ayol.

​"U tirik," dedi Selora charchoq bilan, lekin koʻzlarini Elladan uza olmay. "Xavf ortda qoldi."

​Taehyung chuqur nafas olib, Seloraga minnatdor koʻzlar bilan boʻgʻiq ovozda rahmat aytdi. Ella esa indamay Seloraga yaqinlashdi. Uning nigohida ham hayrat, ham allaqachon boshlangan xavfli oʻyinning sovuq nafasi bor edi.

.

.
Ayni shu daqiqalarda shifoxona avtoturargohiga qora rangli, zirhli mashinalar karvoni kelib toʻxtadi. Mashina eshigi ochilib, undan qora palto kiygan, nigohlari muzdan ham sovuq boʻlgan yigit tushdi. Bu Suga edi—shaharni titratib turgan eng qudratli mafiya rahbari va Milaning ashaddiy dushmani.
​Mila Suga bilmasligi kerak boʻlgan juda muhim maxfiy maʼlumotni qoʻlga kiritgan edi va Suga buni shunday qoldira olmasdi. U oʻz odamlari bilan shifoxona binosiga qadam qoʻydi. Uning maqsadi bitta: ishni oxirigacha yetkazish.
​Ammo Suga shifoxona yoʻlagida Milani emas, uni qutqargan bosh jarroh—Selorani uchratishini va bu uchrashuv uning muzlagan yuragini ostin-ustin qilib yuborishini hali bilmasdi...
​Uzoqroqda esa Suganing sodiq oʻng qoʻli Jimin turardi. U vaziyatni diqqat bilan kuzatib, har bir harakatni nazorat qilardi, ayniqsa koʻzlari Ellaga tushganda, uning ham rejalari oʻzgarib ketgandek boʻldi.

.

.

Suga shifoxonaning sokin, oq yoʻlagidan yurib kelarkan, uning qadam tovushlari atrofga vahima tarqatardi. Qora paltosi va koʻzlaridagi sovuqqonlik bu yerning steril muhitiga mutlaqo begona edi. U toʻgʻri Milaning palatasi tomon yoʻnaldi.
​Ammo palata eshigi oldida uning yoʻlini bir ayol toʻsdi. Oq xalat kiygan, sochlari tartibsiz yigʻilgan, charchagan boʻlsa-da, nigohlari olovdek yonib turgan Selora.
​Suga toʻxtadi. Uning muzdek nigohi Seloraning yuziga qadaldi. Odatda odamlar Suganing bu qarashidan titrab ketishardi, lekin Selora joyidan qimirlamadi ham.

Yoʻldan qoch, doʻxtir," dedi Suga. Ovozi shunchalik past va sovuq ediki, goʻyo xonadagi harorat birdan pasayib ketgandek boʻldi. "Ichkaridagi qiz menga tegishli. Uni baribir olaman."
​Selora unga bir qadam yaqinlashdi. Ularning orasida atigi bir necha santimetr masofa qolgan edi. Suga Seloradan dori va biroz achchiq qahva hidini tuydi. Selora esa yigitdan qimmatbaho odekolon va qonning sovuq hidini tuydi.
​"Bu yerda qonunlarni sen emas, men yozaman," dedi Selora, uning koʻzlariga tik qarab. "U mening bemorim. Va mening shifoxonamda hech kim oʻlmaydi. Hatto sen xohlasang ham, Suga."
​Suga kutilmagan jurʼatdan hayratda qoldi. U sekin qoʻlini koʻtardi-da, barmogʻining uchi bilan Seloraning yuziga tushgan bir tomchi qonni (operatsiyadan qolgan asoratni) artib tashladi. Uning barmoqlari muzdek edi, ammo Seloraning terisiga teqqanda goʻyo elektr toki yurgandek boʻldi.
​"Jasoratingga qoyil qoldim," pichirladi Suga, yuzini Seloraning yuziga yaqinlashtirib. "Lekin mening yoʻlimni toʻsganlar uzoq yashamaydi, shifokor."
​"Unda urinib koʻr," deb javob berdi Selora. Uning nafasi Suganing lablariga tegib turardi. Bu lahzada atrofda na mafiya, na shifoxona, na dushmanlik bor edi—faqat ikki kuchli va magʻrur xarakterning sovuq, ammo aqldan ozdirar darajadagi romantik toʻqnashuvi bor edi.

...

.

Jimin va Ella
​Ular bir-biriga tikilib turgan soniyalarda, yoʻlakning narigi chetida Jimin Ellani devorga qisib turardi.
​"Demak, sen oʻsha mashhur Seloraning egizagisan," dedi Jimin, Ellaning yuzidagi sovuq tabassumga qarab. Jiminning qoʻlida kichik pichoq bor edi, lekin uning koʻzlari Ellaning lablariga mixlangandi. "Afsus, shunday goʻzal chehra tez orada yoʻq boʻlishi mumkin."
​Ella esa Jiminning koʻkragiga qoʻlini qoʻydi va pichoqdan zarracha qoʻrqmay, sekin pichirladi: "Meni oʻldirish qoʻlingdan kelganida, allaqachon bajargan boʻlarding, Jimin. Sen shunchaki xoʻjayining buyrugʻini kutyapsan. Ammo ungacha... balki oʻyin qoidasini oʻzgartirarmiz?"

.

.

Suga Seloraning koʻzlaridagi qatʼiyatni koʻrib, kutilmaganda orqaga chekindi. U qora qoʻlqopini toʻgʻrilab, sovuq tabassum qildi.
​"Buguncha yutding, shifokor. Uni senga qoldiraman. Ammo dori-darmonini yaxshi qil, chunki u tuzalishi bilan baribir mening qoʻlimga tushadi. Sen esa..." Suga Seloraga oxirgi marta maʼnoli qaradi. "...sen bilan hali yana koʻrishamiz."
​Suga va Jimin ortga qaytishdi. Selora esa yuragi tez urayotganini his qilib, devorga suyandi. U hayotida birinchi marta oʻlimning oʻzidan qoʻrqmadi, balki oʻsha sovuq mafiya rahbarining nigohidan sehrlanib qoldi.

Shifoxonadan qochish va Tungi pistirma
​Shifoxonadagi uchrashuvdan soʻng vaziyat soniyalar sayin keskinlashib borardi. Suga ketganidan soʻng, Taehyung palataga bostirib kirdi. Uning koʻzlarida shafqatsiz qatʼiyat aks etardi.
​"Bu yer ortiq xavfsiz emas. Suga baribir qaytadi," dedi Taehyung Milaning qoʻlidagi dorilarni uzib tashlar ekan.
​Mila hali toʻliq oʻziga kelmagan boʻlsa-da, vaziyat jiddiyligini tushunib, Taehyungga suyandi. Ella yoʻlakni nazorat qilib turardi. Egizagi Seloraning qarshiligiga qaramay, u oʻz odamlarini chaqirdi. "Selora, senga rahmat. Lekin uni bu yerda qoldirsak, Suganing odamlari shifoxonani qon daryosiga aylantiradi," dedi Ella va Milani olib chiqib ketishdi.
​Biroq, Suganing gʻanimlari—boshqa bir shafqatsiz klan aʼzolari shifoxona chiqishida ularni poylab turgan edi. Mashinalar yoʻlini toʻsgan qora avtomobillardan qurollangan erkaklar tushib, oʻt ocha boshladi.
​Taehyung bir qoʻlida qurol, ikkinchi qoʻlida Milani panaga olib, mahorat bilan jang qila boshladi. Har bir oʻq nishonga tegar, uning harakatlari xuddi raqs kabi aniq va halokatli edi. Ella ham ortga chekinmadi; u oʻz pistoletidan dushmanlarga qarata tinmay oʻq uzardi. Jang maydoniga aylangan koʻchada Taehyung va Ella Milani mashinaga oʻtqazib, qochishga muvaffaq boʻlishdi. Ammo bu chalgʻituvchi manyovr edi—asl xavf Suganing oʻziga tahdid solayotgandi.

.

.
Yarador Arslon va Shoshilinch Yordam
​Ayni oʻsha soatda shifoxonaning yerosti avtoturargohida Suganing guruhiga ham kutilmagan hujum uyushtirildi. Bu Sugani yoʻq qilmoqchi boʻlgan xoinlarning tuzogʻi edi.
​Yetti-sakkiz nafar qurollangan shaxslar Suganing mashinasini oʻqqa tutdi. Jimin chaqqonlik bilan Suganing oldiga oʻtdi va ikki dushmanning koʻkragiga oʻq uzdi. Jang shafqatsiz kechdi. Suga oʻzining sovuqqonligini yoʻqotmay, raqiblarini birin-ketin yer tishlatdi, ammo toʻqnashuv soʻnggida dushman oʻqlaridan biri uning biqiniga tegdi.
​Jimin yarador Sugani mashinaga oʻtqazib, shifoxonaning maxfiy lifti orqali toʻgʻri Seloraning shaxsiy kabinetiga olib chiqdi.
​Eshik ochilib, qonga belangan Sugani koʻrgan Seloraning nafasi ichiga tushib ketdi. "Senga yordam bera olmayman, ket bu yerdan!" deb baqirdi u.
​Suga devorga suyangancha, labida sovuq va magʻrur tabassum bilan Seloraga tikildi. "Sening shifoxonangda... hech kim oʻlmas edi-ku, shifokor," dedi u va hushidan ketib yiqildi.
​Selora qatʼiy qaror qabul qilishi kerak edi. Uni rasmiy operatsiya xonasiga olib tusha olmasdi, chunki politsiya va klan aʼzolari shifoxonani oʻrab olishgandi. U Sugani oʻz kabinetidagi maxfiy tibbiy stolga yotqizdi. Jimin eshik oldida qurol bilan poyloqchilik qildi.
​Selora asboblarini tayyorladi. Narkozsiz, Suganing hushsiz tanasidan oʻqni chiqarish oson emas edi. Operatsiya jarayonida Suga bir marta koʻzini ochdi. U Seloraning terga botgan yuziga, uning xavotir toʻla koʻzlariga qaradi. Oʻsha lahzada ularning nigohlari uchrashdi—sovuq, ammo bir-biriga zanjirlangan qattiq bogʻliqlik bor edi unda. Selora oʻqni chiqarib, yarani tikdi. U hayotida birinchi marta jinoyatchini emas, balki yuragining bir qismiga aylangan insonni qutqarayotganini his qildi.

.

.
Yakuniy Jang va Mustahkam Ittifoq
​Oradan bir necha kun oʻtdi. Suganing jarohati tez bitayotgan edi, chunki Selora uning yonidan bir qadam ham jilmadi. Bu vaqt ichida ular bir-birlarini soʻzsiz tushunishni oʻrgandilar. Suganing sovuq dunyosiga Seloraning oq xalati va qatʼiyati iliqlik olib kirgan edi.
​Biroq, dushmanlar hali taslim boʻlmagandi. Shifoxonaga yakuniy va eng yirik hujum boshlandi. Bu safar dushman klan butun binoni yoʻq qilmoqchi edi.
​Ammo ular bitta narsani hisobga olishmagandi: Suganing klanı, Taehyung, Ella va Jimin allaqachon birlashgan edilar.
​Shifoxona koridorlarida haqiqiy qonli jang boshlandi.
​Taehyung va Mila: Mila hali toʻliq tuzalmagan boʻlsa-da, Taehyungning ortida turib, unga oʻqdonlarni yetkazib berar, Taehyung esa oʻzining aqlbovar qilmas tezligi bilan dushmanlarni birma-bir zararsizlantirayotgan edi. Ularning munosabatlari bu olov ichida yanada mustahkamlandi—ular shunchaki doʻst emas, bir-biri uchun oʻlimga ham tayyor qalqonga aylanishdi.
​Jimin va Ella: Bu ikki xavfli qahramon yonma-yon jang qilishdi. Jimin Ellani himoya qilar, Ella esa Jiminning ortini yopardi. Jang paytida Jimin yengil yaralanganida, Ella uni chetga tortib, dushmanga qarata oʻq uzdi. Ularning munosabatlaridagi oʻsha sovuq romantika endi operatesion ishonchga aylangandi.
​Eng dahshatli daqiqada dushmanlar yetakchisi Seloraning kabinetiga bostirib kirdi va qurolni Seloraga qaratdi. Ammo shu soniyada, hali choklari ham soʻkilmagan Suga oʻrnidan turib, Seloraning oldiga oʻtdi. U dushmanning qoʻlidagi qurolni bir zarb bilan tortib oldi va uni yerga qulatdi. Uning nigohida oʻlim nafasi bor edi.
​"Mening ayolimga qurol oʻqtalishning badali nimaligini bilasanmi?" pichirladi Suga va soʻnggi zarbni berdi.

.

.
Shovqin-suronlar tindi. Shifoxonadagi qon izlari tozalandi. Ammo bu voqealar hammaning hayotini butkul oʻzgartirgan edi.
​Shifoxona tomida Seul tungi chiroqlari ostida toʻrt kishi turardi.
​Taehyung Milaning yelkasiga oʻzining qora kurtkasini tashlab, uni bagʻriga bosdi. Mila endi xavfdan yiroq edi, chunki uning yonida dunyodagi eng sodiq himoyachisi bor edi.
​Jimin va Ella bir-birlariga qarab sirli tabassum qilishdi. Egizaklar endi ayrilmaslikka va bir-birlarini himoya qilishga vaʼda berishgandi, Jimin esa bu ittifoqning bosh homiysi edi.
​Suga esa Seloraning ortidan kelib, uning belidan quchdi. Uning barmoqlari hali ham sovuq edi, ammo Seloraga tekkanda u iliqlikni his qildi.
​"Endi shifoxonangda qolishimga hojat yoʻq, shifokor," dedi Suga uning qulogʻiga sekin pichirlab. "Lekin hayotingdan hech qachon ketmayman."
​Selora unga oʻgirilib, Suganing oʻsha sovuq, ammo endi faqat oʻzi uchun porlayotgan koʻzlariga tikildi. "Seni qoʻyib yuborishni xayolimga ham keltirganim yoʻq, janob mafiya rahbari," deb javob berdi u.
​Ularning lablari tungi shahar fonida sovuq, ammo ehtirosli boʻsa bilan birlashdi. Bu olov va muzning, qonun va jinoyatning mutlaq va mustahkam gʻalabasi edi.

27-iyun 2025-yil. Min, Park va Kim oilalarida bugun juda shoshilinch vaziyat. Bu oila boshliqlari Yoongi, Jimin va Taehyung o‘z xonimlari Selora, Ella va Miraga tezlashishi zarurligini uqtirishmoqda.
​Yoongi: Selora, iltimos tezroq pastga tush, samolyotga kech qolishimiz mumkin. Bolalarni enaga Tan tayyorlayapti.
Selora: Men tayyorman, chamadonni sudray olmayapman.
Yoongi: Min xonim, siz o‘zingiz pastga tushing. Bu pingvincha yurishda chamadonni olib tusha olmasligingiz tabiiy. Mila va Jungkook seni bu shirin ko‘rinishingni ko‘rishganida quvonishar edi.
Selora: Ha, egizim Jungkook... U hamisha mening ustimdan kulardi.
​Shu payt zinadan Ella (Jiminning rafiqasi) va Mira (Taehyungning rafiqasi) shoshib tushib kelishdi. Ularning yuzida ham hayajon, ham Germaniyaga bo‘ladigan sayohat oldidan quvonch bor edi.

Mudhish halokat
​Germaniyadagi sayohatning uchinchi kuni hamma uchun dahshatga aylandi. Jungkook va Mila (Sae Mila) yangi poyga avtomobilini sinab ko‘rish uchun Myunxen yaqinidagi trassaga chiqishgan edi. Kutilmaganda, texnik nosozlik tufayli mashina boshqaruvni yo‘qotdi.
​Xabar kelganida Ella va Mira Selora bilan kafeda o‘tirishgan edi. Jimin va Taehyung esa hushsiz holatdagi do‘stlarini shifoxonaga olib borishdi. Afsuski, mo‘jiza yuz bermadi. Jungkook va Mila o‘sha kuni Germaniya tuprog‘ida abadiy ko‘z yumishdi. 3 yil davomida bu oilalar uchun mart oyi motam oyiga aylandi.

Oradan uch yil o‘tib, 2026-yilning boshida Selora homilador ekanligini bildi. Bu xabar nafaqat Yoongi, balki Ella va Mira uchun ham katta umid bo‘ldi. Chunki ular do‘stlarining yo‘qotilishidan so‘ng bir-birlariga yanada qattiqroq bog‘lanib qolishgan edi.
​2026-yil, 5-mart. Aynan Jungkook va Mila vafot etgan kunda, Selora egizak farzandlarni dunyoga keltirdi.
​Yoongi: (Chaqaloqlarni qo‘liga olib) Selora, ularning ismi o‘chmasin.
Selora: Ha, o‘g‘limiz — Jungkook, qizimiz — Mila.
​4-bob: Ulkan oilaning baxti
​2036-yil. Oradan yana o‘n yil o‘tdi. Kichik Jungkook va Mila endi 10 yoshda. Ular juda sho‘x va aqlli bolalar bo‘lib yetishishdi. Bugun hamma Min oilasining hovlisida to‘plangan.
​Ella: (Dasturxon bezatib) Kichik Mila, kel menga yordam ber, xuddi xolang kabi qo‘ling gul bo‘lsin!
Mira: (Taehyung bilan birga rasm chizib) Kichik Jungkook, poyga mashinangni to‘xtat, kel senga amaking kabi qanday qilib chiroyli rasm chizishni o‘rgataman.
​Jimin: (Yoongining yelkasidan quchib) Yoongi, qara, hamma shu yerda. Ella, Mira, Selora va biz. Bolalarimiz esa uydagi bo‘shliqni to‘ldirishdi.
Taehyung: Biz ularni yo‘qotmadik. Ular mana shu bolalarning kulgusida qaytib kelishdi.

Kech kirganda, Selora bog‘dagi yodgorlik toshi yoniga keldi. Unga Ella va Mira qo‘shilishdi. Ular qo‘llaridagi gullarni qo‘yib, osmonga tikilishdi.
​Selora: Biz baxtlimiz. Ismlaringiz hamon jaranglamoqda.
Ella: Sizlarni hamisha eslaymiz.
Mira: Sizlar bizning yuragimizdasiz.
​Shu payt uy ichidan kichik Jungkookning baqirgan ovozi eshitildi: "Oyi! Dada! Men poygada yutdim!" Yoongi va Selora bir-biriga qarab jilmayishdi. Hayot davom etmoqda edi.

.

.

Jimin va Ellaning hayoti boshidan buyon tartibli va osoyishta edi, ammo Germaniyadagi o‘sha fojia ularning ham qalbiga chuqur iz qoldirdi. Ayniqsa, Ella o‘zining eng yaqin dugonasi Milani yo‘qotganda, Jimin uning uchun nafaqat turmush o'rtoq, balki eng katta suyanchiq bo'ldi.

Fojiadan so‘ng Ella ko‘p vaqtini yolg‘izlikda, Milaning suratlariga qarab o‘tkazadigan bo‘ldi. Jimin esa o‘zining raqs va san’atga bo‘lgan muhabbatini bir chetga surib, bor e’tiborini rafiqasini bu tushkunlikdan olib chiqishga qaratdi.
​Jimin: "Ella, biz ularni qaytara olmaymiz, lekin ularning xotirasini baxtli yashab saqlab qolishimiz mumkin. Sen yig‘lasang, Mila ham u yerda tinch bo‘lmaydi."

Oila ustuni
​Jimin va Ella Min oilasiga hamisha dalda bo‘lishdi. Selora homilador bo‘lganida, Ella har kuni uning yonida bo‘lib, onalik maslahatlarini berar, Jimin esa Yoongi bilan birga kelajak rejalari haqida suhbatlashib, uning vahimalarini bosishga yordam berardi.
​3. Keyingi hayot: Kichik yulduzlar
​2036-yilda Ella va Jiminning ham o‘z farzandlari ulg‘aydi. Ularning qizi — Aria, kichik Mila bilan xuddi onalari kabi ajralmas dugonalar bo‘lib yetishdi.
​Bir voqea:
Bog‘dagi bayramda Ella kichik Milaga Milaning sevimli marjonini sovg‘a qiladi.
​Ella: "Bu sening xolangniki edi. U sening hamisha go‘zal va mehribon bo‘lishingni xohlagan bo‘lardi."
​Jimin: (Chetda turib jilmayadi) "Ella, qara, kichik Jungkook va bizning Aria yana nimadir ustida bahslashishyapti. Xuddi o‘sha eski kunlardagidek..."

.

.

Taehyung va Mira: San'at va Sehr
​Taehyung va Mira guruhning eng hayolparast va ijodkor juftligi edi. Germaniyadagi fojia ularning rang-barang dunyosini vaqtincha xiralashtirdi, ammo ular bu qayg'uni san'at orqali yengib o'tishdi.
​Taehyung: Halokatdan so'ng Jungkook va Mila xotirasiga atab bir nechta g'amgin, lekin umidbaxsh qo'shiqlar yaratdi.
​Mira: O'zining dizaynerlik kolleksiyalarida "Yulduzli osmon" mavzusini kiritib, yo'qotilgan do'stlarini koinotdagi yulduzlarga qiyosladi.
​Ularning roli:
Ular Min va Park oilalarini hamisha hayotning go'zalligini ko'rishga undashardi. Kichik Jungkook va Mila ulg'ayganda, Taehyung ularga gitara chalishni, Mira esa rasm chizishni o'rgatdi. Ular uchun hayot — bu tugamaydigan bir asar edi.

Hikoya xulosasi:
Yoongi & Selora Oilaning asosi va yangi hayot (egizaklar) beruvchilari.
Jimin & Ella Sabr va sadoqat bilan oilalarni birlashtirib turgan tayanch.
Taehyung & Mira Xotiralarini san'at va go'zallik orqali mangu saqlab qolgan ijodkorlar.

Seul osmonidagi so‘nggi ko‘z yosh
​Jimin va Ella bolalikdan Janubiy Koreyaning chekka bir qishlog‘ida birga o‘sishgan edi. Jimin hamisha Ellani o‘zining erkatoyi deb bilar, uni hazillashib "Kelinposha" (koreyscha uslubda — Saxi-nim) deb chaqirardi. Ella esa uning jiddiy qiyofasidan kulib, unga "Tog‘a" (Ajeossi) deb laqab qo‘ygan edi. Ularning eng katta orzusi — yorqin chiroqlar shahri Seulni ko‘rish edi.
​Nihoyat, ular orzulariga yetishdi. Seul ularni ulkan osmono‘par binolar va Seul minorasining (N Seoul Tower) tarovati bilan kutib oldi. Biroq, sayohatning uchinchi kuni "Itaewon" metrosi yaqinida sodir bo‘lgan kutilmagan baxtsiz hodisa hammasini ostun-ustun qilib yubordi. Jimin portlash lahzasida faqat bir narsani o‘yladi: Ellani asrash. U qizning ustiga o‘zini otdi.
​Dahshatli tutun va qichqiriqlar ichidan faqat Ella sog‘-omon chiqdi. Jimin esa... u g‘oyib bo‘ldi. Qutqaruvchilar uni vafot etganlar ro‘yxatiga kiritishdi, chunki o‘sha hududdan hech kim tirik qolishi mumkin emasdek edi.
​Uch yillik sukunat
​Oradan uch yil o‘tdi. Ella Seuldan qishlog‘iga qaytib, motam ichida yashadi. Har safar kimdir "Jimin" ismini aytsa, uning yuragi tilinar, qulog‘i ostida uning "Kelinposha" degan ovozi jaranglardi. Yanvarning qahraton sovuqlaridan birida, qishloq oqsoqoli Janob Xon (bu yerda u ularning oilaviy yaqini, donishmand qariya) Ellani o‘z xonadoniga mehmonga chaqirdi.
​Ella ichkariga kirganida, pechka yonida orqasi bilan o‘tirgan tanish qomatni ko‘rib, toshdek qotib qoldi. Yigit sekin o‘girildi. Uning yuzida chuqur chandiq bor edi, lekin nigohlari o‘sha-o‘sha...
​— Salomatmisan, kelinposha? — dedi Jimin titroq ovozda.
​Ma’lum bo‘lishicha, Jimin o‘sha kuni og‘ir jarohat olib, xotirasini yo‘qotgan va Seuldagi xayriya kasalxonalaridan birida uzoq vaqt "Noma’lum shaxs" sifatida davolangan edi. Faqat uch yil o‘tib, xotira parchalari tiklangach, u o‘z uyini topib keldi.
​Janob Xon guvohligidagi iqror
​Xon bobo choy quyib, ularga termulib o‘tirardi. Jimin Ellaning qo‘llaridan tutdi:
​— Ella, men Seul metrosida ko‘zlarimni yumayotganimda, Xudodan faqat bir narsani so‘raganman: Sening kulgingni yana bir bor ko‘rishni. Men seni shunchaki erkalab "kelinposha" demasdim. Sen mening hayotimning mazmuni eding.
​Ella ko‘z yoshlarini tiya olmay, pichirladi:
— Sizni o‘ldi deb o‘ylagandim, tog‘a... Nega meni buncha kutdirdingiz?
​Baxtli xotima: To‘y
​Bahor kelib, gilos gullari (Cherry blossom) gullagan paytda, butun qishloq ularning to‘yiga yig‘ildi. Seul endi ular uchun faqatgina qayg‘u shahri emas, balki ularni bir-biriga qanchalik bog‘liqligini isbotlagan sinov maydoni edi.
​To‘y kuni Jimin Ellaning qulog‘iga sekin pichirladi:
— Endi hech qanday "tog‘a" yo‘q, kelinposha. Endi faqat sen va men bor.

Gilos gullari ostidagi oqshom davom etardi. To‘ydan so‘ng Jimin va Ella qishloq chetidagi tepalikka, Seulga olib boradigan temir yo‘l relslari ko'rinib turadigan joyga chiqishdi.
​Seuldan qolgan yagona chandiq
​Jimin barmog‘i bilan yuzidagi chandiqni silab qo‘ydi. Ella buni ko‘rib, uning qo‘lidan mahkam tutdi.
​— Bilasanmi, — dedi Jimin past ovozda, — Seuldagi shifoxonada yotganimda, xotiram xira tuman ichida edi. Ismimni eslay olmasdim, lekin har gal hamshiralar dori olib kelganida, tilimga beixtiyor bitta so‘z kelardi: "Kelinposha". Ular bu nima degani deb hayron bo‘lishardi. Men esa bu so‘z qandaydir juda qadrli insonimga tegishli ekanini, u meni kutayotganini ich-ichimdan his qilardim.
​Ella boshini uning yelkasiga qo‘ydi:
— Men esa har kuni o‘sha metro bekatiga gullar qo‘yib kelardim. Sizni "tog‘a" deb chaqirishni sog‘inganimdan, hattoki tushlarimda ham sizdan arazlab yurardim. "Nega meni tashlab ketdingiz, tog‘a?" deb yig‘lardim.
​Kutilmagan sovg‘a
​Jimin cho‘ntagidan kichkina, biroz urinib qolgan qutichani chiqardi. Bu o‘sha portlash kuni uning cho‘ntagida bo‘lgan, lekin mo‘jiza tufayli shikastlanmagan uzuk edi.
​— O‘sha kuni Seul minorasi tepasida buni senga bermoqchi edim. Taqdir bizni uch yilga kechiktirdi, lekin niyatim o‘zgarmadi.
​U uzukni Ellaning barmog‘iga taqib qo‘yarkan, uzoqdan poyezdning xushchaqchaq ovozi eshitildi. Bu safar poyezd ovozi Ellaning yuragiga vahima solmadi. Aksincha, bu ovoz yangi hayotning, tugamaydigan sayohatning ramzi bo‘lib yangradi.
​Xotima
​Ular endi na Seuldan, na taqdirning kutilmagan zarbalaridan qo‘rqishardi. Chunki ular bitta narsani aniq bilishardi: hatto xotira o‘chib ketganda ham, qalb o‘z sevgilisini baribir taniydi.
​Janob Xon uzoqdan ularga qarab, jilmayib duo qildi. Qishloq ustiga sokin tun cho‘kdi, ammo ikki yoshning qalbidagi quyosh endi hech qachon botmasdi.

Seulning eng nufuzli san'at akademiyasida bahor nafasi sezila boshladi. Bu yerda nafaqat iste'dodlar, balki kutilmagan taqdirlar ham to'qnash kelardi.​ Ella va Jimin: Raqs Sehri​Ella raqs zalida yolg'iz mashq qilar, har bir harakati havoda chizilgan nafis chiziqdek edi. Jimin eshik ortida turib uni kuzatarkan, qizning nafaqat texnikasiga, balki ko'zlaridagi g'amgin ehtirosga mahliyo bo'ldi.​"Musiqa tugadi, lekin siz hali ham raqs tushyapsiz," — dedi Jimin ohista yaqinlashib.O'sha kundan boshlab ular birga duet tayyorlay boshlashdi. Har bir teginish va nigoh ularni bir-biriga yaqinlashtirib, do'stlikni chinakam muhabbatga aylantirdi

.

.

Selora va Suga: Ohanglar Uyg'unligi
​Akademiya kutubxonasining eng chekka burchagida Suga yangi kompozitsiya ustida bosh qotirardi. Selora esa uning yonidagi stolda kitob titardi. Suga kutilmaganda qalamini tushirib yuborganda, Selora uni olib berdi va qog'ozdagi notalarga ko'zi tushdi.
​"Bu yerda minor emas, major akkordi ko'proq yarashadi," — dedi Selora tortinmasdan.
Suga avvaliga hayron bo'ldi, lekin qizning haq ekanini tushunib jilmaydi. Uning sovuq ko'ringan qalbi Seloraning samimiyligi bilan eriy boshladi.

Mila va Taehyung: Ranglar Jilosi
​Taehyung ko'rgazma zalida o'zining mavhum kartinasi qarshisida turardi. Hamma uni tushunarsiz deb hisoblardi, faqat Miladan tashqari. Mila matoga uzoq tikilib turdi-da, past ovozda gapirdi:
​"Siz bu yerda yolg'izlikni emas, umidni chizgansiz, shundaymi?"
Taehyung hayrat bilan qizga qaradi. U birinchi marta o'z dunyosiga kalit topgan insonni uchratgan edi. Ularning suhbati san'atdan boshlanib, ko'ngil yaqinligiga ko'chdi.

Xullas qisqa harita tuzsak:

Juftliklar Bog'lovchi rishta Muhit
Ella & Jimin Raqs va ehtiros Sahna orti
Selora & Suga Musiqa va sirlar Studiya/Kutubxona
Mila & Taehyung Ranglar va hislar Galereya

Bu olti yosh nafaqat o'z san'atini, balki hayotlarining eng go'zal tuyg'usini — bir-birlarini topishdi. Akademiya bog'ida gilos gullari to'kilayotgan oqshomda, ular uchta turli yo'ldan kelib, bir nuqtada baxtli uchrashdilar.

Bahor Balli: Kutilmagan Iqrorlar
​Akademiya zali chiroqlar va gullar bilan bezatilgan. Musiqa sadosi ostida hamma hayajonda, ayniqsa bizning qahramonlarimiz.

Bizning qahramonlarimizning eng aktivlari bo'lmish suga va selora hikoyasini eshitsak...

Suga va Selora: "Sening ohanging"
​Suga doimiy qora kiyimini bayramona kostyumga almashtirgan bo'lsa-da, o'zini biroz noqulay his qilardi. U shovqindan qochib, balkon tomonga chiqdi. U yerda Selorani ko'rdi — u oppoq ko'ylakda xuddi farishtadek ko'rinardi.
​"Bu yerda nima qilyapsan?" — so'radi Selora jilmayib.
​Suga: "Senga bir narsa bermoqchi edim..." u cho'ntagidan kichik fleshkani chiqardi. "Bu sen uchun yozilgan kuy. Ismi — 'Selora'."
Qizning ko'zlari quvonchdan porlab ketdi. Ular shovqinli bazmdan uzoqda, bir juft quloqchin orqali o'sha kuyni birga tinglay boshlashdi.

.

.

Jimin va Ellada esa vaziyat biroz boshqacha

Jimin va Ella: "So'nggi harakat"
​Raqs maydonchasida hamma yo'l berdi. Jimin va Ella duet ijro etishayotgan edi. Musiqa avjiga chiqqanda, Jimin Ellani ehtiyotkorlik bilan o'ziga tortdi.
​Jimin: "Agar hozir to'xtasak, bu shunchaki raqs bo'lib qoladi. Lekin men buning bir umr davom etishini xohlayman."
Ella javob o'rniga uning yelkasiga boshini qo'ydi. Butun zal ularni olqishlar edi, lekin ular uchun dunyoda hech kim qolmagandek edi.

.

.
Endi esa barchani asabbuzari bo'lmish Milaga navbat🤭

Taehyung va Mila: "Rangli nigohlar"
​Taehyung ballga o'zi chizgan kichik bir eskizni olib keldi. Unda Mila uxlab yotgan holati tasvirlangan edi.
​Mila: "Buni qachon chizdingiz?" — hayrat bilan so'radi Mila.
​Taehyung: "Seni har ko'rganimda xotiramga chizaman, Mila. Sen mening eng go'zal asarimsan."
U qizning qo'lidan tutdi va sekingina pichirladi: "Mening dunyomga rang berganing uchun rahmat."
​Kechaning yakuni
​Ball tugashiga yaqin, oltovlon bog'dagi favvora yonida to'planishdi.
​Jimin va Ella qo'l ushlashgan.
​Suga va Selora past ovozda yangi musiqa haqida bahslashishsa-da, nigohlaridan mehr yog'ilardi.
​Taehyung va Mila esa yulduzlarga qarab, kelajak haqida orzu qilishardi.
​"Bilasizmi," — dedi Taehyung jilmayib, — "San'at bizni birlashtirdi, lekin muhabbat bizni butun qildi."

1-qism tugadi. Fikrlaringizni kutib qolaman. Keyingi qism qahramonlari bilganingizdek Jimin va Ella bo'lishadi 🤭 😍 😍

Hamma narsa maxfiy kelishuvdan boshlandi. Mila kutilmaganda kuchli bosh og'rig'i va charchoq bilan shifoxonaga yotqizildi. Uni davolash Seloraning zimmasiga tushdi. Siyosiy raqiblar Milaning sog'lig'i yomonlashganini bilib qolmasliklari uchun, maslahatchilar g'alati reja tuzishdi: Bosh vazir "reabilitatsiya" bahonasida bir yilga ommadan chekinadi va uning xavfsizligini ta'minlash hamda doimiy nazorat qilish uchun Selora u bilan birga yashaydi.
​Birinchi oy: Madaniyatlar to'qnashuvi
Mila Seulning chekkasidagi shaxsiy qarorgohga ko'chib o'tganda, Selora uning naqadar "robot" ekanligidan hayratda qoldi. Mila hatto nonushtada ham iqtisodiy hisobotlarni o'qirdi.
​"Bosh vazir xonim, bu yerda sizga buyruq beradigan yagona odam — menman. Va mening birinchi buyrug'im: bu planshetni chetga surib, issiq sho'rvani iching," — dedi Selora bir kuni jasorat bilan.
​Oltinchi oy: Niqoblar tushishi
Vaqt o'tishi bilan qat'iy protokol devorlari quladi. Mila Seloraning kasallar hayoti uchun qanday qayg'urishini, Selora esa Milaning yelkasidagi mamlakat yukini ko'rdi. Bir kuni kechasi, kuchli yomg'ir paytida, Mila o'zining bolalikdagi qo'rquvlarini aytib berdi. O'sha oqshom ular endi shunchaki "bemor va shifokor" emas edilar.
​O'n ikkinchi oy: Qiyin tanlov
Bir yil yakunlanmoqda. Milaning reytingi tiklangan, sog'lig'i joyida. U Seulning markaziga, moviy saroyga qaytishi kerak. Selorani esa murakkab jarrohlik amaliyotlari va shifoxonadagi odatiy hayot kutmoqda.
Mila derazadan tashqariga qarab, Seloraga pichirladi:
"Men yana o'sha muz malikasiga aylanishni xohlamayman, Selora."

Busandagi sirli uchrashuv
​Mila ketishiga sanoqli kunlar qolganida, Seloraga kichik, sarg‘aygan konvert uzatdi. Uning barmoqlari biroz titrar, nigohi esa odatdagidek sovuq emas, balki iltijoli edi.
— "Selora, bu manzilda bir chol yashaydi. Uning ismi Jan janoblari. Siyosatchi sifatida men u yerga borolmayman, har bir qadamim kuzatuvda. Sendan o‘tinaman, unga mana buni ber va uning ahvolini o‘z ko‘zlaring bilan ko‘rib qayt."
​Selora tushunarsiz tuyg‘ular bilan Busanga yo‘l oldi. Dengiz bo‘yidagi kichik, tashlandiq va shamol uvillaydigan kulba oldida u Milaning xatidagi odamni uchratdi.
​🏠 Haqiqat bilan yuzma-yuz
​Jan janoblari sobiq dengizchi bo‘lib, ko‘zlari deyarli ko‘rmas, ammo xotirasi o‘tkir edi. Selora unga Milaning xati va u yuborgan dori-darmonlarni uzatdi. Chol xatni ushlab ko‘rar ekan, chuqur xo‘rsindi.
​— "Siz u yuborgan shifokormisiz? Mila... u hali ham o‘zini aybdor his qilyaptimi?" — deb so‘radi chol xirillagan ovozda.
​Selora hayratda qoldi. Ma’lum bo‘lishicha, bu chol Milaning otasi emas, balki yigirma yil avval Mila sababchi bo‘lgan yirik bir avariya qurbonining yolg‘iz qolgan otasi ekan. Mila yillar davomida "Muz malikasi" niqobi ostida yashab, o‘zining butun daromadini va erkinligini mana shu insonning hayotini saqlab qolishga, uning aybini yuvishga sarflagan ekan.
​❄️ Muz erishi
​Selora Seulga qaytganida, Milani katta matbuot anjumani kutayotgan edi. U yana qimmatbaho kostyumda, sochi tartib bilan yig‘ilgan, yuzida hech qanday his-tuyg‘u yo‘q edi. Ammo Selora olomon orasidan unga qarab, sekingina bosh irg‘adi.
​Mila minbar ortida turib, minglab kameralar qarshisida nutq so‘zlar ekan, uning nigohi bir soniyaga Seloraga tushdi. O‘sha lahzada hamma Bosh vazirni ko‘rayotgan bo‘lsa, Selora uning ichidagi o‘sha qo‘rqqan, ammo vijdonli qizchani ko‘rib turardi.

​Selora Busandagi ochiq deraza yonida turib, qo‘lidagi eski fotosuratga tikilib qoldi. Jan janoblarining titroq qo‘llari bilan ko‘rsatgan suratida — yosh, navqiron va tabassum qilib turgan Min Yoongi edi.
​Seloraning tomirlarida qon muzlab qolgandek bo‘ldi. Bu uning besh yil avval "baxtsiz hodisa tufayli vafot etgan" deb hisoblangan turmush o‘rtog‘i edi. Uning qabri bor, uning xotirasi Seloraning yuragida yashaydi. Ammo suratdagi yigit va Mila sababchi bo‘lgan o‘sha avariya... barchasi bir nuqtada birlashdi.
​— "U tirikmi?" — Seloraning ovozi arang chiqdi.
— "Ha," — dedi chol dengizga qarab. — "Lekin u endi avvalgi Yoongi emas. Mila uni chet elda eng maxfiy klinikalarda davolatdi. Uning yuzini, ismini, hatto xotirasini ham o‘zgartirishdi. Mila uni sen tinch yashashing uchun 'o‘ldi'ga chiqargan. U seni uning aybi bilan nogiron bo‘lib qolgan eringga qarab, umring xazon bo‘lishini xohlamadi."
​🏛️ Seul: Yuzma-yuz
​Selora Seulga qaytganida yomg‘ir yog‘ardi. U Bosh vazir qarorgohiga bostirib kirdi. Qo‘riqchilar uni to‘xtatmoqchi bo‘lishdi, ammo Milaning birgina ishorasi bilan yo‘l bo‘shatildi.
​Mila o‘z kabinetida, qimmatbaho stoli ortida o‘tirardi. U Seloraning ko‘zlaridagi nafrat va og‘riqni ko‘rib, hammasini tushundi.
— "Sen uni mendan o‘g‘irlading," — dedi Selora pichirlab. — "Menga qaror chiqarish huquqini bermading. Uni nogiron bo‘lsa ham, xotirasiz bo‘lsa ham sevishga haqqim bor edi!"
​Mila o‘rnidan turdi. Uning yuzidagi o‘sha "Muz malikasi" niqobi parchalanib ketgan edi.
— "Men seni qutqarmoqchi edim, Selora. Sen dunyodagi eng yaxshi jarroh bo‘lishing kerak edi, baxtsiz ayol emas. Men bu gunohni bir o‘zim ko‘tarmoqchi bo‘ldim. Bir yil sen bilan yashab, sening naqadar pok ekanligingni ko‘rganimda, qilgan ishim naqadar mudhishligini angladim."
​🏥 Tanlov
​Mila stol ustiga yana bir manzilni qo'ydi. Bu Seulning chekkasidagi reabilitatsiya markazi edi.
— "U yerda. Hozir u biroz yurishni boshlagan. Ismi endi boshqa. Agar istasang, uni olib ketishing mumkin. Lekin bu mening siyosiy faoliyatim tugashi va barchamizning hayotimiz ostin-ustun bo‘lishini anglatadi."

Reabilitatsiya markazidagi uchrashuv
​Selora manzil bo‘yicha yetib kelganida, bog‘da bir yigit o‘tirardi. Uning yuzi biroz o‘zgargan, nigohlari esa uzoqlarga tikilgan. Bu Suga edi — Milaning hujjatlarida shunday nomlangan, ammo Selora uchun u hamon o‘sha Yoongi.
​Selora uning yoniga sekin borib o‘tirdi. Hech narsa demadi, shunchaki uning qo‘lidan tutdi. O‘sha lahzada Suganing vujudida titroq turdi. Xotiralar — parchalangan oyna kabi birin-ketin joyiga tushdi: to‘y kuni, birinchi operatsiyadan keyingi quvonch va o‘sha mudhish avariya...
​— "Selora..." — pichirladi u. Ovozi bo‘g‘iq, ammo tanish edi. — "Sen kechikding."
— "Yo‘q, men seni topdim," — dedi Selora ko‘z yoshlarini tiya olmay.
​Muz malikasining kabinetida
​Oradan bir hafta o‘tdi. Mila o‘z kabinetida iste’fo haqidagi arizasini tayyorlab qo‘ygan edi. U qilmishining yukini boshqa ko‘tarolmasligini, hamma narsani oshkor qilib, jazosini olishga tayyorligini his qildi.
​Eshik ochilib, Selora va Suga kirib kelishdi. Suga biroz oqsoqlanib yurar, ammo nigohi qat’iy edi. Mila o‘rnidan turib, boshini egdi.
— "Men tayyorman," — dedi Mila. — "Qamoqmi yoki sharmandalik, bariga roziman."
​Suga stol ustidagi iste’fo arizasini oldi-da, uni sekingina yirta boshladi.
— "Yo‘q, xonim," — dedi u bosiqlik bilan. — "Agar siz ketsangiz, bu mamlakat yana tartibsizlikka yuz tutadi. Siz qilgan xatongizni yopish uchun emas, uni yuvish uchun bu yerda qolishingiz kerak. Siz meni o‘limdan qutqardingiz, menga yangi hayot berdingiz. Bizning hayotimiz — bu sizning siringiz bo‘lib qoladi."
​Yangi hayotning boshlanishi
​Mila hayratda qoldi. U "Muz malikasi" edi, lekin hozir uning ko‘zlarida chinakam minnatdorchilik yoshlari ko‘rindi.
​— "Sizlar... meni kechiryapsizlarmi?"
Selora Milaning qo‘lidan tutdi:
— "Biz bir yil birga yashadik, Mila. Men sizning ichingizdagi azobni ko‘rdim. Bu jazo sizga yetarli. Endi yaxshi Bosh vazir bo‘ling. Biz esa... shunchaki baxtli bo‘lamiz."
​Xotima
​Oradan yillar o‘tdi. Janubiy Koreya o‘zining eng adolatli va kuchli Bosh vaziri — Milani olqishlardi. Hech kim uning shunchalik fidoyiligining sababini bilmasdi.
​Shahar chekkasidagi kichik bir shifoxonada esa mashhur nevrojarroh Selora va uning yordamchisi Suga birga ishlashardi. Har yakshanba kuni ularning uyi oldiga qora, raqamsiz bir mashina kelar va ichkaridan bir ayol tushib, do‘stlaridek ular bilan tushlik qilardi.

Dunyodagi eng katta sirlar ba’zan nafrat bilan emas, balki jimjitlik va mehr bilan saqlanadi.