Dbdbdjirjjr

Ep 11

Pov Shiya

Front ortida xizmat qilayotgan birinchi kunim bo'lishiga qaramay eng xavfli bo'lgan chegara hududiga yordamga jo'natildim. Atrofdagi chalajon askarlar-u qo'rquvdan ko'zlari ola-zarak qora ishchilarni oralab o'tar ekanman yo'limdan chiqqan bemorlarga birinchi yordam ko'rsatib ularni tibbiy qismga jo'nattirdim. Ammo ko'zlarim izlayotgan odamni hech topmasdi. Yana izlashda davom etdim. Atrofga yana diqqatimni qaratib uni izlay boshladim. Yangi kelayotgan yuk mashinalaridan ham bir olam yaralangan askarlar olib kelinar edi. Erinmay ularni ham hadiksiragancha ko'zdan kechirib chiqdim ammo ularning hech biri Jungkookka o'xshamas edi. Mashinalarga qarab ularda yozilgan son va xarflarga e'tiborimni qaratdim. Demak bular har bo'lim uhun ajtarilgan. Jungkook uchun ajratilgan bo'lim esa A7 edi. Yana qayta mashinalarni birma bir aylanib o'zimga kerakli bo'lim uchun ajratilgan mashinani topdim. Endigina kelib to'xtagan mashinaga peshvoz chiqib uning haydovchisini o'zimga qaratdim.

- salom bu A7 guruh shundaymi?
- huddi shunday. Bemorlarni tushurishga o'zimiz yordam beramiz xonim.
- yo'q yo'q. Sizdam boshqa narsa so'ramoqchi edim. Menga komandiringiz Jeon Jungkook kerak edi.
- uni nima qilasiz?
- Jeon Jungkookning rafiqasi bo'laman. Uni qayerdan topishim mumkin?
-sizga xabar berishmadimi xonim? - mayus ohangda
- nega? Nimani xabar berishlari kerak?
- Komandir Jeon... urushda himoya paytida... dushman tomonidan otilgan bomba sababli vafot etdi.

Butun dunyo bir zumda boshim uzra qotib qoldi go'yoki. Qarshimdagi aybdoroma turgan erkakdan uzoqlashgancha ortga qadam bosar ekanman odamlar shoshgancha meni durtib durtib o'tib ketar edi. Miyyamda paydo bo'lgan o'tkir chiyillash sababli boshimni qattiq siqqancha baqirib yubordim. U o'lishi mumkin emas. Bolamizni ko'rmay bu dunyodan ko'z yumishi mumkin emas...

Yotoqda terga bosgancha titrab uxlayotgan qiz qoshlarini chimirgancha kaftlari orasidagi par ko'rpani siqimlar ekan to'sattan ko'zlaridan yosh chiqib ularni ochdi. O'rnidan sapchib turib ketgancha zimiston bo'lgan xonaga alanglar ekan daxshatli tushidan o'zi ham sovuq ter to'kkancha qo'rqib turib o'ziga keldi. Deraza oldida turgan stoli ustidagi suv idishidan turib tezlikda suv ichib biroz bo'lsada tartibsiz urayotgan yuragini tinchlantirdi.

- bu qanaqa tush bo'ldi jin ursin. Jungkook? Nega undan xabar kelmayapti o'zi. Aqldan ozaman jin ursin.

Shiya nam bo'lgan ust-boshini alishtirgandan so'ng derazadan endi ko'tarilayotgan quyoshga bir zum qarab turib pastga yo'l oldi. Ota-onasining uyida tunab qolgan qiz ayvonda yolg'iz o'tirgan akasining oldiga shoshgancha yurib kelib uni o'ziga qaratdi. Singlisining ko'zlaridan otilayotgan tashvishli qo'rquvdan xavotir olgan yigit uni so'roqladi.

- nega erta tongdan bu ahvoldasan? Yuzlaring oqarib ketgan. Nima bo'ldi
- aka Jungkookdan xabar olishning biror iloji bormi? Men aqldan ozaman.
- nega? Nima bo'ldi? Tushunturubroq gapirsangchi?
- uni.. uni tushimda ko'rdim. Jungkook vafot etganmish... - ko'zlari yoshlangancha lablarini to'sdi.
- heey bu nima ko'z yosh bo'ldi? Telba bo'ldingmi Shiya - tasirchan bo'lib qolgan singlisini quchib gapida davom etdi. - u soppa sog'. Xavotir olma va tinchlan
- yo'q tinchlana olmayman. Undan biror xabar olmasam aqldan ozaman. Yuragim negadir g'ash. Unga nimadir bo'lgan bo'lsachi?
- bo'ldi hozircha tinchlan o'zingni bos Shiya. Hozir tush tasiridan talvasadasan. Men xabar olishni ilojini qilaman.
- chindanmi?
- ha faqatgina sen o'zingni bos. Vujudingdani jiyanimni o'yla. U sendagi barcha hissiyotlarni sezadi.
- u hali kichik
- kichik bo'lsada shunday. U dadasidan xafa bo'lishini istamasang bemani tushlarni unut.
- huddi hayotda bo'layotgandek edi. Ro'yo bilan o'ngni ajrata olmay qoldim.
- hech qisi yo'q. Endi borib xonangda damingni ol. Hali turish uchun erta.
- ... mayli

Shiya indamay o'zini majburlab tabassumini siqib chiqarib akasiga orqa o'girib xonasiga chiqib ketdi.

*

Kimlar xonadoniga kechki payt tashrif buyurgan Jeon xonim kelinini olib ketish maqsadida kelib kechki ovqatga qolishga ham qaror qildi. Bir dasturxon atrofida o'tirgan oilaning tinchligini buzgan darvoza taraqlashi barchaning e'tiborini tortdi. Qo'rg'on erkaklari o'rinlaridan dasturxondan turib oldimlashni boshlashganida bemalol hech bir hijolatsiz kelayotgan mirshablarga bosh bo'lgancha Jihoon viqor bilan qadam tashkab kelmoqda. Oldingidan ancha sovuqlashgan yuz ifodaga monand chimirilgan qoshlar barchasi o'zgacha tus olgan. Bu oldingi Jihoonga zig'ircha bo'lsada o'xshamaydi. Asosiy eshikdan qadam bosib uy ihkarisiga kirgan erkaklar qarshisiga turgan Taehyung ularni savol javob qila boshladi.

- bu mahalda qo'rg'onimizga nima shamollar uchurdi?
- issiq shamol emasligi aniq Janob Kim
- issiqmi sovuqmi bizga farqi yo'q. Ammo siz bu tarzda Kimlar qo'rg'oniga bostirib kela olmaysiz. Shuni bu aqlli miyangizda o'ylamadingizmi?
- mendagi ruxsat har bir uyga xohlagan paytda kirish imkonini bera oladi
- qanday ruxsat ekan? Biz ham bilsak yaxshimidi
- bu shaxsan qirol tomonidan olingan order... asl maqsadim sizlar emassiz. Jeon xonimlardan biroz xol so'ragani keldim - Taehyungni aylanib o'tmoqchi bo'lganida yigit qayta uning yo'lini to'sdi.
- erkaklar bilan gaplashishga qurbingiz yetmaydimi? Qanday gapingiz bo'lsa shu yerdan gapiring. Ayollarga yaqin borishingiz shart emas
- rashkchiman deng... mayli aytganim bo'lsin - kulimsirab nigohini Jeon xoninga qaratdi.
- Jeon xonim otam bilan tanish bo'lganingiz rostmi? Ulardan biroz shaxsiy qarzingiz bor. Shuni eslatgani keldim.
- m.meni hech kimdan qarzim y.yo'q - talmovsirab ko'zlarini bir joyda qarata olmay qoldi.
- aniqmi? O'tmish hikoyalaridan so'zlab berishimni istamassiz
- mendan nima istaysan?
- shunchaki shaxsiy va oilaviy qarzingizni qaytarishingiz so'rayman.
- oilaviy qarz? - tushunmay qaynonasiga qaradi Shiya
- ha! Jeon oilasi bizdan jon qarzi bor. Buning evaziga esa Jeon oilasi kelini bizga topshiriladi
- qanday qarz haqida gapiryapsiz. Tushunmadik - Janob Kim suxbatga qo'shildi
- Jeon Jungkook mening otamning qotili. Buni imkor etmay qoya qoling. Menda guvohlar ham yetarli.
- ishonchingiz komilmi?
- shubhaga o'rin aslo yo'q Janob Kim
- nega aynan Jeonlar kelini sizga qiziq bo'lib qoldi? - Taehyungning yuzi g'azabdan qizarib qahrli ovozda savolini berdi.
- bu mening xohishim. Parklar vorisi sifatida men istaganimni olishim mumkin
- agar berilmasa nima bo'ladi?
- unda... Jeonlar butunlayga qirib tashlanadi. Bunga to'sqinlik qilgan barcha jazolanadi.
- uni senga bermayman. O'glimning yagona omonatinii senga topshirmayman. - Jeon xonim Shiyani ortiga olib himoya qilmoqchidek bo'ldi
- bilaman Jeon xonim o'zingizni uruntirmang. Uning xomiladorligi sabab soxta himoya uslubingizga o'tdingiz. Havotirlanmang nabirangiz tug'ilishi bilan sizga topshiriladi.
- hoy sen nimalar deyayotganingni tushunyapsanmi o'zi?🗣 - asablarini jilovlay olmay qolgan qiz to'sattan baqirib yubordi.
- xohlasang alohida gaplashib olishimiz ham mumkin
- sen bilan gaplashadigan biror gapim yo'q
- hoy erkak! Qo'lingdan kelganini qil. Xohlaganingcha tahdid qil. Istaganingcha hujum qil baribir singlimni mendan ola olmaysan. Na singlimni na singlimni qaynonasini - ko'zlarida olov chaqnab Jihoonning yoqqasidan tutib
- bundan afsus qilasiz. Ayniqsa sen... ha sen Shiya. Lekin men sen uchun anxha yumshoq bo'la olaman. Istaganingda yana bir bor senga gaplashish uchun imkon beraman.
- tinchimizni buzmay uyimni bo'shatib qo'ying janlb Park Jihoon

Janob Kimning qat'iy buyrug'i bilan qo'riqchilar oldimlagamcha ularga ortga tomon ishora qilishdi. Barchasini shunchaki tahslab ketishni istagan Jihoon kulimsiragancha Shiyaga qarab ortiga burulib qo'rg'onni tark etdi. Bu tun ham ancha og'ir va yoqimsiz o'tadigan bo'ldi....

Pov Jungkook

Oldimda portlagan bombadan kelayotgan ovoz quloqlarim ostida jarang sochsa atrofda parchalangan tana bo'laklari yomg'ir tomchisidek sachrashi ko'z oldimdan ketmay qoldi. 10ta odamim o'sha yerda o'lgan bo'lsa qolganlari yarador va chalajonlarcha yetib keltirildi. O'zim esa haligacha tirik ekanligimga ishona olmayapman. Nahotki haligacha tirikman? Hayot bu qadar shirin deya o'ylab ham ko'rmagan edim. Bu olayotgan jarohatlarim, ko'z oldimda jon berayotgan yaqin askarlarimni ko'raverib uning qadrini bildim. Ayni damda esa rafiqamni sog'inmoqdaman. Uning tulki ko'zladiga tikilgancha tinch orom olib uxlashni istayman. Mayin sochlarini silab yuzidan erkalashni, jahl qilganda qosh chimirishini, unga yaqinlashganimda esa ko'zlarida aks etadigan yorug' nurni ko'rishni istayman. Yana uni his qilib turib bag'rimga bosgancha shirin tunlarimni hayol qilaman. Ammo bu uchun menda imkon bo'larmikan?

Hayol surib yotgan yigit ko'zlari yumilay yumiliy deyayotganda oldiga bostib kelgan askardan hurkib kergancha shart o'rnidan turdi. Olgan jarohatlari qattiq og'iq bergancha yotoqqa qayta o'tirib unga qo'rquv to'la ko'z bilan qarab turgan askariga tikilib savol berdi.

- senga nima kerak?
- janob haligi...
- cho'zmalanmay gapir
- menga bir necha kunga javob olib bera olmaysizmi?
- bu yer soatbay ishlaydigan korxonami?
- sababim bor ayolimni uyga qaytarib yuborishim kerak.
- ayoling? U bu yerda nima qilyapti?
- meni izlab bu yerga kelgan ahmoq qiz. Xomilador ekan. Yaqinda ko'zi yorib qoladi. Uyga tezroq jo'natib yubormasam bo'lmaydi.
- xomilador?... u bu yerda qanday ish qiladi?
- yordamchi hamshira bo'lib kelibdi.
- yo hudoyim bularga nima bo'lagan-a? Ikki qat ayolni ham olib aqldan ozganlar.
- janob yordam bera olasizmi?
- xotiningni sevasanmi?
- albatta. Uni jonimdan ortiq ko'raman. Undan boshqa hech kimim ham yo'q. Borlig'im u
- unda ikkimgiz ham Koreyaga qayta jo'naysiz. Eetaga kechki payt ketasiz. Tayyor turing. Farzanding tug'ilganidan so'ng esa qayt.
- albatta janob katta rahmat sizga. O'la o'lgunimcha sizdan minnatdorman janob.

Xursanligidan ichiga sig'magan askar tinimsiz tazim qilgancha yigitning oyog'ichaga egildi. Bundan hijolat bo'lgan Jungkook uni turg'azib barmoqlarini labiga qo'yib jim deya ishora qildi.

- shunchaki uningni chiqadmay jimgina ketasan va qaytasan. Tushunarlimi?
- ha janob
- endi esa bor rafiqaning oldida bo'l

Askar rostlanib hurmat bajo qilib xonadan chiqib ketdi. Uning xursand chehrasini ko'z oldidan ketkaza olmagan Jungkook mayin kulimsiragancha yana o'yga tolib qoldi. Hayolida Shiyaning xomiladorligini tasavvur qilib uning siymoyisini gavdalantirdi.

- mening nozikkinga katta qorin qanday ko'rinsa ekan?...

Ertangi kun

Biroz bo'lsada o'ziga kelgan komandir oz bo'lsada kayfiyatini ko'tarish uchun tashqariga chiqdi. Chiqqanida esa Koreyaga jo'natilishga tayyor bo'lgan mashina oldiga kelib atrofidan aylandi. Haydovchi bilan gaplashib allaqachon barchasini tayyor qilib qo'ygani sababli ko'ngli hotirjam edi. Bir tugun bilan kelayotgan askariga ko'zi tushgan Jungkook oldida xotinini ham payqab mayin jilmaydi. Askar shunchaki o'tib ketmasligi aniq bo'lgani uchun ham komandiri qarshisida to'xtab u bilan salomlashdi.

- salomatlik tilayman komandir
- erkin... demak ketyapsizlar
- ha janob
- rafiqang ancha jasur ekan. Seni sendanda ko'proq sevar ekan. Ammo bu ishingiz yaxshi emas xonim. Keyim siz kabi mardlar ko'payib qolishi hech gap emas.
- komandir siz ham uylangansiz shundaymi?
- ha. Faqat iltimos mening xotinimni yo'lidan chiqmang. Chiqsangiz ham gaplashmang. Aks holda u ham bu yerga kelib olsa ajab emas. U ham huddi men kabi telba - hazlsan so'ng o'rtada kulgu yangradi.
- ho'p bo'ladi janob. Sizga kattakon rahmat. Endi bolam tug'ilganida otasi oldida bo'ladi - ayol ohista qornini silab qo'ydi.
- hali ohirigacha oldida bo'lib o'zi katta qiladi.
- nima bo'lganda ham rahmat komandir.
- boshqa so'z bilmaysizmi sizlar. Har ikki gapni birida rahmat rahmat deyaverasiz. Odam hijolat bo'lib kettiku
- uzur so'raymiz komandir.
- mayli mayli. Haydovchi oldidagi o'rin sizlar uchun. Oq yo'l

Jungkook yosh oila bilan hayrlashganidan so'ng tanasida yana og'riq sezib o'z o'rni tomon yo'l oldi. O'zi uchun ajratilgan yotoqqa yotib shiftga termulgancha yotib ko'zi uyquga ilindi. Oradan biroz vaqt o'tgandan so'ng ko'ksida o'rmalayotgan qo'ldan qayta ko'zlarini tezlikda ochib o'rnidan turdi. Ammo qarshisida bosh shifokor litenantni ko'rib asabiy ko'zlarini pirpiratib yotog'iga suyandi. Oldi ochiq turgan ko'ylagini to'g'rilab qizga savol tariqasida qaradi.

- qo'rqib uyg'onadigan darajada qo'pol harakatlandimmi?
- men uchun har qanday harakat qo'pol. Ayniqsa u siz tomondan sodir etilsa Minje xonim
- meni ranjityapsiz Janob Jeon - nozlanganxha yigitga yanada yaqinlashib oldiginasiga o'tirdi.
- sizdan qarzim yo'q. Qarzim bo'lganida ranjitmagan bo'lardim. Aybga buyurmang.

Qizni o'zidan uzoqlashtirub o'rnidan turayotganida qiz uni yelkasidan itarib qayta joyiga o'tqazib qo'ygancha uning yuziga masofa qolmagunga qadar yaqinlashdi. Yigitning ko'zlariga ehtiyoj va extiros uyg'unlashgan nigohini bilan boqib qayta uning qorin mushaklari ustidan qo'lini yugurtirib yuqorilay boshladi. Lablarini tishlagancha yigitning quruq lablariga diqqatini qaratgan qiz yanada masofasini qisqartiegancha maqsadiga yetamagan deganida Jungkook uning bo'ynidan siqimlagancha ortiga itarib yotqizib ustiga chiqib oldi. Og'riqdan yuzi burushib qizarayotgan qiz bo'ynidagi qo'lga yopishgancha qutulish uchun chirana boshladi. Jungkook esa g'azab to'la ovozida qizga qarata vishilladi.

- aslo menga yaainlashishni hayol ham qilma. Bu tana, ko'ksimda urub turgan yurak, senga o'lim nigohi bilan tikilib turgan ko'zlar, sen tashnalarcha tikilib erisha olmagan lab barcha barchasi sen ega chiqmoqchi bo'lgan barchasi boshqasiga tegishli. Uqdingmi? Menga yaqinlashishni hayoling uchiga ham keltirma suyuq oyoq foxisha - zarda bilan uni yotog'i ustidan itarib uloqtirib yubordi.

Qiz og'ir va tez tez nafas olgancha unga haligacha quturgan hayvon g'azabi bilan tikikib turgan yigitga qarab yo'talgancha uning xonasini tark etdi. Buzulgan asablarini tinchlantirib msqsadida yotog'ini qayta egallagan yigit ko'zlarini yumib yotgancha bir necha daqiqalarda uxlab qoldi...

Huddi shu vaqt Koreya.

Erta tongdan uyushma oldiga kelib ovqat tarqatishga yordamlashayotgan qiz tanasida sovuq uvushishni sezib qaynonasi va onasini tashqarida qoldirgancha xonaga kirib biroz isinishni istadi. O'z xonasiga kirib olov yonib turgan kamin oldiga kelib cho'kkamcha qo'lidagi qo'lqoplarini yechib olovga tutdi. Tanasidan uvushishlar ketganidan so'ng qolgan qalin kiyimlarini yechib yotog'iga tashlaganida ortidan kelgan gavdadan hurkib deraza oldigs borib qoldi. Hayajon va qo'rquv bilan nafas olayotgan qiz bu kim ekanligini angkab ulgurmay bu kimsa yuzidan nigobini va boshidan qalpog'ini olib qizga qarata kulimsirab qosh uchurdi.

- bu yerga qanday kirding?
- doimgidek bu men uchun qiyinchilik tug'dirmagan
- ket bu yerdan.
- bolang katta bo'lyaptimi? - qiznjng qorniga ishora qildi.
- seni ishing bo'lmasin - qorn sohasiga qo'lini qo'yib gavdasini yon tomonga burdi.
- maslahatim sal og'irroq bo'l. Chunki hozir mening changalimdasan. Senga istalgan yomonlogimni qilishim mumkin. - qiz tomonga asta sekin yaqinlasha boshladi.
-yaqinlashma! Joyingda tur - cho'ntagida olib yuradigan hanjarini yigitga to'g'riladi.
- ooo ancha tajribang oshibdi azizam
- senga nima kerak?
- sen keraksan. Faqatgina sen
- meni tinch qo'y
- afsuski yo'q. Bunday qila olmayman. Sen menga tegishli eding. Meni sevar eding. Seni yana oldingidek o'zimniki qilmoqchiman.
- afsuski endi buning iloji yo'q. Men endi o'z erimga tegishliman. Men erli ayolman! Shuni aqling chaqyaptimi?
- menga hech narsani farqi yo'q. Muhimi sen meniki bo'lasan
- hech qachon bunday bo'lmaydi. Hayol ham qilma
- demak yaxshilikcha o'zing ko'nmaysan. Yomonlikcha urunib ko'raman
- qo'lingdan kelganini qil
- qadrli ering hozir nimalar qilayotgan bo'lsaya? Tirikmi? O'likmi? Chalajonmi?
- u soppa sog'
- balki sog'lig'iga biroz putr ketkazarmiz. Masalan nosoz tankdan otilgan o'q behosdan kelib Komandir Jeonning xonasini vayron qilsayu ichida u ham bo'lib bexosan halok bo'lsa... rejam qalay?
- unday qilmaysan... qilolmaysa
- qilishimni istamasang hoziroq qo'limni tut - qiz tomonga qo'lini cho'zdi
- hech qachon
- baribir - qadrli umr yo'ldoshing sabab meniki bo'lasan
- sen kabi iflos bilan birga bo'lguncha urushga ketganing ming marta afzal

Qiz qo'lidagi hanjarni yaxshilab ushlagancha yigitga tashlanishga shaylandi...

Pov Jungkook

Ko'zlarim uyqudan qattiq va daxshatli chalingan sirena tovushidan moshdek ochildi. O'rnimdan sapchib turgancha tashqariga yugurdim. Barcha askarlar qurollanayotganini ko'rib qayta joyimga qautib o'z formamni kiyib qurollarimni bo'ynimga ilib yana tashqariga yugurdim. Atrofda g'ala g'ovur yig'i sig'i ko'payib ketgan edi. Buning sababini nimadanligini anglay olmay biror bir yuqori lavozimli odamni ushlashga muvaffaq bo'ldim. U menga hurmat ko'rsatgancha qarshimda turdi.

- nimalar bo'lyapti? Nega bu sirena tovushlari avjida?
- dushmanlar komandir. Ular juda yaqin. Vatanimizga jo'natilgan mashinalar yo'lda o'qqa tutilgan. Barcha barcha halok bo'lgan.

Uning gaplarini eshitib badanimdan sovuq ter chiqib ketdi. Ahir u yerda... men jo'natgan yosh oila... yo tangrib bu nimasi bo'ldi. O'zimni bir mddatga yo'qotib qo'yganimni men tomonga uchinchi bor berilgan savoldan so'ng angladim.

- bu yerni tark etishga buyruq bor. Ketamizmi?
- aniq barcha halok bo'lganmi?
- tekshiruv guruhimiz endi yo'lga chiqadi.
- yaxshi o'sha guruhga men qo'shilaman. Sizlar barchani olib maxsus yashirinish joyiga evakuatsiya qiling. Tezlashing!

Buyruqni beriboq voqea joyiga ketishga shay turgan mashinaga chiqib oldim. Ikkinchi bor qo'limga qurol ushlaganimda titradim. Menda qo'rquv hissi yana uyg'ona boshladi. Balki men ham bir kunmas bir kun biror bombadan parchalanibmi, yerga o'rnatilgan minani bosibmi, yoki qandaydir daydi o'qning zahridan yaralinibmi o'lishim mumkinligidan tanamni sovuq ter bosgandir. Hayotni shirinligini o'lim iskanjasida yaqin yurganda tushunar ekan odam...

Voqea joyiga yerib kelgan kuzatuvchi guruh o'z komandirlarining buyrug'i bilan ovoz chiqarmay sekin sekin yonayotgan mashinalarga yaqinlasha boshlashdi. Birma bir mashinalarni tekshirishar ekan jasadlar bir birlariga yopishib qolgancha olivda jizg'anak bo'lib yonishar edi. Endi ularga yordam berish uchun ancha kech. Butun yon atrofni qorurilayotgan go'sht hidi tutgan. Ammo bu oddiy istemol go'shtining hidi emas aksincha... begunoh odamlarning nohaq va vaxsgiylarcha yondirilgan tanasi edi....

Jungkook indamay o'zi jo'natgan juftliklarning mashinasi oldiga nogohon yaqinlashdi. Haydovchi tomon eshik ochiq va yerda haydovchining yongan jasi ichkarida esa biri ikkinchisini to'sib quchgancha yonayotgan jasadlar... shubhasiz bu jasadlar o'sha askar va uning xotininiki... u yerda 2 emas 3 jon halok bo'ldi. Tug'ilmagan norasida bu adolatsiz dunyoni ko'rmay turib nobud bo'ldi. Jungkook chuqur ho'rsinib nafas olib chiqarib ortiga buruldi. Murdalarni tekshirayotgan odamlarga qarata ularni shu yerga ko'mishga buyruq berdi... nima bo'lganda ham qolganlar vaxshiy bo'lishi mumkindir ammo u emas. Ya'ni u hozir vaxshiy emas...

Oradan bir necha soat o'tganidan so'ng barcha ishlar o'z yakunini topdi. Kuzatuvchi guruh yana qayta mashinaga joylashganida ulardan 2 chaqirim narida yana bir portlash yuz berib uning zarbi ularni chetlab o'tmadi. Quloqni qomatga keltirgan ovoz tomondan osmonda paydo bo'lgan qora tutun dushmanlarning ancha yaqinligidan darak berardi. Ketishga shaylanib mashinalarga chiqib joylashishdi. Endi vaqt ularga qarshi ishlamoqda edi go'yo...

Qiz qo'lidagi hanjarni yaxshilab ushlagancha yigitga tashlanishga shaylandi. Ammo uning harakatiga nisbatan qarshi tomondan hech qanday nojo'ya harakat yo'q. Aksincha yigitning ko'zlaridagi nafrat o'rnini oldingi, eski sevishganlardagi payti mehr va mungli qarash egalladi. Jihoon indamay qizga hech narsa demay bir muddat turdi. Bu huddiki ko'zlar orqali suxbatning o'zginasi. Uzoa vaqt jim turishni istamagan Jihoon o'zi oldin gap boshladi.

- biz bunga munosibmidik? Qara biz qay ahvoldamiz? Biz, sen va men aslida bir tomonda bo'lishimiz kerak emasmidi?
- o'tgan ishlarni kovlashtirishni hojati yo'q
- o'tgan ish? Bu sen uchun shunchaki xotira shundaymi? Shunchaki yomon va oxiri bo'lmagan xato... adashasan Shiya juda qattiq adashasan. Biz uddalashimiz mumkin edi. Sen menga borini boricha ro'y rost aytganingda edi hozir ikkimizning ham hayotimiz boshqacha bo'lar edi
- men shunchaki seni yaxshi yashab tirik qolishingni istagan edim.
- endi yaxshilab boq... men yaxshimanmi? Sensiz menda hammasi joyidami? Qara ahvolimga. Kimga aylanganimni qara
- men sen haqingda hech narsani bilmaganim uchun ham huddi shudnay bo'ldi. Bularda meni ayblashga zarracha bo'lsada haqqing yo'q. Nega oldimda soxta va nochor oilada katta bo'lgan yigit sifatida namoyon bo'lding? Nega menga o'z kelib chiqishing haqida ro'y rost so'zlamading?
- vaqti kelganda aytmoqchi edim...
- qachon? Qachon edi o'sha lan'ati vaqti? Men seni yuqori tabaqali oilalarga teng kela olmaydi. Bekorga o'lim topmasin deya Jungkookka rozilik berdim.
- mayli... roziman kel hammasini unutaylik. Barchasini yangittan boshlaylik. Hayotimiz uchun yangi oltin saxifani ochaylik - qiz tomonga bir qadam yaqinlashdi.
- endi kech. Juda kech. Men allaqachon oilali ayolman. Yaqinda ona bo'laman.
- menga farqi yo'q. Sendan bo'lak hech narsaning qizig'i yo'q. Bolangni ham qabul qilaman. Uni o'z farzandim kabi ko'raman.
- asosiysi men o'z erimni sevaman. Unga xiyonat qilmayman.
- ering? Qaysi ering? U allaqachon o'lgam bo'lisa ham kerak.
- sen Jungkookni bilmaysan. U men uchun qaytadi. Vada bergan
- ha men uni bilmasman ammo uning atrofidagi ko'zlari qonga to'lib o'limini kutayotganlarni bilaman. Ular allaqachon u uchun tuzoqlarini qo'yib bo'lishgan. Jungkook urushdan tirik qaytmaydi. Xom hayol bilan yashama Shiya
- gaplaringga ishonmayman. Jungkookka nimayiki qilishmasin, qanchalar chirkin harakatlar qilishmasin bari foydasiz. U qaytadi... bilaman u qaytadi - atrofga ola-zarak qaragancha chuqur chuqur nafas ola boshladi. Ko'z oldida yana o'sha qo'rqinchli tushi gavdalandi.
- demak menga yaxshilikcha rozilik bermaysan. Mayli unda Jungkookning o'limini tilaganlar safida endi men ham borman.
- unday qilmaysan. Eshittingmi qilmaysan - ko'zlari qizargancha yigitning yoqasiga yopishdi
- bularning barchasi senjng qo'lingda. Tanla Shiya. Shu yoqamda turgan qo'llaringni kaftimga tashlaysan, yoki butun oilang va eriningni onasining boshiga itni kunini solaman... va yana bir mudxish voqea yuz beradi... Komandir Jeon lagerda boshqalar uchun malaka o'tayotganida nosoz mina sababli bu dunyodan ko'z yumadi... yoki dushman tomonidan otilgan deya atalgan ammo o'z askari tomonidan komandir otib o'ldiriladi... rejalarim qalay? Menga ko'proq birinchisi yoqdi. Chunki u anchagina azobli...

Jihoonning yuzida iblisona kulgu yoyildi. Shiya bir marotaba og'ir yutungancha tikikib qoldi...

Urush

Mashina pedali qancha bosilsada bu vaqtdan o'zishga yordam bermas edi. Ortimizdan tushgan 1 tank va 2 mashina biz tominga tinmay o't ochib kelmoqda. Bu nimasi bo'ldi? Nega bir nechta askar uchun shuncha to'z to'polon bo'lmoqda? Yoki ichimizda xoyin bormi? Lekin xoyin bo'lgani bilan ham nega aynan men chiqqan kuzatuv guruhi ortidan tushishdi? Mashinadan bosh chiqarib ortiga qaraganimda bu mashinalar negadir dushmanlarnikiga hech ham o'xshamas edi.

- Qo'limizga qurol olishimizdan foyda yo'q. Yaxshisi qalin o'rmon ichiga kirib yashirinish kerak
- minalar borku
- iloji boricha keng joydan uzoqroq yurib qochsak bosmaymiz degan umiddaman. Boshqa choramiz yo'q

Komandirning rejasini maqullab o'rmon ichiga mashinani burishdi. Qalin o'rmon ichiga chuqur kira olmagan mashinani kirishda qoldirib o'zlari har tomonga tarqalib qochishdi. Ortlaridan yetib kelgan taqibchilar ham ko'zlari ilg'agan kishini ortidan granatalar uloqtirib o'qlar yomg'irini ham xosil qilishdi. Qalin o'rmon ichida quloqni garang qiluvchi qurol ovozlari-yu og'riqli chinqiriqlar har bin insonning tomirlargacha titratmay qo'ymasdi. Birma bir eshitilayotgan azobli chinqiriqlardan ortga qaytish fikri paydo bo'lgan Jungkook ortiga o'girilib panaga berkindi. Qo'lidagi qurolini sozlab u tomonga kelayotgan begona askarlarga nishonni to'g'irlab birin ketin o'q uzdi. Yer tishlagan ikki askar oldiga tezda yetib kelgan Jungkook ularning yuzlarini tekshira boshladi. Koreyslar... dushman kiyimida bo'lgan koreyslar... tahminlari to'g'ri chiqmasligini xohlagan yigit ko'zlarini asabiy pirpiratib o'rnidan turdi. Turishi bilanoq yelkasiga tiralgan sovuq temir uni harakatsiz qoldirdi. Sovuq matog egasi esa mayin ovozda savol berdi.

- o'lishga tayyormisan Jeon Jungkook

Ep 11 tugadi.

Keyingi qismda:

*

- xotinidan xat kelibdi
- endi unga xatlarning keragi yo'q

*

- shartlarimizga ko'nishingiz kerak janob gubernator
- bu juda katta shart
- bu millat orzusi, xalq xohishidir

*

- shunchaki sen mening qo'limdan tut
- qayerga ketamiz?

#Jeon_Shiya
@Glamour_fanfics

Ep 10

Mirshabning og'zidan chiqqan so'zlardan tosh qotib qoldim go'yoki. Jungkookning yuziga qaraganimda unda hech qanday o'zgarish sezilmasdi. Shunchalar tinch yuz ifoda bilan qanday tura olish mumkin? Hech narsadan takvasaga tushmagan erim nirshabga qarata sekin ammo qat'iy javob qaytardi.

- meni shu yerda kuting. O'zim tushaman.

Jungkook qayta xotining qo'lidan tutib, xonasi tomon yetakladi. O'ta og'ir qadam tashlab yuqorilayotgan yigitga bu zinalar poyonsizdek tuyulardi. Vanihoyat xonaga yetishganidan so'ng Jungkook Shiyaning qo'lini qo'yib yubormay yotoqqa o'tirg'izib o'zi ham oldiga cho'kdi. Qizning ko'zlariga shu paytgacha biror marta qaramagn yigit shu holatda davom etgancha uning qo'llaridan silab sukutni buzdi.

- men hammasini juda yaxshi bilaman. Oldindan hamma hammasidan xabardor edim. Eski yigiting Jihoondan ham men sababli vos kechmaganingni ham... nima uchun o'zingni qurbon qilib menga turmushga chiqqanjngni ham... hamyurtlaringga yashirincha yordam berayotganingni ham... oilaviy tashkilotingizni nima bilan shug'ullanishini ham.... bilasanmi nega shu paytgacha sizlarni oshkor qilmadim? - ohir oqibat qizning ko'zlariga o'z ko'zlarini tikib gapida davom etdi - chunki men bu ishni qila olmadim. Sizlar kabi kuchli bo'la olmadim. Aksincha vaxshiy bo'lishda davom etdim. Bilaman hozir o'ylayabsanki, men seni aldayotgan bo'lishim, seni avrab ichingdagi gaplarni bilib olyapti deya. Lek unday emas. Bugun sen bilan ochiqchasiga yolg'onlarsiz gaplashmoqchiman.
- Jungkook ahvolingiz yaxshimi? - xavotir bilan erining ko'zlariga chuqurroq tikildi.
- menda hammasi joyida... sal avval aytganimdan sen bilan ochiqchasiga ro'y ro'st gaplashmoqchiman... seni oz muncha qiynamadim. Ko'zdan qochirmay oldimda olib yurishga harakat qildim. Nega? Chunki seni sevib qolgandim. Mendan qo'rqsang qayta Jihoonga bormaysan deya azob bermoqchi bo'ldim. Lekin keyinchalik tushundimki, seni qancha azoblasam o'zim undan ming chandon qiynalar ekanman. Seni sovib borayotganingni ko'rganim uchun ham o'zgara boshlagan edim... bilaman sen ham menga befarq emassan. Buni tiling bilan tan olmagan bo'lsangda, barcha harakatlaringda sevginingni akslantirding. Har bir boqishing, xavotirdan titrashing, meni tushunish uchun uzoq tikilishing, xatto hozirda ham titrayapsan. - qizning sochlariga qo'l uzatib mayin siladi.
- sendan ilk va so'nggi marta dil izhori eshitmoqchiman.
- ... nega ilk va so'nggi
- chunki men boshqa qaytmasligim mumkin.
- Jungkook, iltimos meni qo'rqitishni bas qiling.
- sen men hatto o'zing o'ylagandan kuchlisan... qani bo'laqol... menga sevishingni ayt..

Jungkook qizning yig'idan beri bo'lib turgan yuzinjng har burchagiga qarab turar qiz esa ko'zlarini yumdi. Yumishi bilanoq ulardan yosh tomchilari uzluksiz to'kila boshladi. Jungkook Shiyaning marjonlarini artar ekan yuzidan mayin silab o'pib qo'ydi. Qiz sekin asta ko'zlarini ochib kuttirayotgan insonining qora ko'zlariga tikilgancha u kutgan so'zlarni aytdi.

- sizni sevaman Jungkook
- men esa sendanda ko'proq.

Mungli jilmaygan yigit qizning lablarini o'ziniki bilan birlashtirdi. Qiznjng lablaridan huddiki so'nggi bor bo'sa olayotgandek yigit uning yuzidagi qo'lini beliga tushurib o'ziga mahkam tortib quchdi. Shiya ham javoban erining yo'g'on bo'yniga chirmashdi. Bo'saning ohiriga yetishini istamayotgan juftlik istamaygina bir birlaridan uzoqlashishdi. Haligacha yig'idan to'xtamayotgan qiz undan uzoqlashmoqchi bo'lgan yigitni bo'ynidan qo'yib yubormay o'ziga qaratdi.

- sizni o'limga hukum qilishadimi? Shu sababli qaytmayman deyapsizmi? Men otam bilan gaplashaman. Bu ularni qo'llaridan... - talmlvsirab so'zlayotgan kablar ustiga yigit barmog'ini qo'yib uni gapirishdan to'xtatdi.
- meni qamashmaydi urushga jo'natishadi... ketmaydigan bo'lsam bu otamnjng sha'ni uchun isnod
- Jungkook balki...

- menda o'zga chora yo'q... agar tirik qolsam yana birga bo'lamiz.
- Jungkook...
- menda boshqa hech qanday armon qolmadi... otam xuni uchun qasos oldim... rafiqamning tilidan sevishini eshitdim. Shuni o'zi kifoya...
- nega meni azoblashda davom etmoqchisiz
- bu bizning taqdirimiz... unga bo'ysunamiz... sendan o'tinib so'rayman Shiya o'zligingcha qol. Har doim huddi shunday kuchli, jonkuyar, oqko'ngil, mening sevgilim bo'lib qol.
- tirik qolaman deya vada bersangizgina men ham sizga o'zgarmaslikka vada beraman
- ...mening aqlli rafiqam
- men uchun yashashga vada bering
- ... vada beraman - qayta rafiqasini bag'riga bosdi.

*

Jungkook ust boshini alishtirib qayta mirshablar qarshisiga chiqdi. Unga kishan solishga tayyor askarlarga bir qo'lini ko'targancha to'xtatdi.

- kishanlarning keragi yo'q. Avval boshqarmaga boramiz
- bizga sizni tergov...
- men boshqarmaga dedim - o'lim nigohi bilan mirshabga tikildi.
- bu buyruq janob Jeon
- bu yerda buyruqlarni men beraman. Ana endi yo'lingdan qolma. Uyimni bo'shatib qo'yginda, borib o'sha meni eltmoqchi bo'lgan yeringda kut.

Jungkookning doimgidanda qo'pol yangragan buyrug'iga itoat etishga majbur bo'lgan mirshab, qo'lidan hech narsa kelmagancha Jeonlar qo'rg'onini tark etdi. Jungkook bir Shiya tomonga ko'z tashlab, unga mayin jilmayib ko'z qisib qo'ydi. So'ng haligacha ketmagan qayni akasiga etiborini qaratdi.

- mening tengsiz marvaridim sizga omonat janob Kim. Unga nimadir bo'lsa xafalashib qolamiz.
- xavotir olmang Jeon.
- oyimga ish bilan Yaponiyaga ketdi deb ayting. Aks holda u buni ko'tara olmaydi.
- tushunarli - yengil javob berdi Taehyung.

Jungkook suxbatini yakunlab chiqish tomon ildam qadam tashlay boshladi. Darvozaga yetganida ortidan kelib belidan quchgan nozik qo'llsrga qarab yoqimli jilmaydi. So'ng qo'llar egasi tomon burulib uning yelkasidan mayin quchdi.

- vadangizni unutmang
- albatta azizam... bu sening so'nggi yig'lashing bo'lsin. Qayta ko'z yosh to'kma. Mendan boshqa hech kimnjng oldida ko'zyoshlaringni aslo ko'rsatma.

Boshqarma

Jungkook mag'rur qadam bosgancha binoga kirib borar ekan atrofda hamma bo'lgan voqealardan xabar topib yig'ilgan edi. Yig'ilganlar davrasiga qo'shilib o'zi uchun ajratilgan joyini egalladi. Mahkamning bosh rahbari Jungkookning qarshisida turib uni kuzatgancha savol berishni boshladi.

- Janob Jeon Jungkook siz bugun quyosh botar paytda asosiy ko'prikda edingizmi?
- huddi shunday
- u yerga qanday maqsadda borgan edingiz?
- uchrashuvim borligi sababli ish bilan borgan edim.
- uchrashuvingiz kim bilan edi?
- otamning o'limiga sababchi bo'lgan kimsalar bilan.

Jungkookning javobidan so'ng hayratdan ochilmagan jag' egaladi qolmadi. Yuzida razilona kulgu aks etib turgan Janob Parkning yuzi tezlikda o'zgardi. Endi u na kulishini na qanday qaror qilishini bilmay qoldi. So'roq qilayotgan rahbar tushunmagancha savol berdi.

- otangiz qotili?
- huddi shunday
- siz bu bilan demoqchisizki, otangiz qo'zg'olon tufayli emas, aynan Wang Hajoon tomonjdan o'ldirilgan. Shundaymi?
- huddi shunday.
- bu uchun dalilingiz bormi?
- dalilmi? - Janob Parkka tikildi. Uning yuzida esa bitmas tuganmas g'azab va qo'rquv aks etib turgan edi. Bundan rohatlangan Jungkook qayta e'tiborini qarshisidagi shaxsga qaratdi.
- Dalilim allaqachon bu dunyoni tark etdi.
- siz ko'r-ko'rona samasud qilib..
- bu ko'r-ko'rona qaror emas edi janob boshliq. U o'z og'zi bilan otamni qanday o'ldirganini tan oldi. Men ham uni ortiq yashashini istamadim.
- Jeon Jungkook, bu Yaponiga ham qolgan zobitlar ayniqsa Wanglar oilasi uchun juda katta xurmatsizlik bo'ldi.
- sabab?
- sabab deysizmi? Ahir siz o'zboshimchalik bilan nufuzli oila vakilini o'ldirdingiz.
- shunga nima? Menjng otam nufuzli oila, qolaversa sodiq harbiy xizmatchi edi. Uning bunday o'lim topishiga kim qiziqish bildirdi? Xo'sh? Qaysi biringiz dafn marosimi kuni chin qalbdan unga achindingiz? Xo'sh?... hech biringiz... menga xurmat haqida og'iz ocha ko'rmang... otamning bevaqt o'limidan foydalanib sulolamiznj qurirish uchun til biriktirganingizdan xabarsizman deya o'ylaysizmi? Yo'q janob boshliq yo'q. Men ahmoq emasman... men otamning o'g'liman. Har biringizning asl yuzingizni bir ishoram orqali ochjb tashlashim mumkin. Shu sababli men bilan o'yin o'ynashni bas qiling!

Gapini yakunlagan yigit cho'ntagidan tamakisini chiqarib tutatdi. Atrofdagi barcha esa hoziroq uni o'ldirishga shay ammo bo'lmaydi. Qo'llaridan kelmaydi. Bosh vazirning hali ham Koreyada ekanligi ularning omadiga to'sqinlik qilmoqda. Jungkook tezlikda tamakisini chekib tugatganidan so'ng o'tirgan stoliga tirsaklarini tiragancha hammaga birma bir ko'z tashlagancha gapini tugal qildi.

- men otamning o'g'liman ammo u emasman. Men qaytaman. Har biringizni yo'q qilish uchun qaytaman. Meni kutsangiz bas... ish shu yerda yopildi janlb boshliq. Bu bozoringizni tarqatib yuboring.

Hammadan so'nggida boshqarmadan chiqqan janob Park o'z mashinasiga o'tirdi. Bo'ynini qisib nafas olishga bermayotgan bo'yinbo'gini yechganida boshqa tomon eshik ochilib ichkariga yosh baquvvat yigit joylashdi. Janob park uning yuzini tanish uchun gapirmoqchi bo'lganida yigitning o'zi u tomonga o'girilib ma'noli jilmaydi. Jungkook yon tomonidan to'pponchasini chiqarib haydovchining boshiga tiradi.

- asosiy ko'prikka hayda
- J.jungkook nima qilmoqchisan.
- quyondek qo'rquvdan titramang. Asablarimni buzyapsiz.

Ko'prik*

Ko'prikka yetib kelib panaroq joyda mashinani to'xtattirgan Jungkook haydovchini peshonasidan otib tashladi. Janon Park qo'rquvdan qaltiragancha Jungkookka gapira boshladi.

- b.biz kelishgan edik. Va'da bergansan.
- va'da? Qachondan beri va'daga vafo qiladigan bo'ldingiz?
- s.sen...

Fleshback.

- kayfiyating ancha yaxshi ko'rinadi.
- kayfiyatimga kelsak a'lo darajada. Chunki bir Jeondan qutildik. Endi navbat ikkinchisiga qoldi. Uni olib keldingizmi?
- u endi keladi? Menga aytchi, sen qanday qilib anavi ko'ppakni gumdon qilding.
- bu juda oson kechdi. Ortidan borib oyog'idan chaldim. Yerga birpasda cho'zilganida ustiga chiqib olib qo'limdagi boltani yuragiga urdim. Uning og'riqdan ingrashiyu azoblanishini o'zgacha zavq edi.
- rohatlangan ko'rinasan?
- juda ham... Jungkook?

Hajoon ko'priq ostidan Jungkookni ko'rib bir muddat gangib qoldi. Reja aslida bunday bo'lmaganini eslab titrab ketdi. Ammo o'zini yo'qotmadi. Jungkookni kutilmaganda chiqishini ham hayoliga keltirmagan Park sekin nari ketib indamay turishni afzal ko'rdi. Hajoon masxarona kulgancha Parkka qaragancha so'kindi.

- u bilan til biriktirganman degin. Ikkiyuzlamachi qari chol.
- SENI O'LDIRAMAN LAYCHA IT🗣

Jungkook g'azabdan quturgancha Hajoonga yopishdi. Bor kuchi bilan uni bosib olgancha zarba berar ekan, musht tugilgan qo'llari musht emas, temir qurol kabi qattiq edi. Hajoon o'zini o'nglasjga ulgurmas ko'proq vaqtni cho'zib himoyalanib turar edi. Chunki bizordan so'ng uning odamlari kelishi kerak. O'sha paytgacha tirik qolsa kifoya. Jungkook to'xtov nimaligini bilmas. Alamdan, qaxrdan g'azabdan o'zini ayaman qo'llari ostidagi yigitni do'pposlar edi. Ortidan ularni tomosha qilayotgan Park sekin orridan qurolini chiqarib arslon kabi o'ljasini talayotgan Jungkookka yaqinlasha boshladi. Kaltaklardan charxhagan Hajoon Jungkookning oyog'idan chalib uni yerga yiqitib o'rnidan turganida ortidan kelib tig'li narsa sanchildi. Hajoon achishishdan bukulgamcha ortiga o'girilganida Parkni ko'rib, ikki qo'li bilan uning bo'yniga yopishdi.

- h.hoyin i.it

Hajoonning so'nggi so'zlari shu bo'ldi. Uni jonini olgam odam esa Jungkook bo'ldi. Jungkook Park bilan ovora bo'lgan yigitning peshonasiga asrab kelgan o'qini joyladi. Yuziga qon sachragan Park qo'lidagi hanjarini yerga tashlab yubordi. Hovuri asta sekin bosilayotgan Jungkook ko'zlari ochiq qolgan jasadga qaragancha so'nggi so'zini aytdi.

- it kabi o'lim itlarga xos...

Jungkook Park tomonga qarab asta sekin unga yaqinlasha boshladi. Uning oldiga kelib ikki yoqasidan tutib yuziga yaqinroq keldi.

- istaging shu edi. Men uni o'ldiraman va sen meni o'ldirasan. Afsuski kech. Endi o'zing haqingda qayg'ur. Mendan uzoqlarda yur. Aks holda joningni olaman.
- men senga yordam berdim. Mendan qarzdorsan
- qarzdorman? Yaxshi bu qarzimni senga tegmaslik bilan to'layman..

Fleshback tugadi.

- hayotimda ilk bora qarzdor bo'lib qolishni istayapman. Bir marotaba qarzimni qaytarmasam bo'ladi degan qarorga keldim.
- y.yo'q Jungkook y.yo'q
- afsuski... ha

Jungkook Parkka o'lim nigohi bilan qaragancha qo'lidagi to'pponchani peshonasiga tiradi. Park qo'rquvdan titragancha Jungkookka umid ko'zlari bilan qancha qaramasin bari befoyda. Qalbida ancha chuqur iz qoldirgan yara sababli ham u xissiz insonga aylangan. U achinishi mumkin faqatgina rafiqasiga. Jungkook uning qo'rquv to'la ko'zlaridan zavqlangancha kulimsirab gapida davom etdi.

- seni o'ldirish mening oliy maqsadim edi. Shuni bilasanmi? Huddi shunday qo'rquvga liq to'la bo'lgan ko'zlaringga tik boqib peshonangga o'q joylash menjng maqsadim edi. Sabab esa onamni yo'ldan urganing. Ko'z oldimda onamni erkalagancha yuzidan o'pganlaring barchasini yodimda huddi kechagidek. Sen tufayli men hayotimda yagona farishta deb bilgan ayolimni yo'qotganman. Erta ulg'ayishim sababining bir qismi ham o'zingsan lanati kalamush. [ sal boshroqda Jungkook Shiyani urgandi, onasi haqida yomon gapirganiga. Bu o'shaning sababi]

Titrayotgan erkakning peshonasidan qurolni olib zudlik bilan uni Parkning iyagi ostiga tiradida kulimsirab turgan yuzini jiddiylashtirgancha ko'z uzmay erkakning ko'zlarida so'nishga shay nurlariga qaradi. Bu zavqli onlar. Sen nafratlangan inson o'limi oldidan ko'radigan yagona odami sen bo'lishing. Ohirgi so'zini aytishgan Jungkook gapirish uchun og'iz juftladi.

- jahannam tubiga ravona bo'l

So'nggi so'z va o'q qari erkakning iyagidan o'tib bosh suyagiga joylandi. Barchasi aytilgandek o'ylanganidek yakun topdi. U bir dushmanidan qutuldi. Endigi navbati esa asosiy vazifasiga qaratilgan.

Ertangi kun.

Tong saxardan maxsus forma kiygancha jangga otlangan Jungkook o'ziga biriktirilgan bo'limmaning boshida turgancha ularga qarata nutq so'zlamoqchi bo'lib og'iz juftladi. Ammo uni kuzatgani kelgan qaynotasi u bilan yolg'iz gaplashib olishini istashini aytganidan so'ng safar oldi nutqini keyinroqqa qoldirib Janob Kim bilan holiroq joyga o'tdi.

- kayfiyatingiz qalay?
- safar oldi ancha durust. Kelib ovora bo'libsiz.
- nima bo'lganda ham kuyovimsiz. Kelmasam bo'lmas edi.
- minnatdorman...
-...Jungkook, o'g'lim istasangiz bormasligingiz mumkin. Men sizga yordam beraman.
- urush haqiqiy erkaklarni chorlaydi. Qo'rqib ayollardek bekinib o'tirish men uchun emas.
- bu berkinish emas. Siz bu yerda ham ancha kerak bo'lasiz.
- men oilam qilgan gunohlarini yuvishim zarur.
- qanday gunoh
- vatan xoyinlari oilasimiz ahir - kulimsirab boshini yerga egdi.
- buni tushunganingizdan xursandman. Ammo o'limingiz bilan ajdodlaringiz uchun tovon to'lay olmaysiz.
- meni o'ladi deb kim aytdi? Qizingizga va'da berganman. Va'damni bajarish uchun ham yashashim zarur.
- urushga borib nimaga erishmoqchisiz yana? Yoki biror rejangiz bormi?
- vaqti kelganda bilib olasiz janob Kim. Agarda... mobodo daydi o'qlardan biri meni yaralagudek bo'lsa yokida meni o'ldi degan xat kelgudek bo'lsa buni Shiyaga ko'rsatmang. U yig'lamasligi kerak. Sizdan yagona o'tinchim va iltimosim shu.
- bajarishga harakat qilaman.
- endi men bora qolay.

Jungkook ketish oldi janob Kim bilan yengil quchoqlashib uni ortida qoldirdi. So'zlari mayus ammo keskir yangrar ammo ko'zlari umuman boshqa narsalar haqida so'zlar edi. Qanday qilib odam bu darajada o'zgarishi mumkin. Nima unga turtki berdiki u o'zgarishga qaror qildi? Javobsiz savollar....

Pov Jungkook.

Odam bu hayotga kelgankda peshonasiga uni nimalar qilishi yozilib qo'yilgan deyishsa ishonmas edim. Har kim o'z taqdir yo'lini o'zi yaratib o'z rejalari asnosida hayot kechiradi deya fikrlar yuritar edim. Ammo men haq emasligimni ilk bora tan oldim. Hech bir inson taqdiriga yozilganidan qochib qutila olmas. Balki mening zimmamga yuklatilgan vazifa oilam nomini oqlashdir. Yillar davomida qilinib kelingan xiyonatlar badalini to'lash mening chekimdadir. Men istamayman farzandlarimgacha bu isnod borishini xohlamayman... farzand? Hayolimga urulgan bu so'z meni shubqadar jo'shqinlantiradi deya o'ylamagan edim. Otalik xissi bu tariflab bo'lmas tuyg'u. Ammo bu baxt ham menga nasib qilganmikan? Balki rafiqam vujudida mening parcham allaqachon rivojlanayotgandir... bu ham bir yaxshi niyyat... agar rostan farzandim bo'lsa, u xoyinlar avlodi deya atalmaydi aksincha qahramonning vorisi deya ataladi. Jeonlar xonadoni uchun qora sahifa yopiladi. Bir umrga... abadiyga...

Jungkook o'yga tolgancha yurib yana oldingi o'rnini egalladi. Unga tikilib turgan bir to'da askarlarga birma bir tikildi. Qo'llari hayajondan qaltirayotgan, ko'zlarida esa o'chmas mash'ala kabi yonib turgan nurli askarlar bir qatords turib boshliqlariga diqqatini qaratishgan.

- har biringizgiz erta yoki indin jangga kirasiz. Haqiqiy jonli hayot-mamot markazida bo'lasiz. U yerga siz or-nomusingiz, shaningiz, oilangiz va vataningizni himoya qilish uchun kirishasiz. Hech qachon sizni ko'zlarida tomchilar bilan kuzatgan oilangizni unutmang. Ularga sizdan kelgan qora xat emas siz keraksiz. Ular uchun yashab qolishga harakat qiling. Agar mobodo ajalingiz u yerda bo'lsada hech ham afsus chekmang. Siz mard o'g'lon kabi vatan uchun jon bergan bo'lasiz. O'z vataningiz Koreya uchun uning ozodligi uchun jon bergan bo'lasiz. Biz erkakmiz! Biz jangchimiz! Bir o'z uyumiz qo'riqchisimiz! Biz vatanimiz posbonimiz! Olg'a do'stlar birodarlar🗣 vatanimiz uchun🗣 Koreya uchun🗣

Jungkook o'ng qo'lini mushtiga tugib yuqoriga ko'targancha baralla so'zlarini takrorlar ekan boshqalar ham unga tezlikda jo'r bo'lishdi. Askarlarga o'zgacha ruh baxt etgan boshliq o'zini ham ilk bora yengil his etdi. Uni uzoqdan kutib turganlar esa undan hayiqqancha ortga chekinishdan o'zgasiga botina olishmadi.

Qish

Pov Shiya

Sovuq kunlar ichra meni isitib turgan Jungkook qaytishiga bo'lgan umid va vujudimdagi mitti jon meni yashashga undayotgan edi. Uni borligini his etgan kunimoq ko'zlarimga yosh quyulib keldi. Nahot men ham ona bo'laman. Ammo Jungkook ota bo'lishini bilmay ketgani meni ancha ranjitdi. U ketganidan 1 hafta o'tiboq bo'yimda borligini bildim. Unga bu yangilik haqida aytib xat yozishni istadim ammo uni hayolini chalg'ishini istamayman. Diqqati bo'linib ziyon yetkazishlariga imkon yaratishini istamayman. Uning ahvoli qanday ekan? Nima qilayotgan ekan? O'zi sog'-salomatmikan?...

Shiya bilinar bilinmas qorni ustini silagancha derazadan yangi qish manzarasini kuzatib o'tirar edi. Ko'chaga chiqishga Jeon xonim ruxsat bermaydi. Nabiramga biror kor-xol bo'lmasin deya uni asrab avaylamoqda. Lekin tinib tinchimas qiz doimgidek oddiy xalq g'ami bilan kuyib pishib yurishdan to'xtamaydi. Doimgidek yana Jeon xonimni chalg'idanidan foydalanib ko'chaga yo'l oldi. Qish kelganiga bir necha kun bo'lmay turib allaqachon oddiy aholi nochorlikning yuqori cho'qqisiga chiqdi. Oziq ovqat mahsulotlarini etkazib bo'lmay qoldi. Yetmaganiga barcha zaxiralar frontga jo'natilgan. Xalq uchun esa juda kam miqdorda sabzavotlar qoldirilgan. Go'shtdan esa asar ham yo'q. Ammo qo'lidan kelguncha xalqqa yordam qo'lini cho'zayotgan Kim va Jeon oilasining ham zaxiralari tugab bormoqda edi. Yetim yesirlar uchun kiyim va yegulik tarqatib bo'lishganidan so'ng yetib kelgan Shiya uyushma ostonasidan turib ko'chaga tikildi.

Pov Shiya

La'nat bo'lsin bu urushni boshlaganlarga! Otasining yelkasida o'ynab o'sishi kerak bo'lgan go'dak tilamchilik qilib o'lmaslik uchun harakat qilmoqda. Bu sinovlar ularning kichik jussalariga og'irlik qiladi. Ular qachongacha buni ko'tara olishadi. Nahotki shu urushni chiqarganlarning bolalari bo'lmasa? Nahotki ular shu mitti qalblarga ozor berishni istagan bo'lishsa? Bir parcha yerni deb otani boladan, akani ukadan, ota-onani farzandidan, sevgi ila birlashgan juftlikni ayirishga botinish arzirmikan?

Qiz ko'chadagi muhirga ternulsr ekan birdan ort tarafidan qichqiriq eshitildi. Katta erkak bir bolani oritidan yugurib qarg'agancha kelar edi.

- ushlang bu o'g'rivachchani🗣

Shiya ko'cha o'rtarog'iga o'tib odamlar orasidan joni sarak yugurib kelayotgan usti yupun qo'lida esa 1 dona qora nonni qattiq quchgancha kelayotgan bolani qarshisiga turib uni yo'lini to'sdi. Bolakay qizning qo'lidan chiqib qochishga harakat qilib qarshiliklar qilar ekan urunishlari zoye ketib qizga yalina boshladi.

- opajon iltimos qo'yib yuboring meni.
- sen qo'rqma. Men seni unga berib qo'ymayman. Faqat tinchlan. - mayin so'zlaridan taskin topgan bolakay qarshilik qilishdan to'xtatadi. Uni quvib kelagn sotuvchi esa bolaga qo'l cho'zganda Shiya uni ortiga oldi.
- xonim uni ushlaganingiz uchun rahmat. Endi menga uni topshirsangiz.
- bu nonning narxi qancha?
- nima? - hayron bo'lgancha so'radi.
- nonning narxini ayting. Men to'layman. - qat'iy va sokin yangradi ovozi
- 5 tanga

Shiya cho'ntagidan tangalarni chiqarib sotuvchiga uzatdi. Sotuvchi o'ylana o'ylana pulni olib bolaga yov qarash qilib origa qaytib ketdi. So'ng bolakayni ikki yelkasidan tutgan Shiya uni so'roqlay boshladi.

- ota-onang qayerda?
- otam urushda halok bo'ldi. Onam bezgakdan vafot etdi. Ikki singlim va ukam bilan qoldim. Eng katta farzand menman. Ular esa hozir och. Ularni boqishim kerak opajon.
- kuyunma. Senga men yordam beraman. Hozir senga bir odam tayinlayman. U bilan birga borib ukalaringni olib kelib shu yerda yashaysizlar. Qoringiz to'q ustingiz but bo'ladi.
- chindanmi? - ko'zlarida olovli quvonch chaqnadi.
- bo'lmasamchi - mayin jilmaydi qiz - mana buni esa egningga ilginda shu yerda kut.

Qiz egnidagi issiq kiyimini yechib bolakayga kiygazdida uyushma oatoniisda turgan odamni bolaga biriktirib jo'natdi.

Kimlar qo'rg'onida mehmon bo'lib oilasi davrasida o'tirgan qiz ular bilan har xil mavzuda gaplashib o'tirishar ekan gaplar o'z o'zidan bir biriga ulanib ketar edi.

Janob Kim: men amaldorlar bilan gaplashdim. Ular bu oy bizdan o'lpon va yegulik olmaydigan bo'lishdi.
Shiya: ajoyin yangilik. Insof kirgani rost bo'lsin.
Taehyung: evaziga ham nimadir so'rashdimi?
Janob Kim: hozircha yo'q... lekin tahminim bo'yicha yana askar yig'ishmoqchi.
Taehyung: mening qulog'imga ham bir gap eshitildi. Shahardan chekkaroqqa qnadaydir qurollar sinovini o'tkazuvchi maydon qurishmoqchi ekan.
Janob Kim: unda shu ish bo'yicha shug'ullan. Ko'proq ma'lumot to'pla.
Shiya: ota, zaxiramiz hali bormi?
Janob Kim: borku-ya ammo ko'p emas. Qachongacha yetadi bilmayman. Bu ketushda ko'pga bormasa kerak.
Kim xonim: balki yegulik tarqatishni kun ora qilarmiz har kun qilmay. Haftada 2 3 martami
Janob Kim: unday qila olmaymiz. Ular bizdan najot kutishmoqda. Qanday ulardan yuz o'giramiz.
Taehyung: to'g'ri ayttilar oyi. Bu bilan ularni itargan bo'lamiz
Kim xonim: sizlar qiynalasizlarda
Janob Kim: hozir bir tan bir jon bo'lish davri. Shu qiz o'tib olsa. Bahorda ko'klamda ishlarimiz yurishadi. Kelinglar boshqa mavzuda gaplashamiz. Nabiram qalay? Katta bo'lyaptimi?
Shiya: xa... asta sekin.
Janob Kim: Jungkookdan xat bormi?
Shiya: bir oydan beri xat olmadim. U haqida xabarimiz yo'q... - xo'rsinib boshini egdi
Janob Kim: bo'shab qolsa o'zi javob yozar. Baribir u aylangani ketmagan.
Shiya: muhimi sog' bo'lsa bas.... ammo balki men ham urushga ketarman.
Taehyung: aslo!
Shiya: tibbiyot hamshirasi sifatida bordam xavfsiz bo'larman.
Janob Kim: sen jang qila olmaysan. Homiladorsan qizim. Shuni tushunsangchi.

Shiya indamay shunchaki boshini yerga egib xo'rsindi. Qo'lidagi choy idishdagi choyni o'ynagancha ko'zladiga yosh keldi. Homiladorlik paytida o'zgaruvchan bo'lib qolishni tushungan Kimlar oilasi uni o'z xoliga qo'yishdi.

Urush maydoni.

Qo'lida qurol ko'targan har bir odam o'z joni uchun kurashar edi. Osmondan huddi yomg'ir kabi yog'ilayotgan o'qlar, bombalar portlagandagi ovozga to'lgan chegara jahannamning o'zginasi edi. Bu yerda hech kim uchun shavqat yo'q. Na yosh bo'lsin na qari na erkak na ayol. Hech kimga rahm qilmaydigan jonsiz qurollar yo'lidan chiqqanlarni jonini olar edi.

Xavfsizlik xandaqlari orasidan yurib o'tayotgan Jungkook jangchi askarlaga buyruq bergancha ularni boshqarar edi. Soniyaga bo'lsada bir harakat ko'zdan qochirilsa tamom. Barchasi tugaydi va har bir kishini jonini oladi. Bu xatoga yo'l qo'yish esa mumkin emas.

- o'ng qanotga zaxira o'qi kerak🗣
- biroz sabr qiling🗣

Askarlarini chalg'itmat zaxira o'qlarini changallagan Jungkook bor kuchi bilan yugurib o'ng qanotga yetib keldi. O'qlarni sozlab olgunga qadar askarlarini pana qilib turgan komandir Jeon jon kuydirgancha ukar bikan birga edi. Ba'zilar kabi o'z xonasida sigareta chekib turganicha yo'q.

Har askar o'z o'rnini egallaganidan so'ng xushyorlikni yo'qotmagan Jungkook ortiga o'girilganida bir askarning yuzi oqargancha qurolni tashlab qochmoqchi bo'lganda ushlab oldi. Tezlikda askarni ushlab qum devorga tiragan Jungkook qo'llari ostkdagi yalinayotgan yigitga quloq tutdi.

- iltimos janob qulingiz bo'lay meni qo'yib yuboring. Men o'lishni istamayman.
- qo'rqqoq kabi qochish erkakka yarashmaydi. Biroz erkak bo'l
- yo'q janob o'lishni istamayman. Ittek o'lishni istamayman.
- bu yerdan o'z xohishing bilan qochib keta olmaysan. Yoki mard bo'lib qaytasan yo o'liging qaytadi.
- janob iltimos qo'yib yuboring.
- sen bu yerdan qochsang men qochsam do'stlaring qochsa oilamizni vatanimizni kim himoya qiladi🗣 ular bizni bosib olishadi. Uyimizni yoqishadi. Bolalaimizni qul ayollarimizni cho'ri qilishadi.🗣 shu kerakmi senga gapir🗣 o'z ayoling dushmaning tagida xor bo'lishi kerakmi?🗣
- KOMANDIR QOCHING🗣

Jungkook ortiga o'girilishga ulgurmasidan dushman tomonidan otilgan bomba portladi...

Ep 10 tugadi.

#Jeon_Shiya
@Glamour_fanfic

Ep 9

Janob jeonning o'limi haqidagi ovozalar butun Koreya bo'ylab tarqaldi. Shu hisobdan Shiya va Kimlar oilasi ham bundan xabar topishdi. Erining bu dunyodan ko'z yumganini eshitgan Jeon xonim alamdan oh tortib uvvos solgancha yig'lab o'zini oldib qo'ydi. Kechki payt Jeonlar qo'rg'oni yig'ilgan barcha yaqin qarindoshlar-u birodarlar taziya bildirgani yig'ilishdi. Janob jeonning tanasini qora tuproqqa qo'yishganidan so'ng barcha asta sekin tarqala boshladi. Otasining ohirgi manzilga kuzatib qaytgan ko'yi Jungkook hech kimga ko'rinish bermadi. Bir xonaga qamalgancha bir nuqtadan ko'z uzmay huddiki haykaldek qotib turar edi. Musht tugilgan kafti soniyaga bo'lsada ochilmasdi.

Qo'rg'onda faqatgina Kim oilasi quda taraf sifatida qolib yelkadosh bo'lishdi. Kim xonim Jeon xonim bilan ovora Janob kim va Taehyung esa keldi ketti bilan ovora bo'lib qolishdi. Tushkunlikda tushgan eridan xabar olgani kirgan qiz eshikni ochiboq sovuq zulmat va etni junjiktiradigan sukunat bilan yuzlashdi. Qorongxu xonadan erini izlab deraza yorug'idan sal ko'rinib turgan yuzini ko'rib uni ilg'aganidan so'ng oldiga asta sekin qadam tashlay boshladi. Ammo Jungkook qilt ham etmadi. Shiya ohista kelib Jungkookning oldiga egilib o'ng tarafidan joy oldi. Yarim yuz tarafdan turgancha uni kuzatar ekan yigitning qizarib turgan ko'zlarida hattaki kipriklari ham harakatsiz turardi. Shiya sekin yigitning musht tugilgan qo'lidan silab uni diqqatini o'ziga qaratishga muvaffaq bo'ldi. Jungkook hech qanday hissizlarcha bir middat tililib uni oldida tis cho'kib turgan qizni kimligini anglab yuziga sekin xotirjamlik yugurdi. Kafti ustiidagi qo'llarni mahkam tutib labiga bosib asta bosib turib ko'zlarini yumdi. Shiya uni qanchalar ich ichidan singanini his qilib turar, uni yana oldingi holatiga qaytarishni xohlar edi. Ammo o'xsharmikan? Yigit kishini yiqitadigan holatlardan biri u suyanib turgan ustunning to'sattan yo'qolishi. Balki u mustaqaildir, balki haqiqiy erkak bo'lgan bo'lishi mumkindir. Ammo biroq otaning o'rni doim unga kemtiklik qiladi. Qandaydir maslahat yoki boshpana endilikda Jungkookni tark etdi.

- Jungkook, keling biroz nimadir yeb oling.
- achinarliman shundaymi?
- unday emas siz kuchlisiz Jungkook.
- menjng eng achinarli ahvolim hozir namoyon bo'lmoqda. Men otamsiz ham o'zimni eplay olaman. Menga uni yordami kerak emas deya o'ylar edim. Lekin qattiq adashgan ekanman. Meni mendek ushlab turgan qalqonim otam ekan.
- Jungkook otangiz hozir siz bilan emasdir to'g'ri lekin siz u bo'lib yashaysiz. U siz bilan birga yashashda davom etadi. Mana bu yerda.

Shiya ikkinchi bo'sh qo'lini Jungkookning ko'ksiga qo'yib ko'rsatar ekan. Jungkook qiz ishora qilgan joyga qaragancha bir muddat tikilib qayta qizga nigohini qaratdi.

- seningcha shundaymi?
- albatta shunday.

Shiya nim tabassum qilib o'rnidan turib erini qo'lini wayta tutgancha tashqariga nimadir yeb olishga undadi. Uni majburlagancha olib chiqib stol oldiga o'tqazib biroz bo'lsada taomlanishga undadi. Jungkook endigina 4chi qoshiqni og'ziga eltayotganiga eshikdan bir necha odamlar kirib kelishdi. Yigit ularni ko'rib luqmasini qayta joyiga qo'yib o'rnidan turdi. Ularning oldiga borib so'roq qilishni boshladi.

- kim qilganini topdingizmi?
- o'sha kuni hovlidagi barcha isyonchilarni ushlab qamadik. Ammo ularning hech biri qilmaganini takidlamoqda.
- bo'ri ham og'zi qon bo'lsada o'txo'rman der ekan. Hammasini olib kel. Hovliga tiz.
- ho'p bo'ladi.

Suxbatni eshitib turgan Shiya erining oldiga kelib uni yoniga turgancha savol berdi.

- nima bo'lyapti Jungkook?
- otamning qotilini topmoqchiman. Qasos olmay o'tqazgan har kunim men uchun xarom
- Jungkook bu yaxshi ish emas
- sen aralashma. Xonaga bor.
- amm..
- senga xonaga bor dedim

Jungkookning qorayib ketgan nigohifan hurkib ortga qadam tashladim. U niyyatida qat'iyligi ko'zlaridan ma'lum. Indamay itoatkorona bosh egib u aytganidek xonamga chiqib ketdim. Oradan bir necha vaqt o'tgaznidan so'ng hovlida g'ala-g'ovur boshlandi. Qiziqqancha derazadan hovli tomon nazar tashladim.

Bir nechta qo'li kishanlangan aholini kaltaklagancha kis cho'ktirib hovloga tizishdi. Jungkook otasining qotilini isyonchilar orasidan izlayapti.

Hovliga ko'rinish bergan erimning gavdasini ilg'ab uning keyingi harakatlarini kuzata boshladim. U qo'liga qamchi olishi bilan etimda uchmagan tuk qolmadi. Qiynoqqa solib ularni jonini og'ritgani bilan ular qotil bo'lmay chiqishsachi? Bu bevaqt boshimizga tushgan fojia endi nish urayotgan Jungkookning qalbidagi mehrni yanchib tashlayapti. U yana oldingi holatiga qaytayapti.

Jungkook hech o'ylab o'tirmay qatordagi ilk odamni qamchi bilan kaltaklay ketdi. Bor ovozida baqirgancha erkakga zarba bergancha savol berar edi.

- GAPIR. OTAMGA KIM BOLTA SANCHI? GAPIR IFLOOOS🗣
-m.men e.emas m.men emas

Joni yonib azoblanayotgan erkak to'lg'ongancha zarbalarni qabul qilib olar ekan baqirib yig'lagancha uni urayotgan yigitning savoliga ro'y rost javob berardi. Unda aldash uchun sabab ham imkon ham yo'q.

Keyingi nishoniga o'tgan Jungkook qo'lidagi qurolini almashtirdi. Katta ignani to'qmoqni qo'liga olib navbatdagi qurboni do'pposlay boshladi. Bu zarbalarga chiday olmagan keyingi qurbon tezlikda jon berdi. Ularni birin ketin o'ldirish foydasizligini fahmlagan Jungkook pastada yotgan ayanchli jasadga qo'lini bigiz qilgancha qolganlarga qarata uqtirib savol berdi.

- itdek o'limni ravo ko'ruvchi xohlovchilar bo'lsa marhamat mening otamnjng qotini aytmasligingiz mumkin
- Jungkook nimalar qilyapsan?

Jon jahti bilan ovozlardan yugurib kelgan Janob Kim kuyoving qo'liga yopishib undagi qonli qurolni yulqib olib cherga uloqtirdi. Asabiy labini tishlagan yigit qaynotasiga orqa o'girib sochlarini ortga tarab o'zini bosgancha tishlari orasidan zaharxanda gapirdi.

- sizga nima? Xo'sh xurmatli qaynotam.
- esingni yeb qo'ydingmi? Junghoon shuni istagan bo'larmidi?
- otam hech qachon qasosni narigi dunyoga qoldirmagan. U sizga o'xshamagan edi janob Kim
- hozir umuman o'zingda emassan. Borib xonangga chiqqinda damingni ol
- men aynan hozir o'zimdaman. Siz esa borib choydan xo'plab dam oling qaynotajon
- to'g'ri muomala qil Jeon - suxbatga ortiq jim qarab turishni istamagan Taehyung oraga qo'shildi. Janob Kim uni to'xtatishga urunmasin Taehyung yaqinroq kelgancha uning qarshisiga turdi. Ikki yigitni faqatgina janob Kimning qo'ligina ajratib turar edi.

- sen kelding-u kemtikligim to'ldi. Yaxshiyam sendek hira pashsha tanishim bor.
- Taehyung o'zingni bos o'g'lim. U hozir o'zida emas. Uni tushunishga harakat qil.
- menga achinish ko'zi bilan qarashni to'xtatib uyga kiring. Ishimga aralashmang. Buni iltimos qilmayapman. Bu buyruq.

Mansablar o'rtasidagi jangdan ortiq hech narsa deya olmagan Janob Kim o'g'lini jahlidan sovutib uni jo'natib yuborib o'zi voqea joyida qoldi. Kuyovining oldiga turgancha unga taklif bilan murojaat qildi.

- balki men urunib ko'rarman? Tinch so'roq qilish yo'llari ham bor. Qolaversa ular men bilan yaxshirow kelishishadi.
- ... sazangizni qaytarmayman. Urunib ko'ring.

Jungkook mazahona xitob qilib o'rnini janob Kimga bo'shatib berdi. So'roq davomida " biz qotil emasmiz"dan nari o'tmagan maxpuslar boshqa gap umuman aytishmadi. Sabr kosasi to'lib bo'lgan Jungkook to'pponchasini chiqarib hammani biring ketin otib tashlayotganida ohiridagi odam shart o'rnidan turib Jungkookka tikka bostirib kelgancha yuziga tupurib ichidagi bor gapni to'kib sochdi.

- AGAR OTANG BIZ ISYONCHILARDAN BIRIMIZNING QO'LIMIZDAN O'LIM TOPGAN BO'LSA BUNDAN FAQATGINA SHOD BO'LA OLAMIZ. BIR IFLOS CHIYA BO'RINING O'LIMI BIZ UCHUN HAM YUTUQDIR. SEN HAM HUDDIKI OTANG KABI CHIYA BO'RILARDEK O'LAKSA YEB QAYT QILGANCHA O'LIB KET🗣

Jungkook yuzidagi tomchilarni sidirib tashlab qo'lidagi to'pponchani uloqtirib qarshisidagi dir dir titrayitgan erkaknjng bo'g'zidan ushlab yiqitib ustiga chiqib olgancha musht tushura ketti. Og'iz-burnini qonga to'ldirganidan so'ng g'azabdan quturgan yigit orqa cho'ntagiga qistirilgan o'tkir tig'li hanjarni chiqarib o'ynab o'tirmay qorin bo'shlig'idan sanchib bo'g'zigacha keltirib o'rnidan turdi.

Qon bo'lib ketgan yenglarini shimarib peshonasidagi terni artib yerda joni uzulayotgan yigitning ustiga tupurib uning gaplariga javob qaytardi.

- qul eding qulligingcha o'lyapsan.

Jungkook ortiga burulganda stolga suyanib qolgan qaynotasiga bir ko'z tashlab uy ichi tomon yo'l oldi. Yo'lak bo'ylab ketar ekan uni nimadir xonasining derazasiga qarashga undadi. Tepada Shiya barchasiga guvov bo'lib turganini ko'rib bir muddat o'ylanib qolgancha yo'lida davom etdi.

Pov Shiya

Xona eshigi zarda bilan ochilganida bir uchib tushdim. Ostonada esa qo'llari qonga belangancha turgan erimni ko'rib tanam yana bir muddatga muzlab qoldi. U esa menga bir marta ham qiyo boqmay egnidagi qon kiyimni yechib polga tashladi. Hozir gapirishning mavridi emas deya o'ylamayman. Temirni qizig'ida bosgan ma'qul.

- Jungkook, endi tugadimi?
- nima tugashi kerak? - g'o'ldiradi.
- yetarlicha qon to'kildi. Balki yetar shunchasi.
- yetmaydi. Bu kam. Qotil topulmagungacha davom etadi.
- balki u allaqachon o'lgandir. Shunisini o'ylab ko'rdingizmi? Begunoh odamlarning jonini olgandan nima naf?

Ustimga to'sattan bostirib kelgan erim meni devorga tiragancha ko'zlarimga chuqur tikilib bor g'azabini tishlari orasidan chiqardi.

- bu sening ishing emas. Qaytaraman seniki emas. Har qadamda burun suqib jahlimni chiqarishni bas qil Shiya.
- men haq gapni gapiryapman. Agar o'sha odam allaqachon o'lgan bo'lsachi?
- o'lgan bo'lsa jasadini ho'rlash mumkin. Ko'milgan qabridan chiqadib quyoshda qurutaman. Chirigan go'shtlarini o'laksaxo'rlar yeyishini tomosha qilishni istayman. Bo'ldimi? Yetarlimi suyukli xotinim?

Zaharhandalikda yangragan gaplardan jirkanib uning tanasidan o'zimni uzoqlashtirdim. Ammo u meni qayta devorga qattiq tiragancha qon kafti bilan iyagimdan mahkam siqdi. Jag' suyagim qattiq og'riq berganidan baquvvat qo'llarga yopishdim.

- kimni bunchalar himoya qilishga urunyapsan? Yoki o'sha iflos qotil bilan tiling birmi?

Zaharhandalikda yangragan gaplardan jirkanib uning tanasidan o'zimni uzoqlashtirdim. Ammo u meni qayta devorga qattiq tiragancha qon kafti bilan iyagimdan mahkam siqdi. Jag' suyagim qattiq og'riq berganidan baquvvat qo'llarga yopishdim.

- kimni bunchalar himoya qilishga urunyapsan? Yoki o'sha iflos qotil bilan tiling birmi?
- siz aqldan ozibsiz - iyagini siqib turgan qo'lni siltab tashlab gapida davom etdi.
- siz uchun hamma dushman. Har bir kimsa sizga tuzoq qo'yishga, oetingizdan pichoq urishga shay shundaymi Janob Jungkook? Kimdir sizga to'g'ri yo'l ko'rsatmoqchi bo'lsa, u xoyin. Agarda realistik qarash bilan tushuntirmoqchi bo'lsa, boshingizga tushgan ishlarga aloqador bo'ladi. Nima uchun ich ichingizdan hech o'ylay ko'rmaysiz. Balki u rost aytayotgandir deya. O'zimni bosib o'ylab ko'rarman deb nima uchun fikr yuritmaysiz. Sababi bormi?
- bu uchun isboting bormi? Buni o'sha qo'zg'olonchilar qilmaganiga biroz bo'lsada daliling bormi?
- dalilim yo'q ammo xalq ham ahmoq emas bir odamni o'ldirib ohiri yomonlik bilan tugashini bilib turgan bo'lsa. Ular kimlargadir zarar yetkazishgandir ammo Yaponiya amaldorini chopib tashlaydigan darajada ahmoq emas.
- unda nima qil deysan? - bir nuqtadan ko'z uzmay.
- sizga gapirishdan ma'ni yo'q. Baribir meni tinglamaysiz. Darrov o'z fikringizga qaytib xoyinga chiqarasiz.

Haligacha og'riq berayotgan iyagimni silab ortimga o'girildim. Ortiq unda bir so'z deyishni ham istamayman. Yotoq oldidagis tolda turgan tosh oynamni olib dastro'mol yordamida qolib ketgan qon yuqilarini artib tashladim. Past jag'im tishlari hali ham og'riq bermoqda. Ko'zgudan ko'zlarimni uzmay turganimda Jungkook ortimdan kelib belimdan quchdi. Oyna uzra yumilayotgan ko'zlarini tomosha qilib uni qayta joyiga tashlab belimdan o'ralgan qo'llar ustidan o'zimnikini qo'yib mayin siladim. Baquvvat qo'llarga qarash uchun boshimni pastga egdim. Ularda hali ham qon izlari bor va ular ust kiyimimga ham bulg'andi. Kutilmaganda quloqlarim ostida yumshoq lablarni sezdim. Jungkook mayin bo'ynda bo'salarini qoldirib chuqur sochlarimdan hidlagancha oldingi jahldor ovozidan vos kechib mayin ovozda tilidagi so'zini chiqardi.

- meni kechir.
- ... hammasi joyida...

Ertangi kun.

Kutilmagan chaqiruvlar ko'pligi sababli, erta tongdan Jungkook yana markaz tomon yo'l oldi. Barcha amaldorlar ketma ket yig'ilib o'z joylarini egallashdi. Jungkook oldida bo'sh turgan otasining o'rniga bir muddat tikilib e'riborini odamlarnjng bildirayirgan taziyalariga qaratdi. Koreyaga biriktirilgan Gubernator stol atrofidan o'z joyini egallab so'zlashni boshladi.

- avvalambor nutqimni Janob Jeonning o'g'liga taziya bildirish bilan boshlayman. Jungkook otangiz eng yaxshi va sodiq odamlarimizdan biri edi. Hamdardlik bildiraman.
- rahmat janob Gubernator.
- sog' bo'ling. Endilikda masalaga o'tsak. Hozirda front orti uchun oziq-ovqat va kiyimga bo'lgan ehtiyoj yo'q. Ammo oldimizda qish. Zahiralarni ko'paytirishimiz va tezlikda yana askarlar yig'ishimiz darkor.
- janob gubernator gapirishga ruxsat eting - o'rnidan turib gapirdi 1 kishi
- ruxsat.
- bir mecha kun oldin ro'y bergan qo'zg'olondan so'ng oddiy xalq bu buyruqlarga rozi bo'lisharmikan. Hozirda ahvol ham tang.
- buni mendan so'rayotganingizga ishona olmayapman Janob Min.
- men aytmoqchimanki, balki biroz ularni o'zlariga kelib olishlari uchun vaqt berarmiz.
- 1 soatdan qanday xabar keladiyu, qanday talofat yuz beradi buni bilmaymiz. Shu sababkintezlikda harakat qilishimiz lozim. Vaqt berishga haqqimiz yo'q. Buyruq shunday.

Yig'ilish tugaganidan so'ng, hamma birin ketin markazni tark eta boshladi. Zinalardan asta sekin tushib kelayotgan Jungkook tamakisini tutatib mayda qadamlar bilan tushib ketar edi. Uni ortidan turib yelkasidan tutgan kimsa to'xtatib qoldi. Jungkook qoshlarini chimirgancha ortiga o'g'ilib uni to'xtatgan odamni ko'rib uyilgan qoshlari batar uyulib yelkasidagi erkakni qo'lini olib tashladi. So'ng ensa qotirgancha erkakka qarata savol berdi.

- tinchlikmi janob Park? Menda nimangiz qolib ketibdi?
- shunchaki, odamgarchilik yuzasidan ta'ziya bildirmoqchi edim.
- keling yo'q narsalar haqida gaplashmaymiz.
- yaxshi yaxshi. Ta'ziyamni qabul qil. Otang yaxshi inson edi.
- bu so'zlarni otamning ashaddiy dushmanidan eshitish naqadar yoqimli.
- kel, barcha ginalarni ortga tashlaylik.
- bildirgan xurmatingiz uchun rahmat. Endi men bora qolay. - erkakka ters o'girilib 2 zinani bosib o'tib uning gaplaridan nogohon to'xtadi.
- otangning qotilini kimligini bilaman.

Jungkook Janob Park tomonga o'girilib unga ishoninqiramay tikildi. Ammo negadir uning so'zlarida yolg'on yo'qdek tuyuldi.

- sizga qanday ishonishim mumkin?
- agar senga isbot kerak bo'lsa, bugun quyosh botganidan so'ng asosiy ko'prikka kel. Qotil o'sha yerda o'z aybini tan oladi.
- yaxshi... agarda meni laqqillatsangiz, qolgan umringiz qisqarishiga kafolat beraman.
- xavotir olma. Menga rahmat deysan.

Jungkook ortiq gapirmadi. Suxbatini yakunlab o'z ishlari tomon yo'l oldi. Janob Park esa iflos rejasi tomon 1 qadam tashladi.

- bir o'q bilan ikki quyonni urish uchun kerakli o'qni topa bilish kerak.

Kechki payt.

Pov Jungkook

Aytilgan vaqtdan biroz oldin manzilga yetib kelib ko'priqda hech kimni topa olmadim. Bu qari taka meni ahmoq qildimi yoki? Qayerdanam unga ishondim-a? O'zim ahmoqman.

Jungkook o'zini o'zi so'kib qarg'ab turganida ortidan kelgan qadam tovushidan u tomonga o'girildi. Janob Parkning shoshmay kelishidan asab tolalari taranglashgan yugit vanihoyat u kelishi bilan zaharxanda pichingini ichida saqlab turmadi.

- buncha tez yurmasangiz-a, sizni aniq biror kun musobaqaga taklif etaman.
- yutushimni bila turib qatnashgim kelmaydi o'g'lim.
- mayli ko'ndim. Qani u aytgan odamingiz. Yo fikridan qaytib qoldimi?
- nishingni sanchib olishing otangni o'ziya
- nima sizga o'xshashim kerakmidi?
- balki... yana kim bilsin...

Janob Park gaplashish noo'rinligini bilgan holda gapni qisqa qildi. Atrofga alanglagancha kutilayotgan odam kelmaganini tekshirib qayta Jungkookka yuzlandi.

- u hozir kelib qolishi mumkin. Sen ko'prik ostiga yashirin. Nima eshitsang ham zinhor chiqa ko'rma.
- uni kimligini ko'rishim kerak.
- ovozidan tanib olasan. Faqatgina chiqma. Aks holda uni qochirib yuborishing mumkin. Hozircha uni kimligini bilib ol. Keyin xilvat joyda u bilan yuzlashasan.
- nega endi uni hozir o'ldira olmayman?
- chunki bu yerda men borman. U o'z yaqinlariga men bilan ko'rishishini aytgan bo'lishi mumkin. O'zimni muammoga aralashtirishni istamayman.
- yaxshi.

Jungkook ko'priq tutqichidan tutib pastki tomoniga o'tib poylay boshladi. Oradan vaqtlar o'tdi. Quyosh botishi bilanoq ko'priq ustida yana bir nechta oyoq tovishlari eshitila boshladi. Jungkook ko'priqqa yanada yaqinlashib yuqoridagi suxbatga quloq soldi.

- Janob Park, hayrli kech
- senga ham Hajoon.

Quloqlariga ishona olmayotgan Jungkook ovoz egasini bir deganda tanib oldi. Ammo bu insondan bu darajadagi jasoratni umuman kutmagan edi. Kaftini mushtiga tukkan yigit suxbat davomini tinglash bilan o'zini bosishga harakat qildi.

- kayfiyating ancha yaxshi ko'rinadi.
- kayfiyatimga kelsak a'lo darajada. Chunki bir Jeondan qutildik. Endi navbat ikkinchisiga qoldi. Uni olib keldingizmi?

Jungkook Janob Parkka berilgan savolni eshitgan zahotiyoq atrofiga tezlikda ko'z yugurtirdi. Nahotki uni aldashgan bo'lsa? Janob Park Jungkookni laqqa tushirib olib kelganmi?

Soat 22:30

Pov Shiya

Soat millariga ko'zim tushib qolganda ancha kech bo'lganini angladim. Jungkook o'sha ketgan bo'yi kelganicha yo'q. Undan xavotir ola boshladim. Chiqib ketayotganidan ko'zlarida hayajon va biroz g'azab sezilib turar edi. Uning miyyasida yana qanday savollar aylanib uni qiynamoqda ekan? Uni kutib turishga qaror qilib asosiy kirish eshigi oldidagi o'rindiqqa o'tirdim. Bir nuqtaga tikilib kutish ham azoblidek huddi men uchun. O'rindiqni qayta bo'shatib o'rnimdan turganimda asosiy darvozadan kirib kelgan akamni ko'rib hayron bo'ldim. Bunday oaytda u bu yerda nima qilishi mumkin. Yuz tuzilishi tushkinlikka liq to'la edi.

- tinchlikmi aka? Bu yerda bu mahalda nima qilyapsiz?
- ish bilan keldim. Ering qayerda?
- u hali kelmadi. Nima bo'ldi aka?
- Jungkookni urushga safarbar qilishyapti.
- Jungkookni urushga jo'natishyaptimi?
- maxsus harbiy boshliq sifatida ertaga urushga kiradi.
- bo'lishi mumkin emas.
- ammo bo'ldi.
- qanaqasiga bunday bo'lishi mumkin? Uni urishga jo'narishmasligi kerak edi.
- bu yerda katta o'yin ketmoqda. Janob Jeonning o'limi sababli endi uning mavqeyi tushishi mumkin.
- yo hudoyim... Bu nimasi bo'ldi endi?

Akamning gaplaridan ichimda yashin tezligida qo'rquv hissi yopirildi. Nahotki odamlar shu darajada o'zgaruvchan bo'lishsa? Bir odamning vafotidan so'ng, uning farzandiga yordam berish o'rniga uni yanada botqoqlikka itarishsa? Nahot odamgarchilik tushunchasi yo'qolib ketyapti? Ahir barchamiz ham insonmiz. Nima qilmaylik, baribir ajal soati yetganida o'lamiz. Yagona farq esa kimdir oldin kimdir keyin.

Darvoza yana bir bor ochilib bu safar Jungkook horjin ahvolda kirib keldi. Yuzida ko'karishlar va lab chetidan oqayotgan qon kimning ishi? Hovli o'rtasida menga so'ng akamga ko'z tashlagan erim sekin kelib meni bag'riga bosib akam bilan iliq salomlashdi. Nega u buncha xafa va charchoq sezmoqda? Ich ichimdan savollar qaynab chiqayotgan o'xshaydi. Ammo bularga javob beruvchi kimsa yo'q.

- bu mahalda qanday shamol uchirdi Taehyung.
- bir ish bo'yicha kelgan edim. Menincha hozir mavridi emas. Yaxshisi ertaga gaplasha qolamiz.
- mayli roziman.

Taehyung ortiga burilib ketishga shaylanganida kirish eshigi oldidan bir to'da askarlar kirib kelishdi. Taehyungni aylanib o'tib to'g'ri Jungkookning oldiga kelishdi. Jungkook begona erkaklardan Shiyani yashirgandek bo'lib ortiga oldi. Qarshisiga kelgan mirshabga qaragancha o'zi kutgan so'zlarni eshitishga shaylandi.

- Jeon Jungkook, siz Wang Hajoonni o'ldirganlikda ayblanasiz va sizni xibsga olish uchun ruxsatnomamiz bor. Qarshilik ko'rsatmasligingizni so'rayman. Bu o'zingiz uchun zarar.

Ep 9 tugadi.

#Jeon_Shiya
@Glamour_fanfic

Ep 8

- 1 hafta oldin bizga yordam bergan qora niqoblilar Taehyung edi shundaymi?
- nima? Kim?
- mendan yashirishingni keragi yo'q. Shunchaki ha yoki yo'q deya javob ber
- Jung...

To'sattan butun shahar bo'ylab xavf sirena ovozi baralla va bexavotir jarangladi. Ko'chalarda esa to'z to'palon, g'ala g'ovurlar bir zumda boshlandi. Xavotirdan hech narsaga tushunmagan oddiy aholi qo'rqqancha ko'chaga chiqishdi. Jungkook ham yotoqdan turib derazadan ko'chaga nazar tashladi. Harbiylar yuk mashinasida birin ketin tezlikda o'tib ketishar edi. Erining ortidan kelgan Shiya uzluksiz o'tayotgan harbiy mashinalardan hayron bo'lgancha eriga savol berdi.

- nimalar bo'lyapti? Hamma qayerga shoshyapti?
- biz qo'rqqan voqea sodir bo'lmoqda... Urush boshlandi.

Shiya ko'zlari xonasidan chiqqudek kattalashib ketib ochilgan og'zini qo'li yordamida to'sdi. Chet davlatlarda nizolar paydo bo'lgan edi ammo bu urush darajasiga yetishini hayol ham qilib ko'rmagan qiz eriga qayta o'girildi.

- endi nima bo'ladi?
- bilmayman...

Jungkook qilayotgan tergovini bir zumda esidan chiqarib kiyinishga tushib ketdi. Javon oldiga borib harbiiy formasini egniga ilib eshikka to'g'ri bo'lganida Shiya uning qo'lidan tutib to'xtatdi. Ovoz tonini pasaytirgancha qo'rquv aralash tilga kirdi.

- qachon qaytasiz?
- bilmayman... sen ota uyingga bor. Bu yer ham sen uchun xavfli
- extiyot bo'ling Jungkook.

Jungkook eshik tutqichini burab rafiqasining bergan shirin buyrug'idan yuzida tabassum yugurdi. Orriga o'girilib unga mitti mushukcha singari qarab turgan xotinining qizargan yanoqlarini kaftlari orasiga oldi. So'ng ko'zlariga bir necha daqiqa qarab turib nim tabassum qilgancha qizning peshonasiga lablarini bosib bo'sa qoldirdi.

- sen istar ekansan extiyot bo'laman...

Shu tariqa Jungkook uyni tark etdi. Undan ko'p o'tmay uning otasi ham o'g'lining ortidan ergashdi. Uyda esa faqatgina ayollar erlarini kuzatub xonalarida qolishdi.

Pov avtor [ tarixiy ma'lumot ]

1914-yil 28-iyul sanasida tarix sahifalariga yana bir odamzot tarixidagi qaqshatqich qonli urush kiritildi. Urush boshlanishiga asosiy sabab bu Avstriya-Vengriya imperiyasi taxti vorisining o'ldirilishi bo'ldi. Urushning asosiy harbiy raqiblari sifatida "To'rtlar ittifoqi" tarkibida - Germaniya, Usmoniylar, Avstra-Vengriya, Bolgariya qirolliklari va ularga qarshi "Antanta" tarkibida - Rossiya, Fransiya, Britaniya bo'ldi. Ushbu ikki ittifoq o'rtasidagi urush 28-iyul sanasida Avstra-Vengriya Serbiyaga e'lon qilgan janggidan boshlandi. Serbiyagaligining sababi aytib o'tilgan taxt vorisinng serbiyaliklar tomonidan o'ldirishi bo'ldi...

Urush boshlamganiga 1 oy bo'lmasdan uning doimi Yaponiyaga ham yetib keldi. Yaponiya 23-avgust sanasida Germaniyaga qarshi yurish qildi. Shu sanadan boshlab Koreya ham Yaponiya mustamlakasi sifatida urushga safarbar etildi...

*

22-avgust kechki payt

Barcha Koreyadagi Yaponiya amaldorlari bir tom ostida yig'ilib qo'mondondan xabar kutishar edi. Qatorda o'tirganlar orasiga ohiri bo'lib qo'shilgan Jungkook va uning otasi hammaning e'tiboriga bir deganda tushishdi. Buning sababi esa Park va Wang larning ularga tikilishi bo'ldi. Obro'li va qudratli amaldorlar kamdan kam xolatda bir stol atrofida o'tirishar edi va shu kamdan kam hollarda ham ular o'rtasida kichik anglashilmovchiliklar katta mojaroga aylanmay qo'ymas edi. Hozirda hech qanday muammo istamayotgan Jeonlar shunchaki jim turishni afzal ko'rib o'zlarini bir birlari bilan band qilishga qaror qilishdi. Ammo doimgidek bir inson tinchlikni ko'ra olmaydi.

Hajoon: kelganingizdan beri nimalarni muhokama qilmoqdasiz ota-bolalar
Jungkook: bilishing kerak bo'lganida bilgan bo'lar eding
Hajoon: bunday keskin ters javob bermagan bo'lardim o'rningda bo'lganimda
Jungkook: yaxshiyam o'rnimda emassan. Men o'zligimda bir chiyabo'rini tasavvur qila olmayman

Dahanaki jangning ohiri hech qachon bo'lmaydi. Wang va Jeon o'rtasida esa toabad davom etishi shak shubhasiz. Hajoonga qaytarilgan javob uning nafsoniyatiga tegmay qoymadi. Obro'sini bir pul qilish bilan barobar bu. O'rnidan g'azablangancha turgan Hajoonni boshqa tomondan bu jangga qo'shilgan odamning ovozi to'xtatib qoldi.

Jihoon: joyingizga o'tiring Janob Wang
Hajoon: aralashmang janob Park
Jihoon: bu yerda hammani ko'z o'ngida dahanaki jangdan nima foyda? Yaxshisi buni jang maydonida hal qiling.
Hajoon: maslahat uchun katta rahmat Janob Park. Yon daftarimning old varog'iga yozib qo'yaman.
Jihoon: unda mana shunday yo'q obro'yingizni ham yo'qotib gap chaynab yuravering huddi ayollardek.
Hajoon:... ayollardek gap chaynash sizga xos deb o'ylayman janob Jihoon. Qo'shimchasiga o'g'ri itdek begona odamning nonini olib qochish ham.

Jihoonning xotirjamligini buzgan jumla hammaning e'tiborini birdek tortdi. Bu yerda gaplar shunchaki aytilmaydi. Kesatiq ortiga yashirilgan haqiqatlar bo'ladi. Gapning asl ma'nosini boshqalar tushunmagan bo'lsada Jungkook hammasini bittada tushundi. U bu gapi bilan ikkalangiz o'rtangizda bo'lgan barcha voqeadan xabardorman demoqchi. Begona odam deya aytilgan Jungkook bo'lsa non deya tilga olingani uning rafiqasi. Uch oila o'rtasida davlatlararo urush bilan birga yana bir ichki urush boshlandi. Hamma sirlardan xabardor Wanglar, Jeonlarni yo'qotishga shaylangan Parklar, Ikki oilani ham tag tomiri bilan uzishga tayyor Jeonlar. Bu huddiki Koguryo davridagi uch qirollik davriga o'xshaydi. Hayotning beshavqat qonuni kuchlilar g'alaba qozonadi...

Biroz vaqtdan so'ng hali Yaponiyaga qaytib ulgurmagan bosh vazir amaldorlar davrasiga tezlikda qo'shildi va olib kelgan xabarini birma bir tushuntirdi.

- Imperatorning rasmiy farmoni e'lon qilindi. Ertaga tong sahardan Yaponiya Germaniyaga qarshi urush qildi. Hozirda barcha qurol va askarlar yetarlili ammo zaxiraga qo'shin to'plashimiz lozim. Koreyadagi barcha 20 yoshdan 35 yoshgacha bo'lgan urushga yaroqli erkaklarni to'plang. Tezlikda ularga qurol ushlash san'atini va jang san'atini o'rgatish boshlansin. Oziq-ovqat uchun barcha xonadondan 50 foiz yemishini yig'ing. Dehqonlardan esa 80 foiz maxsulotini front uchun rasmiylashtiring. Matodo'z tikuvchilar tezlikda himoya liboslarini tikishni boshlashsin. Har qanday vaziyatga tayyor turishimiz lozim janoblar.

*

Vazirning buyrug'i bilan barcha amaldorlar ichga kirishdi. Xalqdan huddi farmodagi keltirilgan narsalar musodara qilindi. Koreya Yaponiya uchun front orti zaxirasi vazifasini butunlay o'z bo'yniga olib xizmatini boshladi. Har bir oiladan urushga yaroqli erkaklarni yig'ib olib maxsus kazarmalar tuzildi. Qolgan ayol-u yoshi o'tgan erkaklar dalaga chiqib qora mehnatga tushishdi. Barcha boy zodagonlardan, savdogarlardan boyliklari davlat tomonidan urushga deya musodara qilindi. Koreya xalqining zahirasi ancha kamaya boshladi.

Oradan 2 oy o'tdi.

Kuz kelganiga ancha bo'lgan. Ekilgan barcha maxsulotlar yig'im terimi boshlangandi. Xuddiki tangrining rahmi kelgandek shu yil barcha hosillar barakalari va serunum bo'ldi. O'z dalasida ishlayotgan Shiya barcha xizmatkorlari bilan baravar yeng shimarib ishlamoqda. Kun yarmiga yetib quyish tikka ko'tarilganida bir xizmatkor Shiyani chaqidib unga Jungkook kelganini xabar qildi. Qo'llaridagi changni qoqib nim tabassum qilgancha Shiya dala ichidan chiqdi. Ishchan rafiqasining yuzidagi charchoq aralash tomchilani ko'rgan Jungkookning tabassumli yuzi tundlashdi. Qiz oldiga kelishi bilan uni belidan tutib o'ziga biroz yaqinlashtirdi-da cho'ntagidagi dastro'molini chiqarib asta sekin tomchilarni artish barobarida gapira boshladi.

- senga necha marta aytishim kerak bu ishlar sen uchun emas deb
- biroz bo'lsada foydam tegsin degandim.
- foydang ancha tegdi. Endi senga dalaga kirishni ta'qiqlayman.

- unday qilmang Jungkook.
- yoki tushgacha og'ir bo'lmagan ishlarni qilib uyga qaytasan yoki men seni butunlayga uyga qamayman
- yaxshi yaxshi ko'ndim. O'zi qorangizni 2 haftadan beri ko'rsatmay nega meni tergab koyiyapsiz? - eridan uzoqlashib qoshlarini chimirdi.
- Yaponiyaga borib keldim. Askarlarni eson omon topshirib keldim.
- qancha odam ketdi?
- 100ming
- bu urush qachon tugar ekan?
- ...noaniq ohiri ko'rinmayapti - xo'rsinib nafas chiqardi.
- Yaponiya qancha qo'shin yo'qotdi.
- 40-50ming atrofida jangchi halok bo'ldi?
- yetmaganiga bularning yarmi koreyslar edi shundaymi?
- kel shu masalada tortishmaylik

Charchagancha g'ingshigan Jungkook Shiyani qayta quchog'iga olib uni bag'riga mahkam bosdi. Shiya boshini Jungkookning yelkasiga qo'ygancha tundlashib bir nuqtaga qarab qoldi. Ich ichiga o'ziga o'zi gapirib qo'ydi.

- balki vaqti kelgandir.

*

Oradan 1 hafta o'tdi.

Janob Kim uyiga g'azablangancha qaytganini ko'rgan Taehyung uni birinchi marta bu holatda ko'rayotgan edi. Janob Kim xonasiga kirganidan so'ng ortidan Taehyung ham kirib uni gapirishini kuta boshladi. Janob Kim esa xonani ikki tomoniga qatnagancha ahiyri darg'azab gap boshladi.

- bular o'zlarini kim deb o'ylashyapti? Indamaganimiz sari boshimizga chiqib o'z ishlarini bajarishmoqchiya. Bas yetar shunchasi, jin ursin
- dada qizishmang. Nega bunday jahldasiz.
- Koreya butun front oziq ovqat va harajatini qoplab berishi kerakmish. Dehqonlardan o'stirgan hosilini barchasini olarmish. Xalqdan esa bor mulkini olarmish. O'zi zo'rg'a kun kechirayorgan xalqdan nima kutishadi bular hayronman. Yetmaganiga ulardan o'lpon undirishni meni bo'ynimga yuklashdi.- charchab gavdasini siltagancha o'zini stol ustiga tashladi.
- haqiqatdan ham bular quyishqondan chiqishdi.
- juda ham... singlingdan xabar bormi?
- yo'qligingizda u kelib ketdi. Jungkookning aytishi bo'yicha u yana askar eltib berib qaytibdi.
- nima? Ahir hali jo'natilmasligi kerak ediku? Qachon qancha askar jo'natilibdi?
- bir necha hafta avval 100ming askar jo'natildi dedi.
- ey hudoyim... bu ketishda Koreyada inqilob yuz beradi... xalq to'ntarish qilsa hech kim ularni to'xtata olmaydi.
- to'ntarishdan oldini olish uchun balki o'zimiz harakat qilarmiz dada.
- hali erta... yana biroz vaqt o'tishi kerak
- vaqt o'tgungacha bu yangi farmon eshittiilsa xalqni to'xtatib bo'lmaydi.
- biror chora izlab topamiz.
- qirol bilan gaplashib ko'rarsiz balki.
- u qo'g'irchoqning qo'lidan hech vaqo kelmaydi o'g'lim.
- ... kutamizmi demak
- kutamiz

Kechki payt

Pov Shiya

Ancha kech bo'lgan bo'lsada Jungkookdan darak yo'q. Yuragimning buyrug'ini aqlim hal tan olib bormoqda. Butun vujudim bilan amin bo'lib bormoqdamanki men uni rostakamiga sevib qoldim. Oldin yuzaki bildiradigan mehrimni endi butun vujudim bilan bermoqdaman. Qani edi biz shunchaki oddiy odamlar kabi dunyoga kelganimizda edi. Men u uchun sevimli rafiqa u esa men uchun suyukli umryo'ldosh bo'lgan bo'lar edik. Ammo men qo'rqadigan kunlar yaqinlashmoqda. U bilan yo'limiz ayro bo'lib boshqa umuman tutashmasligi ham mumkin. Peshonamizga yozilgan taqdirdan qochib qutila olmaymiz...

Hayollarim og'ushida bir nuqtaga tikilib turganimda nishonim o'rnini boshim uzra aylanib o'tgan bir dona oq atirgul egalladi. Uning iforini birzumda tuyib mayin tabassum qilgancha uni keltirgan insonni ko'rishga shoshilib boshimni yuqoriga ko'targanimda menga jilmayib qarab turgan erimni ko'rib kengroq jilmaydim. Qora ko'zlarida ham horg'inlik ham quvonch aks etib turar ekan menga yaqinlashib kengaygan lablarim ustida uning lablarini bir zum sezdim. Jungkook qisqa bo'sa bilan yakunlanib men o'tirgan o'rindiqni aylanib o'tib boshini tizzalarim ustiga qo'yib cho'zildi. Mushaklari yotganidan so'ng yoqimli og'riq berganidan chuqur nafas olib chiqarib o'zini bo'sh qo'ydida ko'zlarini yumdi. Qo'limdagi dona atirgulga mahliyo bo'lgancha gal boshladim.

- nega doim 1 dona gul olib kelasiz.
- chiroyli buyum doim yakka holda go'zal ko'rinadi huddi sen kabi.
- xushomatni hech kanda qilmaysiz Janob Jeon
- sizni ko'rgach bu tilim sayrashdan to'xtashni istamaydi Jeon xonin

Uning gaplaridan so'ng e'tiborimni unga qaratib yuzidan tutib mayin silab sochlariga o'tdim. Sochlariga tekkanimda yengil tortgan erimni ko'rgach boshini uqalashni boshladim. O'ziga ancha kelib dam olgan erim boshidan qo'llarimni olib lablariga bosib turib qo'yib yuborganidan so'ng doim haralatida isbotlagan ammp tiliga chiqarmagan so'zlarini chiqardi.

- seni sevaman Shiya...

Quloqlarimda yoqimli jaranglagan so'zlardan erigancha jilmayar ekanman Jungkookning yumiq ko'zlaridagi kipriklari pirpiragancha tebranib ko'zlarini ochdi. Bir ko'zlarimga qarab bir lablarimga qarab bo'ynimdan sekin silab tutib o'ziga yaqinlashtira boshladi. Asta sekin erimning lablari tomon yaqinlashar ekanman barcha hayollarimizni devordan oshib o'tgan olovlo mash'ala buzib yubordi. Mash'ala to'g'ri kelib Jungkookning qorin bo'shlig'iga tushganida baqirib yuborgancha tezlikda uni qornidan surib yerga uloqtirdim. Jungkook ham o'rnidan sapchib turib ketti. Bu qanday yuz berganini ikkimiz ham anglab ulgurmasimizdan ko'chadan baqiriq ovozlari keldi.

- nimalar bo'lyapti?
- uyga Shiya. Uyga kir tez.

Jungkookning dag'al ovozi quloqlarimga eshitilmay ketti. Sababi esa ko'chadan kelayotgan g'alayon tovushi. Nimalar bo'layotganini ham anglay olmay qoldik. Uy kirish eshigi tomonga yugura boshladik. Atrofga qaraganimda devorlar ortidan olovning nurlari taralmoqda. Bu to'ntarish, xalq qo'zg'oloni. Qo'rrqanimiz yuz berdi. Uy ichiga kirib eshikni qulfladik. Atrofimizda barcha soqchilar terilishdi. Yuqori qavatdan esa qaynotam qaynonamni quchgancha tushib keldi.

- yaxshimisizlar dada?
- bizda hammasi joyida. Kiyimingga nima qildi?
- zararsiz bo'ldi ahamiyatsiz. Bu yerdan ketishimiz kerak.
- men yordam chaqiraman. Orqa eshikni borib xavfsizlantir. O'sha yerdan chiqib ketamiz.
- tushunarli.
- o'zingizni ehtiyot qiling.

Jungkook indamay menga bir qarab qulflagan eshigini qayta ochib soqchilar bilan birga chiqib ketdi. Derazadan hovliga qaraganimda kirish darvozasini buzishga shaylangan ovozlar kela boshladi. Darvozaga qayta qayta zarba berishar ekan Jungkook qo'liga to'pponchalarini olib yonidagi sanoqli odamlarga nimalarnidiri tushuntirgancha o'zi orqa eshik tomon o'tib ketdi. Jim qarab tura olmayman. Qaynotam ham qo'liga to'pponchasini olganida hech ikkilanmay uni oldiga borib to'pponcha tomon qo'l cho'zdim.

- menga ham qurol topiladimi?
- o'q uzishni bilasanmi?
- ha o'ldirolmaada hech bo'lmaganda yaralayman.

Qaynotam menga hayron qaragancha yana bir javonni titkilab qurol va zahira o'qdonni qo'liga oldi. Bir qurolga bir menga nigohini tashlab qo'lidagi bejirim matohlarini berib g'o'ldiradi.

- ehtiyot bo'l.

Ortiq hech narsa demagan qaynotam menga orqa o'girib eshildan chiqar paytida uyga Jungkook kirib keldi. Yuziga qon sachrab hovliqqancha kelgan erimni ko'rib oldiga qanotsiz uchib bordim go'yoki. Uning nimadir deyishini kutar ekanmiz u og'ir yutunib nafasrostlab gap boshladi.

- hammasi tayyor orqa eshikda mashina kutib turubdi.
- senchi o'g'lim?
- men ularni ushlab turaman.
- yo'q sen onang va xotiningni olib bu yerdan ket. Men yordam kuchi kelishini kutaman. Ular kelganida bu yerda kimdir bo'lishi kerak.
- endi bunday ishlar uchun qarilik qilasiz ota.
- har qanday narsaning eskisi yaraydi. Ko'p gapni cho'zmay jo'na. Silarni pana qilib turishda yordamlashaman. Bo'ling imillamang.

Janob Jeon og'lini qo'lidan siltab eshik tomonga irg'itdi. So'ng qolganlarni ham unga qo'shdi. Janob jeonning gaplariga qarshi chiqa olmay eshikdan tashqariga hatlab qadam qo'yishganda kirish darvoza pand berib ichkariga olomon bostirib kirdi. Qo'lida belkurak, o'roq olib sodda qurollangan aholi zamonavuy shay turgan jangchilarga tashlanishdi. Jangchi soqchilar ancha kam bo'lishsada ularni ushlab qolishdi. Ammo ushlashga ulgurmaganlari Jeonlar oilasiga tashlanib kelishdi. Ularning tilida faqatgina bir so'z akslanar edi. "XOYINLARGA O'LIM"

Orqa eshikka yetgan oilaning oeirdan bostirib kelgan bir nechta fuqaro ularni to'xtatishga kirishishdi. Ularni birma bir otib tashlagan Janob jeon ortga qaytayotgan o'g'lining yelkasidan tutib to'xtatdi.

- har narsanjng eskisi yangi avlod uchun qurbon bo'ladi... shuni yodingdan chiqarma. Agar uchrasha olmasak senga ishonamanki hammasini uddalaysan. Onang senga omonat...
- unday demang ota.
- bu shunchaki 2chi yo'l. Va'da beraman erta tongda yana birga bo'lamiz.

Janob jeon jilmayib tabassum qilib o'glini yelkasidan yengil qoqqancha ortiga o'girildi. Jungkook kaftlarini musht qilib tugib istamaygina onasi va xotining yelkasidan tutib mashinaga olib chiqib o'tqazdi. Qayerga borishni o'ylashga ham vaqti bo'lmay hayoliga kelgan birinchi xavfsiz joy tomon mashinani haydadi. Yo'lda odamlsr daryo kabi oqar mashinaga tashlanib unga toshlar otishmasin Jungkook to'xtamadi. Mashining g'ildiraklari ostiga kim tushsada ahamiyatsiz hammasini yanchib o'tdi.

Shiya o'ziga tanish bo'lgan yo'lni ko'rib ota uyiga kelganini fahmladi. Lekin u Jungkookdan bunday qarorni kutmagan edi. Bu yerda ham olomon yetarli ammo hech kim bu yerda urush uchun kelmagani ko'rinib turar edi. Hech kimni e'tiboriga tushmay mashinani panaroq joyga to'xtatgan Jungkook undan tushishga shaylanganida Shiya uni to'xtatib qoldi.

- balki men tusharman. Odamlar menga tegmaydi.
- men allaqachon ularga ishonmay qo'ydim. Sen bizning oilamiz a'zosisan, endi Jeonlardansan ular seni sog' qo'yishmaydi.
- unda ularni ko'zigs tushmay qo'rg'onga kirib olaman. Keyin esa sizlarni akam bilan olib o'tamiz.
- tavakkal qilmaysan. Hammasini o'zim qilaman. Shu yerda jimgina kuting.

Jungkook qayta qayta qo'lini bigiz qilgancha Shiyaga gaplarini uqtirib mashinadan tushdi. Devorning panasi bo'ylab yurib sal narida ammo qo'zg'olonchilarga yaqin bo'lgan daraxtga tirmashishga qaror qildi. Sezdirmay ovozsiz daraxtga qichib devorni oshib o'tdi. Qo'rg'on ichkarisiga kirgan Jungkook darvozada peshvoz turgan qaynotasini ko'rdi. U huddiki qirollar kabi bosh ko'targan xalq bilan kelishishga ularga o'zining gaplarini uqtirishga urunar edi.

- Janon Kim, sabr kosamiz to'ldi. Endi yetar shuncha yutgan azoblarimiz. Biz ham erkin bo'lishni istaymiz. Qachongacha Yaponiyaning qora ishchisi bo'lib yashaymiz. Qachongacha ularga yetti bukulib salom beramiz. Qachongacha Buyuk Choson sulolasining avlodlari Yaponiyani ona vatanim deydi...Siz biz tomon bo'ling va qo'llab quvvatlang.
- hurmatli vatandoshlar, keling yaxshisi aql bilan ish ko'ramiz. Bular shoshma shosharlik bilan bitadigan ish emas.
- balki shunchaki qo'rqqaningizni tan olarsiz. To'g'ri, qorni to'qni qorni och bilan nima ishi ham bo'lsin.
- unday emas yurtdoshlar, siz meni tushunma...
- ohirgi javobingizni bering. Biz tomondamisiz yoki ular tomonda.
- men adolat tomondaman. Biroz sabr qilaylik. Mana shu lan'ati urush tugasin.
- bu urushda bizning aloqamiz yo'q. Bizga ozodlik berishsin. Bizni tinch qo'yishsin.
- BIZGA OZODLIK BERISHSIN. TINCH QO'YISHSIN. BIZGA OZODLIK BERISHSIN. TINCH QO'YISHSIN.🗣

Sabr kosasi allaqachon to'lib toshgan olomon endilikda hattoki Janob Kimning ham gaplariga quloq solmay qo'yishdi. Ammo barchasi haqiqat. Ular talab qilayotgan har narsa o'rinli. Kim ham qul bo'lib yashashni istaydi? Kim ham begona davlat uchun o'z jonini qurbon qiladi? Kim ham tinch hayotni xohlamaydi?

Jungkookni payqab qolgan Taehyung uning ortidan kelib yelkasidan tutganjda Jungkook hurkib bir sapchib tushdi. Ortida turgan yigitni ko'rib asta sekin ko'zlarini yumib ochib peshonasini tirishtirdi.

- bu yerda nima qilyapsiz Jeon?
- istamasamda sizdan bir narsani iltimos qilishga majburman.
- nima ekan? Tinchlikmi?
- ertaga tongga qadar onam va xotinjng uyingizda turib tursa bo'ladimi? Menda boshqa xavfsiz joy yo'q.
- albatta ular qayerda? Shiyaning ahvoli yaxshimi?
- u sog. Sal narida mashinada turishibdi. Ularni darvozadan olib kira olmaymiz.
- orqa eshikdan kirgazgan ma'qul. Men u yerni yengillataman. Siz esa ularni o'sha tomonga olib keling.

Taehyung Jungkooknj orqa eshikka yetaklab bu yerda ham yurgan qo'zg'olonchilarni chalg'itdi. Bundan foydalangan Jungkook esa mashinasi tomon yugurib ichida turgan ayollarni aytilgan yerga tezlikda va extiyotkorlik bilan olib keldi. Eshikda ularni Taehyungga topshirib ketayotganda Jungkook qayta ortiga o'girilib onasini bag'riga bosib so'ng navbatni Shiyaga berdi. Uni yuzidan tutib peshonasiga lablarini bosdi. Uni bunday qaltis vaziyatda qo'yib yuborishni istamagan qiz yjgitni qoldirishga ko'ndira boshladi.

- balki ketmassiz.
- men ketishim kerak. Otamni yolg'iz qoldira olmayman.
- Shiyaning gapida jon bor. Hozir yolg'izsiz Jungkook. Ko'chada kimningdir ko'ziga tushib qolsangiz ikkilanmay sizni o'ldiradi.
- men baribir ketishim kerak.
- hozir emas Jungkook. Bir marta bizga quloq soling.
- ketishim kerak dedim.
-.... huh mayli biroz kuting. Men ham siz bilan boraman. Tez qaytaman.

Taehyung tezlikda qo'rg'on ichkarisiga yugurub ketib qurollangancha qaytib keldi va Jungkookka ergashdi. Oradan biroz vaqt o'tgach Yapon yordamchi xavfsizlik qo'shinlari yetib keldi. Ana endi haqiqiy qirg'inbarot boshlandi. Yo'llaridan chiqqan har bir insonni ayamay do'pposlab o'ldirishdi. Ba'zilarining bo'ynidan huddiki hayvon kabi pichoq tortishdi. Bazilarini peshonasidan otib tashlashdi. Qo'zg'olon boshlangan asosiy joylardan qon daryo kabi oqa boshladi. Taslim bo'lishni istamayotgan xalq ularga na javob qaytara olardi na himoyalana olar edi. Ayol-erkak, qari chol-u kampirlar yo'lda ko'rinish bergan yosh bolalarga ham rahm qilinmadi. Vaxshiylarcha bu qo'zg'olon bostirildi. Xalq kuch bilan bostirilib uylariga katta soliq badali bilan jo'natildi. Bo'ysunishni istamaganlar qamoqqa olindi.

Ayanchli va qonli bo'lgan oltin kuzning tunlaridan biri banihoyat o'z poyoniga yetdi. Bu tun hech kim ko'zini birozga ham yummadi. Yumganlari esa endi hech qachon ochmaydi. Bir necha guruh askarlariga boshliq bo'lgan Jungkook hammasi o'z joyiga tushganidan so'ng o'z uyiga yo'l oldi. Otasidab hech qanday xabar olmagach uni izlab o'zi yo'lga chiqdi. Uyiga yaqinlashar ekan qoraygan kuya devorlari oldidan o'tib borib uyining darvozasiga keldi. Buzuq darvozadan ichkariga qadam tashlar ekan negadir hamma yer sokin. Askarlar bir yerga saf tortgancha bosh egib turishar edi. Ularni birma bir oshib o'tayotgan yigit katta xalqa ichida yuzi yopiq bir nechta jasadni payqadi. So'ng ularning tepasida turgan bosh zobidning oldiga borib sekin so'roqladi.

- otam qanilar?

Bosh zobid Jungkookni ko'rib yuzi oqarib ketdi. Undan biroz uzoqlashgancha talmovsirab gapini yo'qotib qo'ydi. Keyin esa yurak yutib ahiyri tilga kirdi. Jungkook qoshlarini chimirgancha uning bir so'z aytishini kutardi.

- j.janob j.jeon endi oramizda... y.yo'q

Birdan gumburlagan chaqmoq hammaning yuragiga katta qo'rquv soldi. Jungkook haligacha o'z yuz ifodasini buzmay turar ekan zobidga yaqinlasha boshladi. Uning oldiga maksimal darajada yaqin kelib ikki yoqqasidan ushlagancha tishlari orasidan gaplarini siqib chiqardi.

- sen nimalar deyayotganingni tushunyapsanmi? Qanaqasiga unday bo'lishi mumkin?🗣
- janob ularning jasadlari anavi yerda.

Zobid qaltiragancha ko'rsatkich barmog'i bilan chekkada oq matoga o'ralgan jasadni ko'rsatdi. Jungkook yurak yutib u tomomga qarashni istamay turib o'girildi. Oq mato tashlangan jasadning ustidagi mato shamoldan hilpirar edi. Hilpiiirab tebranayotgan matoning bir qismi shamolga dosh bera olmay yechilib undan janob Jeonning ko'kargan yuzi ko'rinish berdi. Jungkook ko'zlari xonasidan chiqqudek kattalashib otasi tomon yugurdi. Yerga cho'kkalagancha mayitning oldiga o'tirib oq matoni belgacha tushurdi. Janob jeonning tanasida qotib qolgan qora qon butun badaniga yoyilgan edi. Ko'ksida esa katta bolta izi qonga liq to'la to'lar edi. Yigit otasinjng jonsiz tanasiga qo'l urishga qo'rqib ahiyri ko'zlaridan bor tomchi yosh dumaladi. Boshini yerga tekkizgancha o'kirib yig'lab yubordi. Qo'lini mushtlab yerga urar ekan to'sattan gavdasini ko'tarib osmonga qarab bor ovozida o'shqirdi.

- OTAAAAAAAAA🗣

Ep 8 tugadi.

#Jeon_Shiya
@Glamour_fanfic

WOMAN

EP 1

Ko'zgu qarshisida turaman sokin
Kim ekanligim unutib bir zum
Tikilaman sovuq o'tmishga
Nahot men edim o'sha ma'suma ?

Ko'zgu qarshisida turaman sokin
Bir qo'limda jajji ukam birida tomchi yosh
Qaradim osmonga va so'radim netay
Nahot mening taqdirim edi bu?

Ko'zgu qarshisida turaman sokin
O'rtanib odamlarning gap so'zlaridan
Kelardi hatto jonim bo'g'zimga
Nahot o'sha azoblar edi men uchun?

Ko'zgu qarshisida turaman sokin
Beg'ubor mehrga tashna yuragim
Urishdan to'xtamoq istardi har
Parcha-parcha etilgan chog'larda

Qora zulmat hayotim edi barbod
Otamning munkigan qaddi
Onamning tunlari chekkan ohi
Tinchlik bermasdi menga tun-u kun

Azoblarim bermasdi tinim
Orttirdim o'zimga yana bir dard
Bu dard emasdi oddiy
Tanamda qolmadi bir soniya majol

Odamlardan batamom yiroqlashib
Chekindim uzlat sari
O'ylardimki bo'lardi bari yaxshi
Lekin aks ketti bari teskari

Ammo bir kun keldi bir shu'la
Men ham sevmoqlik o'rgandim o'zim
O'rgandim qanday yashamoqlikni
O'rgandim borishni ildam

Cho'chidim bir zamon ildamlamoqqa
Qo'rqdim bari bo'lar batar
Ammo menga berilgan saboqlar
Emas edi oddiy bir gaplar

Ildamladim ortga yo'l yo'q
Qora zulmat ichra ochildi bir tuynuk
Tuynukka qarata uchdim qanotsiz
Va men qutuldim barcha barchasidan

Ko'zgu qarshisida turaman mag'rur
Jar solaman to'rt tomonga
Qarang men endi ojiz emasman
Yetaman albat barcha murodimga

...O'zimga...

Oltin zar hoshiyali daftar ichida aks ettirilgan jumlalarni ko'zdan kechirgan qiz uni qayta yopib tortmasiga solib qo'ydi. O'zi tasvirlagan ko'zguga qarab yana bir bor o'tmishga nazar tashladi...

1996-yil 10-may

Odatiy bir kun boshlandi. Oy kuni yaqinlashib qolgan ayol oshxonada yelib yugurib yemish tayyorlash uchun jon kuydirardi. O'zini asrash o'rniga, qornidagi mitti jonni himoyalash o'rniga qaynonasining xizmatida yuribdi. Ammo kutilmaganda to'lg'oq tutganida qo'lidagi likopchalarni tushurib yuborgan ayol stolga suyangancha yerga o'tirib qoldi. Qorniga qo'lini eltib yurgizganida ichkaridagi kichik mo'jiza yoruq dunyoga chiqishga tayyorligini bildirib tipirchilay boshladi.

- hali erta ediku bolajonim

Yeon qornini ushlagancha lablarini qimtib o'rnidan turishga harakat qila boshlaganida oshxonaga uning qaynonasi kelib o'shqira ketdi.

- yo hudoyim, shumqadamligingni yana bir marta isbotlading. Bu likopchalar qancha turishini bilasanmi o'zi?
- oyijon... men...
- senga nima bo'ldi? Nega terlab ketyapsan? - ahiyri kelinining oqarib terlayotgan yuziga qarab havotirlana boshladi.
- b.boshlandi
- yo hudoyim

Qaynona kelinining bir tomonidan ushlab ko'chaga olib chiqishga yordamlashdi. Kirish eshigi oldigacha kelib uni tashqariga chiqardida tez tez gapirib eshikni yopdi.

- biror mashina to'xtatib kasalxonaga boraver. Men eringga habar berib ortingdan boramiz.
- n.nima?

Yeon ko'zlarida yosh bilan devorga tirangancha katta yo'l tomonga yo'l oldi. Har doim 2-3 daqiqada chiqadigan yo'l hozir 2-3 soatli yo'ldek tuyuldi unga. Ko'z yoshlarini birma bir artib yaratganga xonish qildi.

- yo hudoyim, o'zing yordam ber. Faqir bandangdan marhamatingni ayama yo rabbim. O'zing kuch ber.

Pov Yeon

Nafasim qadam tashlagan sarim siqilib og'irlashmoqda. Qornimdagi chaqalog'im ham har damda bir qimirlab chiqishga shoshiladi. Nega buncha shoshasan bolaginam? Bu yorug' deya atalmish zulmatmi ko'rishga buncha shoshmasang. Hali ko'rasan, his qilasan, azoblanasan, to'yasan va ko'nikasan. Tipirchilamasangchi mitti farishtam. Birozgina chida. Oyijoning kuchini yo'qotmasligi kerak.

Chin dildan so'ralgan yordam albatta javobsiz qolmagani kabi Yeonning iltijolari osmonga yetdiyu bir mashina uning ahvolini ko'rib oldiga to'xtadi. Ichidan tushib kelgan yigit tezlikda Yeonni mashinasiga o'tqazib yaqin atrofdagi kasalxona tomon olib ketdi. Masofalar qisqarib bir pasda ular kasalxonaga yetib kelishdi. Ayolga birinchi yordamlar ko'rdatilib tug'ruq xonaga olib kirib ketildi...

Oradan o'tgan mashaqqatli soatlardan so'ng Yeon ilk farzandini bag'riga oldi. Ancha kuchsizlanub qolgan ayol qizini bir marta hidlab o'pib xushini yo'qotdi. So'ngra ona va bola alohida palataga olindi. Yana bir necha soatlardan keyin kuchga to'lib o'ziga kelgan Yeon o'zining oppoqqina farishtasini qo'liga oldida uni ilk marta oziqlantirdi. Chaqaloq ochiqqancha onasining ko'kragini bir deganda olib qornini to'yg'aza boshladi. Shu paytda palataga qaynonasi va eri kirib kelishdi. Yeon ularni ko'rib xursand bo'lgancha og'iz juftlaganda qaynonasi uning og'ziga urib o'zi o'dag'ayladi.

- baribir o'g'il tug'a olmapsanda. Birinchi farzand o'g'il bo'lishi kerak edi. Shuni ham eplolmadilaring ikki landovur
- oyi, ahir u nima bo'lsa ham mening farzandim
- ovozing chiqmasin lapashang. Bir xotinni eplab o'g'il tug'dirtira olmading

Qaynona qo'rs harakatlar qilib olib kelgan kiyimlarni kravat ustiga otgancha nabirasiga bir bor qaramay chiqib ketdi. Yeonning ko'zlarida esa yosh jiqqa to'ldiyu o'zini bosa olmay yig'lab yubordi. Onasining bezovtalanganini sezgan chaqaloq ham g'ingshiganch tipirchilay boshladi. Xotini va farzandi oldiga chopgan Minho tezlikda xotinini bag'riga bosdida ovuta boshladi.

- bo'ldi sevgilim. Tinchlan o'zingni bos.
- nega unday Minho? Nega oyingizga hech qachon yoqa olmayman? Nega boshqa kelinlariga unday muomala qilmaydi?
- bilmayman... bilmayman nega unday... kel yana biroz chidaylik. Shu qizalog'imiz uchun chidaylik.
- menkuya yig'lab o'zimni tinchitarman ammo sizchi?

- men uchun sen yig'lamasang shuni o'zi kifoya - rafiqasining peshonasidan o'pib ko'z yoshlarini artdi. So'ng tinchib uxlab qolgan qizini qo'liga oldi. Yuzida keng tabassum bilan Yeonga qayta boqib ko'zlarida quvonch aks etgancha
- rahmat senga hayotim. Menga shunday shirin qizaloqni dunyoga keltirib berganing uchun rahmat. Qizalog'im o'zimni.
- unga nima deb ism qo'yamiz?
- huddi sendek rahmdil, ochiqko'ngil, go'zal qalb qiz bo'lsin ismini Yein deb qo'yamiz
- Yein... chiroyli ism.

Oradan 1 hafta o'tdi.

Minho uchun eng chiroyli o'tgan hafta bo'ldi. U endi haqiqiy ota ekanligini uning zurriyodining yuragi urib nafas olayotganini his etganidanmi hayot rangli tusga kirgandek bo'ldi. Ammo oyning o'n beshi yorug' o'n beshi qorong'u deganlaridek baxtli onlar o'z poyoniga yetdi. O'tgan xursandchiliklardan so'ng yana hamma avvalgi xolatiga qaytdi. Chaqaloqqa e'tibor berishdan asar ham qolmadi. Eng qiyini esa Yeonga bo'ldi. Yangi tuqqan ayol sifatida uni ham ayashmadi. Eski hammom eski toz. Kun bo'yi qaynonasining xizmatida tun bo'yi esa chaqalog'ini...

Kutilmaganda hayollarni ikkiga bo'lib chalingan qo'ng'iroq ovozidan cho'chib tushgan qiz yon atrofga qarab bir zumga talmovsirab qoldi. So'ngra o'rnidan turib eshik tomonga yo'l oldi. Kelgan mehmon begona emas o'z ukasi bo'lib u quruq qo'l bilan emasdi. Opasi u bilan iliq salomlashgach ular birgalikda mehmonxona zaliga yo'l olishdi. O'tirayotgan chog'ida Yein ukasiga savol berdi.

- qaysi shamollar uchurdi seni?
- sizni olib ketgani keldim. Bular esa sizga - qo'lida olib kelgan paketlarini uzatib - kechki yig'ilish uchun ko'ylak
- meni boradi deb o'ylaysanmi? - ko'ylakka ko'z tashlay turib
- omadimni sinab ko'rmoqchiman.
- bugun omadli kuning ekan unda - ko'ylakni olib ko'zgu qarshisiga o'tdi.
- nahotki? Mast emasmisiz? - o'z o'ziga ishomay opasiga qayta qayta tikildi.
- bugun seni yalintirgim kelmadi
- hozir aqldan ozaman - quvonchiga sig'may opasining ortidan bordi.
- bu oyim yoqtirgan rangdagi ko'ylak. Qara Sunjae
- ha shunday... unda men keta qolay. Kechki payt ko'rishamiz.

Sunjae yuzida tabassum bilan uyni tark etdi. Yein esa ko'ylakni egnida tutib turgancha ko'zgudan ko'z uzmay miyig'ida kulimsiradi.

- borishim bir necha odamni yarasini yangilaydi. Ammo menga farqi yo'q

Kechki payt.

Uzun oilaviy yig'ilish uchun tuzalgan stol atrofida hamma bir biri bilan suxbat qurgancha soxta tabassum va fisq-u fasot gaplarini bir biridan ayaman so'zlashar edi. Kimningdir yolg'onlari barchaga ayon ammo uni aytishdan to'xtamas, kimdir esa o'zini zo'r dega barchani oyoq uchida ko'rsatardi. Bir biriga imkon qadar zarar yetkazishga tayyor bo'lgan "Ahil oila"...

Bu stol atrofida esa faqatgina bir joy bo'sh. Egasi esa yarim soatdan beri mashinasidan tushishni istamay turardi. Sabab esa tashqaridan oddiy ammo ichkaridan azobli. Yein yana o'sha og'riqli xotiralarini esga oldi. Bu ko'rinib turgan bejirim uy askida chirkinlik makoni....

* * *

Yein kichkinagina qizaloq, o'ynab kukub yurgan payrlari. Oq qorani tanimagan hayot faqatgina yaxshilikdan iborat deya o'ylab yurgan kezlari edi. Toki shu kungacha...

Egnidagi qizil ko'ylaklari tizzasidan tepada bo'lganligi sabab do'mboq oyoqchalari va yuqorisi yaqqol ko'zga tashlanib turar edi. Hovlida o'ynab yurganida to'sattan o'zi istamay yerga o'tirib qoladi va oppoq sonchalariga tikan sanchiladi. Ularni olishga shaylanib tezlikda og'riqdan do'mboq yuzchalari burushib oyoqlarini ochib ularni birma bir terayotganida eshikdan buvisi chiqib qolib uni noto'g'ri ma'noda tushunadi. Yeinni ko'rishi bilanoq ovozi boricha baqirib o'g'lini chaqiradi.

- Minhooo, hoy Minhooo... mana bu betarbiya qizingga bir qara. Qilayotgan ishiga bir qara🗣

Yein hech narsaga tushunmay bor ovozida baqirayotgan buvisiga anqayib termulib qoldi. U haligacha nima qilganini, qanday aybi borligini tushunolmagan edi.

Ichkaridan yugurib chiqqan Minho qizchasini bu holatda [ Yani qo'lchalarini soni orasida turganini ] ko'rib u ham qizini umuman boshqa ma'noda tushunadiyu g'azab otiga minib uni oldiga yo'l oladi. Uni mitti qo'lidan siltab turg'azib siltagancha uyga olib kirib ketadi va oshxonaga kirgizib uloqtirib yuboradi. U yerda esa gaz plita oldida kuymalashib yurgan Yeon yerga yuz tuban tushgan qizini olishga chog'langan on Minho uni yelkasidan ushlab devorga itarib yuborib unga o'shqira ketadi.

- qanday tarbiya beryapsan unga? Uni qilgan qilig'ini ko'rsang edi. U yosh bolaga xoh hech bir ish qilmayapti🗣
- nimalar deyapsiz Minho? Sizni tushuna olmayapman.
- nima deyapman? Tarbiya berolmading qizingga deyapman tovuq miyya🗣
- u shu darajada nima qildiki bu darajada jahl qiladigan
- u mana shu qo'llaridan boshqa maqsadda foydalandi. Ana endi senga undan qanday foydalanishni ko'rsataman.

Minho qizchasini siltab o'rnidan turg'azib ikkala qo'lini mahkam tutib yonib turgan gaz plitasi ustiga bosdi. Qizcha shu zahotiyoq faryod bilan chinqirib tartibsiz harakatlar bilan qo'lini olishga uruna boshladi. Ammo hech bir harakat unga yordam bermadi. Yeon erining qo'liga yopishgancha qizini olishga harakat qila boshladi.

- Minho aqldan ozdingizmi? U ahir bolaku. Qo'lini yondirib yuborasiz hozir🗣

Minho birozdan so'ng Yeinni Yeonning quchog'iga otgancha oshxonadan chiqib ketdi. Yeon og'riqdan chinqirib yig'layotgan qizchasini qo'lini davolashga kirishdi. Uning ham azobi osmongacha yetdi...

Kech tushishi bilan Yeon qizchasining qo'liga malham surtgani xonasiga chiqdi. Piqqillagamcha yig'layotgan Yein onasini ko'rib yana yig'lashga tushdi.

- oyijon iltimos buni surmang. Yana qo'lim og'riydi. - yalindi qizaloq
- agar buni surmasak qo'ling yana batar og'riydi?
- nega oyijon? Nega dadam menga bunday qildilar?
- dadang buni xohlamagan qizim. Uni yomon ko'rma. Bu voqea shunchaki anglashilmovchilik edi. Dadang seni juda yaxshi ko'radi.
- dadam meni yaxshi ko'rmaydilar. Bo'lmasa meni tikanlar ustidan turg'azish o'rniga bunday qilmasdilar.
- bu shunchaki anglashilmovchilik qizalog'im unut...

Hozirgi payt...

- unutolmadim oyijon...

Yein mayda va ildam qadamlar bilan oldinlab borib eshikdan ichkariga kirdi. Kirishdayoq tuzalgan dasturxon atrofidagilarnimg ko'zi unga tushishi bilanoq hamma bir biriga qarab pichirlashga o'tdi. Qoshlarini qoqib jilmaygancha Yein ularga yaqinlashib yengil tazim qilib o'z joyini egallab o'zi gap boshladi.

- menimcha meni ko'rganingizdan barchangiz bag'oyatta xursandsizlar
- sen kelguningcha barchadi joyida edi
- Mina ammajonim men ham sizni tirik ko'rganimda juda ham xursandman. Xursandligimdan ko'nglim ko'mirdek oq bo'lib turibdi.
- hoy sen...
- barchangiz jim bo'ling. U ham oilamiz a'zosi kelishga haqli
- bu dasturxon atrofida meni ko'rganidan yagona xursand odamlar faqatgina ukalarim va ota-onam ko'rinadi, amaki.
- unday dema qizim. Qani endi ovqatlanishni boshlasak. Dasturxonga qarang.

Pov Yein

Bu yerdagi odamlarning asl yuzi biram jirkanchki, ularni yer ko'tarib yurganidan qoyil qolaman. Nega ular hech ham o'z aytayotgan yolg'onlaring chin emasligini atrofdagilar bilib turganini payqashmaydi. Keng dunyo doim ko'zlariga tor. Menda faqatgina ularga nisbatan achinishdan o'zga his yo'q. Na mehr na shavqat. Adashipman shekilli. Bor. Nafrat. Ich-ichimdan toshib kelayotgan g'azab sovuq muzliklarga o'xshaydi. Bomba tadhlab portlatsa ham, lava bosib kelib o'tib ketsa ham bosilmaydigan hech qachon erimaydigan qahrli g'azab...

Barcha ovqatlanib bo'lganidan so'ng Yein o'rnidan turgan mahal uning kichik ammasi gap boshladi.

- hoy Yein, o'zingga er topdingmi? - kulimsiragancha qizini sochlaridan silab gapida davom etdi - mening qizim yaqinda bir boyvachcha shifokorga turmushga chiqadi. Bo'lajak kuyovimga aytib qo'ysam balki seni davolab berar
- bu nima deganingiz amma? - gapga aralashdi Woomin
- qizingizga faqatgina bitmas tuganmas baxt tilayman ammajonim. Sizga esa yer qaridan 3 metrlik qabr va oppoq kafan. Kuningiz hayrli o'tsin qarindoshlar.

Yein ortiq hech bir so'z demadi. Ota-onasiga hammasi joyida degandek uyni shunchaki tark etdi. Yana bir kamsitish. Yana bir tosh parchalanib bo'lgan yurakni yana ezdi. Yopilmagan yaralarni qayta tirnadi. Ko'z yoshlari oqishni boshlagan qiz ularni tezlikda artib mashinasini o't oldirgancha u uchun eng yaqin bo'lgan insonning oldiga yo'l oldi.

Yein qarindoshlarini tark etganidan so'ng zaharxandalarcha yana o'sha ayol akasiga qarata zahrini sochdi.

- qizingizni ko'rdingizmi aka? U doim shunday bo'lib kelgan betarbiya. Qizimga hasad qilib menga o'lim tiladiya.
- sizning fikringizcha siz oppoqmisiz Minhe? Qizimga toshlsringiz otishni bas qiling. Uni nuqsonlarini yuziga solishni bas qiling. Yetar endi. Bas. Sabr kosam to'ldi. - qo'lini stolga bir urgancha Yeon xonim o'rnidan turdi.
- bu qanday muomala kelinoyi? Men nima? Yolg'on gapirdimmi? Bu qizingiz faqatgina boshqalarga o'ynashdan boshqasiga yaramaydi
- bas qil Minhi🗣

Janob Minho ahiyri sabri chidamay o'shqirib yubordi. Ammo oradan soniya o'tmay yuziga kelib tarsaki tushdi. Yoshi katta erkak o'zidan kattaroq bo'lgan erkakdan tarsaki yedi. Minho akasiga qarab qotib qoldi. Oila boshi bo'lgan Songhu ukasining yoqasidan oldi.

- hech qachon aka-uka opa-singillaringga qarshi chiqma. Uqdingmi Minho?
- nega? Nega faqat menga nisbatan ojlamga bunday muomaladasiz? Mening aybim nima? Sizlarga o'gaymanmi? Ayting aybim nima? Gunohim nima?
- aytaymi?... chunki sen kuchsizsan. Ojizsan. Bizning qatorimizda turishda ham yaramaysan
- qatoringizda turishda yaramayman? - jahli chiqqan Janob Minho akasining qo'lini yoqasidan olib undan uzoqlashdi. - yaxshi... unda sizlarning qatoringizni bo'shatib qo'yaylik.

Janob Minho lablarini qimtip xotinining yelkasidan quchib eshik tomon yo'l oldi. Tashqaridan endi ichkariga kirgan Woomin qayta kirmay ota-onasi bilan birga uyga ketdi.

Yein o'z manziliga yetib kelgan bor bo'lgan voqeani Ryenga ya'ni yagona do'stiga aytib berdi. Ryen qo'lida qahva finjonini o'ynagancha Yeinga o'qrayib qarab turardi.

- bori shumi Yein?
- hmm - ho'rsinib qo'ydi.
- senga shuncha aytgan gaplarim qayoqqa ketdi ahmoq🗣 - kutilmaganda Yeinning boshiga yostig'i bilan tushurdi.
- nima deyishim kerak edi?
- nega yana jimsan? Nega yana hammasini ichingga yutding? Necha marta aytishim kerak senga ularni yanchib tashla deb.
- negadir ularga boshqa gap aytgim kelmadi
- boshqa gap aytgim kelmadimish ahmoq - Ryen o'rnidan turib sumkasidan tashrif qog'ozini chiqardi va dugonasiga uzatdi.
- mana buni ol. Ertaga soat 10:00 da qabulga yozdirib qo'ydim seni.
- nega? Nima bu? Kim bu?
- yaxshi va malakali doktr deyishdi. Borib ko'ramiz
- yo'q kerak emas
- yana kaltak yeging kelmasa hoziroq jim bo'l va uyingga jo'na
- umid yo'qligini bilib turib nega buncha o'zingni o'qqa cho'qqa urmasang
- jahlim chiqishni boshladi. Jahlim chiqsa nima bo'lishini bilsang kerak? - Ryen bir qoshini yuqoriga ko'tarib Yeinga ma'noli qaradi.
- bo'ldi jimman...

Ertangi kun...

Yeinni doktr qabulida kutib turgan Ryen qo'l soatiga qaragancha jig'ibiyon bo'lardi. Chunki soat millari allaqachon 10ga yaqinlashib qolgan edi.

- agar hozir 5 daqiqada paydo bo'lmasang Yein ont ichaman seni sog' qo'ymayman.

Vanihoyat Yeinning jussasi ko'rinish berib Ryenning chimirilgan qoshlari yoyilib osmonga qaragancha rahmatlar aytib yubordi. So'ngra Yein bilan iliq so'rashgach gap boshladi.

- ana endi seni navbating keldi. Borib kir. Qo'pollik qilmaysang. Boshqalarga chiqarmagandek unga ham 2 metrli tilingni chiqarmay aqlli qiz bo'lib o'tirasan.
- nega bularni menga aytyapsan?
- chunki yana shantaj qilgancha doktrlar bilan urushish niyatida emasman. Tushunarlimi?
- bo'ldi gapirmadim... senga nimadir deb bo'larmidi. - lab uchurib qo'ygancha ichkariga kirib ketdi.

Doktr deraza tarafga qarab telefonda kim bilandir ingliz tilida suxbat olib borar ekan bemoriga qaramay unga qo'li bilan o'tirishiga ishora qildi. Yeinga bunday muomala yoqmay qovoqlari uyulib indamay bemodlar uchun atalgan kursiga o'tirdi. Vanihoyqt bir necha daqiqalardan so'ng kelishgan doktr suxbatini yakunlab bemoriga e'tiborini qaratdi-yu bir zumda qotib qoldi. Tim qora ko'zlari kattalashgancha bir muddatga harakatdan to'xtadi. Yein unga hayratlangamcha savol nazarida qarab kipriklarini pirpiratdi. Oradan o'tgan noqulay sukunatdan so'ng doktrning lablaridan bir so'z yangradi.

- nahotki bu siz?

7- qism

Insonning kimligini uning hatti harakatlari ko'rsatsa tili buni so'zsiz isbotlaydi. U birdan o'zgardimi demak u hali ham o'sha o'sha.

Kechagi so'nggi so'nggi jumladan so'ng, men yana bir tajriba orttirdim. Hech bir yovuz insonni o'zgartirib bo'lmaydi. Chunki buni o'zi istamaydi. Hayolimni egallagan bo'lmag'ur xom-hayollardan butunlay kechib yana o'z maqsadim yo'liga qayttim. Shu hayollar sababli men kechikmoqdaman. Balki yetar shuncha zulm...

Jungkook va qaynotam erta tongdan shoshgancha uydan chiqib ketishdi. Jannatim qaynonam esa atrofimda girdi kapalak bo'lgancha meni qo'riqlay boshladi. Meni kuzatishni unga Jungkook buyurganmi? Bunga parvo qilmay, qaynonamni itdek ergashishidan asablarim taranglashib xonamga kirib o'tirib oldim. 4 devor orasida portlashga tayyor turgan vulqondek jig'ibiyron bo'lyapman. Shu tariqa tushgacha shu ahvolda o'tirdim. Anchagina asab tolalarimni yo'qotdim bu shubhasiz. Tushlik uchun dasturxon tuzalgan va biz ovqatlanishga tushdik. Qaynonam har bir qoshiqni og'zimga eltganimda menga qarab qarab qo'yardi. Bundan asablarim yanada taranglashdi. U nima istayapti mendan. O'zi eng nafrstlanadigan xolatim kimdir mening og'zimga tikilib turishi. Tomog'imdan boshqa luqma o'tmay qoshiqni stol ustuga qo'yib qaynonamni yuziga tik qaradim. U esa o'zini huddi hech nima bilmagandek ovqat yeyishda davom etardi. Men ham uzulishsiz unga qarab turibman.

- menda gaping bormi kelin
- yo'q... xo'sh yoqyaptimi?
- nima?
- ovqatlanayotgan paytingizda kimdir suqlanib qarab turishi sizga yoqyaptimi?
-sen telbamisan nima?
- yoqimli ishtaxa mehribon qaynonam.

Lab atrofimni avaylab sochiqda artib o'rnimdan turgandim hamki qaynotam erimga o'shqirgancha uyga kirib keldi.

- SHU BE'MANI O'YINNI NIMA KERAGI BOR EDI AHMOQ🗣 ENDI YANA BIR TASHVISHNI GARDANIMIZGA YUKLADING
- o'zim hal qilaman
- NIMANI HAL QILASAN TIRRANCHA. SHU KUNGACHA NIMANI QOYILLATDING O'ZI🗣 BOSHIMGA RASVO ISHLARINGDAN KELGAN OFATDAN BOSHQASINI HAL QILISHNI BILMAYSAN🗣
- men sizga o'zim hal qilaman dedim
- qo'lingda bir chumoli o'lmaydiyu yana shu ishlarni hal qilarmish. Sen faqatgina xotiningni etagini changallashdan o'zgasini bilmaysan tushunmaysan
- BALKI BAS QILARSIZ🗣

Jungkook otasinikidanda baland ovozda unga qarata o'shqirdi. Jahldan qizargan yuzi birdan oqargan janob jeon o'gliga hayrat bilan qaradi.

- sen menga yana behurmatlik qilyapsanmi ko'rnamak
- bunga meni majburlamang unda. Siz quyishqondan chiqmasangiz men ham hurmat chegarasini bosib o'tmayman.
- ho'sh shunday qilaman nima qila olasan. Menga o'z otangga senga senligingni bergan insonga nima qila olasan.
- yaxshisi bunga qiziqmang. Qo'limdan har narsa keladi. Sizga qarshi chiqishimga majbur qilmang.
- sen iflos menga tahdid qilyapsanmi?
- o'zingiz istaganingizdek tushuning.

Jungkook suxbatga nuqta qo'yib men tomonga yurib kela boshladi. Bilagimdan maxkam siqib yuqoriga sudray ketdi. Uning katta katta shiddat bilan bosilayotgan oyoqlariga yeta olmay yugurgandek ketar edim. Bu telba nima qilmoqchi yana? Xonamiz oldiga kelib eshik tutqichisi mahkam siqib zarb bilan ochib ichkariga birga kirdik. Eshikni yopib ustimizdan qulfladi. Meni yotoq tomonga itarib o'zi mendan oldin kelib unga o'tirdi. Tizzalariga tirsaklarini tirab barmoqlarini bir biriga jipslashtirib menga o'tir deya ishora qildi. Ovoz chiqarmay sekinlikda oldiga o'tirdim. U biroz sukut saqlab birdan ovoz chiqardi.

- asl maqsading nima? Nima uchun menga turmushga chiqding?
- nima?
- o'zingni bilmagandek tutma. Asl maqsading nima?
- meni majburlagan odam meni nima uchun unga turmushga chiqqanimni so'rayaptimi?
- sen otangga aytishing mumkin edi. Yoki akangga. Lekin sen osongina menga turmushga chiqa qolding.
- qilgan tahdidlaringizni yodingizga solishim mumkin.
- rol o'ynashni bas qil Shiya. Hozir kinoyalarni ko'taradigan ahvolda emasman.
- men hech qanday kinoya qilmayapman. Borini aytyapman.
- agar hozir ajrashamiz desam ajrashasanmi? -

7- qism

Insonning kimligini uning hatti harakatlari ko'rsatsa tili buni so'zsiz isbotlaydi. U birdan o'zgardimi demak u hali ham o'sha o'sha.

Kechagi so'nggi so'nggi jumladan so'ng, men yana bir tajriba orttirdim. Hech bir yovuz insonni o'zgartirib bo'lmaydi. Chunki buni o'zi istamaydi. Hayolimni egallagan bo'lmag'ur xom-hayollardan butunlay kechib yana o'z maqsadim yo'liga qayttim. Shu hayollar sababli men kechikmoqdaman. Balki yetar shuncha zulm...

Jungkook va qaynotam erta tongdan shoshgancha uydan chiqib ketishdi. Jannatim qaynonam esa atrofimda girdi kapalak bo'lgancha meni qo'riqlay boshladi. Meni kuzatishni unga Jungkook buyurganmi? Bunga parvo qilmay, qaynonamni itdek ergashishidan asablarim taranglashib xonamga kirib o'tirib oldim. 4 devor orasida portlashga tayyor turgan vulqondek jig'ibiyron bo'lyapman. Shu tariqa tushgacha shu ahvolda o'tirdim. Anchagina asab tolalarimni yo'qotdim bu shubhasiz. Tushlik uchun dasturxon tuzalgan va biz ovqatlanishga tushdik. Qaynonam har bir qoshiqni og'zimga eltganimda menga qarab qarab qo'yardi. Bundan asablarim yanada taranglashdi. U nima istayapti mendan. O'zi eng nafrstlanadigan xolatim kimdir mening og'zimga tikilib turishi. Tomog'imdan boshqa luqma o'tmay qoshiqni stol ustuga qo'yib qaynonamni yuziga tik qaradim. U esa o'zini huddi hech nima bilmagandek ovqat yeyishda davom etardi. Men ham uzulishsiz unga qarab turibman.

- menda gaping bormi kelin
- yo'q... xo'sh yoqyaptimi?
- nima?
- ovqatlanayotgan paytingizda kimdir suqlanib qarab turishi sizga yoqyaptimi?
-sen telbamisan nima?
- yoqimli ishtaxa mehribon qaynonam.

Lab atrofimni avaylab sochiqda artib o'rnimdan turgandim hamki qaynotam erimga o'shqirgancha uyga kirib keldi.

- SHU BE'MANI O'YINNI NIMA KERAGI BOR EDI AHMOQ🗣 ENDI YANA BIR TASHVISHNI GARDANIMIZGA YUKLADING
- o'zim hal qilaman
- NIMANI HAL QILASAN TIRRANCHA. SHU KUNGACHA NIMANI QOYILLATDING O'ZI🗣 BOSHIMGA RASVO ISHLARINGDAN KELGAN OFATDAN BOSHQASINI HAL QILISHNI BILMAYSAN🗣
- men sizga o'zim hal qilaman dedim
- qo'lingda bir chumoli o'lmaydiyu yana shu ishlarni hal qilarmish. Sen faqatgina xotiningni etagini changallashdan o'zgasini bilmaysan tushunmaysan
- BALKI BAS QILARSIZ🗣

Jungkook otasinikidanda baland ovozda unga qarata o'shqirdi. Jahldan qizargan yuzi birdan oqargan janob jeon o'gliga hayrat bilan qaradi.

- sen menga yana behurmatlik qilyapsanmi ko'rnamak
- bunga meni majburlamang unda. Siz quyishqondan chiqmasangiz men ham hurmat chegarasini bosib o'tmayman.
- ho'sh shunday qilaman nima qila olasan. Menga o'z otangga senga senligingni bergan insonga nima qila olasan.
- yaxshisi bunga qiziqmang. Qo'limdan har narsa keladi. Sizga qarshi chiqishimga majbur qilmang.
- sen iflos menga tahdid qilyapsanmi?
- o'zingiz istaganingizdek tushuning.

Jungkook suxbatga nuqta qo'yib men tomonga yurib kela boshladi. Bilagimdan maxkam siqib yuqoriga sudray ketdi. Uning katta katta shiddat bilan bosilayotgan oyoqlariga yeta olmay yugurgandek ketar edim. Bu telba nima qilmoqchi yana? Xonamiz oldiga kelib eshik tutqichisi mahkam siqib zarb bilan ochib ichkariga birga kirdik. Eshikni yopib ustimizdan qulfladi. Meni yotoq tomonga itarib o'zi mendan oldin kelib unga o'tirdi. Tizzalariga tirsaklarini tirab barmoqlarini bir biriga jipslashtirib menga o'tir deya ishora qildi. Ovoz chiqarmay sekinlikda oldiga o'tirdim. U biroz sukut saqlab birdan ovoz chiqardi.

- asl maqsading nima? Nima uchun menga turmushga chiqding?
- nima?
- o'zingni bilmagandek tutma. Asl maqsading nima?
- meni majburlagan odam meni nima uchun unga turmushga chiqqanimni so'rayaptimi?
- sen otangga aytishing mumkin edi. Yoki akangga. Lekin sen osongina menga turmushga chiqa qolding.
- qilgan tahdidlaringizni yodingizga solishim mumkin.
- rol o'ynashni bas qil Shiya. Hozir kinoyalarni ko'taradigan ahvolda emasman.
- men hech qanday kinoya qilmayapman. Borini aytyapman.
- agar hozir ajrashamiz desam ajrashasanmi? -

U shu paytgacha ko'zlarimga qaramay shu savol bilan birgalikda ko'zlarini ko'zlarimga qadadi. Ularga sinchiklab qarar ekan men ham unga tikila jim qoldim. Men ajrasha olmayman. U nega yana birdan shubhalana boshladi o'zi? Ichimdagi g'alayonni bosib aql bilan o'ylab, sokinlashgancha javob qaytardim.

- iloji bo'lsa shu soniyani o'zisa ajrashaman...

Tilimdan bu so'zni qanchalar hotirjam aytgan bo'lsam, yuragim shunchalar tez urar edi. Uni hayolida nimalar bor bilmayman. Agar rostan ajrashaman desa tamom bo'laman. Hamma reja chippakka chiqadi. U esa yana ko'zlarimga tikilib qoldi. So'ng miyig'ida kulgancha boshini yerga qaratib sekin asta kulgusini balandlata boshladi. Unga tushunmagancha qarab turar ekanman ichimdagi g'alayon battar ko'tarilar edi. Yuzimdagi jiddiylikni yo'qotmagancha qoshlarimni chimirdim. U esa sekin boshini ko'tarib men tomonga qaradi.

- demak sen emassan.
- nimalar deyapsiz?
- sotqin sen emassan...

U sekin yelkamdan qo'lini o'rab meni bag'riga bosdi. Bu nimasi bo'ldi yana? U o'yin qilmoqchimi? Haligacha hech narsaga tushunmay turub birdan hammasini tushunib qoldim. Demak uyda sotqin bor va u bu sotqin men deb o'ylagan. Miyada hammasini tahlil qilib ahiyri Jungkookni tushunishga erishdim. Hayriyatki to'g'ri javob qaytardim. Agar yo'q deganimda boshimga yana ming hil savollarni bergan bo'lar edi...

Unda yana shubha uyg'otishni istamay quchog'idan sekinlikda chiqib ko'zlariga tik qaradim. U esa jilmayib turgancha yuzimdan silab turganida kaftini u yerdan oldim. Balki aktrisalik qobiliyatimni ishga solarman.

- yoki menga ishoning yoki meni qo'yib yuboring. Sizni asossiz ayblovlaringiz hiqqildo'gimga keldi.
- uzur bu meni aybim edi.
- oddiy uzur bilan qutila olmaman deb o'ylaysizmi? Men tinch hayotni istayman. Balki ajrashsak otamning uyida tinch yashashni davom etarman.
- kechirishing uchun nima qilay?
- shunchaki meni tinch qo'ying. Yaqinlashmang.
- buni iloji yo'q. Axir eringman.
- ... sizga gap ta'sir qilmaydi. Kuydurilgan kalladek tirjayishinichi buni.

Qiz qovoqlarini chimirib o'rnidan turishi bilanoq qayta yotoqqa orqasi bilan yotqizildi. Jungkook esa uni ustiga chiqib olib lab uchida kulgancha asta sekinlik bilan unga yaqinlasha boshladi. Yuziga 1 millimetr masofa qolganida to'xtab xotinining yuziga lablarini bosib mayin erkalagancha o'pa boshladi. Shiya esa o'zida jimirlashni sezib bilinar bilinmas to'lg'onib uning lablaridan qochishga harakat qilganida Jungkook ikkinchi qo'lini qizni beliga mahkamlab uni harakatsiz qoldirdi. Jungkook Shiyaning yuzidan pastlashib bo'yniga tushib ishini davom ettira boshladi. Unga qarshilik qilib yelkasidan tutgan qo'llarga parvo qilmay ishini davom etti. Yigitni harakatsiz qoldirgan qizning titroqli ovozi sekin yangradi.

- t.to'xtang Jungkook...
- mmm... nega?
- meni ishim bor
- eringdan muhim qanday ish.
- mayda ishlarni sizga aytishim kerakmi?
- eringdan foydalanib olsang bo'lar edi. Chunki bu tunda seni quchib yotadigan yoring bo'lmaydi.
- nega? Qayerga ketyapsiz?
- ishlarim bor
- ha mayli ayni muddao endi ustimdan turing

Shiya Jungkookni yelkasidan itarib turg'azib o'rnidan turdi. Kiyimini to'g'irlab bo'lib hali ham yotoqda uni kuzatib turgan eriga qaradi.

- qachon qaytasiz? Qayerga ketyapsiz o'zi?
- senga qiziqarlimi?
- istasangiz ha istamasangiz yo'q
- kechagilarni topaman.
- yaxshi...
- omad tilab tur.
- huddi meni omad tilashimga zordek hih - ensa qotirib eshikdan chiqib ketdi.

Kechki payt.

Jungkook ancha avval chiqib ketdi va men hammani uyquga ketishini kutyapman. Bu uyda juda erta uyquga ketishlari men uchun anchagina qo'l keladi. Tezlikda o'zimga qulay kiyimlarimni kiyib pana tomondan darvoza tomon yo'l oldim. Asosiy darvozada turgan 5 soqchini ko'rib boshim qotib qoldi. Endi ulardan o'tib qanday chiqaman. Darvozadan sal narida turgan katta daraxtga tirmashib undan devoega o'tdim. Devordan endi sakrayman deganimda esnab gapirayotgan qo'riqchilarning gapi qulog'imga chalindi.

- menimcha janob Jungkook ularni topsa tirik qo'ymaydi.
- bu aniq. Allaqachon qayerda ekanliklarini ham topgan. O'ylab o'tirmay hammasini yoqadi.
- essiz buni ko'rish bizga nasib etmaydida.
- menga qolsa shunisi tinch.

Ularni suxbatini boshqa tomonga burilgungacha eshitib tezda devordan sakrab tashkilot tomon yugurdim. Tezroq yo'llarni qisqartirib yugurib vanihoyat tashkilotgacha yetib keldim. Ichkariga kirganimda hamma joy bo'shligini ko'rib hayratimni yashira olmay qoldim. Nega hech kim yo'q? Nega hamma joylar bo'sh? Ichkari xonalarni qarash uchun ketayotganimda qorovulimiz meni ko'rib tanib qoldi.

- kichik xonim bu yerda nima qilyapsiz?
- hamma qayerda? Nega bu yer juda ham tinch amaki?
- xabaringiz yo'qmi? Tashkilot ko'chirildi. Bu yer endi shunchaki Kimlar ombori bo'ldi yana
- nima? Qachon?
- 1 hafta bo'lib qoldi.
- qayerga ko'chdi?
- shahar tashqarisdagi bobongizning do'stini eski qo'rg'oniga ko'chdi.
- yo hudoyim bu yerda ot bormi?
- ha xonim. Nimadir bo'ldimi?
- ha amaki keyin menga hozir ot kerak.

Qorovul erkak ortiqcha savol bermay tezda egarlangan otini chiqarib berdi. Qiz tezlikda unga mingashib olg'a choptirib shaharni o'rtalab chiqib keta boshladi. U masofani qisqartirishga harakat qilar va shu uchun ham otni yanada choptirib ketar edi. U hammasidan ham ko'ra Jungkookdan kech qolmay deya harakat qilardi. Uzoq bosib o'tilgan to'xtovsiz yo'ldan so'ng Shiya manziliga yetib keldi. Otdan tushib ichkariga yugurdi. Yangi tashkilot ichiga kirib kelgan qiz hammani etiboriga tushdi. Shiya birinchi uchragan odamdan akasini qayerdaligini so'radi. Taehyung ham hali bu yerdagi ishlar bilan band edi.

- aka
- Shiya? Bu yerda nima qilyapsan?
- Jungkook... aka Jungkook sizlarni topganga o'xshaydi.
- nima? Biznimi? Qanaqasiga?
- bilmayman u bugun kelmasligini aytgan edi. Ham kelayotib soqchilarni g'iybatini eshitib qoldim.
- tayyorlanish kerak
- bu yerdan ketish kerak aka.
- qanday qilib? Kechagi yaradorlar hali shu yerda. Qolaversa bu yerdagi qurollar ularni ko'chirib bo'lmaydi.
- ulardan kechishimiz kerak. Aks xolda Jungkook hech birimizni tirik qo'ymaydi.
- boshqa iloj yo'q. U bilan kurashadiganga o'xshaymiz.
- ular balki juda ko'pdir. Uni odamlari tugamaydi aka.
- hech bo'lmasa keyingi keladigan soqchilar kelgungacha yashirib ulguramiz.
- unda hoziroq hammasini ko'chirishimiz kerak. Eng keraklillarini ko'chirish kerak.
- ketdik unda.

Taehyung xonasidan chiqib 2-qavatdan o'z ishlari band odamlarni ishlaridan to'xtatib o'ziga qaratdi.

- hozir bizda xavf tug'ildi. Himoya guruhi o'z joyingizni egallang qurollaning. Xizmatchilar hoziroq batcha qurollarni aravalarga yuklab orqa eshikdan olib chiqib narigi kichik omborga elting. Miltiqbozlar qo'rg'onning hqr burchagida turib o'z joyingizni egallang. Bu balodan ham o'tib olsak hammasini tushuntiraman. Hozircha faqat o'z vazifangizni qiling.

Buyruqni olgan odamlar niqoblarini taqib o'z ishlariga tushishdi. O'z niqobini taqayotib Taehyung Shiyaga yuzlandi.

- sen unda nega bu yerdasan? U bizni topgan bo'lsa.
- u sizni aynan kim ekanligingizni bilmaydi. Siz u uchun kecha odamlarni olib qochgan shaxssiz.
- ayni muddao.
- aka... menda bir fikr bor.
- qanday?
- menimcha bu ish beradi.

Oradan yarim soat o'tdi.

Jungkook bor kuchlarini yig'ib yetkazilgan manzil bo'yicha yetib keldi. Qo'rg'on ostonasida turib peshtoqdagi nomni o'qib miyig'ida kulib qo'ydi. Tilini og'iz bo'shlig'i atrofida aylantirib mashinasidan tushdi. So'ng darvoza oldida turgan soqchilarga qarata so'zladi.

- janoblar biz tinchlik tarafdorimiz boshlig'ingizni chaqirib taslim bo'ling.

Soqchilar Jungkookka javob bermay sukut saqlashdi. Hafsalasi pir bo'lgan Jungkook ko'z qorachig'ini kosasi atrofidan aylantirib qo'llarini cho'ntagiga solib odamlariga qarata olg'a deya ishora qildi. Buyruq berilganidan darhol ishga tushgan odamlar darvoza tomon yopirilishdi. Ostonaning 1chi zinasidanoq eshik ochilib ichkaridan niltiqli askarlar chiqib devor hosil qilishdi. So'ng bu devorni yorgancha yuziga niqob tortilgan yigit chiqib keldi. Qo'lida esa boshiga qop kiydirilgan qiz. Jungkook tushunmay ularga qarab turar ekan qora niqobli odam qizning boshidan qopni oldi. Qizning yuzi ko'rinish berishi bilan Jungkookning yuzi qizara boshladi. Sochlari o'ralgan yuzidan ko'rinib turgan yaralarni ko'rib Jungkook bir necha qadam oldinga yaqinlashdi. Niqobli odam esa qo'lidagi to'pponchagi qizga to'g'irlab

- yana bir qadam va xotining narigi dunyoga yo'llanma oladi.
- uni qo'yib yubor. Uni bu ishlarga aloqasi yo'q
- men ham aloqasi bor demadim. Ba'zida aloqasi bo'lmagan insonlar orqali vaziyatni yumshatish mumkin.
- agar seni tutsam tirik qolmaysan. Teringga somon tiqib devorimga osib qo'yaman
- xotining hali ham qo'limda yigit
- iflos.

Jungkook endilikda nigohini Shiyaga qaratdi. Lab chetida oqib turgan qoniga necha marta ko'zi tushsa u shuncha marta qaynab g'azab otiga minmoqda.

- nima istaysan?
- shuchaki biz ketamiz. Sen esa hech bir harakat qilmaysan. Xotiningni esa o'zimiz uyingga eltib qo'yamiz.
- senlarga qanday ishonaman?
- boshqa imkoning bormi? Oldin sen bu yerdan tuyog'ingni shiqillat so'ng biz. Shunda bu qizaloq ham tezda bag'ringda bo'ladi.

Jungkook bir Shiya, bir peshonasiga tiralgan to'pponchaga qarab aniq bir qaror chiqara olmas edi. Hujum qilay desa Shiya, qilmay desa bugunoq ularni ushlashi kerak. Ikki o't orasidagi Jungkookning hayolini o'q ovozi buzdi. Shimol tarafdan yopirilib kelayotgan daydi o'qlardan biri kelib Shiyaga tegdi...

Jungkook bir Shiya, bir peshonasiga tiralgan to'pponchaga qarab aniq bir qaror chiqara olmas edi. Hujum qilay desa Shiya, qilmay desa bugunoq ularni ushlashi kerak. Ikki o't orasidagi Jungkookning hayolini o'q ovozi buzdi. Shimol tarafdan yopirilib kelayotgan daydi o'qlardan biri kelib Shiyaga tegdi.

Pov Shiya

Rejada bo'lmagan bosqinchilik harakatlari boshlanganida hech narsani anglab ulgurmasimdan kelib tekkan o'q ta'sirida esankirab qoldim. Har qayerdan kelayotgan qichqiriqlarga qorishgan miltiq ovozlari bir yaqindan bir uzoqdan quloqlarimga chalinar edi. Muvozanatimni saqlay olmay meni tutgan odamning qo'llarida sirpangancha yerga cho'kkalab qoldim. Mendan xavfsiragancha asirga olgan odam rolini o'ynayotgan akamning do'sti yuzi oqarib ko'zlari kattalashgancha qo'rquvdan titray boshladi. U joni azob chekishidan emas akamga nima deya olishidan cho'chib yuzidagi niqobni yechishga urunganida uni ushlab qoldim.

- k.kerak e.emas k.keting
- seni tashlab ketmayman. Taehyungga va'da berganman.
- a.agar h.hozir k.ketmasangiz uni u.ushlab olishlari m.mumkin... V.vaziyatdan f.foydalanib q.qoching. M.menga h.hech n.narsa b.bo'lmaydi

Huddiki u meni o'ldirishga harakat qilayotgandek uni o'zimdan itarib yubordim. Jungkookka qaraganimda u o'zi bilan ovora men tomonga kelishga jon jahti bilan kirishgan. Yana ko'zimni akamning do'sti Sehunga tikkanimda u istamaygina meni tark etdi. U to'g'ri qaror qabul qilganidan hursandman.

Bosqindan oldin.

Taehyung singlisining rejasidan o'ylanib turib roziligini bildirdi. Uni asirga olgan odam o'zi bo'lishni istab yuziga niqobini o'rayotganida Shuya kelib uni qo'lidan ushlab to'xtatib qoldi.

- siz bo'lmaysiz. Bu yerdan birinchi siz chiqib ketishingiz kerak.
- bu ishni o'zimdan bo'lak insonga ishonmayman.
- aka, siz tushuning. Bu ishni siz ishonarli darajada bajara olmaysiz. Jungkookda shubha qayya uyg'onadi.
- bu ishni men qilaman.

Gap orasiga qo'shilgan Sehun do'stining qo'lidan uning niqobini olib uni qarshisiga turdi.

- Sehun lekin...
- sen tashkilotga keraksan. Asosiysi sen omon qolishing kerak. Sen tirik bo'lsang bizning harakatlarimiz to'xtamaydi. Qolaversa, senda menda bor bo'lgan tug'ma istedod yo'q
- lekin baribir.
- bu gaplar o'tmaydi Taehyung. Vaqtni olmay tezlikda bu yerni tark eting.
-...
- rozi bo'lsangizchi aka
- ... yaxshi... o'zingizni extiyot qiling
- singling menga omonat xavotir olma do'stim

Sehun nim tabassum bilan Taehyungning yelkasidan do'stona urib qo'ydi. Bunga javoban u ham huddi Sehundek javob qaytarib singlisini bag'riga bosib bu yerni tark etdi.

*

Yelkamdam oqayotgan qonning oxiri ko'rinmasdi. Qo'lim bo'ylab tizillab qon oqqancha ko'z oldim qorong'ulasha boshladi. Mening ishim tugadi. Ortimda kurashayotgan odamlarga qaraganimda yuzlariga qon sachragan erimni ko'rib uning jasur ekanligiga ishonch xosil qildim. Agar u biz tomonda bo'lganida biz albatta g'olib bo'la olar edik. Ortiq o'zimni tuta olmay tanamga erkinlik berib yerga gavdamni tashlab yubordim. Ko'z oldimda qolgan yagona tasvir Jungkookning menga qaragan xavotirli nigohlari edi.

Pov Jungkook.

Qarshimdagi manzaradan to'satdan muzlab qoldim. U shunchaki tabassum bilan xushidan ketganida yuragim qaridan faryod yangradi. Nahotki, men undan ajralib qolsam. Dushmanimga sanchgan xanjarimni undan chiqarib Shiya tomonga yugurdim. Ostona ustida farishtadek ko'zlarini yumib yotgan qizning mitti jussasini qo'limga olganimda huddiki yengil qo'g'irchoqni ko'targandek bo'ldim. Qo'rquvim sababli titroq tanamda turib uni yo'qotishdan battar xavfsiragancha uni qo'limda ko'tarib o'rnimdan turdim. Ortimga o'g'irilganimda esa bu dunyodagi eng nafratlanadigan odamimning sokin yuzini ko'rdim. Qo'limdagi qizni qizg'angancha uni mahkam tutdim.

Jihoon: salom Jeon Jungkook
Jungkook: seni bu yerda nima ishing bor
Jihoon: bir o'q bilan ikki quyonni urgani keldim... o'q unga ham tegibdimi?

Jungkook chimirilgan qoshlarini yoyib nigohini Shiyaga qaratdi. U esa sokinlikda indamay yotar edi. Jihoon Shiyadan ko'zlarini uzmay Jungkookka qarata gapirdi.

- agar uni menga bersang, u tirik qoladi.
- seningcha men uni senga beramanmi?
- baribir uni senga keragi yo'q.
- tushingni borib suvga ayt.
- bermasang unda o'zim olaman.

Jungkook uning quruq tahdidlaridan qo'rqmay mag'rur bosh ko'tardi. Jihoon ham raqibini osonlikcha taslim bo'lmasligini anglab shunchaki hamma ishni quroliga topshirib qo'ya qoldi. Jihoon bilan birgalikda uning odamlari ham Jungkookni va uning tirik qolgan bir nechta odamlarini nishonga olishdi. Ammo o'q uzilmay turib atrofga oq tutun yoyilib hammani esankiratib qo'ydi. Shu tutun orasida paydo bo'lgan odamlar birma bir Jihoonning odamlarini yer tishlatishdi. Tutun hididan debdiragan Jungkook yerga cho'kkalab qoldi. Ammo hali hamon qo'llarida Shiyani ko'tarib turibdi.

Ularga yordamga qaytgan Taehyung bir chetdan ularni xavfsizligini ta'minlab o'zini ko'rsatmadi. Jihoonning to'dasini zararsizlantirgach zo'rg'a singlisini bu ahvolda tashlab keta oldi. Oldiga borolmay ishini bititgancha bu yerni tark etdi.

- bardam bo'l singlim.

Oradan anchagina vaqt o'tganidan so'ng Jungkookning qolgan odamlari voqea joyiga yetib kelishdi. Atrofdagi holatni o'rganib Jungkookni va uning xotinini tezda tabib huzuriga olib ketishdi. Asir sifatida esa Jihoon va tirik qolgan bir nechta odamlarni xibsga olib mirshabxona tomon yo'l olishdi.

Oradan 1 hafta o'tdi.

Pov Shiya

Shu o'tgan vaqt mobaynida o'zimni ancha tiklashga erishdim. Ohirgi o'tgan yaqin oylar ichida har qanaqa jarohat ta'mini tatib ko'rdim. Hammasini his qildim. Menimcha endilikda ham urushga tayyorman. Bir jarohat ta'mini totmaguncha insonda oldimlash uchun qo'rquv to'sqinlik qiladi. Ilk martadan so'ng esa bu qo'rquv yo'qolib o'rnini oddiylik egallaydi. Shu muddat ichida Jungkook meni birozga bo'lsada tark etmadi. Oyoqqa turgunimgacha men bilan birga bo'ldi. O'ylashimcha ikkimizda ham bir birimizga nisbatan iliqlik bor. Lekin ikkimiz ham buni tan olishni istamaymiz. Chunki bunga takabbur g'ururimiz qarshilik qiladi.

Tushlik qilganimizdan so'ng mayda qadamlar bilan yuqoriga ko'tarildim. Xonamiz eshigini ochganimda qarshimdagi toah oynaga menga orqa o'girgancha kastyumini to'g'irlayotgan erimni ko'rib savollar yomg'iri miyyamga quyildi. Eshikni yopib ohista uning oldiga yaqinlashib yon tarafiga turib oyna uzra uning yuziga qaradim. U ham menga bir bora nim tabassum qilgancha ishini davom etdi. Bo'yniga galstukini taqqanidan so'ng miyyamda aylanayotgan savolni tilimga chiqardim.

- qayerga ketyapsiz?
- mahkamaga
- nega? Biror muammo bormi?
- 1 hafta oldin hayotimizda yuz bergan fojia sababli.
- ular kim ekanligini topishdimi?
- seni asrga olganlar hali topilmadi lekin hayotingga xavf solganlar mahkamada.
- ular kim ekan?
- eski tanishing... Jihoon

Jihoonning ismi meni yuqori darajada hayratga solmadi ammo unga berilgan tarif sababli yuzim yorishgani aniq. U endi menga Jihoonni "eski sevgiling" yoki "o'ynashing" deya takidlamayapti. Aksincha tanishing. Bu menga sal bo'lsada iliqdek tuyuldi. Har xolda xursandman akamni topa olishmaganidan. Eng muhimi hozirda shu.

- yaxshi unda omad
- kechroq qaytaman uxlab qolma. Gaplashadigan gapim bor
- hop

Jungkook oxirgi kunlarda o'zgacha odatlar chiqardi. Meni quchadi, erkalaydi, vaqti vaqtida yuzimga o'pich qoldiradi. Ilk martadagi Jungkookni 1 haftadan beri ko'rmayapman. U menga mehr beryapti. Lekin men unga mehr berishdan qo'rqaman. Hayolim ikkiga bo'linishidan qattiq qo'rqaman

Mahkama

Viqor bilan qo'llarini cho'ntagiga solgancha keng savlatli erkak o'ziga tikilgan juft ko'zlarni o'ziga bog'lab kirib kelib o'ziga biriktirilgan mirshab oldiga kirdi. Yuzidagi aks etib turgan sovuqlik va keng divanni qoplagan uzun qo'llari uning aurasini atrofga singdirardi. Qarshisidagi erkak uchun tayyorlangan qog'ozlarni qo'liga olgan mirshab tomoq qigancha gap boshladi.

- Janob Jeon mana bu ulardan olingan yozma tilxatlar. Aytishlari bo'yicha ular shunchaki bu voqea ustidan chiqib qolishgan va sizga yordam bermoqchi bo'lishgan
- yordam bermoqchi bo'lgan odam rafiqamni yaralaydimi? Yolg'onlar bir biriga yopishmayapti
- qancha urunmaylik ular Parklar bilan bo'gliq. Axir to'da boshi Janob Parkning kenja o'g'li.
- shunga nima? Men qo'rqib panaga bekinishim kerakmi?
- bizda ularga qarshi hech qanday dalil ham guvoh ham yo'q
- sizlar bilan ish bitmasligi tabiiy edi. Essiz sarflagan vaqtim ovsarlar.
- janob Jeon qizishmang. Siz yoki rafiqangiz umuman olganda oilangiz a'zolaridan hech kim guvohlik qilolmaydi. Ikki yirik oilalar o'rtasidagi adovatdan hamma xabardor.
- gapni qisqa qil.

Otasining gapi bilan bu yerga kelgan Jungkook aslida bu ish huddi shunday yakun topishini juda yaxshi bilar edi. Lekin nima qilsada u otasi. Mahkamadan chiqib yo'l yo'lakay tamakisini tutatdi. So'ng bir necha soniya uni ichkariga tortib tutunni olib tashqariga chiqardi. Daqiqalar o'tgani sayin tamakini tugatib mashinasiga o'tirdi.

- bu bilan o'zimizni nochor ko'rsatganimiz qoldi qadrli otaginam

Kimlar qo'rg'oni.

Bugun Shiyaning oyoqqa turgani munosabati bilan qo'rg'onda boshlangan tayyorgarlik ishlari avjiga chiqqan. Janob Kim qizi uchun har xil dorivor va kuch bo'luvchi giyohlardan yig'dirsa Kim xonim esa qizining eng sevimli ovqatlari ro'yhatini tuzar edi. Ammo bir insonning vijdoni juda qattiq qiynalmoqda ham shu chog'da. Singlisiga vaqtida yordamga kela olmaganiga hali ham o'zini ayblayotgan Taehyung uni 1 haftadan beri ko'rgani yo'q. Doim eshik ostonasidan qaytadigan yigit uning ahvoli haqida ota-onasidan bilib olardi.

Hammasidan xabardor bo'lgan Janob Kim o'g'li bilan alohida gaplashib olishni istab uni xonasiga chaqirdi. U bu holatda bu tarzda va uzoq muddat yura olmaydi.

- eshitaman ota
- Taehyung, sen bilan bugun ochiqchasiga va dangal gaplashmoqchiman o'g'lim
- yaxshi, eshitaman
- o'g'lim hozirgi ahvolimiz va oldimizga qo'ygan maqsadlarimiz anchayin katta va tavakkaliga ro'y bermoqda. Bu tanlagan yo'limiz mobaynida biz o'z yaqinlarimiz, qadrdonlarimiz yo'qotishimiz mumkin. Bu yo'qotishlar esa bizni esankiratmasligi yoki tushkunlikka tushurmasligi kerak. Bilaman singlingni juda yaxshi ko'rasan. Men ham uni sendan kam suymayman. Tangriga shukurki u biz bilan. Ichingdan o'tayotgan barcha o'tinchlarni bilaman.
- tushundim ota.
- O'zingni qo'lga olishni o'rgan o'g'lim. Sen bar nafasingda meni, onangni, yoki singlingni yo'qotishing mumkin. Sen bularga tayyor bo'l. Bu hayot qonuni. Tanlagan maqsadingga esa qurbonlarsiz erishishing mushkul. Tayyor bo'l. Ogoh tur. Qo'shimcha rejalaring doim bo'lsin. Meni tushunding degan umiddaman.
- ha ota
- endi esa o'zingga kelib olda singling bilan ko'rishish uchun tayyorlan. Kechki payt o'tamiz
- ho'p bo'ladi.

Janob Kim bergan barcha maslahatlar achchiq chunki bu haqiqat. Hech bir inson boqiy emas. Hech kim oldingizda toki oxirigacha tura olmaydi. Har bir inson o'zining bekatida tushib qoladi. Siz o'sha insonni o'z bekatida qoldirishni o'rganing. Chunki siz mingan poyezd boshqa bu yo'nalishga qaytmaydi.

Kechki payt.

Pov Shiya

Mehmondorchilik yuzadigan uyimizga tashrif buyurgan ota-onamni ko'rib yuzim anchagina yorishib kayfiyatim ko'tarildi. Bugungi kunim eng baxtli kunlarim safida men uchun. Bir dasturxon atrofida suxbat qurar ekanmiz doimgidek safimizda Jungkook yo'q. Negadir u kech qolmoqda. Atrofga hech kimga sezdirmay ko'z tashlab yana mendan qochib yurgan akam bilan topishib suxbatimizni davom etdik.

Oradan vaqtlar o'tdi va ko'rinish bergan Jungkook oila davrasi oldiga yaqinlashib hamma bilan iliq salomlashdi. So'ng o'zi uchun ajratilgan stol ya'ni xotining oldiga joylashib uni kelganidan beri kuzatib turgan rafiqasiga ko'z qisib jilmayib kaftlari orasiga qizning kaftini olib sekin siladi. Xotining qo'lidan mahkam tutib qaynotasiga yuzlanib unga bir nechta savollarini bera boshladi.

- janob Kim sizdan bir nechta narsa so'rasam bo'ladi?
- albatta, so'rayvering
- sizlarning oilaviy tashkilotingiz borku, shunda nima bilan shug'ullanasizlar?

Miyyamda olovli to'p portlaganday tushgan savoldan tabassumim birdan so'ndi. Jungkookkanqaraganimda u menga emas bir otamga bir akamga qaragancha qat'iy ovozda gapirar edi. Endi navbat ulargami? Dadamga qaraganimda ularning xotirjam yuzlarida hech qanday o'zgarish sezmadim. Hattoki akam ham jim turibdi. Lab atroflarini sochiqqa artib otam kulimsiragancha erimning savoliga javob qaytardilar.

- bu shunchaki oilaviy an'ana o'g'lim. Azaldan Kimlar oilasi boshqa chet davlatlari bilan savdo va elchilik aloqalarini yo'lga qo'ygan. Biz ham shu ajdodlarimizning mehnatlarini davom ettirmoqdamiz
- aynan nima bo'yicha savdo yo'llari bor?
- asosan kiyim-kechak, gaz-mol, dorivor kamyob giyohlar va qurol. Qolgan tarmoqlarimiz ham bor ammo u darajada rivojlanmagan.
- qurol bilan kimlarni ta'minlaysiz?
- albatta vatanimizni. Bizda barchadi qonun yo'li bilan amalga oshiriladi.
- tushunarli.
- asosiy tarmog'imiz kiyim-kechak va ayirboshlash ishlari bilan Shiya shug'ullanar edi. Hozirda u yo'q va bu tarmog'imiz ham anchagina sustlashdi.
- agar sog'lig'im yaxshilansa va erim ruxsat bersa yana o'z joyimni egallayman.
- ha ko'ramiz qizim muhimi oilaningning roziligi.

Hech qanday ilmoqqa ilinarli gap ololmagan Jungkook savollarini to'xtatdi. Otam bunday tergovsifat savollarga ko'nikib anchagina tajribali bo'lib qolganlar. Bu hislatlari Taehyungda ham bor ammo u sal jizzakiligi sababli jahliga ham berilgan paytlari bo'lgan. Ammo u ham otamning o'zginasi. Huddi mendek...

Mehmonlarimiz uyimizni tark etganlaridan so'ng hammamiz o'z xonamizga tarqaldik. Jungkook bilan birga zinalar bo'ylab ko'tarilar ekanmiz kutilmaganda jarohatim joyidan og'riq his qildim. Bog'ich alishtirish vaqti bo'lganini eslatib turuvchi sovuq og'riq. Og'riqlarni yomon ko'raman. Yuzim tirishganini ko'rgan erim mendan ruxsat so'ramay shunchaki qo'llarida ko'tarib olib qadamini tezlatdi. Xonaga kirganimizdan so'ng yengil harakatlar bilan ohista meni yotoqqa qo'yib har kun qiladigan vazifasi uchun kerakli anjomlarini olib kelib oldimga yaqinroq o'tirdi. Jarohatimga o'zidan boshqasini yaqinlashtirmagani sababli hattoki undan uyalmay ham qo'ydim. Aslida bir tomondan u erim ham hisoblanadi.

Jungkook tibbiyot quttisini tungi chiroq javobini ustiga qo'yib egnidan kastyumini yechdi va yenglarini shimardi. Rafiqasi esa lablarini qimtigancha ko'ylagini yelkasidan tuahuriahga qiynalar ekan unga yordamlashib ko'ylagini ikki yelkasini ham tushurdi. So'ng eski bog'ichni ohista harakatlar bilan yechib oldida tezlikda jarohat o'rnini tozalovchi suyuqlik bilan yuvib ustidan malham surib qayta jarohat o'rnini yopib qo'ydi. Shu hodisa ichida o'tgan vaqt mobaynida Jungkook biror marta ham Shiyaning yuziga biror marta ham qaramagan edi. Endi esa uning og'riqdan chimirilgan qosh ostidagi ko'zlariga tikilib qoldi. Dorilar tasirida tarqalgan og'riqlardan yengil tortgan Shiya uni kuzatib turgan Jungkookka endi e'tibor berdi. Tim qora metn darvozalar aks etib turgan ko'zlari orasidan chiqib kelayotgan mehrga guvoh bo'lgan Shiya bir muddat bu iliqlikka mast bo'ldi.

Ko'z diqqatini pastlatayotgan yigit o'z nishonini topdi. Qizning nim pushti lablariga och nigoh tashlagancha kutilmaganda uning lablariga labini bosdi. Lablarini birin ketin shimib o'pib qizga ozor bermagan holda uni belidan mahkam quchib o'ziga tortdi. Bo'sasiga o'zidan kam bo'lmagan holda javob olgan Jungkook yanada ko'prog'ini xohlab yoqimli bo'salarini qo'pollashtira boshladi. Qizning yuzidan bo'sh kafti bilan tutib uni yotoqqa yotqizdida bo'sani davom ettiraverdi. Lablar bilan bo'lgan jangdan so'ng Jungkook nam lablarini pastlab qizning jarohatsiz bo'yni tomon tushib u yerda o'z izlarini qoldira boshladi. Jungkookning barq urayotgan hisobsiz extirosidan hayiqqan Shiya agar hozir uni to'xtatmasa o'ziga yomon bo'lishini anglab uni to'xtatishga uruna boshladi va bunga erishdi. Jungkook o'zini qo'lga olib qizning og'riqdan qisilgan ko'zlariga tikilib o'zini qizning yon tomoniga tashladi. Biroz vaqtdan so'ng o'ziga kelib bir qo'liga tayanib ko'zlarini yumgancha yotgan xotining uatiga choyshabni tortib yuziga tushgan sochlarini sidirib tashladi. So'ng unga yanada yaqin kelgancha belidan quchib bo'yniga yuzini ko'mgancha yotib oldi. Orada esa sukunat. Shiyaning bir tekis urayotgan yuragini qayta larzaga keltirgan savol uni ko'zlarini ochib keskin Jungkookka qarashga majbur qildi.

- 1 hafta oldin bizga yordam bergan qora niqoblilar Taehyung edi shundaymi?

7 - ep tugadi.

7- qism

Insonning kimligini uning hatti harakatlari ko'rsatsa tili buni so'zsiz isbotlaydi. U birdan o'zgardimi demak u hali ham o'sha o'sha.

Kechagi so'nggi so'nggi jumladan so'ng, men yana bir tajriba orttirdim. Hech bir yovuz insonni o'zgartirib bo'lmaydi. Chunki buni o'zi istamaydi. Hayolimni egallagan bo'lmag'ur xom-hayollardan butunlay kechib yana o'z maqsadim yo'liga qayttim. Shu hayollar sababli men kechikmoqdaman. Balki yetar shuncha zulm...

Jungkook va qaynotam erta tongdan shoshgancha uydan chiqib ketishdi. Jannatim qaynonam esa atrofimda girdi kapalak bo'lgancha meni qo'riqlay boshladi. Meni kuzatishni unga Jungkook buyurganmi? Bunga parvo qilmay, qaynonamni itdek ergashishidan asablarim taranglashib xonamga kirib o'tirib oldim. 4 devor orasida portlashga tayyor turgan vulqondek jig'ibiyron bo'lyapman. Shu tariqa tushgacha shu ahvolda o'tirdim. Anchagina asab tolalarimni yo'qotdim bu shubhasiz. Tushlik uchun dasturxon tuzalgan va biz ovqatlanishga tushdik. Qaynonam har bir qoshiqni og'zimga eltganimda menga qarab qarab qo'yardi. Bundan asablarim yanada taranglashdi. U nima istayapti mendan. O'zi eng nafrstlanadigan xolatim kimdir mening og'zimga tikilib turishi. Tomog'imdan boshqa luqma o'tmay qoshiqni stol ustuga qo'yib qaynonamni yuziga tik qaradim. U esa o'zini huddi hech nima bilmagandek ovqat yeyishda davom etardi. Men ham uzulishsiz unga qarab turibman.

- menda gaping bormi kelin
- yo'q... xo'sh yoqyaptimi?
- nima?
- ovqatlanayotgan paytingizda kimdir suqlanib qarab turishi sizga yoqyaptimi?
-sen telbamisan nima?
- yoqimli ishtaxa mehribon qaynonam.

Lab atrofimni avaylab sochiqda artib o'rnimdan turgandim hamki qaynotam erimga o'shqirgancha uyga kirib keldi.

- SHU BE'MANI O'YINNI NIMA KERAGI BOR EDI AHMOQ🗣 ENDI YANA BIR TASHVISHNI GARDANIMIZGA YUKLADING
- o'zim hal qilaman
- NIMANI HAL QILASAN TIRRANCHA. SHU KUNGACHA NIMANI QOYILLATDING O'ZI🗣 BOSHIMGA RASVO ISHLARINGDAN KELGAN OFATDAN BOSHQASINI HAL QILISHNI BILMAYSAN🗣
- men sizga o'zim hal qilaman dedim
- qo'lingda bir chumoli o'lmaydiyu yana shu ishlarni hal qilarmish. Sen faqatgina xotiningni etagini changallashdan o'zgasini bilmaysan tushunmaysan
- BALKI BAS QILARSIZ🗣

Jungkook otasinikidanda baland ovozda unga qarata o'shqirdi. Jahldan qizargan yuzi birdan oqargan janob jeon o'gliga hayrat bilan qaradi.

- sen menga yana behurmatlik qilyapsanmi ko'rnamak
- bunga meni majburlamang unda. Siz quyishqondan chiqmasangiz men ham hurmat chegarasini bosib o'tmayman.
- ho'sh shunday qilaman nima qila olasan. Menga o'z otangga senga senligingni bergan insonga nima qila olasan.
- yaxshisi bunga qiziqmang. Qo'limdan har narsa keladi. Sizga qarshi chiqishimga majbur qilmang.
- sen iflos menga tahdid qilyapsanmi?
- o'zingiz istaganingizdek tushuning.

Jungkook suxbatga nuqta qo'yib men tomonga yurib kela boshladi. Bilagimdan maxkam siqib yuqoriga sudray ketdi. Uning katta katta shiddat bilan bosilayotgan oyoqlariga yeta olmay yugurgandek ketar edim. Bu telba nima qilmoqchi yana? Xonamiz oldiga kelib eshik tutqichisi mahkam siqib zarb bilan ochib ichkariga birga kirdik. Eshikni yopib ustimizdan qulfladi. Meni yotoq tomonga itarib o'zi mendan oldin kelib unga o'tirdi. Tizzalariga tirsaklarini tirab barmoqlarini bir biriga jipslashtirib menga o'tir deya ishora qildi. Ovoz chiqarmay sekinlikda oldiga o'tirdim. U biroz sukut saqlab birdan ovoz chiqardi.

- asl maqsading nima? Nima uchun menga turmushga chiqding?
- nima?
- o'zingni bilmagandek tutma. Asl maqsading nima?
- meni majburlagan odam meni nima uchun unga turmushga chiqqanimni so'rayaptimi?
- sen otangga aytishing mumkin edi. Yoki akangga. Lekin sen osongina menga turmushga chiqa qolding.
- qilgan tahdidlaringizni yodingizga solishim mumkin.
- rol o'ynashni bas qil Shiya. Hozir kinoyalarni ko'taradigan ahvolda emasman.
- men hech qanday kinoya qilmayapman. Borini aytyapman.
- agar hozir ajrashamiz desam ajrashasanmi? -

Ep 6

Jungkook Shiyani moxir doktor oldiga olib kelib yotqizdi. Doktr Shiyani muolaja xonasiga olib kirib Jungkookni chiqarib yubordi. Oradan bir necha soatlar o'tdi hamki darak yo'q. Shifokorning yordamchilari dambadam ketma ketlikda nimadurlarni olib kirib ketishadi. Nima uning ahvoli shunchalar jiddiymi?

Pov Jungkook

Nega bular buncha yuragimni bezovtalagnacha ko'p kirib chiqishadi a? Hamma narsani bir joyga keltirib qoysam bo'lmasmikan? Har hil narsa uchun yana har xil qizlar chiqadiya? Asablarim allaqachon tamom bo'ldi. Jin ursin aqldan ozaman.

Jungkook ich ichidan o'tayotgan biror tuyg'usiga tushunmas. Aql va yurak o'rtasidagi jangda qolib ketgan edi. Nima qilishini nima deb o'ylashigacha shoshib qolgan yigitni oldiga kelgan xamshiraning ovozi o'ziga jalb qildi.

-kechirasiz janob, jarohatlaringizni bog'lab qo'yishga nima deysiz
-... mayli.

Jungkook jarohatlarini ko'rsatib davollatirib bo'lshi bilan shifokor xonadan chiqib keldi. Yuzidagi ro'molli niqobini yechib tomoq qirib Shiya haqida ma'lumot berishni boshladi.

- Jeon xonimning axvoli neytral xolatda. Ichki qon ketishini to'xtatish ancha qiyinlashdi. Kuchli zarb tasirida qovurg'alari anchagina jarohatlangan. Natijada qon ketishi yuzaga kelgan. O'pkada ham birozgina muammo bor. Bu tabiiy va tutun sababli.
- demak xavf yo'qmi?
- bu tun ancha og'ir o'tadi. Nimadur deya olmayman. U nazoratimiz ostida bo'ladi.
- tushunarli. Nimadur kerakmi?
- yo'q janob.
- uni ko'rishim mumkinmi?
- ha albatta

Jungkook shifokorni aylanib o'tib xotini yotgan xonaga kirdi. Qiz ustiga oq mato tashlangancha bir tekis nafas olib yotardi. Jungkook rafiqasiga yaqinlashgani sari shig'illashni sezar va bu ovoz Shiyaning nafas olishidan paydo bo'lardi. Uni oldiga o'tirib yuzining har bir nuqtasiga e'tibor bergancha tikilib qoldi. Beixtiyor qo'lini ohista yuziga eltib siladi.

- ular albatta jazolarini olishadi. Sen esa tezroq uyg'on. Aks holda men zerikib qolaman

Jungkook qo'lini uni yuzidan olib gavdasini rostladi. Ortga o'girilib eshik oldiga borganida nimadur uni orqaga qarashga undadi. Yana bir bor rafiqasiga nigoh tashlab xonani so'ngra shifoxonani tark etdi.

Erta tong

Jungkook tun bo'yi o'zi uchun odam izlab xavfsizroq boshpana qidirdi. O'z oldiga ishonchlilarni yig'ib ota-onasining va uy atrofi xavfsizligini ta'minladi. O'zini epaqaga keltirib so'ng yana shifoxonaga yo'l oldi. Jungkook shifoxonga ostonasidan ichkariga qadam qo'yganida Shiya yotgan xona atrofida o'ralashib yurgan odamlarni ko'rib qoshlari chimirildi. Katta katta qadamlari bilan tezlikda yetib kelib ichkariga bostirib kirdi. Hammani aylanib o'tib yotoqda yotgan bemor xotini deb o'ylab ko'z tashladi. Ammo yotoqdagi bemor Shiya emas. Jungkook hayratdan qotib qoldi. Uni yordamchi hamshiralar tashqariga chiqarib tashlashdi. Jungkook bir muddatda o'zini yig'ib xotiniga qaragan shifokorni izlay boshladi. Har joydan izlar ekan ikkinchi qavatdan tanish ovoz yangradi.

- Janob Jeon

Tezlikda yuqoriga qarab tanish chexrani ko'rib u tomonga qarab yugurdi. Yuqoriga chiqib shifokorni qarshisiga turib

- xotinim qayerda?
- Jeon xonimni ko'chirgan edik manzur tuting
- ahvoli qanday?
- ichkaridalar o'zingiz ko'rishingiz mumkin

Jungkook shifokorni kutmay ichkariga birinchi bo'lib kirdi. Yotoqda xaligacha bir xilda uxlab yorgan xotinini ko'rib ichidagi olov so'nib o'ziga keldi. So'ng shifokorga yuzlandi.

- nega u haligacha ko'zlarini ochmayapti
- bu tun og'ir o'tdi. Anchagina isitmalari ko'tarilib ketdi. Surdurgi berib qolmaganiga shukur dedik
- endi qachon o'ziga keladi?
- ertagacha kuta qolaylik. Ertagacha kelishlari mumkin
- unga yaxshilab qarang. Ko'z quloq bo'ling. Nimadur bo'lsa shu yerga soqchilar qoldirib ketaman. Ularga ayting
- tushunarli janob

Jungkook shu ko'yi shifoxonadan chiqib ketdi.

Kechki payt

Jungkook barcha ishlarini bitirib yana shifoxonaga yo'l olganida uni ortidan otasining xabarchisi ham ergashib yetib oldi. So'ng unga otasining tezlikda kelishini buyurgan xabarini olib uning oldiga yo'l oldi. Yangi ko'chib keltirilgan uyidan otasining xonasini topib u yerga kirdi. Jungkook xonags kirganida otasi bir nuqtaga tikilgancha bezovta turardi. Shunchalar o'yga cho'mganidan ortidan gapirayorgan o'g'lining ovozini ham eshitmadi. So'ng birdan cho'chib ortiga qaradi.

- ota, ahvolingiz joyidami?
- yo'q yaxshi emasmiz hech birimiz endi yaxshi bo'lolmaymiz
- nega unday deyapsiz?
- chunki Wanglar Koreyada biz endi hech qachon tinch va yaxshi bo'la olmaymiz toki ular o'lmaguncha
- dada balki nima bo'lganini aytarsiz. Men sizni tushunishim uchun
- Hajoon mening oldimga keldi
- nima dedi
- u seni yo'qotarmish. Biz Kimlardan vos kechishimiz kerak emish. Koreyani ularga tashlab ketishimiz kerak emish
- nima biz shunday qilamizmi sizningcha?
- men sen borangda tavakkal qilishni istamayman
- hech narsa bo'lmaydi ota. Men ularni o'zim yo'qotaman
- shunday ularni yo'qotishimiz kerakki bu ishlar ortidan biz chiqmasligimiz kerar. Yaponiya bosh vaziriga yaqin odam bu chiyabo'rilar
- hech tashvishlanmang u bilan o'zim hisob-kitob qilaman
- senga ishonaman
- unda boshqa gapingiz yo'qmi
- kelin... xotiningni ahvoli qanday
- ertalab borganimda hali ko'zlarini ochmagan edi.
- unda borib uni ko'rib kel. U ham boshimizga balo bo'lmasin
- tushunarli. Men kettim
- ahtiyot bo'l
- yaxshi ota

Jungkook otasiga yengil ta'zim qilib shifoxonaga yo'l oldi.

Shiya kasalxonada ko'zlarini ochganida vaqt quyosh botishiga ancha yaqinlashgan edi. Sekin-asta ko'zlarini ochganida oldida ota-onasi va akasi uyg'onishini kutar edi. Uni ko'zlarini ochganini ko'rgan Kim xonim darrov atrofida parvona bo'ldi.

- otasi qizingiz o'ziga keldi
- sizlarni ham qo'rqitib yubordimmi?
- yaxshimisan malikam
- yaxshiman otajon
- anavi kuyovingiz qayerda ekan? Nega qizimni oldida hech kim yo'q? Hatto bizga xabar ham berishmadi.
- oyijon o'zingizni bosing. Jungkook meni olib kelgan bu yerga. Nimadur ishi chiqqanki u yo'q.
- ha to'g'ri oyi shifokor bizdan oldin Jungkookni kelib ketganini aytdi.
- baribir nima bo'lsa ham qizim yolg'iz bo'lmasligi kerak edi.
- bo'ldi tinchlan onasi. Qizingga qara undan ko'ra. U endigina ko'zlarini ochdi.

Pov Shiya

Men uchun kuyib pishayotgan onamni ko'rganimda yana qayta ularni mehrini tuygandek bo'ldim. Oyim kamdan kam asabiylashadi. Bu paytlar ham biz yoki otamning toblari bo'lmagandagina ro'y beradi. Ular bilan bir necha vaqt birga bo'ldik. So'ng akam ularni uyga ketkazib o'zi esa Jungkook kelguncha oldimda qolishini aytdi. Nafas olishga qiynalyapman, og'riqlarim ham yo'q emas ammo o'zimni yaxshiroq his qilyapman. gavdamni ko'tarib yotoqqa suyanib o'tirdim. Akam Taehyung ham oldimga yaqinroq joylashdi va gapini boshladi.

- ohirgi kunlarda Jungkookda nimadur o'zgarish sezdingmi? Yoki qandaydur ma'lumotnimi?
- yo'q u ohirgi kunlarda ancha tinch edi. Nima bo'ldi?
- erinngni dushmanlari ko'paymoqda. Shuning uchun ham uyingizni yoqishdi.
- ularga qarshi chiqa oladiganlar ko'pga o'xshaydi.
- ularni hammasi qandaydur mansab uchun Koreyaga yig'ilishmoqda. Shuni aniqlashimiz kerak.
- buni menga qo'yib bera qoling. Men o'zim aniqlayman
- menimcha bu xavfli endi... seni ulardan olishimiz kerak.
- ishimni oxirigacha yetkazaman aka
- o'lib ketishing mumkin. Bugun uyingizni yoqishdi ertga o'zingni bo'g'izlab ketishsa ham bilmay yuraveradi anavi lo'ttivoz
- aka, qiyinchiliksiz hech narsaga erishib bo'lmaydi
- bu degani seni hayotingni qurbon qilish kerak degani emas
- hech kimga shu qatori menga ham hech narsa bo'lmaydi. Har holda o'lib ketmayman
- nimaga ishonib bunday deyapsan?
- Jungkookning menga nisabatn tuyg'ulari bor.
- nima? O'sha iflosday-a?
- ha unda menga nisbatan nimadur bor.
-... Shiya... balki kerak emasdur
- kerak aka boshqa ilojimiz yo'q
- baribir u senga nimadur qilsachi?
- ... qilmaydi. Yuragim shunday deyapti.
- yuraging?... senda ham unga nisbatan nimadur bor deganimi bu? Shundaymi?

- Jungkookning menga nisabatn tuyg'ulari bor.
- nima? O'sha iflosday-a?
- ha unda menga nisbatan nimadur bor.
-... Shiya... balki kerak emasdur
- kerak aka boshqa ilojimiz yo'q
- baribir u senga nimadur qilsachi?
- ... qilmaydi. Yuragim shunday deyapti.
- yuraging?... senda ham unga nisbatan nimadur bor deganimi bu? Shundaymi?
- albatta yo'q. Men uning shu hislaridan foydalanmoqchiman.
- bu qaltis harakat. U sezib qolsa nima qilasan? Sendan shubxalansa nima qilasan?
- u shundayligicha ham sergak va xushyor. Men shunchaki ayollik makrini ishlatmoqchiman
- yo hudoyim... seni qaytarishni umuman iloji yo'q
- ha shunday... siz xavfsizlikni oshiring. Tayyorgarlikni davom ettiring. Jungkook esa mening ishim.
-... mayli

Taehyung xafsala bilan o'rnidan turib deraza oldiga bordi. Derazadan pastga qaraganda Jungkookni endi kelayotganini ko'rib ensa qotirib singlosiga yuzlandi.

- ana oshig'ing kelyapti.
- Jungkookmi?
- boshqa kim
- kesatishni bas qiling

Aka - singil ko'z urushtirgancha urushishar ekan bir pasda xonaga Jungkook yetib keldi. Shiyani ko'zini ochganini ko'rib yuzida ajib xursandchilik o'ylab taranglil biroz bo'lsada yo'qoldi. Xonada bor yana bir kishini sezganidan so'z sergak tortib qayniakasining oldiga keldi.

- salomatmisiz kuyov
- siz so'raganingizdan so'ng ancha yaxshi
- sizga singlimni kimlar uchundur xo'rak vazifasini o'tash uchun bermadik
- aka
- bu uchun uzur so'rayman. Bu mening xatoyim edi. Keyingi safar xushyorroq bo'lamiz
- agarda qo'lingizdan uni ximoyalash kelmasa o'zimizga qaytaring
- haddingizdan oshmayapsizmi? Sizga indamayotganimni sababi sizdan hayiqishim emas xotimnini akasi ekanligingiz. Unutmang shuni
- nutqingiz anchayin xashamdor ammo quruq. Uni amalda hech ko'rmadik
- aka bas qiling.
- sen jim tur va aralashma
- gap talashganingiz bilan hech narsa ozgarib qolmaydi. Shuning uchun meni asabiylashtirishni bas qiling.

Shiya akasiga ko'zlarini katta-katta qilib qoshlarini uchurib jim bo'ling der ekan. Taehyung yaxshilab urusha olmaganidan xavfsalasi pir bo'lib qayta deraza tomonga o'girildi. Jungkook ham Taehyungga gapirish foydasizligini tushunib Shiyaga e'tiborini qaratdi. Unga yaqinroq kelib mayin ovozda xol-ahvol so'radi.

- hech qayering og'rimayaptimi?
- yo'q... ancha yaxshiman rahmat
- seni uyga olib ketgani keldim
- uy? Ahir uy yonib ketganku
- bizda yana boshqa bor. Agar yaxshi bo'lsang qolgan muolajalarni uyda olasan. Seni bu yerda qoldirish endi xavfli.
- yaxshi ketamiz.
- tayyorlanib tush. Seni mashina oldida kutaman.
- ho'p

Jungkook Taehyungga bir asabiy ko'z tashlab xonani tark etdi. Shiya Jungkook chiqqanidan so'ng ortida turgan yostiqni olib Taehyung tarafga uloqtirdi. Pichirlab baqirgancha unga yopishdi.

- siz aqldan ozyapsizmi? Nega unga unaqa deysiz?
- ha nima? Mening ham jahlim chiqdi. Nima mumkin emasmi?
- yo xudoyim o'zing menga sabr ber
- ajab bo'pti.

Taehyung labini burib ko'kragi ustidan qo'lini bog'lab deraza tokchasiga o'tirdi. Shiya esa foydasizligini bilib peshonasiga qo'li bilan urib qo'ydi.

Jeon qo'rg'oni

Jungkook Shiyani uyiga olib kelib yangi uy va xonasi bilan tanishtirdi. Ancha jarohatlari sababli toliqqan qiz tezlikda xonaga chiqib yotog'iga o'tirib qoldi. O'pkasi ancha og'riq berayotganligi sababli u chuqur nafas ololmas lekin ayni damda unga hozir shu kerak. Qisqa qisqa tez tez nafas olib o'ziga o'zi shamol qilayotganida xonada Jungkook paydo bo'ldi. Xotinining oqarib ketgan yuzi va bejo turishidan xavotirlanib oldiga cho'kkaladi. Sochlarini ortiga bir qilib yig'ib egib boshini ko'tardi.

- nima bo'ldi? Yaxshimisan?
- h.ha h.ha hozir o'tib ketadi. Yana b.birozdan s.so'ng

Shiyaning tiralib turgan qo'li kuchini yo'qotib qaltiray boshladi. Jungkook o'rnidan turib yotoqqa uning oldiga o'tirib yelkasiga uni oldi. Qo'lini uni yelkasidan aylantirib ikki qo'li bilan qizning boshini yelkasiga qo'ydi. O'sha qo'li bilan uni sochlaridan silab unga dalda bermoqchidek harakat qila boshladi. Yelkasida turgan qo'lini pastlatib titrayotgan qo'lidan ushlab silab turdi. Shiya shu holatda 10 15 daqiqacha turgan bo'lsada Jungkook uni 1 soniyaga ham qo'yib yubormadi. Uning ahvoli yaxshilanar ekan Jungkookning ham yuragidagi to'polon tinchiy boshladi. Qiz erkin nafas ola boshlaganidan so'ng u sekinlikda sado berdi.

- yaxshi bo'lib qoldingmi?
-... ha endi ancha yaxshi

Shiya Jungkookdan uzoqlashaman deganda yigit uni qo'yib yubormadi. Qayta uni boshini yelkasiga qo'yib mahkam tutdi.

- hali o'tib ketmadi.
- men yotub uxlamoqchi edim
- a yog'e uzur unda

Jungkook hijolat ohangida gapirar ekan Shiya tahminlari to'g'ri ekanligiga 100 foiz amin bo'ldi. Uning issiq quchog'idan chiqib o'rnidan turdi. Shkafi oldiga borib bir tekis tayyorlangan kiyimlaridan orasidan tunggi kiyimini izladi. Uni olib kiyim alishtirish xonasiga ketayotganida Jungkookning ovozi yangradi.

- nafas olishga qiynalishing qancha davom etar ekan?
- aniq muddat aytishmadi. O'zi sekin astalikda yo'qolar ekan
- unda yaxshi

Shunchaki berilgan savol yuzadigan qurilgan suxbatdan so'ng Shiya kirib kiyimlarini alishtirib chiqdi. Xonaga qaytganida Jungkookni ko'rmadi. U allaqachon xonani tark etgandi. Shiya ohista kelib yotoqqa yotdi. Shiftga qarab yotar ekan ko'zlarida endi uyqu qochib bo'lgan edi.

Pov Shiya

Uning bu harakatidan o'zimning ham erib ketishimga bir bahya qoldi. Issiq bag'riga yuzimdan va qo'limdan silab turgan baquvvat qo'llari huddi yumshoqdek tuyuldi. U shunchalar meni mahkam bag'riga mahkam bosganida yuragining dukkilab urgan tovushi hali hamon quloqlarim ostida jaranglamoqda. To'xta ahmoq qiz. Uni o'ylashni bas qil. Sen ham uni sevib qolma. Ahmoq bo'lma.

Shiya o'zini o'ylahsdan tiyib boshqa tomonga o'girilib ustiga ko'rpani tortib uyquga ketishga harakat qildi. Bir necha soatlar o'tar o'tmas esa uxlab qoldi.

Erta tong

Shiya uyg'onish arafasida kecha eshitgan erining yurak tovushini eshitib yotar edi. Buni oldiga tush deb o'ylab yotdi. Ammo qimirlashgan harakat qilganida belida o'ralgan 2 narsani his etib sekin asta ko'zlarini ocha boshladi. Ko'zlarini ochishi bilan boshini ko'targanida erining chiroyli lablari va iyagiga to'qnash keldi. Undan uxoqlashaman deganjda esa chirmoviqdek o'ralgan qo'llar unga chiqishga imkon bermadi. O'zining qo'llari esa Jungkookning ochiq ko'ksiga tiralgan. Qiz uni uyg'otib yubormaslikka harakat qilib pitirlar ekan baribir bu harakatlar Jungkookni uyg'atishga erishdi. G'ingshib qizni harakatlana olmaydigan qilib bag'riga mixladi. Qizni ortiga o'girib bo'yniga iyagini tirab uyqusiragancha

- hali erta yans uxlashimiz mumkin
- men turmoqchiman
- men turganimda turasan
- yo'q...istamayman... Jungkook?
-...
- Jungkook... ha ayiq yana uxlab qoldi.

Shiya ko'z kosasi atrofidan qorachig'ini aylantirib ilojsizlikdan derazaga qarab yotaverdi. Deraza orti quyosh yo'q. Bulutli havo. Shiyaning ham ko'ngli g'ashlana boshladi... u esa tangriga tavakkal qilib yotaverdi...

Oradan bir necha soatlar o'tdi.

Jungkook yotoqda yotar ekan qo'llari bo'sh ekanlogini sezib choyshab ustidan qo'lini yugurtirib xotinini tanasini izladi. Ammo u yo'q. Bir ko'zini zo'rg'a ochib xona bo'ylab uni aylantirib Shiyani oyna oldida topdi. Qayta boshini yotoqqa tashlab ko'zlarini ishqalab turib gavdasini ko'tarib yotoqqa o'tirdi. Yuziga pardoz berayorgan qizga uyqusirab gapira boshladi.

- nega erta turib ketding.
- yana nafasim siqib qoldi. Turmasam ancha qiynalib yotishim mumkin edi.
- nega unda qayta yana yotmading
- uyqum qochib ketgandi. Nima sizga shunchalar muhimmi?
- ha sen men bilan uyg'onishingni istagan edim
- bundan nima foyda?
- sen mening xotinimsan. Demak eringni xohishlarini amalga oshirishing kerak
- xotingiz ekanligim faqat shu hollarda esingizga tushadi.
- doim men buni yodimda saqlayman. Ammo sen buni tez tez esingdan chiqarib turasan
- ajab bo'pti.

Shiya e'tibor bermaygina suxbatni yakunladi. Quloqlariga ziragini taqib o'rnidan turib eriga tomon o'girildi.

- tezroq tushsangiz birga ovqatlanamiz. Bizni bir necha marta chaqirishdi.

Jungkook boshini qashilayotganida ko'zi xotiniga tushib qotib qoldi. Shiyaning yuziga bergan meyoriy pardozi, belini ozg'in ko'rsatib turgan xushbichim ko'ylagi, hammasi mukammal tarzda edi. Jungkook asta sekinlik bilan o'rnidan turib unga ochiq yuzda qarab turgan qizni oldiga keldi. Ikki yonida tushib turgan sochlaridan birini ortga o'tkazib bo'ynidan ohisra ushladi. Shiya undan hurkib sal oetga tisarilganida Jungkook qayta uni belidan ushlab yalang tanasiga qizni tanasini jipslashtirdi. Biroz qizni yuziga egilib past va mayin ovozda xitob qildi.

- bir daqiqa... mendan qochma

Jungkook qizni bo'ynidan tutib turgan qo'li bilan uni yuzini yuqoriga ko'tarib lablariga labini bosdi. Shiya ko'zlarini xonasidan chiqqudek kattalashtirib harakatdan to'xtab qoldi. Jungkook esa bo'ynidan silagancha bo'sani chuqurlashirar rafiqasining belida turgan qo'li uni mahkamroq siqib o'ziga tortar edi. Jungkook qizdan havo olayotgandek lablaridan so'rib o'par ekan Shiya uning ko'ksiga qo'llarini qo'yib o'zidan uzoqlashtirishga harakat qila boshladi. Jungkook bundan norozi bo'lganda belida turgan qo'li bilan uni bir deganda ko'tarib yotoqqa tashlab bo'sani buzmagan holda ustiga chiqdi. Unga qarshilik qilayotgan ikki nozik qo'lni ikki yonga yozib lablarini qiynashda davom etaverdi. Uzoq davom etgan bo'sadan so'ng Jungkook qizning lablaridan labini uzib bo'yniga tushdi. Ochiq bo'ynidan shimib o'pib o'zining tamg'asini unga qoldirdi. So'ng o'zini tiyib qizdan sal bo'lsada uzoqlashib uni yuzidagi holatni ko'rmoqchi bo'ldi. Yuzi olmadek qizargan tez tez nafas olardi. Sal avval qiynagan lablaridan bo'yoq o'chib krtgan va u titrar edi. Yigit miyig'ida kulimsirab

- endi senga lab bo'yog'ini keragi yo'q. Shundayligicha ham unga tabiiy yo'l bilan rang berdim
- ... ustimdan tushing
- menga shu yoqyapti
- janob Jungkook🗣

Eshik ortidan xizmatkorning ovozi keldi. Jungkook qizni ustidan turmay javob qaytardi.

- nima?
- sizni otangiz chaqiryaptilar
- hozir boraman.

Xizmatkor indamay xona ostonasini tark etdi. Jungkook tagida tipirchilayotgan qizni yuzidan o'pib o'rnidan turdi va kiyinib hech bir so'z demay xonani tark etdi. Shiya taka-puka bo'lib qinidan chiqqudek urayotgan yuragini tinchlantirgancha xonada qoldi....

Pov Shiya

Jungkook bilan kun sayin oramiz yaqinlashib borar. Menga endi oldingidek dag'al va qo'pol munosabatda emas, yuzidagi jiddiylik qoshlarining chimirilishi kabi tarqalgan edi. Men uni bu darajada tezlikda o'zgarishini hatto hayol ham qilmagan bo'lar edim. Balki boshqa nimadir bormikan?...

Erta tongdan Jungkookni ishiga jo'natib uyga borish uchun ruxsat oldim. Uydan chiqmaganimga ancha vaqtlar bo'ldi. Bu ham uning taqiqi. Kiyinib yo'lga tushdim. Eshik ostonasida kutib turgan mashinaga o'tirdim. Mashina o'rnidan qo'zg'almay turib o'chdi. Haydovchiga savol nigohi bilan qarar ekanman birdan yon tomonimdagi eshik ochilib ichkariga Jungkook bosh suqdi. Ko'zlarimni katta- katta ochib qarab undan javob kutdim. U esa tomoq qirib

- uyingga birga borishimizga to'g'ri kelib qoldi.
- siz u yerda nima qilasiz?
- otangga taklifnoma berishim kerak - mashinaga o'tirdi.
- uni men bersam bo'lmasmidi?
- davlat ishi o'yinchoq emas. Hayda.

Ensa qotirib mashina derazasidan ko'chaga nazar tashladim. Qish kelyapti. Odamlarga yana kiyim-kechak uchun matolar yig'ishimiz kerak. Jungkook bilan bo'lib nochorlar esimdan ko'tarilibdi. Bugun nima bo'lsada uyimda qolish uchun Jungkookni ko'ndirishim kerak. Unga sekin o'girilganimda menga qarab turganini endi payqadim. Nima u boshidan beri manga qarab turibdimi?

- nega menga qarab turibsiz?
- begonaga emas o'z ayolimga qarayapman.
- e hudoyim... Jungkook
- eshitaman
- bugun ota-onam bilan qolsam maylimi? Ertaga uyga qaytaman.
- nega birdan bu qarorga kelding?
- shunchaki... uyimda yaqinlarim bilan ko'proq vaqt o'tkazmoqchiman
- ... ko'ramiz
- ko'na qoling
- ko'ramiz dedim

Bu qaysar eshshak hech qachon osonlikcha ko'na qolmaydi. Mayli ko'ramizda. O'z ko'chamdan burilishimiz bilanoq yuragim hapqirib ura boshladi. Darvoza ostonasida mashina to'xtagach navbat bilan undan tushib uchkariga qadam qo'ydik. Kattakon qo'rg'onning yo'lagi bo'ylab uyga kirdik. Zalda gaplashib o'tirgan ota-onam bilan so'rashib biz ham oldilaridan joy oldik.

- Akam ko'rinmaydi.
- akang ishim bor deb chiqib ketgan edi.
- ha tushunarli.
- kuyov bilan birga kelganingni ko'rib ko'zimiz quvnadi.
- men birrovga kelgandim janob Kim
- tinchlikmi? Nega buncha tez
- ertalab yaponiya vazirini kutib oldik. Kechga endi amaldorlar bilan ziyofat uyushtiriladi. Sizni shunga taklif qilgani kelgan edim.
- vazir nega tashrif buyurubdi?
- aniq nimadir deganicha yo'q. Kechga aytsa kerak deb o'ylayapmiz.
- yaxshi. Ziyofat qayerda?
- bosh davlat binosida. Oilaviy chaqirilgansiz. Shu qatori sen ham tayyorlanib tur Jeonlar kelini sifatida borasan.
- men? Borishim shartmi?
- ... men kettim - Shiyaga ola qarash qilib o'rnidan turdi va uydan chiqib ketdi.

Kechki payt

Pov Shiya

Ota-onam bilan birgalikda ziyofat bo'layotgan joyga yetib keldik. Eshik ostonasidan Yaponiya xidi anqib turubdi. Har bir burchakda ularning belgisi, bezatilish tarzi, urf-odatlari aks etib turibdi. Davlat Korea tuzum Yaponiya. Hazar qilaman hammasidan. Zinalar bo'ylab darvozani qovoqlarimni uygancha xatlab o'tdim. Mehmonlar birin ketin ketma ketlikda o'zlarini tanishtirib ichkariga yo'l olishdi. 2 qavatli xashamatli binoning 1chi qavati katta zal. Hamma mehmonlar uchun uzunasiga xona shakli bo'ylab stollar qo'yilgan. Hamma o'ziga atalgan stolga kelib joylashdi. Shu qatori biz ham. Oilam bilan o'tirayotgan chog'im Jungkook allaqayerdandir paydo bo'lib meni Jeonlar uchun stolga boshlab ketdi. Buni qarangki ularning stoli eng to'rda, vazirning o'ng tominida. Afsuski qurol bilan kelmadim. Bo'lmasa uni peshonasidan darcha ochish uchun ajoyib fursat va qulaylik edi. Jannatim qaynonam va davlatim qaynotamning negadir qovog'idan qor yog'moqda. Men tufayli desak bo'lmaydi. Meni bu yerdaligim ularning obro'si. Lekin nega ular xursand emas. Bizning qarshimizdagi stoldan ko'z uzishmayapti. Ularni yaxshi taninay stollari ustidagi yozuv tsxtasiga ko'zim tushdi - Wang oilasi. Shu sababli to'y azaga aylanib turganligini payqab miyig'ida kulib boshqa tomonlarga qaradim. Endigi azaga tushadigan yuz meniki bo'ldi. Jin ursin Jihoon shu yerda. U huddiki unga qarashimni, uni payqab ilg'ashimni bilgandek menga boshqacha jilmayib qarab turar edi. Endi unga nisbatan vijdonim tinch va azoblanmayapti. Chunki aldagan bir men emasman. Unga ortiq qarashni istamay e'tiborimni umuman boshqa tomonga qaratdim.

Oradan yarim soatcha vaqt o'tgach zerika boshladim. Yana bir necha daqiqalar o'tgach hamma to'sattan jimib o'rnidan turdi va ta'zim qildi. Ko'rinishidan vazir shu yerda. Yuqori qavat eshikning tepasidan vazirning qorasi ko'rindi. Yuzi sovuq va viqorli forma kiygan erkak sekin astalik bilan zinalardan tushib keldi. Hech kim indamay boshini egib ta'zim qilmoqda. Jungkookning dag'-dag'asi tufayli men ham ta'zimdaman. Bu zavir esa tez yurish o'rniga hammaga o'z ta'sirini ko'rsatib sekin-sekin qadam tashlab yurib joyiga o'tirdi. O'tirganidan ham so'ng ham jim. Jungkookni bir durtib o'zimga qaratdim. Ovozimni pasaytirib pichirladim.

- bu vazirni tilini yo'qmi gapirmaydi.
- jim bo'l.
- belim og'rib ketdi.

Jungkook gapiraman deganda vazir vanihoyat gapirdi.

Vazir - qaddingizni ko'tarib joylaringizga joylashing - hamma joyini egallaganidan so'ng qayta gapirishda davom etdi.

Vazir: bugun muhtaram yurtboshimiz sizning xolingizdan xabar olish uchun meni jo'natdilar. Yaponiya shunchalar mehribonki u o'z qo'l ostidagi nochorlarni yolg'iz ilojsiz qoldirmaydi. Jonajon Yaponiya sizning xaloskoringiz. U sizga hayot berdi. Korea xalqiga hayot berdi.
- biz bundan juda ham shodmiz janob vazir. Yaponiya uchun jonim fido.

Bu gaplarni eshitish qanchalar og'ir. Bu manqurtlar qanday ayta olyapti bu so'zlarni. Koreys bo'la turib-a? Agar hoziroq buyursa oyog'ini yalashga tayyor chiyabo'rilar. Jirkanch... barchasi jirkanch... shu ifloslar uchun Tangun Koreani yaratgandimi? Shu yaramaslar uchun Tonmyon Koguryo davlatini tuzib asraganmidi?

[Ma'lumot uchun :
"Tangun" - quyosh farzadi. Qadimgi Choson asoschisi.
"Tonmyon" - Koguryo davlatining asoschisi ya'ni "Jumong" ]

Ziyofat boshlandi. Barcha amaldorlar vazirga yaltoqlanib uni maqtab ko'pirtirib gapirishar, Yaponiya hukumati osmonga ko'tarishar edi. Bularning havoyi gaplaridan tobora bo'g'zimga havo yetishmay tiqilib borar qadahimni tindirmgancha suv ichar edim. Yuzimda biror marta ham tabassum uyoqda tursin samimiy xursandchilik ko'rmagan Jungkook menga yaqinroq kelib qulog'imga gapirdi.

- vazirimiz kelganidan xursnad emasmisan. Axir otang u sababli hozirgi mansabida.
- men... shunchaki zerikdim. Zerikkanim uchun boshim og'riyapti. Shovqin-suron yoqmayapti
- biroz chida oz qoldi. Hozir tomosha boshlanadi.
- qanday tomosha
- hozir ko'rasan

Jungkookning yuzidan ko'rinib turibdiki buni u uyushtirgan. Undan hech qachon yaxshilik chiqmaydi. Oradan bir necha daqiqalar o'tganidan so'ng, zal markaziga katta to'rtburchak shakldagi davra qurildi. Kurash davrasi. Hozir biror oilalardan vakil chiqib bir biri bilan olishadimi? Ammo bu nima uchun kerak? Tushunmagancha davraga qarab turar ekanman Jungkook tizzalarim ustida turgan qo'llarimni bir kaftida tutib jilmaydi. So'ng qandaydir qichqiriq eshitildi. Eshik katta lang ochilib ichkariga kambag'al oilalar kiritildi. E hudoyim ular nima qilishmoqchi. Ularni olib kelgan qo'riqchilar orasidan davra boshi chiqib keldi.

- janob vazir. Bu insonlar Yaponiya ravnaqi uchun soliq to'lamay qochib yurgan nonko'rlar. Ular soliq to'lamagan bo'lsalarda siz ularga hayot imkonini berdingiz. Ammo ular baribir hech nima bo'lmagandek yashashda davom etishdi. Ularning aybi kechirimga loyiq emas. Biz shuning uchun janob Jeon boshchiligida bir jazoni o'yladik. Keling ularni bir biri bilan olishtiramiz. Doimgidek kuchlilar omon qoladi. Hammani yenga olgan g'olibni oilasi bilan birga qo'yib yuborib ulardan soliq olmaymiz. Yutqazganlar esa.. mayli ularni nima qilishni siz hal qiling. Hamda bu yerda 100ga yaqin oila bor.
- menga yoqdi. Ma'qul... boshlashingiz mumkin.

Yashash uchun kurash. Insonlar bir birini o'ldiradi. Ko'zlarimni qanchalar kattalashganini o'zim ham juda yaxshi bilaman. Tezlikda Jungkook tomon o'girilib unga qaradim. U esa hech qanday reaksiyasiz davraga qarab turibdi. Hamon qo'llarimni qo'yib yubormay. Undan qo'llarimni tortib olib yuziga yaqin keldim.

- bu nima Jungkook?
- tomosha
- bu tomosha emas. Bular odam hayvon emas
- endi yo'q... jim kuzat... zavqlan
- Jungk...
- jim dedim

Ko'zlaridagi vaxshiylik, xirs menga quturgan itni eslatmoqda. Men bu Jungkookni taniy olmay qoldim. Aslida u shunday edi. U o'zgarmaydi. Hayvon hech qachon odam bo'lmaydi...

Kurash maydoni hozir ko'zyoshga to'la. Ayollar, bolalar chinqirgancha jangga chiqadigan erkaklarning etagiga osilgancha yig'lab vidolashishmoqda. Qayta ko'rishish foizi 0 ga teng...

Ko'z oldimdagi manzaradan men qanchalar achchiqlanib xavotir olayotgan bo'lsam qolgan tomoshabinlar ko'zlarida olov charaqlab jang boshlanishini kutishar edi. Ayollar va bolalar chinqirig'i ko'tarila boshladi. Ularni majburlagancha ajratib maydon arqonidan nariga o'tkazishdi. Ikki erkakni qo'lida hech qanday qurol yo'q. Hattoki jang sanatidan ham xabari bo'lmasa kerak. Ikkisi bir biriga dushmandek qarashmas edi. Bir biriga azob berishni istashmas edi. Ammo na o'lishni na o'ldirishni istashadi. To'pponcha ovozi yangraganidan so'ng ishtirokchilarga olishish uchun ishora berildi. Lekin ular jim. Joylaridan bir qadam bo'lsada tashlashmadi. Atrofda esa pichir-pichirlar osha boshladi. Ularni olishmayotganlaridan hamma hayratda. Tomoshasi o'xshamayotganidan jahli chiqqan Jungkook shart o'rnidan turib vazir qarshisiga chiqdi.

- janob vazir sizdan ularga yaxshilab qoidani tushuntirish uchun ruxsat olsam.
- o'zing boshlading o'zing davom et Jeon.
- tashakkur janob vazir.

Jungkook tazim qilib ortiga o'girildi. Katta-katta qadamlar bilan maydonga yetib kelib belidagi to'pponchani chiqarib ikki erkakni ham kiprik qoqmay otib tashladi. To'sattan yig'i ovozlari baralla tarqala boshladi. Jungkook yana bir o'qni osmonga uzib yig'i ovozlarini pasaytirishga erishdi. So'ng ovozi boricha ularga qarata.

- yo yashashni tanlang yo o'lishni. Qoida bir jang qilgan tirik qoladi. Qilmagan esa ittek otib tashlanadi. Tanlov qilishga shoshiling. Vaqt sizning foydangizga qarshi ishlamoqda.

Jungkookni to'xtatishdan ham qaytarishdan ham foyda yo'q. Otam o'tirgan stolga ko'z tashlasam ularning ham avzoyi ancha buzuq edi. Qo'llaridan hech narsa kelmayotganidan achchiqlanib yuzlarini boshqa tomonga burdilar. Jungkookning tushuntirish ishlaridan so'ng u kelib joyiga o'rnashdi. Uni oldida o'tirishni istamay turib stolimni nari surib qayta joyimga o'tirdim. Bu ishim unga yoqmagani olayib turgan ko'zlaridan ma'lum. Lekin endi menga ham baribir.

Jang qayta boshlandi. Yangi ishtirolchilar maydonni egallashdi. Musht tugilgan baquvvat qo'llar qaltirar, oyoqlari esa o'z o'zidan bo'shashib huddiki toladek dor ustiida turgandek titrar edi. Boshlandi. Ikki erkak bir biriga tashlanishdi. Gohida birini gohida ikkinchisining qo'li baland kelar. Atrofda esa oilalar lablari titragancha xudoga iltijo qilishar edi. Jang qizigandan qizg'in tarzda borarn atrofda o'tirgan boyvachcha mansabdor chiyabo'rilar handon otib kulgancha olishayotgan ikki erkak ustidan garovlar bog'lashar edi.

Qarshimizda o'tirgan Wang oilasidan yoshroq yigit o'rnidan turib biz tomonga kela boshladi. Qo'lida qadahini o'ynatgancha kelib bizning stolga joylashdi. Qaynotam va qaynonamga nomiga bosh egib salomlashgancha Jungkookka qaradi. Uni oldida turgan qadahiga o'zini bilan olishtirib uni ko'tardi. Tomog'idan o'tayotgan ichimlikni o'tkazish barobarida ko'z qirini menga tashladi. Men esa unga e'tibor qaratmay bu yerdan yo'qolib qolishni istagancha boshimni yerga egdim. U esa sekin asta gapira boshladi.

- Jungkook sen qaynisiniga tikasan? Qaysi biri yutar ekan-a?
- bular juda jo'n olishishmoqda. Ularga nimadir tikishimga arzishmaydi.
- xohlasang yana birga bir chiqamiz. O'tgan galgi uchrashuvimizda yer tishlab qolganding.

Ko'z qirimni Jungkookka tashlaganimda yuzi jahldan qizarmoqda edi. Gavdasini sekin ko'tarib u qarshisidagi yigitga yaqin keldi.

- Hajoon, asabimga o'ynashni bas qil. Men bilan gaplashmoqchi bo'lsang holi joyda gaplashamiz.
- o'sha kuni yugurgan xotining shumi? O'ta go'zal. Jeon xonim bu maxluqni qanday tanladingiz?
- ketadigan vaqting bo'ldi. Yo'qol. Aks holda peshonangdan darcha ochaman.
- rashkim kuchli degin. Hali ko'p gaplashamiz. Sen men va ... kichik jeon xonim ham biz bilan birga bo'ladi.

Bu qo'rqinchli odamdan ko'zlarimni olib Jungkookka qaradim. Uning jag'i g'azabdan raqs tushgandek qimirlamoqda. O'rnidan endi turgandi hamki, maydondan chinqiriq eshitildi. Olishuvda bir kishi yutqazdi. Ko'zim maydonda ko'zlari ochiq qolgan erkakka tushdi. U yutqazdi. Hajoon ham o'rnidan turib Jungkookning qulog'iga yaqinlashib

- sen ham yaqinda huddi shunday ko'zing ochiq holda oyoqlarim ostida jon berasan. Keyin esa xotiningni o'zimga cho'ri qilib olaman.
- iflos. Shu gaplarni sayragan tilingni sug'irib o'zingga yediraman.

Jungkookni asablarini yetarlicha buzgan Hajoon kulimsiragancha menga ko'z qisib bizni tark etdi. Bas yetar. Odam qatorida ko'rilmay halok bo'layotganlarni ko'rib tura olmayman. Jim qo'l qovushtirib o'tirmayman. O'rnimda tezlikda turib vazirning qarshisiga chiqdim. Jungkook meni ushlab ham qola olmadi.

- janob vazir, tarbiyasizlik qilib qarshingizga chiqqanim uchun kechiring. Sizdan 1 iltimosim borligi sababli chiqdim.
- shu tobda esingizga keldimi iltimosingiz. O'zingizni tanishtiring.
- men Jeon xonadonining kelini bo'laman. Ismim Jeon Shiya.
- ho'sh? Davom eting.
- mening iltimosim shundaki, bu nochor aholiga yana bir bor imkon bering. Ular ahir Yaponiya qo'l ostidalar. Ular uchun yana bir bor imkon bering. Yaponiyaning himmatini cheki yo'q. So'nggi imkonni berishingizni so'rayman janob vazir.
- ular soliq to'lamay bizni ortga tortyapti. Bunga nima deya olasiz.
- to'g'ri janob vazir. Lekin ularning o'limi bilan qarzlari yopilib qolmaydi. Ular qarzlarini to'lashlari uchun imkon bering.
- ular to'lashlari mumkin faqatgina jon evaziga. Yutgan oilasi bilan ketadi. Yutqazganni esa oilasi Yaponiyaga jo'natiladi. Shunda muammo hal. Ular ham qarzlaridan qutilishadi.
- ammo bu yerdan faqat 1 oila omon chiqishi mumkin.
- ularni oilasiga siznikini ham qo'shishimni istaysizmi Jeon xonim.

Vazir qarshisidagi qizga o'tkir nigoh bilan qaradi. U ham bir razl iflos. Unda mehr shavqat nima qilsin. Hech bir so'zsiz qolgan Shiyani Jungkook o'rtaga chiqib ortiga oldi.

- janob vazir, rafiqamni kechiring. U hali bunday ishlarni ko'rmagan. Shunchaki insonlarga rahmi kelgani sababli shunday demoqda.
- rafiqangga tushuntirib qo'yishingga umid qilaman.
- rahmat janob vazir.

Jungkook bilagimdan changallagan on ikkinchi qavatdan qattiq ovoz, portlash ovozi yangradi. Shiftda osilib turgan qandil maydonni egallagancha yer bilan bitta bo'ldi. Jungkook meni panasiga olib yashirdi. Atrofda g'alayon ko'tarildi. Hamma talvasaga tushib har tomonga yugurishdi. Oradan 2 necha daqiqa o'tib yana bir portlash yuz berdi. Vazirni tezlikda ko'chirish harakatiga tushishdi. So'ng esa ikkinchi qavatdan qora kiyimli odamlar tushib kelishdi. Hukumat jangchilariga tashlanmay to'g'ri majburan olib kelingan fuqarolarni bo'shatib ularni olib ketishga shaylanishdi. Jungkook meni yaxshiligimga ishonch xosil qilganidan so'ng o'sha odamlar tomon yugurdi. O'rtada jang boshlandi. Men tanidim. O'z belgimizni 100 chaqirimdan bo'lsada taniyman. Bu Taehyung edi. Odamlarni qutqargani kelgan qahramon. Jungkook va qolganlar qanchalar chiranishmasin ularga qarshi chiqa olishmadi. Akam o'z maqsadiga yetdi. Nochor qamal qilingan aholini bir amallagancha ko'chirib olib ketdi.

Yarim tun

Jungkook bilan xonada birga o'tiribmiz. Uni jarohatini xizmatkor bog'lab malham surib qo'ydi. Uyga kelganimizdan beri unga hattoki 1 marta bo'lsa ham qaramadim. Hech bo'lmasa ko'z qirimni ham tushurgim kelmay nam sochlarimni quritib o'tirdim. Xizmatkor ishini yakunlab xonadan chiqib ketdi. Endi yolg'iz faqat ikkimiz qoldik. Jimlikni saqlagancha to'g'ri yotoqqa borib o'tirdim. Ko'rpamni ustimga tortganimda Jungkook menga qarab o'tirganini payqadim. Shunda ham indamay yostig'imni to'g'irlab yotaman deganimda u tilga kirdi.

- sen qanday uxlay olasan?
- nima qilishimni kutyapsiz?
- bugun o'lgan bo'lishing mumkin edi.
- sizni bu turqingizni ko'rgandan ko'ra o'lganim ming marta afzal edi.
- xotirjamliging meni shubhaga solmoqda.
- nima demoqchisiz?

Jungkook to'satdan o'rnidan ko'tarilib men tomon bostirib keldi. Bo'ynimdan changallagancha o'ziga yaqinlashtirdi. Qo'lida huddiki qo'g'irchoq kabi edi. Baquvvat bilagidan ikki qo'lim bilan ushkab og'riqdan ingrab yubordim. U esa go'yoki o'ljasiga tashlanolmay turgan sherdek pishqingancha nafas olar edi. U chiqarayotgan issiq havodan talvasaga battar tushdim. U tishlari orasidan vishillab gapira boshladi.

- sen bilgansan. Seni ular bilan tiling bir. Shundaymi?... gapir shundaymi?🗣
- n.nimalar d.deyapsiz?
- hech qanday belgi bermading. Hajoon senga gapirganida ham atrofni qora kiyimli kimsalar bosganida ham hattoki kipriq qoqmading. Nega? Gapir nega🗣
- m.men hech narsa qilmadim🗣

Qanchalar baland gapirishga, baqirishga harakat qilsamda uni qisqichdek qisib turgan qo'llari orasidan ovozim chiqmas edi. Yuzim qizarib havo yetishmay qolayotganida u birdan meni yotoqqa otib yubordi. Zarb bilan yotoqqa tushib bo'ynimni qo'lim bilan uqalab o'zimga kelishga harakat qila boshladim. Tanamni ko'tarishga ham xolim yo'q. Uning bo'lmag'ur ayblovlariga ham javob qaytara olmayman.

- SEN UY GAPINI OLIB CHIQYAPSANMI? SEN O'Z ERINGNI SOTYAPSANMI? QANDAY QO'LING BORDI BUNGA?🗣
- MEN HECH NARSA QILMADIM DEYAPMAN🗣

Uning o'kirayotgan ovozidan quloqlarim tom bitdi. Asossiz ayblovlariga chiday olmay bir qo'limga suyangancha turib unga qaradim. Haligacha nafas olishim meyorlashgani yo'q.

- sizni sotishim uchun sabab qani? Dalil qayerda? Menga ishingiz haqida nimadir aytganingizni eslay olasizmi? Ohirgi talofatdan beri meni uyingizga qamadingiz. Qayerga chiqdim? Kim bilan ko'rishdim? Yoki sizning ortingizdan ergashdim? Asossiz ayblovlaringiz jonimga tegdi. Nega mendan shubha qilyapsiz? Sizga nima qildim o'zi?

Undan sas-sado chiqmagach qizargan ko'zlarimdan oralagan yoshni sidirib o'rnimdan turdim. Zo'rg'a oyoqlarimni polga qo'yib kichik stolcha oldiga borib suv ichdim. Qizib turgan tomoq yo'limdan oqayotgan suv battar uni achishtirdi. Qayta ortimga o'girilganimda naq yonimda Jungkook turar edi. Ko'zlari esa bo'ynimda. Bo'ynimga qo'l cho'zganida o'zimni ortga oldim. Menga tegishiga yo'l qo'ymay uni aylanib o'tdim. 2chi qadam ni tashlab ulgurmasimdan Jungkook meni qo'lida ko'tarib oldida yotoqqa sekinlik bilan yotqizdi. O'zi ham sekin ustimdan oshib o'tib orqamni o'z gavdasiga birlashtirib yotdi. Belimdan qo'lini o'rab mahkam meni o'ziga tortdi. Ikkinchi qo'lida yonboshlab menga qarab bir necha daqiqa yotdi.

- tuzukmisan?
-...
- senga savol berdim
- ko'rinib turgandekman.
- zaharsan
- huddi siz kabi

O'rtada yana sukunat tushdi. Jungkookning belimdagi qo'li yuqorilab sochlarimga oraladi. Sochlarimni mayin tarab qulog'im ortiga o'tkazdi.

- sizni o'zgargan deb o'ylagan edim qattiq adashibman
- kimdir senga yaxshi muomalada bo'lsa u o'zgardi degani emas...

6 - qism tugadi.

#Jeon_Shiya
@Glamour_fanfic

Ep 5

Jungkook ichkaridan javob ola olmagach eshikni tepib sinfirishga harakat qila boshladi va uni uddaladi. Jungkook eshikni buzib ichkariga kirdi. Qarshisida xotinini ko‘rib biroz bo‘lsada tinchlandi ammo uni ortida o‘rindiqda o‘tirgan eski sevgilisini ko'rib yuzida jahl endilikda anglab bo'lmas tuyg'uga aylandi. Shia eridagi o'zgarishni sezib unga shubha va hayajon aralash qarab turar edi. Kirganidan beri miq etmagan Jungkook ahiyri tilga kirdi.

- eringiz safardaligidan foydalandingizmi Jeon xonim
- bu siz o'ylagan narsa emas Jungkook
- tushuntirishga hojat yo'q hammanisi aniq va ravshan
- Jeon xonim eringizga tushuntira qoling. Bizni yomon ma'noda tushunmasinlar
- kettik Shia

Jungkook Shianing qo'lidan ushlab kirish darvozasi tomon sudragandek qilib olib chiqib keta boshladi. Ammo lekin degan joyi bor. Jungkook yana bir kishini unutgan holda qizga qo'pollik qildi. Bu inson esa xotining akasi. Taehyung bularni kuzatib turib sudrab ketilayotgan singlisining bo'sh bilagidan ushlab ikkisini ham to'xtatdi va singlisini tezlikda bo'shatib ortiga oldi. Taehyung ko'zida jahl olovi alangalatgancha Jungkook bilan yuzma yuz turdi. Jungkook ham bu harakatdan g'azablangancha o'ljasidan ayrilgan sherdek Taehyungga qaradi.

- kuyovimiz hadlaridan oshmadilarmi?
- menimcha xotinimning akasi notog'ri harakatga qo'l urdilar.
- siz xotinim deb atagan qiz mening singlim bo'ladi Janob Jeon
- kim bo'lsangiz ham kim bo'lsa ham foydasiz men uni olib ketaman va bu tabiyasizligingizni shunchaki unutaman

Jungkook Taehyungni aylanib o'tmoqchi bo'lganida Taehyung uning yo'lini to'sdi. Uning ko'zlariga qayta tik qarab

- bu yerdan yoki o'zing ketasan yoki o'liging ketadi
- aka
- sen xonaga kir. Sen bilan keyin gaplashaman
- u men bilan ketadi
- bir gapni ikkinchi marta takrorlamayman
- bu yerda nimalar bo'lyapti?

Tashkilotga to'satdan tashrif buyurgan janob Kim hammani sergak tortishga keltirdi. O'g'li va kuyovining bir biriga qilayotgan yov qarashidan ikkisining oldiga tezlikda yetib keldi. Ikki yigit xurmat yuzasidan Janob Kimga ta'zim qilishdi. Janob Kim orqada yuzi oqarib qotib qolgan qiziga bir ko'z tashlab qayta ikki sher misol turgan yigitlarga qarab

- bu nima qarash bo'ldi yigitlar
- Janob Kim men qonuniy va nikohli rafiqamni olib ketmoqchi edim lekin bunga o'g'lingiz qarshi
- shu gap rostmi Taehyung
- eri sifatida to'g'ri olib ketayotgan bo'lganida unga to'sqinlik qilmas edim. Shiani sudragandan batar qilgani uchun singlimni bermayman
- u xotinim xohlasam sudrayman xohlamasam yo'q
- sal o'zingizni bosing kuyov. Bundan muomala qilish hali sizga emas. Qizimga keladigan bo'lsak u shu yerda qoladi.
- nima? Uni olib ketishimga kim to'sqinlik qila oladi?
- hech kim. U sizning xotiningiz lekin men ham otasi sifatida qizim bilan birga qolishim mumkin. Qolaversa kechki ovqatda bizni kuting. Mehmon bo'lamiz
- albatta Janob Kim. Sizlarni kutamiz ammo Shia hozir men bilan ketadi.
- uni ham kechlikda birga etamiz havotir olmang. Xotiningiz xavfsizligi mening bo'ynimda
- ... mayli... ko'rishguncha

Junkook o'ylanib hozir baxslashish foydasizli ekanligini sezib avval Shiaga so'ng Taehyungga ola qarash qilib tashkilotni tark etdi.

Ep 5

Jungkook ichkaridan javob ola olmagach eshikni tepib sinfirishga harakat qila boshladi va uni uddaladi. Jungkook eshikni buzib ichkariga kirdi. Qarshisida xotinini ko‘rib biroz bo‘lsada tinchlandi ammo uni ortida o‘rindiqda o‘tirgan eski sevgilisini ko'rib yuzida jahl endilikda anglab bo'lmas tuyg'uga aylandi. Shia eridagi o'zgarishni sezib unga shubha va hayajon aralash qarab turar edi. Kirganidan beri miq etmagan Jungkook ahiyri tilga kirdi.

- eringiz safardaligidan foydalandingizmi Jeon xonim
- bu siz o'ylagan narsa emas Jungkook
- tushuntirishga hojat yo'q hammanisi aniq va ravshan
- Jeon xonim eringizga tushuntira qoling. Bizni yomon ma'noda tushunmasinlar
- kettik Shia

Jungkook Shianing qo'lidan ushlab kirish darvozasi tomon sudragandek qilib olib chiqib keta boshladi. Ammo lekin degan joyi bor. Jungkook yana bir kishini unutgan holda qizga qo'pollik qildi. Bu inson esa xotining akasi. Taehyung bularni kuzatib turib sudrab ketilayotgan singlisining bo'sh bilagidan ushlab ikkisini ham to'xtatdi va singlisini tezlikda bo'shatib ortiga oldi. Taehyung ko'zida jahl olovi alangalatgancha Jungkook bilan yuzma yuz turdi. Jungkook ham bu harakatdan g'azablangancha o'ljasidan ayrilgan sherdek Taehyungga qaradi.

- kuyovimiz hadlaridan oshmadilarmi?
- menimcha xotinimning akasi notog'ri harakatga qo'l urdilar.
- siz xotinim deb atagan qiz mening singlim bo'ladi Janob Jeon
- kim bo'lsangiz ham kim bo'lsa ham foydasiz men uni olib ketaman va bu tabiyasizligingizni shunchaki unutaman

Jungkook Taehyungni aylanib o'tmoqchi bo'lganida Taehyung uning yo'lini to'sdi. Uning ko'zlariga qayta tik qarab

- bu yerdan yoki o'zing ketasan yoki o'liging ketadi
- aka
- sen xonaga kir. Sen bilan keyin gaplashaman
- u men bilan ketadi
- bir gapni ikkinchi marta takrorlamayman
- bu yerda nimalar bo'lyapti?

Tashkilotga to'satdan tashrif buyurgan janob Kim hammani sergak tortishga keltirdi. O'g'li va kuyovining bir biriga qilayotgan yov qarashidan ikkisining oldiga tezlikda yetib keldi. Ikki yigit xurmat yuzasidan Janob Kimga ta'zim qilishdi. Janob Kim orqada yuzi oqarib qotib qolgan qiziga bir ko'z tashlab qayta ikki sher misol turgan yigitlarga qarab

- bu nima qarash bo'ldi yigitlar
- Janob Kim men qonuniy va nikohli rafiqamni olib ketmoqchi edim lekin bunga o'g'lingiz qarshi
- shu gap rostmi Taehyung
- eri sifatida to'g'ri olib ketayotgan bo'lganida unga to'sqinlik qilmas edim. Shiani sudragandan batar qilgani uchun singlimni bermayman
- u xotinim xohlasam sudrayman xohlamasam yo'q
- sal o'zingizni bosing kuyov. Bundan muomala qilish hali sizga emas. Qizimga keladigan bo'lsak u shu yerda qoladi.
- nima? Uni olib ketishimga kim to'sqinlik qila oladi?
- hech kim. U sizning xotiningiz lekin men ham otasi sifatida qizim bilan birga qolishim mumkin. Qolaversa kechki ovqatda bizni kuting. Mehmon bo'lamiz
- albatta Janob Kim. Sizlarni kutamiz ammo Shia hozir men bilan ketadi.
- uni ham kechlikda birga etamiz havotir olmang. Xotiningiz xavfsizligi mening bo'ynimda
- ... mayli... ko'rishguncha

Junkook o'ylanib hozir baxslashish foydasizli ekanligini sezib avval Shiaga so'ng Taehyungga ola qarash qilib tashkilotni tark etdi.

- surbet
- Taehyung o'zingni bos. Qayta u bilan bunday muomalada bo'lma bu singling uchun xavfli
- ota lekin
-... nima bo'lganda ham singling uchun tiyilasan. Mening mitti malikam nega otasining oldiga bormay bu yerga keldi.
- Salom ota

Janob Kim o'g'li bilan suxbatni yakunlab qizini mehrli quchog'i bilan siylab ko'rishdi. Shia biroz bo'lsada qo'rquvi bosilib o'zini hotirjam his qildi. So'ng ota-bolalar birgalikda yuqoridagi xonakardan biriga joylashishdi. Bu tomoshani esa xufyona Jihoon kuzatib turar edi.

- sog'lig'ingiz joyidami ota
- menku yaxshi o'zingchi qizim
- men ham ota
- qiynalmayapsanmi
- yo'q menda hammasi joyida
- yaxshi...
- ota... sizda gapimiz bor
- eshitaman
- Jungkook va uning otasining maqsadi ayon bo'ldi. Ular bizning ishlarimizdan qisman xabardor. Bizni yo'q qilish uchun men orqali tashkilotgacha kirmoqchi. Ammo ularning tashkilot haqida hech qanday ma'lumoti yo'q.
- xo'sh nimani maslahat berasiz
- tashkilotni ko'chirish kerak. Ammo e'tibor tortmasdan tezlikda chekkaroqda.
- ko'chirish uchun biror taklifing bormi Taehyung?
- menimcha Namsan tog'ining orqasidagi qarorgohimiz yaxshi joy. U yer bizniki ekanligini deyarli hech kim bilmaydi.
- u yer yig'ayotgan jangchilarimizning qarorgohi bo'lishi kerak edi.
- yo'q ota. Ularni u yerda qoldirish xavfli. Men jangchilar uchun alohida joy izlab topaman
- unda tezlikda ishlarni bajarishimiz kerak
- ota to'ntarishni qachonga qilmoqchimiz
- men 17- yilni rejalashtirdim. Bu paytgacha men vazirlik lavozimini egallayman va bu biz uchun anchagina qo'l keladi. Ishlarimizni tezlashtirib tezlikda to'ntarishni amalga oshiramiz.
- tushunarli...
- sen ham xushyor bo'l qizim. Ular anchagina aqlli.
- ha ota Jungkook anchagina e'tiborli
- yaxshi endi boshqa masalalarga o'tamiz

Janob Kim farzandlari bilan birga anchagina rejalar tuzib yillik qilinadigan ishlar ro'yhatini ham tuzib kech bo'lganini ham bilmay qolishdi. Taehyung onasini olib kelganidan so'ng birga Jeonlar xonadoniga borishdi. Janob Jeon va Jeon xonim o'g'illari bilan birgalikda dasturxon oldida mehmonlarni kutishar edi. Ikki tomon qudalar ham bir birlari bilan iliq salomlashishdi.

- men kiyimlarimni alishtirib tushaman
- boqa qol qizim

Shia yuzida tabassum yugurtirib oila a'zolarini qoldirib xonasiga chiqib ketdi. U ketishi bilan orqasidan Jungkook ham turdi va ketayotganida Taehyungning xitobi uni to'xtatdi.

- rafiqangiz hozir kelishini aytdi uni kuzatib yurishingiz shart emas kuyov
- uni sog'inib qoldim qaynakaginam.

Jungkook ham hech o'ylanish va ikkilanishsiz javob berib yuqoriga ko'tarilib ketdi. Bu vaziyatdan Taehyung ensa qotirib o'rindig'iga suyandi. Bu vaziyat kuyov tomonni ancha hijolat qilib qo'ydi. Janob Jeon gapni burishga harakat qilib

- baribir ular yosh oilada
- to'g'ri hozirda ularning qoni qaynoq
- o'zimiz ham yangi kelin-kuyovligimizda rafiqamizdan ajralgimiz kelmas edi.
- to'g'ri men hattoki rafiqamni qo'lidan kun bo'yi ushlab yurar edim

Janob Kimning gapi hammaning yuzida kulguni yugurtirdi. Kim xonim qizarib kulgancha erini durtib qo'ydi. Taehyung ham ota-onasining shirin sevgisidan jilmayib yerga qaradi. Janob jeon kulgu tugaganidan so'ng

- Taehyung bu tuyg'uni boshini ikkita qilganingizda tushunadi.
- ha uni ham oilali qilishimiz kerak
- agar xohlasang mening yana bir yaqin o'rtog'imning yaxshi bir qizi bor. Qiz odobli chiroyli o'qigan oqila qiz
- biz nimadur deya olmaymiz Taehyungning o'zi hayotini hal qiladi
- taklifingiz va meni o'ylganingiz uchun rahmat Janob Jeon. Ammo menda allaqachon sevganim bor.
- ana haqiqiy yigit.

Janob Kim o'g'liga hayronkigicha rostmi degandek qaradi. Taehyung ham yelka qisgancha boshqa tomonga qaradi. Lablarini tishlab endi qizni ko'rsatishni so'rashsa qizni qayerdan topish haqida o'ylay boshladi...

*

Shia xonasiga kirib kiyim javonini eshigini ochishi bilan bir barakayiida xonasining eshigi ham g'azab bilan ochildi. Qiz bir uchib tushib eshik tomonga qarab kipriq qoqquncha eri kelib uning bo'g'zidan oldi va javon eshigiga tiradi. Shia nima bo'lganini anglamay ham qoldi.

- eski yigitingni xonangga olib kirib nimalar qilding? U ham sog'inibdimi? Sen istagan narsani bera oldimi? A?
- siz o'zingizcha nimalar deyapsiz? Meni qo'yib yuboring
- o'zimcha gapiryapman? Xonaning eshigini qulflab olib uni yumshoq o'rindiqda qondirayotganmiding?
- unday emas

Shia baqirgandan sal nari bo'lib Jungkookni itarib yubordi. Jungkook lab chetida kulib bo'ynini biroz silab uni qisib turgan yoqasini biroz ochdi. Shia ham bo'ynini silab o'ziga keldi va Jungkookka yaqin kelib

- siz o'zingizcha qaror chiqarishni bas qiling. Hamma narsa ham siz istagandek yoki o'ylagandek bo'lavermaydi.
- ...bo'yning... bu qanday dog'

Jungkook birdan Shianing bo'ynidagi dog'ni payqab uni iyagidan siqib yuzini yuqoriga ko'tardi. Shia og'ir yutunib bu iz haqida unutib ham qo'ygan edi. Jungkook qayta uni bo'ynidan siqib o'zi tomon tortdi.

- bu gaplaringga qarshi ishlayapti. Nima qildingiz? Nima shunchalar yengiltakmisan? Bir og'iz shirin so'zi uchun unga o'zingni topshirdingmi? Gapir🗣
- ... men... men unday emasman
- yoki o'zing nima qilganingizni aytasan yoki hoziroq men bilan pastga tushib mana shu izni otangga va akangga ko'rsatasan. Tanla
- ...

Jungkook g'azablanganidan tez tez nafas olar bo'ynidan siqib turgan qizining ko'zlariga tik va g'azab bilan qarab turar edi. Qiz bo'ynidagi qo'ldan mahkam ushlab olgancha unga qarab turgan bir juft qora ko'zlardan hayiqish sezib tilga kirdi.

- m.men istamadim... u.u u.uni o'zi m.menga tegdi.

Jungkook qizning ko'zlarida qalqib turgan yoshdan sal erigan holda uni qo'yib yubordi. Shia javon eshigiga suyangancha tez tez va chuqur nafas olishga harakat qilar edi. Jungkook hali ham g'azabi bosilmagan holda

- o'zingni tartiblab pastga tush. Qolganini keyin davom ettiramiz

Jungkook gapini tugatib xonani tark etdi. Shia esa xonada eshikka qaragancha qoldi...

Jungkook dasturxon oldiga kelib hammani e'tiborini o'ziga qaratib

- sizlarni yolg'iz qoldirishga majburman. Muhim ishim bor edi. Uni hal qilish yodimdan ko'tarilibdi. Janob Kimlar va Kim xonim hayrli kech sizlarni yana kutamiz.
- nega va qayerga buncha shoshyapsan?
-muhim ishim bor ota
- yaxshi unda ehtiyot bo'l kech qolma
- ho'p hayrli kech hammaga

Jungkook tazim qilib qo'rg'onni tark etdi. U ketganidan ko'p o'tmay Shia ham dasturon atrofida erini ko'rmay hayron har tominga qaradi. So'ng qaynonasi unga ketganini aytganidan so'ng tinchib dasturxondan joy egalladi.

Jungkook mashinasiga joylashib bir nechta odamlariga Jihoonni ushlashni buyurib mashinasini o't oldirdi. Odamlari bilan birgalikda Jihoon bo'lishi mumkin bo'lgan hamma joylarni kezib chiqdi va ahiyri shahardan sal uzoqroqda bo'lgan kulbadan uni topdi. Jihoon kulba ichida huddiki Jungkookni kutgandek o'tirar edi.

- keling kuyov
- sen iflos shuncha kaltak yesangda aqling kirmadi. Itni ham kaltaklasa o'zi ketishiga aqli yetar edi. Itdanda batarmisan
- bu yerda hozir men emas sen itsan. O'zingdagilarni himoya qila olmay keyin itdek irrillab yopishib kelaverasan
-...
- xotining u hali ham avvalgidek jozibali... uni lablaridan o'pganimda u qanchalsr extirosga berilganini his qilganimda... men buni so'zlar bilan tasvirlab bera olmayman

Jungkook yuzi qizargancha asabiy titrab mushtini tugdi. Jihoon buni ko'rib kengroq jilmaygancha

- u sen o'pganingda ham shunday extirosga berildimi? Meni bo'ynimdan qo'llarini o'rkazib o'ziga tortganida sen unga istagan narsasini bera olmagan ko'rinasan
-... seni burdalab tashlayman iflos
- demak bera olmagansan... biroz kechroq kelganingda edi u istagan narsani berar edim. Ehh

Jungkook ortiq Jihooning kurakda turmas va erkak kishi uchun og'ir so'zlari uni tamom qildi. G'azabini bir mushtida to'plab Jihoonga tashlanganida qayerdandur o'q ovozi yangradi.

*

Jungkook ortiq Jihooning kurakda turmas va erkak kishi uchun og'ir so'zlari uni tamom qildi. G'azabini bir mushtida to'plab Jihoonga tashlanganida qayerdandur o'q ovozi yangradi. Qhrol egasi Jihoon va qurol nishoni osmonga qaratilgan edi. Jungkook ortiga biroz tisarilganida Jihoon sekin astalik bilan qurolni Jungkookka qaratdi. Yuzida telbanamo kukgu yoyildi va Jungkookka qarata ushbu so'zlarni aytdi.

- bu o'yinda 3 kishimiz. Sen men va xotining. Uch sulola va bir kishi g'olib. G'olib 2 kishi bo'ladi. Ammo bu g'oliblar orasida sen yo'q.

Jihoon qurol nishonini o'ziga qaratdi va chap yelkasiga bosib tepkini bosdi. O'q Jihoonning yelkasini teshib o'tdi va u qurolni Jungkook tomon otib yubordi. Bu voqeadan ko'p o'tmay voqea joyiga mirshablar yetib kelib Jungkookni hibsga olishdi. Buni uyushtirilganini sezgan Jungkook hech bir so'zsiz indamay ular bilan birga mahkamaga yo'l oldi. Uni qo'lini ortga bog'lab olib ketishar ekan voqea joyiga yetib kelgan Taehyung kuyovini bu ahvolda ko'rib mirshab oldiga kelib uni to'xtatdi.

- tinchlikmi janoblar.
- yo'q janob Kim
- kuyovimiz nima jinoyat qildiki uni olib ketyapsizlar?
- Jeon Jungkook Park oilasining kenja farzandining joniga qasd qilishda ayblanadi.
- Parklar oilasi? Aynan kim
- Park Jihoon janob
- Otamni ortindan jo'natsangiz xursand bo'lardim janob Kim
- albatta havotir olmang

Shu bilan suxbat tugadi. Jungkookni shahar mahkamasiga olib ketishdi. Taehyung esa uydan suyab chiqishayotgan ta'riflangan Parklar vorisini ko'rib unga yaqinroq qarab o'z ishchisi ekanligidan hayratda qoldi. Jihoon Taehyungning qarashlaridan uni eslaganini sezib holsiz bo'lsada u tomon yurishni aytib uni oldiga keldi.

- hayrli kech boshliq
- sen kimsan?
- Park oilasining kenja a'zosi Park Jihoon
- senga bundan nima naf
- g'olib bo'lish.. ahh

Jihoon og'riqdan tirishib ingrab yubordi. Uni suyab turganlar esa darrov uni tabib oldiga olib ketishdi. Taehyung haligacha hech nimani tushunmagancha qoldi va ortiqcha o'ylanmay Jeon qo'rg'oniga yo'l oldi. U yerga kelib Junghoonga barchasini batafsil aytib berdi va bu gaplarni eshitgan ota hech bir o'ylanishsiz uydan yashin tezligida chiqib ketdi. Barcha gapni eshitgan Shia akasini bir chetga olib uni so'roqqa tutdi.

- Parklar kim aka
- sen Jihoonni qanchalar tanisan
- uni nima aloqasi bor
- Parklarning kenja o'g'li bu Jihoon
- nima? Qanaqasiga? - eshitgan gaplariga ishonmagan qiz ko'zlarini katta katta ochib akasidan nigohini uzmadi
- buni tagiga yetsam xabar beraman. Uni tashkilotdagi o'rni qanday edi? Uni nimalar qilayotganimiz haqida aytganmisan?
- yo'q. Unga shunchasi savdo ishlarini topshirganman
- umid qilamizki u boshimizga balo bo'lmaydi.
-...
- sen hech narsani o'ykab tashvishlanma.
- Parklar bilan oramiz yaxshi emas deb eshitgandim
- hammasini to'g'irlaymiz. Avval eringni ozod qilib olaylik
- hop

Akam yuzimdan silab qo'rg'onni tark etdi. Uyda faqat oyim men va qaynonam qoldik. Otam va akam va qaynotam bilan birga Jungkookning odliga ketishdi. Negadur ko'nglim g'ash... tinchlik bo'lishiga umid qilaman.

*

Mahkama

Jungkookni alohida mahpuslar xonasiga qamab qo'yishdi. Bir joyda turolmay kichik xonani aylanib aylanib Jihoonning rejasini aniqlashga harakat qilar edi. Junghoon o'g'lining oldiga kelib to'g'ri u turgan xonaga kirdi. Hammaga ularni holi qoldirishlarini aytib stulga joylashishdi.

- menga hammasini boshidan tushuntirib ber o'g'lim
- men ham hech nimaga tushunmay qoldim. U aslida kambag'al tagi past edi.
- yaxshilab tekshirmaganmiding?
- e'tibor qilmagan edim
- u bilan qanday adovating bor
- ...shaxsiy
- men bilan sening o'rtamizda sir bo'lmasligi kerak.
-... u raqifamning eski yigiti edi.
- nima? Barakalla yigit. Barakalla. Endi suyuqoyoq xotiningni o'ynashlari bilan ovora bo'l. Senga nima edi uni taqib qilib.
- u suyuqoyoq emas ota. U haqida bunday gaplarni aytmang. Bu mening obro'yimga to'g'ri kelmaydi.
- uni sevmasligingga ishonching komilmi?
- yuz foiz. Bu shunchaki oilamiz obro'yi uchun. Ahir devorning ham qulog'i bor
- seni bu yerdan ertagacha olib chiqaman va sen qayta unga o'ralashmaysan.
- yaxshi

Junghoon shu bilan mahkamni tark etdi va do'stini ham uyiga jo'natib yubordi.

*

Jihoonni Parklar qo'rg'oniga olib kelishdi. O'g'lini yarador ahvolda kelayptganini ko'rgan ota pinagini ham buzmay xonasiga kirib ketib uni ham kelishini kuta boshladi. Janob Park Minho obro'li xonadon vakili va xitoylarning elchisi hisoblanadi. U ham yapon hukumatiga qarshi odam ammo Korea tomon bo'lmaydi. Xitoy tuzumi qayta tiklanishini istovchilar qatoridan joy egallagan Janob Minhoga faqatgina kerakli narsa Korea boshqaruvini egallash. Huddi shu yo'lda u 3 o'g'lini qurbon qildi ammo foydasiz. Hozirda qolgan yagona o'g'lillarini ham huddi shu yo'lga qo'shdi.

Jihoon tabib ko'rigidan o'tganidan so'ng otasining xonasiga yo'l oldi. Eshik ichidan kirish haqidagi berilgan buyruqdan so'ng ichkariga kirdi va otasining qarshisiga tik turdi. Janob Minxo qo'lidagi xitoy choyini stol ustiga qo'yib

- qattiq yaralandingizmi
- yo'q ota
- ho'sh? Jeon xotini bilan ajrashadigan bo'ldimi?
- bu noaniqligicha qoldi. Uni mirshablar olib ketishdi.
- Kimlar va Jeonlar orasini uzoqlashtirishimiz kerak. Tezroq qizni yo'ldan ozdiring
- uni tinch qo'yish kerak. U qaytadiganga o'xshamadi.
- agar sizni sevsa ortingizdan ketadi
- Kimlar davlat to'ntarishi uchun haraqat qilishyapti. Odam, qurol, tarafdorlar yig'ishmoqda. Ular yaqinda boshlashi mumkin
- demak... ularga qo'shilishimiz kerak
- ammo ular bilan oramiz sovuq
- iliqlashtiramiz... Kim Taehyung hali uylanmagan shundaymi?
- yo'q
- ayni muddao. Borib dam oling. Qolganini ertaga gaplashamiz
- hayrli tun ota.

Pov Jihoon

Jihoon yotoqxonasiga kirib deraza oldida turgan ko'zgu oldiga bordi. O'ziga qarab turar ekan ko'zguning o'ng tarafi burchakda turgan eski faqirona kiyimiga qarab qoldi. Kiyimni qoxliga olib egniga qo'yib qayta ko'zguga qaradi.

Sen meni shu holatimda sevganing uchun men shu holatda bir umrga qolishga tayyor edim. Ammo bizning yo'llarimiz ayrildi. Sen ham o'z tenging bilan yo'lingni bog'lading. Ammo hali yo'llarimiz ko'p tutashadi. To xotimamizgacha...

Erta tong

Kichik o'yirg'ichga sig'magan yigit majburlikdan zax yerga yotib burushib qolgandi. O'ylab o'ylab bir necha soat ichida uxlab qoldi. Badanidan sovuq ter chiqib yotganida panjaralarning daxshatli titrab tebranganudan sabchip turib mirshabga o'lim ko'zlari bilan qaradi. Tagiga tashlagan pidjakini olib qoqdi va sochlarini katta kaftlari bilan orqaga tarab panjaralarga yaqin keldi.

- sizni qo'yib yuborish haqida buyruq keldi janob Jeon
- eshikni och

Mirshab eshikni ochib yon tomonga o'tdi. Jungkook qizargan va toliqqan og'ir tanasi bilan chiqib mirshabga qaradi. So'ng qo'lidagi cho'qmoqni olib qarab turdi va birdaniga mirshabni qo'lidagi bilan bir urib otib yubordi. Yerda ag'anab yotgan mirshabni yoqasidan ushlab vishillagan ovozi bilan

- yana bir marta kimnidur shunaqa uyg'atsang mendan o'pkalama

Mirshabni siltab tashlab qayta yo'nalishi tomon oshiqdi. Mahkamadan chiqib uni eshik tagida kutib turgan otasini oldiga borib uni bag'riga bosdi. So'ng ota bola Jeonlar qo'rg'onlariga yo'l olishdi. Mashinada ketishar ekan suxbat boshlandi.

- Parklar haqida ma'lumotim kam edi. Ammo ular haqida hammasidan endi xabardorman
- ularni Kimlar bilan adovati bormi
- bu haqida hech qanday gap yo'q. Parklar xitoy hukumati tomondan turib ularni qo'llovchi sulola. Ularning ham maqsadi huddi Kimlarnikiga o'xshaydi. Xitoy hukumati qayta Koreani egallashi.
- Jihoonni aytishi bo'yicha bu o'yinda faqat 2 kishi g'olib bo'larmish. Bundan u nima demoqchiligini hali to'lig'incha tushunib ulgurmadim
- ular Kimlar bilan birlashishni maqsad qilishgan ko'rinadi. Bo'lmasa u yigit xotiningga yopishib olmas edi.
-menimcha ham shunday.
- endi nima qilmoqchisan
- u iflos xotinimga ham oilasiga ham yaqinlashmaydi. Buni ta'minlash mening bo'ynimda.
- ular orasiga odam tiqishimiz kerak. Ma'lumot yetkazishi uchun
- topamiz. Hammasi bo'ladi ota

Jungkook holsizlarcha burn tortib boshini siqdi. Derazaga boshini suyab ko'zlarini yumdi. Junghoon ho ntagidan dastro'molchasini chiqarib o'g'liga uzatdi.

- shamollagan ko'rinasan
- mahkamga sovuq edi.
- uyga borgandan so'ng bir necha kun dam olib tuzalishingga e'tibor qarat. Tezroq ahvolingni yaxshilash kerak
- ho'p bo'ladi.

*

Shia tong sahardan tashkilotga borib Jihoonni izladi. Hamma joyni birma bir ko'zdan kechirib xizmatchilar uchun ajratilgan xonaga kirib uning narsalari turgan javon oldiga keldi. Javon ichi bo'm bo'sh ammo ichida bir parcha kichik qog'oz bor edi. Bu Jihoondan qolgan xat

Hali tugamadi. Men sendan vos kechmayman. Sen uchun o'zligim bo'lib qaytaman. Meni kut sevgilim

Shia qog'oz bo'lagini kaftlari bilan siqib asabiy uh tortib yerga o'tirib qoldi. Qoshlari orasini barmog'i bilan silab

- nega bunaqasan-a? Jimgina ket hayotimdan

Shia xonadan chiqib Taehyungga ko'zi tushdi. Endi tashkilotga kirib kelgan Taehyung qarshisidan peshvoz chiqqan singlisini ko'rib havotir bilan oldiga keldi.

- etalabdan nima shamol uchirdi?
- sizga ham hayrli tong
- rahmat. Bu yerda nima qilyapsan? Eringni ozod qilishgan bo'lishsa kerak.
- darrovmi?
- ha nima eringni oldiga shoshmaysanmi?
- kesatmasangizchi - ho'mraygancha ko'kragi ustidan qo'lini bog'ladi.
- hazllashdim. Senga ish bor yur.
- qanday ish
- otam ayttilar chekka qishloqlarga borib ishni boshlashimiz kerak. Ularni o'zimizga og'dirib targ'ib qilamiz.
- yaxshi hoziir ketamizmi
- maylikuya... lekin... sen ering seni sog'inib qolsachi? - qoshini ayyorona qoqib singlini yelkasi bilan durtdi
- yana boshladizmi- Shia g'azabdan qizargancha akasini quvlab ketdi.

Aka-singil birgalikda ot choptirgancha birinchi manzillari tomon yo'l olishdi. Hech kimni e'tiborini tortmaslik maqsadida kiyimlarini alishtirib aravalarda yemak uchun oziq-ovqatlardan olib ketishdi. Bugungi reja bo'yicha ular 5ta qishloqda targ'ibot ishlarini qilib o'zlari tomon qilishlari kerak edi...

*

Jungkook uyga kelganidan so'ng to'g'ri xonasigs ko'tarildi. Eshikni ochganida bo'sh xonani ko'rib hayratdan qosh chimirib devorda osiqlik turgan soatga qaradi. Hali erta. Yotoq bo'sh. Pidjagini yotoqqa tashlab kiyimlar uchun ajratilgan xonaga kirdi. U yer ham bo'sh. Yuvinish joylari ham bo'sh. Hech qayerdan xotinini topa olmay qo'lida dori-darmonlar bilan kelgan onasidan so'roqlashni boshladi.

- keliningiz qayerda oyi?
- sen kelmasingsan oldin ketgan edi. Qayerga ketganini bilmayman.
- erta tongdan qayerga ketishi mumkin? Sizga aytmadimi?
- u mendan ruxsat so'rarmidi o'glim. U o'zboshimcha qiz chiqdi.
- tushunarli.

Jungkook onasini xonasida qoldirib yuvinib kiyingani kirib ketdi. So'ng o'zini epaqaga kelturib shamollashga qarshi choydan onasini tazyiqi bir xo'plab uydan chiqib ketdi. Xotinini izlashga tushgan ekan birinchi navbatda tashkilotga bordi. Ammo u yerda hech kim yo'q. So'ng har bir joyni birma bir ko'zdan kechira boshladi. Shaharni yarmini tushgacha izlab tushdan keyin qolgan yarmini izladi. Bu orada u qaynotasining ham uyiga borib u kelmaganini eshitib yana g'azab otiga mindi. Kech tushganida hayoliga har xil o'ylar kelgancha uyiga qaytdi.

Pov Jungkook

Qayerga ketdi ekan? Nima uchun tong sahardan beri qaytmadi. Huddiki yer yorilganu va unga kirib ketgandek hech qayerda yo'q. Yoki eski sevgilisdan hol so'ragani kettimi?

Jungkook hayoliga kelgan bema'ni o'ylardan o'zicha jirkanib bir joyda turolmay xonani aylanar edi. Quyosh botganidan so'ng xona eshigi xorg'in holda ochildi. Eshikka tezlikda qaragan Jungkook ostonada turgan xotinini ko'rib biroz bo'lsada xovuridan tushdi. Uni oldiga kelib yelkalaridan ushlab ko'zlariga qahr bilan qarab

- qayerda yuribsan
- tashkilotda edim. Tinchlikmi?
- tashkilotda?
- ha
- yolg'on gapirma
- nega yolg'on bo'ladi? Xohlasangiz akam bilan gaplashishingiz mumkin
- men u yerdan seni topa olmadim.
- bir nechta ishlarimiz bilan akam bilan yurgan edik
- akang sensiz yura olmasmikan?
- sizga nima?
- menga nima? Men sening eringman
- bas qiling. Urushishga holim yo'q.
- bundan keyin uydan bir qadam ham chiqmaysan
- nega?
- bu senga jazo.
-amm...

Shianing gapi og'zida qoldi Jungkook uni birdan bo'ynidan bo'g'izlab eshikka qattiq itarib tiradi. Qizning yuziga yaqin kelgancha past va qo'rqinchli ovozda

- hech qanday ammolar o'tmaydi. Uydan chiqishingni ta'qiqlayman
- men ko'chada yomon ish qilib yurganmidimki siz meni uyingizga qamaysiz? - o'ziga kuch yig'gan Shia Jungkookning bo'ynidan o'ralgan qo'lini siltab tashlab ko'ziga qat'iyat bilan tiq qaradi.
- men bilamayman seni nima qilib yurganingni. Balki sevgilingni oldidan kelayotgandursan. Bo'yningda o'z izlaridan ko'paytirib jo'natgandur
- nega bunchalar ichingiz qora? Siz uchun hamma shundaymi? Yoki nima onangiz shunday qilib yurganini ko'rganingiz uchun hammani shunaqa deb o'ylaysizmi?

Shianing ohirgi jumlalari chegarani kesib ham emas buzib o'tdi. Jungkook jumlalarni hazm qila olmay Shianing yuziga tarsaki tortdi. Yerga cho'kkalagan qizni sochidan ushlab o'ziga qaratdi.

- qaytar nima deding? Qaytar🗣
- eshitganingizni dedim
- seni o'ldiraman

Jungkook g'azabi oshgancha qizni kaltaklashni boshladi. Shiani polga irg'itib to'g'ri kelgan joyiga zarba berib oyog'i bilan tepqiladi. Undan qochishga harakat qilayotgan qiz boshini qo'llari bilan o'rab g'ujanak bo'lib oldi. Jungkook hansiragancha to'xtab qayta qizni sochidan changallab ko'tardi

- hech kim bilmaydi. Mening onam buzuqi ekanligini hech kim bilmaydi.

Shia bu so'zlarni uzoq uzoqdan eshitgandek bo'lib xushini yo'qotdi. Jungkook aqldan ozganlardek harakatlana boshladi. O'ziga kelib yerda yotgan xotinini qayta ko'zdan kechira boshladi. Lab chetlari yirtilib peshonasidan sizib chiqayotgan qonni ko'rib birdan shoshib qoldi. Uni yotoqqa yotqizib xonadan chiqib ketdi.

*

Pov Shia

Ko'zlarimga tushgan quyosh nuri tushganida tong otayotganini payqadim. Hali juda erta ammo o'zimni judayam og'ir his qilmoqdaman. Boshimda esa kimdur meni urayotgadek beradigan og'riq asab tolalarimni tarang qilar edi. Boshimga tekkanimda bog'ich bilan bog'langanini sezib hayratlangancha o'rnimdan turdim. Boshim yostiqdan uzoqlashishi bilan ko'z oldim qorong'ulashib qo'llarimni orqa tirab suyanib qoldim. Boshim orqaga o'zidan o'zi oqib ketayotgandek his qilib qayta yotoqqa joylashdim. Bir muncha vaqtdan so'ng kechagi bogan voqealar birin ketin ko'z oldimdan o'ta boshladi. Jahl ustida aytgan 1 gapim uchun erim meni do'pposladi. Aslida hozircha nima deganimni ham eslolmayman. Ammo barchasi to'g'ri edi. Deraza tomon o'g'irilib yostig'imni quchdim. Derazaga tikilib turganimda yana qayta meni uyqu bosa boshladim. Ko'zlarim yumilay deganda eshik sekin ochilib bir muddat yopilmay turdi va to satdan qattiq yopildi. Bu ovoz quloqlarimdan juda qattiq yangrab miyyamga borganidan huddi bu eshik kelib boshimga urilgandek og'riqni his qildim. Qoshlarimni tirishtirib o'rnimdan sal qo'zg'alib eshik oldida vajohat bilan turgan erimni ko'rib unga qarab qoldim. U hech bir so'zsiz qarab turib men tomon yaqinlasha boshladi. Yotoqni aylanib o'tib meni oldimga yaqinroq joylashdi va bir qo'liga tayanib qayta huddi o'sha o'sha kibr mag'rurlik va jahl aks etgan nigohi bilan qarab turaverdi. Men hech bir harakatsiz u kabi tikilib turaverdim. Kutilmaganda e sekinlikda o'rnidan qo'zg'alib chap kaftini sochlarimga etib boshim tepasidan pastga ohista silab tushdi va birdan ularni changallab oldi. Soch tolalarim tortilishi hali tark etib ulgurmagan og'riqlarimno qayta kuchaytirib yubordi. Og'riqdan lablarimni birlashtirib ingrab qo'llarimni sochlarimni ushlab turgan changakka yugurtirib undan sochlarimni olishga harakat qila boshladim. Jungkook esa og'riqdan burushganimni ko'rib shunchaki jilmayib turar edi. Huddiki mening jonim og'rishi unga huzur keltirgandek. Jungkook yuzida tabassumi bilan sokin ohangda bir tekis so'zini boshladi.

- senga qancha yaqinlashmay desam shuncha meni o'singga tortasan. E'tiborimni qozonish uchun har narsga tayyorsan. Yoki... Meni sevib qolganmisan? ... homtama bo'lasan
- men o'lsam ham sizni sevmayman
- haaaa... sen anavi mishqini sevasan shundaymi?
- bu sizning ishingiz emas.
- unda kimning ishi. Ering men bo'la turib boshqani hayol qilishga qanday yuzing chidaydi
- huddi siz ayol kishiga qo'l ko'targaningiz kabi chidaydi
- ... Agar tilingga ehtiyot bo'lganingda hozir shunchaki bag'rimda yotgan bo'lar eding
- sizning bag'ringizdan ko'ra ko'chada sovuqda yotganim avzal
- yog'eee... endi ko'chada yotmoqchimisan? Mayli xohishing

Jungkook birdan razilona jilmaydi. Hayoliga yana nima balolar keldi hayronman. Sochlarimni sekin asta qo'yib yuborib qayts menga tikilib qoldi. Nima u mastmi? Menga boshqacha tabassumi bilan qaraydi.

- seni qiynashni istamayman lekin majburman

So'zlarini tushunmagancha unga qarab qoldim. Buni ma'nosi nima? Nima u men bilan yanggi o'yin boshladimi? Yoki boshqa narsami? Jungkook yana bir nechta soniya tikilib xonadan chiqib ketdi...

Oradan 2 kun o'tdi.

Shu o'tgan muddat ichida qo'rg'ondan bir qadam ham tashqariga chiqmadim. Aniqrog'i xonamdan ham. Agar katta kirish darvozasi oldiga borsam qarshimdan Jungkook paydo bo'ladi va menga o'tgan tunimizni eslatib qo'ygandek qaraydi. Negadur boshimning og'rig'i o'shandan beri qolmaydi. Indamay uni gaplariga ko'ngancha yuraverishga qaror qildim.
Uyda bekor yurish jonimga tekkani sababli erim va qaynotamning ortidan tushdim. Ularni xufyona kuzatib yurishga qaror qildim. Lekin ular ham ancha sezgir. Shuni hisobiga ularni oldin uzoqdan kuzata boshladim.

Kechki ovqatga tushashoyganimda doimgidek zina oldidagi qaynotamning xonasidan uning g'azab bilan gapirayotgan gaplari quloqlarimga chalindi. Yengil qadam bilan tezlikda yaqinlashib eshikka quloq qo'yib eshitishimga hojat yo'q. Ularning ovozlari aniq tiniq eshitilmoqda.

- sen qayerga qarayapsan o'zi? Ular o'rnimizni egallaganda ham bilmayman deysanmi? Ko'rmay qoldim sezmay qoldim deysanmi?
- men chegaraga mas'ul emasman ota
- har tomonlama har joydan xabardor bo'lishing kerak bu yerda xotiningni etagini poylamay.
- men sizga aytgandim bu topshiriqni olmaylik deb. Chala qilinayotgan 2ta topshiriqdan ko'ra bittasini to'liq qilgan afzal edi. Ochko'zlik qilib hammasini oldingiz endi o'zingiz eplang
- sen qilmasang unda kim qiladi?
- toping o'zingiz aralashing. Onam bilan o'tirib choy ichguncha o'sha Wanglar bilan shug'ullaning
- menga aql bo'lish kerak emas
- doimgidek... hamma ishni pachavasini chiqarasizda yana mendan bu xatoyingizni to'g'irlashimni buyurasiz.
- bu sening burching.
- mening burchim otamning ketini yopish emas
- bu esa vazifang. Meni qo'llashga mwnga yordam berishga majbursan Jungkook.
- sizga gapirish foydasiz.

Qadam tovushlarini tezlikda kelayotganini payqab zina tomonga shoshdim. Yashin tezligida uni yarimlab qolganimda Jungkook zinaga kelib meni to'xtatdi.

- Sen bu yerda nima qilyapsan?
- qayerda? - o'girilib o'zimdan jinni yoqdim
- unut.

Jungkook menga shubha bilan bir muddat qarab mendan oldinlab tushib ketdi va shu bilan u qayta qorasini ko'rsatmadi. Kechki ovqatni qilib hammamiz o'z xonamizga tarqaldik. Jungkook esa uydan chiqib ketganicha qaytamadi.

Xonamda o'tirib sal eshitgan ma'lumotlarimni taxlil qila boshladim. Wanglar bu tashkilotligini esladim. Ammo ular yaponiya tomonidan Koreyaga zug'um qilishadi. Bundan foyda nima? Demak Jeonlar va Wanglar orasi buzuq. Bu haqida ertaga tashkilotga borganimda gaplasha qolaman.

Sevimli kitobimni olib yotog'imga joylashdim. Lampani oldimga yaqinlashtirib kitobimni belgilab qo'ygan joyimdan ochib o'qishni boshladim. Kitobimni ichiga sho'ng'ib o'qir ekanman 4chi varoqni aylantirganimda birdan derazamdan nimadur uni sindirib kirdi. Uloqtirilgan narsa qora yumaloq narsa edi. Ko'prganimda bu olovli to'p( bombani eskicha varianti) edi. Uni porixi yonib endi portlashga tayyoelanganida yotog'imni narigi tomoniga sakrab undan yashirindim. Birdan u quloqni qomat keltirib portladi. Xonam ag'dar to'ntar bo'lib olov ichida qoldi. Ketma ketlikda xuddi shu ovoz qo'rg'onning qolgan tomonlaridan ham shu olovli to'p portlashni boshladi. Mening xonamda portlagan to'p sababli yotoq ustimga ag'anab tushdi. Uni tagidan qancha chiqishga harakat qilmayin u batar meni bosib qolayotgandek tuyulaverardi. Allaqachon hamma joyni tutun isi qoplab oppoq bo'lib ulgurgandi. Bir tomondan belimdan sal yuqorigacha bosib qolgan yotoq ikkinchi tomondan tutun isi meni tamom qilmoqda. Yutqazishni istamayman. Hali o'lishni istamayman. Bunga haqqim yo'q. Men vada bergan edim. Nahotki hech bir maqsadimni amalga oshira opmasam...

Pov Jungkook

Jungkook yo'lda o'zining odamlari yig'iladigan qarorgohga ketar ekan yo'lini birdan to'sib uni o'rtaga olishdi. Mashinasidan tushganida esa uni atorifini doira misol aylana hosil qilib unga ketishga yo'l qoldirishmadi. Jungkook nigohini sekinlikda aylantirib odamlar sonini sanadi. 20tadan oshiq qurollangan yigitgan bir tekis saf tortib turishar edi. Ularning nizomidan ularni tanigan Jungkook miyig'ida kulib ularga atalgan shirin so'zlarini izhor qila boshladi.

- Wanglarning boshlig'i shunchalar qo'rqoq bo'lib qolganidan o'zi kelishga jur'at qila olmadimi?
-...
- tilingiznii sug'irib kerakli joyingizga tiqib olganmisiz
- o'rningda bo'lganimda tilimni tiygan bo'lar edim Jeon

Bir eshik ostonasida qorong'uda o'tirgan yigit gavdasini ko'tardi. Oy nurida ko'rinish berib uni nurlarida qo'lidagi hanjarni o'ynagancha unga yaqinlasha boshladi. Jungkook uni tanib egnidagi kiyimini to'g'irlab mashinasiga suyandi. Yigit mashinani sekinlikda tomosha qilib aylanib uning egasini oldiga kelib turdi.

- ko'rishmaganimizga ancha bo'ldi Jungkook

- seni ko'rganimdan bag'oyatta xursandman Hajoon
- lekin mening ko'rinish berishim senga xursandchilik keltirmaydi.
- boshimizga nima kelsa hammasi yaratgandan
- uylanib dindor bo'lib ketdingmi
- ha shunaqa senga ham biror kun shunday baxt nasib qilar
- senga savolim bor? Nega yangi kuyiv xolingda rafiqangni uyda yolg'iz qoldirding? Unga nimadur bo'lishidan qo'rqmaysanmi?

Hajoonning kinoya bilan yangragan ovozi Jungkookning kulib turgan yuzini birdan tundlashtirdi. Jungkook qovushtirib turgan qo'llarini Hajoonning yoqasiga eltib uni siqimlab o'ziga tortdi.

- qaytar. Nima deding?
- yosh kelinning bir o'zi uyda yolg'iz katta qo'rg'onda qolishi xavfli emasmi deyman
- agar unga nimadur qilgan bo'lsang...
- o'rningda bo'lsam tezroq uyimga borgan bo'lar edim. Ahir... kech bo'lishi mumkin

Hajoon keng jilmayib Jungkookning g'azabdan qizargan yuzini tomosha qilib turar edi. Jungkook uni birdan o'zidan itarib uzoqlashtirdi va mashinasi tomon ketayotganda 20 kishi baravar unga hujum qilishdi. Jungkook birdaniga hammasiga qarshi chiqa olmay asta sekin yengila boshladi. Hajoon Jungkookni tis cho'kkanida odamlarini to'xtatdi. Uning oldiga cho'kkalab sochidan tortib o'ziga qaratdi.

- bu mendan senga to'y sovg'asi Jeon... kettik

Bu iflos mardni ishini qilmagani sababli bugun yer tishladim. Vada beramanki bu qilgan ishi uchun u nasibasiga yarashasini albatta oladi. Hozir meni qiziqtirayotgan yagona savol Shia qayerda? Uning ahvoli qanday? Sekin sekin og'riqlarga tishimni tishimga qo'yib chidab chap berib o'rnimdan turdim. Mashinamga o'tirib bir chuqur nafas olib chiqarib o'zimga kelib oldimda qo'rg'on tomon uchib ketdim. Uyimga kelganimda olov ichida uni qolganini ko'rib tanam birdan muzlab qoldim. Darvoza oldida esa ota-onam turishar edi. Atrofdan Shiani topa olmay uy ichiga otildim. Hovli yo'lagidan yugurib uy ichiga kirdim. Xonamga ko'tarilib eshik oldiga kelganimda u qattiq yopib qo'yilgan. Kaftkarimni birlashtirib o'ng yelkam bilan eshikka zarba bera boshladim. Bir necha urunishdan so'ng uni buzib ichkariga kirdim. Kirgan havodan olov birdan yanada avj oldi. Xona ichi tutunga burkangan. Hech vaqo ko'rinmaydi. Havo yo'llarimni yengim bilan to'sib xoona ichidan Shiani izlashni boshladim. Bir payt uni katta yotoq tagida xushidan ketay degan xolda ko'rib esim chiqib ketgudek aqldan ozdim.

Jungkook Shiani oldiga kelib uning ustidagi zilzambildek og'ir yotoqni zo'rga ko'tarib sal nari surdi. Shiani bag'riga olib uni ko'tarib oldi. Olov ichidan chiqib xavfsiz joyga o'tib Shiani yotqizib uni yuziga sekin sekin silab o'ziga keltirishga harakat qila boshladi.

- Shia Shia meni eshityapsanmi? Shia nimadir belgi bersangchi.

Jungkook Shiani qayta bag'riga olib mashinasi tomon ketdi. Unga ergashgan otasi

- o'g'lim
- xushida emas ota keyin gaplashamiz
- bo'pti boraver tezroq bor

Junghoon o'g'lini kuzatib olov ichida qolgan qo'rg'oniga qarab xo'rsinib qo'ydi. Bu paytda qo'rg'ondan chiqqaniga afsus qilib boshini sarak sarak silib egdi.

Ep 5 tugadi

#Jeon_Shiya
@Glamour_fanfic

Kechki payt

Endi avvalgidek to'y marosimlari bo'lmay qoydi. Hamma zamonaviylashib ketdi. Avvallari bir katta dasturdonda ketma ket o'tirgan bo'lsak endilikda har bir kelgan juftliklar uchun alohida stol bezatilmoqda. Lekin hammaning ham bunga qurbi yetmaydi. Buni faqatgina boy a'yonlar o'zlari ko'z ko'z qilish uchun o'zma o'zarga qilishadi. Bunaqalarni deb milliyligimiz yo'qolmoqda... Kim bo'lishidan qat'iy nazar hamma tengku. Ortiqcha hashamatga nima hojat?

Kelin derazadan manzarani tomosha qilayotib oilasining ham shu yerda ekanligiga guvoh bo'ldi. Akasi onasi va otasi. Onasi qiziga quvonch ko'zyoshlari bilan akasi havotir bilan otasi esa unga ishonch bilan mag'rur boqar edi. Shia ular bilan birma bir ko'zlari orqali topishdi va ular yana har joyga tarqalishdi. Shia oz bo'lsada taskin topdi va yuzida xursandchilik tabassumi o'ynadi...

Vaqt bo'ldi. Kelinni xonasidan olib mehrobga olib chiqishdi. Bezatilgan stollar oralab kelin yuzida yopinchiq bilan kuyov oldiga keldi. Ruhoniy bir pasda hamma dastur-amallarni bajarib nikohni yakunladi. Kelin-kuyov endilikda ota-onalariga ta'zin qilishlari kerak. Jungkook ota-onasi tomon ketar ekan Shia unga bir necha qadamlik masofa qolguncha yaqinlashib erining oilasi tomonidan silliq o'tib ketdi. Ularda keyinda turgan o'z ota-onasining oldiga borib yerga tis cho'kib peshonasi yerga tegib bor xurmati bilan tazim qildi. Bu harakatdan Jungkookning fig'oni falakka chiqdi va unga yaqinlashaman deganda otasi uni ushlab qoldi.

Junghoon: bor tazim qil
Jungkook: nima
Junghoon: bor hammani etiborini tortib ishlani rasvo qilma. Xotining bilan yolg'iz qolganda gaplashasan
Jungkook:...
Junghoon: bor o'glim

Jungkook o'zini zo'rg'a bosib Shia kabi bo'lmasa sokin tazim qildi. Shia 3 marta jeltirgan hurmatidan so'ng o'rnidan turishga Jungkook yordam berdi. Uni tirsagidan qattiq siqib turg'azdiki Shianing qoshlari chunonan chimirilib baquvvat qo'llar egasiga qaradi. Bu holatni chetdan kuzatib turgan Taehyungning kaftlari tugilib ko'zlaridan olov chaqnadi. Kelin kuyov endi keyingi ota-onalar oldiga borib ularga ham hurmat bajo keltirishdi. To'y tugay deganida kelin va kuyov o'z xonalariga yo'l olishdi. Ularni kuzatishar ekan hammaning og'ziga kelinning harakatlari tushdi. Buni esa Janob Junghoon eshitib o'tirar edi.

- Jeonlar kelini bunchalar tarbiyasiz bo'ladi deb kim o'ylabdi deysiz
- to'g'ri kelinning bunday hurmatsizligi aqlga sig'maydi. Mening kelimim shunday qilganida allaqachon uni dumini tuggan bo'lardim
Junghoon: g'iybatingiz tugagan bo'lsa endi ketishingiz mumkin. To'y marosimi tugadi.

Junghoon ayollarga yegudek qarab tirjaygancha hammaga javobini berib kuzatdi. To'y marosimi tugaganidan so'ng uyda kelin va kuyovni yolg'iz qoldirib Jeonlar ham uyni tark etishdi.

Kelin-kuyov *

Xonada yotoqda o'tirar ekanman haliigacha kiyinlarni yechmadim. Bunga anavi mahluq yo'l qo'ymadi. O'tirib zerikkanim tufayli o'rnimdan turib deraza oldiga bordim. Mehmonlarning ketishini kuzatar ekanman qaynotam va qaynonamni ham uydan ketayotganini ko'rib hayron qoldim. Nima ular uylariga qolishmaydimi? Bu Jungkookning ishimikan. O'ylashga hojat yo'q. Bu aniq uning ishi. Ortiqcha o'ylab o'tirmay ortimga o'girildiim va xonaga qadrli erim kirib keldi. Meni oldimga yaqinlashib ustidagi pidjagini yechib yon tarafimdagi o'rindiqqa tashladi. So'ng menga yaqin kelib deraza bilan to'qnashgunimcha to'xtamadi. Uning sokin qarashidan bir muddat vahimaga tushdim. Go'yoki uning ko'zlarida bo'rondan avvalgi sokinlik bordek edi. U huddi shunday ovoz toni bilan

-sen uchun sovg'am borligini aytgandim shundaymi? Uni ko'rishni istaysanmi?
- yana qanday maynavozchilik boshlayapsan?
- bu senga yoqadi

U bir ko'zi qisib qo'ygancha belimdan ushlab eshik tomonga yo'naldi. Uni qo'lini olishga qancha harakat qilsam u shunchalar qattiq ushlab olardi. Taqdirga tan berib u bilan birga zinalardan tushib katta zalga o'tdik. Zalda yig'ilib turgan soqchilarni ko'rdim. Ular kimnidir tis cho'ktirgancha ushlab turishar edi.

Ularni aylanib o'tganimizdan so'ng yerda cho'kkalagancha yuzlaridan qon tonayotgan yigitni ko'rib aqldan ozayozdim. Jihoon... u tomonga shoshayotganimda birdan sochlarimda og'riq his qildim. Mahluq sochlarimdan changallagancha meni o'ziga tortdi. Beixtiyor qo'llarim uning kaftlariga yugurdi. U esa meni o'rindiqqa siltab irg'itdida menga yaqin keldi.

- sen uchun atalgan sovg'am shu. Qalay? Yoqdimi?
- bundan senga nima foyda?
- shunchaki men bundan zavqlanyapman
-uni qo'yib yubor
-aytgancha sen yana meni sensirashni boshlading. Bu unga zararligini bilasanmi?
-... uni qo'yib yuboring
-yo'q azizam yo'q

U telbanamo kulgancha gavdasini ko'tarib Jihoonga yaqinlashdi. Uni sochidan mahkam siqib turg'azdi. Ko'zlarida qahr alam g'azab aks ettirib turgan yigit o'rindiqda unga havotir bilan qarab turgan qizga ko'zi tushdi. Egnida oppoq libos. Ko'zlarida esa u his qila oladigan har bir tuyg'u mujassam. Jihoonning nigohi kelin ko'ylakdagi Shiada ekan ichida yana dunyolar quladi. Yuragidagi og'riq tanasidagi og'riqlardan ming chandon og'riqli edi. Jungkook kutilmaganda uni sochidan mahkam ushlab yuqoriga ko'tarib o'ziga qaratdi.

Jungkook - u bugun har kungidanda maftunkor shundaymi? Egnidagi libos, yuzidagi pardoz...ammo... bular sen uchun emas. Men uchun
Jihoon - sen iflos..
Jungkook - tshhhh qanaqa tarbiyasizsan. Qiz bolaning oldida ham so'kinadimi? Sen shu tagi past tarbiyasizni sevdingmi? Didingga ham qoyil qolmadim
Shia: uni qo'yib yuboring iltimos yolvoraman.

Shia g'ururini hetga surib Jungkookning oyoqlariga tis cho'kdi. Uni oyoqlaridan quchib ko'zlaridan yosh aylantirdi. Nima bo'lganda ham Jihoon tirik qolishi kerak edi. U Jihoon uchun hammasiga tayyor

Jihoon: o'rningdan tur unga yalinma🗣
Shia: iltimos Jungkook

Jungkook bo'ynini uqalab oyoqlari ostida yalinayotgan qiz va gavdasini zo'rg'a ushlab turgan yigit bilan teng holda yerga cho'kkaladi. Shianing bo'ynining orqa tomonidan qattiq siqib o'ziga tortdi.

Jungkook: men buni qilmoqchi ham emas edim. Lekin sening hurmacha ko'rsatgan tomoshang barchasidan oshib tushdi. Meni oilamni obro'sini yerga urmaganingda edi hozir bag'rimda mana bunday xo'rlanishsiz yotgan bo'lar eding suyuqli rafiqam

Jihoon: erkak bo'lsang oraga ayollarni qo'shmay yakkama yakka kurash. Ularning etagiga yashirinmay

Jungkookning ko'zlarida raqs etayotgan ajaldek g'azab huddiki olovdek edi. U xotinidan etiborini olib Jihoonga qaradi. Uning ham ko'zlarida aks etayotgan g'azab Jungkooknikidan qolishmas edi.

Jungkook: xohishing men seni o'ldirishdek sharafni boshqaga topshirmayman... Jeon xonimni xonasiga kuzatib qo'ying

Shia: yo'q Jihoon yo'q shunchaki ket iltimos. Jungkook u hozir o'zida emas eshityapsizmi... Jungkook....Jungkook🗣

Qizning qichqiriqlariga hech kim quloq solmadi. Uni bilaklaridan siqib yotoqqa chiqarib tashlashdi. Shia polga yuztuban yiqilib turaman deguncha xonada hech kim qolmadi. Eshikni yelkasi bilan urib ochishga harakat qildi. Pastda hovlida esa shovqinlar eshitila boshladi. Shia yugurib deraza oldiga o'tdi. Undan hovli yuziga qaradi. Hovli o'rtasida zo'rg'a gavdasini qaltirab ko'taeib turgan Jihoon va qarshisida o'ljasiga tashlanishga tayyor sherdek turgan Jungkook. Nima ular olishishmoqchimi?

Shia: ey yo'q ahmoq. Bu nimasi endi. Jin ursin.

Shia ularni kuzatar ekan tangriga yolvorardi. Jihoon tirik qolishi uchun.

*

Jungkook: sen meni yutishingga ishonching komilmi

Jihoon: shubha ham qilma

Jungkook: oyog'ingda zo'rg'a turibsan
Jihoon: men shu kaltaklar va mashaqqatli mehnat ostida ulg'ayganman. Sendek nozik xonimchadek emas

Jungkook: nozik xonimcha?... hozir bilamizda

Jihoon bir chuqur nafas olib chiqarib gavdasini tik ko'tardi. Qo'llariga mushtibi tuggancha jang qilish holatini egalladi. Uning shashtidan ham g'azab ham kulguni his qilgan yigit vaxshiyona tabassum qilib so'ng sergak tortdi. Uning ham katta kaftlari mushtga tugilib raqibiga kelishini ishora qildi. Birinchi bo'lib zarba berishga urungan yigit o'zidan ancha kuchli yigitni zarbasidan totib ko'rdi. Xolsizlarcha siltanib ketgan yigit o'zini qayta o'nglab Jungkookka yana qayta zarba bera boshladi. Har qancha urinmasin bari befoyda ketdi. Ko'cha jangchisidan tajribasiz tashlanayotgan yigitdan charchagan Jungkook uni yelkasidan oshirib yerga yopishtirib qo'ydi. So'ng ustiga chiqib to'g'ri kelgan yeriga qayta qayta zarbalarni hadya qildi. Yerga yuzi qonga to'lgan yigit zo'rg'a nafas olar lekin hech bir harakatsiz yotar edi. Uni urishdan charchagan Jungkook iyagidan ushlab ko'tardi.

Jungkook: sen xudbin omadsizsan. Sevgan qizingni ximoya qilish sal nari tursin-u sen xatto o'zingni himoya qilopmading qumrsqa. Omadsiz noshut.

Jihoon uni eshita eshita xushidan ketdi. Ko'p miqdorda yoqotgan qoni bugungi kunni qizil rangga bo'yadi. Jungkook uni ustidan turib peshonasidagi terni sidirb tashlaganda nogohon ko'zi derazadan Jihoonga qarab turgan qizni ko'rdi. Bir Jihoonga bir yuqoridagi qizga va uning ko'zlarida aks etayotgan tuyg'udan aqldan ozib sochlarini mahkam siqdi. Odamlariga Jihoonni yo'qotishni buyurib o'zi xotinining oldiga chiqib ketdi.

Pov Shia

Jihoonga tegayotgan har bir zarbadan aqldan ozayozdim. Yuragimda juda qattiq og'riq bor edi. Undan oqayotgan alvon rang qon. Men sababchiman. Uni uzoqroqqa ketkazishim kerak edi. Jungkook nima bo'lganda ham tajribali edi. Unga oddiy yigitni kuchi yetmasdi ammo Jihoon buni bilsada to'xtamadi. Nega o'zingga og'riqlar sotib olding? Ketishing kerak edi. Men seni tark etganimdek sen ham meni tark etishing kerak edi. Jihoonni sudrab olib chiqib ketishar ekan qo'llarim mushtga tugildi. U tirikmi?

Xona eshigi birdan baland ovoz bilan ochildi. Ortinga o'girilganimda qutirgan hayvondek turgan Jungkook menga ko'zlarida sovuqlikni aks ettirib qarab turar edi. Bu nimasi endi. Egnidagi kiyimda Jihoonning qoni. Jipslangan barmoqlaridan oqayotgan qon tomchilari. Unga ortiq qarashni istamay xona burchagidagi bir kishilik o'rindiqqa joylashdim. U ham sekin astalik bilan menga yaqin keldi men tomonga egilib

Jungkook: bugungi tunimiz uchun tayyormisiz Jeon xonim?

Nima? Tun? Nima u men bilan bo'lmoqchimi? Ko'zlarim xonasidan chiqqudek kattalashib Jungkookka qaradim. U esa labida nim kulgu mendan ko'zini uzmas edi.

Jungkook gavdasini ko'tarmagan holatda egnidagi oq ko'ylagini tugmalarini birma bir bo'shata boshladi. Ohirgi tugma yechilganidan so'ng uni egnidan oldi va qaddini rostladi. Unga qarashni istamay yuzimni boshqa tomonga burdim. U esa qo'lidagi qonni ko'ylagiga artib iyagimdan ushlab o'ziga qaratdi.

Jungkook: nima eringga qarashni istamaysanmi?

Shia: iltimos...

Jungkook: endi iltimoslar o'tmaydi.

Shia: shu paytgancha nima so'rasam doim teskarisini qildingiz. Aqlli bir marta...

Jungkook: yo'q suyuqli rafiqam. Bu tun otangni va akangni sha'nini oyoq osti qilmaganingni

Uning gaplaridan o'zimni juda g'alati his qildim. Nima u meni yengiltak deb o'ylayaptimi? Bu bilan nima demoqchi bo'ldi. Muloyim bo'lib bosh egish jonimga tegdi. O'rnimdan turib uni ko'ksidan itarib to'g'ri kelgan yeriga zarba bera boshladim.

Shia: men sen o'ylaganlardek nomusimni sotmayman. Sen ko'rgan ayollardek o'zimga bunday isnodni ravo ko'rmayman. Eshitib ol Jeon Jungkook🗣

Jungkook huddiki ustimdan kulgandek iljayib turardi. Bu esa battar meni qonimni qaynatar edi. Alam bilan unga ohirgi marta yuziga tarsaki tushurdim. Uni yuzi siltanib boshqa tomonga qaradi. Bu zarbam avvalgilaridan anchagina kuchli edi va bu uni kulgudan to'xtashiga ham majbur qildi.

Jungkook Shianing ikki tirsagidan mahkam siqib yotoqqa otib yubordi. U o'zini o'nglashga ulgurnay ustidan Jungkook joylashdi va iyagidan qattiq siqib lablariga labini bosdi. Shia ming chiraasim ustidagi katta gavda ostidan chiqa olmay to'lg'ana boshladi. Jungkook uni harakatlanishiga qo'ymay iyagini qo'yib yubordi va tipirchilayotgan ikki qo'lini yuqoriga ko'tarib qayta ishida davom etdi.

Jungkook bo'sani uzib o'rnidan turdi va qizni egnidagi kiyimlariga chang soldi. Birma bir parchalab egnidagi matoni yirtib ajratdi. Kiyimsiz qizni oyoqlaridan mahkam siqib qochib ketmasligini ta'minlab o'zini shimini yechdi.

Qiz hozir nima bo'lishini bilib og'ir yutundi. Boshini yo'q deya sarak sarak qimirlatib asta sekin ortga tisarila boshladi. Yigit hech nimaga e'tibor bermay qizni ikki oyog'idan tutib o'ziga tortdi. Ularni ikkiga ajratib azosini ichiga joyladi. Shu zahotiuyoq xona ichidan faryod yangradi.

Erta tong

Yotoqda yolg'iz uyg'ongan qiz uyoq buyoqqa qarab eri bo'lmish nusxani izladi ammo topa olmadi. So'ng egnidan yengil ko'rpani olib o'rnidan turishga harakat qildi. Joyidan sal siljishi bilanoq tanasida juda qattiq og'riqni his qilib lablarini qimtigancha ingrab yubordi. Uzun tungi ko'ylak etagi bilan oyoqlaridagi ko'karish izlarini yopdi. Yotoqdan asta asta surilib ahiyri polga oyoqlarini qo'ydi va shu zahoti eshik ruxsatsiz ochildi. Eshikda o'ziga qarab ixcham kiyingan Jungkook paydo bo'ldi va yotoqda unga jahl ko'zlari bilan qarab turgan xotiniga iljayib qaragancha

Jungkook: yolg'iz uyg'onganing uchun jahl qilyapsanmi
Shia: uyg'onganim uchun jahl qilyapman
Jungkook: uyquga to'ymagansan tabiiy olov rafiqam
Shia: ...aksincha hammasidan to'yib bo'ldim

Shia yana bir marta yotoqdan turishga harakat qilib Jungkookning oldida zayif ko'rinmaslik uchun barcha og'riqlarini yutgancha gavdasini ko'tardi. Jungkook uni shunchaki qo'llarini qovushtirgancha juzatar edi. Shia ortiqcha so'zsiz va bir maromda harakatlanib kiyim javonni ochdi va ichidan sochiqlar olib uni yopdi.

Shia: sizdan bir narsa iltimos qilsam bo'ladimi janob Jeon
Jungkook: bemalol Jeon xonim
Shia: menga oqsoch aytib yuboring yuvinishim kerak
Jungkook: oqsoch?... men turgandaya

Jungkook iblisona kulgancha yenglarini shimarib va Shiaga yaqinlasha boshladi. Shianing ingichka ko'zlari kattalashib lablari titradi va

Shia: yo'q menga ayol kishi kerak
Jungkook: ...xohishing

Jungkook maqsadiga erishgancha xonani tark etdi va u ketishidan zum o'tmay oqsoch xonada nozil bo'ldi.

Pov Shia

Oqsochdan og'riqlarim uchun malham olib sal epiqiga kelgandek bo'ldim. Tanamdan deyarli og'riqlar ketgandek edi. So'ng xonamdan tushib zinalar tomon yaqinlashdim. Zinalarga yetay deganimda o'ng tomondagi xonadan erkak kishining tahdidi quloqlarimga chalinib etiborimni tortdi. Qiziquvchanligim tutib eshikka yaqinlashib quloq tutdim. Ichkarida qaynotam erimga nimadurlarni aytib tahdid qilardi.

Junghoon: xotiningni so'roq qilasan. Uni gapirtirasan
Jungkook: unga hozirdan bosim o'tkazsak maqsadimizni sezib uydagilariga yetkazishi mumkin.
Junghoon: lattachaynar bo'lib ketyapsan Jungkook. Ulardan tezroq qutilishimiz kerak.
Jungkook: bu ishni menga berdingizmi endi chidashingiz kerak. Men nima qilishimni bilaman
Junghoon: sen nega menga ters gapirib aytganlarimni bajarmayapsan? Nima yoki sen shu qizni sevib qoldingmi?
Jungkook: nima? Albatta yo'q. Men shunchaki ishimni sifatli qilmoqchiman.
Junghoon: sifatli.... senga ishonishim uchun birgina sabab ayt
Jungkook:... men bu turmushni istaganmidim? Bu sabab bo'la olmaydimi? Sizni tushunib Yaponiya uchun hayotimni barbod qilayotganim sabab bo'la olmaydimi?
Junghoon:... senga ishonaman o'g'lim. Lekin tezroq harakat qilishing kerak.
Jungkook: xavotirlanmang ishlarimiz besh bo'ladi. Biz Kimlarni tak tugi bilan yo'q qilamiz.
Junghoon: barakalla

Pov Shia

Eshitgan gaplarimdan tahlikaga tushib qoldim. Bular qanaqa razil insonlsr o'zi? Nega o'z vatanlariga yordam bermay kelgindi zolimlar uchun kuyib pishishmoqda. Vatan degan tushunha naxot ularda yo'q. Ona tuprog'iga, eliga, yurtiga, qardoshlariga oyoq qo'yish ularni yakson qilish naxotki shunchalar oson? Yo'q bo'lmaydi... senlarning rejalaring amalga oshmaydi. O'lsam o'lamanki senlarni yo'q qilmay bu dunyodan o'tmayman. Gar shunday bo'lsa senlar kabi iflos razil kimsalarni o'zim bilan jahannamga olib ketaman.

Eshik ortidan qadam tovushlarini eshitib yashin tezligiga orqaroqqa yurib xuddiki endi xonadan chiqqandek yura boshladim. Yengimdagi manjitni o'ynab o'ynab xuddiki hech nima bo'lmagandek Jungkookni ham ko'rmagandek o'tib ketdim. Zinalardan sekinlik bilan tushar ekanman ko'rishni istab turgan erim menga hamroh bo'ldi

Jungkook: nega sekin tushyapsan
Shia: vaqtim ko'pligi esimga tushib qoldi - ensa qotirgancha
Jungkook: bu tungacha vaqtingni shunday o'tkazasanmi zerikmaslik uchun

Shia zinalarda to'xtab Jungkookka o'girildi. Unga yaqin kelgancha qo'llarini qovushtirib bir qoshini ko'targancha

Shia: siz bilan endi qiladigan ishimiz qolmadi. Er-xotin sifatida hammasini qilib bo'ldik. Endi siz o'zingizni yo'lingizdan men esa o'zimnikidan ketamiz. Tushunarlimi Janob Jeon?
Jungkook:.... buni vaqt ko'rsatadi. Oldimga o'zing kelasan

Pov Shia

Ortiq u bilan pachakilashib o'tirmay zinalarda biroz qadamimni tezlatgancha tushib ketdim. Kecha to'yim bo'lgan katta maydonda endi 4 kishilik stol nonushta uchun bezatilgan edi....

*

Shu tariqa kunlarim zerikarli tarzda o'ta boshladi. Mana shu holatda 1 haftamni erimni uyida o'tkazib anchagina zerikdim. Yangi kelinligim tufayli ko'chaga chiqishimga qaynonam ruxsat bermadi. Hech bo'lmaganda uydan bir haftacha chiqma deb meni uyda qamab o'tirdi. Men ham ilojsizlikdan unga ko'ndim. Hayolimda haligacha qaynotam va Jungkookning gaplari aylanar edi. Nimadur qilishimiz kerak. Eshitganlarim haqida tezroq akam va otamni ogohlantirishim kerak. Kelinligimdagi 3 kunda Jungkook mendan anchagina gap olishga urundi ammo udasidan chiqolmay Yaponiyaga ish bilan ketdi. Bugun uni turqini ko'rmaganimga 4 kun bo'ldi...

Bugun ko'chaga chiqishim mumkin va men qaynonamni rozi qilgancha uydan chiqib ketdim. Jeonlar mashinasida Tashkilotga kelib xaydovchiga javob berib yubordim. Tashkilot ostonasiga qadam bosganimda hamma meni iliq qarshi olib atrofinga yig'ilishdi. O'z yaqinlaring bilan diydor qanchalar yoqimli. Hamma bilan so'rashib bo'lganimdan so'ng akamning xonasiga yo'l oldim. Akamni birinchi marta qog'ozlar ustida gangib turganini ko'rib kulib yubordim. Chunki doim qog'oz ishlari menga tegishli bo'lgan.

Shia: qog'ozbozlik sizga anchagina yarashibdi yosh janob
Taehyung: sizga ham kelinlik yarashganidek Jeon xonim

Akam doimgidek salomga ysrasha alik oladi. Hech qachon yon bermaydi. Akamni sog'inib ketganim tufayli hech ikkilanishsiz uni bag'rimga bosdim. Jigarim qondoshimning issiq bag'rida yana o'zimni his qilib anchagina yengil tortdim. Sog'inchlarimizni qondirganimizdan so'ng akam bilan o'rindiqqa joylashdik.

Taehyung: ahvollaring qalay? Qiynalmayapsanmi?
Shia: yo'q hammasi joyida
Taehyung: anavi nusxa senga tazyiq o'tqazmayaptimi? Agar nimadur bo'lsa menga darhol xabar qil
Shia: u hozir uyda emas. Menga ham hech narsa qilgani yo'q
Taehyung: yaxshi... nimadur yangilik bormi
Shia: ha... ularning maqsadi bizni yo'q qilish. Menimcha ular bizning ishlarimizdan oz-moz xabardor
Taehyung: qanday bilding
Shia: qaynotam va Jungkookning suxbatini eshitib qoldim. Uning menga uylanishidan maqsadi ham aynan shu. Ular Tashkilot haqida bilishmoqchi. Jungkook bir necha kun meni siquvga olmoqchi bo'ldi
Taehyung:... tashkilotni ko'chirish kerak
Shia: ha shunday. Ammo bu shubha uyg'otishi mumkin
Taehyung:... sekinlikda ko'chiramiz. Buni otam bilan maslahatlashamiz
Shia: ha shunday qilamiz.
Taehyung: unda sen qo'rg'onga boraver meni ishlarim bor
Shia: men ham ishlamoqchiman uyda zerikdim. Otamning oldilariga birga boramiz
Taehyung:... unda mana ol o'zingni ishlaringni.
Shia:... men aldagandim
Taehyung: menga farqi yo'q. Bu qog'ozlar miyamni aljitib tashladi.

Akamning jinnicha yangragan ovozidan jilmaygancha qog'ozlarni olib o'z xonga yo'l oldim.

Xonamga kirishim bilanoq kimdir belimdan qattiq tortib devorga yopishtirib lablarim ustida kaftlarini qo'ydi. Jahlim chiqqancha bu surbet kimligini bilish uchun endi unga e'tibor qaratib qotib qoldim. Qarshimda menga avval mehr bilan boqqan ko'zlar endilikda g'azab alam bilan tikilardi. U astalik bilan kaftini lablarim ustidan olib masofani uzmagancha shunchaki menga tikilib turardi. Go'yoki hammasi yolg'onmidi? Nega meni aldading degandek menga o'tinch g'azab nomus bilan qarab turardi. Ha men uni sindirdim. Yuragini tilka pora qildim. G'ururini yer bilan bitta qildim.

Unga qadalgan ko'zlarim unung ko'zlaridagi qorong'ulikka asr tushgandek hech qanday harakatsiz qotib qoldim. Hayolimni yig'ishga sabab bo'lgan ovoz - eshikning qulflanishidan chiqadigan tovush bo'ldi. Eshil tomonga boshimni burganimda uning kaftlari yuzimdan ushlab o'ziga qaratdi va gspira boshladi.

Jihoon: osonmidi?... bizdan... sevgimizdan kechish shunchalar osonmidi? Nega ketding? Bizni tashlab nega ketding?... Ketar ekansan nega hayotimga kirding?... Nega ko'z o'ngimda boshqasini qo'lidan tutding?... Mendan nima istading?... Qo'lidan faqat seva olish keladigan nochor yigitdan nima xohlading?... Gapir
Shia:... kechir
Jihoon: kechir? Sen xudbinsan... yana osonlikcha kechirim so'rayapsan... Bilasanmi mana bu yerim nima deyapti... qo'y unga indama, qiynama, men haliyam uni sevaman deyapti. Unga ozor berma. U yig'lamasin azoblanmasin deyapti. Eshityapsanmi sen ikkiga bo'lgan yuragim yans seni deya urib kuyinyapti.

Kaftimni yuragiga bosgancha alam bilan gapirayotgan sevgilimga qarab ortiq o'zimni ushlab o'tirma olmadim. Uning alam bilan aytayotgan jumlalari sababli ko'zlarimdan yosh tomchilashni boshladi. Men uni qattiq qiynadim. Juda qattiq azob berdim... lekin endi afsuslanishga haqqim yo'q... men yo'limni tanlab bo'ldim...

Jihoon mendan nimadur deyishimni kutar edi. Bilaman u nima deyishimni istashini... yana unga sevishimni aytishimni istaydi. Hoziroq uning quchog'iga kirib uzur so'rab u bilan birga bu yerlarni tark etish taklifini berishimni istaydi... ammo yo'q... mendan javob eshitmagach yelkalarimdan siqib

Jihoon: nimadur de. Iltimos Shia. Meni yana azoblama. O'tinaman
Shia:... endi hech narsa avvalgidek bo'lmaydi... meni kechir Jihoon. Mendan umidingni uz...
Jihoon:... yo'q... yo'q... hech qachon. Sen menikisan. Ering kim bo'lishidan qat'iy nazar.

Jihooning ko'zlaridan yosh chiqib yuzlarini nam qildi. Yosh to'la ko'zlarini ko'zlarimdan olib pastlasha boshladi va nigohini lablarimda to'xtatdi. Titrayotgan lablarimga tezlikda o'z lablarini bosib meni yanada devorga tiragancha bo'sa ola boshladi. To'satdan sodir bo'layotgan hodisa tufayli gangib qotib qoldim. Jihoon esa mendan havo tortib olayotgandek lablarimni shimib o'par edi. Bir qo'li belimda ikkinchi esa bo'ynimda. Unga qarshilik qilib yelkasidan itara boshladim. Ammo uni joyidan siljitib bo'lmas edi. Unga javob qaytarmaslikka bor vujudim bilan harakat qildim va uddaladim. Mendan javob ololmagan Jihoon lablarini lablarimdan uzib bo'ynimga boylashib so'rib o'pishni boshladi. Yoqamni pastga tushirgancha yuzini borligicha bo'ynimga ko'mdi. Uning labpari tegayotgan joy juda qattiq achishib og'riq berdi. Bor kuchimni yig'gancha oyog'imni ko'tarib qorniga zarba berib o'zimdan itarib yubordim. Bo'ynimga qo'limga etganimda terim bir achishib og'riq berdi.

Shia: sen aqldan ozdingmi?
Jihoon: sen tufayli... sen meni shunday qilding
Shia: hoziroq ket... chiqib ket🗣
Jungkook:... Shia🗣

Eshik ortidan Jungkookning ovozini eshitib birdan muzlab qoldim. Ichkarida men Jihoon bilan yolg'iz... u aniq bu safar uni o'ldiradi. Jihoon esa menga kulib qaragancha o'rindiqqa joylashdi.

Jihoon: eshikni och ering keldi
Shia: Jihoon nimaga bunday bo'lib qolding. Iltimos ket. O'zingga muammo orttirma
Jihoon: menga qiziq... sen eringga qanday javob berasan

Jihoon qay paytda bunchalar o'zgarganini anglay olmay qoldim. Nega u bunday qilyapti? Nahootki u hali Jungkookni nimalarda qodirligini anglamadi. Og'ir yutungancha eshikka qaradim. Jungkook eshik ortida meni ismimni bot bot takrorlardi. So'ng to'satdan eshikni zarb bilan taqqillata boshladi. Men bir eshikka bir Jihoonga qarab tursr edim. Eshik taqqillashi endilikda kuchaya boshladi. Jungkook ichkaridan javob ola olmagach eshikni tepib sinfirishga harakat qila boshladi va uni uddaladi. Jungkook eshikni buzib ichkariga kirdi.

4-qism tugadi.
#Jeon_Shia
@Glamour_fanfic