3-qism

Sen mening yashirin olamimni qayta ochishimga , zerikarli hayotimda qiziqarli sahifalar borligini bilishimga sabab bo'lding. Men sen sabab haqiqiy baxtni his qildim. Yagona va faqat meniki bo'lishingni istayman... Bunga nima to'sqinlik qilmasin, biz birga bo'lamiz, o'z orzularimiz bilan...

____
Pov Sua. Erta tong

Kechagi og'ir kunimdan so'nggi tongimni ham yengil deb atab bo'lmaydigan darajada boshlaganman. Uy egasi bo'lgan bu xonim erta tongdan mening eshigim oldida bir nimalarni tinmay javrayabdi. Ijara shartnomasi tugayotganini , tezroq ko'chishim zarurligini uning bu erta tongdagi tashrifisiz ham juda yaxshi bilaman.

- Yaxshi xonim, iloji boricha tezroq ketishga harakat qilyabman. Ijara uylarni ko'rib kelishim kerak bugun. Bir haftada sizga ma'lum qilaman.

Boyadan buyon baqirayotgan bu ayolni bazo'r jim qildim. Ichkariga qaytib kirganimda qayta uhlab qolmaslikdan o'zimni tiyib ishga tayyorlandim .

°°°

Yana o'sha aylanadek davom etyotgan hayotim. Ko'chadagi ob havo bahor kelyotgandanidan darak bermoqchidek, yoqimli . Ammo avtobusdagi tiqilinchlik. Ijarachi ayolning erta tongdagi tashrifi sabab, bugun ancha erta yo'lga chiqa oldim. Shuning uchun ham o'rindiqqa joylashishga ulgurganman . Bu haftada bir marotaba duch keladigan holatim. Tepamda tik turganlarga qarab qo'yib, rohatlangancha avtobus derazasiga peshonamni qo'yib uhlab ketishga harakat qilmoqchi bo'ldim. Ammo peshonam derazaga tegishi bilan peshonamda turgan og'riq sabab , uni qoldiradigandek kaftim bilan peshonamni changalladim. Aksini zo'r bo'lmasada ko'rish mumkin bo'lgan avtobus oynasiga qarab peshonamni og'riq turgan qismini tekshirdim. Qizarish? Yo'q oyna shunday ko'rsatyapti ..

- SENGA KEYINROQ DEDIM, GAP TUSHUNMAYDIGAN AHMOQ!!

Birdan miyamda charaqlagan bu baqiriqni negadir men aytgandek tuyildim. Hatto urganimni ham ..Ammo Soanimi...Kecha nimalar qildim o'zi, jin ursin...

°°°

Avtobusdan tushishim bilan meni Dahe va Insan kutib turishardi. Qizlarning telefon qo'ng'irogiga nega javob bermaganimni tinmay so'roqlayotgan bu ikkisiga miyamdagi hayollarni aytish yoki aytmaslikni o'ylay boshladim. Eng birinchisidan ya'ni ijarachi ayolning dag'dag'alari haqida boshlashga qaror qildim.

Insan:Ko'chaman deb yaxshi aytibsan. O'sha manzil juda xavfsiz tuman. Boshqa uyga ko'ch.

Insanning doimgi beparvo va g'amxorlik aralashgan so'zlari.

- Bilaman..

Dahe: ishxonaga yaqinroqdan olsangchi.

- Bugun bir uyni ko'rgani boraman. Shunda aniq bo'ladi.

Qo'llarim beixtiyor yana peshonamga yugurdi.

-Ahh,og'riyabdi..

Peshonamdagi bu sanchishga e'tibor berishimdan oldin uni tanish bo'lgan Soaning ovozi bo'ldi. Uchalamizning ham yuzimiz ovoz kelgan tarafga burildi.
- Suaa, hali qahva olmadingmi?

Soaning yuzini ko'rishim bilanoq kechagi qilganlarim va aytganlarim miyamda chaqmoq chalgandek o'tdi. Dahe va Insanni ishxonaga kiritib yuborib, keyingi 10 daqiqamni unga kechagi mastlik sabab aytganlarimni tushuntirishimga ketdi.

- Kechirasan, men keragidan ortiq ichib yubordim va barcha chegaralardan o'tib ketdim, kecha,- ichimdagilarni unga aytib yuziga tikildim. Jimjitlik uzoqqa cho'zilmadi, u yana jilmayib turardi.

- Buni uchun uzr so'rashing shart emas. Hijolat bo'lma. Aaa taqdimoting masalasiga kelsak...

Jin ursin.

- Yo'q, yo'q. Bu haqida gapirma. Mening g'oyam, olgan ma'lumotlarim senikiga qaraganda sayozroq bo'lgan. Men kechagi joyida bo'lmagan miyam bilan noto'g'ri hayollarga borganman. Sening o'tishing , sen loyiq eding.

Yana biroz bu haqida eslasam uyatdan o'zimni boshqa kechira olmasam kerak.

- Barcha fikringni hurmat qilaman. Unda ichkariga kirsak ham bo'lar?

Mana endi eng yoqimsiz savol navbati. Jin ursin, barchasini...

- Umuman olganda Soa...,- cho'zilgancha gap boshladim . - Peshonang...hammasi joyidami? Og'rimayabdimi?

Uning ko'zlariga qaramaslikka harakat qilardim.

- Kecha bilmayman , menga nima bo'ldi. Ammo hech qachon birovni urmas edim.. kecha..

- Sua, nima haqida gapiryabsan? Tushunmadim.

Uning bu so'zlardan so'ng toxtab qoldim.

- Men seni kecha peshonangga urmadimmi?..

- Nima? Sua, sen kecha biron kimni urdingmi?

Jin ursin! Uni urmaganmidim?! Unda kimni??

•••

Monitorda ko'rsatilgan yangi mahsulot uchun ishlangan reklama roligini tugatib majlis zalidagilarga qaragan erkak qarshisidagi insonlar nigohida qoniqishni ko'rib, bir qo'lini qoshiga olib borib qashigan bo'lgancha jilmayishini yashirgan bo'ldi. O'z joyiga joylasharkan, reklama yaxshi ishlangani uchun kompaniyaning kelajakdagi istiqboli to'g'risida gaplarga ulangan ma'ruzaga ortiq e'tibor bermay qo'ygandi. Ahir u ishini yakunladi. Taehyungga qilayotgan ishi , kompaniyadagi ishi zavq bermayotgani aniq edi. Shuning uchun ham u keragidan ortiq bir tomchi ham energiyasini bunga sarflashga urunib ham qo'ymaydi. Joyiga o'tirishi bilan yonidagi o'rindiqdagi biroz to'lacha erkak biroz past faqat ikkisi eshitar darajada so'z boshladi.

- Doim muvaffaqqiyatli loyihani qanday qila olasan?

Taehyung yana jilmaydi. Mag'rurlik ufurib turgan jilmayish.

- Sizga aqldan ozish kerakmi?
- Tushunmadim?
- Men insonlar mening loyihamni ko'rganda aqldan ozar darajada bo'lishini istayman. Va natija ko'rib turganingizdek.

Kibrli bu so'zlardan erkak tushungandek jilmayib qo'ydi. So'ng bu mag'rur so'zlar egasining peshonasidagi yopishtirilgan plasterga qarab qayta savol berdi.

- Peshonangga nima boldi?

Savoldan tabassumi yo'qolgan Taehyung, plasterni biroz silab qo'ydi .

- Men ham shuni aniqlamoqchiman.

•••

Marketing bo'limi.

Hodimlar bir stol atrofiga yig'ilgan va mahsulotlari tashqi ko'rinishiga ishlangan dizaynlarning bir necha variantlariga ovoz berish uchun kichik qog'ozchalardagi o'z tanlagan misollarini stol ustiga qo'yib belgilashmoqda.

Janob Kwon: Bir , ikki, uch, to'rt , ...
Yana bitta kamku. Kim ovoz bermadi?

Hamma bir biriga qarab chiqar ekan, hammaning nigohi o'zining hayollariga o'ralashib savolni ham eshitmagan Suada to'xtadi .

Janob Kwon: Yana sen Jin Sua. Nega haliyam belgilamading?.

- Endigina bermoqchi bo'l...,- ismini eshitgan Sua shoshilgancha javob bermoqchi bo'ldi.

- Endi sening javobing hal qiluvchi natijani belgilaydi. Tezroq qaysi birini tanlaganingni ayt. Loyiha 5 millionlik ekanligini bilasan a? O'ylab tanla.

- Ha albatta...

Yana duduqlangan Suadan hammaning e'tibori eshikni ochib kirib kelgan ish boshqaruvchi direktorga qaratildi. Ha u hozir ularning ish boshqaruvchisi sifatida kelgan Kim Taehyung. Ammo direktor har doim ham kichik bo'limlarda ko'rinish beravermaydi. Bu esa turganlar ichida hayratni oshirgan edi. Vaziyatdan birinchi bo'lib o'ziga kelgan Janob Kang keng tabassum qilib ta'zim qilgancha Taehyungning qarshisiga chiqdi.

- Janob Kim , hayrli kun! Sizni bu yerga nima olib keldi?
- Yangi dizayn ustida ishlayotganingizni eshitdim . Shunchaki jarayonni kuzatmoqchiman.

Taehyungning past ,ammo yo'g'on ovozi xonadagi sukutda baland jarangladi. Ortiq janob Kwonning javobini kutib ham o'tirmagan Taehyung ichkariga siljidi va Sua o'tirgan kursi qarshisidagi, o'rtada faqat stol borligi hisobga olinsa to'g'ri uning oldiga o'tirdi. Direktor tashrifi sabab o'rtaga shu qadar chuqur jimlik cho'kkan ediki , hamma bir biriga noqulay nigohlar tashlab qo'yardi.
Taehyungning ko'zlari kerakli insonni allaqachon topib bo'lgan. Sua boshini ko'tarib unga shu qadar jiddiy tikilib turgan jigarrang qorachiqlarga duch keldiki, beixtiyor kipriklari pirpirab ketdi.

Nega u menga bunday tikilyabdi??

Shoshib qolgan janob Kwon o'z joyini amallab topib olib barchaga ma'noli qarash qilgancha , davom ettirishga ishora qildi.

- Haa...janob Kim biz mahsulot dizaynini ovozga qo'ygandik.. Siz ayni vaqtida keldingizda.. yangi dizaynlarimiz haqida nima deysiz? Maslahatingiz bilan eng yuqori natija keltiruvchisini tanlay olamiz deb hursand bo'lardim.

Janob Kwon yosh ish boshqaruvchi oldiga dizayn ko'rsatilgan rasmlarni birma bir surdi. Ammo Taehyungning ko'zlari bir daqiqa ham qarshisidagidan uzilgani yo'q edi.

- Dizaynni ovoz berish yo'li bilan aniqlaymiz demaganmidingiz? Jamoangiz buni hal qilishi kerak. Xo'sh, siz nima deb o'ylaysiz? Qaysi birini tanlamoqchisiz?

Taehyung Suaga shu qadar tikilib bu savolllarni berdiki, Suaga uning ko'zlari yumilmayotgandek tuyilishni boshlagandi. Shu sabab ham Taehyungning nigohlari ortidan qolganlarniki ham Suaga ko'chdi.

- Menmi?,- Suada duduqlanish aytgan shu yagona so'zidan ham sezilardi.
- Ha. Varianlardan birontasi ham sizga yoqmadimi?
- Yo'q shunchaki..
- Sizni didingizga mos emasmi? Unda bularchi?

Taehyung oldidagi dizayn rasmlarini Suaning oldiga surdi. U mutlaqo Suaning javobini kutmayotgandi. Savollar huddi boshqa maqsadda berilgan o'qdek.

- Yoqdimi? Yoki sizning stylingizda emasmi? Balki umuman yangi model xohlarsiz?

Shu daqiqadan Suaning miyasida qayta chaqmoq chala boshladi. Huddi kecha bu so'zlarni eshitgandek.

" MEN YANGI TELEFON MODELINI XOHLARDIM!"

- Balki mana bu amerikano emas sutli kofega mos dizayndek korinayotgandir?

Taehyung bu savollarni atayin berayotganini o'zi juda yaxshi bilardi. Tirsagini stolga tiragan yigit qizning reaksiyasini soniya ham o'tkazib yubormay tomosha qilayotgandi. Savollar huddi pushkada otilgan o'qdek edi. Barchasi mo'ljalga tegayotgandi. Suaning xotirasiga urilgan zarbalar...

" Rostini aytganda , men Americano emas, sutli kofe xohlayman! Eshitdingzimi?? Mening ham barcha narsalarda o'z didim bor! Bunga xo'jayinlik qila olmaysiz!"
Qizni yana biroz kuzatgan Taehyung atayin peshonasidagi plasterni ko'rsatishga uringandek sochlarini biroz tartiblagandek bo'ldi. Bu oxirgi hal qiluvchi zarba edi. Sua uchun vaqt to'xtagandek bo'ldi. Kecha kimni urganiyu, tongdan buyon miyasida aylanayotgan bu baqiriqlarni u shu insonga, Ish boshqaruvchi direktor Kim Taehyungga aytganini esladi. Qo'rqinchilisi ham shu. U Taehyungni peshonasiga boshi bilan urgan. U urgan inson Taehyung!

- Xo'sh? ,- navbatdagi "endi hech qayerga qocholmaysan" degandek berilgan qistovchi savol.

•••

Bu savollardan Suaning kechagi manzarani aniq eslaganini tushungan Taehyung qizni o'z xonasida chaqirtirgan. O'sha Sua tort ko'tarib kelib, masaj kursisiga o'tirib olib qovun tushurgan keng xona. Xona yuqorisidagi biroz qolganlariga qaraganda hashamdorroq stol. Ammo Taehyung u joyida emas. Qizning ro'parasida turib olgan.

- Sizni olmasligim kerak edi,- qo'li iyagida turgan yigit nigohida soxta o'ychanlik bilan dedi. - 3 yil oldin, sizni ishga olmasligim kerak edi. Siz sportchi bo'lishingiz kerak edi. Boshga zarba beradigan sport turi bilan.. boksmi..?

Taehyung ohangidagi kesatiqni sezish qiyin ish emasdi. Uning ofisda qizni sizlab, kechagi voqeada senlashi ham hozirgi so'zlarda qanchalik kuchli kesatiq borligini isboti edi. Mohirlik deyish ham mumkindir balki.

- Tushunmadim?,- qizning yagona berishi mumkin bo'lgan ahmoqona savoli. Balki bu vaziyatda o'zini tushunmagandek ko'rsatishdan boshqa iloj ham yo'qdir balki.

- Kuchingiz shunchalik ko'pki, bemalol olimpiadaga chiqa olasiz.

Suada pastki labni qattiq tishlash ham asabiylikdan va ham hayajondan sodir bo'la boshlagan.

- Men kecha keragidan ortiq ichib yuboribman. Chin qalbimdan afsusdaman. Kechirasiz... ,- keyingi aytilishi mumkin bo'lgan so'zlar. Ammo Sua yetarli darajada sabrli ham emas. - Shunday qilib , meni ishdan bo'shatmoqchimisiz?

- Agar shunda qilmoqchi bo'lsam, boshqa boradigan joying bormi?

Uning bir vaqtda ham sen va siz ohangidagi murojaati Suaning qonida olovli zarrachalar ko'payishini sodir qilayotgan bo'lsada jim turardi. Taehyung qizga bir qadamda yaqinlashdi va yonidan sirg'alib qizning ortiga o'tib aylangancha uni nima deyishini kutardi.

- Boshqa boradigan joy...?

Sua tomoniga kutilmagan savol. Taehyung qizning atrofida allaqachon bir doira aylanib , yoniga yonma yon turib olishga ulgurgan. Faqat hali qizning yuziga qaramagan.

- Masalan men ariza yozishim mumkin. Meni nohaq ishdan bo'shatganlari haqida.. so'ng meni eshitishlarini so'rab ko'raman... Hozircha qila olishim mumkin bo'lgani shular...

Taehyungning lab cheti biroz ko'tarildi. Qizning so'zlari ishonsiz va ahmoqona eshitilayotganidan va bu savolga u tayyor bo'lmaganini qiz va o'zi ham yaxshi tushunib turardi.

- Demak rejangiz shunday?,- Taehyung qizga butunlay qaradi. - Sizningcha biz nohaq qaror qilganmizmi?

Jin ursin, unga bunday so'zlarning hech biri ta'sir qilmaydimi? Ortiq o'zimni tutib tura olmayman. Men ham rasmiy turishimni yig'ishtirib , qarshimdagi erkakga qarab burildim.

- Janob Kim tushuning...bu xato edi. Men hech qachon atayin bunday ish qilmasdim...

U menda ancha baland. Jin ursin egasiga mo'ltillayotgan kuchukdek his qilyabman o'zimni. U menga yana bir qadam yaqinlashdi. Bu manipulyatsiyaning yangi usulimi?

- Xo'sh demak, mana bu so'zlar ham alkogol ta'sirimi ? Amerikano emas, sutli qahvani, yangi telefon va mening...

Taehyung shu nuqtada to'xtab qoldi. Aynan " mening" dan keyin. So'z ta'siri uni qizdan nigohini olib qochishga ham olib bordi.

- Bu... Musiqa eng yaxshi musiqa. Sizga eng yoqadigan musiqa...,- Taehyung shu soniyada so'zidagi qat'iylikni qaytarib olsihga qattiq kirishgandi.

- Hech nimani tushunmadim. Menimcha sizga bu musiqa men yaxshi ko'radigan yagona musiqa demagan edim.

Taehyung yana qizga qayrildi.

- Unda eng yaxshi ko'rgan musiqa sizningcha nima bo'ladi? Karaokeda miyaga birinchi keladigani va uni aytishni chin qalbdan xohlaydiganingiz emasmi? Ular ko'p bo'lishi mumkin emasku.

Taehyungdagi ovoz ohangi ko'tarilgani aniq sezilarli darajada edi.

- Kechirasiz...,- Sua yerga qaradi. Ammo birdan jimib qoldi. O'zi nega kechirim so'rayapti. Shunchaki yoqtirgan musiqasi uchunmi? Sua o'z huquqlarini yaxshi biladi. Bu direktor yoki vitse prezident farqi bo'lishi kerak emas. - Lekin buning uchun shunchalik jahl qilish shartmi?

- Yo'q men umuman...
- O'ylab qaralsa, bu g'alati. Siz menga shaxsiy yoqtiradigan narsalarim bilan hali ham tanqid qilmoqchi bo'lyabsiz.

- Men tanqid qilmayabman. Shunchaki..bilishni istayman,- rad etdi Taehyung.

- Men haqimdami?,- o'ylab ham o'tirmay so'rab yubordi Sua.
- Yo'q,- Taehyungdan boshqa kutib ham bo'lmaydan huddi muqarrar javob qaytdi. - Men haqimda. Men faqat o'zim haqimda bilmoqchiman. Men menda yana qancha qolganini bilmoqchiman.

- Qancha qolganini? Nimani?
- Imkoniyat.
- Imkoniyat?,- tushunmay qaytardi Sua.
- Hali ham boshqa yigit bilan uchrashmayabsanmi?,- Taehyung bu savolni qizga yanada yaqinlashib kiprik qoqmay berdi.

- Nima?

Bu savollar ketma ketligi. Hali ham boshqa yigit bilan uchrashmayabsanmi?
Hali.. u hozir hech kim bilan uchrashmayotganimni yoki avval uchrashganimni qayerdan biladi?Bu inson mendan nima istayabdi o'zi?

•••

Tushlik vaqti. Uch dugona bo'lgan qizlarning odatdagi birgalikdagi tushligi. Ular kolleglari bilan birga tushlik qilish haqida ham o'ylay olmaydi. Masala hozir bunda emas. Sua Insan va Daheni shu qadar shoshilinch tushlikka olib keldiki, sal avval tushgan direktor Kimning, Sua aytishi bo'yicha aytiladigan bo'lsa, 'la'nati Kimning' xonasidagi suhbatni tezroq ularga aytib berib, keyingi qadamini qanday bosishini bilmayotganini o'ylayotgandi.

Oldidagi pastani yeyishni boshlagan Insan Suaga ovqatini og'ziga joylamay qayta qaradi.

- Shunday qilib unga yigitim bor dedingmi?
- Haa. Ahir bu kutilmagan savol edi. Men shoshib qoldim.
Insan shunchaki oldidagi stakanni ko'tarib suvdan simirib jilmaydi. Sua esa qoniqarli javob kutar edi.

- A nima? Yigitim yo'q ekanligi shunchalik ochiq bilinib turadimi?
Insan: Ahmoqona so'zlarni gapirma!

Sua xo'rsinib qo'ydi. Huddi Insanning so'zi hozir dalda bera olmagandek.

Insan: Ammo bu yigit juda qiziqarli. U sendan yigiting bormi deb so'ramagan, u hali ham degan . Bu nimani anglatadi.. U sen yigiting bilan ajralganingni qayoqdan biladi?
- Aha...,- yana bir xo'rsinib qo'ydi Sua. - Balki kecha yana bir nimalarni valdirab yuborgandurman.

Suaning o'ychan nigohlarini ko'rgan Insan mavzuni ortiq davom ettirishni istamadi.

Insan: Mayli , unut. U ish boshqaruvchi direktor. Uni boshqa ko'rmaysan. Har holda mayda hodimlar bilan o'ralashib yurishga vaqti yo'qdir.

- Lekin menimcha yaqin orada uni yana ko'raman.

Insan: Qanday qilib? Qayerda? Ishdami?

Sua sumkasini kovlab stol ustiga ikkita qandaydur chiptani qo'ydi. Qo'yilgan zahoti Insan uni o'zi olib tomosha qila boshladi.

Insan: Nima bu?
Sua: Qandaydur mini konsert uchun klubga taklifnoma chiptasi. Yigitim bilan o'sha yerga borishimni taklif qildi. Aytishiga qaraganda bu ertaga bo'lar ekan.

Boyadan buyon ovqatini jim yeyayotgan Dahe Insanga qarab kulib yubordi. Insan ham javoban kuldi.

Dahe: Suaa umuman aldashni bilmaysan..
Insan: U seni haqiqatan yigiting bormi yoki yo'qligini tekshirmoqchi bo'lgan .

Kulgu aralash gaoirayotgan dugonalariga qaraganda Sua umuman kulmayotgandi.

- Nima qilamann? Ertagacha qayerdan yigit topaman.

O'rtaga yana Dahe qo'shildi.

- Begona bilan uchrashuv chiq. Tanishuv uchrashuvlarini belgilovchi platformalar menda bor. Shunchaki birinchi tanishuv uchrashuvini belgilaysan va yigitni o'sha clubga olib borasan.

Suaning ko'zlarida charaqlash ko'rindi. Garchi Sohyon bilan ajralganiga ko'p bo'lmagan bo'lsa ham, hozir hech qanaqa tanishuvni istamayotgan bo'lsa ham, bu taklifni o'ylanmay qabul qildi.

•••

Keyingi kun.
Insan aytgandek Sua bugun Kimga ofisda duch kelmadi. Bu aniq hodisalardan biri edi. Ferron Company kichik ofischa emas. Tushlikdagi vaqtini yangi ijara uyni ko'rishga ketqizgan Sua , ayta olishi mumkin haftadagi eng omadli hodisa mana shu yangi uy edi. U qiz istagandek, barcha mayda detallargacha bir xil, Suaning hayolida ideal ixcham va shinam sharoitga ega bo'lgan uy edi. Sua o'zida yo'q xursand edi. Ammo bu u uyning ijara haqini eshitguniga qadar davom etdi. Aytib o'tilganidek yagona omadini qo'lidan shunchaki qo'yib yubora olmasdi. Insan. Muammo yechimi kitoblarda yoki kinolarda ko'rinish beradigan mashxur bir ko'rishda sevib qoluvchi badavlat yigit yoki CEO emas, Insan edi. Dugonalik. Yosh farqini hisobga olib qaralsa, Insanning qarz evaziga bergan yordami Suaga biroz kamroq onalik mehridek ko'rinishi mumkin. Lekin nima bo'lganda ham qiz bolalar do'st bo'la olishiga ishonmaydiganlar mana shu yerda isbotni ko'rib ketishlari kerak edi. Insan Dahe va Suaga doim har qanday vaziyatda ham yordam berib kelgan. Qo'lidan kelgunga qadar.

°°°

Kayfiyati kechga qadar umuman buzilmagan Sua, kechga rejalashtirgan tanishuv uchrashuviga qadar buni yo'qotmadi. Inson ajralgandan, ayniqsa, xiyonatli ayriliqdan keyin tez tanishuv uchrashuviga chiqib biron kimni yoqtirib keta olishi Sua nuqtai nazaridan biroz qiyin. Yo'q, u Sohyonni o'ylab siqiladigan qizlar toifasidan emas. Shunchaki bu jiddiy munosabatlar qurish yoki qurmaslik bilan bog'liq. Jiddiy munosabatlar hazil emas.

Sua uchrashuvga chiqgan yigit umuman olib qaralganda standardlarga to'g'ri kelardi. Baland bo'yli, gavdasi kelishgan, chiroyli yuz. Ish va boshqa hobbylar. Bularga juda boy yigit edi u. Ammo Sua uchun buncha ko'p hobby va qiziqishlarga to'la inson mos kelmasdi. U tinmay o'z hobbysi yoki qiziqishini aytganda , Sua qo'lidagi vilkani aylantirib javob berishga qiynaldi.

Buni yomon tarafi yo'q. Ahir men haqiqatan ham u bilan uchrashmoqchi emasmanku.

Sua yigitga jilmayib qo'yib, uning gaplari davomini eshita boshladi.

Ovqatlanishdan so'ng navbat o'sha taklifnoma berilgan klubga kelganida yigit taklifni o'ylanmay qabul qildi. Har holda Sua bundan biroz yengil nafas ola boshladi.

•••

Biz taklifnomadagi manzilga yetib kelib ichkariga kirganimizda qorong'u va uncha ko'p emas, ammo o'rta hajmdagi bu yerni to'ldirib turgan insonlarga duch keldik. Barcha kichik zal yuqorsida yorug'lik berilgan sahnaga qarab, hio hop janridagi musiqa aytayotgan o'rta bo'yli yigitga tikilgancha musiqaga mos tebranardi. Dag'al ovozli oq tana rangli bu yigit barchaning e'tiborini o'ziga qarata olgan edi ham.Tan olish ham kerakki, u sahnada yetarlicha jozibali darajada edi. Ammo u kuylayotgan musiqa men istagan uslubda emas.Shu sabab yonimda sherigim kabi sahnaga mahkiyo bo'lib qola olmadim. Balki to'g'risini aytganda men bu yerga Kim meni nega chaqirganining sababini topish bilan band edim.

- Chiptani sovg'a berishgan deding a?
Men olib kelgan sherigimning savoli sabab unga qaradim.
- Ha menga uni direktorim berdi.
- Direktor?,-u biroz hayron savol berdi. - Yaxshi joyda ishlar ekansan. Bu mashxur klub.
- Oh ha? Ko'rinib turibdi.

Shu daqiqada sahnadagi o'rta bo'yli yigit musiqasini tugatib zalga murojaat qila boshlagandi.

Yoongi: Keyingi musiqaga o'tishdan avval asosiy muallif vokalistni chaqirishimiz kerak. Mmm...uni qanday e'lon qilsak ekan. Debyutidan so'ng darxol uni yakunlashga majbur bo'lgan qo'shiqchi. Mmm.. umuman u qo'shiqchi. Kim Taehyung!!

Kim Taehyung? Men hali ham hech nimaga tushunmadim. Barcha qarsak chala boshladi. 20 yoki 30ga yaqin insonlar bor bu joyda bu chalingan qarsaklar ovozi menimcha keragidan baland. Qarsaklar ketidan sahna yana qorong'ulashdi va qayta biroz yorqinlashdi. Va...

- Bu yerga qo'shiq kuylagani kelganman. Shunday ekan ortiqcha so'zlarsiz davom etamiz. Bu musiqa mening karyeramni boshi va oxiri bo'lgan.

Va...men uchun vaqt to'xtagandek bo'ldi. Sahnada mening direktorim, Kim Taehyung. Yo'q men tush ko'rmayabman. Chunki yonimdagi bugun tanishgan yigitning issiqligini his qilib turibman. Bu rostan ham u. Faqat doimgi qat'iy kostyum va galustuksiz, jiddiy ko'zlarisi. Mutlaqo boshqacha.. Jin ursin... U Sweet Nightni men o'sha karaokeda kuylagan qo'shiqni ayta boshladi.

On my pillow
Can't get me tired
Sharing my fragile truth
That I still hope the door is open

Ovoz... dag'al...va o'sha men yillar davomida eshitadigan musiqamdagidek . Faqat jonli...huddi musiqadek nola... Nahotki u... bo'lishi mumkin emas. Barcha musiqaga mos tebranishni boshlagan. Ammo men joyimda toshdek qotib qolgandim. Sahnadagi Kim esa beparvolarcha,ammo shu qadar yoqimli jonli ovozda bu musiqani aytardiki... Yo'q beparvolarcha emas, u menga qarab kuylayabdi.

Men unga shu qadar anqayib qolgandimki, musiqaning, ha o'sha men yoddan biladigan musiqaning qachon yakunlanganini ham bilmay qoldim. U kompaniyadagi direktor Kim Taehyung emasdek, kiyinish uslubi doim men ko'rgan jiddiy Kim Taehyungnikiga umuman zid klassik uslubda emas. Balki unga o'xshash insondur. Yo'q bu boshqa Kim emas. Aynan u.

3-qism tugadi.

#Serin | #One_and_Only
@Cynefin_fanfics.

Eslatma: Diqqat bilan mutolaa qiling. Voqelar ayni qismlarda 2021 yilda rivojlanmoqda.

With love Serin❤️

2- qism

Sen mening yashirin olamimni qayta ochishimga , zerikarli hayotimda qiziqarli sahifalar borligini bilishimga sabab bo'lding. Men sen sabab haqiqiy baxtni his qildim. Yagona va faqat meniki bo'lishingni istayman... Bunga nima to'sqinlik qilmasin, biz birga bo'lamiz, o'z orzularimiz bilan...

________

Yangi yil kirib kelganiga ko'p bo'lmagan, yilning birinchi oyidagi qish kunlari. Ko'chalarda yangi yil muhitini beruvchi chiroqlar va turli xil bezaklar hali tark etilmagan yoki yig'ishtirib olinmagan.
Quyosh nurlari qish kunlari bo'lishiga qaramay allaqachon kuchsiz nurini shahar bo'ylab yoygan. Yoshi 50 dan birozgina oshgan ayol qizi uyining eahik kodini termoqchi bo'lib, uni tutqichini ushladi , ammo eshik ochiq. Buzuq qulf hali tuzalmagani va eshik ochiqligi sababi ham shu.

- Men unga eshikni tuzatishni o'tgan oy aytgan edim,- qoshlarini chimirgan ayol koyish ohangida gapirgancha kichik kvartiraga kirdi. To'g'ri ko'rinib turgan yotoqxonaga o'ylab ham o'tirmay qadam tashlagan ayol hali ham uxlav yotgan qizining beliga ko'rpasi ustidan urdi.

- Sua! O'rningdan tur. Kech qolasan.
Eshikni tuzatgin deb qachon aytgan edim, Sua?

Keskin sodir bo'lgan harakatdan uyg'onib ketgan Sua o'rnidan sakrab turdi va tepasida onasini ko'rib , uning bu harakatiga qoshlarini chimirdi.

- Oyi, ertalabdan nima qilyabsiz...

Uyqisirigan ovozi bilan yotog'i yonidagi soatga ko'z tashlagan Sua , u 7:26 ni ko'rsatayotganini ko'rib, ko'zlari kattalashib ketdi.
Ishga yetib borishi uchun 34 daqiqa vaqt qolgan xolos.

- Voy, Hudoyim! Oyi, kech qolyabman!,- qiz shunday deb baqirgancha yuvinish xonasiga kirib ketdi.

Qizi ortidan ho'rsinib qarab qolgan Kim xonim qo'lidagi sumkani kichik oshxonaning kichik stoliga joylash uchun burildi. Ammo oshxonadagi manzara onaning jahli yanada kuchayishiga sabab bo'lgandi. Ikki kun oldin tuzatilgan , ammo ovqatga teginilmagan ham bu ikki kishilik dasturxon hali ham o'sha holda qolgan. Ichilgan spirtli pivolar bo'sh bankasi gijimlangancha stolning har yog'ida sochilib turar edi.

Stol yonidan bo'sh salafan paketini olgan ayol chiqindilarni uning ichiga joylay boshladi.

- Bu qizning ahvolini qarang. Men uni uch mahal ovqat berib boqmanman. To'g'ri ovqatlanishga o'rgatganman. Yovvoyi hayvon boqmaganman ahir. Stol insonlarnikidan katta farq qilyabdi,- Kim xonim o'ziga o'zi eshitar darajada gapirardi.

Oradan o'n daqiqaga ham yetmagan oraliq vaqtda Sua yuvinish xonasidan ho'l sochlarini sochiq bilan o'ragancha, yugurib chiqishga ulgurdi.

Kim xonim: Nima vaqt mashina yutib olganmisan? Yoki boshingga faqat suv sepib chiqdingmi?

Sua: Shoshilyabman, oyi. Undan tashqari yuvinish xonasidagi jomrak buzilgan. Ko'p ochib turib bo'lmaydi. Suv toshib ketishi mumkin.

Sua ish va bo'yanish uchun moslangan bitta stoliga qarshisiga joylashgancha , yuziga pardoz qilishni boshlagandi.

- Nega o'zingdan so'ng hech qayerni yig'ishtirmaysan?,- asabiylashgancha stolni yig'ishni davom ettirdi Kim xonim.

Guruch pishiruvchi mashinani ochgan ayol yoqimsiz hiddan burnini kaftiga berkitdi.

- Guruch bu yerda qolib ketibdiku! Undan yomon hid tarqayabdi!

Ortiga qaragan Sua yugurgancha onasiga yaqinlashdi va moslamani qopqog'ini qayta yopdi.

- Nega ertalabdan ogohlantirishsiz kelib oldingiz , oyi.. Tanbeh berishingiz uchun kattalik qilaman. Ishda edim vaqtim bo'lmadi.

- Ko'pga kelmadim. Shunchaki qabulga kelganimda, yo'l yo'lakay sendan habar olib ketmoqchi edim,- Suadan uzoqlashib, qayta olob kelgan sumkasi oldiga bordi Kim xonim.

Birdan o'zgargam tondan , Suaning ham ovozi havotir aralash chiqdi.

- Oyi.. og'riq qoldiruvchi malhamlar vaqtinchalik. Doktorga ko'rinish zarur..
- Turmushga chiqish masalasini o'ylab ko'rdingmi?,- go'yoki foydasi yo'q mavzuni yopib, boshqasini ochdi ayol.

- Yana shu mavzumi?,- Suaning qoshlari qayta chimirildi va bo'yanish uchun qayta joylashdi. - Siz boshlagan hamma mavzu oxiri shu bilan yakunlanadi.

-Sohyon seni uy ishlarida bundayligini bilmasidan oldin turmush qurishga shoshilishing kerak. Turmush qurish vaqti allaqachon kelgan. Ahir uch yildan buyon munosabatdasiz.

- Oyi...
- Sua, men seni o'ylaganimdan..
- To'y qilish uchun ham pul kerak , oyi. Menda bunga yetarli, hatto boshqa ijara uyga ko'cha olishga ham yetarli pul yo'q.
Sua upani yuziga endi jahl aralash urardi .

Kim xonim: U seni tashlab ketdimi?

Savoldan so'ng qiz to'xtab qoldi. Oyna orqali onasiga qarab, uning ko'ngli buni qanchalik tez sezganidan hayratda qoldi. Ayni damda uyaldi ham .

- Uni tashlab ketibdi,- ayol sumkasidagi idishlarga qarab o'ychan dedi. So'ng biroz ovozi ko'tarilgandek bo'ldi.

- Bu jin urgur ablah... Meni qizimga bunday qilishga qanday jur'at etdi?

Sua hech nima demadi. Onasi tepasiga kelib uni yelkasidan mayin siladi.

- Nima bo'lganda ham, bugun seni tug'ilgan kuning. Men senga dengiz o'tidan sho'rva olib kelganman. Ichib ol.

•••

Tiqilinch avtobusdan bazo'r tushib olgan Sua ishlaydigan kompaniyasi tomon yura boshladi. Qish hali ham o'zini shu yerdagiligini bildirib turgani , biroz sovuq va nam havo haroratidan ham ma'lum. Telefonidan soatni tekshirgan qiz o'ziga o'zi kech qolmasligi kerakligini takrorlardi.

- Maxvini chaqirdingizmi?,- telefondan sun'iy intellekt ovozi yangradi.

- Yo Hudoyim, yo'q!,- Sua telefonni o'chirib, shunga ham asabiylashgancha harakatda davom etdi. Kompaniya kirish eshigiga yetganida esa o'sha tanish yuz uni qarshi oldi. Jin Soa. U markasi qimmat sanaluvchi mashinadan tushib , ruldagi insonga tabassum qilardi. Aftidan bu uning otasiga o'xshardi.

Qo'lida bir necha kofelarni qadoqlangan idishini ko'tarib kelayotgan qizga qarab turgan Suaning yuz ifodasi bu vaziyatni yoqlamayotgani aniq edi. Ammo buni u ham tabassum ortiga yashirdi.

- Suaa, seni ko'rganimdan hursandman. Hayrli tong!..,- Soa qiz tomon shoshilgancha keldi. - Ajoyib tong shunday emasmi?

Bu so'zdan Sua kinoyali kulib qo'ydi. Ahir u Soa kabi otasining mashinasida shunchaki yo'l yo'lakay kofe sotib olib kelayotgani yo'q. U kechagi kun natijasida uhlab kech qolib, buzilgan yuvinish xonasidan bazo'r foydalanib, avtobusdagi bir to'da insonlar ichida siqilib kelgan.

Soa: Men senga kofe olib kelgandim.

- Haa, rahmat...,- o'ylangancha yana o'sha doimgi Amerikanoni oldi Sua.
Sua: Kel ichkariga tezroq kiraylik.

•••

Har doimgidek kunni kichik majlis bilan boshlagan bo'lim . Suhbat ham oxiriga yetib qolgan.

- Ha oxirgi masala, Dongil va Soa sizning bergan yangi takliflaringiz finalistlar hisobida tanlanibdi.

Pov Sua.
~ Janob Kwonning so'zlaridan butun majlis bo'yi buzilgan asab tolalarim birdan uyg'onib ketgandek bo'ldi. Men oxirgi uch yil davomida doim ariza berganman. Ammo doim rad etishgan. Nahotki meni ham tanlashdi. Bu baxtning uchqunimi? Nahotki?!

Janob Kwon: Hulosa qilib aytganda, Soa va sen direktor Kimga taqdimot qilib berasiz , ertaga. Qaysi biringizni tanlanishingizni direktor hal qiladi. Bu menejer yordamchisi lavozimiga ko'tarilishingiz uchun yaxshi imkoniyat.

~ O'z hayollarim bilan boshlig'im so'zlarini oxirgacha qanday yakunlaganini ham eshitmay qoldim .

- Dongil , nega bunday jimsan? Hursandligingdanmi?

- Jekpot...,- Sua biroz mast ovozda ming'irladi.

- Jekpot?,- Kwon qizga qarab boshini chayqatgancha kulib qo'ydi. - Yaxshi ishingizni davom ettiring. Siz esa ertaga yaxshi tayyorlanib keling.

•••

~Kun tushga yaqinlashgach doimgidek Insan va Dahe bilan tushlik qilish uchun o'zimizning qadrdon tamaddixonaga bordik. Bugun ham Insan o'zi to'lashini aytdi. Ochiq qilib aytganda, u ba'zi vaqtlarda bizning onamizga o'xshab harakat qilar edi. U turmush qurib ajrashgan. Yagona farzandi avtohalokatda nobud bo'lgach. Har birimizda qandaydir travma va ishdan qoniqmaslik uchun qandaydir sabab bor. Balki shuning uchun ham bir birimizni topganmiz. Insan ahir kompaniyada sotuv bo'limida, Dage hisob bo'limida ishlaydi. Umumiy majlislardagi kollektivdan ajrab qolgan uch mushuk kabi bir birimizni topib , dugonalar darajasigacha kelish uchun ko'p sabab kerak bo'lmagan. Hozirgi kungacha bir biri uchun jonini ham berishga tayyor bo'lish darajasigacha.

Dahe esa eng kenja singil kabi. U doim pullarini yangi kiyimlar olishga sarflaydi. Hozir ham yangi tufli olganini , ammo ishda ko'p yurganidan oyoqlari og'rib ketganini aytib charchamayabdi.

•••

Tushdan so'ng. Ish vaqti. Ferron Company.

- Aytgancha bu safargi taqdimotlarni rostan ham janob Kim nazoratdan o'tqazar ekanmi?

Ishdagi hamsablari suhbatiga aralashmay kompyuterda oz ishi bilan band bo'lgan Sua ularning suhbatiga quloq tutishni ham chetdan qoldirmayotgandi.

- Janob Kim? Uni juda ham hurmat qilaman..,- Kim familiyasini eshitgan qizlar o'zini uni ertaga yaqin masofadan ko'rish zavqidan tiya olmay hayajonlanib gapira boshladi.

- Uni yonidan o'tib ketganimda o'zimni shunday qizib ketgandek his qilamanki...
- Kechirasiz, ish boshqaruvchi direktor Kim , u kim? ,- stajyorlardan biri qiziqib savol berdi.
Qizlar kelgani hali kop bo'lmagan bu qizga qarashdi.

- U haqiqiy afsona. Ham tashqi ko'rinish tomondan, ham fe'l atvor jihatdan ham mukammal inson. Qulupnayli eng mashxur 5 xildan ortiq sneklarimizni bilasizku. Barchasi direktor Kim g'oyasi bo'lgan. Uning o'ylagan va ustida ishlagan barcha proyektlar juda katta foyda keltirgan. Bosh direktor ham unin shu uchun ham qattiq hurmat qiladi. Ammo bosh direktor Kim xonim uning onasi deb ham eshitganmiz. Ish boshqaruvchi direktor sifatida u bosh direktorga yaqin bo'lishi tabiiy hol. Men endigina ishga kirgan vaqtlarimda u yuqori direktorlik lavozimidan ham voz kechib yuborgan edi. Umuman olganda , direktor o'z onasi bo'lsa ham, bunday mas'uliyatlilik katta jasorat. Ha Sua, sen ishga suhbatdan o'tayotganingda u seni qabul qilgan deganding shundaymi?

~ Birdan suhbat menga kelgan savol bilan to'xtaganini sezib , o'ylangancha javob berdim .

- Haa...u yakunlovchi qaror qilgan. Ammo uch yildan buyon meni eslab qolgan deb o'ylamayman.

•••

Keng xonada stol ustidagi listga allanimalarni yozayotgan erkakning diqqatini yordamchisining chaqiruvi buzdi.
- Umumiy majlisga borishingiz vaqti bo'ldi, janob.

Ko'zoynagini yechib chetga qo'ygan Taehyung, o'rnidan turib kostyumini kiydi.

...

Liftga chiqib kerakli qavatni bosgan yordamchisi ortidan Taehyung ham liftga qadam bosdi. Bosiq va dag'al ovozda qandaydir ritmni ming'irlayotgan Taehyungga yordamchi savol berdi.

- Bugun tongdan kayfiyatingiz yaxshi ko'rinadi?
- Rostanmi?,- e'tiborini yoniga qarardi Taehyung.
- Ha.

- Men miyamda qaysi musiqa aylanayotganini aniqlashga harakat qilyabman,- Taehyung yana o'sha ming'irlashni qildi.

- Mm...yovvoyi...

•••

Kun kechga yaqinlasha boshlaganda Sua ishxonani hali ham tark etmagandi. Kichik o'z majlislar zalida taqdimotini proyektorga ulagan qiz, ertangi kun uchun qattiq tayyorlik ko'rardi. Qog'ozga yozilgan nutqini taqdimotiga moslab har biri so'zini ta'sirli va natijaviyligini ta'minlashga uringan qiz, tinmay takrorlardi.

- Yangi bolalar uchun mo'ljallagan snekimizga , mult qahramon ismi va rasmini qo'shib umumiy logo yaratsak,bolalarda...

Birdan ochilgan eshik ovozidan to'xtagan Sua ortiga burildi. Va Jin Soani ko'rib kompyuterni ekranini yopdi.

- Soa..?
- Kechirasan..
- Soa, ish vaqting tugab ketgan edingku?
- Ha , ammo soyabonim qolib ketibdi. Shuning uchun qaytgandim,- xonaga nazar tashladi Soa. - Taqdimotingni tayyorlayansanmi?

- Ha , ozgina..
- Ha unda men kechga qolib ishlaydiganlar uchun kofe olgandim. Sen ham qolar ekansan buni ol..

Sua u uzatgan yana huddi ertalabgidek Americanoni oldi.

~ Jin ursin...menga yoqmaydigan qahvani qayta qayta berish shartmikin.

- Rahmat.

Soa: Unda ertaga taqdimotingda omad tilayman!

Jilmayib omad tilayotgan qizga tikilib qolgan Sua kichik ta'zim bildirdi. So'ng eshikka burilgan Soani to'xtatdi.

- Soa.. Shoshma.. Sen huddi tayyotgarlik ko'rishi kerak bo'lmagan odamdek gapiryabsan. Ahir ertaga sen ham taqdimot qilib berishing kerak?

- Ha men o'z taqdimotimni tayyorladim. Ammo bor kuchim bilan harakat qildim, shuning uchun agar imkoniyatni boy bersam ham men unchalik tushkunlikka tushmayman,- sokin javob berdi qiz.

~ Qarshimdagi qiz yana imkoni borligini jilmayib aytmoqda. Ammo menda? Bormi? Keyingi safar yana harakat qilaman deya olamanmi? Lavozimning biroz ko'tarilishi ham hayotimni yaxshilashi kerak.. bor kuchimni bermasligimning imkoni yo'q...

- Soyaboning yodingdan chiqmasin. Yaxshi yetib ol...

•••

Sua kompanidan chiqqanida qorong'u ancha quyuqlashgan, qor yomg'ir qorga aylangan edi. Uyiga yetaklovchi tor ko'chaga yetganida ham taqdimoti so'zlarini takrorlayotgan qiz atrofga ham e'tibor qilmayotgandi. Toki yonidan ikki qiz o'tib ketmaguncha.

- Yunji mening kelin ko'ylagimni juda maqtadi. Menimcha eng zo'r ko'ylakni men kiyayotgandek...Oyim ham meni tanlovimni maqtadi.

Yodiga Sohyon tushgan qiz biroz asabiylashdi. So'ng o'zining ham yodiga onasi tushgach , telefonini olib onasi raqamini terdi.

- Oyi?..
- Sua? Nima bo'ldi?
- Shunchaki.. o'zim ertalab doktorga ko'rindingizmi, deb so'ramoqchi edim..
- Sening uyingdan chiqqanimdan so'ng belim og'rimay qoldi. Ishga kelaverdim.
- Oyii,- ovozi biroz ko'tarilgan e'tiroz bildirdi. - Ahir bir marotaba ko'rinsangiz bo'lardiku...
- Men hozir tungi navbatchilimdaman. Meni chalg'itma.

Birdan qo'ng'iroqni yakunlagan onasidan battar g'azablangan Sua ko'cha o'rtasida turgancha baqirib yubordi.

- Oyiii!..Alo..

- Shovqin solmaaa!

Yo'l chetida ko'rinishidan mastligi aniq bo'lgan erkakning baqirishidan cho'chib tushgan qiz uyi tomon qadamini tezlatdi .

Faqat ortidan bu erkak ergashishi mumkinligidan behabar edi.

•••
Oradan uncha ko'p o'tmagan vaqt oralig'ida Sua yuvinib chiqishga ulgurgan. Kompyuterdagi matnni qayta tekshirib, baravar tishini yuvishni ham unutmayotgandi.

- Deyarli tayyor..,- dedi u og'zidagi tish chotkasi bilan. So'ng yana yotoqxonaga ulangan kichik vannaga kirdi.

Jomrakni ochgan qiz oynaga qarab , matnni yana takrorlardi.

Shu vaqtda qulf buzilgan eshik dag'dag'ali taqillashni, aniqroq aytilganda xavfli tortilishni boshladi.

- OCH! HOY....GAYON...SEN SHU YERDASAN... OCH DEDIM..

Eshik qulfi buzuqligi yarim ochilgan holda, biroz qattiqroq tortilsa ochilib ketar darajada. Yuvinish xonasidan yugurib chiqgan Sua, eshikdagi qo'rqinchili manzaradan nima qilishini bilmay qoldi.
- Kimsiz?! Keting! Bu yerda Gayon yo'q!,-ovozi qaltiragancha eshik tomon shoshildi u. Oyoqlari yo'lda ulangan kompyuter quvvatlagichini ham qo'shib tortib ketganidan qalqib ketgan Sua kompyuter yerga tushganiga e'tibor ham bermadi. Eshikni o'ziga qattiq tortgancha uni ochilmasligiga harakat qilardi.

- Keting! Janob ketingg!! Qo'yib yuboring dedim!!,- ovozi titrab baqirayotgan qizning ko'zlari qo'rquvdan beixtiyor yoshlanib ulgurgandi. Ammo eshik ortidagi bu mast inson hech nimani tushunmaydigan holda edi...

Butun hayoti va uning ortidan onasi va ertangi muhim kuni vanihoyat kompyuterdagi matn hali saqlanmagan matni o'chib ketishi mumkinligi.. barchasi zumdek o'tib ketdi, Suaning hayolidan. Kompyuter yerda o'chib qolgancha yotishi.. stol ustidagi telefonini ola olganida militsiyaga qo'ng'iroq qila olish imkoni borligini tushunib ortga biroz siljidi . Ammo eshik ortidagi inson eshikni tepar, o'ziga tortib ochishga urinardi.

Birdan tongdagi telfoniga ulangan sun'iy intellekt yodiga chaqmoqdek urilgan qiz bor ovozi bilan baqirdi.

- Maxbee! 112 ga qo'ng'iroq qil!!!

•••

Sua haliroq mast holda ko'rgan qo'shnisi bo'lgan insonni militsiya mashinasiga solib olib ketayotganda tun yarimdan oshgan edi. Insan va Dahe militsiyani kuzatgach hali ham yig'isi tinmagan dugonalari oldiga kirishdi.

- Juda ham qo'rqib ketgandim..,- yig'i aralash gapira boshladi Sua. Ammo qo'lida kompyuterga tikilishni ham unutmasdi.

- Ertangi taqdimot matnimni hali saqlab ulgurmagan edim... O'chib ketibdi...

Yig'idan shishgancha tutilib gapirardi Sua.

Insan: Òzingni bos .. hammasiga ulguramiz.. qaytadan qilasan..

Dahe chetdan quruq salfetkani olib uning ko'z yoshlarini artishni boshladi.

- Shriftni qaysi birini qilay...??,- gaplarini yig'isiga aralashtirib gapirayotgan Sua bahonada qo'rquvini baqirib yig'lab unutishga urinardi.

Tonggacha uning yonida qolgan ikki dugona unga taqdimoti uchun yordam berib, tinchlanishi uchun moychechakli choy berishdi..

•••

Tong. Ferron Company. Umumiy majlislar zali

Janob Kwon: birinchi bo'lib Dongi.... ,- o'zi qo'ygan ismda direktor oldida adashgan erkak peshonasi biroz qashib xatosini to'g'irladi. - Birinchi bo'lib Jin Sua xonim taqdimotini ko'rsatadi..

Katta majlislar zali. Ulkan oval shakldagi stol atrofidagi stullar insonlar bilan to'lgan. Eng yuqorida o'tirgan direktor so'zida tutilgan bo'lim boshlig'iga e'tibor ham bermadi. Qarshisiga chiqqan ishchiga qaramagunga qadar. Qarshisida taqdimotini proyektorga ulab namoyishini boshlashga shay turgan qizga ko'zi tushgan Taehyung soniyaga qolmay uni tanidi.

- Yovvoyi..?,- beixtiyor past ovozda dedi Taehyung.
- Kechirasiz?,- past ovozdagi bu so'zni Sua hali anglashga ulgurmay qolgandi.
Og'zi atrofini barmoqlari bilan yopgan erkak jiddiy nigohlarini salqashga urinib tomoq qirdi.

Taehyung: Boshlashingiz mumkin.

Shu so'zdan so'ng to'xtamay, kechqurungi vaziyatga qaramay uhlamay tayyorgarlik ko'rgan taqdimotini o'n besh daqiqadan oshiq gapirdi Sua.

So'zini yakunlab atrofdagilarga so'ng zal to'rida o'tirgan erkakga qaratgan qiz undan hech bir sado chiqmayotganidan hayron qoldi. Taehyung qo'lidagi qog'ozga qarab qolgan, qizga umuman e'tibor bermas, yuzidan jiddiy va sovuq harorat sapchib turgandek edi.

Janob Kwon: Haa...janob keyingi taqdimotni Jin Soa...

Taqdimoti yakuniga umuman fikr eshitmagan Sua o'zini bosib tura olmadi.

- Kechirasiz, janob..
So'zi bo'lingan janob Kwon qizga jahl bilan qayrildi.

~ U ko'zlarini qog'ozlardan menga ko'chirgani , jigarrang qorachiqlar butun tanamni va yuz ifodamni sayr qilib chiqqanini aniq bildim. Uning ko'zlari shunchalik... umuman yuz ifodasi shunchalik jiddiy ediki, sal avvalgi dadilligim qayerga yo'qolganini bilolmay qoldim .

- Men taqdimot ustida juda qattiq mehnat qilgandim...Yangi mahsulot haqidagi fikringizni so'ray olaman deb...o'ylagandim... ,- endi duduqlangancha davom etdi qiz.

Taehyung :Aminmanki, siz bunday ishlamagansiz.

Keskin qarshi javobdan so'ng Sua endi aniq bir soz deya olmay qolgandi. Janob Kwonning kinoyali nigohlariga ko'zi tushgan Sua battar o'zini noqulay his qila boshladi. Ammo uning nigohlari endi qizda. Taehyung go'yo Suani nigohlari bilan hibsga olgandek. Kichik mushukcha sherning oldiga chiqib o'kirishga uringandek miyovlab qo'ygandek ahvolda edi u.

Taehyung: Sizni ishga men qabul qilish buyrug'ini bergandim , to'g'rimi?
Sua : ha..
Taehyung: Menga biz huddi tanishdek tuyilgan edik. Nega ekanligini demak tushundim ,- qo'lidagi ruchkani barmog'ida aylantirdi erkak.- Bunday sodda so'zlardan iborat jumlalar bilan uch yildan buyon 'qattiq' ishlagansiz deya olmasligim aniq.

- Janob kechirasiz.. , Jin Soa xonim keyingi navbatda,- suhbatda o'rnidan turib olgancha janob Kwon aralashdi. So'ng qoshini chimirgancha Sua qaragan erkak uni joyiga o'tirishini ko'zi bilan buyruq berdi. Shusiz ham hech nima deya olmay qolgan Sua hech bir so'zsiz proyektor oldini tark etdi. So'zini bolinganiga indamagan Taehyung ham ortiqcha so'zlamaslikni tanladi.

Sua kutgan o'sha imkoniyat, o'sha kun , mashaqqatlar bilan yetib kelgan kun shunday nihoyasiga yetgan edi. O'zi bu qizga orzu qilish mumkinmidi?

•••

Kafe karaoke.

Muvaffaqqiyatli g'oliblikni , Soaning taqdimoti va uning qabul qilingan taklifini nishonlash uchun yig'ilgan insonlar. Bo'limdagi barcha kollektiv va Kim Taehyung ham shu yerda ishchilari bilan kechlik qilishga rozi bo'lgan. Markazdagi kichik sahnada karaoke mikrofonida biroz mastlik bilan ham tinmay jilmayib qo'shiq kuylayotgan Soani barcha qarsaklar bilan qo'llab turardi. Barchada biroz mastlik alomatlari allaqachon sezila boshlagan. Stol oxirida kollektiv a'zosi sifatida , hamda bugun og'ir kuni haqida unutish uchun ham tinmay bakalini bo'shatayotgan Sua bugungi kuni haqida hali ham unuta olmayotgandi. Ichkilik ham yordam bermayotgandek edi. Jilmaygancha huddiki barchaga 'iliq' kayfiyat ulashayotgan Soaga tikilgan qiz , nega rad etilganini tushunmasdi.

- Hoy, Dongil ..sening navbating... Qani bo'laqol..,- janob Kwon mastligini bildirgancha Suaga qarab, mikrofonni uzatdi.

- Janob, Sua rostan ham qo'shiq aytadigan kayfiyatda deb o'ylaysizmi?
Yonidagi ishchini so'zini kesib tashlagan janob Kwon qayta Suaga qaradi

- Hayotda mag'lubiyatlar bo'lib turishi kerak. Endi kichik omadsizlikni deb hammaning kayfiyatiga ta'sir ko'rsatma...

- Yaxshi kuylayman..,- mikrofonni qo'liga olgan qiz kichik sahnaga yo'l oldi.

...

Pultni olib o'ziga kerakli musiqani tanlagan Sua atrofdagilarga qaradi. Musiqa yangrashni boshlashi bilan atrofdagilar bir biri bilan suhbatlasjishni boshlashdi. Chunki Soaning energiyaga boy musiqasidan so'ng Sua tanlagan bu sokin musiqa mast kishilarning uyqisini qo'zitmoqchidek edi. Ammo ularning ichida boshqalardan farqli Taehyung endi e'tiborini sahnaga qaratdi. Uning e'tiborini musiqa yoki qiz tortganini ayni damda o'zi ham bilmasdi.

...

On my pillow
Can't get me tired
Sharing my fragile truth
That I still hope the door is open
Sua so'zlarni dona dona aytgancha musiqani boshladi. Qarshisidagi unga tikilgan nigohdan behabarlarcha kuylayotgan qiz musiqani shunday kuylar ediki , huddi o'z musiqasidek. Ko'zlarini yumib olgancha kuylayotgan Sua musiqa yarmiga ham yetmay, atrofdagilarga qarab bu yoqmaganidan musiqani to'xtatib joyiga qaytdi.

•••

Ichkarida yuragi diqqinafaslikdan siqilib ketgan qiz tashqarida ochiq havodan nafas olishga urinardi .
Ammo bu 'ochiq ' havoni ham ko'p ko'rgancha Soa uning yoniga keldi.
Telefonda gaplashayotgan qizga qaragan Sua uni baqirgancha chaqirdi.

- Hoy...!
- Sua? ..,- otasi bilan suhbatni yakunlagan qiz Suaning oldiga yaqinlashdi.

- Kecha... Taqdimot tayyorgarligimni ko'rib, omad tilaganing.... Ustimdan kuldingmi? Chunki menda umuman bunday qobiliyat yo'qligini bilgansan , to'g'rimi?,- ichkilik endi o'z ta'sirini ko'rsatayotgan Sua oyoqlarida bazo'r turardi.
- Sua, sen ko'p ichding. Ahvoling yaxshimi?,- Suaning qo'lidan tutib tik turishiga qarashayotgan qiz savol berdi.
Sua esa darhol uning qo'llarini o'zidan olib tashladi.

- Yo'o'q...men buni mast bo'lganim uchun emas... ,- o'zini bazo'r o'nglagan Sua qarshisidagi qizga to'liq qaradi. - Mayli! Mastman ham deylik... Demak xohlaganimni gapira olaman..
- Nega aynan menga faqat Amerikano? Nega hammadan qaysi turdagi qahvani istashlarini so'raysan ,ammo menga bepul Amerikano berasan? U menga yoqmasligini ham bilmaysan. So'ralmagan narsani mega olib kelaverasan... Nega mendan qanday qahva yoqtirishimni so'ramaysan...?,- Suaning mastlikdan duduqlanib aytilgan bu so'zlari borgan sari balandlashib ketardi.

Soa: Nima? Sua...kechirasan.. men bilmagan edim. Nega bunday qilganimni bilmayman..

- Lekin men bilaman...,- Sua uni yana to'xtatdi. - Sen va boshqalar menga shunday past muomala qilinsa bo'ladigan inson sifatida qaraysiz...,- Suaning ovozi endi pastlashib ko'zi yoshga to'ldi. Ammo bu qiz qarshisida ularni chiqarmaslikka qattiq harakat qilardi.
- Sua men rostan ham Amerikano senga yoqadi deb o'ylagandim. Juda afsusdaman..
- Haa... qanday yaxshi insonsan...! ,- ko'zidagi yoshni yashirishga uringan qiz osmonga qarab yuzini ko'tardi, huddi ko'z yoshlari yuqoriga qarasa qaytib kirib ketadigandek. - Mayli unut , mastlikdagi so'zlar deb tasavvur qil..

Soa: Sua hammasi yaxshi bo'ladi. Yanada yaxshiroq harakat qil, hopmi?,- qizning yelkasiga qo'lini qoyib dalda berishga uringan qiz ortiga burilib ichkariga qaytishga yo'l oldi.

Ammo Suaning miyasida ' yaxshiroq harakat qil ' so'zi huddi yoqimsiz signal yonib qolgandek jarang socha boshlagandi. Tongdagi janob Kwon, majlisdan so'ng dalda berish uchun stajyor qiz ham, hatto o'sha direktor Kimning ham 'yaxshi harakat qilmagansan ' va hozir mag'lubiyatiga sabab bo'lib turgan, jilmayib turishdan boshqasiga yaramaydigan mana bu qiz ham shu so'zni takrorladi.

~ Kechagi mening to'xtamay yodlagan matnim va uyimga bostirib kelgan piyonistaning hujumidan so'nggi qayta tayyolagan o'sha taqdimot hech biri yaxshi tayyorlaganlikni bildirmaydimi? Jin ursin nega hamma menga shu gapni qaytaraveradi?

Ichkariga qadam bosib ketayotgan qarshimdagi bu qiz ko'zimga shu darajada yomon ko'rinyaptiki... Hozirni o'zida uni ostimga yotqizob urgim kelmoqda... Xo'sh nima bolibdi? Ursam nima bo'ladi?

Shularni o'ylagan Sua Soaning ortidan ergashdi. Kaftini yuqoriga ko'tarib , ortidan borayotgan qizning sochidan changallashga tayyorlandi . Ammo shu soniyada baquvvat ikkinchi qol uning bilagidan tutib qoldi. Shunchalik qattiq tutdiki, Sua mastlikdan yoki bilak kuchidan oldinga siljib ketdi. O'sha qo'lning ikkinchisi shu ondayoq uni belidan tutib oldi.

Avval qo'lidan tutgan qo'lga , so'ng yuqoriga qol egasi yuziga nigohlarini ko'targan Sua qarshisida yana o'sha qorachiqlarga duch kelgandi. Faqat bu nigohlar ertalabki kabi sovuq va odamni dovdiratib qo'yar darajada emas. Yonib turibdi. Inginchka lablarda esa nim tabassum. Sua yigitning bu kichik tabassumini tushuna olmayotgandi.

Sua: Janob...meni qo'rqitib yubordingiz...

Qizning bu so'zidan so'ng undan qo'lini olgan Taehyung hali ham kichik tabassum qikib turardi.

Taehyung: Men shunchaki sendan bir narsani so'ramoqchi edim..

Qizdan birozga ortga chekindi yigit. Chunki qiz qo'rqitib yubordingiz degan so'zni aniq aytdi va qorachiqlar qorachiqlarga ulanib, biriniki bu hisdan aniq kattalashib ketgan edi. Taehyung buni aniq sezdi.

- Boyagi musiqani... Qayerdan eshitgansan? ,- nihoyat maqsadini aytdi Taehyung, tabassumini hali ham yo'qota olmay.
Sua:Qaysi musiqa?...
Taehyung: Sal avval sen barda kuylagan musiqani.
Sua: men shunchaki uni yaxshi ko'raman...

Qizning qizargan yanoqlariga ko'zlari qochgan Taehyung u qancha uzoqlashsa, shuncha yaqinlashar, savoliva javob istardi
Taehyung: Ammo Ahir uncha mashxur emas? Xo'sh qayoqdan bilasan uni? ,- ohang ortiq avvalgidek jiddiy emas, qiziqish ustunligi shundoqqina sezilardi.

Ammo bu savoldan so'ng, ichkilik ta'sirida bo'lgan miyasi bilan allaqanday sabablarni o'ylagan qiz qoshlari chimirildi.

- Men biron musiqani, xohlasam yoqtiraman.. nima haqqim yoqmi??
- Yo'q men buni nazarda..tutmagan...

Sua ortiq qarshisidagi erkakni eshitmadi. Balki bu dalillik ertalab amalga oshmagani, hozir esa ichkilik ta'sirida bo'lgani sabab bunday qila olayotgandi.

- Kimdurning yoqtirgan musiqasi muallifini faqat siz biladigan musiqachilardan bo'lishi kerakmi? Majburmi? Yoki..musiqa eshitish bo'yicha umuman diding yo'q demoqchimisiz?...

Oxirgi savoldan Taehyung lab chetida yanada kengroq yoyilib kulib qo'ydi.

- Yo'q albatta...
- Endi mening musiqaviy didimni ham tanqid qilasizmii?!,- endi Sua yigit tomonga qadam bosdi. Sal avval tarqagan ko'z yoshlar qayta kela boshlashgan.
- Umuman unday emas,- qizning qadamidan Taehyung umuman siljimadi. Hatto u ham qizga yaqinlashdi.
Sua: Ah...shibal...
Qizning yerga qarab , qizarga yanoqlariyu, to'zg'igan sochlari bilan aytgan bu so'zidan Taehyung yerga qaragancha kulib yubordi.

Ammo birdan qarshisidagi qiz ikki kaftini yelkasiga urgancha baqira boshladi.

Sua: Meni eshiting... Keyinroq.!... Keyinroq buni gapirasiz maylimi ...? Agar habaringiz bo'lsa, siz sababli menda bugun og'ir kun bo'lgan...

Sua shularni aytib ortiga burildi va ketmoqchi bo'lib chalkash qadamlar bosa boshladi. Ammo Taehyung uni bilagidan ikkinchi bor tutib , to'xtatdi.

Taehyung: Haa... taqdimot masalasida bo'lsa... Keyingi safar yaxshiroq natija kutaman! Bor yog'i kuchliroq harakat qil, hopmi?

Yana shu so'zlar... Sal avval olinmoqchi bo'lgan qasos sababi... Ammo uni shu yigit to'xtatdi. Endi esa o'sha yigitning o'zi ham qizga qarata shu so'zni aytdi. Ammo balki chin qalbdandir. Chunki Taehyungning yuzida kompaniyada deyarli ko'rinmaydigan tabassum bor edi.
Bilagidan tutgan qo'llarga qaragan Sua , Taehyungning yuziga qaradi va ortiq o'zini bosa olmadi. Birdan peshonasiga kelib urilgan ikkinchi boshni his etgan Taehyung og'riqdan ovoz chiqardi. Peshonasini kafti bilan ushlagan yigit qarshisidagi g'azabli nigohlarga duch kelgandi.

- Yovvoyi...,- biroz kulgancha , pichirlab qo'ydi u.

So'ng Taehyungning yuzidagi tabassum g'oyib bo'ldi

2- qism tugadi.

@Cynefin_fanfics I #One_and_Only

With love Serin🦩

1- qism

Sen mening yashirin olamimni qayta ochishimga , zerikarli hayotimda qiziqarli sahifalar borligini bilishimga sabab bo'lding. Men sen sabab haqiqiy baxtni his qildim. Yagona va faqat meniki bo'lishingni istayman... Bunga nima to'sqinlik qilmasin, biz birga bo'lamiz, o'z orzularimiz bilan...

2018- yil. Seoul. Bahor.

- Men albatta bu ishni qoʻlga kiritaman,- oʻziga oʻzi dalda bergan boʻldi qiz, interyu berish xonasi eshigi oldida turgancha.

Shu onda telefon sms habar kelganini bildirgancha ovoz chiqardi. Ekranga qarab habar egasi u kutgan yigitdan ekanligini koʻrgan qiz bir oz jilmaydi. Balki ozdan koʻproq.

" Sen buni uddalaysan. Seni sevaman, yagonam!:)"

- Jin Sua! Sizning navbatingiz,- qarshisidagi eshik ochilib uning ismi yangradi. Qiz telefondan diqqatini oldinga yurishga qaratib, ish uchun interyu berishga odim harakat qildi. Bu jarayon universitet bitiruvchilari boshidan kechiradigan odatiy holatlardan biri, bunday katta shahardagi va raqobat kuchli bo'lgan muhitda, bunday intervyudan bir nechtasini yutqazmay turib, tajribasiz muvaffaqqiyatli o'tish qiyin bo'lgan jarayon.

•••

2021- yil. Ferron Company. Qish.

Pov. Sua.

~ Ha men ishga kirishni uddalaganman. O'zim istagandek ishga joylashsam va pul ishlashni boshlasam barcha muammolar yechilib ketadigan o'ylagandim. Ammo hayotda hamma narsa ham ishlash yoki pul topish bilan yakunlanib qolmaydi. Sen doim kurashishing lozim. Muammo yoki ba'zi sabablar seni hech qachon tark etmaydi. Bu huddi hayotning uzilmas zanjirini anglatadigandek.

Bo'limim boshlig'i bo'lmish mana bu odamning ortidan u istagan allaqanday shirinlikni deb , bir to'da qog'ozlarni ko'tarib yugurishim, men ishimni sevishimni bildiradimi yoki menga pul kerakliginimi?

- Jin Sua! Tezroq yur. Biz umumiy majlisga ulgurishimiz zarur.

- Janob ahir, shu shirinlik uchun vaqtni siz ketqizdingiz. Bu hozir zaril edimi?,- yelkasidagi kompyuter bor sumkani , qo'lidagi qog'ozlar bilan bazo'r to'g'rilagan qiz asabiylikdan tez yurishga bor kuchi bilan harakat qilardi. Oldinda kofe va shirinlik ko'tarib olgan erkak esa qizga ahamiyat bermasdi ham.

- Meni aybdor qilmoqchimisan?,- ortga ters o'girilgan erkak ortidan kelayotgan qizga savol berdi. Qog'ozlar sabab yo'lni ko'rmay qolgan Sua bo'lsa erkak qo'lidagi kofega urilib, uning ustiga to'kilishiga sabab bo'ldi. Tezlikda qog'ozlarni chetga olgan qiz, ularni quruq saqlab qolganiga ishonchi komil edi.

- Yo Hudoyim?! Sua hammasi joyidami??,- erkak asabiy baqirdi.

- Ha...,- sovuq havo harorati sabab, ho'l bo'lgan kiyimlaridan eti junjikishni boshlagan qiz ustiga qarab past ovozda javob berdi.

- Bu nimasi? Men hujjatlar haqida so'rayabman! ,- bu safar erkak qizning qo'lidagi qog'ozlarni o'zi tortib oldi.

- Damn... ,- qog'ozlarni olib yana oldinga tez yurishni boshlagan boshlig'iga qarab qolgan qiz , past ovozda shu so'zni aytdi.

•••
Bino ichkarisiga kirishganda lift tomon Sua va uning boshlig'i ham yugurardi. Afsuski , tongdagi bu mushkulliklar qiz uchun hali tugamagan edi. Boshlig'i ortidan liftga hansirab yetib kelgan qizdan so'ng lift ortiqcha vaznni anglatib , signal bera boshladi. Atrofiga qaragan Sua asabiy va oxirgi bo'lib chiqqani uchun uning chiqib ketishini kutishayotgan insonlarga ko'zi tushdi.

- Bo'laqol, kech qolmaslik uchun zinalardan chiq. Menga majlisda kompyuterdagi prezentatsiya zarur,- Sua boshlig'ining yoqimsiz soxta tabassumiga ta'zim qilgancha tashqariga chiqdi. Va boshlig'i aytgandek zinalar tomon shoshildi.

- Jin ursin... Sua uddalaysan.. boshliq ustidan shikoyat qilib bo'lmaydi...

•••
Tong Suada shunday mashaqqatlarni boshdan kechirish bilan boshlandi. Umuman bu ishga kirgandan buyon oson o'tadigan kun yo'q. "Barcha ishning o'z qiyinligi bo'ladi" bu juda ibora hisoblanadi. Hayot televizorda ko'rsatiladigan doramalardek oson bo'lmasligini anglash qiyin emas.

Majlisdan so'ng o'z ish stoliga kelib joylashgan qiz atrofdagi hamkasblari bilan qisqa salomlashdi. Qandolat mahsulotlari ishlab chiqaruvchi bu kompaniyanida infratuzilma barcha korxonalar kabi tuzilgan . Kichik bo'linmalar , kichik bo'lim hodimlari va boshliqlari, va bu kichik bo'limlar birlashib butun tuzilmani tashkil etadi va bu tuzilma ish jarayonini harakatga keltiradi. Sua shu kichik bo'limlardan birida marketing bo'limida ishlaydi. U kichik bo'lim kichik hodimi. Mahsulotlari tayyor holatidan toki haridor qo'liga yetib borguncha bo'lgan jarayonni nazorat qiluvchi bu bo'limda boshqalariniki kabi ish kamaymaydi.

- Soa, nega ovora bo'lding. Kerak emas edi..

Stolini oyoqlari bilan ortga burgan qiz boshlig'iga kichik qulupnayli pirog tutqazayotgan qizni ko'rib ensasini qotirdi.
Ismiga juda o'xshash bu ismni , ha o'xshash, bittagina harfga farq qiluvchi bu ismni Sua ishdaligida ko'p eshitadi. U ishga olinganda huddi u dek mana shu Jin Soa ismli qizni ham ishga qabul qilishgandi. Oradan 3 yil o'tganiga qaramay, ikkisining o'rtasidagi, ularga qilinadigan muomaladagi farq kattaligicha qolgan. Sabablar ko'p. Birinchi muammo bu ikki qiz ismlari o'xshashligidan bo'lim boshligi bo'lmish bu erkak ularni chaqirishdagi muammolarga duch kelganida, Jin Soa ni o'z ismi bilan Suani esa allaqanday Dongil kabi ism bilan chaqirishi muammo yechimi ekanligini aytganda.

Soa doim kulib yuradi. Atrofdagilarga doim yordam ko'rsatib, bepul kichik sovg'a ulashib turishi... Bu ikki qiz o'rtasidagi farq bo'lib qolardi. Sua har doim e'tiborini ishga qaratib kelgan. Ammo mana soxta jilmayishlar ortida uning mehnati yutilib ketadigandek go'yo.

Sua shularni o'ylab, boshlig'i uni chaqirganini eshitmay qoldi ham.

- Dongil , sen ham ta'tib ko'r ,mayli. Buni Soani otasi Belgiyadan olib kelibdi,- erkak uning tepasiga kelgancha qo'lidagi qulupnayli shirinlikni tutqazdi.
- Rahmat...,- Sua uni endigina qo'liga olgan ham ediki, erkak shirinlikni yana qaytarib oldi.
- Nima?,- Sua nima bo'lganini bilmay qoldi ham.

- Shoshma, sen emas. Buni 8 - qavatdagi insonga berganim ma'qul. Sen keyinroq yeysan.Direktor bugun shu yerda . Ammo men ketishim ham zarur,- erkak qo'lidagi soatga qarab qoydi.
- Soa buni 8 qavatga olib chiqib berarsan,- so'ng erkak xonani tark etdi.
- Soa.., hisobotni olib kel,- xona burchagidan boshqa buyruq yangradi va jilmaygan qiz Suaga qaradi.

- Sua.. buni sen qila olasanmi?

•••

- 8- qavat , koridordan chapdagi eshik...,- Sua manzilni xotirasida qaytargancha o'sha chap tomondagi yagona bo'lgan eshikni ochib xonaga kirdi. Eshikda:
Kim Taehyung - Ish boshqaruvchi direktor.

Xona juda keng va turli xil buyumlar bilan jihozlangan edi. O'rtadagi uzundan biroz kichik umumiy stol va atrofida stullar. Deraza nuri to'g'ri tushib turgan xona burchagida esa javon va unda kitobdan ko'ra ko'proq turli kichik suvirinlar bilan to'ldirilgandi. Xona yuqorisidagi ish stoli esa bir necha qog'ozlar bilan to'ldirilgan. Xona egasi ismi bu yerda ham yozib qo'yilgan edi. Qiz xonadagi buncha ko'p jihozlarni ko'zdan kechirayotib ismni ko'zdan qochirgandi. U direktor xonasida ekanligini bilmasdi va shu bilan birgalikda xona egasi yo'q ekanligini ham . Xonaning bunchalik kengligidan bir insonga tegishli deb o'ylash ham mumkin emasdek edi go'yo . Shu sabab tezgina qo'lidagi shirinlik solingan qutini stolga qo'ydida ortga burildi. Oddiy hodim har doim ham direktor bilan yuzma yuz bolavermaydi ahir.

Ammo ko'zi masaj qiluvchi kresloga tushgandan so'ng, o'zini to'xtata olmadi.

- Hodimlar uchun qo'yilgan bo'lsa, bir marotaba foydalanib ko'rsam bo'ladi, to'g'rimi..- Sua ko'p o'ylab o'tirmadi. Kresloga joylashib, ishga tushirish tugmasini bosdi. Albatta kutilgandek kreslo o'z ishini boshladi. Qo'llarini va oyoqlarini kerakli joyga qo'ygan qiz kreslo shishib , masaj qilishni boshlaganini sezib rohatlangancha boshini qulay ortga tashladi. Ammo shu onda kreslo birdan to'xtadi. Elektr tokiga ulangan rezetka qism yaxshi ulanmagani sabab tokdan uzilib qolgandi. Qiz buni kreslo tomonidan siqib qo'yilgan qo'l va oyoqlari bilan anglashga ojizlik qilardi.

Pov. Sua.

Jin ursin... Nega birdan to'xtadi? Endi qanday turaman. Qo'llarimni va oyoqlarimni chiqara olmayabman. Yo Hudo, Jin Sua nega muammolar doim men bilan.

Shu on quloqlarim xona eshigini ochilib yopilganini eshitdi va xonaga telefonda gapirib kelayotgan erkak kishining chuqur ovozini eshitdi. Boshimni yon tomonga burib, devordagi oynalardan bu kostyum kiyib, klassik uslubdagi kiyimlari tekis va baland bo'yli kelishgan erkakni avval kam ko'rganimni angladim. Oyna u telefonga gapirib, burchakdagi kofe tayyorlovchi mashinadan finjomdagi qahvasini olib men tomonga kelayotganini ko'rsatmoqda.

- Ha.. xonamda ta'mirlash ishlarini olib borishgan edi. Ammo kerak emasdi. Men ko'p bo'lmayman..

~Jin ursin.. U to'g'ri men tomonga kelmoqda! Endi nima qilaman?

Shularni o'ylagan Sua ko'zlarini chirt yumgancha o'zini uhlayotgan insondek ko'rsatib, boshini yonga burib oldi. Qo'lidagi finjonni stolga qo'ygan erkak hayronlikni anglatibchi hech qanday ovoz chiqarmadi. Kreslodagi qizga biroz tikilib turgach, egilib uzilib qolgan elektr tokini qayta ishga tushirdi. Shu onda kreslo qayta ishga tushib qizning qo'llarini bo'shatdi.

~ Ortiq ko'zimni yumib bunday tura olmayman. Nima bo'lsa bo'ladi...

Ko'zlarimni tezda ochib yuqorimda menga tikilib turgan jigarrang qorachiqlarga duch keldim. Ular sovuq, yo'q nigohlarda qandaydir iliqlik bor. Ammo o'rtagi vaziyat va uning bu yuz ifodasi shunchalik sovuq ediki... dovdiramaslikka harakat qilardim. O'rnimdan tezgina turib , qarshimdagi erkakga ta'zim qilib, stol ustidan olib kelgan shirinligimni oldim.
- Hayrli kun janob. Marketing bo'limidan janob Kwon sizga buni berishimni iltimos qilgandi,- yuzimda la'nati tabassumni yaratishga urindim. Ammo uning yuz ifodasi umuman o'zgarmadi. Hatto qo'limdagi unga tutib turgan qutini ham javoban olmadi. Boshqa ilojim yo'qligi aniq. Qutini qayta stolga qo'ydim.

U harakatlarimni ko'zlari bilan birma bir kuzatib turibdi.

- Xonamdan chiqib keting.

U nihoyat gapirdi. Ammo yoqimsiz titroq uyg'otuvchi ohangda. Juda sovuq.

- A.albatta,- xonadan qanday tezlikda chiqib ketganim o'zimga aniq ayon..

~~~

- Bu qizni qayerda ko'rganman.

•••
Qilib qo'ygan ishim unchalik darajada uyatli bo'lmasada, yuragim shu darajada hapqirib urar ediki, nojo'ya ishim ulkandek, boshimni yer ostiga tiqib olgim kelardi. Ayollar hojatxonasiga borib, oynaga qaragancha o'zimni tinchlantirishga urunar ekanman, telefonim sms habar sabab ovoz chiqardi. Bu qizlar guruhimizdan edi. Biz doim birga tushlikni birga qilamiz. Insan va Dahe bilan bir birmizga vaziyatlarimiz jihatdan juda o'xshash bo'lganimiz uchun ham 3 yildan buyon , men ishga qabul qilinganimdan buyon dugonalik munosabatlari bilan bog'langanmiz. Insan bizdan biroz yosh jihatdan katta ,38 yoshda. Dahe esa 25, men bo'lsa ikkisining orasidagi 28 yoshdaman. Ha... Ba'zan yosh hech nimani hal qilmaydi. Yosh bu faqat sonlar.

•••

Kun kechga yaqinlashgan. Barcha hodimlar ish joyini tark etishni boshlagan. Sua ikki dugonasi allaqanday sabab bilan uni yolg'iz qoldirishga majbur ekanliklarini aytganidan so'ng avtobus bekati tomonga harakatlandi. Telefonini qo'liga olib, avtobus kelishini kutishni boshlagan qizning qo'llari beixtiyor kun davomidagi javobsiz habarlar bo'limiga yugurdi. Hali ham javobsiz, habarlar qarshi tomondan o'qilmagan. Ikki kun. Qiz yigitni ko'rmaganiga va u uydan chiqib ketganiga ikki kun bo'ldi. Bugun soat nolga yetganida qizning 28 yoshi qarshi olinadi. Undan darak yo'q... Nahotki shunchalik...

Qiz hayollarini davom ettira olmadi. Nahotki sozidan so'ng davom etishga qorqdi. Balki u rostdan ham yoqolib qolgandir.

°°° 2 kun oldin.

Birdan chuqurlashgan bo'sa sabab divan ustiga ikkisi ham tartibsiz quladi. Bo'sani uzmagan yigit qizni tanasi ostida qo'llari bilan o'rganar edi. Yigitning futbolkasini g'ijimlagan Sua yuqoriga ko'tarib , uni kiyimdan tezroq halos qilgisi kelardi. Albatta ikkisi ham o'smir yoshda emas. Munosabatlariga uch yildan oshgan. Munosabatlarda bunday chuqurlashish bu yoshda taqiqlanmagan albatta. Futbolka yechish barobarida uzilgan bo'sa o'rtadagi qaynoq lahzani ham uzgandek bo'ldi. Sohyonning ko'zlari divan yonidagi kichik tumba ustidagi shartnoma qog'ozida ekanligini ko'rgan Sua uni izohlashga kirishdi.
- Ha...bu ijara shartnomasi tugayabdi. Men boshqa uy qidirishim kerak.

Bu so'zlardan so'ng o'zini qizdan uzoqlashtirib , divanga qizning yoniga tashladi yigit.

Chuqur nafas olib, o'zini tutishga urinardi ikkisi ham. Yigitiga yuziga tomonga burildi Sua .

- Baribir ham bu uy menga yoqmayotgandi. Yuvinish xonasida ba'zida suv toshib ketyapti.

Sohyon shiftga qarab chuqur nafas yutdi.

- Balki uni o'zim tuzatib bera olarman.

- Sohyon.. eshik qulfi ham buzilgan. Yangi uy...

- Meni qornim och edi...,- Suaning so'zni bo'ldi yigit o'rnidan turgancha.

Kichik bu ijaradagi uyda uncha kichik yotoqxonadan oshxona tomonga harakatlandi u, ustiga futbolkasini qayta ilgancha. Sua ham uning ortidan ergashdi.

- Balki, tortdan avval lag'monni yermiz?,- savol berdi qiz.

Qo'liga telefonini olib kovlashni boshlagan yigit ha ishorasida boshini silkitdi. Gaz plitadagi ovqatni aralashtirib tayyorligini tekshira boshladi Sua.

- Sohyon.. sening manzilingdagi ijara uylar narxi qancha?
- Men uncha bilmayman,- telefondan yuzini ko'tarmasdan javob berdi yigit.

- Sohyon.. balki senikiga ko'chib o'tarman?,- hijolat aralashgan ovozda soradi Sua.
Yigit bu gapdan so'ng toxtab qoldi.

- Men to'y uchun shoshilaylik demayabman. Shunchaki... birga...

- To'yga shoshilmaslik to'g'ri masala..,- stol ustidagi qizning tug'ilgan kuniga atalgan tort yonidagi vinoni qo'liga oldi Sohyon.
Gapni olib qochayotgan yigitiga biroz tikilgan qiz, buni tan olgisi kelmasdi.

- Unga ochgich olib kelmabman,- dedi Sua so'zini o'zi ham davom ettirgisi kelmay. - Sanchqi bilan urinib ko'ramizmi?

- Qanaqa sanchqi? Men dokondan olib kelaman.

Kurtkasini kiyishni boshlagan yigitiga gaz plita yonidan qarab qoldi Sua.

- Tezroq qaytib kel...

Eshik yopilishi... Sohyon yo'qolib qolmagan.. U menga uylanishni xohlamagani uchun ham qaytib kelmagan. Ikkimizning tayinli maoshli ishimiz yo'qligidan balki unga nisbatan bu qarori to'g'ridir. Ammo yigit nima uchun qiz bilan munosabat quradi?! Munosabatlarni eplay olmagani uchunmi? Qochib ketish osonmi?! O'ylashimcha oson ekan..

•••

Uyiga yetib kelgan Sua ikki kun oldin Sohyon qaytib kelganda birga yeyishlari uchun bezagan dasturxoniga hali ham turgan vinoga qaradi. Ichidan allaqanday yoqimsiz hislar go'yo yorilib chiqishi kerakdek. Tortmadan sanchqini olgan qiz vino og'zidagi probkani olishga kirishdi. Albatta sanchqi bilan qiyin.

Shu vaqtda ko'cha eshikga urilayotgan g'alati tovushlarni eshitib Sua to'xtab qoldi.

Qo'lidagi vinoni qayta stolga qo'yishni ham unutgan qiz shoshilgancha eshikni ochdi. Tashqariga ochilgan eshik to'g'risida turgan soyaga urildi. Bu Sohyon edi.

- Sua??..,- Sohyon boshini ushlagancha ortga tisarildi.
- Senga nima kerak?,- qo'lidagi sanchqi tiqilgan vino butilkasi bilan yigit tomonga qadam tashladi qiz.

- Meni kechir , Sua.. Shunchaki men senga qarashga uyaldim.
- Togri . Shunday his qilishing ham kerak! Sen 48 yilga shunchaki izsiz qochib ketding!
- Sua. Ahir bor yog'i ikki kun bo'ldi.
- Har bir soat men uchun yilday o'tdi!!,- baqirdi qiz yigitga yana bir qadam yaqinlashib.

Yigitga biroz qarab turgan Sua uyidan uzoqlashib, oldinga yura boshladi.
- Sua , men chindan ham afsusdaman.
- Buni kecha aytish kerak edi.

Sua yana to'xtadi va yigitga qaradi.
- Sen oldimga qaytib kelishing kerak edi. Men seni senga uylana olish darajasida sevolmayman deyishing kerak edi! Kechirimni kecha sorash kerak edi!
- Sua meni kechir.. Men sevaman. Ammo ba'zida sevgini o'zi kamlik qiladi.
- Nima?
- Men bu haqida ko'p o'yladim. Agar biz turmush qursak nima bo'ladi. Biz baxtli bola olamizmi? Bizdan hech nima chiqmas edi , Sua..
- Buni qayerdan olding?
- Biz ikkimiz ham boy oiladan emasmiz , Sua. Agar turmush qursak , ikkimiz ham qattiq harakat qilib ishlashimiz kerak bo'lar edi.
Sen eplay olarmiding?
- Hoy!..,- Sua yana yigitga yaqinlashdi. - Nega endi yo'q? Menda ham ish bor.
- Sen vaqtinchalik ishchisan. Senda karyeraviy o'sish yo'q, Sua. Sen bu bilan eplay olaman deb oylaysanmi? Agar homilador bo'lib qolsangchi? Seni ishdan ketishga majburlashadi. Keyin bolani mening maoshim bilan boqishga to'g'ri keladi.
- Yetarli... ,- bazo'r pichirlab aytdi qiz. Yigitning so'zlari endi uning miyasiga otilayotgan o'qdek ta'sir qilayotgandi. Shuncha vaqtni shunday pastkash insonga sarflash...

- Yetarli dedim...
- Men uy ham sotib ola olmas edik.. Seoul markazidagi uylar juda qimmat.

Yigitning yopilmagan og'zini shishaning sinishi tovushi yopdi. Vino yerga urilib sinib qizning ustiga qizilligini sochgandi.

Boshini yopib olgan Sohyon qizga jinniga qaragandek qarab qoldi.
Yiglab yuborgan qiz qolidagi siniqninv qolgan qismini ham otib yubordi.

- Sua yig'layabsanmi?
- Men seni deb emas, o'zimga yig'layabman.. Men shunchalik achinarlimanki.. sendek pastkashni eng zo'r yigit deb o'ylaganim.. ishonganim...
- Sua...
- Yaqinlashma!

Yigitga ters burilgan qiz ustidagi yagona kofta va oyog'ida uy shippagida bo'lishiga qaramay , kocha boylab yura boshladi. Ikki qadam narida Insan va Dahening qo'lidagi shar va tortga ko'zi tushgan Sua, tomoshadan ularning ham habari borligini ularning shok holatidagi yuz ifodalaridan tushunib oldi. Ammo toxtamadi. Oldinga yurdi. Qayoqqa yurayotganini bilmasdan...

Ko'cha boshiga yetgach yo'l chetidagi o'rindiqqa o'tirgan qiz qor yog'ishni boshlaganini endi tushuna boshladi.

- Men shu yerdaligingizni ko'rdim...,- ortidan kelgan dugonalariga qaradi Sua.

Bu sozdan so'ng qizning yonidan joy olgan ikki qiz uni quchoqlab isitishga urinishdi.

- Aytishlaricha ajralish... Ham ba'zida...,- Dahe so'z boshladi. - Ba'zida...
- Jin ursin, Dahe . Bir dona jumlani ham to'liq ayta olmaysanmi?- Insan dovdirayotgan qizga qoshini chimirdi.
- Men buni ikki kun oldin bir jurnalda o'qigan edim. Esimga davomi kelmayapti...

- Dahee...

Ikki qizning so'zini yigisi balandlashgan Suaning ovozi to'xtatdi.

- Bunday ablahlarni deb bunchalik yig'lash senga yarashmaydi..,- Insan qizni qattiqroq quchgancha dedi.
- Qo'shilaman..,- Dahe tasdiqlagan bo'ldi. - U rostdan ham ablah ekan...

Sua savolli va yig'i to'la ko'zlarini Dahega qaratdi.

- Gap shundaki , sen bu yerga yurib ketganingda u mashinasiga o'tirayotib kimdur bilan telefonda gaplashdi. U aytdiki... " Ha, azizam.. men unga aytdim. Albatta oson bolmadi. Lekin uddaladim. Yagonam mashinangdaman, ko'cha boshidan olib ketaman".. Unda boshqasi avvaldan...

Ko'z yoshlarini artgan Sua , Daheni ortiq eshitib o'tirmadi. Ko'cha boshiga yugurishni boshladi.

•••
Svetafor qizil chirog'ida turgan tanish mashinani ko'rgan qiz i harakatlanmasdan oldinga chiqib yo'lini to'sdi. Uncha katta bo'lmagan bu ko'chada mashinalar ham uncha tirband emas edi.

Mashinada boshqa bir qiz bilan o'tirgan Sohyonga qaragan Sua oldinga yurib, mashina oynasini ochishga ishora qildi.

- Salom! ,- oyna ochilishi bilan egildu Sua. Ichkaridagi hayron ifoda bilan qarab qolgan qizga nazar tashlagan Sua davom etdi. - Metrodagi transferlardan nafratlanadigan yigit, transfer qilishni juda eplabdimi?!

- Transfer? Sohyon u qiz kim? ,- old o'rindiqdagi qiz yigitga qoshini chimirdi.
- Azizam e'tibor berma..

Sua: Ha e'tibor berma. Aloqada o'zini eplab turgaza* olmaydigan yigitlarga e'tibor ham bermaslik kerak!
Sohyon: Jin Sua?! Nimalar deyabsan?!!
Sua: Ikki kun oldin men tayyorlagan maxsus taomni o'tqizib yuborganing yodingdami?,- Sua biroz jilmaydi. - Hech qisi yoq. Hozir ta'tib ko'rasan.

Sua yo'l chetidagi dokondan paqirga muzdek suvi bilan birga sotib olgan hali tirik bo'lgan baliqlarini mashina oynasidan ichkarisiga tokib yubordi.

To'g'ri shimi* ga tushgan bunday muzdeklikdan baqirib yubordi Sohyon. Mashinadagi qiz bo'lsa, sumkasini olgancha mashinadan tezlikda tushib ketdi.
- Sen mening bir dona barmog'imga ham arzimagansan!,- Sua shunday degancha mashina eshigi tomonga bir tepdi.

Ichidagi bor alami chiqib ketganini his qilgan qiz mashinadan uzoqlashdi.

Svetafor allaqachon qizildan yashilga almashgan. Ortdagi mashinalar to'xtamay signal berishni boshlab, Sohyonning mashinani chetga olishini talab qilardi go'yo. Ko'chadagi insonlar tomosha qilgan bu tomoshani yana bir erkak ham o'z mashinasida kuzatgandi. Shundoqqina Sohyon mashinasi ortida , svetafor yashil chirog'ini kutayotgan qora rangli mashina.

•••

Seoulning markazidan biroz uzoqdagi ko'p qavatli uy. Kerakli eshikga yetgan erkak eshik qo'ng'irogini bosdi. Va yagona do'sti bo'lgan Yoongining uyqisiragan yuzini ko'rdi.

Ichkariga taklifsiz ham kirgan Taehyung o'zini to'g'ri mexmonxonadagi orindiqqa tashladi. Ortidan kirib kelgan Yoongi do'sti olib kelgan, tokpokkini stolga qo'ydi.
- Nega odamlar o'zining hashamatli uyini tashlab, shunday kichik kvartirada tunashni yaxshi korar ekan? ,- savol berdi Yoongi qo'lidagi ichimlikni ochayotib.

- Bor yog'i bir kecha..,- shiftga tikilib qolgan Taehyung o'z hayollari bilan band edi. - Men uni qayerda ko'rgan bo'lishim mumkin?
Yoongi: Kimni? Qiz bolami?
Taehyung: Yovvoyi ... Bunaqa fe'l atvor va harakatlari bilan uni shunchaki qiz deb atab bo'lmaydi..

- Yovvoyi kiyik?,- bu so'zni Yoongi eshitmadi.

1-qism tugadi.

#Serin | #One_and_Only
@Cynefin_fanfics.

Eslatma: Diqqat bilan mutolaa qiling. Voqelar ayni qismlarda 2021 yilda rivojlanmoqda.

With love Serin❤️

1- qism

Sen mening yashirin olamimni qayta ochishimga , zerikarli hayotimda qiziqarli sahifalar borligini bilishimga sabab bo'lding. Men sen sabab haqiqiy baxtni his qildim. Yagona va faqat meniki bo'lishingni istayman... Bunga nima to'sqinlik qilmasin, biz birga bo'lamiz, o'z orzularimiz bilan...

2018- yil. Seoul. Bahor.

- Men albatta bu ishni qoʻlga kiritaman,- oʻziga oʻzi dalda bergan boʻldi qiz, interyu berish xonasi eshigi oldida turgancha.

Shu onda telefon sms habar kelganini bildirgancha ovoz chiqardi. Ekranga qarab habar egasi u kutgan yigitdan ekanligini koʻrgan qiz bir oz jilmaydi. Balki ozdan koʻproq.

" Sen buni uddalaysan. Seni sevaman, yagonam!:)"

- Jin Sua! Sizning navbatingiz,- qarshisidagi eshik ochilib uning ismi yangradi. Qiz telefondan diqqatini oldinga yurishga qaratib, ish uchun interyu berishga odim harakat qildi. Bu jarayon universitet bitiruvchilari boshidan kechiradigan odatiy holatlardan biri, bunday katta shahardagi va raqobat kuchli bo'lgan muhitda, bunday intervyudan bir nechtasini yutqazmay turib, tajribasiz muvaffaqqiyatli o'tish qiyin bo'lgan jarayon.

•••

2021- yil. Ferron Company. Qish.

Pov. Sua.

~ Ha men ishga kirishni uddalaganman. O'zim istagandek ishga joylashsam va pul ishlashni boshlasam barcha muammolar yechilib ketadigan o'ylagandim. Ammo hayotda hamma narsa ham ishlash yoki pul topish bilan yakunlanib qolmaydi. Sen doim kurashishing lozim. Muammo yoki ba'zi sabablar seni hech qachon tark etmaydi. Bu huddi hayotning uzilmas zanjirini anglatadigandek.

Bo'limim boshlig'i bo'lmish mana bu odamning ortidan u istagan allaqanday shirinlikni deb , bir to'da qog'ozlarni ko'tarib yugurishim, men ishimni sevishimni bildiradimi yoki menga pul kerakliginimi?

- Jin Sua! Tezroq yur. Biz umumiy majlisga ulgurishimiz zarur.

- Janob ahir, shu shirinlik uchun vaqtni siz ketqizdingiz. Bu hozir zaril edimi?,- yelkasidagi kompyuter bor sumkani , qo'lidagi qog'ozlar bilan bazo'r to'g'rilagan qiz asabiylikdan tez yurishga bor kuchi bilan harakat qilardi. Oldinda kofe va shirinlik ko'tarib olgan erkak esa qizga ahamiyat bermasdi ham.

- Meni aybdor qilmoqchimisan?,- ortga ters o'girilgan erkak ortidan kelayotgan qizga savol berdi. Qog'ozlar sabab yo'lni ko'rmay qolgan Sua bo'lsa erkak qo'lidagi kofega urilib, uning ustiga to'kilishiga sabab bo'ldi. Tezlikda qog'ozlarni chetga olgan qiz, ularni quruq saqlab qolganiga ishonchi komil edi.

- Yo Hudoyim?! Sua hammasi joyidami??,- erkak asabiy baqirdi.

- Ha...,- sovuq havo harorati sabab, ho'l bo'lgan kiyimlaridan eti junjikishni boshlagan qiz ustiga qarab past ovozda javob berdi.

- Bu nimasi? Men hujjatlar haqida so'rayabman! ,- bu safar erkak qizning qo'lidagi qog'ozlarni o'zi tortib oldi.

- Damn... ,- qog'ozlarni olib yana oldinga tez yurishni boshlagan boshlig'iga qarab qolgan qiz , past ovozda shu so'zni aytdi.

•••
Bino ichkarisiga kirishganda lift tomon Sua va uning boshlig'i ham yugurardi. Afsuski , tongdagi bu mushkulliklar qiz uchun hali tugamagan edi. Boshlig'i ortidan liftga hansirab yetib kelgan qizdan so'ng lift ortiqcha vaznni anglatib , signal bera boshladi. Atrofiga qaragan Sua asabiy va oxirgi bo'lib chiqqani uchun uning chiqib ketishini kutishayotgan insonlarga ko'zi tushdi.

- Bo'laqol, kech qolmaslik uchun zinalardan chiq. Menga majlisda kompyuterdagi prezentatsiya zarur,- Sua boshlig'ining yoqimsiz soxta tabassumiga ta'zim qilgancha tashqariga chiqdi. Va boshlig'i aytgandek zinalar tomon shoshildi.

- Jin ursin... Sua uddalaysan.. boshliq ustidan shikoyat qilib bo'lmaydi...

•••
Tong Suada shunday mashaqqatlarni boshdan kechirish bilan boshlandi. Umuman bu ishga kirgandan buyon oson o'tadigan kun yo'q. "Barcha ishning o'z qiyinligi bo'ladi" bu juda ibora hisoblanadi. Hayot televizorda ko'rsatiladigan doramalardek oson bo'lmasligini anglash qiyin emas.

Majlisdan so'ng o'z ish stoliga kelib joylashgan qiz atrofdagi hamkasblari bilan qisqa salomlashdi. Qandolat mahsulotlari ishlab chiqaruvchi bu kompaniyanida infratuzilma barcha korxonalar kabi tuzilgan . Kichik bo'linmalar , kichik bo'lim hodimlari va boshliqlari, va bu kichik bo'limlar birlashib butun tuzilmani tashkil etadi va bu tuzilma ish jarayonini harakatga keltiradi. Sua shu kichik bo'limlardan birida marketing bo'limida ishlaydi. U kichik bo'lim kichik hodimi. Mahsulotlari tayyor holatidan toki haridor qo'liga yetib borguncha bo'lgan jarayonni nazorat qiluvchi bu bo'limda boshqalariniki kabi ish kamaymaydi.

- Soa, nega ovora bo'lding. Kerak emas edi..

Stolini oyoqlari bilan ortga burgan qiz boshlig'iga kichik qulupnayli pirog tutqazayotgan qizni ko'rib ensasini qotirdi.
Ismiga juda o'xshash bu ismni , ha o'xshash, bittagina harfga farq qiluvchi bu ismni Sua ishdaligida ko'p eshitadi. U ishga olinganda huddi u dek mana shu Jin Soa ismli qizni ham ishga qabul qilishgandi. Oradan 3 yil o'tganiga qaramay, ikkisining o'rtasidagi, ularga qilinadigan muomaladagi farq kattaligicha qolgan. Sabablar ko'p. Birinchi muammo bu ikki qiz ismlari o'xshashligidan bo'lim boshligi bo'lmish bu erkak ularni chaqirishdagi muammolarga duch kelganida, Jin Soa ni o'z ismi bilan Suani esa allaqanday Dongil kabi ism bilan chaqirishi muammo yechimi ekanligini aytganda.

Soa doim kulib yuradi. Atrofdagilarga doim yordam ko'rsatib, bepul kichik sovg'a ulashib turishi... Bu ikki qiz o'rtasidagi farq bo'lib qolardi. Sua har doim e'tiborini ishga qaratib kelgan. Ammo mana soxta jilmayishlar ortida uning mehnati yutilib ketadigandek go'yo.

Sua shularni o'ylab, boshlig'i uni chaqirganini eshitmay qoldi ham.

- Dongil , sen ham ta'tib ko'r ,mayli. Buni Soani otasi Belgiyadan olib kelibdi,- erkak uning tepasiga kelgancha qo'lidagi qulupnayli shirinlikni tutqazdi.
- Rahmat...,- Sua uni endigina qo'liga olgan ham ediki, erkak shirinlikni yana qaytarib oldi.
- Nima?,- Sua nima bo'lganini bilmay qoldi ham.

- Shoshma, sen emas. Buni 8 - qavatdagi insonga berganim ma'qul. Sen keyinroq yeysan.Direktor bugun shu yerda . Ammo men ketishim ham zarur,- erkak qo'lidagi soatga qarab qoydi.
- Soa buni 8 qavatga olib chiqib berarsan,- so'ng erkak xonani tark etdi.
- Soa.., hisobotni olib kel,- xona burchagidan boshqa buyruq yangradi va jilmaygan qiz Suaga qaradi.

- Sua.. buni sen qila olasanmi?

•••

- 8- qavat , koridordan chapdagi eshik...,- Sua manzilni xotirasida qaytargancha o'sha chap tomondagi yagona bo'lgan eshikni ochib xonaga kirdi. Eshikda:
Kim Taehyung - Ish boshqaruvchi direktor.

Xona juda keng va turli xil buyumlar bilan jihozlangan edi. O'rtadagi uzundan biroz kichik umumiy stol va atrofida stullar. Deraza nuri to'g'ri tushib turgan xona burchagida esa javon va unda kitobdan ko'ra ko'proq turli kichik suvirinlar bilan to'ldirilgandi. Xona yuqorisidagi ish stoli esa bir necha qog'ozlar bilan to'ldirilgan. Xona egasi ismi bu yerda ham yozib qo'yilgan edi. Qiz xonadagi buncha ko'p jihozlarni ko'zdan kechirayotib ismni ko'zdan qochirgandi. U direktor xonasida ekanligini bilmasdi va shu bilan birgalikda xona egasi yo'q ekanligini ham . Xonaning bunchalik kengligidan bir insonga tegishli deb o'ylash ham mumkin emasdek edi go'yo . Shu sabab tezgina qo'lidagi shirinlik solingan qutini stolga qo'ydida ortga burildi. Oddiy hodim har doim ham direktor bilan yuzma yuz bolavermaydi ahir.

Ammo ko'zi masaj qiluvchi kresloga tushgandan so'ng, o'zini to'xtata olmadi.

- Hodimlar uchun qo'yilgan bo'lsa, bir marotaba foydalanib ko'rsam bo'ladi, to'g'rimi..- Sua ko'p o'ylab o'tirmadi. Kresloga joylashib, ishga tushirish tugmasini bosdi. Albatta kutilgandek kreslo o'z ishini boshladi. Qo'llarini va oyoqlarini kerakli joyga qo'ygan qiz kreslo shishib , masaj qilishni boshlaganini sezib rohatlangancha boshini qulay ortga tashladi. Ammo shu onda kreslo birdan to'xtadi. Elektr tokiga ulangan rezetka qism yaxshi ulanmagani sabab tokdan uzilib qolgandi. Qiz buni kreslo tomonidan siqib qo'yilgan qo'l va oyoqlari bilan anglashga ojizlik qilardi.

Pov. Sua.

Jin ursin... Nega birdan to'xtadi? Endi qanday turaman. Qo'llarimni va oyoqlarimni chiqara olmayabman. Yo Hudo, Jin Sua nega muammolar doim men bilan.

Shu on quloqlarim xona eshigini ochilib yopilganini eshitdi va xonaga telefonda gapirib kelayotgan erkak kishining chuqur ovozini eshitdi. Boshimni yon tomonga burib, devordagi oynalardan bu kostyum kiyib, klassik uslubdagi kiyimlari tekis va baland bo'yli kelishgan erkakni avval kam ko'rganimni angladim. Oyna u telefonga gapirib, burchakdagi kofe tayyorlovchi mashinadan finjomdagi qahvasini olib men tomonga kelayotganini ko'rsatmoqda.

- Ha.. xonamda ta'mirlash ishlarini olib borishgan edi. Ammo kerak emasdi. Men ko'p bo'lmayman..

~Jin ursin.. U to'g'ri men tomonga kelmoqda! Endi nima qilaman?

Shularni o'ylagan Sua ko'zlarini chirt yumgancha o'zini uhlayotgan insondek ko'rsatib, boshini yonga burib oldi. Qo'lidagi finjonni stolga qo'ygan erkak hayronlikni anglatibchi hech qanday ovoz chiqarmadi. Kreslodagi qizga biroz tikilib turgach, egilib uzilib qolgan elektr tokini qayta ishga tushirdi. Shu onda kreslo qayta ishga tushib qizning qo'llarini bo'shatdi.

~ Ortiq ko'zimni yumib bunday tura olmayman. Nima bo'lsa bo'ladi...

Ko'zlarimni tezda ochib yuqorimda menga tikilib turgan jigarrang qorachiqlarga duch keldim. Ular sovuq, yo'q nigohlarda qandaydir iliqlik bor. Ammo o'rtagi vaziyat va uning bu yuz ifodasi shunchalik sovuq ediki... dovdiramaslikka harakat qilardim. O'rnimdan tezgina turib , qarshimdagi erkakga ta'zim qilib, stol ustidan olib kelgan shirinligimni oldim.
- Hayrli kun janob. Marketing bo'limidan janob Kwon sizga buni berishimni iltimos qilgandi,- yuzimda la'nati tabassumni yaratishga urindim. Ammo uning yuz ifodasi umuman o'zgarmadi. Hatto qo'limdagi unga tutib turgan qutini ham javoban olmadi. Boshqa ilojim yo'qligi aniq. Qutini qayta stolga qo'ydim.

U harakatlarimni ko'zlari bilan birma bir kuzatib turibdi.

- Xonamdan chiqib keting.

U nihoyat gapirdi. Ammo yoqimsiz titroq uyg'otuvchi ohangda. Juda sovuq.

- A.albatta,- xonadan qanday tezlikda chiqib ketganim o'zimga aniq ayon..

~~~

- Bu qizni qayerda ko'rganman.

•••
Qilib qo'ygan ishim unchalik darajada uyatli bo'lmasada, yuragim shu darajada hapqirib urar ediki, nojo'ya ishim ulkandek, boshimni yer ostiga tiqib olgim kelardi. Ayollar hojatxonasiga borib, oynaga qaragancha o'zimni tinchlantirishga urunar ekanman, telefonim sms habar sabab ovoz chiqardi. Bu qizlar guruhimizdan edi. Biz doim birga tushlikni birga qilamiz. Insan va Dahe bilan bir birmizga vaziyatlarimiz jihatdan juda o'xshash bo'lganimiz uchun ham 3 yildan buyon , men ishga qabul qilinganimdan buyon dugonalik munosabatlari bilan bog'langanmiz. Insan bizdan biroz yosh jihatdan katta ,38 yoshda. Dahe esa 25, men bo'lsa ikkisining orasidagi 28 yoshdaman. Ha... Ba'zan yosh hech nimani hal qilmaydi. Yosh bu faqat sonlar.

•••

Kun kechga yaqinlashgan. Barcha hodimlar ish joyini tark etishni boshlagan. Sua ikki dugonasi allaqanday sabab bilan uni yolg'iz qoldirishga majbur ekanliklarini aytganidan so'ng avtobus bekati tomonga harakatlandi. Telefonini qo'liga olib, avtobus kelishini kutishni boshlagan qizning qo'llari beixtiyor kun davomidagi javobsiz habarlar bo'limiga yugurdi. Hali ham javobsiz, habarlar qarshi tomondan o'qilmagan. Ikki kun. Qiz yigitni ko'rmaganiga va u uydan chiqib ketganiga ikki kun bo'ldi. Bugun soat nolga yetganida qizning 28 yoshi qarshi olinadi. Undan darak yo'q... Nahotki shunchalik...

Qiz hayollarini davom ettira olmadi. Nahotki sozidan so'ng davom etishga qorqdi. Balki u rostdan ham yoqolib qolgandir.

°°° 2 kun oldin.

Birdan chuqurlashgan bo'sa sabab divan ustiga ikkisi ham tartibsiz quladi. Bo'sani uzmagan yigit qizni tanasi ostida qo'llari bilan o'rganar edi. Yigitning futbolkasini g'ijimlagan Sua yuqoriga ko'tarib , uni kiyimdan tezroq halos qilgisi kelardi. Albatta ikkisi ham o'smir yoshda emas. Munosabatlariga bir yildan oshgan. Munosabatlarda bunday chuqurlashish bu yoshda taqiqlanmagan albatta. Futbolka yechish barobarida uzilgan bo'sa o'rtadagi qaynoq lahzani ham uzgandek bo'ldi. Sohyonning ko'zlari divan yonidagi kichik tumba ustidagi shartnoma qog'ozida ekanligini ko'rgan Sua uni izohlashga kirishdi.
- Ha...bu ijara shartnomasi tugayabdi. Men boshqa uy qidirishim kerak.

Bu so'zlardan so'ng o'zini qizdan uzoqlashtirib , divanga qizning yoniga tashladi yigit.

Chuqur nafas olib, o'zini tutishga urinardi ikkisi ham. Yigitiga yuziga tomonga burildi Sua .

- Baribir ham bu uy menga yoqmayotgandi. Yuvinish xonasida ba'zida suv toshib ketyapti.

Sohyon shiftga qarab chuqur nafas yutdi.

- Balki uni o'zim tuzatib bera olarman.

- Sohyon.. eshik qulfi ham buzilgan. Yangi uy...

- Meni qornim och edi...,- Suaning so'zni bo'ldi yigit o'rnidan turgancha.

Kichik bu ijaradagi uyda uncha kichik yotoqxonadan oshxona tomonga harakatlandi u, ustiga futbolkasini qayta ilgancha. Sua ham uning ortidan ergashdi.

- Balki, tortdan avval lag'monni yermiz?,- savol berdi qiz.

Qo'liga telefonini olib kovlashni boshlagan yigit ha ishorasida boshini silkitdi. Gaz plitadagi ovqatni aralashtirib tayyorligini tekshira boshladi Sua.

- Sohyon.. sening manzilingdagi ijara uylar narxi qancha?
- Men uncha bilmayman,- telefondan yuzini ko'tarmasdan javob berdi yigit.

- Sohyon.. balki senikiga ko'chib o'tarman?,- hijolat aralashgan ovozda soradi Sua.
Yigit bu gapdan so'ng toxtab qoldi.

- Men to'y uchun shoshilaylik demayabman. Shunchaki... birga...

- To'yga shoshilmaslik to'g'ri masala..,- stol ustidagi qizning tug'ilgan kuniga atalgan tort yonidagi vinoni qo'liga oldi Sohyon.
Gapni olib qochayotgan yigitiga biroz tikilgan qiz, buni tan olgisi kelmasdi.

- Unga ochgich olib kelmabman,- dedi Sua so'zini o'zi ham davom ettirgisi kelmay. - Sanchqi bilan urinib ko'ramizmi?

- Qanaqa sanchqi? Men dokondan olib kelaman.

Kurtkasini kiyishni boshlagan yigitiga gaz plita yonidan qarab qoldi Sua.

- Tezroq qaytib kel...

Eshik yopilishi... Sohyon yo'qolib qolmagan.. U menga uylanishni xohlamagani uchun ham qaytib kelmagan. Ikkimizning tayinli maoshli ishimiz yo'qligidan balki unga nisbatan bu qarori to'g'ridir. Ammo yigit nima uchun qiz bilan munosabat quradi?! Munosabatlarni eplay olmagani uchunmi? Qochib ketish osonmi?! O'ylashimcha oson ekan..

•••

Uyiga yetib kelgan Sua ikki kun oldin Sohyon qaytib kelganda birga yeyishlari uchun bezagan dasturxoniga hali ham turgan vinoga qaradi. Ichidan allaqanday yoqimsiz hislar go'yo yorilib chiqishi kerakdek. Tortmadan sanchqini olgan qiz vino og'zidagi probkani olishga kirishdi. Albatta sanchqi bilan qiyin.

Shu vaqtda ko'cha eshikga urilayotgan g'alati tovushlarni eshitib Sua to'xtab qoldi.

Qo'lidagi vinoni qayta stolga qo'yishni ham unutgan qiz shoshilgancha eshikni ochdi. Tashqariga ochilgan eshik to'g'risida turgan soyaga urildi. Bu Sohyon edi.

- Sua??..,- Sohyon boshini ushlagancha ortga tisarildi.
- Senga nima kerak?,- qo'lidagi sanchqi tiqilgan vino butilkasi bilan yigit tomonga qadam tashladi qiz.

- Meni kechir , Sua.. Shunchaki men senga qarashga uyaldim.
- Togri . Shunday his qilishing ham kerak! Sen 48 yilga shunchaki izsiz qochib ketding!
- Sua. Ahir bor yog'i ikki kun bo'ldi.
- Har bir soat men uchun yilday o'tdi!!,- baqirdi qiz yigitga yana bir qadam yaqinlashib.

Yigitga biroz qarab turgan Sua uyidan uzoqlashib, oldinga yura boshladi.
- Sua , men chindan ham afsusdaman.
- Buni kecha aytish kerak edi.

Sua yana to'xtadi va yigitga qaradi.
- Sen oldimga qaytib kelishing kerak edi. Men seni senga uylana olish darajasida sevolmayman deyishing kerak edi! Kechirimni kecha sorash kerak edi!
- Sua meni kechir.. Men sevaman. Ammo ba'zida sevgini o'zi kamlik qiladi.
- Nima?
- Men bu haqida ko'p o'yladim. Agar biz turmush qursak nima bo'ladi. Biz baxtli bola olamizmi? Bizdan hech nima chiqmas edi , Sua..
- Buni qayerdan olding?
- Biz ikkimiz ham boy oiladan emasmiz , Sua. Agar turmush qursak , ikkimiz ham qattiq harakat qilib ishlashimiz kerak bo'lar edi.
Sen eplay olarmiding?
- Hoy!..,- Sua yana yigitga yaqinlashdi. - Nega endi yo'q? Menda ham ish bor.
- Sen vaqtinchalik ishchisan. Senda karyeraviy o'sish yo'q, Sua. Sen bu bilan eplay olaman deb oylaysanmi? Agar homilador bo'lib qolsangchi? Seni ishdan ketishga majburlashadi. Keyin bolani mening maoshim bilan boqishga to'g'ri keladi.
- Yetarli... ,- bazo'r pichirlab aytdi qiz. Yigitning so'zlari endi uning miyasiga otilayotgan o'qdek ta'sir qilayotgandi. Shuncha vaqtni shunday pastkash insonga sarflash...

- Yetarli dedim...
- Men uy ham sotib ola olmas edik.. Seoul markazidagi uylar juda qimmat.

Yigitning yopilmagan og'zini shishaning sinishi tovushi yopdi. Vino yerga urilib sinib qizning ustiga qizilligini sochgandi.

Boshini yopib olgan Sohyon qizga jinniga qaragandek qarab qoldi.
Yiglab yuborgan qiz qolidagi siniqninv qolgan qismini ham otib yubordi.

- Sua yig'layabsanmi?
- Men seni deb emas, o'zimga yig'layabman.. Men shunchalik achinarlimanki.. sendek pastkashni eng zo'r yigit deb o'ylaganim.. ishonganim...
- Sua...
- Yaqinlashma!

Yigitga ters burilgan qiz ustidagi yagona kofta va oyog'ida uy shippagida bo'lishiga qaramay , kocha boylab yura boshladi. Ikki qadam narida Insan va Dahening qo'lidagi shar va tortga ko'zi tushgan Sua, tomoshadan ularning ham habari borligini ularning shok holatidagi yuz ifodalaridan tushunib oldi. Ammo toxtamadi. Oldinga yurdi. Qayoqqa yurayotganini bilmasdan...

Ko'cha boshiga yetgach yo'l chetidagi o'rindiqqa o'tirgan qiz qor yog'ishni boshlaganini endi tushuna boshladi.

- Men shu yerdaligingizni ko'rdim...,- ortidan kelgan dugonalariga qaradi Sua.

Bu sozdan so'ng qizning yonidan joy olgan ikki qiz uni quchoqlab isitishga urinishdi.

- Aytishlaricha ajralish... Ham ba'zida...,- Dahe so'z boshladi. - Ba'zida...
- Jin ursin, Dahe . Bir dona jumlani ham to'liq ayta olmaysanmi?- Insan dovdirayotgan qizga qoshini chimirdi.
- Men buni ikki kun oldin bir jurnalda o'qigan edim. Esimga davomi kelmayapti...

- Dahee...

Ikki qizning so'zini yigisi balandlashgan Suaning ovozi to'xtatdi.

- Bunday ablahlarni deb bunchalik yig'lash senga yarashmaydi..,- Insan qizni qattiqroq quchgancha dedi.
- Qo'shilaman..,- Dahe tasdiqlagan bo'ldi. - U rostdan ham ablah ekan...

Sua savolli va yig'i to'la ko'zlarini Dahega qaratdi.

- Gap shundaki , sen bu yerga yurib ketganingda u mashinasiga o'tirayotib kimdur bilan telefonda gaplashdi. U aytdiki... " Ha, azizam.. men unga aytdim. Albatta oson bolmadi. Lekin uddaladim. Yagonam mashinangdaman, ko'cha boshidan olib ketaman".. Unda boshqasi avvaldan...

Ko'z yoshlarini artgan Sua , Daheni ortiq eshitib o'tirmadi. Ko'cha boshiga yugurishni boshladi.

•••
Svetafor qizil chirog'ida turgan tanish mashinani ko'rgan qiz i harakatlanmasdan oldinga chiqib yo'lini to'sdi. Uncha katta bo'lmagan bu ko'chada mashinalar ham uncha tirband emas edi.

Mashinada boshqa bir qiz bilan o'tirgan Sohyonga qaragan Sua oldinga yurib, mashina oynasini ochishga ishora qildi.

- Salom! ,- oyna ochilishi bilan egildu Sua. Ichkaridagi hayron ifoda bilan qarab qolgan qizga nazar tashlagan Sua davom etdi. - Metrodagi transferlardan nafratlanadigan yigit, transfer qilishni juda eplabdimi?!

- Transfer? Sohyon u qiz kim? ,- old o'rindiqdagi qiz yigitga qoshini chimirdi.
- Azizam e'tibor berma..

Sua: Ha e'tibor berma. Aloqada o'zini eplab turgaza* olmaydigan yigitlarga e'tibor ham bermaslik kerak!
Sohyon: Jin Sua?! Nimalar deyabsan?!!
Sua: Ikki kun oldin men tayyorlagan maxsus taomni o'tqizib yuborganing yodingdami?,- Sua biroz jilmaydi. - Hech qisi yoq. Hozir ta'tib ko'rasan.

Sua yo'l chetidagi dokondan paqirga muzdek suvi bilan birga sotib olgan hali tirik bo'lgan baliqlarini mashina oynasidan ichkarisiga tokib yubordi.

To'g'ri shimi* ga tushgan bunday muzdeklikdan baqirib yubordi Sohyon. Mashinadagi qiz bo'lsa, sumkasini olgancha mashinadan tezlikda tushib ketdi.
- Sen mening bir dona barmog'imga ham arzimagansan!,- Sua shunday degancha mashina eshigi tomonga bir tepdi.

Ichidagi bor alami chiqib ketganini his qilgan qiz mashinadan uzoqlashdi.

Svetafor allaqachon qizildan yashilga almashgan. Ortdagi mashinalar to'xtamay signal berishni boshlab, Sohyonning mashinani chetga olishini talab qilardi go'yo. Ko'chadagi insonlar tomosha qilgan bu tomoshani yana bir erkak ham o'z mashinasida kuzatgandi. Shundoqqina Sohyon mashinasi ortida , svetafor yashil chirog'ini kutayotgan qora rangli mashina.

•••

Seoulning markazidan biroz uzoqdagi ko'p qavatli uy. Kerakli eshikga yetgan erkak eshik qo'ng'irogini bosdi. Va yagona do'sti bo'lgan Yoongining uyqisiragan yuzini ko'rdi.

Ichkariga taklifsiz ham kirgan Taehyung o'zini to'g'ri mexmonxonadagi orindiqqa tashladi. Ortidan kirib kelgan Yoongi do'sti olib kelgan, tokpokkini stolga qo'ydi.
- Nega odamlar o'zining hashamatli uyini tashlab, shunday kichik kvartirada tunashni yaxshi korar ekan? ,- savol berdi Yoongi qo'lidagi ichimlikni ochayotib.

- Bor yog'i bir kecha..,- shiftga tikilib qolgan Taehyung o'z hayollari bilan band edi. - Men uni qayerda ko'rgan bo'lishim mumkin?
Yoongi: Kimni? Qiz bolami?
Taehyung: Yovvoyi ... Bunaqa fe'l atvor va harakatlari bilan uni shunchaki qiz deb atab bo'lmaydi..

- Yovvoyi kiyik?,- bu so'zni Yoongi eshitmadi.

1-qism tugadi.

#Serin | #One_and_Only
@Cynefin_fanfics.

Eslatma: Diqqat bilan mutolaa qiling. Voqelar ayni qismlarda 2021 yilda rivojlanmoqda.

With love Serin❤️

Taqdir senga sovg'a qilgan barcha lahzada ham , yaxshilik ko'ra olishing..seni qutqaruvchi Kuch bo'ladi.

Episode 30

Shaharda tun kirganidan o'zining darak berib chiroqlar yorug'lik uchun o'z hukmronligini ko'rsatishni boshlagan. Katta yo'l chetiga yetib bir biriga biroz tikilib qolgan yigit va qiz. Sukutni qiz buzdi va qarshisidagi yigitga biroz jilmayish bilan so'zlay boshladi.

- Bugungi kun uchun katta rahmat... Bugungi kun xotiramda yaxshilari orasida qoladi,- Seoyoung yuzidagi jilmayish avvalgisidan farq qilar darajada haqiqiy edi.

- Qayerga ketmoqchisan? Yotoqxonaga qaytmaysanmi?,- qizning so'zlaridan xayrlashish taraddudini ko'rayotganini sezgan Jimin savol bilan javob berdi.
- Yo'q...,- ko'zini pastga olib qochdi qiz.- Menda qoladigan joyim bor.

Biroz to'xtalish, yigitning ko'zi qizda, qizniki esa yerdagi allanimalarda. So'ng Seoyoung yuzini ko'tarib Jiminga qayta qaradi.

- Sen birinchi ketaqol...,- qizning bu xayrlashuv so'zini tushungan Jimin qo'llarini shimi cho'ntagiga joyladi.

- Ha...,- bir nimani eslagandek, yigitni o'ziga qaratishga chaqirdi Seoyoung. - Seni qo'rquving...Umid qilamanki, sen uni yenga olasan...,- ikkinchi farqli haqiqiy tabassum. Jimin bularning barini aniq sezdi. - Xo'sh...men kettim..

Ammo qizning asl niyati yigit o'ylaridek o'ta yaxshi yoki yaxshiroq ham emas. Jimin qizni ortiqcha savolga tutishni istamagancha, boshini yengil qimirlatdi. Qizning qarshi tomonga boshlangan harakatidan so'ng, o'zi ham unga qarshi tomonga oyoqlarini burdi. Ammo nigohlari ortga keragidan bir ikki bor ko'proq qaratildi.

Shuncha vaqt telefonini Seoyoung sabab eslamagan ham Jimin endi uni ekranini yoqib Soyundan kelgan javobsiz qo'ng'iroqlarni ko'rdi. Qayta uning raqamiga bog'lanish tugmasini ekranda surgan yigit telefonni quloqlariga tutgan holda oldinga ildamlayotgandi.

- Soyun, qo'ng'iroqlaringni ko'rmay qolibman.
- Jimin, bizda muammo... Katta muammo!,- yigitning sokin ovoziga nisbatan ancha baland va havotirli ovozda Soyunning ovozi Jiminning qulog'ida yangradi. - Seoyoung... U bilan aniq nimadir yaxshi emas... Agar uni yaqin daqiqalarda topa olmasak, nimadur sodir bo'lishi mumkin...,- Soyun shu qadar havotirli va qaltiragan ovozda so'zlar ediki, buni sezish qiyin emasdi.

- Seoyoung? Men u bilan biroz oldin xayrlashdim...,- tushunishga uringancha ma'lum qildi Jimin.

- Nima?! Qayerdasan hozir??

Jimin Soyunning keyingi havotirga to'la baqiriqlarini eshitmadi. Telefonni biroz karaxt holda qulog'idan olgan yigitning yuragi ham endi biroz avval qo'yib yuborilgan qiz tufayli hapqirib urmoqda. Sabab havotir, yo'qotib qo'yish xissi, ko'rib tura yana yordam bera olmay qolish, ulgurmaslik... Har bir daqiqa muhim... Qadamini ortga burgan Jimin qiz ketgan tomon endi yugurar edi. Baxt doim ba'zi insonlar uchun kerakli vaqtda teskarisiga ishlab beradi. Balki taqdirning shu qiliqlari hayotni inson uchun qiziq qilar. Ammo bu vaqtda uni yomon ko'rishga yo'l ochib berardi ham... Chunki yigit qizni qidirib bosayotgan har qadami , ko'zlari qizni ko'rmasdi. Bir ozgina vaqt va ular bu odamlar shoshib u yoqdan bu yoqqa yurayotgan shaharda ko'ra olmaslik darajasida uzoqlashtirib ulgurgan.

>>>

Kech bo'lishiga qaramay maktabda ish joyini tark etmagan direktor xonasida yolg'iz emas. Han xonim oldiga qo'yilgan qaxvaga mensimaygina qarab qo'ygancha o'tirardi . Ikkisi ichida bir biri uchun "og'iz yoparli" bahonalarini go'yoki nutq sifatida tayyorlab o'tirgandek.
- Bizda fleshkani Seoyoung o'g'irlagani haqida aniq dalil bor,- nihoyat so'z boshladi direktor qarshisidagi ayolga qarab qo'ygancha.- U xatto bunda o'z aybini sinfdoshi Jungkookga ag'darishga ham uringan. Bunday vaziyatda qanday qilib ko'z yumib yuborish mumkin? Hech narsa bo'lmagandek?
- Sodir bo'lgan barcha voqelar..,- Han xonim stoldagi qaxvaga butun e'tiborini qaratgandek tikilgancha so'z boshladi. - sizga berilgan barcha sovg'alarga aloqasi bo'lmaydi deb o'ylaysizmi? ,- ayol nigohi endi yuqoriga , qarshisidagi direktorga qaratildi. - O'sha ko'z yumolmaydigan vaziyatingiz aytmoqchi bo'lgan insonlaringizga bu haqida ham aytamizmi?

- Han xonim,- havotirdan ko'zi kattargan direktor qarshisidagi bu ayolning ismini havotirli aytgancha uni to'xtatishga urindi go'yo.
Bundan yuzida biroz jilmayish hosil bo'lgan ayol esa yonida qimmatbaho teridan qilingan sumkasini ohista tutdi.

- Sizga hammasini ishonaman, men esa hozir ketishim kerak,- Han xonim o'rnidan turdi. Unga qo'shilib direktor ham.
- Agar yana biron tilagingiz bo'lsa, bemalol ma'lum qilishingiz mumkin. Sizga maktabingizning yaxshi natijalari va yuqori balli o'quvchi bitiruvchilari kerak, shunday emasmi? ,- so'zlarini bu o'yinda g'olib bo'lgandek ma'lum qilgan ayol qarshi tomon javobini kutishni ham o'zi uchun loyiq ish deb bilmadi. Endigina oldinga qadam bosib direktordan yuzini burgan ayol, uning keyingi so'zlaridan joyida toxtab qoldi. Bu kutilmagan, go'yoki qaysidir A yoki B emas, direktorning G rejasidek eshitildi.

- Maktab qoidalari bo'yicha Seoyoung ingliz tili imtihonidan nol ball oladi. Barcha qatori ijtimoiy jazo , umumiy yumushlarga ham tortiladi.

Qoshlari chimirilgan ayol ortidagi bu so'zlar egasiga qaradi.
- Nima dedingiz?,- tishlar g'ijirlashishi, ayolning jahlini qanchalik kuch bilan bosib turganini anglatib, vishilladi u.

- Ikkingiz ham chegaradan o'tib ketdingiz. Barcha jarayon ham sizni qo'lingizda emas. Hozir juda kech...,- niyatidan qaytmagandek dedi direktor.

Qarshi tomon qahrli javobini telefon qo'ng'irog'i ovozi to'xtatdi. Qurilmani qulog'iga olib borgan Han xonim, direktordan ko'zini olib qochdi. Ammo telefondagi yangyarotgan ma'lumotlar sabab, chimirilgan qoshlar havotirli tus oldi.
-Yo'qolib qoldi?!.... O'lim oldidangi xat?!

Keyingi soniyada nafas olish ritmi o'zgarishi, ko'zlar havotirdan qinidan chiqar darajada kattarishi Han xonimda kuzatildi. Telefon yerga tushishi va o'zgargan ovoz. Bu onalik ovozidir balki...

- Mening Seoyoungim... U yo'qolib qolibdi...

•••
Kasalxonani butun sinfdoshlar bilan birga tark etgan Soyunning ko'zlari allaqachon yosh bilan to'lgan. U qo'rqmoqda. Qattiq , kuchli havotir.

- Taksi!.... Nega to'xtamaydi.
- Qaysi ko'chani qidiramiz??
- Jimin aytgan yerga borib uni qidirish zarur.

Barcha bir harakat uchun birlashgan. Seoyoungni topish zarur. Iloji boricha tezroq. Kech qolmaslik muhim..

Soyun qulog'iga hech nima kirmay qo'ygan go'yo. Qo'lida sal avval bu qo'rqinchili ehtimollarni keltirib chiqargan xat yozilgan list. Uni mahkam tutib olgan qizning ko'zlari yoshdan allaqachon shishishni boshlamoqda. Yonida boshidagi kichik jarohatli , bint bilan o'ralgan boshi bilan turgan Jungkook qizni yelkasidan siqqancha unga dalda berishga urinardi. Soyunning ham qayrilish sabab o'rab qo'yilgan kaftlaridan tutib turardi u.

Taqdir qiziq to'g'rimi? Ikkisida bir inson sabab, tanasida jarohat bor. Ammo ikkisi, balki shu yerdagi barcha jarohat yetkazuvchini qidirish bilan, undan havotir olish bilan, mana hatto yig'lash bilan band. Axir havotir ortida o'lim xavfi bor...

Xonasida u yoqdan bu yoqqa tinmay borib kelayotgan Han xonim , kaftini asabiy mushtlab o'tirgan kotibasiga qaradi.
- Militsiyadan hali qo'ng'iroq qilishmadimi?!

Boshini og'ir chayqatgan kotiba yo'q deyishga ham botina olmayotgandi.

Qayta yerda asabiy qadamini boshlagan onaning harakatini telefoniga kelgan sms habar to'xtatdi. Bu Seoyoungdan...

" Oyijon..kutganingizdek farzand bo'la olmagan bo'lsam, kechiring..Bir tomondan men siz meni yagona qizingiz sifatida eslay olishingizdan hursandman. Men sizning tilaklaringiz nihoyat amalga oshishini juda istadim. Men ketaman. Chet elga. U juda ham uzoq joy. Balki yer sayyorasida emas... Sizni yaxshi ko'raman oyijon"

•••

Jimin aytgan lokatsiya bo'yicha Seoyoung ismini aytgancha yugurayotgan butun sinf bo'linib, uni qidirardi. Ammo daqiqalar oldinga qancha surilmasin xush habar hech kimda kelmasdi. Barcha .. ishonarli darajada barcha afsuslanish va vijdon azobidan allaqachon qiynalishni boshlagan. Mina , Yeonjun, Tan, Jungkook , hatto Yoongi ,barcha. Hamma hozirda Seoyoung topilishini , qandaydur mudhish xatoni qilib ulgurmasligi tilayotgandi.

Mashina yo'li chetida barchasi bir qizni izlar ekan Jungkookning ko'zlari qadami tez yuguraverishdan allaqachon chalkashishni boshlagan Soyunda bo'lib qolib ulgurgan.
- Unga hech nima bo'lmaydi, to'g'rimi?,- ko'z yoshlari hali ham to'xtamagan Soyun ortidagi Jungkookga qarab qo'yardi.
- Unga biron nima bo'lsa o'zimni kechira olmayman. Hammasini men qildim...
- Bunda meni ham aybim bor,- Soyunning kaftini oldinlab yetib olgancha qattiq siqdi Jungkook. - O'zingni ayblayverma.

Bu vaqtda hammadan ham ko'p va tezroq yugurgancha qidirib yurgan Jimin yana sinfdoshlariga duch kelgan. Ko'chalarni qayta qayta izlashni amalga oshirib ulgurgan Jiminning yugurish sabab yuragi keragidan ancha tezlashgan. Nafas olish qiyinlashib, ko'ksi og'ir kattarib kichrayar edi.

Yo'l cheti. Svetafor qizil chiroqni yonganini anglatgancha chiyillashni boshlagan soniyalar. Seoyoung qaysidir pallada karaxt holga tushib ulgurgan. U avvallari ham og'riq his qilmasdi. Bilagiga o'qishdan charchagan vaqtda taqib olingan rezina bog'lamni qayta qayta cho'zib tortib, bilagiga zarba tushuraverib, bilagini ko'kartirib yuborganda ...
Imtihon yaqinlashaverib, tunlari uhlamay yuvinish xonasida bo'lsa ham o'tirib o'qiyvergach, burnidan qon ketib qolganida...
Seoyoung uchun bular og'riqli yoki kasallik sifatida ko'nglini havotirga solmagan. Balki hozir ham og'rimas? Bir necha qadam, bir necha soniya va u hammasidan qutuladi. Boshqa hech kim u deya zarar ko'rmaydi. Onasi ham undan yuqori natija kutib asabiylashmaydi. Bir necha qadam kerak holos.

Seoyoungning hayollari hozir shular bilan band. Uning quloqlari qizil chiroq signalini, ko'zlari yo'lni his qilmayotgandek.

Oldinga tashlangan qadamlar. Gavjum shaharlarda doim bo'lganidek, qizil chiroqda oldimlayotgan bu qizga hech e'tibor bermaydi. U yuradi. Mashinalar ahmoqni ko'rgandek signalni balandlatadi. Bir va ikkida u chetlab o'tib ketadi. Ammo o'sha taqdir jo'natgan bir mashina.. U to'xtay olamaydigan darajada keladi. Seoyoung yo'l o'rtasiga yetganida ko'zlari to'g'risida paydo bo'lib, borgan sari ko'zini olayotgan mashina farasini his etdi. Aynan o'sha mashina? O'sha daqiqa. U juda yoriq. Tik qarab bo'lmaydi. Shumi u kutgan daqiqa? Ha!
Qo'rqinchili... Qiz joyida toshdek qotadi. Eti junjikib, ko'zini yumishga urinadi. So'ng ortidan nihoyat uni topgan, ammo u ham qo'rqib ketgan qizning ovozi charaqlaydi.

- SEOYOUNG!!!

Bu Soyun... U dugonasiga, ha dugonasy qarshi reaksiya bildirishga endi ojiz. Hammasi tugashiga soniyalar qoldiku. Tezlashib ketgan vaqt va to'g'ridagi mashina. Qo'rquv.. O'lim qo'rqinchili. Qiz titramoqda. Tanasi shu yerda o'limga mahkum qilingan kabi mixlangandek qotib qolgan. Qimirlashga ham qo'rqadi endi Seoyoung. Ammo shu daqiqada, vaziyat o'zgaradi. Seoyoungni o'z bag'riga Jimin tortib olgancha ortga zudlikda ikki qadam tashlaydi. Jiminning qo'llari o'zga bilakni tutdi! Qizning bilagidan tutgan yigit uni osongina ko'ksiga ham torta oldi. 15 yillik o'zga taftni his etmagan yigitning tanasi mana shu qo'rquvdan o'z tanasi buyruqlariga qarshi chiqa oldi. Seoyoung o'sha qo'rquvli soniya ichida o'zini Jiminning bag'rida his qildi. Yigitning ikkinchi qo'li qizning boshi va yelkasidan shu qadar qattiq siqib olgan ediki, go'yo hozir qo'yib yuborsa, qiz o'lib qolishi mumkin.. Yugurish sabab chuqur olinayotgan nafasdan ko'tarilayotgan ko'ksi qizni bag'rida aniq his qilinardi. Jimin ham, Seoyoung ham qaltirardi. Seoyoung juda ham qo'rqqan..Quloqlari faqatgina allaqanday yoqimsiz chiyillashni tuymoqda. Hayotta qolish istagi va qo'rquv kuchliligidan yig'lashni ham unutgandek edi. Yigitning issiq tafti ichida go'yoki yo'qolib, bir biri bag'riga qolibdek singgan qiz yigit bag'rida yo'qolib ketgandek... Issiqlik, hali ham nafas olishi, va hayotda qolganini anglashni boshlagan qiz asta sekin yigitning kiyimiga qo'llarini olib borib, javoban ohista quchdi va ko'z yoshlar quyilishi. Jiminning ko'ksida aniq hosil bo'lgan ho'llik... U faqatgina bag'ridagi qizning ho'ngrashini , ulgurganidan, yana bir xato oldini bu safar ola olganini his qilmoqda. Ehtimol, yuragi bu qadar bu qizga nisbatan boshqacha urmaganda , yana to'xtab qolib , uni qutqara olmaganida Jimin o'zini butun umr kechira olmasdi.

Katta avtoyo'l o'rtasidagi ba'zilar ta'biricha 'tomosha'... Soyunning havotir va hayrat aralashib ketgan nigohlari, undan narida Jungkook... Umuman bu yerda juda ko'p insonlar bor edi...

Ending

Incheon Xalqaro Airporti. Bir haftalik ish safaridan qaytayotgan qiz qo'lida uncha katta bo'lmagan hajmdagi jamadonini sudragancha oldinga intilmoqda.

Modellik faoliyatini kichik yoshidan boshlagan Aerinni qadamini qanchalik tez bosishga harakat qilsa ham, noaniq va qayrilib ketish holatlari bo'lmasligini kasbi ta'minlab berayotgandi. Telefonni quloqlariga tutgan qiz samalyot qo'ngandan buyon uni kutib turgan sevgilisining oldiga shoshilmoqda.

- Seni ko'rmayabman. Kulrang ustkiyimida bo'laman degan eding, bu yerda undayi yo'q.
- Undayini ko'rganingda ham oldiga yugurib borib olarmiding, men va mening yuzim yagona!,- yigitining dag'al ohamgdagi toqatsiz murojaatiga ozroq asabiylashgancha javob qaytardi qiz.

- Aerinn, yagonam.
- Sen nima kiygan eding? Tae, yuragim hozir seni topa olmaslikda qinidan chiqib ketadi, qanisan?

Jamadonini sudragancha oldinga odamlar orasidan intilayotgan qiz , kutib olish zalidan atrofga diqqat bilan nazar soldi. Unga mutlaqo yon taraflama turib olgan, baland bo'yli, kelishgan, tiniq yuzida go'yoki yorug'lik taratayotgan yigiti atrofga uni izlagancha tikilardi. Aerin uchun uni ajratin olish qiyin kechmadi. Chunki ustida hali ham advokadlarning sud uchun formasini yechmagan yigiti barchaning ichida qora mantiya va qizil yelka lentasi bilan qizga yanada yaqqol tashlandi. Nafasi yanada chuqurlashgan qiz , jamadonini qattiqroq siqdi. Bir hafta huddi bir yildek tuyilgan ayriliqlaridan so'ng diydor yuragi atrofida ham shirin, ham biroz hayajonli tuyg'uni tarqaloshiga sabab bo'layotgandi.
- Seni ko'rdim...,- ovozi pastlashgan qiz endi mo'ljal nuqta tomon yugura boshladi.

- Ko'rding?,- hali ham qizni ko'ra olmagan Taehyung yana atrofga alangancha qoshlarini asabiy taranglashtirdi.

Qiz esa allaqachon go'shakni qo'yib, undan bir necha qadam masofaga yugurgancha yetib kelayotgandi. Nihoyat tutashgan nigohlar quvonchdan porlashni boshladi. O'zini to'g'ri Taehyungning bag'riga otgan qiz uning bo'ynidan qo'llarini shunchalar qattiq o'radiki, Taehyung buni qanchalik qattiq sog'inosh ekanini aniq his etdi. Javoban soniyada yigitning nisbatan ancha katta qo'llari Aerinning belidan o'raldi. Bir qo'li qizning boshi orqa tomonidan kaftini qo'ygancha mayin silashni amalga oshirmoqda.

- Seni juda ham sog'indim...,- Aerin yanada Taehyungning bag'riga singishga urindi.

- Tasavvur ham qila olmaysan,- yigitning lablari qizning quloqlariga yugurdi. So'zlari qizning quloq atrofida aytilgancha, qizga yanada qaynoqlik ufurtirmoqda.

- Bir hafta buncha uzoq bo'lishini bilganimda, seni qo'yib yubormas edim,- Taehyung shularni so'zlagancha, qizni oyoqlarini yerdan uzgancha aylana boshladi. Shovqin Airportda qanchalik kuchli bo'lmasin, qizning qiqirlagan kulgusini atrofda yaqqol eshitildi..

Mashinaga jamadonni joylagan ikkisi Seulning markaz qismiga qaragancha tezlikni oshirib yetishga urinishardi. Kaftlar bir birini yo'l davomida qattiqroq siqib bir millisoniyada ham uzilishga urinmasdi. Qizning ustidagi qulay ammo klassik uslubdagi kofta va yubka, yigitning forma yechilgandan so'ng yaqqol korinayotgan , benuqsonlikda taqilgan bo'yinbog' va unga mos kostyum va shimi Seulning tungi chiroqlari mashina oynasidan kirayotgan soyasida yanada juftlikni bir biri uchun yaralgandek ko'rsatayotgandi.

- Dadang bilan ko'rishdingmi?,- charchoqdan ko'zi yumilishni boshlagan sevgilisini uhlashiga qarshilik qilgancha savolga tutdi Taehyung.
- Ha, ular bilan Parijni bir kun aylandik,- savolga oynadan atrofni kuzatib ketayotgan qiz javob berdi. Ammo birdan tutashgan qo'llarini yanada qattiqroq siqqancha, ko'zlari chaqnab yigitga qaradi Aerin.
- Aytgancha Taehyung! Ular menga Swarovski brendidan mana buni sovg'a qildilar. Xohlagan brandimni tanlashimni aytdilar, men shuni tanladim, chiroyli to'g'rimi?

Qiz yigitga qo'lidagi bilakuzukni keng jilmaygancha ko'rsatdi. Yo'ldan birozga ko'zini olib qochgan Taehyung qizni qo'liga qarab jilmaydi.

- Albatta..

Yigitning yagona so'zli izohini eshitgan qizning qoshlari biroz chimirildi.

- yarim soatdan so'ng, tug'ilgan kunim kirib keladi bilasanmi? Esingdami Taehyung?

- yagonam yodimda. Barchasi yodimda,- yigit qizni kafti ustida bosh barmog'i bilam mayin doirlar chiza boshladi.

- Bugun ham kechga qadar ishda bo'lganing aniq. Hatto formangni yechishni unutgansan..,- Aerin uning ham charchaganini sezgancha yana boshini o'rindiqqa tashladi.

Javob bermagan yigit tomog'ini qirgancha dag'al ovoz chiqardi va yo'lga e'tiborini qaratdi. Ammo tutashgan qo'llarini birozga ham bo'shatmadi.

Baland qavatli binoning oldida to'xtagan mashina ichidagi yo'lovchilar hali uni boshatishni niyat qilmagan. Aksincha qizning baland hayqiriqlarini tashqaridan ham eahitish mumkin bo'lgan voqea yuz berayotgandi.

- Qolgan umrimizni barcha kulgu va quvonchingni meniki bo'lishiga , sensiz bir onga ura olmaydigan yuragimni o'zingniki bilan birga hayotning barcha yo'llarida olib yurishga ...,- lablarini kafti bilan to'sib olgancha hayratdan ko'zlari kattalashib ketgan sevgilisiga qaragancha ichidagilarni aniq yetkazishga urindi Taehyung. Yana bir nafas olinishi va Taehyung yana davom etdi. - Menga turmushga chiqishga rozimisan , Aerinim?

Kechgi chiroqlarda yana miltillagan chaqnoqlikni yashirgan qahvarang ko'zlar qizning nigohlariga cheksiz intiqlik bilan javob olishga sababsiz sabrsizlangancha tikildi. Ingincha keng lablarda nim tabassum qilgancha hayajondan nafas olayotganiga shubha qila boshlagan Taehyung Aeringa qoshlarini bir bor kotardi.

- Ha! Haa! Haa!,- mashinada o'rindig'idan o'zini rulda o'tirgan yigiti qo'yniga otgan qiz yana uni qattiq quchdi. Qo'lidagi uzuk solingan qutini qizning keskin harakatidan bazor tutib qola olgan Taehyung yuzida cheksiz baxt aks etayotgandi. Javoban o'ralgan baquvvat qo'llar qizni bag'riga qattiqroq tortdi.

- Seni sevaman!,- endi Taehyung ham qiz kabi baqirdi. Uning bo'yni va quloqlariga ketma ket goyo oxirsiz o'pichlarni joylashni boshladi.

Qo'llarini biroz boshatgan qiz endi yigitning yuziga qarab tikildi. Aerinning yuzini allaqachon baxt ko'zyoshlari o'rmalashni boshlagan. 5 yillik sevgilarining yangi marrasi, va yangi boshlanishiga kelishganini anglab ko'zyoshlari tiya olmay qolgandi. Qizning yuzini kaftiga olgan Taehyung ko'zyoshlarni bosh barmog'i bilan artishga kirishdi. So'ng qizning ko'zlariga lablarini bosdi.

- Aerin...
- Taehyung...,- allaqachon hiqillab qolgan Aerin yigitga tikilishdan charchamasdi. Unga ham tikilgan yigit uning oppoq kaftini qo'liga olgancha, sal avval unitilishga ulgurilgan uzukni joyladi. Endi barmoqlariga tikilib qolgan Aerin nigohini yana Taehyungnikiga qaytardi. Ikkisi ham nimani xohlashni boshlaganini sezgancha bir necha soniya bir biridan ko'zini uzmadi. So'ng ortiq o'ylamagan ikkisi, tashlalikda qolgan kabi lablariga lablarni bosdi. Bo'sa mayinlik yoki sokinlikdan boshlanmadi. Bunga ikkisida ham ortiqcha xohish yoki sabr topilishi amri mahol. Birdan bo'rttilgan bo'sa sahroda bir oy qolgan inson suvga qanday xoxish bildirsa , shu kabi tez va sabrsiz, nihoyasiz edi. Oyoqlarida o'tirgan qizni belidan mahkam tutgan yigit uning beli ortida joylashgan mashian ruliga urilishdan asragancha o'ziga tortardi. Bo'ynidan qo'llarini o'ragan qiz yigitdan kam bu holda javob qaytarmayotgandi.
Mashinada davom etish mumkin emasligini parlanishni boshlagan oynalar isbotlagach yigit qizning belidagi qo'lini biroz pastlatdi va ikkinchi qo'li bilan mashina eshik tutqichini tutib, tushishga shaylandi. Mashinadan birgalikda tushgan ikkisi bo'sani hali ham uzmagandi. Soniyaga uzilgan lablar , so'ng Aerin oyoqlari yana yer bilan yuzlashdi. Ortga yana bir soniyaga burilgan Taehyung mashinani pala partish harakatlar bilan bazor qulf holatiga o'tkazdi. So'ng yana birlashgan qo'llar baland bino ichkarisiga yugurgancha talpindi. Lift yarim kechasi bo'lgani sabab tez ikkisini ichkarsiga olib kirib ketgandan so'ng bo'sani davom ettirgan ikkisi qo'llarini bir biriga qattiq chirmashtirgandi. Uzuq va qisa bo'salarni qizning yuzi va boyin sohasidagi har bir yerga joylayotgan Taehyung lift kerakli qavatda toxtashi bilan qizni kelinlik uslubida kotarib olib uni uy eshigi tomongacha olib bordi. Katta katta qadamlar bilan kvartira tomon oldimlayotgan yigitiga so'ng barmog'ida uzukka qarab olgan Aerin Taehyungning yuzni kaftini bilan mayin silab bo'yniga bo'sa uchun cho'zilib o'zida va yigitdagi hirsni battarroq kuchaytirishga xizmat qiluvchi o'pich joylardi. Kalit vazifasini bajaruvchi cardni bazor tekkizgan Taehyung qizni oyoqlarini belidan o'rashiga ko'maklashgancha uy ichiga olib kirdi
- Seni hozirning o'zida yeb qo'yaman..
- Endi xohlasang ham mendan qocha olmaysan.

- Qochamayabman...

Bu cheksiz va chuqur bo'salar ikkisining o'rtasidagi bir haftalik ayriliqni badali, cheksiz muhabbatlari jiddiylashgani sababini anglatib, bunchalik holga kelgan. Chiroq yoqishga ulgurmagan yigit qizni, va qiz uning ustidagi kiyimni yerga tashlab ulardan halos qilishga urinardi. Kichik yo'lakli koridordan to'g'ri ulangan keng mehmonxonaga qadam qo'ygan yigit bazor chiroq tugmasini topib oldi.

Shu vaqtiga qadar uzilmagan bo'sa chiroq yoqilishi va xonada portlatilgan zar uchqunlari ovozi bilan nihoyasiga kutilmagan holda yetdi. Birdan tug'ilgan kun qo'shig'i baland ovozda jaranglab, portlatiluvchi zarlar xonada baland shovqinni yaratib ikkisini ham cho'chitib yuborgandi . Oyoqlari belidan o'ralgan Aerinni mahkamroq ko'targan Taehyung chiroq yoqilgach yorug'lashgan uy ichiga nazar solib, onasi va Aerinning onasi, advakatning kotibi bo'lib ishlovchi o'z otasidek ko'ruvchi yordamchisi janob Han va uning yonida do'sti Jungkook qo'llarini sharlar va zarlar, onalari esa qo'lida to'rt va shirinlik , 25 raqamli sharlar ko'tarib olgancha ularga tikilib qotib qolishganini angladi. To'g'ri ular kulib turishardi. Ammo bu tabassumlar huddi vaqt mashinasida qotirib qo'yilgandek g'alati tus olgandi. Bir necha yillik onalarining dugonaliklari sabab ham bunday sevgiga erishgan ikkisi onalariga bu munosabat haqida aytib ulgurmagandi. Buni endigina sezgan ikkisi ham bir biriga endi qarashga jur'at etdi. Xonadagi tug'ilgan kun musiqasi va qolgan barcha insonlarning sukuti, ularning bir biriga tikilgan so'zsiz nigohlari. Bu sukutsiz sukutni Jungkookning past ovozdagi tomoq qirishi buzdi. Aerinni bu signaldan darrov yerga joylagan Taehyung qo'li bilan avval peshonasini qashladi, so'ng sochlarning asabiy ortga taralishi. Aerin bo'lsa , sal avval cheksiz bo'sa yoki hozirgi yuqori harorat va uyalishdan qizarib ketgancha barmoqlarini bir biri bilan birlashtirdi.
Qizga qarab qo'ygan Taehyung chuqur nafas olgancha qarshisidagi insonlarga yuzini ko'tardi.

- Oyijon... ? Bu yerda...

- Aerinni tug'ilgan kuni sabab...,- Kim xonim hali ham o'sha hayratdagi ovozida javob berdi.

Javobdan qizning aynan o'zining uyida bo'lishini qayerdan bilganlarini so'rash hayoliga ham kelmagan Taehyung Aerijni yelkasiga qo'llini tashlab, uni o'ziga tortdi. Shoshilgancha gap boshlagan Taehyung sal avvalgi holatni tezroq va bir soz bilan ifodalab berishga urinardi.

- Xullas oyijon, Minji xola... Biz 5 yildan buyon uchrashamiz. Va bugun turmush qurishga qaror qildik. Qizingizni hech qachon xafa qilmaslikka va'da beraman. Bizning niyatimiz jiddiy va boyagi
..holatga ham jiddiy qaraymiz.

- Bolajonimmm! ,- xonada Kim xonimning baxtdan jaranglagan ovozi tutdi. Sal avvalgi qotib turishlar yo'qolib, og'lining oldiga yugurgancha uning peshonasidan opib qo'ydi. Aerinning ham peshonasidan o'par ekan bo'salar sabab yuzidagi tartibsiz surkalgan lab boyog'iga qarab jilmayishi yanada kengayardi. Qizning quloqlariga egilgancha,
- Doim shunday yoqimtoy bolgin...

Bo'layotganlardan hayron bo'lib qolgan Aerin ham Kim xonimni javoban quchgancha onasiga qaradi. Minji xonim ham navbatda turgancha Taehyungni quchardi.

Tabriklar ostida qolib ketgan Jungkook va janob Han ortda ularga tirjaygancha qarsak chalishardi.

- Balki ularga bilishimizni bilishlari kerakligini aytarmiz. Mm... yo'q. Taehyung so'rasa, o'zingizni bilmagandek tuting. Bu ikkisi bizni va onalarini besh yildan buyon ahmoq yoki ko'r deb o'ylaydi,- Jungkook janob Hanga pichirlagancha yana qarsak chalishda davom etdi. So'ng do'stining yuziga qarab, hammadan sir saqlay olaman degan qobiliyati parcha bo'lib ketgan yuz ifodasini ko'rib, xonada oz kulgu ovozini taratdi.

Ular bir bo'lak tort va cheksiz baxtga chomilgan tilaklardan so'ng, juftlik yolg'iz qoldirishga va'da berishgan...

End.

Thanks for reading. )
Kim Serin

Ayollar xonasidan qaytgan Yujin ketishidan avval mehmonlarga boy bo'lib turgan uy ayvonida hech kimni ko'rmayotgandi. Hayron bo'lgancha atrofga qaragan qiz ortida unga g'azabdan yonib turgan nigohlari bilan tikilib turgan erini ko'rib, rejasi amalga osganini bildi. U Taehyungni jahlini chiqaishni ustidan chiqa olgandi. erta tongdan ikkisi o'rtasida bo'libbazmga Yujin o'zining qiz do'stlaridan ko'ra ko'proq qarsi jinsga mansub yigitlarni taklif qilganidan , zaldagi mehmonlarning yetmish foizini erkaklar tashkil qilayotgandi.

Yujin shu sababdan ham , atrofdagi bo'shab qolgan stolga qarab hayron qolmadi. qizning ustidagi ko'ylakka o'rtadagi masofadan uzoq tikilgan Taehyung u tomon asta qaam tashladi. yelka va orqa qismi to belgacha ochiq bo'lgan ko'ylakda turgan Yujin u tomon kelayotgan erining g'azabli nigphlaridan terassadagi sovuq havodanda ko'proq seskanishni boshlagandi.

Ammo buni qarshisiga yetib kelgan erkakdan o'zich mohirona yashirisha olayotgandi ham. maqsad aniq, uning kuchli rashqini his etish. hisobni uniki bilan bir xil holga kelga keltirish. faqat YUjin boshlagan o'yin Taehyungnikidan ko'ra kuchliroq bo'ldi. U birozgina bo'rttirildi holos. balki hozir Taehyungning ichidagi olovga kirib his qilib ko'rish imkoniyati bo'lganda , holos so'zini o'ylash xato bo'lardi.

- Ko'ylak haqida keyin gaplashamiz, - Taehyung chuqur nafas olib, yuqoriga tikildi. salqinlashgan tungi havo sabab, og'zidan chiqqan tutun olovdek purkaldi go'yo. cho'ntagidan telefonni olib, qizga ko'rsatib tutgancha pastgi labini asabiy tishladi Taehyung.

-Bu nima?,- telefon ekranida Yujin sal avval barchaning oldida birga raqs tushgan yigit va o'zi ko'rinardi. -Yujin...,- bu safar Taehyung qizning ismini shu qadar past va dag'al ovozda aytdiki u o'zinining g'azabini bazor tiyib turgani ma'lum edi. -Senda tayinli javob berish uchun uch soniya bor .

Qo'llarini ko'ksiga bog'lagan qiz endi ortga yo'l yo'qligini aniq bilardi. agar u hozir tutilsa, butun umrga ta'tigulik xatoga yo'l qo'yiladi. o'zini kechira olmaydi. - Men ham hamkasblarimni uyimizga chaqirib mehmon qilib qo'ymoqchi edim. Shunchaki keyin men raqsga tushishni juda sog'inibman. Bu shuchaki bir raqs. Hamkasblar bir birini tushunadi to'g'rimi?,- Yujin so'zlarini huddi erinikidek qilib aytishga urinib chertibchertib gapirdi. Kaftidagi tirnoqlarini tomosha qilgancha gapirar ekan, qizning bu ifodasini ko'rib Taehyungning g'azabi to bora ortib borardi.

- Hamkasb bilan raqs degin?,- yigit qiz tomon yana bir katta qadam tashladi va orada deyarli barcha asifa yopildi. - Sen menga rozilik berganingda qarshi jins bilan raqsga tushishdan voz kechgansan. Yujin meni sinab ko'rmoqchi bo'ldingmi? ,- Taehyung buz savollarni berar ekan ko'zlari qiznikini huddi o'ziniki bilan qamab qo'yayotgandek bo'layotgandi. -Yujin agar hozirni o'zida buni atayin qildim demasang, tan olmasang, oqibati yaxshi bo'lmaydi.

shu so'zdan so'ng yigitning ulkan qo'llari qizning belidan qattiq o'raldi. Peshonasini qiznikiga tiragancha , ko'zini yumgan Taehyung sabrinining oxirgi tomchilari bilan chuqur nafas yutayotgandi.

- Ha, hisobni doim teng qilganman. Qoidani sen birinchi buzding Taehyung,- Yujin qo'llarini erining ko'ksiga tirab uni itarishga urindi. Ammo shu soniyada qizil tomirlari ko'rinishni boshlagan ko'zlarini ochgan Taehyung qizni o'ziniga qattiqroq tortdi. shu soniyuada uning qanchalik g'azabda ekanligini bildirgancha osmonda chaqmoq gumburlagancha ovoz chiqardi.

Qizdan hali ham davom etayotgan , ayni dama deyali otiqcha dadillikni yigit ortiq tinch qabul qila olamaydi. -Bundan keyin hech qanday hisob tenglashtirish bo'lmasligini o'zim ta'minlayman.

Taehyungning g'azab ostida aytilgan oxirgi so'zlari va keyingi soniyada Yujin erining lablarini o'zinikida sezdi. Bu shunchaki lablar tutashuvi emas balki , kuchli magzit o'ziga yengil temir bo'lagida qanday kuchda tortadigan bo'lsa, Taehyungning uzun lablai ham qizniki huddi shu tezlikda egalladi. kuchli tortishuv, shimish va uning ortidan tishlar orasida ezgilangan qizargn labalar. bu bo'sadan ko'ra ko'proq o'ljasi tomon otilgan yirtichning tishlashiga misol bo'lardi. YUjinning kichik kaftlari endi yigitni shumchaki itarmayapti. U tirnoqlarini salkam uning ko'ksiga tirab kirgizishga tayyor. Og'riq va allaqachon kisloodsizlikdan qiynalayotgan qizning bu harakatlari hozi Taehyungning pinagini buzishga ham qurbi yetmaydi.

Ketma ket har bir tishlashda, qizning lablarini kuchli qizartirishga ulgurgan yugut, qizning olayotgan nafasini mohirlik bilan o'g'irlab olayotgandi go'yo. Oyoqlar ham gavdasi kabi qizni ikki urinishda, sal avval qadahlar va shirinliklar bilan to'lgan stol yoniga yetaklab ulgurdi. qizning labidan ikki soniyaga uzilgan Taehyung, qizning belini qo'yib yubormagan hholda, ikkinchi qo'li bilan stol ustidagi barcha idishni yerga surgancha uloqtirib yubordi. yerga tushib chil-cil bo'lgan idishlarga qarashga ham ulgurmagan Yujin eri tomonidan bo'shatilgan stol ustiga joylandi. Ko'ylakning tor etagini kaftiga olib yirti tashlagan Taehyung , qizning oyoqlari orsiga joylashdi. Qayta qizning ochiq ko'ylakdan ko'rininb turgan belidan tutib, asabiy jilmaydi u.

-Demak u seni tanagga hech qanday kiyimsiz ham barmog'ini tekkiza olgan?,- keyingi soniyada YUjin yuzidagi qo'rquvni ortiq yashira olamy qolgandi. - Bu ortiqcha hazil edi, azizam..,- qo'llar qizni yanada o'zi tomonga tortdi. Yujin o'zining nozik nuqtasi to'g'ri Taehyungning bo'rtganca shimidan ham bilib turgan qattiqligiga kelib urilganini aniq sezdi. Qaltiragan kaftini qo'lini erining ko'ksiga bazor tirgan Yujin uning nigihlariga qaradi. Haqiqattan ham bo'rttirish, qiz rostdan ham bo'rtirib yubordi. Xotining unga tikilgan , allaqachon dadillik yo'qolgan, aynan haqiqiy bu nigohlarini ma'nosini Taehyung aniq tushundi. Ammo u endi to'xtay olmaydi.

Shu ondagi yana bir chaqmoq chaqishi va Yujinning iltijoli nigohi, Taehyungning qizga tikilgan anglab bo'lmas nigohlari va yechilgan kamar ovozi. Ob havo huddi Taehyungning g'azabidek aks berayotgandi.

- Men hazillashish mumkin emasligini bilib olishing kerak, mag'rur xonim. Men juda ham yaxshi tushuntiraman. Shunchalar yaxshi tushunasanki, keyingi safar beling hayoling burchagiga kelmay, rasmiy salomlasha olmaysan ham. ,- Taehyung shu so'zlarni aytar ekan, Yujinning bu ochiq ko'ylagi ichidagi yagona past ichkiyimini allaqachon tortib olib tashlagandi.
- Tae...,- uning tomirlari bo'rtib chiqqan qo'lini tanasidan olishga uringancha chirandi Yujin. Ortga surlish samarasiz. Balki, bu qochish unga Nyutonning uchinchi qonunidek, teskari qarshi qonunidek ishladi. Yigit uni o'ziga yanada qattiqroq tortishi va Yujin erining yo'g'on , ammo uzun qattiqligini* his etdi. Stoldagi sovuq havodan paydo bo'lgan sovuq harorat ikkisining o'rtasidagi yuqori harorat sabab yo'qolib borayotgandek edi. Taehyung ichidagi rashk olovini avval qizga, so'ng mana shu sovuq stolga to'lqindek taratyotgandi. Yujin birdan paydo bo'lgan og'riqdan qo'lini erining bo'ynidan o'radi. Stoldagi qolgan idishlar sabab u o'zini ortga tashlay olmaydi ham. Ammo Taehyung har doimgidek xotinining yo'g'onlikka ko'nikishi uchun imkon bermadi. U Yujinning tor yo'laklarida keskin itarish bilan o'z go'shtini harakatlarishni boshladi.

Yujinning ovozi og'riq bilan balandlashar shu onda keyingi chaqmoq chaqishi , qizning ovozini yutib yubordi. Keyingi soniyada birdan boshlangan jala sabab , stolga tushayotgan yomg'ir sodir qilayotgan shovqin Yujinning iltikoli nolalarini komib tashladi. Ikkisining ustidagi kiyim matolari endilikda tanaga to'liq yopishib, holatni yanada tarang ko'rsatishga xizmat qila boshladi. Harakatdan tinmayotgan Taehyung yuzini ko'tarib, bo'yniga qiyshaygancha yopishib qolgan xotinining yuzini kaftlari orasiga olgancha uning ko'zlariga tikildi.

Uning kuchli yomg'irdan yuziga , ehtimol o'zi yaratayotgan tartibsiz to'lqinlar sabab yopishib qolgan soch tolalarini quloqlari ortiga o'tqazgancha, harakatda davom etdi . Yujinning nigohlarida og'riqdan va u kutgan afsusni ko'rib, qiz mag'rurligini ortga bormasligini togri tahmin qilganini sezdi. Ammo u jilmaymaydi. U qizga zarar beryapti ahir.

- Kimnikisan? ,- kafti orasida turgan Yujinning yuzini tutib, peshonasini unikiga tiragancha so'radi Taehyung.
- imh...,- yigitning qo'llaridan tutdi Yujinning bir qo'li. Ikkinchisi stolni tutgancha, og'riqli harakatlardan bazor muvozanat saqlardi.
- Kimnikisan??,- chuqurroq so'radi Taehyung yuzini siqqan kafti qizning boshi ortidan qattiqroq siqqancha.
- Seniki...,- Yujin nihoyat Taehyungga qaradi. - Seniki...

So'nggida esa Taehyung Yujinning lablarini o'ziniki bilan to'sgancha uning nolalari yo'lini yopdi. Bu safar mayinroq ,uning lablarini erkalagandek. Ammo yo'g'onligida tezligini endi o'zi ham sekinlashtira olmasdi. Yomg'ir sodir qilayotgan shovqin, ikkisining shahvatga to'la ovozlari... Butun uy ayvonini tutgan.

Oxirgi kuchli itarilish bilan titarayotgan xotinini quchog'ida qattiqroq siqdi Taehyung. Ikkisi ham oxirgi zavqdan titrar, sovuqqotishni unutishgandek go'yo. Qizning ho'l sochlarini silagancha uning peshonasiga o'pich joylagan Taehyung qizni kelinlik uslubida ko'targancha , uy ichkarisi tomon harakatlandi.

- Shamollashingni xohlamayman... Ammo uhlab qolishni hayolingga keltirma, mag'rur malikam..

The ending....)

Episode 29

Seul markaziy kasalxonasi. Qadamlari shu yergacha boshlab qiz kasalxonaning eshigidan kirishga ham betlay olmayapti. Eshik yoniga kelgan qadamlarini asta sekinlik bilan ortga tashladi.

Shifoxona yonida joylashgan orindiqlardan biriga arang joylashgan Seoyoung sal avval eshikdan ko'rgan qabul bolimi raqamlarini terib, telefonini qulog'iga tutdi.

- Bu... Markaziy kasalxona shundaymi?
- ..Menga bugun kelgan bemor... Jeon Jungkook..., uning ahvoli haqida ayta olasizmi? Boshidan jarohat olgan edi...ha men uning sinfdoshiman..,- qizning ovozi titragancha bazor chiqardi .
- Chindan hammasi joyidami?,- ko'zidan og'riq bilan chiqqan ko'z yoshlariga erkinlik berdi Seoyoung. Tomogidan go'yo otmayotgan nafas otib ketgandek, yig'isi orasida biroz jilmaydi u. Hotirjamlik... Seoyoungning tabassum hotirjamlik uygonganidan , ko'z yoshlari esa aybdorlik va qo'rquv sabab edi. - Rostan a? .. Rahmat sizga... rahmat sizga xonim..

>>>
Kasalxona tashqarisida Jungkook uchun yig'layotgan Seoyoung bo'lsa, uning ichkarisidagi qabulxonada orindigida o'tirgan Yoongi ham yurak siqilishida qizdan kam ahvolda emas. Faqatgina u ikki baravar azob chekmoqda. Dostining ahvolini bilmay turib ketishga esa uning bu dostlik rishtasi oldidagi gururi hech qachon yol qoymasdi.

O'sha ko'rgan oxirgi manzarasidan buyon u shu yerda qimir etmay o'tirgan. Orindiqda hech qanday emotsiyasiz otirgan yigit yuragiga avval iliqlik olib kirib, so'ng yondirib yuborgan qizni chiqish eshigi tomon harakatlanayotganini ko'rdi. Ammo Soyun uni payqamadi. Soyun uchun ham bu kun juda ham ogir kechgan. Uning chiqib ketganiga ishonch hosil qilgan Yoongi nihoyat ornidan qozgaldi va yuqoriga, Jungkook yotgan xona tomonga harakatlana boshladi.

•••

Xonaga kirib kelishi bilan kravatga yotgan o'rnidan o'tirib olgan Jungkook keng jilmaydi.

- Heyy! Min Yoongi! Nega buncha uzoq qolib ketding?,- dostining kechikish sababini darrov sorashga urindi Jungkook.

Jungkookga qarab, unga javoban biroz jilmaygan Yoongi uning yonidagi bosh kravatga otirdi.

- Demak bir ozingmisan?,- nimadan gap boshlashni ham bilmayotgandi Yoongi.

- Dadam bilan bir soat shu yerda otirdik. Undan ortigi rekord bolardi. Uni uyga jonatib yubordim,- kayfiyati yaxshiligi hali tarqamagan Jungkook yana jilmayib javob berdi. - Keyin Soyun men bilan edi, biroz oldin..,- qizning ismi sabab yana jilmayish.

Yoongida bo'lsa bu ism, bazor chiqarib berilyotgan emotsiyasini yo'q bo'lib ketishiga xizmat qilayotgandi. U mavzuni burishga urindi. - Ahvoling yaxshimi?

- Ko'rib turganingdek,- Jungkook peshonasi va qo'lidagi boglamlarga ishora qildi.

Uning qo'liga qarab Yoongi chuqur nafas chiqardi. - U rostdan ham aql ozgan. Seoyoung bilan nima qilamiz?

- Hoy, men borgunimga qadar hech qanday nohushlik qilma,- Jungkook darrov jiddiylashgancha Yoongini har qanaqa yomon fikrdan qaytarmoqchi bo'ldi.

- Ahmoq..,- shunchaki javob berdi Yoongi.

Dostidan ko'zini yerga olib qochgan Jungkook, labi chetida tili bilan oynagancha jilmaydi.

- Hoy... Yodingdami, bolaligimizda boshlangich maktabda bir birimizga vada bergan edik..?,- ko'zini jilmaygancha Yoongiga olib otgan Jungkook davom etdi. - Agar ikkimizdan birimiz konglimizga chindan yoquvchi birini uchratsak, darhol bu haqida aytamiz.

Yoongi Jungkookga tikilib qotib qoldi. U Jungkook nima deyishini biladi. U kim, ismi.. barchasini. Quloqlari bu ismni hozir bu ogizdan eshitishga tayyor emas, to'g'rirogi ich ichidan buni istamayapti. Eshitishni istamaydi. Jungkook bo'lsa osha hayajonda. Qayta yerga qarab, chuqur nafas yutdi. U hali ham jilmayib turibdi.

- menimcha men shundayini uchratganman.. Qiziq u kimligi to'g'rimi?,- Jungkook qarshisida turgan Yoongi bunga aniq qiziqadi deb oylamoqda. Ammo..

- Jungkook...,- jiddiy ohangda uning ismi aytilishi.. - Men seni keyingi safar eshitaman .

- Nima?,- Jungkook hali bu qarshilik nega ekanligini anglab ulgurmagandi.
- Birinchi orinda hozir.. sening salomatliging haqida oylashimiz zarur- lab chetida bazoʻr jilmaydi Yoongi.

Uning yuziga tushunmasdan qarab qolgan Jungkook, bu qaygʻurish rostdan ham muhim ekan deya oʻyladi. Uning hayoliga haqiqiy taxmin kelishi bu vaqtda juda ham kam foizda edi..

- Yaxshi..mayli.

>>>

Yotoqxonaga yetib kelgan Yoongi u yerda Soyunni koʻrib , toʻxtashga majbur boʻldi. Koʻzlar koʻzlarga tutilarkan, bu yerda Yoongi oʻzini olib qochishga urinayotgandi. Chunki bu koʻzlarga ilinsa, oʻsha boʻsa sahnasi gavdalanayotgandek edi.

- Yoongi??,- Soyunning ichki sabri unchalik ham kuchli emas. U Yoongining yolini tosib roparasiga turib oldi. - Yoongi, qayerda eding?

- Nima edi?,- ko'zini qiznikidan olib qochib, sovuq javob berishga urindi.

- Hech nima..shunchaki..men,- uning birdaniga avvalgi Yoongiga qaytib qolgandek javob berishidan Soyun ham hayron qoldi. - Men ortimizdan kasalxonaga tezda yetib borsang kerak deb oylagandim, lekin.. sen yo'q eding. Jungkook ham seni kutdi..

- Men band edim,- yana o'sha sovuq ohangdagi javob va Yoongi hali ham ko'zini qizniki bilan birlashtirishga qurbi yetmayotgandi.

- Haa,juda ham band bolganing aniq, buning uchun..

Qizning sozlarini ortiq eshita olmasligini bilgan Yoongi uni tosib turgan bu qizni aylanib o'tib ichkariga qadam bosdi. Ammo ikki qadamdan so'ng qayta ortiga burildi.

- Hoy,- birgina so'zdan Soyun ham unga darrov burildi. - Sen uchun maktabga qaytish odatiy holatmi?
- Nima?,- Soyun qovogi soliq bu yigitning savoliga tushunmadi.
- Aytmoqchimanki...kasalxonada biroz qolsang bolmasmidi?,- Yoongi Soyunning boglamli qo'liga ishora qildi. Bundan Soyunda darrov ayyorona tabassum paydo bo'ldi.

- Haaa, Yoongiii, mendan havotir olyabsan shundaymii?,- Soyun korsatkich barmogini yigitga niqtadi. - Lekin menda paylar ozgina chozilgan holos. Qorqinchili hech nima yo'q.Shunday ekan...

Havotir olmaslik haqidagi sozdan keyin Yoongi qayta ortiga qayrilmay , ichkariga kirib ketdi .

>>>

Yotoqxonaning umumiy kutubxonasiga kelgan Soyun Jiminni telefonini titib otirganini ko'rib, uning yoniga joylashdi. Qizning ahvoli haqida allaqachon habari bor Jimin ortiq havotirlanmay qo'ygan. 'Nima gap?' degandek qosh uchirgan Soyunga uh tortib qo'ygancha javob berdi Jimin.

- Atrofdagi hamma Seoyoung haqida gapiryapti,- dedi atrofga ishora qilgancha.

Shundan keyin Soyun atrofga nazar soldi. Qo'lida notebook yoki kitobini ko'tarib olgan hammaning gaplashib ketayotgan mavzusi Qotil yoki ogri nomini olgan Seoyoung haqida.

- Ko'rinib turganidek Seoyoungda umuman do'st yo'q,- atrofga qarab gap nimadaligini tushungan Soyunga qarab gapirdi Jimin.

- Haa...qachonlardir men uning dugonasi bo'lgan edim,- nihoyat Jiminga yuzlandi Soyun. - Lekin bilmayman...

Soyun ko'zini pastga olib qochib, chuqur nafas yutdi.

- U menga bunday qilganini unutamiz! ,- birdan ovozi ko'tarilib javob berdi Soyun, ammo keyingi so'zini aytishdan avval yana pasayib qoldi.- Ammo bu safar Jungkook ham..zarar ko'rdi... Uni deb qanchalik qorqib ketganimni bilasanmi?,- yana Jiminga yuzlandi Soyun. - Men... Unga ikkinchi imkoniyat berishdan juda ham charchadim...

>>>

Seoyoungning qadamlari maktab yotoqxonasiga axiyri yetib keldi. Kostyumi kissasida turgan telefon habar kelganini bildirib, jiringlagach u yana toxtab, telefonni qo'liga oldi.

Maktab umumiy guruhi chati

- Seoyoung yoqolib qoldi a?

- Yuzi bo'lsa, bu maktabda endi qanday oqiy olardi?

- Imtihon javoblarini u ogirlaganiga ishonib bo'lmaydi!

- U Jungkook ham zinadan itarib yuboribdi.

-Voy..! Yaxshi oldirib qoymabdi!

- U kinolardagi qotillarga oxshab qoldi.

-Hoy toxtang, u ham bu chatda bormi?

- Bo'lsa bolar! Uyal Seoyoung!

- Yirtqich!

- U sovuq aura taratadi.

Qo'lidagi telefonni qaltiragancha bazor ushlab turgan qiz , kozidagi yoshni arang artdi. Beixtiyor ortga qaratilgan qadamlar mast kishinikidek yotoqxona darvozasidan uzoqlashdi.

Piyoda qayergacha qancha vaqt yurganini ham bilmaydigan darajaga yetgan Seoyoung atrofiga qaradi. Shaharda uning ahvoliga ahamiyat bermay hayot qaynamoqda. Mashinalar harakati, u yoqdan bu yoqqa tinimsiz shoshib harakatlanayotgan odamlar.. umuman hech kimning birov bilan ishi yo'q, gavjum shahar Seul..
Ulkan bino oynalarida o'z aksini ko'rib to'xtagan Seoyoung toxtab o'ziga tikildi.

' Men nimalar qilib qoydim o'zi... Birinchi bo'lib, Yoongi qo'lini kesganda , qonli sochiqni ko'rib qolib, uni direktorga aytganimda...
Jiminni... Jismoniy kontaktdan qorqishini bila turib, basketbolda unga atayin tuzoq qo'ydirganimda ,uning hushidan ketagni...
Soyunni togda yopiq dokon oldida yolg'iz qoldirib ketganim..
Jungkookga tuhmat qilib, fleshkani uning sumkasiga joylaganimda...

Bularni qilayotganimda... Men.. balki rostan ham shavqatsiz, o'sha ular aytayotgandek..qotildurman... Men bilan odamlarga doim yomonlik bo'lgan ekan... Mendan doim yomonlik korishgan... Hatto oyim... Oyijon... Men boshqa hech nima qila olmayman... Qiynalib kettim...

- Hozir..baxtli bolish umuman mumkin emas..

>>>
Kech allaqachon tunga ulanishni boshlagan. Joyida uhlay olmagan Soyun ornidan turib kravatiga o'tirib oldi. Seoyoungning bo'sh kravatiga qorong'u xona bo'ylab tikilarkan, o'zi istamasada yuragi havotir olishni boshlagandi.

>>> Ertasi kuni

Kolidorda turib, Seoyoungning raqamiga yana bir bor qo'ng'iroq qilib, javobsizligini ko'rib, horsinib qo'ygan janob Kim telefonini chontagiga qayta soldi. Ammo keyingi manzaradan biroz qoshi yuqoriga kotarildi. Ikkinchi qavatdan turib, birinchi qavat kolidorida atrofga alanglab, qo'lidagi sumkani qoltiqlagancha yurib ketayotgan Soyunni qayerga bu vaqtda darsdan qochib ketayotganini tushunib ulgurgan edi janob Kim. Qayta telefonini chiqargan janob Kim Soyunga habar yozib, boshini sarak qilgancha, o'quvchisining qiligiga kulib qo'ydi.

" Agar tushlik vaqtigacha qaytmasang, o'zim seni sotib beraman. Tezroq qaytib kel. "

>>>

Shifoxona bemorlar kravatiga joylashib olgan Jungkook va Soyun bir birga qarab o'tirib olgan. Bemorlar ovqat stoliga tokbokki va goshtli taom va Jungkook yaxshi koruvchi bananli sutni chiqarib qo'ygan Soyun tirjaygancha unga qaradi.

Bu orada Jungkook ham unga huddi ahu ifodada tikilib turganidan bexabar edi u.
- Soyun aqldan ozmadingmi? Seni tutib olishganida nima bolar edi?,- nihoyat jilmayishdan to'xtagan Jungkook savol berdi.
- Ha nima mendan havotir olyabsanmi?,- Soyun ham jilmayib qoshini kotargancha qarshisidagi yigitga tikildi.

- Yooq..!,- kulgan holda rad etdi Jungkook. - lekin...Soyun bu muammo bo'lishi mumkin. Maktabdagilar bu yerga kelganingni bilmaydi , to'g'rimi?,- jiddiylashgancha Soyunga savol berdi Jungkook.
- Yo'q, men hammaga aytdim, sinfdagilar, hatto janob Kim ham bildi!,- burnini ko'tarib, zor ishdek maqtanayotgan qizga qarab turgan Jungkook yana jilmayishni boshladi.

Kulib turgan Jungkookga qarab qo'ygan Soyun ko'zini uzoq unga tika olmay xona bo'ylab ko'zini suzdirdi.
Bu orada qo'liga telefonini olib olgan Jungkook kamera qismiga kirib, telefon ekranidan qizga tikilishni boshlab yubordi. Tinmay rasmga olishni boshlagan Jungkookga qaragan Soyun nihoyat kamera ekranlari uni rasmga olayotganini tushunib, yigitining qo'liga yopishdi.
- Jungkook! Yo'q, yo'q,- kaftini telefon kamerasiga oborayotgan Soyun uni kafti bilan yopishga urinardi. - Nima qilyabsan?
- Jim o'tir..,- bundan esa Jungkookning lablari jilmayishdan to'xtamasdi.
- Nega meni rasmga olyabsan?!!,- Soyun stolcha ustida bananli sutni olib, yuzini yashirishga tushdi. Ortiq bu kulib turgan yigitga chiday olmay, qo'lini u tomonga cho'zib endi telefonni olaman degan vaqt Jungkook ortga yostiqqa boshini qo'yib yotib olib undan qutilishga ulgurdi. Telefoniga tikilib, Soyunni suratlarini tomosha qilishni boshlab yuborgandi Jungkook.
- Seni shunchalik soginib ketgandimki...,- suratlarga qarab jilmaygancha dedi Jungkook. - Endi qachon hohlasam bularni tomosha qilishim mumkin..

Shu sozlarni aytgancha Jungkook o'rnidan turib yana Soyunni qarshisida o'tirgan holda paydo bo'ldi.

- Lekin hozir seni jonli efirda ko'raman.

Jungkookning past ovozda qizga aytgan bu so'zlaridan yanada qizishni boshlagan Soyun ko'zini yana xona bo'ylab kezdirardi.

- Hoy...,- Soyun nihoyat ovqatlarga e'tiborini qaratdi. - Ovqatingni ye! Sovub qolyabdi. Qani , qani bo'laqol..

Bu vaqtda ikkisi ham sababsiz kula boshlashgan edi...

>>>

Ayni damda qayta kasalxonaga kelishga jur'at topa olgan Seoyoung, Jungkook palatasi oldida eshik oynasidan bu ikkisiga mehrli ko'zlari bilan jilmayib o'tirgan ikkisini tomosha qilardi. Yuzida hech qanday emotsiya korsatilmagan Seoyoung.., bunga kuchga qolmagan. Qo'lidagi kichik kvadrat shakliga ega konvertni tutib biroz o'ylanib turgan Seoyoung ichkariga kira olmasligini bilib, eshik yopilgan joyga qistirdi. So'ng ortiq o'ylamay ortiga shoshilgancha yo'nalgan qiz pastga tezlikda tushib bu yerni tark etdi.
Ammo ko'chaga olib chiquvchi eshikka yetganida qarshisida doim unga shunday paytlarda duch keladigan insoni bilan yana toqnashdi.

Qarshisidagi yigitga ohista tikilgan Seoyoung nihoyat so'zga kirdi.
- Menimcha bizning yo'llarimiz haqiqatan ham ko'p kesishadi..
- Sen ham Jungkookni ko'rgani kelding, to'g'rimi?,- qizning savoli ustiga savol berdi Jimin.
- Ha..,- Seoyoung boshini egib Jiminni so'zini qabul qildi. - Men sen istagandek Jungkook va Soyundan uzr so'rash uchun keldim..

Qizning bu so'zidan Jiminning yuzi biroz jilmaydi.Bu chin qalbdan edi, qizning harakatiga javob sifatida.
- Rostanmi?
- Ha men ketishdan avval buni qilishim kerak edi...,- Seoyoung ham jilmayishga urindi.

So'zini tugatgan Seoyoung yigitdan ko'zini uzib, chiqish tomon harakat qila boshladi. Buni ko'rgan Jimin ham qizga qarama qarshi ichkariga qadam tashladi. Ammo Seoyoung ortga qarab, uning ismini aytganida u yana toxtadi.
- Jimin,- yigit qizning chaqiruvi sabab ortga qayrildi. - Bugun ... bo'shmisan? Menda senga bir iltimos bor edi...,- nihoyat ichidagi bazor ma'lum qildi Seoyoung.

>>>

Yopiq savdo markazining yuqori qismi. Turli xil kompyuter o'yinlari , tanga tashlab o'yin mashinalarini ham haydash imkoniyatini beruvchi maskan. Oyoq ostidagi turli xil rangda yonib o'chayotgan kataklar ustida tinmay sakrab raqsga tushayotgan Jimin va Seoyoung to'g'ridagi ekrandagi harakatni qaytarishga urunib, tinmay kulardi. Jimin ekranga emas, qizga ko'proq etibor beradi. Chunki u avval qizni bunchalik haqiqiy va oxirigacha kulishini kormagan.

Bu o'yindan so'ng mashina haydab ko'rish, motorbike haydab ko'rish, undan keyin kichik basketball... Ular oynab chiqmagan hech biri qolmadi deyarli. Tinmay eshitilayotgan kulgular... Jimin qizdan oshiqcha hech nima soramadi ham. U shunchaki qiz istagandek uning yonida birga ko'ngilxushlik qildi. Seoyoung sherikni noto'g'ri tanlamagandi balki. U bunday joylarda, bunday o'yinlarni umrida birinchi bor sinab ko'rishi edi ahir.

Atrofda oynalmagan o'yinni izlab qarayotgan Seoyoung ortidan jimgina ergashayotgan Jiminga qaradi.
- Qanday mazza!,- Seoyoung jilmayardi.
- Seoyoung hammasi joyidami?,- tinmay kulayotgan qizga savol berdi ahiyri Jimin.
- Tushunmadim?,- jilmayishdan hali ham toxtamagan Seoyoung hali ham o'yindan olgan adrenalini ta'sirida edi.
- O'qishingga bormaysanmi?,- nimadan boshlashni bilmagan Jimin qizning bugungi tubdan ozgargan kim tartibini tilga oldi.

- Bugun nimani xohlasam shuni qilmoqchiman..,- Seoyoung yana atrofga qaradi. - Yana qanday zavqliroq narsa bilan shugullansa bo'ladi?

- Seoyoung, oying bilsa urishmaydimi?,- qizga havotirli tikila boshladi Jimin.
Bu savoldan kulgusi biroz yoqolgan qiz boshini inkor etgancha qimirlatdi.

- Men shundayam his qilyabmanki..u boshqa mendan jahli chiqmaydi..,- Seoyoung bu so'zidan keyin yana jillaydi. - Yuraqol anavi o'yinni ham oynab koramiz.

Oldinlab ketayotgan qizning ortidan Jimin ham ergashdi

Seoyoungni savdo kompleksidan olib chiqib, ijaraga velosipedlar beruvchi yolakka olib kelgan Jimin va Seoyoung endi velosipedni bor tezligida haydab korishardi.

Jimindan o'zib ketish uchun bor kuchi bilan harakat qilayotgan Seoyoung tinmay uni ismini autib baqirardi. Piyodalar yolagidan ikkisining baland kulgulari eshitilib turardi.

>>>

Bu oarada kasalxonaning Jungkookning xonasi Soyundan tashqari boshqa sinfdoshlari bilan ham to'lgan. Barchalari Jungkookni ko'rgani kelib olishgan. Soyun tinmay hazil qilgancha kulishdan boshamay , shovqin qilayotgan doslaridan biroz chetiga o'tib Jiminga telefon qilmoqda. Ammo Jimin qo'ng'iroqlarning barchasini javobsiz qoldirmoqda.
- Javob yo'q...,- telefonga qarab horsinib qo'ydi Soyun. - U ham kelaman degan edi..hali ham yo'q..

>>>

Velosipedlar bellashuvini tugatgan Jimin va Seoyoung bu vaqtda yolak chetidagi kursida o'tirar edi. Atrifdagilarni jilmaygancha tomosha qilayotgan Seoyoungning oldiga havo sovuqlashib qolganiga qaramay , muzqaymoq kotargancha Jimin ham kelib joylashdi.

Muzqaymoqni qo'liga olib yeyishni boshlagan Seoyoung har bir kichik narsalarga ham jilmayaveradigan kichik qizaloq kabi edi.
- Mm mazali ekan a? Doim shunday joyda o'tirib muzqaymoq yeyishni orzu qilgandim... ,- atrofdagi odamlarga qarab gapirdi Seoyoung.
- Bu senda birinchi martami?
- O'zing tasavvur qil... Nega shuncha vaqt buni qilib kormaganman...?
- Sen o'qish bilan band bo'lgansan,- muzqaymoqni tishlagancha oddiy javob berdi Jimin.
Seoyoung yigitga qarab qoldi.

- Qachonlardir Soyun mendan shu yerga birga kelishni taklif qilgandi.. U bilan kelish va zavqlanishim kerak edi,- Seoyoung yana yerga qaradi ho'rsingancha.
Endi Jimin ham qizga qaradi.
- Hozirdan buni boshlashing mumkin.
- Ha to'g'ri...,- Seoyoung bu safar bazor tabassum paydo qildi. - Jimin...

Seoyoungning chaqiruvidan Jimin etiborini unga qaratdi.
- Meni kechir...,- Seoyoungning bu so'zidan Jimin bir ogzini ochdiyu ammo uni toxtatmaslikka qaror qildi.
- O'tgan gal seni jismoniy kontaktdan qorqishingni bila turib, qarshi ish qildim...Bu sen uchun juda ham og'riqli bo'lgan bo'lishi kerak...

- Odatda sen uzr soramaysan,- Jimin mavzuni burishga urindi.
- Shunaqa,- Seoyoung yerga qarab jilmayib qo'ydi. So'ng osmonga qaragancha chuqur nafas oldi. -Men juda ham yomon bo'lganman... Lekin buni aytish uncha ham qiyin emas ekan.. Kechir Jimin..

>>>

Kasalxona Jungkookning xonasi to'la sinfdoshlari... Hamma hali ham hazil qilgancha kulishdan charchamagan.
Yetkazib berish xizmatiga aytilgan pitsalardan ham hali hamom darak yoqligidan xonadam chiqib tekshirib kelishga chiqqan Soyun, eshikni ochib oyogi ostiga patdel tushgan qogoz bolagini ko'rib toxtadi.
Konvertni qo'liga olgan Soyun ' Han Soyun uchun ' degan yozuvni ko'rib hayron qolgancha uni qo'liga oldi.
Ammo keyingi daqiqalarda uning ichidagini o'qib tushayotgan Soyunning ko'zlari kattalashib ketgandi.

" Soyun.. Kechir..
Nega buni oldinroq aytish juda qiyin bo'lgan?...
Minnatdor bo'lish yoki kechirim sorash...
Juda ham yolg'iz, hech kimsiz bo'lgan vaqtlarimda qanday yordam so'rashim kerak edi?...
Bu men uchun juda ham ogir yumush edi..
Agar men boshqa yo'lda bo'lib, o'qish bilan bor kuchim bilan shugullanganimda... Eng baxtli qiz bo'lishimga ishonardim.. hatto o'sha kunlarda baxtsiz bolsam ham.. deb o'ylagandim.
Soyun men bu ishlarni qancha kop qilib borganim sari..nega men baxtsiz bolib ketaverdim? Nega huddi nafasim meni bugishni boshlagandek bo'ldi?
Nega yana ham battar yaralangan mahluqqa aylanib boraverdim?
Men o'zimni bularning bari uchun yomon koraman.. Soyun..menga bugun baxtdan kechsang, ertaga unga erishish oson bo'ladi deyishdi..
Kattalarning bunday yolg'on lariga ishonma.. bugun baxtli qila olsang kelajakdagi baxt o'zi keladi.. men seni va Jungkook oldida kechirim sorayman, janob Kim va boshqa bolalardan ham.
Umid qilamanki, uzoq vaqt hafa bolmaysan.
Umid qilamanki hech kim boshqa meni deb ziyon kormaydi. Hayr.."

>>>
Seoyoung bilan hayrlashgan Jimin telefonini endi olib javobsiz qo'ng'iroqlar egasi qayta terdi.

- Jimin?! Nega telefonga javob bermaysan? Seoyoung bilan yaqin soatlarda duch kelmadingmi?,- telefondan Soyunning havotirga to'la ovozini eshitgan Jimin gap nimadaligini yuragi sezgandek bo'ldi.
- Seoyoung? Men u bilan hozirgina...hayrlashdim.
- Jiminn?! U hozir qayerda uni topish zarur!

29 qism tugadi.

Episode 3

–menga qara telba! Sen bilan hech qanday ishim yoʼq chunarlimi? Oʼtmishni kovlashda davom etsang ohirida uyalgan oʼzing boʼlasan. Mening ohirgi gapim Yunhee va Raewonga qarshilik qilma aks holda sening mana bu chiroyli videoying ijtimoiy tarmoqlarda aylanadi qizaloq!

Serin Jungkookning qoʼl telefonida ijro etilyotgan videoga qarab oʼzining barda aqldan ozgan ayollardek raqs tushayotganini koʼrdi. Tunda Serin ichkilikdan koʼp foydalanadi va shu sabab bazida oʼzini yoʼqotib qoyadi. Hozir ayanan telbalardek raqs tushayotgan tanasiga qarab jahli chiqishni va Jungkookdan uyalish hissini taʼtib koʼrdi. Lekin Jungkookning yonida qoʼrqoqlardek ish tutish u uchun begona. Doim oʼzini haq deb bilgan qiz 1 video ortidan oʼzini yerga urishni hohlamaydi aslida Jungkook uni magʼlub qilgan boʼlsa ham. Serin oʼng qoʼlining ikki barmoqlarini chap qoʼli bilan qirsillatgancha miyigʼida kulib javob berishga shaylandi.

–bilasanmi nima? Senga erkak degan nom begona Jungkook. Oʼzini haqiqiy erkak deb bilgan inson qaysidir burchakdan ayolni oʼziga boʼysundirish uchun bunday mayda narsalarni toʼplab yurmaydi, Vaa.. Hurmatli Jeon Jungkook biz siz bilan kelisha olmadik. Meni chala erkakliging bilan qoʼrqita olmaysan!

Suhbat... ularning suhbati doimo shunday keskin va kutilmagan holatga boy boʼlgan. Lekin bu safargisi oldingilaridan ancha farq qiladi. Jungkook uchun aytilgan bu soʼzlar unga hanjar misol sanchildi. Lekin u bunday boʼlishini oldindan bilgan va bu holatga oʼzini tayyorlagan edi.

–menga erkaklik qanday boʼlishi haqida dars oʼtguncha ukang bilan shugʼullansang boʼlardi. Bu videoni menga aynan Junseo joʼnatdi va men u bergan maslahat boʼyicha ish tutdim. Koʼrib turbmanki sen va mukammal akang uni juda yaxshi tarbiya qilibsiz.

Sen bilan murosaga kelolmasligimga yana bir bor ishonch hosil qildim Serin. Kuning hayrli boʼlsin! | Jungkook ketishidan oldin ohirgi 2soʼziga urgʼu berib xonada qizni oʼz hayollari bilan yolgʼiz qoldirdi.

Pov Serin
–Junseo... Nima uchun?

–oyijon qachon uygʼonasiz..? Sizni juda ham sogʼindim. Barmoqlaringizni sochlarim orasidan yurgizib silashingizni meni yana hazil qilgancha "guruchli koptokcham" deyishingizni.... bilasizmi sizning bebosh qizingiz nimalar qilmadi... Yunheeni xafa qildim. Bilaman, men bunday qilmasligim kerak. Lekin oʼsha lanati Jungkookni koʼrsam suv ilon onasi esimga tushadi.... Yunhee sodda qiz. Raewon undan foydalanib qalbiga ozoz berishini hohlamayman. Shundoq ham unga yaramas Sunwoo yetadi. |Onasining moslamalar ulangan qoʼlini sekin oʼpdi. Qon tana boʼylab yugurmoqda onasining tafti doimgidek huddi sogʼlom boʼlgan vaqtidagidek. Serin endi boshini onasining kafti ichiga qoʼyib koʼzlarini yumib oldi.

–Junseo siz haqingizda bildi oyijon tirikligingiz haqida... lekin u bundan juda xafa boʼldi. Sizning tirikligingiz uchun emas biz siz haqingizda yashirganimiz uchun. Bilaman men va akam xato ish qildik. Lekin barchasi uning foydasi edi. Men ham oshirib yubordimmm... undan uzr soʼrashga kuch topishim uchun menga vaqti kerak. Ozginaginaaa koʼp emas. Oʼzimga kelib olishim kerak. Men kuchliman chunki sizning qizingizman. |Serin boshini yuqori koʼtarib biroz tartibsiz boʼlgan sochlarini toʼgʼrladi. Yotoq yonidagi stuldan turib onasining peshonasidan oʼpib undan uzoqlashdi. Lekin eshik yoniga yetmasidan oldin eshik ochilib xona ichiga Junseo qoʼlida guldasta bilan koʼrinish berdi.

–Junseo...? | Serinning hayronligi uning ovozidagi keskinlikdan maʼlum edi. Junseoning qiyofasi esa doimgidek emas xatto kiyimlari ham oʼzgargan. Junseo qora kiyim kiyishni unchalik ham hush koʼrmasdi. Lekin bugun aynan u tim qora kiyimda. Sochlarining turmagi ham biroz oʼzgargan. Junseo ertalabki holatida farq qilardi. Yuzidan doim yoqimtoylik ufurib turgan yigit huddi Sunwoo dek sovuq auraga ega holatda. Ertalab sodir boʼlgan voqea 5 -6 soat mobaynida uni nega bunchalik tez oʼzgartrib yubordi?

–kelishga haqqin bor shunday emasmi Serin? Yoki oyimni mendan yana yashirib qoʼyish uchun shu yerdamiding? Qoʼrqma manzilni Sunwooning oʼzi berdi. | Junseo Serinning yonidan oʼtib onasi tomonga borib yotoq yonidagi tuumbaga pushti lolalarni joyladi. Serin esa yelkasi bilan ort tomonga burilib uni tomosha qildi va Jungkookning gaplari yodiga tushdi.

–sen... Nega bunday qilding Junseo? Men Jungkookning yonida uyalsam sen rohatlanasanmi?

–yoqmadimi opajon? Ahir juda ham jozibali koʼringansiz. | Yotoq chetidagi stuldan joy egallagan Junseo sochlarini beparvolik bilan toʼgʼrladi.

–sen...! Nima aqlingni yeb qoʼydingmi?! Oyim haqida aytmaganligim sababli menga urush eʼlon qilmoqchimisan? Bu ishing xato Junseo! | Serin ukasi qarshisiga kelib oyoq tiradi.

–unda qay bir ishim toʼgʼri?! Men xato qilish uchun dunyoga kelganman shunday emasmi? Menga endi farqi yoʼq. Meni merosdan mahrum qilsangiz ham roziman. Endi esa chiqib keting oyim bilan yolgʼiz qolmoqchiman. | Junseoning sovuqqonlik bilan aytilgan gaplari Seringa juda ham ogʼir botdi. Doim yuzida iliqlik boʼlgan yigit birdaniga oʼzgardi oʼziga yarashmaydigan qiyofaga. Serin uning hozirgi holatini koʼrib oʼzi va Sunwooni koʼrgandek boʼldi. Ular ham huddi shundek hissiyotlarida hech qachon bahorning yoqimli iliqligi boʼlmagan.

–afsuslanishing mumkin ... | Serin ortiq soʼz deya olmadi xonani tezlikda tark etdi. Rostini aytsak nima ham deyishi kerak edi? Aslida Junseo ular sabab bu holatga kelmadimi? Endi xatoni yana undan qidirish bu qip-qizil ahmoqlik boʼladi.

***
Dushdan hozirgina chiqqan Yunhee tosh oyna qarshisiga kelib qoʼliga soch quritgichni olgan vaqt telefoninig baland ovozi yotoqxonada baland yangradi. Qoʼlidagi buyumni yana qayta joyiga joylashtirgan qiz yotoqxonaga burildi. Xonaga kirgach yotoqxona derazasida oʼchib yonayotgan telefonini qoʼliga olib begona raqamdan qoʼngʼiroq boʼlayotganini koʼrdi. Unga javob berishga biroz ikkillandi lekin baribir unga javob berdi.

–Yunhee eshitadi...

–hayrli kech Yunhee. Seni bezovta qilmadim shundaymi? Men Raewonman. | Yunhee bu begona raqam kimga tegishli ekanligini angladi uning yuziga qizil bosishga shaylandi lekin nimadir ichida unga uning aybi qayerda deb azob berardi.

–tanidim. Nima hohlaysan Raewon?

–uyda boʼlsang oynadan bir marta qara. | Raewon soflik bilan unga iltimos qildi. Uning yoʼgʼon ovozidan tanasida issiqlik yugurgan qiz qizargan yuzini kafti orasiga oldi.

–men uyda emasman.

-aldashni bas qil. Pardaning ortidan seni chiroyli qomatingni koʼrib turibman. | Raewon biroz hazil aralash soʼzlab uni uyaltirgan boʼldi. Yunhee bahonasi ish bermaganini anglab sharmanda boʼlgani sabab pardaning yonidan tezlikda uzoqlashib yotoq ustiga yotib oldi.

–nega mendan qochasan Yunhee? Javob berrrr.

–senga javobb berishga majbur emasman!...| uning ovozidan uyalganligi shundoq maʼlum edi.

–yaxshi hohlamasang majburlash yoʼq. Lekin bir narsani bilishingni hohlayman.... men seni hech qachon tark etmayman. Meni haydasang ham doim yoningda boʼlaman. Oʼsha tentak dugonang bilan meni ishim yoʼq. Oʼtmishing ham menga qiziq emas. Seni birinchi koʼrgan vaqtim meniki boʼlishingni hohladim va shunday ham boʼladi kapalagimmm. |Raewon bir nafasning oʼzida butun dunyoni anglatuvchi soʼzlarni Yunheening qulogʼiga aytib boʼldi. Uning yuragi hapqirib tanasidan chiqib ketishga tayyor... hayajon... muhabbat... sevilish tuygʼusi. Yunhee hech bir soʼz deyishga botina olmadi va shu zahot qoʼngʼiroqni ochirdi

2-3 daqiqa eshitga soʼzlariga ishonmay qoʼllari bilan yuragini ushlagancha tabassum qilardi. Butun kunlik charchoq tanasidan chiqib ketgandek boʼldi. Sevgi ajib tuygʼu butun bir dunyoni 3tagina soʼzga sigʼdiruvchi... Yillar davomida seng tegishli boʼlgan yuraging senga hiyonat qilib boshqasi uchun dukkilab urib turishi senga baxt bagʼishlaydi gohida esa qaygʼu. Yunhee eshitga soʼzlari tushda boʼlmaganligini bilish uchun oʼzini chimchilab koʼrdi. Tanasi ogʼridi.. Demak barchasi haqiqat!. Shu vaqt mashinaning mator ovozi eshtildi. Menimcha Raewon ketgan. Yunhee oʼziga oʼzi soʼzlagancha yotoqdan turib deraza yoniga yugurdi pardani tezlikda ochib hali ham bir joyda turgan Raewonga qaradi. Yigit hiyla qilgan. Mashinaning rul tomondagi eshigi ochiq va Raewon kulgancha qizga qoʼl siltab qoʼydi. Yunheening yuzi yana olov boʼlib yondi. Ikki qoʼlini yanoqlariga qoʼygan qiz jilmayib pardalarni tezlikda yana toʼsib qoʼydi. Yigit ham Yunheeni koʼrdi endi koʼngli toʼq. Bemalol ketsa ham boʼladi. Raewon yana mashina matorini oʼt oldirdi va bu safar rostdan ham u yerni tark etdi.

Serin mashinasini ustaxonaga topshirgach taksida kerakli joyga yetgach yoʼlning qolganini piyoda bosishni hohladi. Soat allaqachon kechki 8 dan oshgan shunday boʼlsada Seulning kichik koʼchalarida odam soni kam. Serin qoʼlidagi sumkasini yelkasiga yaxshilab ilgancha qadamlarini tezlatib tezroq kerakli boʼlgan manzilga borishga intilar edi. Oy Quyoshning yorqin nurini oʼzida aks ettirib oʼzgacha zavq berardi. Serin nega shoshilmoqda oʼzi ham buni bilmaydi. Bu tor koʼchalarda yurishdan qoʼrqish emas, yaqining yoniga tezroq borishni hohlash hissi. Biroz vaqtdan soʼng kichik koʼcha tugagach katta keng yoʼlga qadam qoʼydi. Yoʼlnin har ikki tomonida baland binolar, hovlisi bor uylar bilan toʼlgan. Serin yuziga urilgan mayin va salqin shabbodadan toʼyin nafas olgach koʼzlarini yuqorida yulduzlar orasida tanho boʼlib turgan oyga tikdi. Oy juda ham chiroyli va mukammal koʼrinadi. Lekin unga yaxshilan nazar tashlansa yuzida bir talaygina qora dogʼlar borligini payqaydi kishi. Serinning koʼngli ham huddi shu oy misol uzoqdan mukammal yaqindan boqsa dogʼlarga toʼla. Serin yana koʼzini yoʼlga tikkach qoʼliga telefonini olib yurishni boshladi. Burilishga yetganda oʼng tomonga qadam qoʼygan vaqt yuziga kimningdir qattiq tanasi tegdi. Serin yuzi burishgancha qarshisidagi insonga qaradi. Bu yana oʼsha... Jungkook. Jungkookkning yuzidan biroz ter oqqan, qulogʼida quloqchin va sport kiyimda uning qarshisida hansirab turardi.

–sen lanati bu yerda nima qilayapsan?! | Serin haqorat soʼzlar bilan unga oʼshqirdi.

–shsh... Biroz nafas rostlagani qoʼy.! Huhhhh...! |Jungkook qoʼli bilan jim ishorasini qilib, chuqur nafas olib chiqardi. Serin koʼzlarini yuqoriga qaratib ensa qotirgan boʼldi.

–nima meni kuzatib yurbsanmi? Hudoning balosi. | Serin qoʼllarini chalishtrishdan oldin sochalrini ortga oldi.

–seni menga foydang tekkanmidiki seni kuzatib yursam? Qayerga borma qora zirapchadek oyogʼim ostidan chiqyapsan. Yoʼlimdan qoch. | Jungkook qoʼli bilan qizning yelkasidan surib yugurishga shaylandi. Va shunday ham qildi. Serinning bundan jahli chiqib oyogʼidagi poshnali tuflisini yechgancha ortga burilib Jungkookning yoʼliga bor kuchi bilan otid. Muvaffaqiyatli urinish. Tufli toʼgʼri borib yigitning ikki yelka kuragi oʼrtasiga zarb bilan tegdi va Jungkookning ingroq ovozi eshtilib toʼhtadi.

Serin qilgan ishidan mamnun boʼlib baland ovozda soʼz boshladi.

–zirapcha ogʼir tegmadimi? |Jungkook hech bir soʼz demay yoʼl chetida yotgan tuflini qoʼliga olib, Serinning qarshisiga keldi. Serin hozir Jungkook tomonidan haqoratli soʼz eshtishni yoki oyoq kiyimini otib yuborishini kutgan edi. Lekin hammasi teskari ketdi. Jungkook bir tizzasi bilan yerga egilib Serinning oʼng oyogʼini biroz koʼtarib tuflini uning oyogʼiga kiydirib qoʼydi. Jungkook tomonidan boʼlgan bu yaxshi munosabat Serinni hayratga soldi. Jungkook yana oʼrnidan turib uning koʼzlariga boqdi. Qorachiqlarini qizniki bilan bir xil harakatlantirga yigit qizni manipulyatsiya qilgandek edi.

– sen umuman oʼzgarmagansan Serin. Doimgidek alamingni olish uchun nishon men. Bu ikkinchisi Serin, hovuzdagi holat, hozir esa tufli bilan boshimni yorishga harakat qilding. Keyingi safar moʼljalni aniq ol chunarlimi? |

–ogʼzingni yum Jungkook. | Jungkook bosh barmogʼi va koʼrsatkich barmogini bir qilgancha ogʼzini zamoklagan boʼldi va lab chetida jilmayib yechilgan quloqchinlarni yana qulogʼiga ilib ortga burildi. Serin yana soʼzsiz qoldi. Lekin oʼylantiradigan boshqa bir muammo bor hovuzda nima boʼlgan? Aynan qaysi kun? Serin biroz vaqt shu holatda turdi. Toki Jungkookning soyasi yoʼq boʼlguncha va birdaniga sochlari orasiga qoʼllarini yuritgan qiz yerga oʼtirib oʼzini oʼzi baqirgancha soʼka boshladi.

-jin urgurr!!!! Men nima qilib qoʼydimmm!?? Keyingi safar ichsam sochlarimni kesganim boʼlsin.

To be continuing