Shshhddhhd

Bdbdhd

Avtor:
Men nega aynan bunaqa fanfic yozmoqchiman bilasizmi. Sabab.
Bu qissa menga juda qadrli
Sarvinoz. Meni fanfigimni qatnashuvchisi. Musulmon qizi. Koreaga oilasi bilan kõchib kelgan. Hijob õraydigan. Alloh yõlidagi banda.
Jin. Mashhur BTS guruhi a'zosi. Kõngli ochiq. Chiroyli. Sarvinozga oshiq yigit.
Sarvinoz. Bu qiz meni shunday ruhlantiradiki. Asti qõyaverasiz.
Uni kõrinishi qishda yoğadigan qordek oppoq. Hech kimni hafa qilish kõngliga ozor berishni õylamaydigan. Hatto dushmaniga ham yaxshilikni sõraydi. Shoira. Yozuvchi. Shirali ovozini eshitgan zot borki qoyil qoladi.
Tilidan faqat zikr va allohni nomi chiqadi
Õsha kun....
Sarvinoz
Va nihoyat hikoyamiz boshlandi. Kechqurun soat 20:00 qorongu tushgan
Jin raqs mashğulotlarini tugatgan edi.
Va yigitlarga gapirdi.
Jin: yigitlar hayr men kettim.
Jk:hyung qayoqqa birga ketamiz degandizku
Jimin:Jk tõğri aytyabdi.
Jimin:Yoki...
Jin:nima yoki
Jimin:kelinoyimizni topdizmi.
Jk:Jimin tõğri aytyabdi aniq bittasini topgansiz. Tezroq uylaning bizgayam yõl ochilsin.
Jimin:hali sendan oldin men turibman shuning uchun iltimos Jk 🤌
Jk:ee nima men sizlarni kutsam qizim erga tegib ketadi..
Jin:ikkalangam 🤌. Hali uylanish niyyatim yoq. Mendek yigitga mos qiz bolmasa kerak. Jk senga kim uylanma dedi aa.

Jk:sizdan oldin qanday uylanamanaa. Tezroq Sunaga uylanishni hohlaymani lekin sizday gõrsõxta akam bor oldimda nima qilay.

Jk:Jin aka agar bugun qiz topmasangiz sizni erga beramiz
Jimin:men birinchi marta Jk ni gapiga qõshilaman. Menam uylanishim kerak Yuram kutavermaydiku
Jin:sizlarga gap uqdirib bõlmaydi hayr men kettim.
Jin shunday deb xonadan chiqib ketti.
Katta yõl mashinalar gavjum.. Hamma qayergadir shoshgan. Sarvinoz esa uyiga shoshib ketayotgandi. Kimgadur qoqilib ketti.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Suna🎀
Davomi qiziq bõlsa reak va uzun fikr kutib qolaman.

QON HIDI BILAN BOSHLANGAN SEVGI
Suna uyg‘onganida birinchi bo‘lib sezgani — sukunat edi. Juda chuqur, bosib turadigan sukunat. Go‘yo devorlar ham nafas olayotgandek. Yuragi tez ura boshladi.
“Bu joy… tirik.”
U yotoqdan sekin turdi. Oyoqlari sovuq toshga tegdi. Shu onda eshik ortidan ovoz eshitildi.
— “Qochma. Baribir chiqolmaysan.”
Suna o‘girildi.
U eshik yonida turardi. Qora kiyim, rangsiz yuz, ammo ko‘zlari… ko‘zlari haddan tashqari tirik edi. Juda chuqur. Juda og‘ir.
— “Sen meni o‘sha tunda olib ketding,” — dedi Suna, ovozi titrab. — “Sharpa eding.”
— “Yo‘q,” — dedi u sokin. — “Men la’nat edim.”
U yaqinlashdi. — “Ismim Junkook.”
— “Va sen vampirsan,” — dedi Suna achchiq kulib.
— “Ha.”
Suna qochmadi. Qichqirmadi. Faqat yuragi og‘ridi. Negadir.
Kunlar o‘tdi. Junkook kam gapirardi, lekin Suna yonida bo‘lishni bas qilmasdi. Ba’zan kulardi. Ba’zan kulgisi o‘rtasida to‘xtab, jim bo‘lib qolardi.
— “Sen odamlardan farqlisan,” — dedi u bir kuni.
— “Yaxshi tomondanmi?”
— “Bilmayman,” — dedi Junkook. — “Shuning uchun qo‘rqaman.”
— “Vampir ham qo‘rqadimi?”
— “Faqat bitta narsadan.”
— “Nimadan?”
U javob bermadi.
Suna asta-sekin tushundi: Junkook qon ichmasdi. U och yurardi. Ataylab. U o‘zini qiynardi.
— “Nega bunday qilayapsan?” — dedi Suna bir kecha.
Junkook ko‘zlarini chetga oldi. — “Chunki agar men to‘ysam… seni xohlay boshlayman.”
Suna jim qoldi. So‘ng shivirladi: — “Men allaqachon seni xohlayman.”
Bu so‘z xonani titratdi.
Ular birinchi marta qo‘llarini tutishdi. Junkookning qo‘li sovuq edi, lekin Suna yuragi yonib ketdi.
— “Agar bu tush bo‘lsa,” — dedi Suna, — “meni uyg‘otma.”
— “Agar bu haqiqat bo‘lsa,” — dedi Junkook, — “meni kechir.”
Kengash keldi. Qonli hukm bilan.
Odam qiz o‘ladi. Yoki vampir o‘z mavjudligini qurbon qiladi.
Suna hammasini tushundi. — “Meni ber,” — dedi u. — “Men qo‘rqmayman.”
Junkook qichqirdi. — “YO‘Q!”
U Sunani quchdi. Juda mahkam. — “Men seni olib kelganim uchun seni o‘ldirtirmayman.”
— “Unda meni sevma,” — yig‘ladi Suna. — “Iltimos…”
Junkook peshonasini uning peshonasiga tekkizdi. — “Juda kech.”
Qonli marosim boshlandi.

Men abadiy edim. Ming yillik yolg‘izlikdan charchagan edim.
Keyin u keldi.
Suna.
U qo‘rqmadi. Meni ko‘rganda qochmadi. Meni inson qilgan narsa — aynan shu bo‘ldi.
Agar u yashasa, men yo‘q bo‘lishim kerak edi.
Men tanladim.
Qon tomchilarini sezdim. Tanam parchalandi. Ammo oxirgi ko‘rganim — Sunaning yuzi edi.
— “Yashagin,” — dedim men. — “Iltimos.”
Men yo‘q bo‘ldim.
Suna tongda uyg‘ondi. Oddiy dunyoda. Quyosh bor edi. Odamlar bor edi.
Ammo Junkook yo‘q edi.
Faqat uning ko‘kragida qoldirgan og‘riq… va qo‘lida uzuk.
U hech qachon boshqa birovni seva olmadi.

Junkook Suna vafot etgan joyga qayta-qayta kelardi.
Hech kim uni majburlamasdi. O‘zi kelardi. Har tun.
Yer allaqachon qonni unutgandi. Toshlar sovuq edi. Ammo Junkook uchun vaqt to‘xtab qolgandi.
— “Bugun ham kelmadin,” — derdi u bo‘shliqga qarab. — “Bilaman. Hech qachon kelmaysan.”
U endi vampir emasdi.
Lekin odam ham emasdi.
U yashardi — lekin yashashga sabab yo‘q edi.
Ba’zan kulardi. O‘sha kulgilar eng yomon edi. Chunki kulgidan keyin darhol Suna esiga tushardi.
“Agar men qolsam…”
U gapni hech qachon tugata olmasdi.
Uning xotirasida Suna doim tirik edi. Sochlari chalkash. Kulayotganda ko‘zlari qisilib ketardi. Qo‘rqsa ham, orqasiga qochmasdi.
— “Sen juda jasur eding,” — dedi Junkook bir kecha. — “Men esa faqat yashab qoldim.”
Bir kuni u eski sandiqni ochdi. Ichidan Suna kiygan kiyim chiqdi. Hidi hali ham bor edi. Juda yengil. Juda og‘riqli.
Junkook uni yuziga bosdi.
Va yig‘ladi.
Vampirlar yig‘lay olmaydi deyishadi.
Yolg‘on.
Sevganlar yig‘laydi.
O‘sha kecha u qaror qildi. Hech qanday marosim yo‘q edi. Hech qanday qahramonlik yo‘q edi.
Faqat charchoq.
— “Men seni qaytara olmadim,” — dedi u jim. — “Lekin senga ergashishim mumkin.”
Tong yaqinlashayotgandi.
U baland joyga chiqdi. Quyosh endi chiqayotgan edi. Odamlar bu manzarani go‘zal deydi.
Junkook esa ko‘zlarini yumdi.
— “Agar narigi tomonda sen bo‘lsang…” — pichirladi u. — “Agar bo‘lmasang ham… men bu dunyoda qololmayman.”
Quyosh nuri terisini kuydira boshladi.
Og‘riq bo‘ldi. Juda kuchli.
Lekin bu og‘riq yuragidagi bo‘shliqdan kichik edi.
U oxirgi marta Suna ismini o‘yladi.
Va kulimsiradi.
OXIRI
Junkook ketdi.
Lekin Suna qaytmadi.
Hech qanday mo‘jiza bo‘lmadi.
Hech qanday qayta uchrashuv yo‘q edi.
Faqat bitta haqiqat qoldi:
Ba’zi sevgilar uchun hatto ikki o‘lim ham yetarli bo‘lmaydi.
Ular bir-birini sevishdi.
Ammo hech qachon bir vaqtda yashay olishmadi.
Va bu eng katta fojea edi.

Qasr endi xaroba edi.
Derazalari siniq. Devorlarida qon emas — chang.
Junkook bu yerga oxirgi marta keldi.
U qo‘lida hech narsa olib kelmadi. Na gul. Na xotira. Chunki xotiralar allaqachon ichida edi. Juda ko‘p. Juda og‘ir.
U marosim bo‘lgan joyda to‘xtadi.
Yer shu yerda bir paytlar iliq bo‘lgan.
Endi sovuq.
Junkook tiz cho‘kdi. Toshga qo‘lini qo‘ydi. Ko‘zlarini yumdi.
Suna kulib turgandek tuyuldi.
Hech narsa demadi.
Faqat qarab turdi.
Junkook qo‘lini yuragiga qo‘ydi. U hali ham urardi.
Keraksiz.
U cho‘ntagidan uzukni chiqardi. O‘sha kumush uzuk. Uni yerga qo‘ydi.
Quyosh nuri asta qasr ichiga kirdi. Chang havoda suzdi.
Junkook boshini ko‘tarmadi.
Yorug‘lik terisiga tegdi.
U qimirlamadi.
Faqat ko‘ksidan sekin nafas chiqdi. Oxirgisi.
U qulamadi.
U qichqirmadi.
U shunchaki… bo‘shadi.
Quyosh ko‘tarildi.
Uzuk yaltiradi.
Hech kim kelmadi.
Hech kim ketmadi.
Faqat qasr ichida ikki kishilik sukunat qoldi.
VA
Bir necha yildan keyin odamlar bu joydan o‘tib ketishardi.
Ba’zilar ichkariga kirib chiqardi.
— “Bu yer nimasi bilan sovuq?” — deb so‘rashardi.
Hech kim javob bermasdi.
Chunki ba’zi joylar
so‘z bilan emas,
yo‘qotish bilan eslanadi.

.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
Haqiqiy muhabbat erishilmagan muhabbatdir
Agar u erishilsa eng haqiqiy muhabbat bo'lmasdi"
Men bilan boʻlgan hammaga rahmat. Sizlar kutgan yokun emasdir lekin men hohlagan yokun
Meni qo'llab quvvatlaganilar uchun sheksiz minnatdorman

Bu dunyoda qon — valuta, qo‘rquv — qonun, odam esa — faqat vaqtinchalik foyda. Xatolik qilgan — jonidan ayriladi. Bu yerda hatto soya ham sotqinlik qiladi. Mafia olami shunday tuzilgan. U yerning qoidasi shu. Zaiflar õlib ketaveradi. Hech kim va hech narsa seni ojiz tarafing bõlmasligi kerak."
“Bu dunyoda qon — valuta, qo‘rquv — qonun, odam esa — faqat vaqtinchalik foyda. Xatolik qilgan — jonidan ayriladi. Bu yerda hatto soya ham sotqinlik qiladi. Mafia olami shunday tuzilgan. U yerning qoidasi shu. Zaiflar õlib ketaveradi. Hech kim va hech narsa seni ojiz tarafing bõlmasligi kerak."
Yan mashinani qorong'u ombordan olib chiqdi. Shaharda allaqachon tun kirgan. Kõchada mashinanalar shovqini. Mirai sokin edi. Lekin Yan bilardi bu sokinlik ichida dunyoni titratadigan qudrat bor. Biroq hozircha sukut saqlamoqda.
Mirai:Aslida bu narsa senga kerak bõlyabdi. Hullas senga ajratadigan ortiqcha vaqtim yõq."-Miria telefonni qõydi.
Hhh õzicha men bilan tenglashmoqchi. Õrgildim. Senga urush kerakmi urush bõlsa urushda. Ahh aytgancha meni uyda bir janon kutayotgandi. U hozir nima bilan band ekana.-"Mirai telefonidan kameralarni kuzatar edi. Hozir bõlsa Y/n õtirgan xonaning asosoiy qismini kõzdan kechiryabdi. Mirai hech kimga ishonmaydi shu sababdan hatto yotoqxonaga ham yashirin kamera õrnatgan bu haqida faqat ikki odamgina biladi.

Mirai kamerani diqqat bilan kuzatar ekan, xonada Y/n yolg‘iz o‘tirganini ko‘rdi. Yuzida charchoq, ko‘zlarida esa kõp yig'lagandan kõzlari shishgan uni miyyasida hozir õzi nima bõlishi emas ota-onasiga bõlgan havotir ufurib turardi. U nimadandir xabardor edi go‘yo balki Mirai’ning qanday odam ekanini seza boshlagandir. Uni bir kõrishda juda och qolganini sezish mushkul emas edi. Mirai hizmatchisiga qõng'iroq qildi.
-"Bella xonim. Tepa qavatdagi xonaga ovqat olib kiring. Faqat kõp emas. Shunchaki tirik qolish uchun yetadigan bõlsa bõldi."-dedi Mirai.
Bella xonim Mirai aytgan gaplaridan qizga achindi biroq boshlig'idan juda qõrqadi sababi uning ham qizi bor. U Y/n ga apelsin sharbati va kichkina bir bõlak gõshtli pirok olib kirdi. Biroq qiz uni rad etti
Bella xonim patnisni tokchaga qõyib ketti.
Mirai jilmaydi. Bu jilmayishda nazorat ham, hatto ogohlantirish ham bor edi.
"Y/n juda go‘zal. Ammo men bilaman — bu tinchlik uzoqqa cho‘zilmaydi. Kylie o‘zini ko‘rsatmoqchi. Urush deysanmi, Kylie? Mayli. Men anchadan beri kimnidir tiz cho‘ktirishni xohlagandim."
U yengil harakat bilan mashinadan o‘zining maxfiy tortmasini ochdi. Ichida qurollar, chiplar, hujjatlar va kimyo moddalari bor edi. U chiplarning birini olib, planshetiga uladi.
Ekranda real vaqt xarita ochildi. Kyliening joylashuvi topildi u shaharning chekkasidagi eski zavodda edi. Demak, u allaqachon harakatni boshlagan.
Mirai planshetga tez-tez buyruqlar kiritdi. O‘zining odamlariga maxfiy kod bilan signal jo‘natdi.
— “Plan B ishga tushdi. Kuzatuv kuchaytiring. Y/n atrofidagi barcha kameralarni meni ish xonamdagi asosiy ekranga ulang.”
Yotoqxona, mehmonxona, hatto oshxona hammasi endi katta ekranda. Y/n hali ham bir joyda o‘tirardi, lekin Mirai bilar edi agar Kylie o‘ziga yaqin kishilar orqali hujum qilmoqchi bo‘lsa, bu nafaqat jang, balki ishonchni sinovdan o‘tkazish bo‘ladi.
Mirai Yanga mashinasini tõxtatishni aytti. Mashina bino oldida tõxtadi
Mirai o‘rnidan turdi. Mashinasing bagajidan qora niqob va maxsus qurolni oldi. Uning ko‘zida hali hech kim ko‘rmagan sovuq uchqun bor edi.

“Mayli, Kylie. O‘yin boshlansin.”
Kylie/pov:
"Sen meni mensimagansan, Mirai. Endi buning natijasini ko‘rasan. Menga qarshi turganlar hali afsuslanishga ham ulgurmagan. Ular shunchaki yõq bõlib ketishgan..."
Kylie eski zavod ichida o‘z jamoasi bilan harakat qilardi. Ularning rejasi tayyor. Lekin u bitta narsani bilmas edi:
Mirai uni kuzatmoqda. Va bu safar, kechirim tushunchasi bõlmaydi.
Kylie juda axmoqsan. Tõg'ri Y/n ni õldirishing menga qiziq emas lekin Y/n men sening oson õlim senga yarashmaydi. Opamdek qiynalishingni hohlayman va bu uchun hozircha seni himoya qilishim kerak.
Y/n opamga o‘xshaydi. Ko‘zlaridagi toza qo‘rquv, hech narsani tushunmayotgan bechoralik…
Lekin men uni faqat qurbon sifatida ko‘rmayman.
U hozir mening yagona zaif tarafimga aylangan Kylie ni quroli.

Uy Tashqarisi — 01:19
Kyliening odamlari g‘arbiy eshikni qurshab olishgan. Har bir nuqtada snayperlar va signal tarmoqlari joylashtirilgan. Ular Mirai’ni siquvga olmoqchi lekin bu faqat yuzaki reja.
Mirai bularni ko‘rib jilmaydi. Planshetida kodni faollashtiradi:
> "Reja: B faol."
Yer ostida yashirin yo‘lak ochiladi. Mirai ohangsiz pichirlab qo‘yadi:
— “Men har doim orqadan kirmayman. Lekin bu safar... orqadan kelgan narsa hayratga soladi.
U eng yaqin odamlaridan ikkitasini ratsiya bilan chaqiradi: "Yami" va "Rao" sobiq qotillar, hozir faqat Mirai uchun ishlaydi. Ular ayana vaqtida g'oyib bõlishni bilishadi. Mirai ularga sõzsiz ishonadi.
Qiz endi chidolmayapti. Ko‘ngli behalovat. Nima bo‘layotganini aniq bilmasa-da, atmosferani õzi odamni daxshatga soladi. Sababi har holda u Mafia boshlg'ini uyida.
— “Agar u meni himoya qilmasa nima bõladi kõnglim juda notincha ayniqsa derazani kuzatsam u yerdagi soqchilar qattiq qõriqlayabdi...”
— “Y/n. Men seni o‘ldirmoqchi emasman. Lekin sen yashamoqchi bo‘lsang, jim o‘tirishga majbursan. Kylie keladi. U seni sinaydi. Menga ishonmasang o‘lasan. Menga ishon qiynalmaysan."
Y/n ko‘zlarini yumdi.
— “Men tirik qolaman. Ammo hech kimga ishonmayman.”
Mirai jilmaydi. Aynan shuni eshitishni istagan edi.
Kylie yuqori qavatdagi nazorat markazida. Monitorlarda Mirai’ning odamlaridan biri, Yami yani qotillardan biri yashiringan joyni topdi. U Kyliening odamlarning joylashgan zdaniyasidan birini portlatdi.
— “Kylie... Sen bu o‘yinda men o‘ylaganimdan ham chuqur yondashibsan. Ammo hali men bilan to‘liq to‘qnash kelmagansan.”

U chõntagidan kichik nanoõqlar to‘plamini chiqaradi. Ular diametri 2 sm, ammo har biri bir qurolga teng. Harakatga tayyor.
Shunchaki Mirai harakat qilsa bas
01:34 — Uy ichi
Mirai zinadan pastga tushayotgan edi. Qo‘lida telefon, yuzida jiddiylik. U hozir xavfli qarorga yaqin edi.
U Yami bilan bog‘landi:
— “Tunneldan chiqdinglarmi?”
Yami qisqagina javob berdi:
— “Ha. G‘arbiy eshik orqasidamiz. Ichkariga kirishga 3 daqiqa. Bor"
Mirai boshi bilan tasdiqladi. . Har doim o‘ylab harakat qilishi kerakligini biladi.
Qiz o‘zini yomon his qilmoqda. Oddiy ruhiy bosim. O‘zi tanimagan joyda, notanish odamlar o‘rtasida, deraza ortida qurollangan soqchilar... O‘zini tutib turishga harakat qilayabdi ammo yuragi tez urmoqda.
— “Agar u meni o‘z niyati uchun ishlatsa-chi?..”
— “Y/n. Hech kim seni o‘ldirmoqchi emas. Lekin sen bu yerda omon qolishing uchun, tinch turishing kerak. Men seni himoya qilaman." Biroq bu faqat vaqtincha edi.
— “Menga nima qilmoqchisan"
— “Seni himoya qilishni. Lekin sen ishonmasang, men hech narsa qila olmayman.”
Y/n boshini egadi. U hali ham ichida kurashmoqda. Ammo endi u yolg‘iz emasligini seza boshladi.

𝗪𝗿𝗶𝘁𝘁𝗲𝗻 𝗯𝘆 𝗦𝘂𝗻𝗮

BU HIKOYA HAYOTIY VOQEAGA ASOSLANGAN. BAZI JOYLARI YOZUVCHINING HAYOL MAHSULI‼️‼️‼️
-u tez orada yoningizda bõladi.
Qõng'iroq yakunlandi. Meni ichimdagi qõrquv va hayrat yanada oshib bormoqda. Shunchalik qõrqqanimdan hatto bir sõz deyolmadim,qõlimdan qõlingni tort deb aytolmadim. Qanday zaif insonmana. Oldin qanday edim....Pul..pul har narsaga qodir ekanini kech tushundim. Oldinlari hatto shunday barzangilar meni qõriqlardi. Endichi... oxiri õzimda kuch topdim. Ularga yuzlandim.
-"sizlar kimsizlar. Meni qayerga olib ketyabsizlar".-avvaliga javob qaytmadi. Keyin yana sõradim.
-"hoy õzi eshityabsizlarmi javob bering."
Ikkinchi marta sõraganimda menga javob keldi.
-biz shunchaki ishchilarmiz. Buyruqni bajaryabmiz. Bu shefni buyrug'i. Iloji bõlsa gapirmay keting bu õzingizga foyda.
Endi ichimdagi qiziqsih battar avj oldi. Ularni shefi kim?nega bular menga gapirmaslikni tayinlayabdi? Mayli vaqt oliy hakam. Nima bõlsa peshonamdan kõraman. Biroq ota-onamchi. Ular nima qilayotgan ekanlar. Kecha uyda hatto oziq ovqat ham tugagandi. Endi nima bõladi. Bir amallab qochishim kerak.

Mashina bir joyda tõxtadi. Mashina oynalaridagi tanirovka sabab yõlni payqash va eslab qolish qiyin. Ammo bir narsani payqadim. Biz shahardan chiqib ketmadik. Nihoyat mashina eshiklari ochildi.
Bu uy emas saroy edi. Uy ichiga kirmasdan uning salovati odamni saksoninchi yillarning atmosferasini his qildirardi. Biroq bu joy manga qamoqdek tuyuldi. Darvozlar va asosiy eshik oldida qõriqchilar turardi. Men õylardimki bular nima bir shoxni qõriqlayabdimi.
Mos rasm topolmadim
Barzangilar meni oldinga boshlab borardi. Biroq darvozadan kirishim bilan õq ovozlarini eshitdim. Yuragim qinidan chiqay derdi. Qõrqqanimdan yerga õtirib oldim. Oldimdagi ikkisi meni turg'izib ichkariga olib kirishdi.
Biz qizil gilam tõshalgan zinalardan harakatlanardik. Qandillar ular ham eski uslubda biroq jozibakor edi. Bu uy sohibi juda didli ekan degan tõxtamga kelgan edim. Ammo biroq avval eshitgan ovozim bu fikrimni inkor qilardi.
Taxminan shunday
Bir xonaga kirdik. U yerga kirishim bilan polda yotgan jasadga tushdi. Nafasim ichimga tushib ketti. Xona õrtadagi kursida oyog'ini chalishtirib yuzida niqob bilan bir yigit õtirardi. Miyyamga bir taxmin keldi. Ammo bu taxminim rost chiqishini hohlamayman. Yerga qarab turardim.
-"nimani kutib turibsizlar U yerda yoki birinchi kõrishingizmi. Sen"-u menga ishora qilganini sezdim.
-"yonimga kel."-Yn sõzsiz qaltiragan oyoqlari bilan uni yoniga borardi. Har bir qaltis harakat zararga ishlashi mumkin. Bu xonadagi barcha hatto nafas olishga qõrqardi. Xonadagi havo qattiq. Yuraklarni qõrquvdan urishi ayon bõlib turibdi. Yn uni yoniga bordi va õzida kuch tõplab yuziga qaradi.

nn..n..Nima Junkook sen...Sen bu yerda nima qilyabsan. Nega meni bunday olib kelishlarini aytting. Axir menga ishonmasligingni aytganding naxot fikring õzgargan bõlsa."
-"qizaloq men Junkook emasman. Men Miraiman. Kutmaganmiding. Tõg'risini aytsam meni tanimasang kerak deb õylagandim. Qoyil. Hõsh hõsh hõsh. Ishonishimga keladigan bõlsak men buni atayin qilgandim. Õyin maqul keldimi"
Uning gaplari hozir mening qulog'imga huddi ertak kabi eshtilardi. Ahir ahir Mirai. Men bu kim ekanini bildim. U õzining ajabtovur jinoyatlari va qotilliklari bilan juda mashhur. Hatto unga davlat organlari ham bas kela olmagan. Ammo qanday qilib ular buni payqamagan. Ahir u shunday burnini oldida bõlgan.
-"endi senlar chiqib turlaring. Mana buni ham olib ketinglar kõzim kõrmasin."

Barzangilar haligi jasadni kõtarib olib ketishdi. Yn va Junkook endi xonada tanho edilar. Junkookni kiyimiga biroz bõlsada qon tomchilagan edi. U shimining chõntagidan sigareta va jajigalka(õzbekchasini bilmadim) chiqarib uni tutatdi. Va hotirjamlik bilan Yn ni yoniga yaqinlashdi. Uning quloqlariga yaqinlashdi.
-"seni kompaniyang birdaniga kasod bõldi deb õylaysanmi. Õzing õylab kõr,birdaniga hammasi orqaga ketti. Sevgilingni birdaniga senga ishonmasligi. Bu meni sen uchun tayyorlagan sovg'am edi. Qaragina sen hatto men seni kuzatganimni ham sezmagansan. Seni ofisingga kirib hujjatlarni sohtalashtirgan ham menman sen axmoq bõlsa hamma siringni hali yaxshi tanib ulgurmagan insoningga ayttinga. Hõsh hõsh Felix u shunchaki men yonlagan aktyor holos. Endi tushungandursana. Sen meni qõlimda shunchaki õyinchoq eding. "

𝗪𝗿𝗶𝘁𝘁𝗲𝗻 𝗯𝘆 𝗦𝘂𝗻𝗮

BU HIKOYA HAYOTIY VOQEAGA ASOSLANGAN. BAZI JOYLARI YOZUVCHINING HAYOL MAHSULI‼️‼️‼️
-u tez orada yoningizda bõladi.
Qõng'iroq yakunlandi. Meni ichimdagi qõrquv va hayrat yanada oshib bormoqda. Shunchalik qõrqqanimdan hatto bir sõz deyolmadim,qõlimdan qõlingni tort deb aytolmadim. Qanday zaif insonmana. Oldin qanday edim....Pul..pul har narsaga qodir ekanini kech tushundim. Oldinlari hatto shunday barzangilar meni qõriqlardi. Endichi... oxiri õzimda kuch topdim. Ularga yuzlandim.
-"sizlar kimsizlar. Meni qayerga olib ketyabsizlar".-avvaliga javob qaytmadi. Keyin yana sõradim.
-"hoy õzi eshityabsizlarmi javob bering."
Ikkinchi marta sõraganimda menga javob keldi.
-biz shunchaki ishchilarmiz. Buyruqni bajaryabmiz. Bu shefni buyrug'i. Iloji bõlsa gapirmay keting bu õzingizga foyda.
Endi ichimdagi qiziqsih battar avj oldi. Ularni shefi kim?nega bular menga gapirmaslikni tayinlayabdi? Mayli vaqt oliy hakam. Nima bõlsa peshonamdan kõraman. Biroq ota-onamchi. Ular nima qilayotgan ekanlar. Kecha uyda hatto oziq ovqat ham tugagandi. Endi nima bõladi. Bir amallab qochishim kerak.

Mashina bir joyda tõxtadi. Mashina oynalaridagi tanirovka sabab yõlni payqash va eslab qolish qiyin. Ammo bir narsani payqadim. Biz shahardan chiqib ketmadik. Nihoyat mashina eshiklari ochildi.
Bu uy emas saroy edi. Uy ichiga kirmasdan uning salovati odamni saksoninchi yillarning atmosferasini his qildirardi. Biroq bu joy manga qamoqdek tuyuldi. Darvozlar va asosiy eshik oldida qõriqchilar turardi. Men õylardimki bular nima bir shoxni qõriqlayabdimi.
Mos rasm topolmadim
Barzangilar meni oldinga boshlab borardi. Biroq darvozadan kirishim bilan õq ovozlarini eshitdim. Yuragim qinidan chiqay derdi. Qõrqqanimdan yerga õtirib oldim. Oldimdagi ikkisi meni turg'izib ichkariga olib kirishdi.
Biz qizil gilam tõshalgan zinalardan harakatlanardik. Qandillar ular ham eski uslubda biroq jozibakor edi. Bu uy sohibi juda didli ekan degan tõxtamga kelgan edim. Ammo biroq avval eshitgan ovozim bu fikrimni inkor qilardi.
Taxminan shunday
Bir xonaga kirdik. U yerga kirishim bilan polda yotgan jasadga tushdi. Nafasim ichimga tushib ketti. Xona õrtadagi kursida oyog'ini chalishtirib yuzida niqob bilan bir yigit õtirardi. Miyyamga bir taxmin keldi. Ammo bu taxminim rost chiqishini hohlamayman. Yerga qarab turardim.
-"nimani kutib turibsizlar U yerda yoki birinchi kõrishingizmi. Sen"-u menga ishora qilganini sezdim.
-"yonimga kel."-Yn sõzsiz qaltiragan oyoqlari bilan uni yoniga borardi. Har bir qaltis harakat zararga ishlashi mumkin. Bu xonadagi barcha hatto nafas olishga qõrqardi. Xonadagi havo qattiq. Yuraklarni qõrquvdan urishi ayon bõlib turibdi. Yn uni yoniga bordi va õzida kuch tõplab yuziga qaradi.

nn..n..Nima Junkook sen...Sen bu yerda nima qilyabsan. Nega meni bunday olib kelishlarini aytting. Axir menga ishonmasligingni aytganding naxot fikring õzgargan bõlsa."
-"qizaloq men Junkook emasman. Men Miraiman. Kutmaganmiding. Tõg'risini aytsam meni tanimasang kerak deb õylagandim. Qoyil. Hõsh hõsh hõsh. Ishonishimga keladigan bõlsak men buni atayin qilgandim. Õyin maqul keldimi"
Uning gaplari hozir mening qulog'imga huddi ertak kabi eshtilardi. Ahir ahir Mirai. Men bu kim ekanini bildim. U õzining ajabtovur jinoyatlari va qotilliklari bilan juda mashhur. Hatto unga davlat organlari ham bas kela olmagan. Ammo qanday qilib ular buni payqamagan. Ahir u shunday burnini oldida bõlgan.
-"endi senlar chiqib turlaring. Mana buni ham olib ketinglar kõzim kõrmasin."

Barzangilar haligi jasadni kõtarib olib ketishdi. Yn va Junkook endi xonada tanho edilar. Junkookni kiyimiga biroz bõlsada qon tomchilagan edi. U shimining chõntagidan sigareta va jajigalka(õzbekchasini bilmadim) chiqarib uni tutatdi. Va hotirjamlik bilan Yn ni yoniga yaqinlashdi. Uning quloqlariga yaqinlashdi.
-"seni kompaniyang birdaniga kasod bõldi deb õylaysanmi. Õzing õylab kõr,birdaniga hammasi orqaga ketti. Sevgilingni birdaniga senga ishonmasligi. Bu meni sen uchun tayyorlagan sovg'am edi. Qaragina sen hatto men seni kuzatganimni ham sezmagansan. Seni ofisingga kirib hujjatlarni sohtalashtirgan ham menman sen axmoq bõlsa hamma siringni hali yaxshi tanib ulgurmagan insoningga ayttinga. Hõsh hõsh Felix u shunchaki men yonlagan aktyor holos. Endi tushungandursana. Sen meni qõlimda shunchaki õyinchoq eding. "

Shzafrinia. Junkookning sirli kasali.
Y/n ga qarab oʻtirgan Jungkookning hayolidan faqat bir narsa oʻtardi: u bilan yaqinroq boʻlish. Uning harakatlari, mayin jilmayishi va koʻzlaridagi begʻubor porlash Jungkookni mahliyo qilardi. Yuragi biroz tezroq ura boshladi, lekin tilga kelishga jur’at topa olmadi.
Y/n esa undan nimadir kutayotganday koʻrinardi. "Nima boʻldi?" deya soʻradi u mayin ovozda.
-bilmadim biz õzi bu yerga biznes loyiha bõyicha gaplashgani kelgandik ammo. Biz bir birimizga termulishdan boshqasini qilmadik
Jungkook xijolat bilan jilmaydi va stol ustida yotgan hujjatlarga ishora qildi.

— Ha, toʻgʻri aytasan… Biz ish haqida gaplashishimiz kerak edi, — dedi u, ammo koʻzlari yana Y/n ga tushdi.
Y/n ham qoʻlidagi ruchkani aylantirib, xayolga toldi. Aslida, bu uchrashuv faqat loyiha uchun rejalashtirilgan edi. Lekin negadir ikkalasi ham mavzudan chetlashib, bir-biriga mahliyo boʻlib qolgandi.
— Xoʻsh, loyiha haqida gaplashsak-chi? — dedi Y/n kulimsirab, vaziyatni yumshatmoqchi boʻlib.
Jungkook boshini qashlab, oʻzini qoʻlga oldi.
— Ha, albatta… — U stol ustidagi qogʻozlarni tartibga soldi. — Demak, bizning biznes rejamiz bozor talablariga mos keladimi?
Ammo Y/n ning koʻzlaridagi mayin jilva hamon uning diqqatini chalgʻitardi. Ich-ichidan bilar edi — bu uchrashuv faqat biznes uchrashuvi emas edi. Bu nimanidir boshlanishi edi.
Tõg'ri bu boshlanish Y/n azoblari boshlangan,hayoti jahannamga aylangan õsha kun. Eng ayanchli õlim sohibasi nomini olishiga sabab bôlgan õsha kun.
Oradan bir necha kun oʻtib, Y/n oʻzini gʻalati his qila boshladi. Goʻyo hamma narsa oʻz joyida edi, lekin ichidan nimadir uni ezayotganday edi. Atrofidagi odamlar ham gʻalati tuyulardi — nigohlarida shubha, soʻzlarida piching bor edi.

Keyin mish-mishlar boshlandi.
"U loyihani oʻgʻirlagan emish."
"Jungkook bilan ataylab yaqinlashgan ekan."
"Unga ishonish kerak emas."
Y/n bu gaplarga avvaliga ahamiyat bermaslikka harakat qildi. Lekin odamlarning munosabati o‘zgargani sari ichidagi vahima kuchayib borardi. Ishxonasida ham unga shubha bilan qaray boshlashdi. Eng yaqin do‘sti ham undan uzoqlashdi.
Va nihoyat, oʻsha kun keldi.
Y/n ishxonaga kirib kelganida hamma unga o‘girilib qaradi. Xonada oʻtkir sukut hukm surar, faqat Jungkookning sovuq va ogʻriqli nigohlari uni teshib oʻtayotganday edi. Uning qoʻlida hujjatlar bor edi.
Y/n hujjatlarga qaradi va yuragi gursillab urib ketdi. Bu loyiha bo‘yicha maxfiy ma’lumotlar edi… va ularda uning imzosi bor edi.
Lekin u bunday qilmagan edi!
— Men… bu men emas, ishon menga! — dedi Y/n umidsizlik bilan.

Lekin hech kim ishonmadi. Jungkook ham. Ayniqsa, u.
O‘sha kundan boshlab, Y/n hayoti jahannamga aylandi. Mish-mishlar haqiqiy ayblovlarga, do‘stlar esa xoinlarga aylandi. Eng yomoni, Jungkook uni sotganday his qildi.
Va shunday qilib, "Eng ayanchli o‘lim sohibasi" nomining ortida yashiringan haqiqiy fojia boshlandi.
Y/n o‘sha lahzadan keyin butunlay o‘zgardi. Ilgari quvnoq, ishbilarmon va harakatchan bo‘lgan qiz endi so‘ngan ko‘zlar bilan jim o‘tiradigan, hech narsaga ishtiyoq sezmaydigan odamga aylandi.
Uning kompaniyasi inqirozga yuz tutdi. Loyiha muvaffaqiyatsiz tugadi, investorlar ortga chekinishdi, hamkasblari esa unga nisbatan ishonchsizlik bilan qaray boshladi. Oradan ko‘p o‘tmay, ish ham butkul izdan chiqdi.
— Men emas, Felix... ishon menga… — degandi Y/n o‘sha kuni, lekin javob shunchaki jimlik edi.
Jimlik va shubha.

Oradan vaqt o‘tdi. Y/n kompaniyasi kasodga uchragani sari atrofidagi odamlar undan uzoqlashdi. Ilgari har kuni yonida bo‘lgan hamkasblari ham birin-ketin ketib qoldi. Telefon qo‘ng‘iroqlari kamaydi, do‘st deb yurganlarining yuzi o‘zgardi.
Yolg‘izlik… bu his-tuyg‘uni oldin hech qachon bunchalik og‘ir sezmagan edi.
Endi unga hech kim ishonmaydi. Endi u hech kimga kerak emas.
Shu haqiqat bilan yashash undan ham battar azob edi.
Junkookdan habar oladigan bõlsak. U juda qisqa vaqt ichida Y/n ga bog'landi. U haqida barcha narsani õrgandi. Biroq. Y/n uning sevgisini rad etti. Bu Jk ga kamsitilish kabi tuyuldi. Jk Y/n dan õch olishni õylardi. Hatto Y/n ning biznesi kasodga uchrashida ham qisman uning qõli bor. Uning yagona maqsadi. Y/n ni õziniki qilish. Bu yõlda u hech ham chekinmaydi.
Y/n da pul tugay boshladi. Hatto ovqat uchun pul qolmadi. U bilardi. Agar õzi uchun õzi harakat qilmasa u uchun hech kim harakat qilmaydi. Uning kasal otasi unga mushtoq bõlib kutadigan onasi uchun ham harakat qilish kerak.
Cafe ichida besh ta qora tanli erkaklar unga qarab turardi. Y/n ning tomog'iga nimadir tiqilganday bõldi. Qõlidagi ryugzaki tushib ketti. Odamlardan ikkitasi u tomon yaqinlashar ekan. Y/n orqaga tisarilardi. Ulardan ikkalasi Y/n ning ikki qõlini bog'lab. Qora mashina ichkarisiga solishdi. Qochib ketmasligi uchun ikki tomoniga õtirib olishdi. Y/n ning miyyasida faqat bir narsa aylanardi. Bular kim,ularni kim yonladi.
-alo shefim
-topshiriq bajarildimi.
-ha havotir olmang hammasi joyida. Birozdan keyin u yoningizda bôladi.
-Agar qochib ketgudek bõlsa õzingizdan kõring.

𝗪𝗿𝗶𝘁𝘁𝗲𝗻 𝗯𝘆 𝗦𝘂𝗻𝗮

𝗪𝗿𝗶𝘁𝘁𝗲𝗻 𝗯𝘆 𝗦𝘂𝗻𝗮

"Ba’zan insonni qurol emas, so‘z o‘ldiradi. Ba’zan himoya va nazorat o‘rtasidagi chiziq shu qadar nozik bo‘ladiki, sen buni fahmlaguncha kech bo‘ladi. U seni himoya qilmoqchi emas u seni o‘ziniki qilmoqchi. Lekin sen bunga ishonishni tanlaysan. Chunki yolg‘izlikdan ko‘ra xavfli muhabbat yoqimli tuyuladi."

"Sen unga ishonmasang — u seni qutqara olmaydi. Lekin agar ishonib, o‘zingni topshirsang, u seni o‘zgartiradi. Bu yo‘qotish emas, bu asta-sekin o‘zligingdan voz kechish. Ishonch, ba’zida, o‘z ixtiyoring bilan topshirilgan tutqunlikdir."

Mirai'ni nima qilayotgani va harakatlarini Kylie aniq tiniq kõrib tahlil qilyabdi,u õzini sotib qõyishini kutmoqda. Lekin bu ilojsiz... Mirai Kylie'ni uni kuzatayotganini ancha oldin fahmlagan. Va hozor Kylieni õz tuzog'iga ilintiryabdi.

Mirai/pov.

Kylie sen õzing hohlagan narsani kõrasan men esa õzim hohlagan harakatni qilaman. Bizning farqimiz shunda.

Mirai aynan reja qilingandek harakat qilmoqda. Qõriqchilar g'arbiy darvoza tarafdagi Kyliening odamlariga ancha yaqin joylashishdi. Va faqat bitta ish qoldi holos Kylie qayerda turganini bilish qoldi. Va keyin reja tõlaqonli amalga oshadi.

Mirai Y/n ni xonadan asta olib chiqdi yani asosiy kalidorga u yerda ham kameralar bor. Y/n sarosimada lekin Mirai uchun bu oddiy hol. Qorong‘u kalidorda yurib borayotganda Mirai birdaniga Y/n ni õziga tortti. Sababi aynan ohirgi eshikka yaqin joylashgan joyda yashirin hujra bor va buni faqat Mirai va Yan dan boshqa hech kim bilmaydi. Ular yashirin hujraga kirdi. Kirgan zahoti qattiq gumburlash eshtildi va oynadan qora tutun kõrindi. Kylie ning odamlari Mirai ning odamlari ularni qurshab olishganini allaqachon bilishgan edi. Ular g'arbiy darvoza tomondagilarni bombardimon qilishdi. Bundan Mirai ning qatti g'azabi qõzidi. Endi xonadan chiqib Kylie ni qaysi teshikda bõlsada topishga and qildi.

Ular yashirin hujraga kirdi. Kirgan zahoti qattiq gumburlash eshtildi va oynadan qora tutun kõrindi. Kylie ning odamlari Mirai ning odamlari ularni qurshab olishganini allaqachon bilishgan edi. Ular g'arbiy darvoza tomondagilarni bombardimon qilishdi. Bundan Mirai ning qatti g'azabi qõzidi. Endi xonadan chiqib Kylie ni qaysi teshikda bõlsada topishga ahd qildi. U odamlariga telefon qildi.

-"uni turgan joyini topdinglarmi?"-Dedi Mirai.
-"albatta topdik. Faqat bitta ish qoldi. U yerni portlatish,faqat aytsangiz bõldi."

-"yõq. Ularni qochishiga yõl qõyib beringlar."-dedi Mirai biroz g'azabini jilovlab ammo uni ohangidagi g'azab õzini sotib qõyardi.

-"ahir janob ularni topish oson bõlmadi. Shunchaki qõyib yuboramizmi. Ularni bõg'izlash kerak."

-"men sizlarga tegmang dedim😡"

-"bajariladi"

QÕNG'IROQ YAKUNLANDI!!!

Bu paytda Kylieni odamlari chiqish yõlini izlashardi. Kylie esa sarosimada edi. Sababi u Miraini hammafanda kõproq biladi va uni qõliga tushsa nima bõlishini ham. Kylie va uning odamlari chiqish yõlini topishdi. G'arbiy darvoz orqali orqa tomondan qochishdi. Buni Mirai va Y/n kuzatib turishgandi.

Y/n/pov:

Bu odam õzi nima qilmoqchi a. Uni bunchalik axmoq deb õylamagandim. Hatto õylashim bõyicha u Kylieni õldiradi deb õylagandim. Menimcha bu yerda boshqa gap bor. Buni bilishim kerak. Lekin undan qõrqyabman. Yõq,yõq buni unga bildirmayman. Uni qõlidagi Tatu u nimani anglatadi. Kichkina qora Ilon buni oldin qayerdadir kõrganman. Ha ha esladim. Bundan 10 yil oldin Sarai.

Unda ham shunaqasi bor edi. Lekin u õlgan. Yangiliklarda Miraini Saraini davomchisi deyishardi. Bu ikki odam bir biriga bog'langanmi hayronman.

Mirai/pov.

Ehh Kylie qanchalar ahmoqsan. Sen meni qõlimdagi qõg'irchoqsan holos. Seni bu ishing uchun Shunchaki õldiradi deb õylaganmiding. Tõq mushuk nima qiladi bilasanmi? U shunchaki õz õljasini õynaydi va bum. Hammasi tamom ungacha mayli yashab turaqol har holda menga raqib kerak.

Shu payt Miari boshini ushlab õtirib qoldi. U tinmay bir sõzni takrorlardi.

-"yõq,yõq,otmang oyiiii. Oyi iltimos meni olib keting. Meni bu yerda qoldirmanglar."-Mirai shu sõzlarni takrorlab yerda dumalardi. Huddi kasal kabi. Y/n nima qilishini bilmasdi. Sõng u Miraini oldiga borib quchoqladi. Mirai biroz tingchiganday böldi.

Hdhdhfhf

Ieududhdjdj

Nfhfhfhf

Hdhfhf