Episode 10

Taehyung: Qo’llarimdan qutilishga urunayitgan qiz, boshqaruvda chiqishimga majbur qilyapti. Qarshimizdagi mashinada tushgan yigit va uning ko’zlari qo’lim ostidan chiqishga urunayotgan tartibsiz qizga tushdi.

: Qizni qo’yib yubor! – Taksist yigit ularga yaqinlashar ekan Taehyung qizni ortiga olgancha yigitga o’lik nigohlar bilan tikildi.

— Seniki bo’lmagan ishga aralashish yaxshi emas yigitcha. Bu yerdan, aravangni olib yaxshilikcha ket! – Yujin vaziyatdan foydalanib Taehyung ushlab turgan qo’liga tishlarini botird.

: Qiz bu holatda ekan, bu meni ishim! – Yigit so’zini tugallatib qiz tomon qadam tashkar ekan, yuziga kelib tushgan mushtdan ortga siljidi. Yana bir qattiq zarba va hushini yo’qotdi. Yujin buni ko’rgach shunchaki tanasini qimirlatishga ham fursat topa olmadi.

: Taehyung! Ablax, telba! Nima qilyapsan. – qizni qo’llariga ko’targancha uy tomon yurar ekan, qadamlari masofani yeb yuborayotgan edi. Yujin uni ko’ksidan itarib o’zidan uzoqlashtirishga urnishlari yotoqga tanasi tashlanish bilan tamomlandi.

: U nafas olyaptimi shikastlanmadi-mi degan savolsiz uni katta yo’lda qoldirding. Ahmoqmisan yoki aqlini yo’qotgan qotilmisan! – qiz qarshisidagi yigitga qichqirgancha yuzidagi yoshlarni jaxil bilan artib tashladi. Yujin tanasini yotoqdan ko’targanch yigitning ko’ksidan itarar ekan Taehyung qizning iyak qismidan ushlab masofani qisqartirdi.

— U bilan tanishmisan?

: Ahamiyati bormi!

— Juda katta ahamiyati bor, begona uchun menga ohangingni yuqorilashing… Jin ursin. – Taehyung qizning yuzini kaftlariga olgancha yuzidan oqayotgan yoshlarni artib tashladi. — “Yig’lashni bas qil.”

: “ Men nima qilishim kerakligini sen hal qilmaysan.” – Yujin uni qo’lini siltab tashladi. Chuqurn nafas olgancha yuziga yopishgan sochlarni ortgan oldi. “ Men barchasini eshitdim! Barcha gaplaringni. O’zingni oqlashga urunmaydigan darajada aybdorsan. Mendan shunchaki foydalanish yoqimli bo’ldi-mi?!” – Taehyungning sukunati meni bo’g’ayotgan kabi edi. Bo’ynimda tig’li zanjir har tomondan qisish hissi va nafas olishni uddalay olmayabman. Nima qilishim kerak edi, men oson foydalana olinadigan o’yinchoq emasman. Ko’zlarimni uning tumanlikda qolgan qorong’u qorachig’lariga tikdim. Nigohlar yolg’on-mi?

— Eshitishni istaysan-mi?! Haqiqatga tik qaray olasanmi.

: Men qarshimdagi haqiqatga tik qarayapman! – Taehyung hazilsiz kulgancha sochlarini ortga tartibsiz o’tkazdi.

— Sendan foydalanish degan fikring noto’g’ri edi. Men sendan foydalanganimcha yo’q, menga tegishli bo’lgan narsani oldim holos. Bu shuni anglatadiki —— “ Sen menga abadiy bog’langansan”. Tushuntiroldim-mi?!

: Holos?! – Yujinning ohangi yana bir bor yuqoriladi ammo Taehyungning bosh barmog’i lablaroga bosildi.

— Bu quloqlaring eshitgan suhbat esa. Sen bilan emas, Otang va men o’rtamizdagi kelishilishi kerak bo’lgan muammo. Buni senga aloqasi yo’q, sevgilim! – Taehyung qizning yanoqlariga lablarini bosishidan avval yuziga kelib tushgan tarsaki ovozi xonada jarangladi.

: Aslo! Aslo Kim Taehyung, menga yaqinlashman. Hoziroq dadamni o’sha jin urgur qamoqdan chiqarasan. Kuch ishlatasanmi yoki pullaringni menga qiziq emas. Agar buni qilmasang, sen bilan hatto bir shahardagi havodan nafas olmayman. Tushuntiroldim-mi?! – Taehyung og’iz bo’shlig’i atrofida tilini asabiy aylantirdi va labi chetida tabassum yugurdi.

— Adolatli tortishuv! Menga yoqdi. –Yujin unga telba insonga tikilgan kabi tikildi.

: Nima degan eding, Sen menga abadiy bog’langansan?! shundaymi. Bizni bog’lagan har bir bog’ichni uzaman. Har bir yo’lni to’saman. – Taehyungning yuziga qorong’u jiddiylik yugurdi. Qoshlari biroz chimirilib, qizning so’zlarini tahlil qilgancha uning tartibsiz ko’rinishiga tikilib qoldi.

— Sen istaganingdek bo’lsin. Ammo bir narsani bilishingni istayman. Seni otang panjara ortini bizni ayirish uchun sahnalashtirdi men esa uni haqiqiyga aylantirdim. Sen bo’lmagan sahnalardan nafratlanaman.

– Qizning yelkasidan yengil srg’alib tushgan o’z ko’ylagini ko’rdi va tunda qoldirgan teridagi qizg’ish izni ustiga lablarini bosdi. Yujinning tanasiga yengil titroq turdi, o’zini ortga olgancha yelkasidan tushgan ko’ylakni qayta yuqoriga ko’tardi.

: Men esa sendan nafratlanaman! – Ortiq u bilan tortisha olmayman, tezda qadamlarimni xona ichida joylashgan yuvunish xonasiga oldimlatdim. Kirgach eshikni qulfladim, tanam kuchsiz sovuq polga quladi. Biroz o’tirib suv ostiga cho’kdim. Tanam o’zimga bo’ysunishni istamay titrayapti. Ko’zlarimni og’riqdan yumgach ustimdagi yagona bo’lgan ko’ylakni ham yechib polga tashladim. Unga ishongan edim, hammadan ko’proq ishongan edim. Men hatto o’zimdan ruhumdan kechishga tayyor edim, barchasi u uchun edi. Yujin, barchasiga sen aybdorsan! JIM BO’l! – Qiz quloqlarini yopgancha qattiq qichqirdi. Ammo unga eshtilayotgan ovozlar uni suv ostiga cho’ktiryotgandek edi. Taehyung, qichqiriq ovozini eshitgach eshikni ura boshladi.

— Yujin! Eshikni ochi. – Foydasiz, endilikdan yuvunish xonasidan faqat suvning oqishi eshtilyapti. Havotirim sabab eshikni buzushga urundim, yo’q ish bermadi. Tezda shkaf tortmasidan qurolni chiqarib eshik qulfiga qarata o’q uzdim. Eshikni itargancha ichkariga qadam tashladim. O’q ovozidan Yujinning yana bir qattiq qichqirig’i yangradi, unga yaqinlashgancha sochiq bilan tanasini o’rab yotoqxonaga qayta olib chiqdim. Ko’ksimda butun tanasi qaltirayotganini sezib, o’zimdan nafratlana boshladim.

— Hammasi joyida, meni kechir! – xonada faqat qizning tartibsiz nafas olishi eshtilayitgan edi.

• Timeskip

Yujin: Oyim bilan o’z uyimizda dadamni kutyapmiz. Taehyung menga va’da berdi. Barchasini to’g’irlashga, ammo foydalanish mening navbatim. Aslo unutmayman, uning qilgan hech bir ishini unutmayman. Eshik ochilish ovozi meni hayollarimdan haqiqiy hayotga olib chiqdi. Oyoqlarim orasidagi noqulay og’riq sabab to’g’ri o’tirolmayapman. Oyimning ortilaridan eshik tomon men ham ergashdim. Dadamning kayfiyatilari yaxshi emas, ammo bizning quchoqlaganlarida barchasini unuta oldim. Oilaviy biroz suhbatlashdik, ammo oyimda ham tarnglikni ko’rib biror nima xatoligini sezdim. Cho’ntagimdagi telefon xabar kelgnini bildirdi. Ota onamni yolg’iz qoldirgancha, tashqariga chiqdim. Sovuq shamol yuzimga uruldi. “Kim Tae” ostidan habar ko’rindi. “ O’tmishdagi voqealar uchun, sen aybdor emassan” u nima demoqchi men tushuna olmadim. O’tmish? Aynan qaysi o’tmish, birga bo’lganimizmi! oyimning chaqirig’i sabab qayta uy ichiga kirdim.

Shin xonim: Dadang bilan senga muxum bir narsani aytmoqchimiz!

: Yaxshi, qulog’im sizda. – Ota onam qarshisidan joy olar ekanman, qayta oyoqlarim orasida og’riq kuchaydi. Ularga buni ko’rsatmaslikka urunishim, juda ishonarli. Bunday og’riqlar menda avval ham boshqa tana qismimda uchragan, ammo bunday noqulay emas. Dadam chuqur nafas olgach e’tiborini menga ko’chirdi.

— Taehyung bilan munosabatinga qarshilik bildirgan va seni undan uzoqlashtirish maqsadida qamoq sahnasini uyushtirgan men edim!

: Bir muddat dadamning so’zlarini tushuna olmay qoldim deb o’yladim.

— Bundan ancha yillar avvalgi avtohalokat esingda bo’lsa kerak.

: Ha… meni shifoxonadaligimni eshitib shoshilinchdagi avtohalokat…

— O’sha vaqtda, men… Bir ayolni mashinada urub yuborgan edim.

: Dada! Bu baxtsiz xodisa…

— Men Londondan qaytganingdan bir necha kun o’tib Taehyung uyimiz oldida sendan bo’sa olganini guvohi bo’lgan edim! – Yujin birdaniga asbiylasha boshladi, buni o’z otasidan eshitish u uchun katta gunoh kabi his qilinayotgan edi. — “O’sha tun Henry uyimizga kelgan kecha, oyim ham buni ko’rgandilar ammo..!”

— Men bularni seni uyalishing uchun aytmayapman. Qizim bo’lganing uchun, haqiqatni mendan eshitishni istaganim uchun aytyapman. Shundan so’ng Taehyung haqida o’tmishi va shu bilan birga ota onasi haqida surishtirdim. Munosabatingizni qo’llab quvvatlash maqsadida. Ammo men u haqida o’zimning o’tmishim bilan bog’liq xodisani aniqladim. Ya’ni…. – Janob Shin asabiy yutundi, Shin xonim esa erining yelkasiga tinchlantiruchi chiziqlar yuritdi.
Yujin uydagi bir dekorativ buyum kabi qotib qolgan edi.

: Dada.. ya’ni? —qizning ovozi titroq bilan chiqdi.

— Taehyungning onasi, men avtohalokatda urib yuborgan ayol bo’lib chiqdi! – Yujinning ko’zlaridan yosh oqishni boshladi ammo qiz harakatsiz shunchaki o’tirar edi.

: Men buni tan olishni istamas edim! Bir voyaga yetmagan bolani onasiz qoldirganim men uchun juda katta yuk kabi edi. Hatto buni men qilganimni yashirdim! Politsiyadan va u ayolning oilasidan! Men seni otasiz katta bo’lishingni istamadim, sizlarni tashlab qo’yishni istamadim. Hammasi bir vaqtda bo’ldi, seni o’sha vaqtda yo’qotib qo’yish qo’rquvida, avtahalokaydagi ayolni unutib qo’ydim. Meni kechir…

—Taehyung… Taehyung, bu haqida biladi, to’g’ri-mi?!

: Men biladi degan taxminim bor edi. Ammo bu haqida bugun tongda habar topgan. U sen uchun barchasini qilishini aytdi!…

— Men.. men tashqariga chiqib kelishim kerak. – Yujin tezda yupin holatda chiqib ketdi. “ Hammasi chalkashib ketdi. Uning onasini o’limiga meni ham aybim bor, dadam o’sha kecha men uchun juda shoshilgan edi. Taehyung bilan qayta uchrashish men uchun murakkab ish kabi ko’rinyapti. Men bu yerda, bu shaxarda ortiq yashay olmayman. Hech nima bo’lmagan kabi u bilan munosabatni davom ettirishim dadam uchun aybdorlik hissini kuchaytiradi. Oxirgi bor… “. – Yujin, yigitga habar jo’natdi.

“ Qayerdasan?”

~ Kim Tae• “Sport zalda. Senchi?! Ahvoling yaxshimi?!”

: “ Men mashina kalitini olib chiqib, kompaniya yaqinidagi sport klubga yetib keldim.

Hayajon, og’riq bilmayman ammo qo’rqyapman. Mashinadan tushgach, katta sport zalning ichki qismiga kirib bordim. Boks qopiga urulayotgan ovoz zalni qoplab olgan, xira chiroqlar va o’rtada rin maydoni. Atrofga nazar tashlab shovqin kelayotgan tomon yura boshladim. Taehyung, zarb bilan shiftga osilgan katta qopga urar ekan, uning yalang tanasi ter bilan qoplanganini ko’rdim. Nafasi o’tkir, zarbalari aniq.

~

— Yujin?! – Taehyung qizni payqaganidan so’ng, qo’lidagi qo’lqoplarni yechib yerga tashladi. Devor ilgichiga ilingan sochiqni olib tanasini artayotganida, qizning harakatlari uni birdan muzlatib qo’ydi.

: “ Doim aqlimga kelgan ishni qilganman, ammo hozirgi daqiqada men o’zimni butunlay yo’qotdim. Qarshimdagi yigit bilan masofani qisqartirib qo’llarimni uning bo’yniga o’rab lablarimizni birlashtirdim. Taehyung belimdan qo’llarini o’ragach tanamni ko’tarib ortimni devorga tiradi. Men bu yerdan ketishim kerak, qisqa vaqt ichida. Lablarimni uning jag’ suyagidan bo’yin qismiga olib tushdim.”

— “ Nega birdan bunday qilyapti, anglolmay qoldim. Ammo uni ko’zlarida ko’rishni istagan uchqun edi. Uni tanasini qo’llarim orasida erkakar ekanman uning barmoqlari sport shimimdagi arqonlarga tushdi, birdan to’xtab qolib ko’zlarimga tikilgan qiz! Jin ursin, lablarimiz qayta birlashdi. – Taehyung qizning tanasini ham kiyimlardan halos qilar ekan, barmoqlari uni nozik qismiga tushdi. Erkalash ortidan qizning ichiga zarb bilan joylashgan yigit, siqilish va qoniqishdan ingrab yubordi. Yujin esa uning bo’yin churchasiga yuzini berkitgancha lablaridan qon ketguncha tishlarini botirdi. Qattiq zarbalar ketidan qizning nolalari eshtila boshladi, yigitning quloqlariga pichirlab qulay joylashishni so’ragan qiz yigitning lablariga tabassum yoyishiga sabab bo’ldi. Taehyung ring maydoni chetiga o’tirgancha qizning o’ziga qulay joylashtirdi.

— Ho’sh, senga qulay-mi? Yoki boshqa usulni qo’llab ko’ramizmi! – Yigitning ohangi yo’g’on ammo biroz mazahni ham sezish mumkin edi.

: Hammasi joyida! – Taehyung uning tanasini biroz ko’targancha qayta o’ziga joylashtirdi.

— Shunday davom et, bezori mushukcha! – Yujin harakatlarini nazorat qilar ekan Taehyungning yo’g’on ingrashi mashg’ulot zalida yangradi. Yigit lablarini hali yo’qolishga ulgurnagan qizarishlar ustiga bosib, tish izlarini qaytadan qoldirdi. Yujinning nolalari og’riq va qoniqish aralash chiqar ekan, yigit bu tovushlarda ko’ksida qoniqish hissi uyg’onayotgan edi.

• Timeskip

: Senga qaytish qayta azoblarni olib kelishini his qilyapman ammo barchasi uchun minnatdorman, Korea…

🩶…

Bu Suzy🦋

Episode 9

: Dadamni qanday sabab bilan olib ketishganini bizga hali aytishmadi, biror nimani yashirishayotganini sezib turibman. Vaqt ham yarim tundan o’tdi, mahkamadan uyga qaytdik. Taehyung barchasini hal qilishini aytgani uchun ham uyga biroz hotirjam holda qaytyapmiz.

~Mahkama

— Siz atayin buni uyushtirdingiz va menga tahdid qilyapsiz! –Taehyung asabiy kulgancha o’rnidan turdi.

— Yujindan uzoqlashish va unga yaqin kelmaslik va yana nima edi. Munosabatlarni to’xtatish! Jin ursin, men bularni siz aytkanigiz uchun qilishim kerakmi?!

: Men jiddiy aytyapman, Taehyung! Qizimdan uzoq tur. Agar sen uzoqlashmasang uni sendan o’zim uzoqlashtiraman. – Janob Shin kursiga suyangancha xonada asabiy harakatlanayotgan yigitni kuzatdi.

— Hozir aytadigan gaplarimni quloqlaringga quyib ol, Shin Hwan! Men Yujindan uzoqlashmayman, uni tanasini ham ruhini ham o’zimniki qilaman! Ishon menga, sening qo’lingdan biror ish kelmaydi. Harakatlarimni panjara ortida jim kuzatasan. O’zing saxnalashtirgan qamoqda bir umir qolib ketishinga kafolat beraman. Menga seni kimliging va nima qila olishing qiziq emas. –Taehyung qarshisidagi erkakga bosiq va o’tkir ohangda gapirar ekan, kichik xonada ovozi har burchakdan jaranglayotgan edi.

: O’z qizim otasiga emas senga ishonadi deb o’ylasang uni yaxshi taniy olmapsan.

— Nima sababdan buni qilayotganingni bilmayman ammo oxiri yaxshi bo’lmaydi. – Taehyung xonadan tarang xolatda chiqib ketdi va mahkama turargohidagi sport mashinasiga o’tirib, matorni qizdirgancha tezlikda g’oyib bo’ldi.

— Katta yo’l bo’ylab yuqori tezlikda ketar ekanman, aqlimdagi tovush bir so’zni qaytarish bilan band “uni hech kim, mendan ololmaydi, meniki” ruhimni egalik hisi o’rab olgan. Ko’z ostimda uning tasviri gavdalanar ekan, mashinani yo’l chetiga olib chuqur nafas oldim. Foydasiz. Yujin! Faqat menikisan!
Telefonni olgancha unga qo’ng’iroq qildim, telefon ortidan biroz tushkun ovoz yangradi.

: Eshitaman, Taehyung! Dadam bilan uchrasha olding-mi? Qachon qo’yib yuborishar ekan? Eshityapsanmi, ahvoling yaxshimi?

— Uning havotir va hayajon aralash ovozini eshitib tanamdagi qattiq bosim va zo’riqish meni aqildan ozdirayotgan edi. Qo’limni asabiy sochlarimga olib kelib tartibsizlantirdim. “Olib ketaman, tayyorlanib tur” ohangimni biroz yumshatishga harakat qildim jin ursin ammo ish bermadi. Uzoq sukunatdan so’ng yana uning ovozi telefon ortidan yangradi.

: Yaxshi ammo, bu vaqtda qayerga?!

— Shunchaki jim bo’l, bir marotaba savol berma Yujin! – U hafa bo’lganiga ishonchim komil chunki biror so’z aytmay qo’ng’iroqni tugatdi. Mashinaga qayta minib, eng yuqori tezlikda trassa bo’ylab yhaydar ekanman, hech qanday mashina atrofda ko’rinmas edi. Mashina tablosidan soatni ko’rdim “2:45” jin ursin vaqtni unutib qo’ydim. Ammo uni o’zimniki qilish va o’z muhrimni qoldirish uchun shoshilyotganimni otasi bilsa qay ahvolga tushar edi. Meni yomon inson bo’lishga majbur qilishligidan nafratlanaman ammo meni bu ko’rinishim ularga yoqsa zavqlanishsin! Uy yoniga yaqinlashar ekanman qo’lida qandaydur narsa ko’tarib olgancha sovuqdan biroz titrab turgan, obsessiyamni ko’rib labimga biroz jilmayish yoyildi. Bunday ob-havoda qanday qilib birgina uyqu kiymida, jin ursin qaysar mushukcha. Mashinani uning qarshisiga to’xtatib mashina chiroqlari bilan o’tirishiga ishora qildim”

Asabiy mashina eshigini ochib joylashib olgan qiz nafasi ostida bir nimalar degancha yigitga nigohlarini ko’chirdi.

: Nega bu vaqtda kelding?

— Birozdan kegin bilib olasan, – Uning butunlay pardozdan yechilgan yuzi, tartibsiz yuqoruga yeg’ilgan sochlari yuz qismi va nozik bo’yniga tushib mendagi o’ylarni chuqirlashtiryapti. Mashinani ortga burib o’z uyim tomon tezlikni oshirdim.

Yujin: Nima bo’lganini va qanday kayfiyatda ekanini bila olmayapman. Uning nigohlari va nafas olishi meni biroz qo’rqityapti. Bu qanday his anglolmay qoldim. Uning nigohlari bilan to’qnashar ekanman, qattiq yutindim. U menga jaxil qilyapti-mi? Yoki biror noxush habarni ayta olmayaptimi.

Qayta unga o’g’rincha nigoh tashlar ekanman, uning menga tikilgan nigohlarini ushlab oldim. Jin ursin, ko’zlarimni olib qochganimda lablari jilmayganini ko’rib biroz asabiylashdim. Unga nima bo’ldi?! Nega bunday g’alati tarzda jilmayyapti huddi filimlardagi yovuz qahramonlar kabi!
“ Nega bunday jilmayyapsan?!” biroz yutinib “ ahmoq kabi” so’zini qo’shib qo’ydim.

— Shunchaki! – Yujin bunday noqulay harakatlar qilishi meni hayolimni o’qiyotgan kabi hisni beryapti, meni bezori mushukcham-ni qanday qobilyatlari borligi haqida hali to’liq bilmayman ammo har bir olayotgan nafasini o’rganaman.
“ Bir narsani bilishingni istayman”.

So’zimni tugallashimdan avval qarshimdagi qizni qiziquvcha ko’zlari men tomon termuldi. Ko’zlarimni qayta yo’lga qaratgancha so’zimni davom ettirdim.
“Nima bo’lmasin, seni qo’yib yubormayman, bezori! Hotirangni yo’qotsang ham bu so’zlarimni unutma.”

: Huh, nega birdan bularni aytyapsan. Nima qo’yib yubormoqchi eding-mi?! – Taehyungni birdan bu so’zlarni aytishi menga biroz shubhali tuyuldi ammo muhutni biroz yengil qilishni istab o’ynoqi ovozda suhbatni davom ettirishni afzal ko’rdim.

— “Eslab qolishing o’zi yetarli”

: Yelkamni qisqa qisgancha oynadan tashqi manzaraga tikildim, yuqori tezlikda ketyapmiz. O’zimni hotirjam his qilishga harakat qilganim sari nafasim qisilib borayotganga o’xshaydi. Kichik tugmani bosgancha oynani biroz pastlatdim yuzimga urulgan yengil shamol va son qismimdan ushlangan ulkan kaft meni biroz qo’rqitib yubordi. Unga qisqa tikildim va sukut saqladim, uning qo’li son qismimdan ushlashi qattiqlashib boryapti va bu bilan birgalikda tezlikni oshirishi. Men shunchaki o’rindiqqa yopishib qolgandekman hatto qimirlay olmayapman. “ Taehyung” ovozimni eshittimi yoki yo’q buni bilmayman ammo qo’li sezilarli darajada yuqoriladi, nafasimni qo’yib yuborgancha uning yo’g’on bilagidan ushladim. “Taehyung! Tezlikni kamaytira olasan-mi?! Yoki ikkimizni o’ldirmoqchimisan!” Biroz titroq bilan ma’lum qildim ammo biz uning uyi maydoniga kelib bo’lgan edik. Mashina juda katta tezlikdan birdaniga to’xtagani sabab olding biroz siltandim ammo mashinani to’xtashi emas, ulkan kaft meni nozik qismimga tiralgani asabiylashtirdi. U nima qilyapti!

— Yetib keldik, sevgilim! Mashinadan tushishing mumkin. – Uning qorachiqlari qo’rquv yoki asabiylikdan kattalashgan. Uni nozik qismidan qo’limni olgancha lab chetida jilmayib mashinadan tushdim. U ham mashinaning old panelidan – mashinaga chiqqanida joylagan qutini oldi va eshiknii u uchun ochishim bilan tushdi.

: Qo’linga egalik qil, Kim Taehyung! – Ovozimda nega titroq bor jin ursin men pastki qismimda noqulay namlikni his qilyaman.

— Senga avval ham aytganman, meni har bir tana a’zoyim qayerga tegishli ekanini juda yaxshi biladi, –Taehyung qo’lini qizning ort bel qismiga qo’ygancha uy tomon qadamlarini oldimlatdi.

— Qo’lingdagi quti..? Balki ichida nima borligini aytarsan. Luvr muzeyidagi biror nimani o’g’irlagandek quchoqlab olgansan.

: Meni asabiylashtirmaganingda buni senga bergan bo’lar edim. Ammo fikrimdan qaytdim.

— Hmm, juda yomon. Bu bilan meni to’xtata olmaysan….

Taehyung eshikni ortidan qulflab Yujinning ortidan oshxona tomon ergashdi. Yujin qo’lidagi qutini asta ochgancha ichidagi qulupnayli to’rt bo’lagini likopchalarga joyladi.

: Mashinani manyak kabi haydamaganingda balki bu shirinlik o’z holicha kelgan bo’lar edi. Bezaklari buzilibti! – Yujin noligancha oshxona atrofida yurar ekan yigit ham ortidan qayerga borsa ergashayotgan edi.
“ Taehyung!”

— Hmm. Eshitaman, sevgilim…

: Balki bas qilarsan. Harakatlaring meni asabiylashtiryapti.

— Yaxshi, bas qildim…. – Qizning ort bel qismidan qo’llarini o’ragancha uning bo’yin qismiga yuzini ko’mib chuqur hidladi. Yujin e’tiborini shirinlikga qaratib qo’lidagi mayin bezatilgan to’rt bo’lagini yigit tomon uzatdi.

: Tatib ko’rishni istamaysan-mi?

— Seni-mi? – Taehyung o’ynoqilik bilan yuzini uning bo’yin qismidan ko’tardi.

Yujin tort bo’lagini og’ziga solgancha qoshiqni oshxona peshtaxtasiga qo’ydi.

: Unut!

Taehyung jilmaygancha uni ko’tarib peshtaxta ustga o’tkazdi va to’rt bo’lagidan tatib ko’rdi. Ko’zlarini yumib tamni butun tanasi bilan his qila olayotgan edi.

— Men uchun tayyorlading-mi?

: “Yo’q, shunchaki tayyorlagandim”. – ah kimni aldayapman.

“ Taehyung, balki mahkamada shuncha vaqt nima qilganingni aytarsan.” Taehyung e’tiborini butunlay shirinlikga ko’chirgani meni jaxlimni chiqaryapti. Huddiki gaplarimni eshitmayotkandek.

“ Senga gapiryapman!” Birdan lablarimga tekgan lablar meni bir muddat muzlatdi ammo lablarim ustidagi harakat meni aqildan ozdirayitgan kabi edi.

— Buni keyinroq gaplashamiz, – bo’g’iq ovozda ma’lum qilgancha bo’sani davom ettirgan yigit endi butunlay mayinlikdan uzoqlashgan edi.

Yujin: Uning harakatlari endi avvalgisidan o’tkirroq va qo’polroq edi. Nafasim bo’g’zimga kelib uruldi. Men ham u kabi javob qaytarishni boshlaganimda bo’yin ort qismimdan ushlangan qo’l men yaqinroq tortib meni ichimdan ingroq ovoz chiqishiga sabab bo’ldi. Uni o’zimdan itarish o’rniga oyoqlarimni uning bel qismiga o’radim. Ortimdan ushlab o’z tanasiga tortganida unga zarb bilan urulgan ostimda yana o’sha namlik qurshab olgan edi. Jin ursin, men nimani istayapman.

— Uning noqulay joylashishi meni tabassum qilishimga sabab bo’ldi. bezori menga taqlid qilyapti-mi?! Unga bu nom juda ham mos. Kiymi ichiga qo’limni kirgazgancha uni mayin tanasiga naqsh chiza boshladim. Lablarimiz bir necha soniyaga ajraldi ikkimizni nafas olishimiz ham buzilgan uning shishib qizargan lablariga tikildim.

: Taehyung…. – Men bundar ortig’iga o’tish uchun tayyor emasman ammo tanamdagi biroz titrash va qandaydur istak men uchun ko’prog’ini istayotgandek. Birdan uning qo’li ichimga sirg’alib kirganimda uning ko’zlariga biroz qo’rquv aralash hayajon bilan tikildim.

— “Shhh.. menga ishon!” – Bu so’zlarni uning tartibsiz nafasi ostidan eshitganimda hayajonim tanamni qurshab oldi oyoqlarim uning bel qismida qattiqroq siqildi. Uning barmoqlari meni tanamni shunday erkalayaptiki, hatto soniya sayin namlanishni his qilyapman. Tanam o’zidan siqilish va issiqlik hosil qilyapti. “ Agh, Taehyung”. Jin usrin uning barmoqlari mening nozik qismimga yetib kelganida u bo’yin qismimga tishlarini botirib barmoqlaridan birini kirish qisimga bortidi. Jin ursin men uning bo’ynidan qo’llarimni o’ragancha yig’lab yuborishga tayyorman! Nafas olishim butunlay izdan chiqqan…

— Uni qo’rqitib yubormaslik uchun ehtiyotkor harakatlar qilyapman ammo Jin ursin men uning *nozik qismiga yetib kelganimda u allaqachon nam holatda edi. O’zimni yo’qotmaslik uchun uni nozik bo’yniga tishlarimni botirdim uning ingroq bilan nafas olishi qo’llarini sochlarim orasiga itarib o’zini harakatdan cheklashga urunayotgani meni sabirsizlantiryapti. Bosh barmoqni uning kirish qismiga tekizganimda tanasi bunga javoban biroz qo’zg’aldi.
“Yujin!” Quloqlari yaqiniga kelib shivirlab uni e’tiborini o’zimga qaratdim. “ O’zingni biroz bo’sh qo’y, mittivoy” har bir harakatda uning kichik tanasi, muskullarim orasida taranglashayotganini his qilyapman. Unga zarar berishni istamayman, ammo boshlanishi biroz noqulaylik tug’dirishi mumkin, mushukcham.

: Ichki qismimga sirg’alib kirgan barmoqni his qilganimda, lablarim orasidan yig’i bilan nola otilib chiqdi. Oshxona peshtaxtasi ustida noqulay qimirlagancha, nafasimni normallashtirishga urundim, ammo uning lablaro qayta meniki bilan birlashishi meni biroz yengillashtirdi. Jag’ suyaklarim bo’ylab lablarini bosayotgan yigit meni tanamdagi taranglikni yo’qolishiga yordam beryapti. Ichimda harkatsiz turgan barmoq endi asta sekin tashqi tomonga tortilib qayta ichimga kirganida lablarim orasida chuqur nola otilib chiqdi, o’zimni biroz ortga tashlab uning yelgasiga tironoqlarimni botirdim. Ko’zlarimni ochgancha Taehyungga nigohimni ko’chirar ekanman uning lablari chetidagi qisqa tabassum meni hatto e’tiborimdan chetda qoldi. Chunki aqlim hiralashgani sabab hatto atrofimdagi biror tovushni eshitishga qodir emasman.

— Uning bu ko’rinishini, hech bir pardoz qilgan holatiga alishmayman. Uning yuqori qismidagi tugmalarini yechish davomida ichki qismiga yana bir barmoqni kiritdim. Quloqlarim ostida yangragan chuqur nola men butun umur eshitishni istagan musiqam kabi yangradi. Jin ursin uning barmoqlarimga nisbatan harakati va uning yelkasidan ust kiymini tushirib mayin va sut kabi oppoq ko’ksini ochib berdi. Oshxonadagi nim yortilgan yordamchi chiroqlar ostida uning tanasi jilovlanishi meni o’zimni yoqotishim uchun yetarli sabab bo’la olardi. Uni ostidagi barmoqlarimni tashqariga butunlay chiqargancha qayta uning nozik nuqtasiga urushim va uning tanasi zavqdan ortga tashlandi.

: Taehyung, men… chiday olmayman iltimos…. – So’zim tugallanmasidan ichidan qaynab kelgan suyuqlik tashqariga chiqib meni butunlay qaltirash va kuchsizlantirdi. Mendagi chuqur ingrash va tanamni kuchsiz uning yelkasiga tashladim. Jin ursin hatto qanday nafas olishni ham unuttim, quloqlarim ortidan uning yo’g’on ingrashi eshtildi. “Yaxshi qizaloq” Nima u meni mazax qilyapti-mi. Huddi bola kabi sochimdan silab ostimdagi barmoqlari sirg’alish va biroz bukilish bilan meni bo’sh qoldirdi. Sochlarim ostidan tanamga sidirilib tushayotgan tomchi, men hatto ballet mashg’ulotida ham bunchalar kuch ketkazmayman. Qayta lablar erkalashi va men o’zimga bo’ysunmagan holatda uning belidagi temir belbog’ni bo’shatdim. Nima qilyapman?!

— Davom et, bezori mushukcham! To’xtama. Bu tanada istaganingni qila olasan.

Marvar polga ikissining ko’ylaklari tashlandi, Taehyung qizning yalang tanasini o’ziga yaqinroq tortib oyoqlarini qayta o’z beliga o’rattirdi va qizni ostida o’z *qattiqligini biroz ishqagancha, qizning kirish qismiga biroz yaqinlashdi.

“ Nafas ol, bu imkoniyatga hozirchalik egasan…”. – Taehyung’ning ovozi xonada tartibsiz yangradi, va qizning o’tkir yig’i aralash nolasi butun uyni qopladi.

: Ichimga kirgan qattuqlik meni ko’zlarimni hiralashtirdi og’riq bilan qanday ovoz chiqarganimni bilmayman ammo Taehyung bundan zavqlanyotgani aniq! Lablari butun tanamga o’z izini qoldiryapti qo’llari esa meni vaznimni ushlash vazifasini baharyapti. Men peshtaxta chetini ushlagancha, o’zimni ortga olishga harakat qilar ekanman, uning lablari ostida so’kingancha biroz ortga tortilishi va qayta joylashishi meni ko’zlarimdagi yoshni qo’yib yuborishimga sabab bo’ldi.
Yuzimdan dumalab tushayotgan yoshlarni uning barmoqlari sidirib tashladi va yanoqlarimdan chalg’ituvchi bo’salar qoldirdi.

— Uni qiynayotganimni bilaman, ammo Jin ursin men uzunligimni yarim qismini kirgazganimni u hali anglamadi. Ko’zlaridan oqayitgan yoshlar sababchisi bo’lishim mumkin emasdi ammo birozdan so’ng bundan zavq olishinga kafolat beraman, Shin Yujin! Biroz uni og’riqdan chalg’itgancha yuzimni uning bo’yin qismiga ko’mib chuqur nafas oldim. Devorlari meni siqib qimirlashga ham imkon yaratmayapti. Biroz ortga tortilgancha to’liq uzunligim bilan uni ichiga joylashdim. Bokira devoriga urulishni his qilganimda issiqlik meni o’rab oldi. Biroz siqilish bilan men harakatlanishni boshladim. Uning nam yuzi mening yelkamga ko’milgancha tishlarini botirish bilan band, nafas olish buzulishi va men unga shirin zarbalar bilan quloqlarim ostidagi kuyni qayta eshityapman. O’zimni qayta ortga tortib to’liq chiqarginimda uning qizg’ish issiqligi sonlari orasiga tartibsiz oqdi. Ko’zimni yumgancha qoniqish bilan tabassum qildim, ichimdagi bu maxluq huddi tirilgan kabi edi. Unga qayta joylashib biroz o’tkirroq harakat qila boshladim endi uy ichida uning yig’i ovozi emas nolasi jaranglay boshladi. U lablarimni qidirgancha yuzimni o’zi tomon qaratib bo’sa oldi, bezori qizaloq endi dadilroq! Qayta lablar birlashishi va u ham mening ritimimga mos harakatlanishi mendagi bo’g’iq nolalarni chiqishiga sabab bo’ldi.

• Tong!

: Ko’zlarimni yumshoq yotoqda ochdim, atrofga qarab tumba ustidagi soatga ko’zim tushdi. Jin ursin “ 15:40 “.
Ammo meni hayratlantirgan yana bir narsa bu Taehyung yotoqda emas edi. Hatto xona ichida ham yo’q.

O’rnimdan biroz qo’zg’alganimda tanamda qattiq og’riq turdi. Oyoqlarim orasidagi noqulaylik. U ichida ekanligida necha bora o’zimni qo’yib yuborganimni bilmayman ammo unikini aniq yodimda. Kiyinish xonasi eshigini ochganimda, uzun shkaflar bo’ylab turli hildagi brend kiyimlar osiqligi, Huh men bunga hayron bo’lmasligim kerak. Ko’zimga birinchi tushgan kiyimni olib ustimga ilganimda, oynadagi aksimni ko’rdim. Sochlarim yelkam bo’ylab tartibsiz yoyilgan. Bo’yin qismimdan to tanamning son qismigacha biroz qizg’ish izlar ko’rinib turibti. Tezda tigmalarni taqib, xonadan oyoq uchida chiqdim. Rejamda, uni topib ortidan qo’rqitish edi. Lablarimdagi tabassumni hech ham yo’qota olmayapman. Menga nima bo’ldi. Yotoqxonadan chiqib zinalardan pastladim. Taehyungning ovozi biroz bo’g’iq va asabiy eshilayotgan edi qizig’i men uning uyiga birinchi bir kelganimda qulflangan xona eshiki qiya ochiq ichkarida esa Taehyung telefonda suhbatlashayotgan edi. Xonaga markazida yotoq va devorda suratlar bilan to’la edi. Kichik bola ko’tarib olgan ayol suratlari… Biroz o’ylangancha xona ichiga qadam tashlamoqchi bo’ldim, ammo Taehyungni telefondagi suhbati meni joyimdan qotishimga sabab bo’ldi.

— “Shin Hwan, u haqidagi barcha ma’lumotlar kechga meni qo’limda bo’lsin. Uyushtirgan politsiya o’yinini uzoq vaqt davom etishini ta’minla. Men aytmagunimcha, ozodlikga chiqmasin. Men bilan o’yin qilish qandayligini tamoshi qilsin. Avtohalokat payitida rulda kim bo’lganini aniqla. Shin Yujin, men bilan. U bilan qiziqma.” – Ko’zimdan yosh asta dumalab yuzimni achishtirdi. Men nimalarni eshitdim, u haqiqattan ham Taehyung-mi?! Doim unga ishonishimni aytadigan, yigit! Jin ursin ko’ksimda turgan og’riq meni havosiz qoldiryapti. Ko’zimdagi yosh to’xtashni unutgan kabi. Nega bunday bo’ldi, unga ishonishni qattiq istayman. Eshitkanlarim tush bo’lishi uchun har qanday narsaga roziman, iltimos uyg’onishni istayman. Ovoz chiqarmaslik uchun qo’limni lablarimga bosdim va uning ko’zi men tomonga tushishidan avval qadamlarimni ortga sanadim. Jin ursin, hoziroq ketishim kerak. Ammo xona ichidagi oynadan meni aksimni ko’rgan Taehyung qo’ng’iroqni tugatgancha, biroz tarang holatda eshik tomon yaqinlashishni boshladi. Uni ko’rishni ham teginishini ham istamayman, ortga qadam tashlagancha chiqish eshigi tomon yugurdim. Eshikni ochgach yalang oylarimga ham ustki holatimga ham e’tiborsiz holatda faqat ketish istagida yugurdim. Men eshitishni istamayman, ko’zlarimdagi yosh hatto ko’rishimga to’sqinlik qilyapti, ortimdan ismimni eshitkanimda qattiqriq yugurib katta yo’lga yaqinlashdim. “ Men aytmagunimcha ozodlikka chiqmasin” bu so’z meni aqlimda aks sado kabi jaranglayapti. Yo’l bo’ylab o’tib ketayotgan taksiga qo’limni ko’targancha to’xtatdim, ortimda yugurish o’rniga shunchaki yurib kelayotgan inson. Mashina to’xtaganimda eshikni ochishga ulgurmasimdan yetib kelib belimdan ushlab ortga ko’tarib tortib oldi. Qichqirgancha tipirchilar ekanman, chuqur ovozda quloqlarim orasida issiq nafasi uruldi. “ Bas qil, qayerga bu holatda ketaman deb o’ylayapsan.”

.

~

Bu Suzy⭐️

Fikr va reaksiyalar men uchun muxum. Yoqimli mutoala, crimers🩶

𝑀𝑢𝑠𝑒 ep8

Yujin: Taehyungning uyiga yetib kelganimizda u juda ham tartibli erkak ekaniga yana bir bor amin bo’ldim. Hatto javondagi kitoblarni birortasi ham o’z joyidan siljimagan bir chiziqda tortilgancha ko’zni qamashtiradi. Men bir narsaga hech tushuna olmayapman, bunday ideallikni yaxshi ko’ruvchi inson meni sevib qolishi. Ishonarsizdek. Tan olaman, men ham tartibni yaxshi ko’raman ammo ba’zi vaqtlarda mendagi dangasalik va tartibsizlik meni yaxshi ko’rgan narsalarimdan ustunroq kelishiga aminman. Hayollarimni ort tomondan kelgan yigitning o’tkir ovozi bo’lib yubordi.

— Sen uchun qahva olib keldim. –Taehyung stol ustiga qahvani qo’ygancha qizga nigohlarini ko’chirdi.

: Qahva uchun raxmat ammo kech bo’lib qoldi, menimcha qahva shart emas edi.

— Aynan! Kech bo’lib qoldi va qahva sen uchun ayni muddao. Uyimga faqatgina uyqudagi malika bo’lishing uchun olib kelmadim.

: Hey, bolakay! Hayolingda nima bo’lsa ham bu amalga oshmaydi. – Taehyung lab chetida kulgancha oradagi masofani qisqartirdi.

— Men nima o’ylayotganimni qayerdan bilasan, Londonlik bezori. –Yujin ko’zlarini olib qochgancha, o’zidagi bu fikrdan tanasi jimirlab ketdi.

: Shunchaki ogohlantirdim…. –Taehyung qizning belidan qo’lini o’rab o’z tanasi bilan birlashtirdi.

— Sezyapsanmi, yana takrorlanyapti?!

: Aynan nima takrorlanyapti? –Yigitning lablaroda yoyilgan kemg tabassum, qizni ham biroz jilmayishiga sabab bo’ldi.

: Balki tabassuming sababini aytarsan, Kim Taehyung…

—Oh shunchaki, bu Kim Taehyung deganlari Londondagi klublardan birida bitiruv oqshomini nishonlayotgan qizni so’zlari mening uyimda huddi o’sha qiz bilan qayta takrorlanayotgani meni hursand qilyapti.

: Buni eslatishingni istamayman! –Yujinning yuzidagi qizarish, yigitni tabassumini kengaytirayotgan edi. Yujin qarshisidagi yigitning ko’ksiga ogohlantirgancha kichik musht tushirdi.

— mushukcha kabi harakat qilyapsan.

: Meni mazah qilyapsanmi? Men hali ham o’sha shisha bilan klubdagi bolakayni aqlini olgan qizman. Unutma

— Bu so’zlaringa qo’shilaman. Meni o’sha chandiq bilan muhurlagan birinchi va yagona bo’lgan qiz sensan, Shin Yujin.
Buni hech kim o’zgartira olmaydi. – Ikkisining orasida bo’lgan noqulay sukunatni qizning savoli butunlay buzib yubordi.

: Meni tanlashing uchun biror sabab bormi? –Yigitning, koylagidagi tugmachasidan qo’l uza olmayotgan qiz, nigohlarini biroz yuqorilatdi. Taehyungning sukunati qizni to’liqligicha yigitning nigohlarini ushlashga urundi.

— Men seni tanladim deb kim aytdi…. –Yujin shunchaki harakatdan to’xtab tanasidagi muzlashdan biror so’z ayta olmay qoldi. Taehyung qizning yuzini qo’llari orasiga oldi bosh barmoq esa Yujinning lablariga suritildi.

— Agar tanlov meni qo’limda bo’lganida, men hayotimga hech kimni qabul qilmagan bo’lar edim. Ammo meni boshqa inson ko’rinishida yuzlashishimga sen sababchisan.

: Demak men, soxta Taehyung bilan munosabat boshlayapman

— Qisman shunday. Sen bilan bo’lganimda hatto o’zimni taniy olmayman.

: Unda men asling qandayligini ko’rishni istayman. –Yujinning yuzidagi kaftlar siqilishi va lab qisimga barmoqlar qattiqroq bosilishidagi taranglik qizni bir zum hayron qoldirdi. Yigitning qaynoq nafasi qizniki bilan birlashgan.

— Meni aslimni ko’rish uchun yetarlicha kuchlisan deb o’ylamayman. Buni hoxlamaganing ma’qul, ballerina

: Pff, Taehyung! Meni sendan qo’rqishimni istagandek ba’zida shunday ahmoqona gaplar gapirasan. Qahvam sovib qoldi, meni qo’yib yubor. – Yujin ko’zlarini olib qochgancha yigitning bilaklaridan ushlab yuz qismidan olib tashladi va yashash xonasining markazida joylashgan shishali stol ustidan biroz iliq ammo qaynoqligi tarqamagan qahvani olib, o’zini chalg’itishga uruna boshladi.

— Hoy hazillashdim, biroz.

: Juda kulgili.

— Sizni o’ylamasdan qilgan harakatlaringiz sabab jarohat olgan oyoqlaringa mehrimni berishga ruxsat etasanmi, Yujin xonim.

: Pff, juda g’alatisan.

– Taehyung qisqa boshini qimirlatib lab chetida kulib qo’ydi va kerakli dorilarni olib Yujin o’tirib olgan divan yoniga tizzalari bilan cho’kdi. Qizning oyoq bilagidan ushlab astalik bilan uni o’z tizzasiga joyladi va Yujinning shikast yetgan tirnoqlarini asta sekin infeksiyaga qarshi suyuqlik bilan tozalay boshladi. Qizning yuzi achishishdan biroz o’zgardi, Taehyung ko’zlarini yuqorilatib Yujinning oyoqlariga tinchlantiruvchi silash bilan ishini davom ettirdi.

— Ballerina…. – Lablari ostida ming’irlagancha jilmayib qo’ydi.

: Ho’sh, men ham seni faqatgina Mehmonxona biznesi bilan shug’ullanadigan kompaniyalar direktori emasligingni bilaman, Kim Taehyung. Eslasang bir marotaba guvoh ham bo’lganman.

— Buni unutmasligim aniq. Quloqsiz qiziquvchan inson ekaning sabab bir balodan saqlab qolganman seni.

: Huh, men u yerda do’st topishga ham ulgurgan edim…

— Do’st degin?!

: Yaxshi yaxshi, menga bunday qarama.

— Unda har bir tanishgan yigitni do’st deb atashni bas qil. Ularni hech biri senga do’st bo’la olmaydi.

: Nega endi, menda Henry bor…

— Uni senga bo’lgan tuyg’ulari haqida hatto men ham bilaman. Va u qo’rqoqni ismini bu shirin tilinga olma, sevgilim. –Taehyung qilayotgan ishini sezgirlik va ehtiyotkorlik bilan qilar ekan Yujinni qattiq kulgusi uni biroz hayratga soldi.

: Sevgilim? – Kulgu orasida qaytargandek bo’ldi qiz. Taehyung ham uning bunday kulgusini eshitib mavzu qanchalik asablarini taranglashtirmasin lablariga tabassum yoyildi. Ko’ksida yoyilgan iliqlik uni necha yillardan buyon tuymagan hotirjamligini olib kelgandi. Bu hislar unga notanishdek ammo his qilingan iliqlik unga juda yaqin kabi edi. Bu lahza nihoyasiga yetmaslikni va qarshisidagi qizni kulgusini doim eshitish istagi uni chulg’ab olgandi. Bu uydagi yolg’izlik muhutini Yujinning kelishi parchalab tashlagandek go’yo.

— Qani, menimcha juda charchagansan va kech kirgani uchun yalmog’iz kabi kulyapsan. Men uyda bir o’zim qolsam atrofdan shunday kulging jaranglasa qo’rquvim sabab bir umir men bilan yashashinga to’g’ri keladi.

: Yaramas ahmoq, menga telba kabi tikilib qolgan eding. Men juda chiroyliman buni o’zing ham bilasan. – Taehyung qizni bir urunishga ko’targancha yotoqxona tomon qadamlarini yo’naltirdi.

— Juda chiroylisan, hatto seni shu uyga butun umrga qulflab faqat men uchun bu kulgularni eshittirishingni istayman.

: Hoy balki shifokorga qo’ng’iroq qilarmiz, sendagi bu gaplar sog’lomlikdanmi yoki ruhiy…

— Jim bo’l, Yujin. Bu lablaring istaganini gapiryapti…

: Balki…. – Yujin tabassum qilgancha pastki labini tishlab yuzini uning ko’ksiga ko’mdi.

3:40

: Sochlarimni silagan yumshoq qo’llar va ko’zlarim ustidan yuritilib barmoqlar meni ko’zlarimni ochishimga majbur qildi. Xona qorong’u ammo nur ostidagi qarshimdagi ayol tanasi meni doimgi kabi qo’rqitmadi. Bu xonadagi yagona yorug’lik kabi edi. Yotoqdan turishga harakat qildim, va xonaga qarab Taehyungni ko’rish uchun yon tomonimga qaradim. U uyquda, bilaklarimdan ushlagan yumshoq kaft meni qayta ayolga tikilishimga sabab bo’ldi. Uni doim yuziga qiziqqanman, ammo doim qorong’ulik uni ko’rishimga halaqit berar edi. Hozir esa yorug’lik uning yuzidan taralib meni ko’zlarimni ochishimga ham to’sqinlik qilayapti. Uning ortidan ergashar ekanman, nafas olishim ham juda yengil edi. Biror nima deyishga harkat qilib ko’rdim ammo ovozim hatto o’zimga ham eshtilmayapti. Bu ayol, bu iliqlik men uni bir necha marotaba ko’rganman, ammo bu tarzda yumshoq va mehirli emas edi. Xonadan chiqib zinalardan pastlar ekanmiz, qayerga ketayotganimiz menga juda ham qiziq edi. Bu haqiqatmi yoki tush anglolmay qoldim go’yo. Yo’lakdan o’tib xona eshigi yonida to’xtadim. U qarshimda quloqlarimga yaqin keldi “ uni asra” chuqur nafas olgancha o’rnimdan turib ketdim. Labimdan istar istamas shu so’z chiqdi “ uni asra” kimni asrashim kerak. Atrof juda jim, belimdan o’ralgan qo’l va bo’yin qismimga urulayotgan issiq nafas bu tush ekanligini bildirdi. Chuqur nafas olgancha, o’rnimdan turdim. Taehyung, uyqudaligiga ishonch hosil qilgancha xonadan chiqdim. Zinalardan pastlab uzun yo’lakda to’xtadim, huddi tushim takrorlanayotgan kabi edi. Oshxona tomonda joylashgan eshik oldiga yaqinlashdim, tushimdagi eshik biroz eski va hozirgidek emasdi ammo aynan shu xona ekanligiga aminman. Eshik tutqichini pastga tushurib ochishga harakat qilganimda belimdan ushlagan qo’l eshikdan qattiq tortib oldi. Qo’rquvdan yuragim to’xtab qolgandek edi.

— Bu soatda bu yerda nima qilyapsan?!

: Taehyungning ovozi uyqudan so’ng juda sovuq ohangda yo’g’onlashgan edi. Bu huddi jinoyat ustida qo’lga olingan kabi his.

— Men shunchaki chnqagan edim.

— Ammo bu uchun yotoq yoniga suv olib kelib qo’ygan edim.

: Meni nega so’roq qilyapsan, sovuq suv istadim. Men oshxona qayerdaligini unutdim shuning uchun…

— Hmm, ishondim deylik. — Taehyung qarshisidagi oyna bilan qoplangan va yoritgichi nim yoritilgan oshxonaga nazar tashladi. Yujin ham aytgan yolg’oni ishonarli emasligi uchun o’zini la’natladi.

: Bu qanday xona? Nega qulf?!

— Bu juda eski xona, shunchaki hech kim foydalanmaydi. Yuraqol. – Taehyung qizni ort qismidan ushlab, oshxona tomon yo’naltirdi. Yujin tezda muzlatkichdan sovuq suv olib ichishni boshladi. Huddi ichidan kelayotgan qiqizish va qaynoqlikni bosishga urungan kabi. Taehyung qo’llarini ko’ksiga kesishtirib qizni shoshqaloq harakatlarini qoshlarini biroz uchirib kuzatdi.

— Ahvoling yaxshimi?

: Ha yaxshiman, nega bu vaqtda uyg’oib olding.

— Yonimda yo’qliging sabab, uyg’ongandim.

: Ha, shunday degin.

~Timeskip

: Dadamga shifoxonadan javob berishganiga 2 kun bo’ldi. Men o’sha tundan so’ng, o’z uyimga qaytdim ammo ichimdagi bir ovoz qayta borib eshik ortidagi xona tomon meni chorlayotgandek edi. O’sha ayolni teginishini eslasam tanamda yengil titroq bir zum chulg’ab olyapti. Bugun Taehyungni birinchi bor kechki ovqatga taklif qildik. Dadam ham bunga rozi bo’lgandek ko’rindi, oyim esa bundan juda xursand. Henry bilan esa qo’ng’iroq ortida hayirlashdik Londonga oilasidagi muammolar sabab qaytishga to’g’ri kelibdi. Bilishim bo’yicha uning ota-onasi ajrashishmoqchi. Buni eshitganimda o’zimni juda yomon his qildim. Dalda berish uchun tez tez qo’ng’iroq qilib ahvoli haqida habar olyapman. Huh, pardozni tugatdim. –Yujin yengil pardozini tugatgancha, kiyim tanlash uchun juda ko’p vaqt sarfladi yotoq ustida kiyimlar xonani juda tartibsiz qilib ko’rsatyapti. Mos tushadigan kiyimni tanlaganida ko’zlarida kichik nur maydo bo’ldi.

.

Qo’limdagi telefon ekranida Taehyungning ismi chiqqanida yuzim yorishib tezda javob berdim. — Eshitaman…

— Bezori! Uying yonidaman, chiq! – Yujin qizil tugmani tezda bosgancha o’rnidan turdi va zinalardan pastlab eshikni tabassum bilan ochdi. Qizning ko’zlari quvonchdan porlab, yigit yoniga yugurdi.

: Eshikni ochkanimda Taehyungning qo’lidagi qizil uchar sharlarni ko’rib hayron qoldim. Bu juda kutilmagan edi, men quvonchdan u tomon yugurdim, mashinaga suyanib turgan yigit men haqimdagi bu ma’lumotni qachon va qayerdan olganini bilmayman, ammo birgina bu harakat meni bunchalar hursand qiladi deb o’ylamagan edim hatto.

.

— Judayam ochilib ketibsan, –Taehyung qizning beliga qo’lini o’rab tanasiga yaqinroq tortdi va peshonasiga lablarini bosdi. Qizning yuzida tabassum qilganda paydo bo’ladigan chuqurchalarni ko’rish u uchun boshqa hislarga o’xshamaydigan tuyg’uni berayotgan edi.

: Bu sharlar….

— Sen uchun!

: bu kutulmagan edi. Nima deyishni bilolmay qoldim to’g’risi.

— Unda aytma, tabassuming men uchun yetarli. – Yujin oyoq uchida turgancha Taehyungning bo’yin qismiga lablarini bosdi, burniga urulgan o’tkir erkaklar parfumi qizni aqildan ozdirayotgan edi. Taehyung to’satdan bo’lgan yaqinlikdan taranglashdi va qizning belidagi qo’li biroz qisilib qiz uchun bo’ynini ko’proq ochib berish maqsadida boshini yon tomonga biroz tashladi.

: Raxmat, Tae…. –Qiz uning quloqlari ostida pichirlab uzoqlashdi.

— Doim bezori bo’lib qolishing men uchun kifoya. –Yujin jilmaygancha yigitning qo’lidan sharlarni oldi va Taehyung bilan uy tomon qadamlarini oldimlatdi.
Shin xonim ochiq chehra bilan kutib olgancha salomlashdi. Shirin taomlar bilan bezatilgan stol tomon yigitni taklif qildi.

Mrs Shin: Yujinni otasi birozdan so’ng keladi, Taehyung. – Shin xonim tabassum bilan ma’lum qilgancha oshxona tomon g’oyib bo’ldi. Yujin ham xonasiga uchar sharlarini qoldirib tezda qaytdi.

: Bilasanmi Tae…

— Ho’sh nimani bilishim kerak, – pichirlashdan biroz baland ovozda qizga e’tiborini ko’chirdi va Yujinning yelkasidan tushgan sochlarini barmoqlari orasiga olib biroz erkaladi.

: Dadam kelyapti…. –Yujin zinadan pastlayotgan oyoq tovushini eshitgan zahoti yigitni ko’ksidan ortga surgancha o’zi stolning bir boshqa burchagiga turib oldi. Taehyung uning harakatlaridan lab chetida tabassum qilib qo’ydi.

Mr Shin: Oh Taehyung,

— Janob Shin, ahvolingiz yaxshi deb umid qilaman.

Mr.Shin: Menda hammasi joyida, kompaniya ishlari bir o’zingni charchatib qo’ymadi deb o’ylayman.

— Hammasi joyida,

Mr.Shin: Qani o’tirsak va qolganini ovqat ustida gaplashamiz. Qizim nega u yerda qotib qolgandek qimirlamay turibsan.

: Ah men?! Shunchaki. – Taehyung qizga qisqa nigoh tashlagancha stullardan biriga o’tirdi. Yujin o’z ismini oshxona tomondan eshitishi bilan oyisining yoniga shoshilgancha g’oyib bo’ldi.

— Yujin qizim, manabu pishirganda narsangni olda stolga olib bor. Muncha hayol surib dovdiragancha yuribsan.

: Oh oyi, Taehyung Dadm bilan birga turganda men ular orasida qandaydur o’xshashlik borligini sezdim. Juda ham menga mos yigit shunday emasmi?! –Shin xonim qizining qo’liga yengil urgancha ogohlantirish berdi.

— Qani tannoz hech kimga imkon berishni istamaydigan, Yujin. Sen uyalmay menga bu gaplarni aytyapsan. Yigitni oldida unday qila ko’rma.

: Uff oyi, albatta unga bu gaplarni aytmayman. Shunchaki buni tan olmaslikni iloji yo’q.

— Yaxshi mayli, yuraqol. — Yujin o’zi tayyorlagan tortni olgancha oyisining ortidan stol tomon yaqinlashdi.

Mrs.Shin: Marhamat, Yujin erta tongdan beri qulupnayli to’rt tayyorlayman deb barchani oyoqqa turgazdi. –Yujin oyisini bu gaplaridan yuziga uyattadn qizg’ish rang yugurdi.

: Oyiiii…

— Nima haqiqatni tan olish kerak emasmi…. – Yujin stolga tortni qo’ygancha Taehyungga qisqa nigoh tashladi. Yigit qoshlarini biroz uchirib qizga savol nigohi bilan tikildi. Yujin yigitning yonidagi stolga o’tirar ekan Taehyungning tizzasi qiznikiga tegib Yujinni biroz hayron qoldirdi.

— Demak qulupnayli to’rt, sen tayyorlading…. – quloqlari yaqinida pichirlagan yigit qaddini tiklab o’z holatiga qaytdi.

Mrs.Shin: Qani shirinlikni taomdan so’ng kesamiz hozir esa…

— Kechirasiz, Shin xonim. Qarshi bo’lmasangiz “sevgilim” tayyorlagan shirinlikni tatib ko’rsak. – Yujin Taehyung bunchalar bemalol o’z istaklarini bildirishiga shunchaki hayrat bilan tikildi. Janob Shin esa sevgilim so’zi ishlatilinganligidan biroz taranglashdi.

: Oh albatta, Taehyung. Bu ajoyib bo’lar edi. Chunki biz Yujinni bunchalik hayajon bilan biror narsa pishirganini ko’rmaganimizga ancha vaqt bo’lgandi. – o’ynoqilik bilan qiziga ko’z qisib qo’ygan ayol, to’rtni kesishni boshladi. Yujin uyatdan stoltagiga kirib ketgandey o’tirgandi. Taehyung qo’lini qizning son qismiga olib borib biroz siqib qo’ydi. Qiz esa uni bilaklaridan ushlab to’xtatmoqchi bo’ldi.

: Nega bu yerda meni uyaltirayotganingizga hayronman, men shunchaki buni pishirdim. Ko’p harakat ham qilmadim. Aytgancha buni men biror kim uchun emas o’zim yegim kelgani uchungina tayyorladim.

— Oh shundaymi?…

: Shubhang bor-mi? Tae.

Birdan eshik qo’ng’irog’i chalindi va Janob Shin o’rnidan turib, eshik tomon qadamlarini yo’naltirdi. Eshikni ochkanida esa politsiya xodimlari turgan edi.

— Bizga Shin Hwan, kerak edi…

: Shin Hwan menman, muammo bormi?

— Bizga sizning ustingizdan ariza tushgan! Biz bilan maxkamaga borishingizni so’raymiz, Janob Shin…

~

~

Bu Suzy🎀

Fikr va reaksiyalaringiz men uchun juda muhum. Love u💗

𝑀𝑢𝑠𝑒

Kutish zalida asabiylik bilan yurayotgan yigitning e’tiborini, Yujinning palatasidan chiqgan hamshira tortdi. Taehyungning havotiri va asabiyligi butunlay uni telbaga aylantirayotgandek edi go’yo.
Hamshira ham o’zi tomon qaratilgan nigohlarni sezib, unga e’tiborini ko’chirdi.

: Shin Yujinni siz olib keldingiz to’g’rimi?! –Taehyung uning savolini mutlaqo e’tiborsiz qoldirdi. Atrofidagi hech qaysi ovozni aqli qabul qilmayotgan edi.

— Ahvoli yaxshimi? O’ziga keldimi?

: Biz og’riq qoldiruvchi dori bilan tanasini tinchlantirdik. Birozdan so’ng, bemor hushiga keladi. Istasangiz kirishingiz mumkin. –Taehyung qisqa bosh irg’ab Yujinning palatasiga kirdi, ko’zlari qo’liga osma ukol ulangan qizga tushib ko’ksida qandaydur og’riq va aybdorlik hisi uyg’ondi. Qizning yuqorisida doktor nimalarnidur qo’lidagi qog’ozga kiritar ekan Taehyungni ko’rib qisqa bosh irg’adi.

: Siz turmush o’rtog’imisiz yoki…. –Doktor gapini oxiriga yetkazmasdan, yigit yo’g’on ovozi bilan erkakni so’zini kesdi.

— Shunday desa ham bo’ladi. Muammo nimada ekanligini menga aytishingiz mumkin! –Doktor hushsiz yotgan qizga bir ko’z tashladi va qayta Taehyungning ko’zlariga qarab gap boshladi.

: Yujin xonimda qattiq stress natijasida hushini yoqotish kuzatilgan deb o’ylagan edik, asli ham shunday lekin bizni yana bir narsa e’tiborimizni tortdi. Bo’gimlaridagi ko’karish izlar va oyoq tirnoqlardagi qon izlari. Biz buni nima sababdan hosil bo’lganini tushuntirib berishingizni so’raymiz, Janob Kim. Bu juda ham jiddiy agar unda zo’ravonlik ta’sirida qolish va shunga o’xshash holatlarni aniqlasak buni politsiya bilan davom ettirishimizga to’g’ri keladi.

Taehyung bu gaplardan qoshlarini chimirib jim bo’lib qoldi, qo’llari musht bo’lib tugulib hatta nafas olishi ham maromida chiqqan yigit o’zini tutish uchun qattiq harakat qilayotgan edi. Tanasidagi oqayotgan qon juda tezlikda harakat qilib yigitdagi adrenalinni kuchayyirayotgan edi. Do’ktordan ort burib asabiy sochlarini ortga taragan yigit, qayta qarshisidagi oq halat kiygn erkakga e’tborini ko’chirdi.

— Jin ursin hazil qilyapsizmi? Tanasida qanday qilib ko’karishlar va qon izlari bo’lishi mumkin. –Taehyung doktorning ustiga och bo’ri kabi bostirib kelar ekan, aqlini yoqotishga ulgurgan edi. Ammo qizning og’riq va uyqi aralash nimalardur deb ming’irlashi to’xtatib qoldi. Uning yumilgan ko’zlari va uzun kipriklari biroz ajralgan lablari Taehyungning tanasidagi taranglikni bo’shashtirdi.

: Janob Kim, siz shifoxonadasiz. Nega bunday bo’lganini esa men sizdan so’rayapman. Qallig’i ekansiz demak buni bilishingiz kerak. –Taehyung qizning qurigan lablariga barmoqlarini yurgazib, unga tikilib qoldi.

— Buni kim qilganini aniqlayman va suyaklarini birma bir burdalab, tanasini og’riqda qoldiraman. Menga ishon, Yujin. Olayotgan nafasini, birma bir javobini beradi. –Taehyung, qizdan uzoqlashib doktorga, “xonaga hech kim kirmasligini va hamshirlalar xonadan bir qadam ham chiqmasligini tayinladi va shifoxonadan tezlikda g’oyib bo’ldi. Mashinasiga o’tirar ekan, rulga mush bilan bir ikki qatti zarba berib, matorni qizdirdi va asfaltga shinalarni qoramtir izini tushurib kompaniya tomon yo’naldi.
Kompaniyaga katta qadamlar bilan kirib borar ekan, uning sport bilan shug’ullangan gavdasi atrofdagilarni yeb yuboray deyotgan edi. Hech qachon uni bunday holatda ko’rmagan hodimlar qattiq yutongancha undan qochishga harakat qilishar edi. Taehyung lift tugmasini asabiylik bilan bosib, yuqori qavatga ko’tarildi va Janob Shinning xonasi tomon qadamlarini yo’naltirdi. Hisob so’rash uchun yagona hayolidagi inson, u edi. Eshik tutqichini pastga tushurib xonaga ruxsatsiz kirgan yigit, boshini qo’llari orasiga olib o’tirgan erkakni ko’rdi. Janob Shin boshini yuqoriga ko’tarib yigitga qarar ekan, ish stoliga ikka katta kaft zarb bilan tushishi uni ham g’azablantirdi.

: Nima qilyapsan, Taehyung!

— Aslida men sizdan buni so’rashim kerak! Yujinga nima qildingiz,

: Qizim bilan ishing bo’lmasin va undan uzoq yur. –Taehyung hazilsiz kulib, qo’li ostida nimayiki bo’lsa yerga sidirib tashldi. Xonada birdan paydo bo’lgan shovqin va janob Shinning stuldan asabiy turishi muhutni keskinlashtirib borar edi.

— Yujinga ko’tarilgan har bir qo’lni maydalayman. Ahamiyatsiz, otasimi yoki boshqa biri!

: Nimalar deyotganingni, qulog’ing eshityaptimi. Kim qizimga qo’l ko’tarishga haddi sig’ar ekan.

— Menga o’yin qilmang, qizingizni qayta ko’ra olmasligingizga kafolat beraman. –Janob Shin ham boshqaruvni yoqotgan kabi yigitning yoqasidan ushlab tanasini devorga zarb bilan urdi.

: Menga qara, yigitcha. Seni bir zumda yo’q qilaman. Qizimga yaqinlashishinga yo’l qo’ymayman. Yujinni na sen na boshqasi ranjita oladi. –Taehyung erkakni qo’lini o’zidan siltab olib tashladi.

— Og’izda emas amalda ham bajaring. Kecha Yujin kim bilan edi!

: Bu seni ishing emas! –Taehyung, g’azab bilan shisha bilan qoplangan eshikni zarb bilan urdi. Eshik yerga parchalanib yer yaltiroq shisha bo’laklari bilan qoplandi. Mushtidan qon oqayotgan yigit chuqur nafas olgan holatda, qayta erkakga yuzlandi.

— U bilan nima sodir bo’lsa, bu meni ishim. Hozir esa, men sizdan bir marotaba so’rayman. Kim Yujinga zo’ravonlik qilgan. Nega uni tanasida ko’karish izlari va tirnoqlari yulib olingan kabi! –Janob Shin bir muddat gaplarni qabul qilib olish uchun, jim bo’lib qoldi. Va tezda stoldagi telefonini olib kimgadur qo’ng’iroq qila boshladi. Bu vaqt Taehyung uning harakatlarini shunchaki kizatar edi. Demak bu haqida Yujinning otasi ham bilmagan ammo unga buni yana kim qila olishi mumkinligi haqida yangi shubhalar ilgari surayotgan edi.

: Young ja! Yujinning ahvoli yaxshimi?! –Erkak ayolidan, havotir bilan so’rar ekan qo’ng’iroq ortidagi ayolning so’zlaridan muzlab qolayozdi.

: Uyda emas deganing nimasi? Kompaniyaga kelgani yo’q! –Taehyung aytmoqchi bo’lib og’iz ochdi ammo fikrida tezda qaytdi. Shunchaki buni kuzatishni afzal ko’rdi. Erkakning havotirini ko’rib turgan bo’lsa ham, ichidagi maxluq bundan rohatlanayotgandek edi. Huddiki bu bilan ularni jazolash to’g’ri yo’l deb hisoblaganidek.

: Nega mashg’ulot zaliga tushishiga yo’l qo’yding. Senga avvalgilari kab edimi?! –Erkakning ovozi titroqdan buzilgan. Taehyungni e’tiborini tortgan jumla, “mashg’ulot zali” bu nimani anglatishini o’ylayotgan yigit erkakga yaqinlashdi.

— Qanday mashg’ulot zali?! –Uning ovozi biroz xirqiroq bilan chiqdi.

Janob Shin ayoliga oxirgi bor “uni izlab topaman” degancha go’shakni qo’ydi. Va e’tiborini Taehyungga ko’chirdi.

: Yujinni qayerda ko’rding?!

— Avval savolimga javob bering, qanday mashg’ulot zali va qanday takrorlanish!

: Yujin, ballet bilan shug’ullanadi…

— Buni bilaman,

: Unda Parosamniya bor ya’ni, uyqudan qo’rquv bilan uyg’onish. Buni biz yoshligidayoq davolagan edik, hozirgi vaqtgacha takrorlanmasdi toki unda kecha qayta bu holat yuz bermaguncha va u bu vaqtda o’zini mashg’ulot xonasiga qamab bir necha soatlab to’xtamasdan raqs tushadi. Shu sabab ham uni tanasida ko’karishlar va barmoqlari qattiq siqilishi yuzaga kelar edi. Endi uni qayerdaligini aytasanmi, Kim Taehyung. –Taehyung ma’lumotlarni qayta ishlash davomida bir qancha vaqt sukut saqladi va bo’g’iq ovozda ma’lum qildi.

— U hushini yoqotdi, uni kasalxonaga olib bordim. Shifokorlar nazoratida hozir. –Janob Shin, yigitni yelkasidan ushlab uning ko’zlariga qaradi.

: Men qizimni yoniga boraman, yordaming uchun raxmat.

— Buni siz uchun qilmadim!

~ Timeskip

Janob Shin qizining sochlaridan silab, peshonasiga lablarini bosdi. Bir maromda nafas olayotgan qizini ko’rgan erkak chuqur nafas olgancha, ko’zlarida ushlab turgan yoshni qo’yib yubormaslikga harakat qilar edi. Bu holatni, chetdan kuzatib turgan ayoi shunchaki qizini ko’zlarini ochishini duo qilayotgan edi. Bu hodisada o’zini ayblayotgan ota onaning holati unchalik ham yaxshi emasdi. Ular yagona ko’zini quvonchi bo’lgan qizini yoqotish yoki shikast yetish qanchalik og’riqliliga va qo’rqinchilik ekanini avval ham his qilishgan. Shin xonim, eriga tikilar ekan uning ko’ksini ushlab biroz tanasi bukilganini ko’rib havotirdan tezda yaqinlashdi.

: Azizim, yaxshimisiz. Sizga nima bo’lyapti?! –Ayolining havotirli ovozi va erining nafas olishdagi qiynalishi xonani chulg’ab olgan edj. Atrofdagi shovqinni eshitib yotgan qiz esa, shunchaki ko’zlarini ocha olmayotgan edi. Bunga huddiki ruhi ruxsat bermayotgan kabi.
Shin xonim erini xonadan olib chiqayotganida yo’lak boshidan, sochlari tartibsiz qo’liga esa bint bog’langan yigit yurib kelar ekan bu holatni ko’rib qadamlarini tezlashtirdi.

— Nima bo’ldi? Janob shin Ahvolingiz yaxshimi? –Taehyung ayolga yordamlshgancha shifokorlarni chaqirdi.

Birozdan so’ng…

: Sen bilan tanishganimdan hursandman, Taehyung. Yujin avvalroq sen haqingda aytib bergan edi. –Taehyung jilmaygancha Shin xonimga qaradi.

— Unday bo’lsa men haqimda yaxshi so’z eshitmaganingiz aniq. –Yigitning kichik hazilidan Shin xonim ham kulib yubordi.

: Unday emas. Ammo uyimiz oldida seni qizim bilan ko’rganimda, biroz jaxlim chiqqan edi. –Taehyung jilmaygancha, biroz hijolat tortib qo’llarini cho’ntagiga soldi.

— Hijolatdaman, siz bilan bunday holatda birinchi bor uchrashishni o’ylamagan edim.

: Ha mayli, qilgan ishingizni yoshlikka yo’yaman. Ammo qizimni hafa qila ko’rma. Senga ishonaman…. –Bu so’zlardan Taehyung biroz hotirjam bo’ldi. Ular bir necha daqiqa davomida sihbat qurishdi toki hamshiralardan biri Yujin ko’zlarini ochganini aytishgunicha.
Ular palata ichiga kirishar ekan, qiz kravatda o’tirib oyoqlarini tekshirayitgan edi. Shin xonim uning yoniga borib qizini bag’riga bosti. Yuzlaridan o’pib, uni qaytganiga shukur qilar edi.

: Oyi hammasi, yaxshi. –Qiz ham onasini quchib sochlaridan mayin tarzda erkalab qo’yar ekan ko’zlari eshik oldida bu lahzani shunchaki biroz labida tabassum bilan kizatayotgan yigitga tushdi.

— O’zingni qanday his qilyapsan? –Taehyungning ovozi xonada jaranglar ekan, ayol qizidan biroz uzoqlashib ularni yolg’iz qoldirishga qaror qildi.

: Yomon emas…. –Pichirlashdan biroz baland ovozda ma’lum qilgan qiz, ko’zlarini uning nigohidan olib qochiga harakat qilar edi. Taehyung u tomon yaqinlashib borar ekan, qizning yuzini katta kaftlari orasiga olib nigohlarni birlashtirdi.

— Bu galgi bezoriliging senga qimmatga tushishiga amin bo’l. – Barmoqlari qizning yuzini erkalagan ko’yi Taehyung qizga tahdid qilganday bo’ldi.

: Meni qo’rqitmoqchimisan?

— Yo’q shunchaki keyingi bo’ladigan ishlar uchun ogohlantirish deb qabul qil,
–Yigit peshonasini qizniki bilan birlashtirdi va ko’zlarini yumdi. Bundan biroz hayratda qolgan Yujin, shunchaki uning qisqa masofada turgan yuzini sinchiklab kuzatib turar edi.

— Meni havosiz qoldirishingga oz qoldi.

: bas qil, Taehyung… –qizning ovozi juda ham past, Taehyung bu inkorni chorlov kabi qabul qilganday lablarini qizniki bilan birlashtirdi. Yujinning yuzidan bir tomchi yosh sirg’alib tushar ekan, yigit shunchaki chuqurlashish bilan qizni kislarodsiz qoldirar edi. Taehyungni qo’llari qizning tanasini o’rganish bilan band edi. Belidan ushlab biroz ko’targancha ustiga o’tkazgan yigit, uni oyoqlarini ehtiyotkorlik bilan ikki yonga ajratib joyladi. Yujin go’yoki bunga javob qaytarishni istagan kabi lablarini biroz qimirlatar ekan, bu Taehyung uchun yetarlidek edi. Toki qizdagi hayollar qayta jonlanmagungacha. Yujin uning ko’ksiga kuchsiz urib to’xtatishga urundi. Taehyung ham kuchli so’rish va tilini qizning og’iz bo’shlig’iga qattiq iatrgancha, qizning lablaridan bo’g’iq nola chiqdi. Taehyung lablarida kichik tabassum bilan, ortga tortildi ammo qizni o’z tanasiga yaqinroq ushlagancha qo’yib yubormadi.

: Seni yomon ko’raman, Kim Taehyung.. –Taehyung qizning to’satdan aytkan gapidan jilmayishdan o’zini tiydi. Chunki qizning tanasi nima istayotganini yigit juda yaxshi his qilyapti. Hatto kiyimlar ustidan, qizning issiqligini sezayotgan yigit shunchaki uni jim kuzatib turdi. Uning ko’zlari yoshlangan, bo’sadan kegingi chuqur havo yutish uni yuzidagi qizarishni orttirib boryapti.

: Sen o’sha kompaniya lavozimi uchun, dadamni aldading…. –qizning yig’i aralash aytgan gapi, yigitni jilmayishini ortga qaytardi.

— Ochiqroq gapir, Yujin! –Taehyung qizning iyagidan ushlab yuqoriga ko’tardi. Yuzidan oqayotgan yoshlarni barmoqlari bilan yetarli darachada bosim bilan ammo og’riqsiz artib tashlagan yigit. Nima bo’layotganini tushunishga bor kuchi bilan harakat qilayotgandi. Nega Janob Shin bilan birdaniga orasi sovuqlashib qolgani, Yujin bilan orasidagi munosabat yaxshilanayotganda qizning bunchalar o’zgarib qolishi barchasining sababini bilaish Taehyung uchun muhum edi.

: Hammasi bila turib, mendan qayta so’rama!

— Menga qara ko’zlarimga qara, nega sababsiz menga qarab “ dadamni aldagansan” degan gapni aytyapsan. Men senga nima sababdan, jin urgur lavozim menda ekanini tushuntirganimni aniq eslayman. –Yujin uni ko’zlariga tikilib bir so’z demay shunchaki tikildi.

— Agar sen bilan oramizda shu kompaniya to’g’anoq bo’layotgan bo’lsa voz kechaman.

: Mendanmi?

— Sen uchun barchasidan, voz kechaman. Ammo meni o’zingdan uzoqlashtirishni bas qil. Men senga bo’lgan hislarimni aytdim, buni qabul qilasanmi yoki yo’q, bu meni ortga chekinishimga sabab bo’lmaydi. Sen menga tegishlisan, sen menikisan. Buni qabul qilishing kerak, seni atrofingdagi insonlar ham buni qabul qilishga majbur. Agar oilangdagi biror kim qarshilik bildirsa qo’limdan kelgan barcha ishni qilaman. Senga erishish uchun, menda nima bo’lsa borini berishga tayyorman. –Taehyungning har bir gapirishi qizning yuzini tutgan qo’llari qattiqlashishiga olib keldi. Tanasidagi tomirlar bo’rtib chiqishi va undagi egalik qizni biroz qo’rqitgandey edi.

: Tanam og’riyapti…. –Qiz hayotida birinchi bor kimgadur, og’rig’ini aytdi. Doim hammasi yaxshi deydigan inson uchun, bu so’zni aytish juda qiyin edi. Ammo tilidan bu so’zlar shunchaki yengil yangradiki, barcha hammasi joyida so’zining og’riqlari Taehyungga yetib bordi. Yigit qizning peshonasiga lablarini bosib, yotoqqa qayta yotqizdi. Oyoqlarini sekinlik bilan, joylar ekan, tirniqlardagi ko’karishlar u uchun ham og’riq edi. Xonaga hamshiralardan biri kirib keldi,

: Miss Yujin o’zingizni qanday his qilyapsiz. Og’riqlar bormi? –Yujinnig ko’zlari faqta Taehyungga tikilgan edi. Yigit qiz uchun o’zi javob berdi.

~ Timeskip

: Oyim sen bilan qolishimga ruxsat berganiga hayronman. Dadamga ikki kundan so’ng javob berishar ekan. Men ham shifoxonada qolsam bo’lar edi. – Taehyung yo’ldan ko’zlari uzmagan holatda, jilmayib qo’ydi.

— Menimcha Shin xonimga yoqib qoldim.

: Bas qilsangchi? Oyim barchaga shunday mexribon.

— Qizini ishonadigan darajada emas deb o’ylayman.

: Balki…. –Yujin jilmayishdan o’zini qaytargancha lablarini tishladi va yuzini oyna tomon burib oldi.

— Lablaringni tishlashda davom et, Londonlik bezor. Keyingi bo’ladigan ishlarga javob bera olmayman.

~

~

Suzy🌨️

𝑀𝑢𝑠𝑒 episode 7

𝑀𝑢𝑠𝑒 ep6

Mashina ichida, sukut cho’mgani sabab yurak urishini ham eshita olish mumkin. Yujin, avvalroq qilingan sevgi izhorini deb hali ham o’ziga kela olmayotgani uchun asabiylik va noqulaylik tanasini chulg’ab olgan. Mashina ichida telefonning jiringlashi eshtilib ikkisining e’tiborini tortdi, Taehyungni qoshlari biroz chimirilar ekan qizning javlb berishini kutib diqqati osha boshladi. Yujin telefon ekranidagi, Henry yozivini ko’rib yonidagi yigitga qisqa nigoh tashladi.

— Javob ber!

: Menga nima qilish kerakligini o’rgatma.

— Yaxshi unda o’rninga o’zim javob beraman. –Taehyung qizning qo’lidagi telefonni tortib olgancha, hali ham ekrandan yozuvi o’chmagan isimni ko’rib barmoqlari telefon atrofida qattiq o’raldi.

: Menga ber, Taehyung. –Yigit qizning buyruq ohangda aytilgan gapini e’tiborsiz qoldirib ko’zlarini yo’ldan uzmasdan javob berdi.

—Eshitaman! –Yujin, yigjtga asabiy tikilgancha nafasi ostida so’kindi. Qisqa ko’z tashlab qo’ygan yigit, uning shirin lablaridan qanday so’z chiqqanini juda yaxshi eshitgan edi. Telefon ortidagi qisqa sukunatdan so’ng, Henryning ovozi yangradi.

: Yujin, qayerda. –Henryning ovozidan biroz asabiylik va g’azabni sezish qiyin emas edi.

— Men qayerda bo’lsam u ham o’sha yerda.

: Kim Taehyung, men bilan hazillashma. Yujinga telefonni ber.

— Men yosh bolalar bilan hazil qilishni yoqtiraman.

: Janob Shin, kompaniyada qizi yo’qligidan g’azablanyapti.

— Unda yetkazib qo’y, qizi kerak bo’lgan yerda kerakli inson bilan. Ha aytgancha, meni kompaniyamda ishlashni orzu ham qilma. –Qo’ng’iroq Teahyung tomonidan tugatilindi. Telefonni ort o’rindiqqa otib yuborgan yigit qo’llari rulda tarang qisilgancha asabiy mashinani haydashda davom etdi.

: Jin ursin, senga nima bo’lgan o’zi. Ruxsatsiz telefonimni yulib olasan, istaganingda otib yuborasan. Va istaganingcha dadamni qiyinchilik bilan, yuqoriga ko’targan kompaniyasini meniki deyishing oshib tushyapti. Menga avval shuni tushuntir Kim Taehyung!

— Meni bunday ohanga chaqirma. Anavi sotak bilan, bir hil ohanga ismimni aytishing meni asabimni taranglashtiryapti.

: Savolimga javob ololmas ekanman, meni shunchaki shu yerda tushurib qoldir. –Taehyung unga qisqa qaragancha, yuqori tezlikdan birdan mashinani yo’l chetiga oldi. Yujin tushish uchun, eshikni ochishga harakat qilar ekan, eshiklar qulfdan chiqarilmagan edi.

: Eshikni och, hoziroq

— Men seni ketishing uchun mashinani to’xtatmadim. Gaplashamiz, biz haqimizda, bundan kegingi qiladigan rejalarim haqida va sen haqingda.

: Savolimga javob kutyapman. Qanday qilib aksiyalarning ko’p foizi senga tegishli, nega sen bosh direktor lavozimidasan.

— Aksiyalarni sotib olganman, lavozimga kelsak… Otang kompaniyani ikki yil avval yoqotish arafasida edi, shundan so’ng mendan yordam so’radi. Men esa unga yordam berdim, shunday qilib kompaniya qonuniy egasi men bo’ldim. Shu holos. –Yujin, unga tikilib jim qoldi.

~Timeskip

: Dada, sizga necha marotaba aytdim. Biz shunchaki gaplashdik, boshqa hech narsa yo’q. –Yujinning otasi qiziga g’azab va asabiylik bilan tikildi.

— Nega u bilan yolg’iz, ketganingni tushuna olmayapman. Nega menga o’sha zaxoti qo’ng’iroq qilmading!

: Men sizni nima bunchalik asabiylashtirayotganini tushuna olmayapman.

— Xonanga chiq, Yujin. Afsuslanishim mumkin bo’lgan gap aytmasimdan xonanga chiq! –Janob Shinning asabiylikdan qo’llari biroz titrar ekan, ko’zlari ham qizarishga ulgurgan edi. Ayoli esa shunchaki, bir so’z ayta olmayotgan edi. Sababi erining bunchalik g’azablanishining sababini juda ham yaxshi bilar edi. Yujin, ham otasini birinchi bor bunday g’azabdaligini ko’rib ko’zlari tezda yoshlandi, va xonasi tomon shoshilib o’zini yotoqxonaga qulfladi.

: Qizimizga bunday qilishingiz to’g’ri deb o’ylaysizmi? –Shin xonim tinchlantiruvchi dori va suvni turmush o’rtog’ining qo’liga tutkazdi.

— Boshqa chora ko’rmayapman. Bu menga yoqyapti deb o’ylasang adashasan.

Qizimizni juda yaxshi bilaman, sevib qolayotganini sezish qiyin emas. Kim Taehyunggi kelsak, balki u asl haqiqatni bilar va qizimizdan foydalanmoqchidir. Men tavakkal qila olmayman.

: Demak, Taehyung oilasi va siz to’g’ringizda bilishi mumkin deb o’ylayapsiz. Ammo bilganida shunchaki, buni hisobini so’ragan bo’lar edi. U chindan sevib qolgan kabi harakat qilyapti.

— Bas qil, Youngja!

: Yaxshi sizning qaroringizga, nima bo’lsa ham qo’shilaman. Ammo Yujin bilan gaplashib oling. Uni bu holatda uyquga ketishini istamayman, bilasiz undagi xotiralar unchalik ham yaxshi emas. Uxlay olmasligi mumkin.

— Men u bilan gaplashaman. –Janob Shin ayolining peshonasidan qisqa b’sa olib, qizining xonasi tomon qadamlarini yo’naltirdi va chuqur nafas olib eshikni taqillatdi. Eshik ortidan yig’idan bo’g’ilgan ovoz yangradi.

: Kirishingiz mumkin…

— Kichkintoy, balki dadang bilan biroz suxbatlasharsan. Bilasan qarib asabiy bo’lib qoldim. –Otasining xazilomuz gaplaridan qiz ko’z yoshlarini artib tezda uning quchog’iga otildi.

: Hecham, qarib qolmagansiz. Nega men sizni jaxlingizni ko’tara olmasligim mumkin deb o’ylaysiz. Men shunchaki, birinchi bor sizni bunday ko’rganim sabab biroz qo’rqib ketdim.

— Mening qizim kattalardek gapira boshlayaptimi? –Erkak qizning sochlaridan mayin tarab uni quchog’ida biroz saqladi.

: Men katta bo’lganman. Buni sizlar ko’rmayapsiz menimcha.

— Ha ha hali ham shirin paxta va uchar sharlarni ko’rsa injiqlik qilib olib berishga ko’ndirishingni ko’rib seni katta bo’lganinga ishonishimizni so’rayapsan-mi?!

: Dada bu boshqa mavzu.

—Yaxshi yaxshi, meni kechir. Men bunday qilmasligim kerak edi. Afsusdaman.

: Nega Taehyungni birdan yomon ko’rib qoldingiz. Avvaliga juda maxtayotganingizdan hayron bo’lgan edim. Hozir esa…

— Katta bo’lgan ekansan senga, aytishim kerak menimcha. –Otasi qizining sochlaridan silagancha gapni nimadan boshlashni va qanday tugatishni o’ylayotgan edi. Har bir so’zi, qizini Taehyungdan uzoqlashtirish uchun to’g’ri bo’lishi kerak edi.

: Gapiring, eshityapman.

— Qisqasi ikki yil avval, bizning mehmonxona biznesimiz kasodga uchrayotgan edi, ba’zi tushunmovchiliklar sabab. So’ngra men, Kim Taehyung haqida maqolalarda o’qidim. U bilan shartnoma tuzishga qaror qildim. Hammasi yaxshi ketayotgan edi toki u meni chuv tushurganini bilmagunimcha. –Qizning qo’llari bu gaplarni eshitib, avvalroq Teahying aytgan gaplari bilan solishtira boshladi. Qo’llari otasining ko’ylagini qattiq qisib oldi.

: Qanday aldov? Ochiqroq ayting. U sizga yordam bergan to’g’rimi…

— Yordam bermadi deya olmayman, u bizni va kompaniyani bir oy muxlat ichida juda yaxshi natijada tiklab berdi. Ammo yaqin kunlarda, u meni lavozimimni tortib olish uchun bir qancha hujjatlarga imzoyimni qo’dirgan. Va hozir men kompaniyada shunchaki uni qo’lida ishlovchi ishchi kabi bo’lib qoldim. –Yujinning aqli go’yo muzlab qolgan kabi. Unga nisbatan qandaydur iliqlikni sezayotgan bu qalbi, nafrat va g’azabga bir necha daqiqada to’lib bo’lgan edi. Buni qay tarzda bo’lmasin birma bir so’rab olishga bo’lgan o’ylar uni tezda chulg’ab oldi. Nafasi notinchlashgan qiz, ko’zlaridagi yoshni ortga qaytarib yuborishga bor kuchi bilan harakat qilayotgan edi.

: Menga nega o’sha vaqtlar aytmadingiz, kompaniya bu jolatda ekanini nega aytmagansiz.

— Seni o’qishdan, chalg’itishni istamagan edim.

: Men barchasini undan qaytarib olaman dada. Barchasini.

— Menga undan uzoq yurganingni o’zi yetarli, boshqa hech narsa jerak emas. Hozir esa, dam ol. Vaqt ham allamahal bo’lib qoldi.

: Yaxshi, shirin tushlar ko’ring. Sizni yaxshi ko’raman. –Otasining xonadan chiqib ketishini ko’rib qizning yuragi qattiq ezildi. Huddi barchasiga aybdor inson kabi his qilish i boshladi. Londonda hech nimadan behabar inson kabi yashab yurgan qiz, otasining boshdan kechrganlari haqida bilmaganiga o’zini aybdor his qilar edi.

~

: Yujin bilan gaplshdimgizmi?

— Ha gaplashdim…

: Haqiqatni aytganingizda qanday holatga tushdi. Ahvoli joyidami?

— Men unga aytmadim…

: Aytmadim deganingiz nimasi?

— Men unga o’zimni bir necha kun oldin ishontirgan haqiqatim bilan ishontirdim! Bo’ldi meni so’roq qilishni bas qil. –Janob Shin ayoliga, nimalar haqida aytganini tushuntira boshladi. Ammo ayolining yuzidan tushayotgan yoshlarni hech nima to’xtata olmas edi.

: Nimalar qilib qo’ydingiz?! Agar Yujin haqiqattan habar topsa, unga qanday qaraysiz. Begunoh yigitni, bo’xtonlar bilan qizimizga yomon ko’rsatishigiz ahmoqlik. Shu vaqt ichida har bir qaroringizni qo’llab quvvatladim. Ammo bunisi barchasini kesib o’tdi. Onasini mashinangiz bilan…. – Shin xonim, yig’idan xatto jumlasini tugata olmadi ham. Yig’isi ko’ksiga tiqilib, xonadan otilib chiqib ketdi. Yuzini qo’llari bilan berkitib olgan, Janob Shin shunchaki chorasizlik va vijdon azobi bilan xonada qoldi.

Tun 3:00

Yujin uyqudan, qattiq titrab uyg’onib ketdi. Butun tanasi suv bilan qoplangan kabi edi. Nafas olishi notinch qiz, qo’llari qaltiragan holda tumba ustidagi tungi chiroq tomon qo’l cho’zdi. Ammo eshik oldidagi sharpani ko’rgan zahoti qattiq qichqiriq bilan quloqlarini berkitib oldi.
Henry bu vaqtda uyga endi krib kelayotgan edi. Qichqiriqni eshitib, Yujinning xonasi tomon yugurdi. Zinalardan tartibsiz chiqar ekan, uyqusiragan ko’zlari sergak tortgan edi. Otasi va onasi ham bu ovozdan uyg’onib qizining xonasi tomon qadamlarini yo’naltirishgan edi. Henry xonaga kirgan zaxoti, chiroqni yoqib qiz tomon shoshildi va qizni bag’riga olib xonani ko’zdan kechirdi.

— Yujin, hoy ahvoling yaxshimi? Bu yerda kimdur bor-mi? Senga nima bo’ldi o’zinga kel. –Yigitning qo’li havotirdan titrayotgan shundoq sezilib turar edi. Qizning onasi so’ngra ortidan otasi ham shoshilib kirib keldi. Shin xonim, tumba ustidagi stakandagi suvni qizning yuziga nim qilib sepdi va bag’riga olgancha tinchlantira boshladi. Yujin, birozdan so’ng nafas olishi maromiga kelib atrofiga nigoh tashladi. Henry yuqorisida, havotirdan qizga tikilgan yotoq chetida otasi, ko’zlaroda yosh sabab biroz naiqqan yuz bilan qizga tikilayotgan edi. Qiz onasining iliq bag’ridaligini sezib, butunlay normal holatga qaytdi.

: Hammasi joyida, oyi! O’tib ketdi. –Qizning bosiq ovozidan biroz hotirjam tortgan ayol, o’zini ortga tortib qizning yuzini qo’llari orasiga oldi.

— Yana takrorlandi

: Ha, hammasi o’tib ketdi. Havotir olmang.

— Bunday holat takrorlanmayotganiga bir necha yillar bo’lgan edi. Sen bugun qattiq ababiylashding. Balki shunga bo’lishi mumkin. Qo’rqmayapsanmi?

: Yo’q, buni unutgan edim. Hozir hammasi joyida. Ishoning…

Henry: Istasang sen bilan qolishim mumkin. –Janob Shin o’zini aybdor his qilayotgani sabab bir so’z ham ayta olmayotgan edi. Henryning havotiridan biroz yuzi yorishgan erkak, ayolining keskin ohangidan hayron qolgan edi.

— Qizimning onasi shu yerda. Men ko’rinayotgan bo’lsam. Siz xonangizga borishingiz mumkin. Barchangiz! –Atayin ikki erkakga qaratib aytilgan so’z va xona ona va qiz nafas olishi bilan tinchib qoldi.

: Oyi men mashg’ulot xonasiga tushmoqchiman.

— Yana qaytalanyapti. Barchasini yana qaytadan o’zgarishsiz takrorlayapsan, Yujin.

: Men buni boshqara olmayman. Iltimos…

Timeskip

Soat tongi 7:50 ammo qiz hali ham to’xtashni unutgan mashina kabi katta zalda harakatlanyapti. Barchasi, maromidan chiqqan hatto vaqt ham. Hayolidagi chalkashlik, yuragini alam bilan sinagan paytlarda u gapirishdan ko’ra raqs tushishni afzal ko’rar edi. Qo‘rqinchli lahzalar kelganda, tashqi dunyo torayib, nafas olish qiyinlashganda, u mashg‘ulot zalining eshigini yopardi. Shu zahoti hamma narsa sukutga cho‘mardi faqat musiqa va yurak urishi qolardi.
Oyoqlaridagi og‘riqni u allaqachon tanimasdi. Barmoqlari qonab, poyabzali ichida achishib turganini sezmasdi. Har bir harakat, har bir sakrash ichidagi qichqiriq edi. U tanasi bilan gapirardi alamni burilishlarga, qo‘rquvni sakrashlarga, umidsizlikni muvozanatga aylantirardi.
Ko‘zlarida yosh bo‘lsa ham, qaddi bukilmasdi. Chunki raqs uning panohi edi. Og‘riq uni sindirmasdi, aksincha, unutishga majbur qilar edi.

Mashg‘ulot zali uning sirlarini eshitgan yagona joy edi; pol esa oyoqlaridagi qonni emas, uning kuchliligini yodlab qolardi.
Va Yujin raqs tushishda davom etardi. To charchoq yiqitmaguncha emas, ruh tinchimaguncha.
Qiz yuzini qo’llari bilan berkitib, oldi.

: Iltimos, Taehyung hayollarimdan ket. Seni eslashni, so’zlaringdan hislarni tuyishni istamayman. Bunday ta’sir o’tkazishinga yo’l qo’ya olman. Seni unutishni istmayaman. –Qizning ko’zlaridan yoshlar tomib yuzini yuvishni boshladi. Tanasidagi og’riqlar enlikda o’z kuchini ko’rsatayotgan edi.

~

Yujin, barchaning e’tirozini e’tiborsiz qoldirgan holatda, kompaniyaga kirib bordi. Odatdagi ishchi kiyimlari qulay kenga sport kiymiga oyoqlaridan tushmaydigan baland poshnalar qulay krasovkalarga o’zgartirilgan qiz, yuzida doim sezilib turadigan yorqinlik va qaysarlikni yoqotgan edi go’yo. Shunchaki, lablar bir chiziqqa tortilgan, ko’zlari qizargan va tanasi og’riqdaligini hissizlik ortiga yaagirayotgan qiz.
Taehyung lift oldida, turar ekan eshikdan kirib kelayotgan qizni ko’rib qoshlari chimirildi. Undagi bu holat uni havotirga solayotgani aniq edi. Yujin lift yonidagi yigitga nigohini ham qaratmadi va yuqori qavatga zina orqali chiqishni afzal ko’rib, lift yonidagi eshikni ochdi va zinalardan og’riq bilan qadam tashlay boshladi. Taehyung ham bir soniya o’ylab o’tirmay, uning ortidan ergashdi.

— Yujin?! – Yigitning chaqirig’i butunlay e’tiborsiz qoldi. Qizning har bir qadamini kuzatayotgan yigit, undagi noqulaylik va brovtalikni sezin, zinalarni bir nechtasini qoldirib qizga yetib olib, yuqori bilagidan tortib e’tiborini qaratdi.

— Men seni chaqirdim, eshitmading…. –Yigitning gaplari lablari orasida qoldi, qo’li o’zi sezilmagan holatda bilak atrofida siqildi. Yonib turuvchi ko’zlardagi hissizlik, uni so’zsiz qoldirdi. Unga doim gap topib beruvchi jaxil qilsa ham so’nmaydigan yigit uchratgan qiz hozir umuman boshqa qiyofada edi.

— Kim senga bunday qildi. –Taehyungning ovozi g’azabdan buzulgan edi. Yujin yuzini boshqa tomonga qaratib olganida yigit uning yuzidan ushlab ko’zlariga qarashga majbur qildi.

— Menga qara, sendan oxirgi marotaba so’rayapman. Nima bo’lganini, aytasanmi yoki buni o’zim bilib olishimga majbur qilasanmi.

: Sen sabab…. – xirqiroq bilan chiqqan ovoz va qizning so’zlari yigitning aqlida kuchli portlash yuzaga keltirdi.

— Men sabab?! Aniqroq gapir. – Taehyungning qo’llari qizning yuzida bo’shashdi. G’azab go’yoki, o’rnini aybdorlikga bo’shatib bergan kabi Taehyung qizga tikildi.

— Iltimos, meni bunday qiynama. Jim turma! Jin ursin… men nima qilganimni ayt barchasini to’g’irlayman. Seni avvalgi holinga keltirish uchun barchasini qilman iltimos, Yujin. Iltimos qilaman!

: Sen meni aldading, barchasini yolg’on bilan boshlamoqchi bo’la turib bu uzoqqa yetib boradi deb o’ylaganmiding. –Yigit bir lahza barcha voqealarni kaseta kabi miyasida aylantira boshladi, qayerd xato qilganini tahlil qilar ekan hech qanday noto’g’rilik bo’lmaganiga o’zi ishonsa ham qizning bu holati uni shubhalntirib qo’ygan edi.

— Men senga shu vaqt davomida biror marta ham yolg’on gapirmadim. Hislarim borasida ham. Menga ishon, Yujin! –Qiz yigitga ko’zlari to’la yosh bilan tikilar ekan, uni bir bor ko’rish uchun aslida shu yergacha kelganini unuta yozdi. Qalbi bu rost ekanini aytyotgan bo’lsa, bu hislarni barchasini qizning o’zi chuqur ko’mayotgan edi. Ruhida ham tanasida ham kuchi qolmagan qiz, oxirgi bor ko’zlarini ochib yumganida ko’zidagi yoshlar yuziga sirg’alib tushdi va hushini yoqotdi. Taehyung qizni, ushlab yuziga asta sekinlik bilan bir ikki marotaba ismini aytib o’ziga keltirishga harakat qildi. Ammo qalbidagi havotir uni butunlay chulg’ab olgan edi. Qizni qo’llariga olgancha zinalardan tezlikda pastlagan yigit chiqish eshigi tomon qadamlarini yo’naltirib qizni eshik oldidagi mashinasini ort o’rindig’iga ehtiyotkorlik bilan joyladi.
Mashinani huddi aqlini yoqotgan inson kabi haydayotgan Taehyun, qizil chiroq va yo’ldagi belgilarga ham e’tiborsiz edi.

— Iltimos qilaman, bezori. Ko’zlaringni och. Meni bunday qo’rqitma. Men sensizlikka chiday olmayman. Meni kuchsiz insonga aylantirganing uchun, javob berishing kerak. Hammasini to’g’irlayman. Nima xato bo’lsa barchasini sen uchun to’g’irlayman. Ko’zlaring yana avvalgidek yonishi uchun, barchasini qabul qilaman. Sendagi barcha qayg’uni olishga va seni yonimda saqlash uchun qo’limdan kelganidan ham ortiqroq narsalar qilishga va’da beraman. Faqat ko’zlaringni och, yana menga jaxil qil, tiligdagi barcha yomon so’zlarni men uchun ayt. Ammo meni sokinligimni, meni musiqamni olib qo’yma!

~

~

Suzy🤎

𝑀𝑢𝑠𝑒 episode 6

𝑀𝑢𝑠𝑒 ep5

: Yuzimga tushayotgan quyosh nuri meni shirn uyqimdan uyg’otdi. Erinibgina ko’zlarimni ochdim, boshimdagi og’riq va kechagi voqealarni eslashim, meni bir muddat qimirlolmay qolishimga, sabab bo’ldi. Jin ursin, men nimalar qilib qo’ydim. Qanday ahmoqona holatga guvoh bo’lishdi, tamom bo’lding Yujin. Tamom…. Eshik ochilishi, meni o’ylarimdan uzulishimga sabab bo’ldi.

— Yujin? Uyg’onding-mi? – qizning onasi xonaga kirib ortidan eshikni qulfladi va qizning yotog’i tomon qadamlarini yo’naltirdi.

: Hayirli tong, oyi. –Yujin, yuzini yostiqqa yashirgancha, ovoz chiqardi.

— Mendan uyalyapsan-mi yoki qilgan ishingdan? – Yujin yuzini yostiqdan olib, yonidagi paxmoq ayiqchasi quchoqlab onasi tomon tikildi.

: Meni bu holatda ko’rganingizdan afsustaman.

— Orangizda biror jiddiy munosabat bor deb o’ylayman. Mendan biror nima yashirayotgan bo’lsang, aytishing mumkin.

: Hech qanday munosabat yo’q albatta, shunchaki tanishlarga o’xshash begonalarmiz desa ham bo’ladi.

— Yoki begonaga o’xshash sevishganlarmi? – Shin xonim qizining sochlarini tarab, qo’llarini birlashtirdi.

: Oyi, necha marotaba aytishim kerak.

— Mayli ishondim ham deylik, ammo munosabatingiz jiddiy bo’lsa bunga otang yo’l qo’ymaydi.

: Bu bilan nima demoqchisiz?

— Undan uzoq yur, ishdan boshqa hech qanday munosabatlar bo’lmasin. Qizim birinchi va oxirgi bor aytyapman.

: Bularni aytishingizga nima sabab bo’lyapti.

— Sen o’rtangizda hech nima yo’qligini aytding, demak sababi sen uchun ahamiyatsiz bo’lsin. – Yujin, onasiga tikilgancha biroz ikkilanib qoldi ammo shunchaki bosh irg’ab qo’yishni ma’qul ko’rdi. Ammo ichida bo’layotgan hislar va tartibsizlik uni charchatayotgandek edi.

— Nonushta birozdan kegin tayyor bo’ladi. – Shin xonim xonani tark etar ekan, eshik tutqichida qo’li to’xtadi va ortga qarab gapida davom etdi. — Menimcha, Henry otangga yoqib qoldi. Bugun shaharni unga ko’rsatib kompaniyaga olib borishingni tayinladi.

: Nima kompaniyaga olib borib nima qilaman.

— Bu meni istagim emas, otangniki.

: Yaxshi

~

: Nonushtadan so’ng, Henry ikkimiz shahar bo’ylab biroz aylandik. Unga o’zimga yoqadigan barcha yerlarni ko’rsatdim. Ajoyib, u bilan ilk tanishgan paytlarimizni eslatib meni kulishga majbur qildi.

— Hoy Yujin, buni sen uchun sotib oldim. –Henry, qizning bilagiga nafis bilaguzukni taqdi.

: Juda chiroyli ekan. –Yigit tabbassum qilib sochlarini qo’li yordamida tartibsizlashtirdi.

: Bunday qilmasligingni bir necha bor aytganman.

— Oh, bu menga odat bo’lib qolgan. – Henry bo’yini qiz yeta olishi uchun biroz pastlatdi, huddi avvalgidek. Yujin uning sochlarini to’g’irlab, avvalgi holiga qaytardi.

: Tegsang, qo’lingni tishlab olaman.

— Huh, avval qilganingda hatto qalam ushlay olmagandim. Menimcha bu galgisida qo’limni uzub olasan. Senga qilgan ishim sabab, men uchun jazo bo’lar edi. – Yujinning yuzidan tabassum, tezda yo’qoldi.

: seni kompaniyaga olib boraman.

— Yujin, meni hali ham kechirmading shunday-mi? Men afsusdaman, doim senga yaqinlashmoqchi bo’lganimda qilgan ishim uchun, afsus chekaman.

: Jim bo’l, Henry. Sen bilar eding, men qanchalar o’sha saxnaga chiqishni istashimni. Ammo nima qilding, meniki bo’lgan joyni boshqasiga topshirding. Meni habarimsiz buni hal qilding, men ijro etishni istagan guruxdan meni chetlatishlariga hissa qo’shding.

— Buni seni o’ylaganim uchun qilgandim.

: Meni, hayotimning yarmiga aylangan saxnani mendan olib qo’yding. Bila turib. Men u gurux uchun, kechalari tinim bilmasligimni, kuzatar eding.

— O’sha hayotingga aylangan sahna sabab, oyiqlaring shikastlandi. Shu sabab, sen ming marotaba kasalxonaga tushding. Seni boshqa yo’l bilan to’xtata olmasdim. Ammo, yana qaytding, saxnaga qaytib yana o’zingni havfga qo’yding.

: Bas qil!

— Doim havf tomon o’zing yurib borasan, anavi axmoq bilan ham nimalar qilib yurganingni ko’rdim.

: Og’zingni yum, meni hayotimga aralasha olmaysan. Yo’l qo’ymayman.

~Timeskip

: Majlislar zalida, barcha xodimlar qatori men va Henry o’tirar ekanmiz, menga tikilgan o’tkir nigohlardan o’zimni qayerga qo’yishni bila olmay qoldim. Buni dadam sezib qolmasliklari uchun jonim halakda, to’g’rimdagi telba esa bundan tashvishlanmayotgani aniq. Dadam, Henryni ismini aytkalarida men biroz hayratlandim. Uni tanishtirar ekanlar, bu yerga men kabi Tarjimon sifatida ishga takliflarini eshitib biroz taajublandim. Menga hech kim bu haqida aytmagan edi, qizig’i Henry bundan ajablanmadi ham. Demak bu haqida bilgan ammo menga aytmagan. Asabiylashayotganim qo’limdagi telefonni qattiq ushladim, barmiqlarim orasiga habar kelgani vibratsiyasi urulganini his qilib, qulfdan chiqardim. Habarni o’qir ekanman, Taehyungga nigohlarimni qisqa ko’chirdim.

“ Ko’zlaringni yigitchadan uzmasang, yoki seni yoki uni bu yerdan olib chiqib ketaman”

Taehyungni habari, meni g’azabimni oshirdi. Nega u menga buyruq beryapti, huddiki u meni yigitim yoki undan yaqinroq insondek o’zini tutushi, diqqatimni oshirib boryapti. Jin ursin, o’zimni boshqara olmayotgandekman. Nafas olishim maromidan chiqdi. Dadamga, tikilar ekanman u Henryga qilayotgan munosabati meni izdan chiqaryapti. Nega o’g’li kabi juda mexribon bo’lib qoldi. Dadamni menga qarab bir ko’zini qisib tabassum qilishi ortidan men ham majburan jilmayib qo’ydim. Henry qayta yonimdam joy olar ekan, quloqlarim yaqiniga kelib pichirladi.

— Syurpriz, Yujin. Endi birgamiz…

Uning gapini eshitish mobaynida, qattiq shovqindan joyimda bir sakrab tushdim. Qarshimda, Taehyung qo’lini stolga qattiq urib barchaning e’tiborini o’ziga qaratdi, qo’llari yordamida katta ish stoliga egilib turgan yigit nigohlarini mendan va Henrydan uzmas edi. O’zimni noqulay his qila boshladim.

— Undan uzoqlash, hoziroq. –tishlari orasida vishillab, o’zini bosishga harakat qilayotgan Teahyung Henryga qarab so’zlarini aniq yetkazdi. Bu vaziyatdan barcha biroz noqulay ahvolga tushdi, ammo hammasidan ham qo’llarini ko’ksiga boylab biroz jaxil bilan qarab turgan Yujinning otasi qizning e’tiborini tortib ulgurgan edi.

— Taehyung, nimalar bo’lyapti. Balki o’zingni bosib olarsan. – Yujinning otasi biroz qattiq ammo hurmatni saqlagan holatda gapirdi.

— Janob Shin, men nima qilayotganimni juda yaxshi bilaman. Majlis tamom, hammaga ruxsat, meni tarjimonimdan boshqa! – Teahyung, bo’g’iq va biroz g’azablangan ohangda majlisni yakunladi.

Janob Shin: Yujin va Henry, chiqishingiz mumkin… – Henry xonadan chqib ketar ekan, Yujin ham ortidan ergashayotganda Teahyungning ovozi majlislar zalida jarangladi.

— Men Yujinga ruxsat bermadim. Bu yerda Yujin sizning qizingiz emas, kompaniya xodimasi. Shunday ekan, boshliqqa barcha xodimlar birdek, bo’ysunishi kerak! To’g’rimi, Janob Shin?

: Meni kimligimni unutib qo’yayapsan Kim Taehyung!

— Men hech nimani unutmayman, xonadan chiqishingizni so’ragan bo’lar edim.

: Menga qara, o’zingni meni boshlig’imdak ko’rsatma. Bu kompaniya dadamga tegishli shunday ekan, menga ham otamga ham hurmat bilan gapirishing kerak. –Yujin, asabiylikdan ovozi biroz titroq bilan chiqar ekan, Teahyungning labiga qisqa tabassum yugurdi.

— Men hurmatsizlik qilganimni eslay olmayman, ikkinchi masala esa… Bu kompaniyaning bosh direktori menman.

: Nimalar deb valdirayapsan…. –Yujinning so’zlari otasining, ovozidan kegin to’xtadi.

— Yujin! Bas qil. – erkak chuqur nafas olgach, Taehyungga nigohlarini ko’chirdi.

— Yaxshi, xodim sifatida qizim bilan gaplasha olasan. Ammo yaqinlashsang, meni boshqa inson sifatida ko’rasan Kim! – Janob Shin xonadan chiqib ketdi, Taehyung eshikni zarb bilan yopib qiz tomon qadamlarini yo’naltirdi.

: Taehyung, haddingdan oshding. Bu nima qilganing. Telbadek harakat qilishni bas qil. Aslida kechagi ishingni ham unutganim yo’q.

Miyangni qaysi tomoni bilan o’ylab dadamga bunday muomila qilasan, va barchaning oldida meni…. – Qizning bo’ynidan uzun barmoqlar o’raldi va devorga zarb bilan bosildi. Yigitning ko’zlarida, g’azab olovi yonib turgani qizni qo’rqitdi.

: Nima qilyapsan, qo’lingni mendan tort.

— Bugun sen uchun, juda yaxshi bo’lmoqchi edim toki jin urgur o’sha suratlar menga yetib kelmaguncha. Bilasanmi, anavi qo’rqoqni nima qilmoqchiman, miyasini sug’urib olaman. Seni esa manashu bilag uzuq taqqan qo’lingni zanjirlab yotoqqa mixlayman. – Taehyung qizning ko’ksiga tiralgan qo’lidagi taqinchoqni sug’urib, oldi va xonaning qaysidur burchagiga otib yubordi. Qizning ko’zlari tobora yoshlanib borar ekan, uni ko’ksidan qattiq itarib uzoqlashtirdi.

: Meni yaxshilab tingla Kim Taehyung! Sen menga buyruq bera olmaysan, sen bularni hech birini menga qilishga haqqing yo’q. Sen men uchun hech kimsan. Yana bir bor qarsgimdan chiqsang seni o’z qo’llarim bilan, o’ldiraman. Tushunarlimi! –Yujin tutroq ovoz bilan, so’zlarini biroz qiyinchilik bilan yetkazdi va xonadan otilib chiqib ketdi. Teahyung qizni holatini ko’rib, uni bir qancha muddatga qo’yib yubordi. Asabiy sochlarini ortga tarab, o’zini tinchlantirishga harakat qildi. Ammo foydasiz, qizning ortidan borish maqsadida tezlikda kompaniyadan chiqib, mashinasiga o’tirdi. Qora sport mashinasi, yo’lakdan katta yo’lga chiqishi bilan, yigitning ko’zlari yugurib ketayotgan qizga tushdi.

— Londonlik bezori, kechir ammo seni qo’yib yubora olmayman. – Taehyung mashinani tezlatib qizning, yo’lini to’sdi.

— Mashinaga chiq, gaplashib olamiz. – Yujin, ko’zlaridagi yoshni jaxil bilan artib tashladi.

: Gaplashib olamiz? Sen gaplashib olishni bilmaysan, meni shunchaki zo’rlik bilan ushlab turib gapirasan.

— Yujin, mashinaga chiq. – Bu galgi ovozida bosiqli va avvalgisidan farqli ohang edi. Yigit mashinadan tushib qiz tomon, yaqinlashdi va yo’lovchi eshigini ochdi. Chuqur nafas olib qo’shimcha qildi. — Iltimos, Yujin..

~Timeskip

Sohil bo’yida qiz dengizni kuzatar ekan, Teahyung qizni kuzatish bilan band edi.

: Menga bunday tikilishni bas qil.

— Bunday qila olmayman, seni ko’rganimda boshqaruvni yo’qotaman. – Yujin qunga qisqa raba qo’yib gaplarini e’tiborsiz qoldirdi.

: Boshqa hech qachon, menga buni qilma. Sen menga hechkimsan. – Taehyungni jag’lari qizning so’zlaridan taranglashdi, qizning bilagidan ushlab o’ziga qatargan yigitning yuzlari qiznikidan bir necha milimetr uzoqlikda edi. Taehyungni nafas olishi notekis qizning yuziga urilar ekan. Yujin shunchaki uning ko’zlariga tikilishdan boshqa harakat qilmayotgan edi.

— Men senga, hechkimman shunday-mi? Demak buni to’g’irlashimiz kerak. Sen menikisan, men seni taniganimdan buyon ovozingni eshitkanimdan buyon sen meniki bo’lgansan.

: Men buyum emasman, seniki bo’lgan. – Taehyungning qo’li qizning sochlariga ko’chdi. Ovozi zo’riqish va pichirlashdan ham pastlashgan yigit qizning lablariga va qayta ko’zlariga qaradi.

— Men seni sevaman,

~

~

Suzy🤎

𝑀𝑢𝑠𝑒 ep5

𝑀𝑢𝑠𝑒 ep4

: Nega bu yerda birdaniga habrsiz kelganiga hali ham tushuna olmadim, jin ursin. Dadamga jiddiy munosabatda edik degani juda oshib tushdi. Ortimdan yuqori qavatga chiqayotgan yigitga, qarashni ham istamayman, ayni vaqtda.

— Yujin balki biror nima dersan. Hatto salomlashishga ham fursat bo’lmadi.

: Balki Koreaga kelishingni aytkaningda salomlashish uchun vaqt ajratib o’zim uyimga taklif qilar edim, Henry.

— Aytganim bilan biror nima o’zgargan bo’lar edi deb o’ylamayman.

: Sen o’ylamaysan, men esa aksi. Dadamga, jiddiy munosabatda edik deganing nimasi.

—Nima, do’stlik jiddiy munosabat emas-mi?

: Shunchaki do’stmiz deb tanishtirishing mumkin edi.

— Nega asabiylashayotganingni tushuna olmadim. Ketishimni istaysanmi? –Yujin unga biroz tikilib qoldi.

: Yaxshi, gaplarimni unut. –qiz qulflangan eshikni ochib, ichkariga yigitni taklif qildi.

— Oh bu xona juda chiroyli va shinam ekan. Bu seni xonang-mi?

: Albatta bu meniki emas. Mexmonlarga ajratilgan yotoqxona. Shu yerda qolishing mumkin.

— Nega senikida emas? –Yigit o’ynoqilik bilan qizning bo’yi tengi egildi.

: Hazillaringni ko’taradigan kayfiyatda emasman.

— Yaxshi yaxshi, kechirasan. –Yigit xonani ko’zdan kechirar ekan, qizning telefoniga qo’ng’iroq bo’la boshladi. Yujin tezda yigitni xonada qoldirib o’z xonasiga shoshilinch kirdi.

: Eshitaman…

— Tayyormisan? Uying oldidaman

: Nima, uyim oldida. –Qiz shoshilinch, xonasidan ko’chaga qaragan oynaga yaqinlashdi va Taehyungning mashinasini ko’rib qattiq yutundi. Yigit ham mashina ichidan uni ko’rib old chiroqlarini ikki marotaba o’chirib yoqdi — shu yerdaligini bildirish uchun.

— Uyingga kirib olib chiqishimni kutyapsanmi.

: Taehyung bilasanmi, men…. –Yujin biroz o’ylanib turdi ammo bu uchrashuvni bekor qilishni istamadi.

: Besh daqiqada oldingda bo’laman.

— Yaxshi…

Yujin oynadan pardoz qilinmagan yuziga biroz tikildi va nim pushti rangdagi lab bo’yog’ini tezda surutib, ustiga yengil kurtkasini kiydi, oyoqlariga qulay krasovka va uydan tezlikda chiqib mashinaga o’tirdi. Taehyung, old o’rindiqqa shoshilib chiqqan qizni ko’rib, boshdan oyoq nazar tashladi.

: Salom!

— Hayirli kech, bezori. Uchrashuv ekanini aytdim deb o’ylayman. Menimcha uyqudan tezda turib, lab bo’yog’ini surutishga vaqting bo’lgan. –Yujin unga asabiy nigoh tashladi.

: Sen uchun tayyorlangim kelmadi. –Aslida Henry kelib meni tayyorlanishga ketadigan vaqtimni, behuda sarfladi deb aytishni istayman.

Taehyung qisqa kulib qo’ydi, va qizni sochlarini quloq ortiga o’tkazib, beparvolik bilan mashinani o’t oldirdi.

: qo’ling men tomonga ko’p bora so’roqsiz ko’p kelishini bilasanmi?

— Ho’sh, aslini olganda bilaman. Birinchi uchrashganimizdan boshlab tanamni senga nisbatan boshqara olmayman. Nazoratdan chiqara olasan. –Yujin uning gaplarini eshitib telba insonga tikilgandek qarab qoldi. Boshini qimirlatib, yuzini boshqa tomonga burdi.

— Bu gaplarni yuzingdagi qizarishni ko’rish uchun aytkandim. Menimcha o’xshamadi.

: Yuzim, bunday gaplarga qizarmaydi.

— Faqat harakatlarga qizaradi deb tushunishim kerakmi? –Taehyung o’ynoqilik bilan bo’sh qo’lini qiz yuziga olib borayotganda, Yujin uni qo’iga qisqa zarba berdi.

: Taehyung, atayin qilyapsanmi? –Taehyung qizning harakatlariga kulishdan o’zini tiya olmadi.

— Oh menga bunday qarama, seni uyimga o’g’irlab ketishim mumkin.

: Ha ha juda kulgili. –Yujin yigitga qarar ekan, Taehyungning jiddiy nigohlaroga duch keldi va qattiq yutundi.

: Nega bunday jim bo’lib qolding..

— Men jiddiy aytdim. Hech qanday hazilsiz. – Mashinani yashil chiroqda yana harakatlantirgan yigit, jim unga tikilib qolgan qizga qisqa nazar tashladi. Mashina ichi yetarli darajada, sokinlashdi. Qizning nafas olishi, yigitni turli xil hayollar ichida qoldirishga sabab bo’layotgan edi.

— Uning nafas olishi ham meni aqildan ozdiryapti, uni ko’rish va doim ko’z oldimda saqlash istagi tobora butun tanamga singib boryapti. Sen bilan nima bo’lishiga amin emasman, Yujin. Hayotimga qanday kirib ta’sir o’tkazayotganingni o’zing ham bilmaysan. Birinchi bor saxnada ko’rganimda, seni topish va ovozingni eshitishni istagan edim. Ikkinchi bor tungi klubdagi bitiruv oqshomingda, seni o’zimniki qilish istagi hayolimdan bir daqiqa ham chiqmagan edi. Hozir esa yonimdasan, bu hech qachon o’zgarmaydi. Tanangni, ruhingni, hayollaringni o’zim bilan bog’layman. Qochishga urunsang seni, seni topib tanamga kishanlayman.

: Nega jim bo’lib qolding. –Yujin, qiziqarli suhbat sokinlikga ko’chganidan biroz zerikdi.

— Zerikib qolgan ko’rinasan. Biroz nafas rostlab olmasam, sen bilan gap o’yin qilishga kuchim yetmaydi. –Yujin bu gapdan kulib yubordi.

: Bu borada menga hech kimni kuchi yetmasligi aniq. –kichik yelka qisgan qizning yuziga kichik tabassum yugurdi.
Taehyung, katta bino yaqinidagi mashina turargohiga joylashgancha mashinadan tushdi va yo’lovchi tomon eshikni ochdi.

— Tushaqol

: Raxmat, – qiz mashinadan qisqa sakrab tushdi va yigitga kichik tabassum qildi. Biroz kayfiyati yaxshilangan Yujin qorni ochligini his qilayotgan edi.

: Bu yerni taomlari mazali deb eshitgan edim. –Taehyung qizning ort qismiga qo’lini qo’yib, katta restarant tomon boshlab bordi.

— Ha gapinga qo’shilaman.

~Timeskip

Ikkisi birga suhbatlashib, trotishib vaqt o’tkanini sezmay qolishgan ham edi toki qizni telefoniga qo’ng’iroq bo’lmaguncha.

: Oh Taehyung, kechirasan javob berishim kerak.

— Albatta. – yigit qizga tabassum qilgancha, qizil vinkdan biroz ichib qizni kuta boshladi.

: Eshitaman, Oyi?! –telefon ortidan asabiy ammo biroz havotirli ovoz yangradi.

— Qizim, shu vaqtda qayerdasan. Soat 12 ga yaqinlashib qoldi. Otang seni xonangdasan deb bir necha marotaba chaqirdi. Nega ogohlantirmay chiqib ketding.

: Oyi havotir olmang, aytishni unutibman. Do’stim kechgo ovqatga taklif qilgan edi. Shunga shoshilinch chiqib ketdim..

— Qaytganinga bir necha kun bo’ldi, yana qanday do’st.

: Qaytgach sizga aytib beraman, ha aytganchi dadam Henry haqida hech nima demadilarmi?

— Men unga tushuntirdim, yigit sening shunchaki do’sting ekanini.

: Raxmat, oyi. Sizni yaxshi ko’raman.

— Men ham, qizim. Uyga tezroq qayt.

: Yaxshi, –Yujin qo’ng’iroqni tugatib, stolga qaytdi.

— Hammasi joyidami?

: Ha, oyim kech qolayotganim uchun qo’ng’iroq qilgan ekanlar. Ketamizmi?

— Albatta istasang.

: To’g’risi biroz istamaymankuya ammo qaytish kerak. Sen bilan bunday suxbatlashaman deb o’ylamagan edim. – Taehyung lab chetida kulib qo’ydi.

— Seni eshitishga tayyorman.

: Bu gaping uchun pushaymon bo’lmasang bo’lgani. –qiz ust kiymini qo’liga olgancha chiqish tomon qadamlarini yo’naltirdi.

~Timeskip

Qizning uyi yonida to’xtagan qora mashina, salon ichida sukunat. Qizning ko’zlari uyqudan yumilayotgandek, avvalroq ichgan qizil vino bunga ko’proq hissa qo’shardi go’yo.
Yigut mashinadan tushib, qiz tomon eshikni ochish uchun qadamlarini yo’naltirdi ammo qizning uyi yonida telefonda gaplashayotgan yigitni ko’rib, qoshlari chimirildi. Qorong’u daraxt soyasidan uyning chiqorlari u tomon nim tushishi uning yuzini to’liq Taehyungga ko’rsatdi, sariq malla rang sochlar, baland bo’y. Yigitning jag’i tarangkashdi, mashina ichida hali ham uyqisiragan va biroz mast bo’lgan qizga qarab, uni o’z uyiga olib ketish fikri tanasini qamrab oldi. Ikki yigitning, ko’zlari biz biriga to’qnashdi, ikkisining e’tiborini mashina eshigini ochib tushgan qizga ko’chdi. Taehyung, katta qadamlar bilan Yujinning yoniga bordi va katta tanasi bilan qizni butunlay yo’lini to’sdi.

: Olib kelganing uchun raxmat. Bugungi kun uchun ham. –Qizning yuzi u tomon ko’tarilar ekan, yigit uning jag’ suyagi va bo’yni tomonga qo’lini o’radi va qizning nim pushti bo’lgan lablariga o’z labini bosib chuqur o’pa boshladi. Ortda bularni ko’rib turgan Henry, bu manzaradan shok holatga tushgan edi. Uy eshigi ochilib, Yujinning onasi mashina va keng yelkalar orqa o’girib turganini ko’rib avvaliga hayron qoldi. Taehyung lablarini, qizdan uzib yanoqlariga qisqa lablarini bosib uzoqlashdi. Buni Henry ko’rganiga ishonch hosil qilib, o’zining chegarasini belgilagandey unga qisqa nigohini olib o’tdi. Qiz shunchaki nima bo’lganini anglolmay yigitdan ko’zlarini uza olmadi, toki uy tomondan onasining chaqirig’ini eshitmagunga qadar.

Suzy🤍 𝑀𝑢𝑠𝑒 ep4

𝑀𝑢𝑠𝑒 3

Mashina ichidagi muhut yetarlicha tarang, yon oynalarga urulgan mayda tomchilar ba’zida ko’zga tashlanar ba’zida huddi g’oyib bo’ladigandek. Yomg‘ir tashqaridan shovqinli emas, lekin uning mayin shitirlashi salon ichidagi tarang sukutni yanada keskinlashtirib turadi. Nafas olish ham ehtiyotkor: go‘yo kimdir biroz balandroq harakat qilsa, shu nozik muvozanat buzilib ketadigandek. Qiz yon tomoniga o’g’rincha qarab qo’yar ekan, chuqur nafas olib radioning kichik tugmasi orqali yoqdi va sokin musiqa salon ichiga taraldi. Taranglik biroz yumshagandek his qilayotgan Yujin, musiqa to’satdan o’chib qolishi sabab qoshlarini chimirdi.

: Nima qilyapsan?!

bilasanmi Taehyung! Seni uchratganimdan buyon, chegaralarni buzyapsan. Aslida sabrimni sinayitgan sensan. Meni qayerga borishim, kimlar bilan o’tirishim yoki nima qilishim kerakligini sen ayta olmaysan. Bunga ruxsat bermayman. –Yujin har bir so’zida asabiylashar ekan, yigitning yuzi biroz bo’lsa ham o’zgarmadi. Ko’zlari yo’lga qaratilgan, jag’ chizig’i tarangligini yo’qotmagan.

Nafas olish tezligi bir maromda, sokin lekin ichida kuch yashiringan kabi. Bir necha daqiqalik sukutdan so’ng, Taehyung e’tiborini qizga ko’chirdi, yigitning sport shortigi va keng futbo’lkasini kiyib olgan qiz kiyim ostida yo’q bo’lib ketayotgandek edi. qo’llarini ko’ksiga kesishtirib o’rab olgan sochlari esa biroz nam, to’liq qurutulmagani sezilib turar edi.

— Meni ortimdan bording-mi? yoki seni biror kim taklif qildimi?! – biroz hirillagan bo’g’iq ovoz mashina ichida sokin yangradi.

: Buni senga avvalroq aytib berdim. Men shunchaki sen qayerga ketayotganinga qiziqqan edim va o’sha axmoqona joyga bordim.

— Bu seni oqlamaydi, u yerda sen yolg’iz emasding.

: U yigit shunchaki yordam berdi… –Taehyung hazilsiz kulib yubordi va rul atrofida qo’llari siqildi.

— Shunchaki senga yordam beradigan inson, u yerda bo’lmaydi.

: Oshirib yuboryapsan. –qizning gaplari kesildi.

— Aslida sen o’ylamasdan ish qilyapsan! Hamma erkaklar qaysarliklaringni ko’tara oladi, seni istaklaringni eshitadi deb o’ylasang adashasan.

: Men qayerda nima deyishni, juda yaxshi bilaman.

— Ammo bu safar emas. Sen nima qilganingni hech anglamading. –Yujin oyoqlarini yig’ib quchib oldi va yuzini oyna tomonga burib ko’zlarini yumdi. Taehyung buni ko’rgach, jim qolishga qaror qildi. Vaqt o’tar ekan, deyarli bir soat deganda ular mehmonxonaga yetib kelishdi. Taehyung qizni bir ikki bor ismini aytib uyg’otishga harakat qildi ammo samarasiz. Yigit mashinani aylanib o’tib yo’lovchi eshigini ochdi va qizni ehtiyotkorlik bilan mashina ichidan olib ko’tarib oldi. Yujin ham bir nimalar deb uyqisiragancha, qo’llarini uning bo’yniga o’radi.

— Bezori… – Taehyung nafasi ostida ming’irladi va lablarida kichik tabassum yugurdi ammo bu uzoq davom etmadi, uning holati yana avvalgi jiddiy va g’azablangan Taehyung ko’rinishiga qaytdi. Yujinni mehmonxonaga olib kirar ekan, barcha hodimlarning ko’zi ularga tushayotganini ko’rib qoshlari chimirildi va qizni tanasiga yaqinroq tortib yuzini berkitgandek bo’ldi. Ular liftdan chiqib uzun yo’lak bo’ylab xonalarning biriga yetib kelishdi. Yigit xona eshigini ochib qizni, yotoqqa sekinlik bilan joylashtirdi.
Qiz yuziga qayta tikilar ekan, Yujinning ko’zlari unga tikilib turganini ko’rib nafasi ostida so’kindi. Yujin uning yuzidagi kichik ko’karish va zarb izlarini ko’rib, biroz o’yga cho’mdi.

— Men sen bilan, nima qilishni bilmayman. Tushunish mushkul, bir necha soat avval meni o’zingdan itarib tegmasligimni so’rayotgan malikamiz. Hozir o’zini uxlaganga solib, ko’tarishimga majbur qildi.

: U vaqt vaziyat boshqacha edi, hozir esa boshqacha. Agar uyg’oqligimni bilganingda meni so’roq qilib , asablarimni taranglashtirar eding. Va men yurush uchun qulay kiyimda emasman. –Yujin buroz o’rnidan turib yotoqqa suyandi. Va atrofga nazar tashladi.

— Nega uyg’onishga qaror qilding? Men uchun vaziyat ahamiyatsiz. Balki seni shu yerga bog’lab qo’yarman.

: Shunchaki, meni xonamga olib bordingmi yo’qmi tekshirish uchun ko’zlarimni ochgan edim…

— Ho’sh, bu yer senga band qilingan xona emas.

: Meni qo’rqitishga harakat qilma, bolakay.

— Nima yig’lab yuborasanmi, bezori. –Taehyung bir necha soat avval, kiyim o’zgartirish xonasi dushida qizni ko’zlari yoshlanib, istamay yig’lab yuborganini eslab, lab chetida kuldi.

: Men yig’laganim yo’q, shunchaki suv juda sovuq edi.

— Sovuq yoki qattiq? –Taehyung qo’lini ko’ksiga bog’lab, unga tikildi. Yujin yotoq ustidagi yostiqni olib u tomon zarb bilan otdi.

: Haddingdan oshma, Kim Taehyung. Shu yerdan o’liging chiqishiga o’zim kafolat beraman.

— Ha, ha o’zing meni kaftimdeksan taxdidlaring olamga teng. – Yujin unga o’rta barmog’ini ko’rsatib o’zini ko’rpa ostiga o’radi. Taehyung buni ko’rib qoshlarini ko’tardi va indamay xona chirog’ini o’chirdi, yotoq yonidagi divanga o’zini tashladi, tanasidagi kichik og’riqlar sabab biroz norozi ovoz chiqardi.

— Juda g’alati qiz, – Taehyung unga tikilib biroz o’ylanib qoldi va ko’zlarini yumdi.

•Tong

Yujin barcha narsalarini tayyorlab, ketishga shaylandi. Kichik chemadanini sudrab, Taehyungning xonasiga yetib keldi. Bir ikki taqillatish va yigit, beliga shunchaki sochiq o’ragan holatda eshikni ochdi.

: Ishongim kelmaydi, hali ham tayyor emassan!

— Kechirasiz xonim, men siz kabi yumshoq yotoqda tiniqib uxlaganimda. Ertaroq turib tayyorlangan bo’lar edim, huddi sen kabi. Uyg’onishingni butun tun kutdim, balki o’z xonasiga chiqib yotoqni menga berar deb.

: Ammo bir necha soat bo’lsa ham, uxlading. Nolishni bas qil…. – Yujin xona ichiga Taehyungni chetlab kirdi. Yigit Yujinning bu harakatidan biroz hayron ham qoldi ammo buni juda kulgili deb hisobladi. Yujin o’sha yerdagi divanga o’tirgancha telefoniga e’tiborini ko’chirdi. Taehyung ham o’z ishida davom etdi, belidagi ko’karish joyiga, tibbiyit matosini o’rayotgan yigit qizni e’tiborini tortdi. Yujin o’rnidan turib, unga yaqinroq bordi.

: Yordamim kerak-mi?

— Eblay olsang, yo’q demasdim..

Yujin yuzini norozi, qilgancha yigitga tikildi. Taehyung ham uning bu harakatlaridan tobora zavqlanayotgani aniq edi. Yujin uning bel qismiga bog’lamni o’rab bo’lgach, uning yuziga e’tiborini qaratdi.

: Yuz uchun biror, dori vositang bor-mi?

— Javonda…

Yujin og’riq qoldirish uchun, kremni oldi va bir qisim chiqarib yigitning yuziga olib keldi.

: O’tirib ol. Dadam seni ko’rib, bularni barini men qilgan degan gumonga bormasin deb yordam beryapman…. – Yujin o’z yordamini oqlagandek, bo’ldi.

— Oh yordaming uchun cheksiz ta’zimlar. –Yigitning hazilomuz bu gaplaridan Yujin jilmayib qo’ydi va ishida davom etdi.

~ Korea

Yujin o’z xonasida dam olayotgan edi. Telefoniga kelgan qo’ng’iroq uni uyg’onishiga sabab bo’ldi.

: Eshitaman?!

— Londonlik bezori, biror foydali ish bilan mashg’ul deb o’ylagan edim..

: Taehyung?!

— Bugun kechga vaqting bor deb o’ylayman. –Yujin tezda sergaklandi,

: Nega so’rayapsan?

— Shunchaki, kechki ovqatni biror malika bilan qilishni istadim.

: Hm malika bilan degin?..

—Ha ammo ko’rib turganingdek, malikalar bari band ekan uchrashuv uchun. Senga bu taklifni berishga majbur bo’ldim.

Yujinning lablaridagi tabassum tezda ortga qaytdi.

: Hoy bolakay, menimcha manzilda adashding. Sen uchun mos yalmog’izlar bor. Ularga bog’lan. –Qong’iroq ortidan chuqur kulgu ovozi eshtildi.

— Yujin, tayyorlanib tur kechga olib ketaman…

: Men rozi bo’lganimni eslolmayman…

Pastki qavatdan Yujin o’z ismini eshitib, tezda o’rnidan turdi.

: Taehyung, meni chaqirishyapti…

— Kechgi soat yettida, uying oldida bo’laman.

: Yaxshi! –Yujin tezda qo’ng’iroqni tugatdi va pastki qavatga shoshildi. Otasi qizning ismini bir ikki marotaba, chaqirganidan so’ng Yujin ko’rinish berdi.

: Shu yerdaman, dada! – qiz yashash xonasiga yuzida tabassum bilan kirar ekan. Otasining yuzidagi jiddiyli va qarshisidagi yigitni ko’rib biroz muddat hayron qoldi.

Janob Shin: Yujin, menimcha sen tushuntirishing kerak bo’lgan inson bor bu yerda. –Qiz otasining bo’g’iq ovozini eshitib, jim qoldi. Yujin juda ham yaxshi bilar edi. do’stalari va atrofidagi har qanday insonlar haqida otasiga aytishi kerakligini. Ammo qarshisidagi inson haqida, na otasi na boshqa biri bilar edi.

: Dada, men sizga aytishim kerak edi, u…

~

Author: Suzy

𝑀𝑢𝑠𝑒 3

𝑀𝑢𝑠𝑒 ep2

U bir zumda eshikni itarib, xonaga keskin kirib keldi. Qiz ortga chekinishga ulgurmay, yigit uning bilagini mahkam ushlab, ko‘zlariga tikildi. —Sabrimni sinashni bas qil, Yujin.

: Men hech nima qilmadim, nimani aytyapsan.
Taehyung ko'zlarini asabiy yumdi va o'zini tinchlantirishga harakat qildi.

—Kech qolyapmiz, kettik. –Yigit qizni chiqish tomon yo'naltirdi va qizning ortiga qisqa qo'lini qo'ydi.

: O'zim yura olaman, tegma menga.

—Qaysarli qilishni bas qil, sabrim tugab boryapti bu yaxshilik belgisi emas

Ular kerakli manzilga yetib borishgach, qiz o'z vazifasini bajarishni boshladi. Hamkorral suhbatini yon tomonida jiddiy va biroz asabiy o'tirgan yigitga yetkazar ekan uning e'tiborini faqatgina bir narsa tortar edi. Taehyungga bo'layotgan tinimsiz qo'ng'iroqlar, yigitni asabiylashtirayotgan bo'lsa qizga qiziqish uyg'atayotgani aniq edi. Bir necha daqiqalardan so'ng, ular Yaponiyalik hamkorlar bilan suhbatni bitirishdi kerakli hujjatlarga imzo qo'yib, yangi loyiha masalasini muvaffaqiyatli boshlashga erishishdi.

Taehyung qizni ust kiymini kiyishiga yordan berdi. Tashqarida mashina kelishini kutayotgan ikkisi, juda jim edi. Yujin bundan biroz zerikishni his qildi va qiziqtirayotgan savoli uchun og'iz ochishga qaror qildi.

Yj: Yig'ilish boshlanganidan to tugashigacha, senga qo'ng'iroqlar tinmadi. Sevgilingni ogohlantirib qo'y, ish vaqtida qo'ng'iroq qilmasin. Bu meni chalg'itdi.

Yigit qo'llarini cho'ntagidan chiqarib, e'tiborini qizga ko'chirdi.

Tae: So'zlaringni yana qaytar!

: Meni juda yaxshi eshitding, – qiz past ohangda ming'irladi.

—Seni bilmaganimda, meni rashq qilyapsan deb o'ylagan bo'lar edim. Balki rostdan ham rashq qilayotgandursan.

: Ahmoqona gaplarni bas qil, men shunchaki menga noqulaylik paydo qilgan narsa haqida e'tiborli bo'lishing uchun ayttim

—Sevgilimni ogohlantiraman, bundan havotirlanma, Londonlik bezori. –Taehyung qizni yuzidan erkalagandek chimchilab qo'ydi.

: Hoy, haddingdan oshma... –Yujin gapini tugatishga ulgurmasidan, mashina ular oldiga to'xtadi. Taehyung qiz uchun ort eshikni ochib berdi.

: Sen-chi? –qiz qoshlarini savol bilan qiziqsinab ko'tardi. Taehyung mashina ichiga bosh qismini kiritib qizni quloqlariga yaqin keldi.

—Meni ishlarim bor, sevgilim! Ertaga Koreaga qaytamiz, borib dam ol. Bugun juda yaxshi ishlading. –yigit shivirlashdan biroz past ohangda ogohlantirganday bo'ldi, issiq nafas qizni quloqlariga urulib biroz titratib yubordi. Yigitning kegingi harakatlari uni hayratini oshirdi. Taehyung qizning biroz sovuq yanoqlariga lablarini bosib keragidan biroz uzoq vaqt lablar yanoqlaridan uzulmadi.

—Mehmonxonaga hayda, va havfsiz yetib borishiga ishonch hosil qil! –Yigit e'tiborini haydovchiga qaratib, so'zlarini aniq eshittirdi. Eshikni qayta yopishidan avval, ikki yanog'i qizargan qizga qarab miyig'ida kulib qo'ydi va mashina harakatlangunigacha ko'zlarini uzmadi.

Timeskip

Yj: Taksidan tushar ekanman, atrofda qimmatbaho mashinalar tizilganini ko'rib qiziqishim ortdi. Bino atrofida guruh guruh bo'lib turgan yigitlar to'dasi biroz meni bezovta qilayotgani rost ammo, ahamiyatsiz. Bino ichiga qadam bosar ekanman, uzun yo'lak bo'ylab yurib, katta eshik oldida ikki qo'riqchi meni ushlab qoldi. "Jin ursin" qayerga kelayotganimdan o'zimni habarim yo'q, bularga nima deyman!.

—Xonim, bizga tashrif qog'ozingizni ko'rsatsangiz!

: Tashrif qog'oz! Oh men uni mashinamda unutib qoldirdim, menimcha uni olib qayta kelishim uchun vaqt ketadi. Meni tanimasligingizdan to'g'risi hayratlandim. –Yo hudo Yujin nimalar deyapsan, hayolimga nima kelsa gapiryapman. Barchasi o'sha ahmoq Taehyungni deb bo'lyapti. Kim uni ortidan izquvardek shu yergacha kel dedi,...

—Afsuski tashrif qog'ozsiz kirita olmaymiz. –qiz asabiy yer tepindi, ichkariga kirishdan umidini uzgan holda chiqish tomon harakatlandi ammo shu vaqtda ikki qizni quchog'iga kiritib kelayotgan erkak bu suhbatlarni eshitishga ulgurgan edi. Erkakning baland ovozi, ikki qo'riqchini ham Yujinni ham biroz qo'rqitib yubordi.

—Bu go'zal men bilan, eshikni och! –erkak Yujinga qarab bu gaplarni aytti, ammo qiz nima bo'layotganini tushunishga ulgumasidan yigit uni zal tomon olib kirib ketdi.

Yj: Nimalar bo'layotganiga tushunmay qoldim, bilagimdan tortqilab kirgan yigitga biroz hayrat bilan qaradim ammo atrofdagi manzara meni kuchli shok holatga tushurdi. Katta ring maydoni attofdagi kichik musiqa tovushini odamlarning, ovozi yutib yuborayotgandek. Arena ichida maxsus kiyingan malla sochli qizlar, turli hil ichimliklar ko'tarib yurgan edi. Katta maydonda hushtak ovozi chalindi va barcha tinchib qoldi, musiqa ovozi endi balandroq va tiniqroq eshtilayotgan edi. Bilagimdan siqib ushlangan qo'l meni old tomonga sudrab olib ketishni boshladi, bu yerga mos bo'lmagan tarzda kiyingan inson faqat men ekanligimga aminman. Bu yerda ishchi qizlardan boshqa men kabi tomoshabi sifatida kelgan birorta ham ayolni ko'rmadim. Old qismdagi joylardan biriga o'tirdim. Atrof shovqin, ammo atrofdan shovqinroq va chalkashroq meni hayollarim edi. Ko'zlarim va tanamn butunlay bu muhutga begona, tushunib olishim uchun esa vaqtim kamdek. Yana bir qo'ng'iroq ovozi va hakam ikki raqibni jang maydoniga taklif qildi. Quloqlarim ostida issiq nafasni his qilib, titrab kettim. Begona menga tanish bo'lmagan yaqinlik, bu u emas...

—Bu senga yoqadi, avvalroq kirish uchun bergan yordamimga alohida minnatdorchilik bildirishing kerak. Bu yerga maxsus qizlarni kiritishadi, men esa seni maxsus qildim. –labida o'ynagan tabassum ammo qizning nigohlari umiman boshqa yerda, jang maydonida ikki raqib turar ekan, Yujin o'ziga tanish bo'lgan qiyofani ko'rgach bir zum ko'zlari va hayollari vaqt harakati bilan birga to'xtagandek. Atrofdagi shovqin, u uchun endi ahamiyatsiz bo'lgandek edi go'yo.

Yj: Jin ursin, u bu yerda jang qiladimi?! –qiz buni ovoz chiqarib aytti sheki yonidagi yigit qizning nigohi tutashgan maydonga qaradi.

—Bu yigitni taniysan-mi? Hoy qizaloq

: Jim bo'l, men qizaloq emasman. Yana aytib qo'yay kirish uchun sendan yordam so'ramadim, shunday ekan bundan kegin bo'ladigan voqeaga men javobgar emasman. –Yujinning to'satdan begona yigitga jaxil qilishi kutulmagan edi. Huddiki u bor g'azabini undan olayotgandek. Yigit biroz jiddiy unga tikildi, va qattiq kulib yubordi.

—Menga yoqding! – Yigit qo'lini qizning yelkasiga qo'yib qisqa quchoqlab qo'ydi bu vaqtda maydonda jang boshlash ushun hakam qo'li tushurildi, Taehyung esa o'ziga tanish bo'lgan qiyofani va uning oldidagi erkak bilan kurashayitganini ko'rib bir muddan anglolmay qattiq mushtni o'tkazib yubordi, yerga zarb bilan tushar ekan, hakam o'yin boshlanmasidan Taehyungning tepasida sanoqni orqaga sanashni boshladi. Yigit ko'rganlariga ishonmay, qayta yuzini ko'tarib Yujin tomon tikildi.

Yj: Yonimdagi telba, juda suyuq ekan menga ahmoqona o'zidan boshqasi kulmaydigan hazillarni aytib quchoqlab olganiga juda qattiq jaxlim chiqdi va o'zimdan qattiq itarib yubordim, va to'satdan barchaning qichqiriq ovozini eshitib maydonga nigohlarimni notinch ko'chirdim. Taehyung maydonda yarim bukulgan holatda edi, hakam sanoqni boshlar ekan meniki bilan nigohlari tutashdi. Bu ko'zlar – men hayotim davomida ko'rgan eng daxshatli nigoh. Nafas olishim tezlashib, oyoqlarim qaltiray boshladi. Nega bunday bo'layotganimni bilmayman, u meni ko'rdi... Qayta o'rnidan turgan yigitni ko'rib qattiq yutundim.

—Hoy qiz! Ahvoling yaxshimi, nega yuzing bunchalik oqarib ketdi. Men shunchaki hazillashgan edim. –yigit Yujinni ko'rib, o'zini ayblashni boshladi. Unga suv tutkazdi, ammo qizning ko'zlari ring maydonidan uzulmas edi. Ayovsiz jang boshlangani, arenadagi shovqindan ma'lum edi.

Yj: Ko'zlarimga ishona olmayapman, bu bir necha soat oldin ko'rgan Taehyung emas. Men uni qiyofadoshi yoki boshqa birini ko'ryapmanmi, bilmayman. Ammo ular huddi qarshisidagi inson emas, buyum kabi bir biriga zarba berayotgani, meni muzlatib qo'ydi. Ilk bora men biror erkakdan qo'rqush hissini tuyayapman, ularga qarab. Birdan, Taehyungning nigohlari bir necha soniyaga men tomon tutashdi ammo yana e'tibori raqib tomon ko'chirildi.

Soniyalar ichida ring maydoni qizil qon bilan bo'yaldi. Hakam qarshimdagi yigitni, raqibdan ajratishga urundi, Taehyung o'rnidan turar ekan, yalang tanasi ter bilan qoplangan edi. Ring ichiga bir necha yigitlar kirib yerdagi o'lik kabi qimirlamay yotgan yigitni olib chiqib ketishdi.

Tae: Ko'zlari qo'rquvdan, alanglayotgan qiz, meni bu yerga o't qo'yishimga undayapti. Jin ursin, uni bu yerga, kim yetaklab kelgan bo'lsa suyaklarini burdalab tashlashga tayyorman. –Taehyung qizning yonidagi erkak harakatlarini kuzatar ekan, jaxil yoki rashqini boshqara olmay qoldi. Ring maydonidan, hakamni mutlaqo e'tiborsiz qoldirib qiz tomon harakatlandi.

Yj: Mening axvolim yaxshiligi haqida, yonimdagi begonaga tushuntirar ekanman yuqori bilak qismimdan ushlangan qattiq qo'l, meni hayratda qoldirdi..

—Bu yerda nima qilayotganing haqida, bu yerdan chiqib olgach tushuntirasan. Hozir esa men bilan ketasan. –Taehyung qizning quloqlariga vishillagancha, qizni o'ziga yulib olguday tortib oldi.

: Hoy sekinroq, –gaplari mutloq e'tiborga olinmagan qiz, yo'lak bo'ylab o'tib, kiyinish xonasiga yetib kelishdi. Devorda ilgaklar va javonlar joylashgan bir nechta dush uchun ajratilgan kabinkalar. Yigit e'tiborini to'liqligicha qizga qaratdi.

—Tushuntir! Afsuslanishimga olib keladigan biror nima qilmasimda, o'zing ayt. Bu yerda nima qilyapsan! Kim seni bu yerga olib keldi... –Taehyungning nafasi, biroz buzulgan, sochlari.peshonasiga tushib, ko'zlari g'azabdan qorayganligi muhutni yanada og'irlashgirayotgan edi.

: Avval tinchlanib ol, bunday holatda sen bilan gaplashishni istamayman.

—Yujin! Sabrimni sinama, gapir. –Taehyung qizning jag' qismidan qattiq ammo og'riqsiz ushladi. Yana gapirish uchun og'iz ochgan zahoti, yo'lakdan yigitlarning ovozi jaranglab kela boshladi. Qiz eshikga qarashga ulgurmasidan, Taehyung qizni dush kabinkalaridan biriga olib kirib eshikni qulfladi va qizni ort devorga tanasini birlashtirdi. Yetarlicha joy yo'qligi sabab to'rt devor orasida qiz, noqulaylik va siqilishni his qildi. Yo'lakdagi ovozlar, endilikda xona ichida jaranglay boshladi.

Yj: Jin ursin, qanday chiqamiz?! –qiz pichirlagancha, uning ko'zlariga tikildi. Taehyung qo'lini qizning lablariga bosti,

—Jim bo'lmasang, yoki ular bizni murdaga aylantirishadi yoki biz ularni!

Yon tomondagi dush eshigi ochilishi zarbi, ularnikini ham titratib yubordi, birdan Taehyung yaqinlashayotgan qadam tovushlarini eshitib qizni belidan qattiq ushlab uning quloqlariga pichirladi. —Oyoqlaringni yuqoriga ko'tar, bezori!

Yj: Nima? Qanday... –Taehyung qizni ko'tarib uni oyoqlarini o'z beliga o'radi va dushni yoqib yubordi. Ikkisining tanasiga sovuq suv tushib, biroz titratib yubordi. Yujin norozilik bilan so'z ochmoqchi bo'lganida, eshik boshqa tomondan tortildi, tashqi tomondan boshqa bir yigitning so'kimgancha do'stlariga bu yer bandligini aytganini eshitgan qiz, Taehyung nega bundaz qilganini tushundi.

—Seni shu yerni o'zida, tushuntirishlaringa imkon bermasdan, hayolimdagi o'ylarni amalga oshira olaman. –Taehyung qizning yuziga tartibsiz tushgan sochlarini ortga taradi va o'z tanasini qizga bosgancha, o'zini tinchlantirishga harakat qildi. Qiz his qilgan qattiqlik va kuchli mushaklar qizni o'rtada qafasga tushurgandek edi go'yo. Yujin o'ziga qaratilgan issiq nafas va suv ostida, nima his qilayotganini tasavvur qila olmasdi.

: Taehyung, bunday qilishni bas qil,

—Sen meni nazoratdan chiqaryapsan, –Taehyung lablarini qizning bo'yniga tekkizib terisini tishlari orasiga oldi, Yujin og'riqdan yigitning yalang yelkasiga tirnoqlarini botirib, o'zidan uzoqlashtirmochi bo'ldi. Yujinning og'riqdan chiqaan ovozi va Taehyungning kegingi harakati, qizni hayratda qoldirdi.

~

by Suzy🤎 𝑀𝑢𝑠𝑒 ep2

𝐸𝑐𝑙𝑖𝑝𝑠𝑒¹⁵

Vazn olibsan degan gaplaridan so'ng, ko'zlarimni belimga to'planib qolgan ko'ylagimga qaratdim. Mendagi homila biroz tanamda kechroq kattalashyotgani sabab biroz vaqtdan so'ng o'z hajmini ko'rsatishi haqida doktorim aytgani uchun hotirjam edim. Ammo men bu haqida qarshimdagi insonga aytmaganim bu meni haqiqiy qo'rquvim edi... Aytishim kerak, agar bunu o'zi sezib qolsa hammasi bundanda qiyinlashadi. — Jimin?

—Mmm... seni eshityapman...

Qiz biroz sukut saqladi. –Shunchaki, men kiymimni o'zgartirmoqchiman. Xonadan chiq..

Yigit qoshlarini chimirib ortga tortildi va mazah ohanga asabiy kuldi.
—Hazil qilyapsanmi? Tanangda men ko'rmagan biror joy qolmaganligiga ishonchim komil.

: Men jiddiy aytdim. Xonadan chiq, iltimos.

—Bu iltimosingni, bajara olmayman.

:Menga vaqt kerak.

—Yaxshi, vaqt ketdi. Kiymingni o'zgatirishing mumkin. Birozdan kegin yerdan joy oladigan kiyimni kiyishing foydasiz deb o'ylayman. Shunday ekan hohishing. – Jimin undan uzoqlashgancha xona burchagidagi yumshoq o'rindiqqa o'tirdi va ayolining harakatlarini kuzata boshladi. Qandaydur begona narsani harakatlarda sezgan yigit sukut saqlab nima bilan davom etishini kuzatishni istadi.

Suzy ortidagi tumba ustidan pultni olib xona yoritgichlarini o'chirdi. Hayolida esa tezda kiyinib hech narsani bilintirmaslik. Ustidagi ko'ylakni to'liqligicha yechgan qiz, yotoqdagi biroz avval qo'ygan quruq kiyimlarni qo'liga oldi. Tashqaridagi yorug'lik xona ichiga qisman ko'rish uchun sharoit yaratib berayotgan edi. Jimin esa ko'zlarini, uning nim yorug'likdagi qomatidan uzmayotgandi – unga tikilar ekan tanasidagi o'zgarishni payqash uchun juda yaxshi ko'z va aqilga ega edi. Hayolidagi o'ydan biroz muzlab qoldi. Undagi belgilarni birin ketinlik bilan tahlil qila boshladi, qomatiga yopishmagan keng ko'ylak, shishkan ko'kraklar va og'ir qadamlar. Sabri o'z nihoyasiga yetib borayotgan yigit, o'rnidan turdi va ayoli tomon og'ir qadam bilan yaqinlashdi. Suzy, dugonasi olib kelgan kiyimlarga norozi uf tortdi shortik va hatto tanasini to'liq yashirmaydigan mayka. Ko'zlarini yumib bundan kegin bo'ladigan kutilmalarga tayyorlandi. Jimin birdan qizni ortidan kelib qorin bo'shlig'idagi shakilni siladi, bundan sakrab tushgan qiz tezda undan uzoqlashishga urundi.

—Suzy... Agar meni tahminim hozir to'g'ri bo'lsa! Sen bilan avvalroq holatdagi Jimin bo'lmayman. – tishlari orasida g'azab bilan ma'lum qildi.

Qiz qattiq yutindi va ko'zlaridan o'zi istamagan holda tomchi yosh oqib tushdi. Xonaga yetib kelgan qorong'u og'irlik, u doim erining g'azablanganida keladigan siqilish bilan joyida jim qoldi. Jimin chuqur "uh" tortdi – o'zini chindan tinchlantirishga urinayotgandi. Yigit tumba ustidagi pultni olib xona chirog'ini qayta yoqdi. Ko'zlarini yumib, so'ngra sekinlik bilan ochdi qizni yelkasidan qattiq ushlab yuzma yuz holatga keltirdi. Kichik shishkan qorinni mato deyarli yopmayotganini ko'rgan Jimin ovozsiz so'kingancha ortiga o'girildi va sochlarini asabiy qo'li yordamida qattiq siqib ushladi.

—Yo'q, yo'q jin ursin yo'q! Nega buni sezmadim. Nega! – Yigit xonada ko'ziga ko'ringan shisha guldonni olib devorga zarb bilan uloqtirdi. Aslida qo'rquv holatida bo'lgan Suzy buni ko'rib quloqlarini ikki qo'li bilan yopib oldi. Ko'zidan to'xtamasdan yosh oqar ekan hatto ovoz chiqarish uchun o'zida kuch topa olmayotgan edi. Huddi biror so'z aytishga ojiz insondek his qilayotgandi – qarshisidagi vajohat va g'azabdan o'zini yo'qotib qo'ygan insonga qarab.

: Jimin men...

—Jim bo'l! –qanday buni qila olding, nega menga aytmading!
Xonada yo'g'on ovoz jarangladi.

: Men...men ayta..
Qiz yig'idan va qo'rquvdan o'z so'zlarini ma'lum qila olmay qiynalar edi.

—Jin ursin, barchasini! Eshityapsanmi
Men bu vaqt davomida seni yoningda bo'lishim va sendagi bu.... Nega bunday qildim!

Yigit devorga musht bilan qayta qayta zarba berar ekan, devor qizil qon izi bo'lishga ulgurgan edi. Suzy buni ko'rib uni to'xtatish maqsadida yaqinlashdi va tarang holatdagi yigitni bo'ynidan qo'llarini o'tkazdi qattiq quchoqlab ovozsiz yig'lay boshladi. Jimin qizni belidan quchib devorga tanasini bosdi.

– Bilasanmi nima?! Bu vaqtni mendan tortib olganlarni javob berish kuni keldi. Sen ham ulardan so'ng javob berasan. Sen bilar eding, buni menga aytish yo'lini bilar eding. Bu imkonsiz emas edi.

: Bu birgina meni aybim emas. Seniki ham... –bo'g'iq ovozda ma'lum qildi. Yuzini chuqurroq uning bo'yn chuqurchasiga ko'mib, qattiqroq quchdi.

—Boshidan bari meni aybim edi. Buni tuzataman. – yigit qizni qo'llarini o'zidan bo'shatar ekan, Suzy unga tushunarsiz tikilib qoldi. Jimin uning ko'zlariga alam, g'azab qayg'u aralash tikildi ammo qiz ko'rgan birgina kuchli tuyg'u bu g'azab edi.

: Nima qilmoqchisan?

Jimin bir so'z aytmadi, ustiga yengil ko'ylakni qayta ildi va ayoliga qisqa qarash bilan chiqish eshigi tomon qadam tashladi.

: Qayerga ketyapsan...

—Barcha tavon to'lashi vaqti keldi...

Suzy to'liq ochilmagan eshik yoniga yugurdi va erining yo'lini to'sdi. –Jimin ketma, iltimos.

—Yo'limdan qoch, Suzy.

: Ketmaysan!

—Hozir yaxshi ahvolda emasman, seni jarohatlab qo'yishim mumkin.

: Menga baribir... – qiz yigitni lablariga o'z lablarini bosdi va qo'llarini uning sochlari orasiga o'tkazib, kuchli istak bilan bo'sani davom ettirdi. Biroz vaqt harakatsiz turgan Jimin Jimin, barchasiga yengilib uni ko'tarib oyoqlarini o'z beliga o'radi. Yotoq ustiga yumshoqlik bilan qo'ygan yigit qo'llarini uning yalang qorni ustida biroz tin oldirdi. Hayolida hech tuymagan his ich ichidan qaynab kelayotgan issiqlik uni chuqurroq ish qilishga undardi. Biroz nafas olish uchun masofa saqlagan ikkisining nigohlari birlashdi.

: Qayta tashlab keta olmaysan.

—Seni qo'yib yubormayman, – Jimin ustidagi ko'ylagini yechib yalang, ko'ksini ayoliga ochib berdi. Ayolini jag' qismidan bo'sa qoldirib pastlar ekan, qizdagi kichik nafas olishidagi shovqin uni telbaga aylantirar edi. Qizning qo'li erining mushakarida va qorin bo'shlig'idagi bo'rtmalar bilan band. Jimin bir urinishda uni kiyimlaridan halos qildi. Lablar harakati qizni aqlini hiralatish uchun yetarli edi. Qorniga bosilgan nam lablari uni biroz titratdi. U doim shu hisni tuyishni istab kelayotgan edi.

—Menikisiz, ikkingizni ham qo'yib yubormayman.
– ehtiros va qoniqish ovozda ma'lum qilgan Jimin qizni sonlarini arang qoplab turgan shortikdan ham halos qildi. Suzy unga biroz qizargan holatda tikilar ekan, Jimin o'z belbog'ini bo'shatib shimini yerdagi kiyimlar qatoriga qo'shdi. Qizning oyoqlari orasiga joylashib, qayta lablarini uniki bilan birlashtirdi. Qiz ostidagi *namlikni his qilar ekan, eri unga biroz vaqt berib asta o'zining nazoratsiz qattiqligini kirishga bosdi. Bundan ingrab yuborgan qiz tirnoqlarini uning yelkasiga botirdi.

—Shhh... hech qayerga shoshmayapmiz

: Mazah qilyapsanmi

—Yo'q, shunchaki meni sog'inganingni his qilyapman.

Jimin bir harakat bilan ichkariga chuqurroq kirar ekan, bir ritimda harakatlanayotgan yigit, daqiqa o'tgan sayin tezlasha boshladi. Xonada ikkisining tanasini bir biriga urulish tovushi va chuqur yutilayotgan havo. Qiz bu hisdan mast bo'lgan kabi nola qilar ekan, bu ovozlar Jimin uchun haqiqiy obsessiya edi. Lablar qayta bir birini topgan vaqt Jimin bu nolalarni bo'sa orqali ichiga yutardi.

~Timeskip

Suzy: Tundagi voqealarni eslab yuzimga tabassum yugurdi. Ko'zlarimni tiniqish va hech qanday og'riqsiz ochdim, bu hisni o'tgan oy ichida birinchi bor his qildim. Yotoqni boshqa qismiga o'girilar ekanman, yolg'iz ekanimni bilgan zahotim o'rnimdan sakrab turdim. Ichimda qandaydur notinchlik, uni qayta ko'ra olmaslik qo'rquvi qamrab oldi. Ustimga tezda yengil kiyimlarni ilib pastki qavatga tushdim, soat deyarli tushga yaqinlashib qolgan edi. Yujin uy ichida nimala bilandur band edi. Uni yoniga tezda borib, Jimin qayerdaligini so'raganimda javobidan biroz muzlab qoldim.

Yj: U erta tongdan ketishi kerakligini aytdi. Sen biz bilan shu yerda qolishingni aytdi. Nega biror nima bo'ldimi?

—Ketish-mi... Qayerga ketganini aytmadi-mi?

Yj: Aniq hech narsa demadi.

–Yujin ich ichidan yolg'on gapirayotganini bilsa ham dugonasi uchun Jimin aytishni buyurgan gaplarnigina yetkazdi.

Flashback

Jimin: Ko'zimga uyqu kelmagani rost, qo'llarim orasida kichik mushukcha kabi pishillab uxlayotgan qiz meni ko'zlarimni yumishimga to'sqinlik qildi. Bunday tartibsiz uxlashni juda sog'ingan edim! Bir oyog'i meni ustimga tashlangan, sochlari ko'ksim ustida tartibsiz yoyilgan, tuni bilan ko'zlarim uning kichik shishgan qorin qismiga tikilish bilan o'tdi. Oxirgi bor menga yuborgan habaridagi sovg'a shu yerda hozir bizning o'rtamizdaligi juda ajoyib. Men his qilmoqchi bo'lib qo'llarimni u yerdan bir daqiqa ham uzmadim.

Ammo onasi bilan birga uxlayotgani aniq, otang sen bilan chuqur tanishib oldi buni his qilding deb o'ylayman. –Jimin bu gaplardan lablariga o'zi bilmagan holatda tabassum yugurdi. Bu vaqt hech qachon tugamasligini istadi, ammo ko'ksida ularni ikkisini havfsiz bo'lishi uchun, havfni yo'q qilishdagi o'y tinch qo'ymasdi.
Kun chiqishiga yaqin yigit kiyimlarini kiydi kalit va hamyonni olgan holda pastki qavatga tushdi. Taehyung va Yujin nonushta qilayotganini ko'rgan yigit ularga yaqinlashdi.

—Yoqimli ishtaxa, tunda uxlagan insondek nega erta tongdan uyg'onib olibsiz. Yoki nonushta qilib bo'lgandan so'ng uxlash uchun...

Tae: Erta tongdan, shuncha gap qayerdan.

Yj: Jimin nonushta qilasan-mi?!

—Menga qahva bo'lsa yo'q demasdim.
Shu vaqt ichida menga barini aytib berasiz...

Taehyung va Yujin birdan qilayotgan ishidan to'xtab qolishdi. —Aynan nimani so'rayapsan, Jimin

—Yujin mendan ko'p narsani berkitganingizni bilaman, barchasini oydinlatish vaqti keldi. Suzy bilan nima sodir bo'lgan bo'lsa barchasini bilishni istayman.

Tae: Sevgilim barchasini aytish vaqti kelgan, u bilishi kerak.

Yujin biroz o'ylanib turdi va Jiminning yoniga qahvasini qo'yib o'z stuliga o'tirdi. Chuqur nafas olib o'zini qayta barcha voqealarni eslashga tayyorladi.

Yj: Biz u bilan qayta uchrashgan kunimizda, yomg'irdan butunlay ho'l bo'lgan edi, ko'zlari qizargan va tanasini ba'zi qisimlarida ko'karish izlarini ko'rib avvaliga, sen shunday qilgansan deb o'yladim. Ammo u yong'in chiqarilgan uydan olib chiqib ketilganligini va seni amaking uni yerto'laga o'xshash joyda saqlaganini aytdi. Buni sababi sen bilan qandaydur muammo yuzaga kelsa, undan foydalanish ekan...

Undan avvalroq esa sen ish safariga jo'nab ketgan kuningdan biroz o'tib nomidagi barcha mol-mulkni amaking o'ziga o'tkazishga majburlagan, seni hayoting bilan dalilli tahdid qilingan.

Suzy avvallari sizning uyingizda ishlaydigan, ishchi tomonidan qochishga muvofaq bo'lgan. Ammo o'sha yigit oilasini havfsizligi uchun Suzydan Seoulga qaytmasligini iltimos qilgan, uni o'lmaganligini boshqa birov bilsa uni ham shaxsiy hayoti barbod bo'lishidan qo'rqib bizning yonimizga ya'ni Busanga qaytdi. Ammo ko'rishkanimizdan so'ng bir necha hafta xonasiga qamalib oldi, hatto to'g'ri ovqatlanmadi ham. Shundan so'ng doktorga ko'rikka bordik, homilasi biroz sekin rovojlanish sababi, tushkunlik va holsizlik ekanini doktor unga tushuntirdi. Asta sekin sensizlikka o'zini o'rgatdi. Ammo ba'zida seni yoninga qayta borishni aytib, so'ngra yana fikridan qaytar edi...

Jiminning yuzida bir zumda sovuq jimjitlik paydo bo‘ldi, ammo ko‘zlarida paydo bo‘lgan alangani yashirish mumkin emasdi. U ayoliga qarshi qilingan tahdid so‘zlarini eshitgan zahoti ichidagi qon qaynay boshladi. Nafasi og‘irlashib, jag‘lari qattiq qisildi, barmoqlari esa mushtga yig‘ildi — go‘yoki ularni bo‘sh qo‘yib yuborsa, bir lahzada portlab ketadigandek. Atrofdagilar uning ovozini eshitmagan bo‘lsa ham, ko‘zlaridagi o‘tkir g‘azab hamma narsani aytib turardi. U endi faqat bitta narsani o‘ylardi: begona erkak uning ayoliga tegishga jur’at etgan bo‘lsa, buning javobini og‘ir va keskin tarzda olishi shart.

—Kechagi voqea?! U suvdan hech qanday qo'rquvi yo'q edi...

Yujin qisqa yonida o'tirgan eriga nigoh tashladi. — Seni amaking ya'ni Gwang... uni qochishga urunganida va shunga o'xshash vaziyatlarda vannadagi suvga cho'ktirib unga bosim o'tkazgan...

Jimin birdan muzlab qolgandek jim qoldi.

Yj: Amaking haqida bilasan deb o'ylar edim..

—Uni bu ishlarda qo'li borligini bilar edim, ammo bularni to'liqligicha sizlardan eshityapman!

Jimin kursidan keskin qo‘zg‘aldi. Stulning oyoqlari polni qirib chiqargan jarangdor ovoz ham uning g‘azabini yashira olmadi. Ko‘zlari o‘tkir qilichdek chaqnab, yuzida muzdek qat’iyat aks etdi. Nafasi qisqa, lekin og‘ir chiqar, go‘yoki ichida yonayotgan alangani o‘chira olmayotgandek. U qo‘llarini yoniga qattiq qisib, barmoqlarini mushtga tugdi, tomirlari bo‘rtib chiqqan edi.

Uning butun vujudi faqat bitta narsani hayqirayotgandek: “Tanasini burdalab tashlayman"

—Suzy uyg'onib meni so'rasa, bilmasligingizni ayting va shunchaki uni shu yerda qoldiring. Yoningizda...
Men tez orada qaytaman, ammo ishim qancha vaqt cho'ziladi bilmayman.

Tae: Nima qilmoqchisan, qanday ish ekan...

—Juda muhim ish. Avvalroq qilinishi kerak bo'lgan ish. Aytkanimni qiling

Yj: Suzy odatda bundan avvalroq uyg'onar edi.

—Men bilgan ayolim tushlik vaqti uyg'onar edi. Men ketyapman, yaxshi qoling. Suzyga qaytgunimcha ko'z quloq bo'ling. Hech qanday telbalik qilmasin.

Tae: Bunday qilmasligiga javob bera olmaymizu ammo qo'limizdan kelganini qilamiz!

Flashback tamom!

~3 kundan so'ng

Omborning ichkarisi mutlaqo jim. Xiralashgan chiroqlarning ostida chang shivirlaydi, har bir nafasda sovuq havo ko‘krakka kirib chiqadi. Erkak endi ko‘zlarini ochib qarolmadi — tovushlar unga masofadan eshitilgandek: qadamlar, og‘ir nafas, va bir necha qisqa, qat'iy so‘zlar. U orqasida turgan odamning yuzini aniq ko‘ra olmadi; faqat uning sovuq ovozi va murosasiz qadamlarini eshitdi. Bir necha daqiqa ichida hamma narsa sukutga cho‘mib, ombor yana jim bo‘lib qoldi — erkak esa orasidan qaytmasdi. Tashqarida faqat shamolning ovozi va o‘sha joyda bo‘lganlarning ichki bo‘shlig‘i qolgan edi.

—Meni xotinimga, manashu qo'lingni tekkizding va bu javobsiz qoladi deb o'ylaganmiding. Men ogohlantirgan edi! Unga yaqinlashsang oqibati sen men uchun kim bo'lsang ham og'ir bo'lishini aytgandim.

: Meni o'ldir! Hoziroq.. – kuchsiz ovozda erkak baqirdi. Ortiq kuchi qolmagani uning nafas olishidan ham sezilib turar edi.
Jimin bu gaplardan jiddiylikni buzmagan holatda kuldi, qorong'u omobordan ovoz aks sado bo'lib qaytdi.

—Shunchaki o'ldirishni so'rayapsan. Ammo bu menga to'g'ri kelmaydi.

Jimin stol ustida hira yoritilgan nur ostidagi tig'li turli xil buyumlarni ko'zdan kechirdi. Ulardan birini olib Gwangning oldiga yaqinlashdi. Erkakning ko'zlari qo'rquv va sarosimadan kattalashdi. Yuzidagi ko'karish va qon izlariga, muzdek ter qorishdi.

~Timeskip

Suzy: Jimin qo'ng'iroqlarimga javob bermayapti, Yujin!

Yj: Ishlari ko'paygan menimcha. Nega hovotirlanyapsan. Hech narsa qilmaydi. Ammo sen biznikidan ketib qolganing uchun hafa bo'ldim. Yolg'iz uyda nima qilasan, uni ustiga homiladorsan.

—Menda hammasi joyida kech bo'lib qoldi. Yaxshisi ertaga qo'ng'iroqlashamiz. Yaxshi qol, Yujin!...

Yj: Yaxshi eshikni qulflab ol va ehtiyot bo'l. Tanangda og'riq kuchaysa doktorga qo'ng'iroq qil, qaysar qiz.

—Yaxshi, hayirli tun...

Qo'ng'iroq yakunlangach Suzy ko'zlarini qattiq yumdi. Bir necha kundan buyon og'riqlarsiz kuni o'tmagani sabab, kuchsizlanib borayotgan edi. Shifokor ko'rigidan o'tgandan so'ng, hammasi joyidaligi uni hotirjam qilgan edi.
Yarim tundan biroz vaqt o'tdi, Suzy ko'zi ilingani sabab uxlab qoldi. Pastki qavatda oshxona oynasi biroz shovqin bilan ochildi va ichkariga oshib tushgan inson tanasi, chuqur va shovqinli nafas olib birma bir pastki qavat xonalarini tekshira boshladi. Tepa qavatga yuqorilar ekan, zinalardagi qadami juda sokin edi. Yotoqxona eshigi ochilib tana ichkariga qadam tashladi va ortidan eshikni yopdi. Bu vaqta Suzy yotoqda tanasini bir tomondan boshqa tomonga o'girar ekan, biroz g'ingship ham qo'yardi. Suzyning ortiga bosilgan tana va qo'llar egalik bilan bel atrofiga o'raldi. Ort bo'yin qismiga tegkan lablar va qizning sochlaridan chuqur hidlagan yigit, qoniqish hisidan ko'zlarini yumdi.
Biroz vaqt o'tgach Suzy tanasidan og'irlik qilayotgan narsani sezib g'ingshib uyg'ondi, belidan o'tib o'rlgan qo'lni ko'rib, uni asabiy o'zidan okib tashladi. Bundan uyg'onib ketgan Jimin ayolini o'rnidan turayotganini ko'rib qoshlarini chimirdi.

—Qayerga qochyapsan

: Politsiyaga qo'ng'iroq qilishga. Uyimga begona kirganini habarini beraman.

—Begona-mi? Sen eringni boshqa bir erkakga begona deb tanishtirmoqchisan?!

: Uyimdan daf bo'l.

Jimin qoshlarini kinoya bilan ko'tardi. Ayoli qo'lini beliga qo'yib asabiy turushi uni kulgisini keltirayitgan edi ammo bu holatda kulish uydan quvilishiga katta sabab bo'la olishini bilgan holda lablarini tishladi.

—G'azabingiz sababini bilsam bo'ladi-mi? Park xonim...
–Jimin o'rnidan turib u tomon yaqinlashib, borar ekan qiz joyidan jilmasdan turar edi.

: Seni ko'rishni istamayman, hoziroq ket

Mm... men esa bunga ahamiyat bermayman. Istaysanmi yo'qmi. Men yoningda qolaman butun umirga.

: Kulgimni keltirma, yolg'onchi! Menga isbotsiz gaplaring ta'sir qilmaydi.

Jimin uni belidan ushlab o'ziga tortdi, bo'yin qismidan bo'sa qoldirib lablarda to'xtadi. Ikkisining lablari tegar tegmas holatda, nafaslar urulishi sokin xonada shovqinga sabab bo'layotgandek edi.

: Qayerda eding, ablax! –Suzy shivirlashdan biroz past ovozda jaxil qildi.

—Ishlarim bor edi. Kechir

: Qo'ng'iroqlarimga javob bera olmaydigan darajada band eding-mi?

—Hmm, –Jimin tushuntirishni istamadi va qisqa javob bilan cheklandi.

: Istamayman, hozir bunday yaqin bo'lishni istamayman. Sendan jaxlim chiqyapti. Sen...sen yolg'onchisan. Menga aytmay yo'q bo'lib hech nima bo'lmagandek oldimda bunday turishingni istamayman.

—Uzur so'rayman, ammo bu istaklaring menikini oldida ahamiyatsiz. –Jimin qizni yanog'ini silab tomchi ko'z yoshi tushgan qisimga o'pich bosdi.
Nigohlar qayta uchrashgandan so'ng yigit lablarini birlashtirib chuqur egalik bilan bo'sa olishni boshladi. Qiz ham ortiq uzoqlashtirishga kuchi qolmagani sabab, qo'llarini uning bo'yniga o'radi.
Bir necha daqiqalik ehtirosli bo'sadan so'ng biroz ortga tortilgan yigit, qizning ko'zlari ichidagi yoshni ko'rib bir muddat hayron qoldi.

—Yana biror nima bo'ldimi?

–qiz boshini yo'q degandey qimirlatdi.

—Bu faqat habarsiz ketganim uchungina bo'lishi mumkin emas. Aytasan-mi? Yoki o'zim bilib olaymi...

:Jimin... –qiz yig'idan biroz qaltirayotgan lablarini tishladi.

—Eshityapman, lablaringni tishlashni bas qil va ayt. Jim turib sabrimni sinayapsanmi.

: Meni butun tanamda og'riq bor. To'xtashini istayman. Juda ham charchadim.

Jimin bu gapni eshitganidan so'ng ko'zlari yumshab uni o'zi bilan birga yotoqqa o'tkazdi va qizni o'z tizzasiga tortdi. Bir qo'li bilan ortini, ikkinchisi bilan qorin qismidan joy olib bel qismini bir maromda silashni boshladi.

Suzy jimgina boshini uning ko'ksiga qo'yib, tinchlanishga harakat qildi. Jimin tun davomida qizni butun tanasiga g'amxo'rlik qildi.

~3 yildan so'ng

—Minji! Jaxlimni chiqaryapsan. Bu bilan nima demoqchisan

: Uf, oyi men shunchaki dadam meni ko'proq yaxshi ko'rishini tan oling demoqchiman.

—Sen ham sendan avval meni yaxshi ko'rganini qabul qil.

: O'zingizga boshqa dada toping...

—Boshqa toping deyapsan-mi? Judamay yaxshi, men shunday qilaman. Senikidan kuchli va chiroyligidan topaman.

Suzy qizi katta bo'lgan sari, otasini qizg'onishidan biroz hafa bo'layotgan edi. Ammo bu hafa bo'lish ahmoqona ekanini ham juda yaxshi bilardi. Minji yashash xonasida qo'llarini ko'ksiga bog'lab televizor tomosha qilar ekan ora orada oyisi ketgan tomon qarab qo'yardi. Huddiki aytgan gaplaridan afsuslanish bordek.
Uy yonida to'xtagan mashina shinalari tovushi va eshik ochilib Jimin uyga kirib keldi. U tomon yugurib kelgan, kichik qizaloq va Jimin uni yuqoriga ko'tarib erkaladi. uni qayta divanga o'tkazib quchog'iga oldi.

: Dada nega bugun kech keldingiz, –qizaloqning erkalanib so'roq qilishi Jiminni doim tabassum qilishga undaydi.

—Ishlarim biroz cho'zildi, kichik xonim.

: Mm,.. maylin ammo boshqa unday bo'lmasin. Men sog'inib qolyapman.

Jimin qizining gaplariga qosh uchurib uni qitiqlashni boshladi xonadan qizining qiqirlab kulgan ovozi qopladi va birdan tinib qoldi. Jimin qizini kichik burniga lablarini bosib shivirladi.

—Oying qayerda?!

: Mm oyim... to'g'risini aytsam, arazlab oshxona tomon ketgan edilar.

—Nega arazlaydi?

: Dadam meniki o'zingizga boshqa dada toping deganim uchun...

Jimin bu gaplardan chuqur kulib yubordi. —Ho'sh u nima dedi...

: Yaxshi senikidan kuchli va chiroyli dada topaman dedilar.

Jiminning yuzidan o'ynoqilik ketib qoshlarini chimirdi. — Kuchli va chiroylisidan topar ekan-mi?

Qizaloq ham yelka qisib otasining peshonasiga tushgan sochlarni o'ynadi. Jimin qizni kichik bilagidan ushlab, kafti ichiga lablarini bosdi.

—Oyingni bu gaplari uchun, kichik jazo berishimga to'g'ri keladi.

: Hmm... Yaxshi men shu yerda kutaman. Ammo tezroq qayting ikkingiz ham.

—Aqilli qizaloq. –Jimin lablarini uning yanoqlariga bosdi va o'rnidan turib oshxona tomon qadamlarini oldinlatdi. Suzy bir nimalar qilish bilan band ekan, ortiga yetib kelgan tanani payqashga ulgurmagandi.

—Kuchli va kelishgan dada degin...

Suzy birdan joyida mixlandi. Nafasi ostida ming'irladi "ah Minji"

: Jimin...

—Hmm qanday izohlamoqchisan

: Kechki ovqat tayyor...

—Gapni olib qochma! Qayerdan topmoqchisan o'sha dadani...

: Bu shunchaki gap edi. Nega katta narsa qilib ko'rsatyapsan
–Jimin unga yaqinlashdi va oshxona pechtaxtasiga tiradi.

—Seni bu aqlinga boshqasini topish fikri kelgani, men uchun katta narsa.
Bu narsani o'ylab ko'rishing ham meni boshqaruvdan chiqaradi.

: Kundan kunga juda ham oshirib yuboryapsan. Shunchaki Minji aytkani uchun men ham, nimadur degim kelgandi...

—Oshirib yuborish emas. Barchasi meyorida.
–Jimin qizning ochiq beliga qo'llarini olib bordi, va bosh barmog'i terini biroz bosim bilan ishqalandi.

: Meyorida? Bilasanmi qizimiz tug'ulgandan buyon biror marotab ham yolg'iz tashqariga chiqmadik. Hatto o'zing bilan borgan taqdirda restorantlarni butunlay biz uchun band qilyapsan, bolalar maydonchasini ham bir kunga sotib olganing oshib tushgan edi. Minjini hatto o'zi tengilar bilan do'stlashishi uchun sharoit qilib bermaysan. Hatto o'zimga shaxsiy buyum olish uchun tashqariga chiqishimga ruxsat yo'q. Taqiqlangan?! Bu nimasi axir

—Ammo sen bir necha bor Minji bilan bu taqiqlarni buzdingiz va ruxsatimsiz tashqariga chiqdingiz.

: Buning uchun jazo olganman. Demak bu hisobga o'tmaydi.

—men bor ekanman shaxsiy buyumlaring bo'lmaydi. Men sen uchun nima kerak bo'lsa senga olib kelaman. Minjiga kelsak, do'stlar orttirishga sharoit qilaman. Ammo bugungi aytkanlaring uchun, kechirim o'rniga biroz boshqacha usuldan foydalanaman.

Jimin qizni kaltasidan qo'lini kirgazib uni chuqur nafas olishga undadi. —Jimin! Nima qilyapsan, jin ursin bas qil...

Uning e'tirozlarini e'tiborsiz qoldirgan holatda ikki barbog'ini qizning kirish qismiga bosib ogohlantirishsiz ichiga itarib yubordi. Qiz butun og'irligini ortidagi oshxona peshtaxtasiga tushurdi ikkinchi qo'li esa erining yoqasidan siqimlab ushladi. Lablarini qon ketguncha tishlab, ichidan otilib chiqishga tayyor nolalarni qaytarishga harakat qildi. Jimin uning har bir harakatini, zavq bilan kuzatar ekan orada lablarini uning bo'yniga olib borib bo'sa qoldirar edi.

—Shhh... bu shunchaki kuchli va kelishgan dada men ekanimni bilishing uchun kichik bir dars.

Jimin barmoqlarini bukib chuqurroq kirib borar ekan qizning, sezgir nuqtasiga qayta - qayta ura boshladi.

: Mmm... Minji kirib qoladi bas qil.

—Hotirjam bo'l Venin. Men qizimizni ogohlantirganman. Ammo shovqin qilib yuborsang, kirishi mumkin.

Bir necha daqiqa davomidagi, siqilishlardan so'ng Jimin qo'lini tashqariga chiqardi. Barmoqlari yaltiroq namligiga qarab biroz tabassum qildi. Qizning oyoqlari kuchsizlikdan qaltirab, nafasi og'irlashgan edi.

: Ahmoq bo'lma, yo'q!

Jimin barmoqlarini lablariga olib keldi, va tili yordamida ularni tozaladi.

: Sen haqiqiy psixopatsan.

—Balki, ammo bu faqat sen uchun...
Biroz tinchlanib, yonimizga qayt.

Jimin qizni lablaridan qisqa bo'sa oldi va o'zini tozalab yashash xonasiga qaytdi. Suzy polga kuchsiz cho'kib, chuqur nafas oldi.
Bir necha daqiqadan so'ng, o'zini tartiblab eri va qizining yoniga qaytdi.

Otasining quchog'ida begunoh o'tirgan qizaloq, unga qarab tabassum qildi.
Suzy ham ularni yoniga o'tirdi, erining qo'li u tomon cho'zilib tepa bilag terisini mayin silashni boshladi.

~

: Oyi?! Men uzur so'rayman.

—Mm, men ham...uzur so'rayman.

: Demak ikkimiz yarashdik, to'g'rimi

—Shunga o'xshaydi.
–Suzy quchog'ini ochdi va qizi uning bo'ynidan qo'llarini o'tkazib quchoqladi. Jimin ularga tabbassum bilan tikilib turar ekan, Suzy eridan ko'zlarini olib qochish bilan band edi.

Jm: Ikkingiz meni bir soniyaga unutib qo'ydingiz menimcha. –Jimin ayolini bir urunishda o'z tizzasiga tortdi va belidan qo'llarini o'tkazdi divan suyanchig'iga boshini tashlagan yigit ularni suhbatini shunchaki eshitdi. Suzyning quchog'ida esa hali ham qizi qiqirlab kulish bilan band edi.

—Minji oramizdagi gaplarni, dadangga aytishing yaxshi emas. –Suzy eriga qoshlarini chimirib ming'irladi. Jiminning qo'li uning belida biroz siqildi.

: Ammo oyi, bu uchun siz kabi men ham jazo olaman. Agara biror nima yashirsam dadam meni bir kun davomida o'pib quchoqlamaydi hatto gapirmaydi ham.

—Meni o'ylamayotganingni sezyapsanmi...

Jm: Hozir qizimizga o'zingni odatlaringdan o'rgatyotganing uchun ham, tun davomida dars olishni istasang davom et.

Suzy erining lablariga yengil urdi,
–Nega bolani oldida ahmoqona narsalarni gapiryapsan

Jimin ko'zlarini ochib boshini yuqoriga ko'tardi. — Yaxshi men jimman. Ammo bilasan venin. Eringni bilasan...
Jimin qizni tepa son qismidan ushlab biroz siqdi va bu qizg'in suhbatdan qo'li yordamida yuzini berkitib olib qiqirlab eshitayitgan qiziga e'tiborini ko'chirdi.

—Meni malikam, biror nimani tushungandek nega kulyapti.
– Jimin qizini yuzini ochib yanoqlariga bo'sa bosti. Suzy shunchaki yuzini boshqa tomon burib olgan edi.

: Uf, oyi dadamni sizga berdim. Men o'zim uchun dadamga o'xshagan biror kimni topaman. Faqat hafa bo'lavermang!

Bu gapdan Suzy ham Jimin ham qattiq kulib yubordi. Suzy qizini ushlab qitiqlay boshladi.

—Sen bunday gapirishni qayerdan o'rganyapsan, shumtaka..

Jimin ikkisini atrofiga qo'lini o'rab o'ziga yaqin tortdi. Suzy erini bo'yin ort qismini qo'li bilan biroz silab unga tikildi.
—Hech qanda boshqa inson bo'lmaydi. Ikkingizga yetraliman, xonimlar.

: Dada, siz ham bizga o'xshab qizg'anchiqsiz.

—Mm, balki siz haddan ortiq chiroyli ona va qiz bo'lganingiz uchun shundaydurman.

Suzy erining yelkasiga boshini qo'ydi va qulog'iga, faqat u eshitadigan tarzda pichirladi.
—Qizimizni chiroyiga seni ham hissang katta, janob Park.

—Bu yodingdaligidan hursandman, sevgilim.

~

Eclipse fanfigi shu bilan nihoyasiga yetdi. Aslini olganda reaksiya va kament so'rashni, chindan ham istamayman. Ammo butun fanfic haqidagi fikrlaringizni qoldirsangiz, boshqa bir fanficni davom etishim yoki etmasligim qarorini qilga bo'lar edim. Barchaga raxmat🤍

~

𝐸𝑐𝑙𝑖𝑝𝑠𝑒 final episode:)