Pov Author:

Hayot turfa sinovlarga boy ekanligiga yashaganingiz sayin amin bo‘lib borasiz. Qo‘rqqanlarimiz doim bizni qarshi olishadi va undan keyin bizni kutayotgan voqealarga kuchli va chidamli bo‘lishimizni ta'minlashadi. Hayot bizni yiqitishiga yo‘l qo‘ymasligimiz kerak. Chunki ba'zida bizga tirgak bo‘lgan inson vaqt o‘tishi bilan bizdan yuz o‘girishi va o‘zimiz uchun o‘zimiz tirgak bo‘lishimizga undashi mumkin. Bu hayot va yolg‘on to‘la dunyoda hatto o‘z soyangizga ham ishonch yo‘q. Chunki quyosh kirganda soyamiz ham bizni tark etadi...

•••

Emily vafoti.... Hae hayotidagi keyingi zarba bo‘ldi. To‘satdan bo‘lgan o‘lim qiz dunyosini ostin-ustin qildi. Doktorlar “Opangiz tuzalishiga umid bor,” degan gapi uni anchagina umidlantirgan edi. Ammo hozir u siqilish uchun vaqt emasligini ham bilardi. Barchasini birlashtirdi va ketma-ket o‘limlar xunini olishga qaror qildi. Ko‘rsatilgan dalillar sababli Taehyung hibsga olindi. Balki qiz uni o‘ldirishni ham o‘ylagandir, lekin tiriklayin har bir lahzasini azobda o‘tishini xohladi. Balki yigitga oddiy o‘lim bilan mukofot berishni xohlamadi.

•••
Qamoqxona panjaralari ortida jig‘ibiyron bo‘layotgan yigit yaqinlashayotgan qadam tovushlarini eshitdi va panjara tomon yaqinroq yurdi. Ko‘ringan insondan ko‘zlarida umid chaqnagandek bo‘ldi go‘yo.

— Shunchalik kelish qiyinmidi, aka? Bu yerda ikki kundan buyon turibman...

Massimo bir zum Taehyungga shunchaki sovuq ifodada tikildi va sekin, yuziga iblisona tabassum olgancha panjara tomon yaqinroq bordi.

— Ayb o‘zingda. O‘yindan chiqaman demasliging kerak edi. Eslaysanmi? Senga aytgandim: bu qizga bo‘lgan ishtiyoqing bir kun seni tamom qiladi, degandim. Mana, uka, o‘sha kun keldi.

— Aqldan ozdingmi?! Bularning hech birini men qilmaganimni bilasan!

Taehyung asabiylashishni boshlab, qo‘llari bilan panjaralarni siqdi.

— Men bilaman. Ammo boshqalar emas. Seningcha Hae dalillarni qayerdan topdi? Agar bu axmoq qizning kichkinagina miyasi ishlab, mashina avtohalokatidagi ishni qo‘zg‘amaganda, balki hozir sen o‘lgan bo‘larding.

Massimo gaplari bilan Taehyungning ko‘zlari kattarib, bir zum unga boqib anglashga urindi. Keyin esa qamoqxona panjarasi ortida yigitning qattiq kulgu ovozi yangradi. Ammo bu kulgu ko‘pga cho‘zilmadi. Bir zumda jiddiylashgan Taehyung akasiga o‘lim nigohi bilan boqdi.

— Taxmin qilishim kerak edi. Bularning hammasi seni ishing. Ammo nega? Nega meni o‘ldirmoqchi eding? O‘yindan chiqmoqchi ekanligimni aytganim uchunmi? Chunki chindan qilardim... Sen sababini bilasan. Men uni sevishimni angladim va u uchun barchasidan kechishga tayyor edim. Kech anglagan haqiqatim shu edi. Dunyo boyliklari poyimga sochilsa ham, u bo‘lmasa menga barchasi ahamiyatsiz ekan.

— Oshiq Romeo... Men seni oldindan o‘ldirishni rejalashtirganman. Bu ish tugashi bilan, barcha mol-mulk o‘z-o‘zidan menga qolardi. Chunki xotining allaqachon o‘lgan bo‘lardi. Men hech qachon seni ukamdek ko‘rmadim. Sen maqsadimga yetish uchun bir vosita eding, xolos. Vazifangni bajarib bo‘lgach, seni yo‘q qilmoqchi edim. Onajonimizning o‘ynashidan orttirib olgan bir haromi... Ammo hitlar hitlanib qolishdi va menga aybdor kerak edi. Shunchaki hammasini senga to‘nkadim. Axmoq Hae esa ishimni osonlashtirdi. Oh, aytgancha, hozir u juda mehr va e’tiborga muhtoj — bularni unga men beraman. Xavotir olma, sen qila olmagan ishni men qilaman... Uni pokizaligidan mahrum qilaman va har bir daqiqasidan rohatlanaman.

Taehyung jag‘lari siqildi, ko‘zlari qisilgancha akasiga vishilladi:

— Seni o‘z qoninga cho‘ktiraman! Unga teg — va men seni bu hayotda qayta nafas olmasligingni ta'minlayman. Men asrab kelgan g‘unchani yakson qila olmaysan. Men qaytaman. Seni ajaling bo‘lib qaytaman. Shunchaki meni kut...

Massimo Taehyungning gaplarini butunlay e’tiborsiz qoldirdi va ortga ketish uchun burildi. Bir nechta qadam tashlab, yelkasidan ortga qaradi:

— Baxtli onlarimizdan bizdan suratlar kut, qadrli uka!

•••

— Jungkook, menimcha, kechikdik.

Minso Hae bilan bo‘lgan qo‘ng‘iroqni yakunlab, Jungkookga yuzlandi.

— Nima demoqchisan?

— Hae Taehyungga qarshi dalillar to‘plab, uni qamattiribdi. Senga aytgandim, u nimadir qiladi, ogohlantiraylik, degandim. Men uni bilardim.
Jin ursin! U nimadir qilishini bilgandim. U bilan gaplashib olishim kerak. Men uning uyiga boraman.

— Shoshma...

Jungkook Minsoni bilagidan tutib qoldi.

— Hozir shoshqaloqlik qilib bo‘lmaydi, Minso. Biz yaxshilab o‘ylashimiz kerak.

— Ammo qayerga keldik? Haeni himoya qilamiz deb, maxluq qo‘liga topshirib qo‘ydik. O‘sha oqshom u menga qilgan tahdid shunchaki tahdid emas edi.

Flashback (Minso Haening yoniga ketgan kun)

Minso baribir chiday olmadi va Haening haqiqatni bilishga haqqi bor deb o‘yladi. Jungkook uxlaganida Haega qo‘ng‘iroq qildi, ammo javob yo‘q. Keyin esa ovozli pochta qoldirdi. Taehyungning rejasi haqida barchasini unga aytdi. Birozdan so‘ng esa Haedan xabar keldi: “Menikiga kel, gaplashib olamiz.”

Minso Jungkookni sekin uyg‘otdi, Haening ahvoli yaxshi emasligini bahona qildi va uning uyiga ketdi. Ammo u bilmasdi — uni butunlay boshqa voqealar kutayotgan edi. Massimo o‘sha oqshom Hae yonida bo‘lganligi sababli barchasini eshitdi. U buni shunday qo‘yib bo‘lmasligini bilardi. Bir o‘q bilan ikki quyonni urdi: Jungkookning onasidan pul oldi va Minsoni Jungkookdan uzoqlashishini ta'minladi. Hae bilan esa tahdid qilib Minsoni og‘zini yopdi.

Ammo u Jungkookni kam baholagan edi. Bittagina xabar bilan u Minsoni tinch qo‘ymasligini o‘ylamadi. Minso, Jungkook kelgan kuni unga hammasini aytdi va ular Haega ziyon bermagan holda bu masalani hal qilishga kelishishdi. Omma oldida ajralgandek ro‘l o‘ynashdi lekin asta sekin bu o‘yinni tugatish rejasini tuzishdi. Ular Massimoni Taehyungning o‘yini ichidagi o‘yinchi deb o‘ylashdi. Ammo asl firibgar Massimo ekanligini payqashmadi. Natijada esa Taehyung qamoqdan joy oldi va tom ma'noda Massimo o‘z maqsadiga yetdi.

Comeback.

Taehyungni qamoqqa tushirgach, Hae endi siqilish uchun vaqt topdi. O‘z dardlariga ko‘milib uzoq yig‘ladi. O‘z-o‘zini yupatdi. Opasi iforini sog‘inib, uning kiyimlarini qidirdi, ammo hech biri unda qolmagan edi. Oxirgi kuchini sarflashga ahd qilgan qiz opasining uyi tomon yo‘naldi. Emily kiyimlaridan bir nechtasini olib, chuqur hidladi. Doim unga tirgak bo‘lgan, yashashga undagan inson endi u bilan emasdi. Boshqa bu yerda qololmasligini bilardi. Har bir buyum va bu xonaning har bir duyumi unga qayta-qayta opasi yuzini eslatib battar yuragini o‘rtadi.

Eshik tomon yo‘naldi, ammo eshitilgan italyancha talaffuzlar uni sekinlashishga majbur qildi. Taehyungning ish kabinasidan kelayotgan Massimo ovozlari tomon sekin qadamlarda yaqinlashdi. Tinglagan so‘zlaridan qiz nafas olishni unutgandek bo‘ldi, go‘yo.

— È tutto sistemato, papà. Le proprietà sono intestate a me. Taehyung è in prigione. E ho una sorpresa per te. Ti porterò anche una sposa.
(Hammasi hal bo‘ldi, ota. Mol-mulklar endi men nomimda. Taehyung qamoqda. Va siz uchun yana bir sovg‘am bor — sizga kelin olib boraman.)

Qolgan so‘zlar qiz quloqlariga kirmadi. Muvozanatini yo‘qotgani sabab eshikga suyanib qoldi.

Natijada chiqqan tovushdan Massimo darhol sergaklashdi. Nigohlari Haening nigohlariga to‘qnash keldi. U tomon tez qadamlar bilan yurishni boshladi.

Ammo Hae ohirgi lahzada o‘ziga keldi va eshik tomon yugurdi. Zinalardan tezlikda o‘tib, chiqish eshigiga yetishga ulgurgandi. Ortidan o‘ljasini ta’qib qilayotgan yirtqich misol yugurib kelayotgan yigitni ko‘rib, nafasi ichiga tushdi.

Yo‘lga chiqdi — lekin ayni shu paytda tezlikda kelayotgan mashina qizga urildi. Tepaga uchgan qiz yerga quladi. Bir zumda asfaltni uning boshidan sizib chiqqan qon qoplay boshladi...

— Qanday insonsan o‘zi? Seni inson deb atash mumkinmi?

Hae Taehyungga tarsaki tushirib yubordi. Yuzi yon tomonga burilgan yigit baqirmaslik va ortiqcha ish qilmaslik uchun labini tishlab, o‘zini tinchlantirishga urindi. Haeni bilagidan og‘riqli siqqancha, ikkala qo‘lini bir katta qo‘li bilan boshi tepasiga mahkamladi.

— Haddingdan oshyapsan...

Hae yuziga Taehyung nafasi kelib urildi. U juda yaqin edi. Undan taralayotgan issiqlik qiz ongiga ta’sir qilishni boshladi. Hae har chand kurashmasin, narkotik o‘z vazifasini bajarishni boshlagandi. Qiz ongi xiralashishni boshladi.

— Taehyung...

Qarshiliklar foydasiz ekanligini anglagan qiz titrab shivirladi.

— Qilma, iltimos qilma... Men opamga xiyonat qilgan bo‘laman. Butun umr o‘zimni kechira olmay o‘taman. Sendan birinchi va ohirgi marta iltimos qilyapman. Menga tegma, hirsingga yengilma...

Hae ko‘zlarida yosh jilvalandi. O‘tinch ila yigit nigohlariga duch keldi. Taehyungning qoraygan ko‘zlarida bir zum boshqa narsa chaqnadi. U buni joylashtira olmadi. Ammo bu na nafrat, na tashnalik edi — bu butunlay boshqa his. Qiz ko‘z yoshlarini ko‘rgan yigit yuragida og‘riq his qildi.

— Yig‘lama...

Haeni qo‘llaridan halos etgan yigit ortga chekindi, qizdan yuz o‘girdi, ammo bir zumda ortga qaytdi. Bu safar qo‘pollik bilan emas, aksincha g‘ayrioddiy yumshoqlik bilan Hae yuzini tutdi. Bosh barmog‘i ko‘z yoshlarni artar ekan, uni yuzini sekin silagancha erkaladi.

— Yig‘lama... bu meni o‘ldiryapti. Seni ko‘z yoshingni ko‘rganimdan ko‘ra dunyoga o‘t qo‘yganim afzal... Unday qilma, jin ursin hammasini, qilma... Meni zaiflashtiryapsan.

Hae entikib nafas olgancha yigitga tikildi. Endi qiz to‘liq dori ta’sirida edi. Hozir uning qarshisida opasining eri emas, go‘yo sevgilisi turibdi. Shu sabab yigit qo‘llaridan uzoqlashmadi, aksincha uni teginishidan ko‘zlarini yumgancha zavqlandi.

Taehyung ohista lablarini qiz labiga bosdi. Ikki lab birlashganda butunlay dunyo ular atrofida so‘nib ketdi. Lablar harakatiga monand urayotgan yuraklar bir-biriga yetishgandan mamnun edi go‘yo.

Biroz davom etgan bo‘sa yakunlandi. Yigit peshonasini qiz peshonasiga bosdi. Hozir bo‘lgan voqeadan hali ham sarmast bo‘lgancha nafasini rostlashga urindi. Lablar harakatlandi va shivir bilan so‘zlar sirg‘alib chiqdi:

— Seni sevaman...

•••

Ertangi kun.

Hae kuchli bosh og‘rig‘ini his qilgancha uyg‘ondi. O‘z yotog‘ida yolg‘iz edi. Kecha bo‘lgan voqealarni g‘ira-shira esladi vahima ko‘tarilishni boshladi, ammo eshik jiringladi. Eshik qo‘ng‘irog‘i ovozi qiz xayollarini bir zumda tarqatdi. Istamay qo‘zg‘algancha pastga tushdi. Eshikni ochganda militsiya xodimlariga duch kelib, hayrat ila ularga boqdi.

— Chon Hae?

Bir militsiya xodima oldinlab unga ro‘baro bo‘ldi.

— Ha, men Chon Haeman. Muammo bormi, janob inspektor?

— Hae xonim, biz bilan borishingiz kerak. Ota-onangiz aeroportdan chiqqanda o‘tirgan mashina avtohalokatga uchragan to‘g‘rirog‘i mashina yonib ketgan. Ichidan 3 ta jasad topdik. Siz ularning shaxsini tasdiqlashingiz kerak.

Hae joyida muzladi. Muvozanatni yo‘qotgancha eshik romiga suyanib qoldi.

•••

Dafn marosimi yakuniga yetdi. Afsuski, bu jasadlar chindan ham qizning ota-onasiga tegishli edi. Qabrlar qarshisida soatlardan buyon turgan qiz hech siljishni istamas, ko‘z yoshlari yuzida qurigan. Boshqa yig‘lashga na kuchi, na xohishi bor edi. Hozir hech nimani his qilmayapti — na og‘riq, na dard. Butunlay bo‘shliqqa mahkum bo‘lgandi go‘yo.

— Ketishimiz kerak...

Minso qiz yoniga cho‘kkalab, yelkasidan tutdi.

— Emilyga qanday aytaman? U ko‘tara olmaydi.

— Sen hozir o‘zing haqingda qayg‘ur. Ahvolingga qara. Bilaman, bu oson emas. Lekin shu ham peshonangda bor ekan. Hae, sening bu holating ularni qaytarib bermaydi. O‘zingni qo‘lga olishing kerak.

— Gapirish oson, Minso... Men ham ketishni xohlayman. Ular bilan birga bo‘lishni xohlayman. Meni ham olib ketishsin. Boshqa kuchim qolmadi. Bilmayman, hayotning menga atab qo‘ygan yana qanday qismati bor, ammo men boshqa chiday olmayman. O‘lishni xohlayman.

— O‘lim bu yechimmi? Ota-onang seni ortlaridan borishingni xohlaganmi? Ular uchun ham sen kuchli bo‘lishga majbursan. Senga ularning omonati bor — Emily. U uchun ham majbursan.

2 haftadan so‘ng*

— Hae xonim, siz haq bo‘lib chiqdingiz.

Inspektor Hae yoniga papka tashladi va o‘z o‘rnidan joy oldi, gaplarini davom ettirdi.

— Aytganingizdek, surishtiruv ishlarida ma’lum bo‘lishicha, ota-onangiz mashinasining motori atayin ishdan chiqarilgan. Bu rusumdagi mashinaga faqat bir xil yoqilg‘i quyilishi kerak, ammo unga boshqa yoqilg‘i quyilgan. Oqibatda esa mashinada portlash yuzaga kelgan. Haydovchi doimiy haydovchi bo‘lgan — u adashib quyishi mumkin emas. Demak, xulosa shunday: ularga suiqasd uyushtirilgan. Agar xohlasangiz, ishni boshlayman.

— Xohlayman. Ishni boshlang va surishtiruv ishlarini olib boring. Aybdorni to‘liq jazo olishini ta’minlang.

— Kimdandir gumoningiz bormi?

Inspektor savolidan Hae o‘yga botdi va sekin bosh chayqadi.

— Hozircha yo‘q.

— Unda ketishingiz mumkin. Mendan javob kuting, xonim.

— Sizga ishondim, janob inspektor.

— Ishonchingizni oqlayman.

•••

Bugun Emily kasalxonadan chiqishi kerak. Hae hali ham unga ota-onasi haqida xabar bermadi. O‘zi tiklanib olishiga ancha vaqt ketdi, ammo hali ham to‘liq tiklanmagan. Lekin u hozir kuchsiz bo‘la olmaydi — opasi unga muhtoj. Emily xonasini saramjomlarkan, u kirganida uyda hech kim yo‘q edi, ammo zinalardan chiqayotgan qadam tovushlarini eshitgancha kiyim shkafida qoldi. (Ma’lumot uchun: bazilarda kiyim shkafi kichikroq xona ko‘rinishida bo‘ladi.)

Taehyung ovozi... U shkafdan chiqmoqchi edi. Ammo yigit so‘zlari uni joyida qotishiga sabab bo‘ldi.

Taehyung telefonda gaplashayotgan edi. Va uning ohirgi so‘zlarini anglay oldi Hae:

— Mashina garajida kamera yozuvini tekshiring va barchasini o‘chirib tashlang. Hech qanday iz qolmasligini ta’minlang.

Telefon qo‘ng‘irog‘i yakunlandi va Taehyung qo‘lidagi fayllarni xonada
joylashgan rasm ortidagi seyfga qo‘ydi. Hae gaplarni hazm qilishga urinar ekan, seyf kodini ko‘rishga ulgurmay qoldi. Ishini tugatgach, Taehyung xonadan chiqib ketdi.

Hae tezlikda seyf yoniga bordi. Bir necha taxminlarni ishga solib kod terib ko‘rdi, ammo foydasiz. Miyyasiga bir sana keldiyu: “Bo‘lishi mumkin emas,” deb fikridan qaytdi. Ammo sinab ko‘rishga qaror qildi. 20220113 — bu ular uchrashishni boshlagan sana edi.

Taxmini to‘g‘ri chiqdi.

Seyfdagi fayllarni varaqlar ekan, qiz ko‘zlari hayratdan kengaydi. Barcha mol-mulklar Emilydan Taehyung nomiga o‘tkazilgan edi. Burchakda dori qutisi ham bor edi. Qiz uni ochib qaradi. Kapsulani ochganida esa hayratdan muzlab qoldi. Bu o‘sha kapsula edi — oldinroq Emily dorilarini ko‘rgandagi.

Dori qadoqini o‘qirkan, qiz ko‘zlaridan yoshlar oqishni boshladi.

Bu dori Emilyga mumkin emas — kasali avj olishiga sabab bo‘ladigan dorilardan biri edi.

Telefon qo‘ng‘irog‘i ovozidan Hae seskanib tushdi. “Shifoxona” kontakti edi. Chuqur nafas olib, Emily ketishga tayyor, deyishlarini kutgancha go‘shakni ko‘tardi.

Ammo eshitgan so‘zlari butunlay boshqa edi:

— Opangizning yuragi to‘xtab qoldi. Tezroq keling...

Sokinlik xohlayman... Tinch hayot. Men o‘z olamimni istadim — bu ko‘pmi edi?

Jungkook telefonni siqqancha mashina o‘rindig‘iga uloqtirdi. G‘azab tanasini egallashni boshladi. Bu Minsoga emas, ular hayotiga burun suqayotgan, tinchligini buzayotgan insonlarga qaratilgan edi.

Jungkookning manzili aniq edi: u Haeni uyiga, Minso yoniga boradi. Mashina gaz pedalini bosgancha manzil tomon yo‘naldi.

Eshik qo‘ng‘irog‘i bir-ikki marta jiringladi. Nihoyat, qadam tovushlari yangradi va eshik ochildi. Hae biroz hayratlandi, ammo hayratini yashirmadi.

— Jungkook?

— Minsoni chaqir.

Yigitning buyruq ohangi qiz qoshlarining chimirilishiga sabab bo‘ldi.

— Minso yo‘q.

— Men bilan o‘ynashma, Hae. Uni chaqir.

— Men rost gapiryapman. U kelmadi.

— Jin ursin!

Jungkook asabiy sochlaridan barmoqlarini o‘tkazdi.

— Aldamayapsan, shundaymi?

— Men qachon seni aldadim? Bu gaplarni qo‘yib tur. Dugonam qani? Nega sen uning qayerdaligini bilmaysan? Yoki uni xafa qildingmi?

— Bu savollarga menda javob bo‘lsa, hozir bu yerda bo‘lmasdim. U kelsa, xabar ber. Raqamimni bilasan.

Haening keyingi gaplarini hattoki kutmagan Jungkook mashinadan joy oldi.

— Endi gaplashamiz...

Hae eshik ortida turgan qizga yuzlandi.

••••

— Demak, onasi sabab...

Hae Minsoga yaqinroq o‘tirdi.

— Aniq boshqa sabab yo‘qmi? Minso, Jungkook qaytmasligini bilasan. Menimcha, gaplashib olganing ma’qul.

— Hae, men qaror qabul qilib bo‘ldim.

— Yaxshi, ammo kechir. Men hayotingdagi yagona senga tirgak bo‘lgan erkakni qo‘yib yuborishingga yo‘l qo‘yolmayman. Jungkookga xabar yozdim. U deyarli kelib qoldi. Sen esa u bilan gaplashib olasan.

— Hae, aqldan ozganmisan?!

Minso ovozini balandlatgancha o‘rnidan turdi.

— Ketishga ulgurmaysan. U bilan gaplashib olishing kerak. Ungacha men ko‘chani aylanib kelaman.

Hae gaplarini yakunlashga ulgurmasdan eshik qo‘ng‘irog‘i jiringladi. Eshikdan chiqqan qiz Jungkookni ichkariga kirgizdi.

Jungkook ichkarilab, Minsoning nigohlariga duch keldi, ammo qiz bir zumda undan nigohlarini olib qochdi.

— Ortiqcha gapirmayman. Nega bunday qilganingni bilaman. Oilam bilan muammo bo‘lmaydi, bu senga daxli yo‘q. Va bir narsani unutma: men hech narsa yo‘q bo‘lsa ham, sen yonimda bo‘lsang menga yetarli. Sen — mening xazinamsan, hamma narsam. Meni yozgan xabaringa ishonadi, deb o‘ylayotgan bo‘lsang, meni bilmas ekansan, Minso xonim. Senga pul muhim emasligini men allaqachon anglaganman. Shunday ekan, hozir men bilan uyga qaytasan.

— Qaytmayman!

— Qaysarlikni bas qil, ketamiz. Men bir marta gapiraman.

— Men ham ketmasligimni aytdim!

Xafsala bilan nafas chiqargan Jungkook Minsoga yaqinlashdi.

— Malikam, ketamiz. Yura qol.

Yumshoq bo‘lishga uringan Jungkook sekin qiz qo‘lidan tutdi.

— Jungkook, kechir, lekin ketmayman... Men qila olmayman...

— Minso, nimalar bo‘lyapti senga?

— Buni aytmayman. Ammo ajralishimiz kerak. Bu muhim. Meni kechir, ammo qilolmayman.

— Onang senga tahdid qildimi?

— Yo‘q, unday qilmadi.

— Unda nega bunday qilyapsan? Aniq onam senga nimadir qilgan menga aytasan hammasini aytasan.

— Jungkook qo‘rqib ketyapman..

Minso ko‘zlarida yosh jilvalanishni boshladi.

— Ochiqroq gapir. Bilasana men seni hammasidan himoya qilaman. Sen qo‘rqma faqat qo‘rqma sevgilim men borman.. endi esa gapir.

— Bu... bu Haega bog‘liq..

•••

Uzoq suhbatdan so‘ng Jungkook Minsoni o‘zi bilan olib ketdi. Hae uyga qaytdi. Ammo uy bo‘sh edi. Na Jungkook, na Minsodan asar bor edi. O‘ziga jilmaygan qiz sekin ust kiyimini yechdi. O‘zi bilan olgan ichimlik va sneklarni muzlatkichga joyladi. Ichimligini ko‘targancha xonasiga yuqoriladi. Bu katta uy qizni ba’zan qo‘rquvga solar, ammo shu bilan birga yolg‘izlik — xotirjamlik bag‘ishlashni bilar edi.

Xonasiga qadam bosgan Hae joyida muzladi. Tanish ifor dimog‘ini to‘liq qamrab oldi. U bu iforni unuta olmaydi. Hatto juda xohlasa ham. Bu hid qiz miyyasiga o‘rnashib olgan.

— Shu yerda ekaningni bilaman...

Hae xotirjam so‘zladi. Hayotidagi voqealar uni shu darajada zaiflashtirdiki, bunday holatlar endi u uchun odatiy bo‘lib qolgan edi. Parda ortidan, yuzida tabassum bilan chiqqan yigit qiz tomon qadam bosdi.

— Berkinmayotgan edim, kapalagim. Toza havodan nafas olib o‘zimni tinchlantirayotgan edim. Chunki sening iforing meni mast qilishini bilaman.

— Yana mastmisan?

— Ichmadim.

Telbalikdan porlab turgan nigohlar qiz qalbida g‘ulgula aralash qo‘rquv uyg‘otishni boshlagan edi. Baquvvat tana tomonidan iskanjaga olingan kichik jussa devorga mahkamlangan, nigohlar esa qiz lablariga qadalgandi.

— Aqldan ozdingmi?! Uzoqlash mendan! Hatto mast emassan, nega bunday qilyapsan?

Titroq bilan yangragan ovoz yigit ko‘zlarining yanada qorayishiga sabab bo‘ldi. Qizning qo‘rquvdan titrayotgan tanasi uni yanada o‘ziga tortdi.

— Bu safar alkogolga emas, boshqa narsa — boshqa lazzatga mastman. Va buni senga ham his ettirmoqchiman...

Bir qo‘li bilan qizni joyida ushlagancha, ikkinchi qo‘li bilan cho‘ntagidan tabletka chiqargan yigit qiz og‘ziga uni soldi, nafas yo‘lini to‘sib, tabletkani yutishini ta’minladi.

— Ana endi, sen ham bu lazzatni... va meni to‘liq his etasan. Yillar davomida bosmagan chegarani bugun buzaman!

— Aqldan ozgan telba! Bu nima edi?!

Hae yo‘talgancha dorini chiqarishga harakat qildi, ammo endi juda kech edi. Organizmi bu tabletkani qabul qilishga ulgurgan edi.

— Bu narkotik, kapalagim...

Taehyung qiz sochlari bilan sokin o‘ynadi.

— Sen chindan telbasan!

Vishillagancha, Taehyungni o‘zidan itarishga harakat qildi Hae, ammo befoyda.

— Aslo yengilmayman. Senga o‘zimni topshirmayman. Bu axmoqona, qora dori meni nazorat qilolmaydi!

Taehyung lablariga iblisona kulgi tortdi.

— Nozik jussangda aylanayotgan narkotik o‘z ta’sirini boshlaganda... va tanang muhtojlik va ehtirosdan alangalanib ketganda, gaplashamiz. Va bu olovni men o‘chiraman. Senga tegishga haqli bo‘lgan yagona erkak — menman. Senga tekkan qo‘llarning yodi har soniyada o‘chishini ta’minlayman. O‘zga bag‘ridan taskin topganing xunini bugun to‘laysan, sevgilim!

Sokinlik xohlayman... Tinch hayot. Men o‘z olamimni istadim — bu ko‘pmi edi?

Jungkook telefonni siqqancha mashina o‘rindig‘iga uloqtirdi. G‘azab tanasini egallashni boshladi. Bu Minsoga emas, ular hayotiga burun suqayotgan, tinchligini buzayotgan insonlarga qaratilgan edi.

Jungkookning manzili aniq edi: u Haeni uyiga, Minso yoniga boradi. Mashina gaz pedalini bosgancha manzil tomon yo‘naldi.

Eshik qo‘ng‘irog‘i bir-ikki marta jiringladi. Nihoyat, qadam tovushlari yangradi va eshik ochildi. Hae biroz hayratlandi, ammo hayratini yashirmadi.

— Jungkook?

— Minsoni chaqir.

Yigitning buyruq ohangi qiz qoshlarining chimirilishiga sabab bo‘ldi.

— Minso yo‘q.

— Men bilan o‘ynashma, Hae. Uni chaqir.

— Men rost gapiryapman. U kelmadi.

— Jin ursin!

Jungkook asabiy sochlaridan barmoqlarini o‘tkazdi.

— Aldamayapsan, shundaymi?

— Men qachon seni aldadim? Bu gaplarni qo‘yib tur. Dugonam qani? Nega sen uning qayerdaligini bilmaysan? Yoki uni xafa qildingmi?

— Bu savollarga menda javob bo‘lsa, hozir bu yerda bo‘lmasdim. U kelsa, xabar ber. Raqamimni bilasan.

Haening keyingi gaplarini hattoki kutmagan Jungkook mashinadan joy oldi.

— Endi gaplashamiz...

Hae eshik ortida turgan qizga yuzlandi.

••••

— Demak, onasi sabab...

Hae Minsoga yaqinroq o‘tirdi.

— Aniq boshqa sabab yo‘qmi? Minso, Jungkook qaytmasligini bilasan. Menimcha, gaplashib olganing ma’qul.

— Hae, men qaror qabul qilib bo‘ldim.

— Yaxshi, ammo kechir. Men hayotingdagi yagona senga tirgak bo‘lgan erkakni qo‘yib yuborishingga yo‘l qo‘yolmayman. Jungkookga xabar yozdim. U deyarli kelib qoldi. Sen esa u bilan gaplashib olasan.

— Hae, aqldan ozganmisan?!

Minso ovozini balandlatgancha o‘rnidan turdi.

— Ketishga ulgurmaysan. U bilan gaplashib olishing kerak. Ungacha men ko‘chani aylanib kelaman.

Hae gaplarini yakunlashga ulgurmasdan eshik qo‘ng‘irog‘i jiringladi. Eshikdan chiqqan qiz Jungkookni ichkariga kirgizdi.

Jungkook ichkarilab, Minsoning nigohlariga duch keldi, ammo qiz bir zumda undan nigohlarini olib qochdi.

— Ortiqcha gapirmayman. Nega bunday qilganingni bilaman. Oilam bilan muammo bo‘lmaydi, bu senga daxli yo‘q. Va bir narsani unutma: men hech narsa yo‘q bo‘lsa ham, sen yonimda bo‘lsang menga yetarli. Sen — mening xazinamsan, hamma narsam. Meni yozgan xabaringa ishonadi, deb o‘ylayotgan bo‘lsang, meni bilmas ekansan, Minso xonim. Senga pul muhim emasligini men allaqachon anglaganman. Shunday ekan, hozir men bilan uyga qaytasan.

— Qaytmayman!

— Qaysarlikni bas qil, ketamiz. Men bir marta gapiraman.

— Men ham ketmasligimni aytdim!

Xafsala bilan nafas chiqargan Jungkook Minsoga yaqinlashdi.

— Malikam, ketamiz. Yura qol.

Yumshoq bo‘lishga uringan Jungkook sekin qiz qo‘lidan tutdi.

— Jungkook, kechir, lekin ketmayman... Men qila olmayman...

— Minso, nimalar bo‘lyapti senga?

— Buni aytmayman. Ammo ajralishimiz kerak. Bu muhim. Meni kechir, ammo qilolmayman.

— Onang senga tahdid qildimi?

— Yo‘q, unday qilmadi.

— Unda nega bunday qilyapsan? Aniq onam senga nimadir qilgan menga aytasan hammasini aytasan.

— Jungkook qo‘rqib ketyapman..

Minso ko‘zlarida yosh jilvalanishni boshladi.

— Ochiqroq gapir. Bilasana men seni hammasidan himoya qilaman. Sen qo‘rqma faqat qo‘rqma sevgilim men borman.. endi esa gapir.

— Bu... bu Haega bog‘liq..

•••

Uzoq suhbatdan so‘ng Jungkook Minsoni o‘zi bilan olib ketdi. Hae uyga qaytdi. Ammo uy bo‘sh edi. Na Jungkook, na Minsodan asar bor edi. O‘ziga jilmaygan qiz sekin ust kiyimini yechdi. O‘zi bilan olgan ichimlik va sneklarni muzlatkichga joyladi. Ichimligini ko‘targancha xonasiga yuqoriladi. Bu katta uy qizni ba’zan qo‘rquvga solar, ammo shu bilan birga yolg‘izlik — xotirjamlik bag‘ishlashni bilar edi.

Xonasiga qadam bosgan Hae joyida muzladi. Tanish ifor dimog‘ini to‘liq qamrab oldi. U bu iforni unuta olmaydi. Hatto juda xohlasa ham. Bu hid qiz miyyasiga o‘rnashib olgan.

— Shu yerda ekaningni bilaman...

Hae xotirjam so‘zladi. Hayotidagi voqealar uni shu darajada zaiflashtirdiki, bunday holatlar endi u uchun odatiy bo‘lib qolgan edi. Parda ortidan, yuzida tabassum bilan chiqqan yigit qiz tomon qadam bosdi.

— Berkinmayotgan edim, kapalagim. Toza havodan nafas olib o‘zimni tinchlantirayotgan edim. Chunki sening iforing meni mast qilishini bilaman.

— Yana mastmisan?

— Ichmadim.

Telbalikdan porlab turgan nigohlar qiz qalbida g‘ulgula aralash qo‘rquv uyg‘otishni boshlagan edi. Baquvvat tana tomonidan iskanjaga olingan kichik jussa devorga mahkamlangan, nigohlar esa qiz lablariga qadalgandi.

— Aqldan ozdingmi?! Uzoqlash mendan! Hatto mast emassan, nega bunday qilyapsan?

Titroq bilan yangragan ovoz yigit ko‘zlarining yanada qorayishiga sabab bo‘ldi. Qizning qo‘rquvdan titrayotgan tanasi uni yanada o‘ziga tortdi.

— Bu safar alkogolga emas, boshqa narsa — boshqa lazzatga mastman. Va buni senga ham his ettirmoqchiman...

Bir qo‘li bilan qizni joyida ushlagancha, ikkinchi qo‘li bilan cho‘ntagidan tabletka chiqargan yigit qiz og‘ziga uni soldi, nafas yo‘lini to‘sib, tabletkani yutishini ta’minladi.

— Ana endi, sen ham bu lazzatni... va meni to‘liq his etasan. Yillar davomida bosmagan chegarani bugun buzaman!

— Aqldan ozgan telba! Bu nima edi?!

Hae yo‘talgancha dorini chiqarishga harakat qildi, ammo endi juda kech edi. Organizmi bu tabletkani qabul qilishga ulgurgan edi.

— Bu narkotik, kapalagim...

Taehyung qiz sochlari bilan sokin o‘ynadi.

— Sen chindan telbasan!

Vishillagancha, Taehyungni o‘zidan itarishga harakat qildi Hae, ammo befoyda.

— Aslo yengilmayman. Senga o‘zimni topshirmayman. Bu axmoqona, qora dori meni nazorat qilolmaydi!

Taehyung lablariga iblisona kulgi tortdi.

— Nozik jussangda aylanayotgan narkotik o‘z ta’sirini boshlaganda... va tanang muhtojlik va ehtirosdan alangalanib ketganda, gaplashamiz. Va bu olovni men o‘chiraman. Senga tegishga haqli bo‘lgan yagona erkak — menman. Senga tekkan qo‘llarning yodi har soniyada o‘chishini ta’minlayman. O‘zga bag‘ridan taskin topganing xunini bugun to‘laysan, sevgilim!

𝑺𝒆𝒏𝒊 𝒔𝒆𝒗𝒎𝒂𝒚𝒎𝒂𝒏 𝒅𝒆𝒅𝒊𝒎, 𝒂𝒎𝒎𝒐 𝒊𝒍𝒌 𝒏𝒊𝒈𝒐𝒉𝒊𝒏𝒈 𝒎𝒆𝒏𝒊 𝒂𝒔𝒊𝒓 𝒆𝒕𝒈𝒂𝒏𝒅𝒊.

Pov: Author
Inson hayoti ajoyibotlarga boy, shunday emasmi? Ba'zida hayotimizga to‘fon bilab kirib kelgan insonlar unga shu qadar hotirjamlik baxsh etadiki, u kirib kelgan to‘fonni butunlay unutamiz. Ammo biz bilmaymizki, bu xotirjamlik to‘fon qayta ko‘tarilishidan oldingi aldamchi jimlikdir...

Hae eshik tomon nigohini tikarkan, Massimo turganiga guvoh bo‘ldi. U eshikni qulflashni unutgan edimi? Massimo qanday kirdi uyga? Ko‘z yoshlarini sekin artgan qiz, unga savol nigohi ila boqdi. Yuragini ezayotgan g‘am ko‘zlarida aks etgan u ostida o'tirgan tungi chiroq yorug‘ida ko‘z yoshlari jilvalanib turardi. Sokin, ammo maqsadli qadamlar bilan Massimo sekin oradagi masofani yopdi. Qiz qarshisiga cho‘kkalagancha, u tengi egildi. Katta qo‘lini cho‘zgancha, bosh barmog‘i bilan Hae yuzida adashgan ko‘z yoshni sekin artdi. Chuqur nigohlarini unga qadagancha so‘zsiz qizga termuldi.

— Qanday kirding?

Burnini tortib, entikkancha Massimoga shivirladi qiz. Hozir hatto baland ovoz uchun unda kuch yo‘q edi.

— Taqillatdim, eshitmading, qarasam eshik ochiq ekan.

Hae sekin bosh irg‘ab qo‘ydi.

— Yaxshi emassan.

Massimo endi qizni yuzidagi sochini qulog‘i ortiga o‘tkazdi. Teginish juda yumshoq, bunday insonda kamdan-kam uchraydigan holat.

— Gaplashishni xohlaysanmi?

Massimo Haega yaqinroq o‘tirdi. Qizni atiriga monand ifori burniga urilgancha, bir zum ko‘zlarini yumib, bu iforni his qildi.

— Gaplashgim yo‘q. Ammo kimgadir muxtojman. Men charchadim, kuchli bo‘lish meni zaiflashtirdi...

Massimo boshqa so‘zsiz qizni bag‘riga kirgizdi. Haeni boshi yigit ko‘ksiga qo‘yilgancha, qayta ko‘zlaridan yoshlar quyilib keldi. Hozir unda hammasidan ham keragi tasalli edi va Hae buni oldi.

Massimo uni sochlaridan ohista silagancha tinchlantirdi. Ular bu xolatda qancha o‘tirishdi, ma'lum emas, ammo ancha vaqtdan keyin Massimo Hae ko‘z yoshlari tingani va nafas olishi me'yorga kelib, tanasi bo‘shashganini his etdi. Bu esa qiz uyquga ketganidan dalolat edi.

Hech qanday qiyinchiliksiz uni ko‘targancha yotoqga joylashtirdi. Yumuq ko‘zlardagi ko‘z yoshlari sabab nam bo‘lgan kipriklar va shishib qolgan lablar hamma hususiyatlarni o‘z ichiga olgancha, bir zum unga tikilib qoldi Massimo. Ko‘rpani qiz ustiga yopgancha o‘zi ham yoniga kirdi va uni qayta bag‘riga tortdi. Haeni boshi ustidan bo‘sa bosgancha, sokin tun bag‘rida yigit shiviri yangradi:

— Sen mening yakunim bo‘lasan...

••••

Ertangi kun

Quyosh o‘z o‘rnini oyga bo‘shatib bergancha atrofga qorong‘ulik cho‘mdi. Taehyung uyi tinch, yagona ovoz oshxonadagi, Taehyung ichayotgan viskini quyilgan va undagi muzlar chayqalgandagi sokin ovozi edi. Viskiga hissiz tikilgancha, miyyasidagi o‘ylarni tartiblashga urinardi u.

Massimo uni yonidan joy olib, u ham o‘ziga ichimlik quydi. Bir ko‘tarishda qahrabo suyuqlikni tushurgancha, ukasi tomon nigohini tikdi.

— U bokirami?

Akasini to‘satdan bergan savolidan Taehyung unga o‘qrayib qaradi va istehzo bilan jilmaydi. Gap kim haqida ekanligini allaqachon anglab ulgurgan edi.

— Men bilan yaqin bo‘lgan ayollar shundayligicha qoladi deb o‘ylaysanmi?

Viskisidan simirgancha, qahrabo suyuqlikni stakanda aylantirdi yigit.

— Balki. Ammo unda nimadir bor, soflik, negadir menga u aybsizdek tuyulyapti.

Massimo Taehyung tomon egilgancha shivirladi. Akasi so‘zlaridan Taehyung yuzi bir zumda tundlashdi, jag‘ mushaklari siqilishni boshladi.

— Aslo! Menikiga tegishni o‘ylama. Agar bu fikr xayolinga kelgudek bo‘lsa, seni nimtalayman, aka.

— Balki allaqachon xayolot olamidan yiroqlashib, amalda harakat qilgandirman. O‘ylab ko‘r, senga nega bu savolni berdim. O‘ylab ko‘rmadingmi, kecha men nega uyga kelmadim? Balki senga tegishli bo‘lgan inson kecha meni quchog‘imda taskin topgandir. Balki undan ham ko‘prog‘i.

Endi Taehyung qo‘lidagi stakan siqildi, shu qadar g‘azab uni qamrab oldiki, stakan bo‘laklarga bo‘lingancha polga tushdi. Taehyung qo‘llari esa akasi yoqasiga yopishib, uni yuzigiga yaqinlashtirdi. Nafasidan nafrat ufurgancha qahri ila shivirladi:

— Xaddingdan oshyapsan, u qilmaydi. Mendan nafratlanishi mumkin, ammo o‘zga insondan taskin olmaydi. Men xaqliman, uni ranjitishga ham, ovutishga ham meni xaqim bor, boshqa hech kim!

Massimo xotirjamlikni saqlab, sovuq jilmaydi. Bir harakatda Taehyungni qo‘lini yelkasidan tushirdi.

— Realikka qayt, sen qilganingda u qilolmaydimi? U hozir mehrga muhtoj. Sen nimtalagan yurakni men qayta tiklashga urinayapman va bu ishlayapti.

— O‘lim orzuying bormi?

— Balki bu orzu senda bor. Meni eshit, men hali hislarimni to‘liq joylashtira olmayapman. Ammo hammasini anglaganimda, bu simpatya emasligiga amin bo‘lganimda, men senga bu qiz kimga tegishli ekanligini butunlay ko‘rsataman. Ungacha o‘zingni aldab yurishing mumkin, uka. Endi esa meni ishlarim bor, qayta menga tashlanishga urinma, har doim ham akalik mehrim seni ayamaydi.

Gaplarini yakunlagan Massimo oshxonani tark etdi va Taehyung o‘z xayollari og‘ushida qoldi.

•••

Jungkook “boraman” deyishiga qaramay, qarshilik qilgancha, Haeni yoniga yolg‘iz ketgan Minsoni kutayotgan Jungkook toqati toq bo‘la boshladi. Atiga o‘tgan 2 soat asirlaridek tuyulgancha, qiz raqamini terdi, ammo qo‘ng‘iroq to‘g‘ridan-to‘g‘ri ovozli pochtaga o‘tdi. Qayta-qayta shu javobni olgan yigit ahiri o‘zi tekshirishga qaror qilib, mashina kalitini qo‘liga oldi. Mashinasiga o‘tirib, o‘t oldirganda telefoniga kelgan xabarga ko‘zi tushdi. Xabarni o‘qirkan telefon qo‘llarida siqilib, qoshlari g‘azabdan chimirildi.

"Men qaytmayman, mei izlab ovora bo‘lma. Men seni sevmasligimni angladim, sevishga urindim, ammo eplay olmadim. Aslida senga yaqinlashish sababim oilang mavqeyi edi. Kecha onang bilan telefonda gaplashganingni tasodifan eshitib qoldim, agar men bilan birga bo‘lsang, onang seni merosdan mahrum qilishini aytdi. Menga esa hech vaqosiz yigit kerak emas. Meni qayta bezovta qilma. Xayr!"

Jungkook mashinadan joy oldi. Betartib nafasini rostlab, chuqur nafas oldi. Hali ham hadik ila o‘tirgan va qo‘llari titrayotgan Minso tomonga ko‘z qiri bilan nazar solgancha, mashina gaz pedalini bosdi va asfalt yo‘lda ortidan tutun qoldirgancha, uy oldini tark etdi.

Uydan biroz uzoqlashib, mashinani tinch joyda chetga olib to‘xtatdi va tezda Minsoni bag‘riga oldi.

— Shhh, moychechagim, men shu yerdaman...

Yigitning g‘azabi qizni bag‘riga kiritganda bir zumda iliqlikka o‘zgardi. Minsoni sochlaridan silagancha, uni iforidan nafas olib, ko‘zlarini yumib, o‘zini tinchlantirdi. Minsoning ko‘z yoshlari Jungkookning ko‘ylagini xo‘lladi, ammo yigit bunga e’tibor bermay, uni bag‘rida yig‘lab tinchlanib olishiga imkon berdi. So‘zsiz qizni ovutdi.

Jungkook Minso bilan uyiga kelishdi. Ko‘p o‘tmay eshik qo‘ng‘irog‘i yangradi. Jungkook Minsoni yashash xonasidagi divanda qoldirgancha, eshikka javob berdi. Uy ichida onasi paydo bo‘ldi. Ayolning kulib turgan chehrasi Minsoni ko‘rishi bilan o‘zgardi.

— U bu yerda nima qilyapti?

Qoshlarini istehzo bilan chimirgan ayol Jungkookga yuzlandi.

— Muammo bormi, ona?

Jungkook onasining holatini qaytardi.

— Men senga aytgandim, oilamizga mos qizga uylanasan. Bu qizni esa men sen uchun topaman.

— Va men ham aytgandim. Men o‘z hayotimni qura oladigan yoshdaman. Onajon, ko‘zingizni oching, men endi sizning besh yoshli erkatoy o‘g‘lingiz emasman. 28 yoshdagi, o‘z fikriga ega bo‘lgan erkakman!

— Sen familiyamizni davom ettiradigan, nasl-nasabli oila qiziga uylanasan!

— Oilamiz familiyasining davomchilarini dunyoga keltiradigan inson — shu yerda. Men boshqa ayolga bu huquqni bermayman.

Jungkook jilmaygancha onasini quchdi va eshik tomon yo‘naldi.

— Endi esa boraqoling. Otam sizni sog‘inib qolgandir. Ha, aytgancha, tezroq nabira ko‘rmoqchi bo‘lsangiz, to‘yni rejalashtirishingiz mumkin. Biz tayyormiz, Jeonlar qirolichasi.

Jungkook onasining g‘azablangan yuziga qarab irshaygancha eshikni yopdi va telefonini chiqarib otasiga qo‘ng‘iroq qildi.

— Dada, sizga sabr tilayman. Onamni jahlini chiqardim, alamini sizdan oladi. Sevimli yoringiz didyolariga tayyorlaning.

Otasining javobini tinglab, yanada kengroq jilmaygan yigit telefonni qo‘ydi va Minsoga yaqinlashdi. Hamma gapni tinglab o‘tirgan qiz sekin o‘rnidan turdi.

— Men ketaman.

Bu so‘zlardan so‘ng, Jungkookning tabassumi birdan so‘ndi.

— Onangiz haq. Men sizga munosib emasman. Keling, yaxshisi shu yerda tugatamiz. Men xohlanmagan oilaga qo‘shilishni xohlamayman. Men charchaganman, Jungkook. Insonlar uchun o‘zimni ortiqchadek his qilishdan, yolg‘izlanishdan, keraksizdek o‘zimni his qilishdan. Qo‘yib yubor va men yana o‘zim bilan qolaman...

Jungkook Minsoni bilaklaridan tutib ortga qaytardi. Qizni qayta joyiga o‘tirg‘izib, yuzini kaftlari orasiga oldi.

— Meni tingla. Sen hech qachon unday bo‘lmagansan. Bu — sening miyangdagi bekorchi fikrlar, o‘zing o‘ylab chiqqan xayollar. Sen keraklisan. Men uchun eng muhim, eng aziz insonsan. Qo‘yib yubor deysanmi? Yo‘q, Chon xonim, men qilmayman. Men hayotimning mazmunini, yorqin chirog‘imni, ilituvchi quyoshimni tark etmayman. Men olmosimni aldamchi yoqutlarga almashmayman. Sen — meni tirikligim sababisan. Qorong‘u taraflarimga qaramay, meni sevding. Meni zulmatimdan olib, o‘z yorug‘lig‘ingga ko‘mding. Endi aytchi, men sendan kecha olamanmi? Qilolmayman. Moychechagim, sensiz hayot kechirmayman. Sen menikisan, menga tegishlisan. Ortiqcha gaplarga hojat yo‘q. Men tinglamayman... Butun dunyo menga qarshi chiqsa ham, men seni tanlayman. Yagona va o‘zgarmas tanlovim.

— Sen... Nima qildimki, meni bunchalar sevding? Bu so‘zlar menga qanchalik muhim, ahamiyatli ekanini bilmaysan, Jungkook...

— Menda bitta sabab bor — seni borlig‘ing. Seni sevishim uchun mavjudliging kifoya.

— Men seni sevaman, Jeon Jungkook.

Minso ko‘zdagi yoshlarini artib, burnini tortgancha sekin jilmaydi.

— Men esa ko‘proq...

Jungkook o‘z lablarini qiznikiga bosdi.

Qorong‘u xona jimjitlikka cho‘mgan edi. Yagona yangrayotgan ovoz — xonada osilgan soat chiqqillashi va uzoqdagi mashinalar shovqini. Qiz o‘z hislariga burkangancha, qo‘lidagi suratdan ko‘z uzmasdi.

Xonadagi yagona yorug‘lik ostida o‘tirgan Hae eski suratga tikilgancha harakatsiz qolgandi. Taehyung va o‘zi tushgan eski surat. Doktorlar Emilyning ahvoli yaxshilanayotganini aytishdi. Hae yengillik his qildi. Kun bo‘yi uning yonida bo‘ldi va bugun o‘z uyiga qaytdi. Ota-onasi hozir safarda, katta uyda yolg‘iz edi. Tun kirishi bilan qiz xayollari sargardonlikka cho‘mdi. Yuragining tubiga ko‘mib kelayotgan hislar otilib chiqib, unga tahdid qila boshladi. Balki u kuchli bo‘lishdan charchagandi. Yertiah uchun ko‘zi qiymagan oxirgi suratni olgancha, xotiralarni yodga oldi.

Flashback

Yigit ko‘ksiga yuzini ko‘mib olgan qiz undan ajralishni istamasdi.

— Ketishni xohlamayapman, — sekin shivirladi Hae.

Taehyung uning boshini tepasidan o‘pib, ohista sochlaridan siladi.

— Men ham...

Yigit shivirlagancha davom etdi.

— Vada ber...

Hae sekin boshini ko‘targancha, Taehyungning yuziga tikildi.

— Nimaga?

— Sevgimga xiyonat qilmaslikka.

— Qilmasligimni bilasan-ku...

Taehyung qiz yonoqlarini sekin siladi.

— Eshitishni xohlayman.

— Vada beraman. Sevgimizga hech qachon xiyonat qilmayman.

— Agar vadangni buzsang, men o‘laman... Yashashim mumkin, ammo sen uchun o‘laman. Kechirmayman, aslo. Shunday ekan, meni o‘ldirma, sevgilim.

— Qilmayman, kabutarim...

Taehyung Haeni peshonasidan bo‘sa bosdi.

Comeback

— Ammo qilding...

Hae siniq jilmaygancha suratdagi kulib turgan yigit yuzini sekin siladi.

— Qilolmayapman... Seni, sin ursin, Kim Taehyung! Yuragimdan chiqarib tashlolmayapman. Bu dard, bu sevgi meni kemiryapti, yeb bitiryapti. Sensiz — sensizlik og‘ir. Va bundan-da og‘iri — barcha bergan og‘riqlaring bilan seni sevishda davom etishim...

Bu ishq o‘tadi degan kunim, men eng katta xatoni qilgandim. Haqiqiy ishq o‘tmas ekan. Unutilmas, qalbingda ketmas bo‘lib iz qoldirar ekan.

Ammo bu ishqni qalbimdan yulib olishni xohlayman. Men xato qildim. Noto‘g‘ri insonga butun borlig‘imni, ishonchimni, qalbimni, vaqtimni, mehrimni — hammasini berdim. Ammo evaziga-chi? Xiyonat.

Charchadim...

Chiqib ket! Meni tinch qo‘y!

TARK ET MEEEEENIIIIIIII!!!

Har baqirgancha suratni yirtib tashladi va xona bo‘ylab uloqtirdi. Tizzalarini quchib olgancha, ko‘zlariga quyilib kelgan yoshlarga erk berdi. Yuzi ko‘z yoshlar bilan bo‘yaldi.

To‘satdan xonasi eshigi ochildi. Cho‘chib tushgan qiz eshikdan kirgan insonga qarab qotib qoldi...

Pov_avtor: Seni uzoqdaliging uchun emas yuragimga yaqinliging uchun soģinaman...

Jungkook kompaniya tomon yaqinlasharkan kotibaning yurgurib kelayotganini kordi.
~Janob Jeon
~Biroz nafas rostla tinchlikmi nima gap?
~Janob Kim Taehyung bilan tuzgan shartnomamiz aksiyalari pastga tushib ketyabdi.
~Ming lanat qani u?
~Xonalarida

Jungkook asabiy ikkinchi qavatga kótarildi. Eshikni taqqillatmasdan bostirib kirganini korgan Taehyung hayron qoldi.
~Menga qara nega aksiyalar tushib ketyabdi? Shu ishni ham eplolmayabsanmi Taehyung?

~Xavotir olma bu yoģini ozimga qoyib ber.
~Men ham bu shartnomaga imzo qoyganimni unutma agar ish chappasiga ketsa barini ózing tolaysan!
Jungkook eshikni qattiq yopib ketdi. Taehyung boshini orqaga tashlab óylay boshladi.
FLASHBACK

Taehyung kompyuterdan boshini uzmay yotoqda tiqqilatib otirardi. Daeyon asabiy erini korib yoniga kelib orqasidan quchdi.
~Tinchlikmi Tae nega buncha asabiysiz?
~Uy dizayni mijozlarga yoqmayabdi. 50 xili korsatdim. Shunaqa xam injiq odamlar boladimi?
Daeyon ohista kulib:
~Ular nima deyabdi?
~ Ayvon juda kichik emish. Rangi ham yoqmabdi.
~Qani bir koraychi..oxx azizim qarang ayvonni bu tomondan qurish kerak rangini ham ochroq qilish kerak shunda noodatiy boladi. Atrofida noyob gullardan ektirsa juda chiroyli boladi

~Togri aytasan nega shuni oldinroq oylamagan ekanman. Raxmat azizam sen hayotimning mukofotisan.

Taehyung Daeyonni peshonasidan òpib qoydi. Shu payt Yeehining yiģi ovozi eshitildi. Ikkisi ham kulib qizining oldiga borishdi.
KOMEBACK

~U barcha ishlarimga yechim topardi naqadar aqlli ayolim bor edi..

Pov_Jungkook
Jungkook asabiy xonasiga kotarildi. Har tomonlama ishlari teskarisiga ketayotgani unga yoqmayotgandi. Shu payt qóngiroq chalindi.
~Nima gap?
~Janob Jeon tezda uyga yetib kelishingiz kerak.
Jungkookning yuragi qinidan chiqayozdi
~Nahotki yana Daeyonga nimadir bolgan bolsa?
Hozir boraman deb góshakni qoydida kastyumini qóliga olib tezlik bilan xonadan chiqdi.
Jungkook shoshilib uyga kirdi.
~Nima gap? Daeyon qani...Daeyon sen..

Jungkook hayrat ila qóllarini yuziga yopdi.
~Daeyon sen yuryabsan..
~Aka hali yurganim yoqku bu bir ikki qadam yurdim xolos.
~Axir bu yaxshiku.
Jungkook baqirishdan beri kelib Daeyonni quchoqlab oldi. Daeyon jilmayib qoydi.
~Janob Jeon ketganingizdan beri mashq qilamiz. Tez orada singlingiz tuzalib ketadi.
Jungkook singlisiga qarab peshonasiga opib qoydi.
~Daeyon uddalading. Endi oyoqqa turishing kerak seni kop ishlar kutib turibdi.
~Dam olmoqchiman. Tez charchab qolyabman negadir.
~Hop ozim yordamlashaman.

Pov_Taehyung
Taehyung charchagan holatda uyiga keldi. Atrofga qarab hech kim yoqligini bilib hayron qolmadi. Emily doimgiday kiyim dókonida boladi. Taehyungning ishlari orqaga ketayotgandi. Kuniga 24 soatlab ishlasa ham bu kamday tuyulyabdi unga. Shu payt Taening orqasidan:
~Qayerda edingiz?
~Qizlar bilan klubda kóngil xushlik qilib kelyabman..tavba tavba bilmagandek gapirma. Ahvolimdan ham bilinmayabdimi ishdan kelayotganim?
~Bering kiyimlaringiz ilib qoyaman
~Shartmas deya Taehyung siltangan payt hamyoni tushib ketdi. Emily olib ichidagi suratga kózi tushdi. Yuz tuzilishi ózgargan Emily asabiy:
~Yana shumi? Siz uni rasmlarini nega hamyoningizda olib yuribsiz?
~Boldi qil Emily charchaganman hech narsa yoqmayabdi.
~Yoq menga javob bering! Qachon uni sevishni toxtatasiz. Balki u ham kimdirlar bilan kóngil xushlik qilayotgandir?

Taehyung asabiy Emilyni yelkalaridan ushlab
~Tilingni tiy Emily Daeyonni ózingga oxshatma! Uni nogiron holida yolģiz qoldirdim. Men..u sendan ming chandon yaxshiroq. Yoq u marvarid mening marvaridim.
Taehyung shunday deya kastyumini yerdan olib óychan xonasiga kótarildi.
Emily asabiy qólini mushtladi.
~Baribir uni hayotingizdan yóq qilaman Taehyung. Siz faqat menga tegishlisiz ha faqatgina menga!

Pov_Daeyon

Daeyon uvushib qolgan oyoqlarini silab otirardi. Jungkook Daeyonni yosh bolacha qiligini korib kulib yoniga keldi.
~Nega kulyabsiz?
~Oldingidek bolib qopsan
~Qanaqa
~Yosh bola
~Ee akaa
~Boldi boldi gapirmadim.
~Ishlaringiz qanday? Ozim bilan bolib soray olmadim.
~Yaxshi
Daeyon óychan otirgan akasiga qarab:
~Nimadir bolgan..
~Kichik muammo otib ketadi xavotir olma. Sen ozingdan gapir. Yurishni boshlading buni nishonlash kerak.
~Roziman nima olib berasiz?
~Istaganingni
~Tok pokki, shkaladli tort,kola
~Oho ishtahalari karnayku

~Olib bermaysizmi? Mayli uyda qolaman.
Daeyonni arzalaganini korgan Jungkook xaxxolab kulib yubordi. Daeyon jinniga qaragandek qaradida yana yuzini burishtirdi.
~Balki kulishni toxtatarsiz?
~Yaxshi yaxshi ketdik.
Daeyon shu bahona akasi bilan gaplashib olishni rejalashtirdi. Hozir kompaniya holati ancha susayganini bilardi. Singlisini oyoqlari qaltirayotganini korgan Jungkook ovqatni buyurtma berishni avzal kordi.
~Tuzalganimda kompaniyaga bormoqchiman
~Daeyon..
~Bilaman..hozr men sizga kerakman. Bunday holatda qól qovushtirib otira olmayman.
~Mayli buni keyin gaplashamiz buyurtma ham keldi.

Pov_Taehyung

Taehyung boshi oģrib ornidan turdi. Zirqirab ogriyotgan oģrigini qoldirish uchun bir stakan suv ichdi. Telefonida 55 marta chaquriv qóngiroģi. Barchasi ishning teskari ketayotganidan edi.
Taehyung kotibaga qóngiroq qildi.
~Xayrli kech Janob Taehyung. Shartnoma imzolagan mijozlaringiz ishimiz yoqmagani uchun zudlik bilan shartnomani bekor qilishni sorashyabdi.
~Jin ursin! Ertaga kompaniyaga borganimda gaplashamiz
~Yaxshi janob Xayrli kech
Telefon ovozi tindi. Taehyung nima qilishni bilmay boshini ushlab yotoqga otirib qoldi. Barchasini eshitib turgan Emily:
~Nega xonamga taqqilatmasdan kirding?
~Men sizning xotiningizman. Hech bolmaganda oz erimdan xol ahvol sorashim mumkindir?
~Iltimos Emily hozir emas. Bor xonangga uxla hammasini ozim hal qilaman.
~Mijozingiz nechi yosh
~Nima?
~Tae savolga javob bering.
~42
~Rafiqasi ham bormi?
~Shunday
~Ertaga shartnomani bekor qilish uchun er-xotin birga kelishadimi?
~Ha
~Buyoģini menga qoyib bering
~Xayrli tun azizim
Emily Taehyungga havodan bósa yubordida xonani tark etdi. Hech narsaga tushunmagan Taehyung eshikga qarab qoldi.

Pov_Daeyon

Daeyon va Jungkook jimgina ovqatlanishardi.
~Aka menga nima bólayotganini bir boshidan tushuntiring.
~Dae..
~Yaxshi. Xullas biz boy va zodagon oila bilan shartnoma tuzgandik. Ular uyni boshidan jihozlash va remont qilish kerakligini aytishdi. Hammasi yaxshi ketayotgandi. Biroq ishchilarimiz yani (Taehyungni) ishchilari naqshinkor qilinishi kerak bolgan xonani gul usulida chizgan.
Daeyonning yeb turgan ovqati tomoģiga tiqildi. Jungkook unga darrov suv uzatdi. Oziga kelgandan song Jungkookga olaqarash qarab:
~Jin ursin qachon u bilan hamkor boldingiz? Nega menga bir oģiz aytmadingiz?
~Kechir..
~Akaa yo Xudo. Ha mayli ishga ótaylik. Ishchilar bitta xonani chizmasini notógri qilishganiga shartnomani bekor qilishmoqchimi?
~Hamma gap shunda. Xona ularning qiziniki. Bella Night taniqli model. Xarakteri juda injiq deb eshitgandim.
~Ouvv ularning oilasi haqida eshitganman. Chuda xushbichim. Bella haqida malumotlarni albatta qidiraman. Demak qizga xona yoqmagan?
~Xuddi shunday
~Menga ósha xona hozir qanday holatdagi rasmini korsating
Jungkook noutbukni qóliga oldida tinmay nimalarnidir qidira boshladi.
~Mana
~Haqiqatanam xonani buzishibdi. Bu juda qópol rang. Men ham bolganimda Bellani ornida shartnomani bekor qilgan bolardim.
~Dae.
~Tovba haqiqat tuqqaningayam yoqmaydi deyishgani shu ekanda. Xullas qarang. Xona rangi tóq biroz och rang qilish kerak yani ustidan rang yurgizing. Masalan och pushti. Shoshmang Bella qanday rangni yoqtiradi.
~Malumotlarga qaraganda pushti va oq ranglar.
~Ayni muddo bolibdi
~U kónmasachi?
~Kim Bellami? Exx aka ayolni ayol tushunadi degan gapni eshitganmisiz? Siz men aytgan ishni qiling. Kónmagan taqdirda ham ozim gaplashaman
~Qanday qilib
~Shartnoma bekor qilinishi qachon rejalashtirildi?
~Ertaga
~Shuncha payt aytmay yurdingizmi tavba tavba. Unda ertaga noutbukni ozingiz bilan olib boring. Jonli efirda ozim gaplashaman.
~Qoyil Daeyon
~Raxmatni keragi yoq axir men Kim..yani Jeon Daeyonman
Daeyon akasidan kozini olib qochib deraza tomonga qaradi. Chuqur óyga toldi..
"Taehyung nima qilayotgan ekan? Bu ishdan keyin aniq zóriqib qolgan. Yana kuniga 24 soatlab ishlayabdi shekilli..Jin ursin yana uni oylayabman axmoq"

Jungkookning tomoq qirishi Daeyonni xayollarini bóldi.
~Nimadir dedingizmi aka?
~Hali hech nima demadim..
~A? Haa mayli men dam olmoqchiman ertaga qiladigan ishlar kop
~Yaxshi ozim senga yordamlashaman shoshma.

Pov_Taehyung

Ertalabdan Taehyung asabiy edi. Bugun mijozlar bilan qanday kelishishni oylardi. Ular juda zodagon oiladan. Taehyung esa bu kunni anchadan beri kutayotgandi.
~Men tayyorman kettik
~Sen qayerga?

~Siz bilan ketaman. Taehyung menga unday qaramang. Ular bilan shartnoma imzolashni uzoq kutgandingiz. Barini shunchaki qóldan boy bermoqchimisiz?
~Nima qilmoqchisan?
~Menga ishoning. Tezroq boraylik mijozlar 1 soatda kompaniyada bolishadi.
Taehyung noiloj Emilyni ozi bilan oldi.

Pov_Jungkook

Jungkook qora mashinadan tushdi. Toza havodan chuqur nafas olib kompaniya ichiga kirib keldi. Soatiga qaradi.
~Hali vaqt bor.
Kotiba Jungkook tomon yugurib keldi.
~Nima gap?
~Janob ular kelishmas ekan. Onlayn holatda bekor qilishmoqchi.
~Ming lanat. Ozi shu yetmay turgandi. Taehyung qani?
~Janob Taehyung hali kelmadilar.

Jungkook telefonni olib qóngiroq qila boshladi.
~Menga qara. Ular kelmaymiz deyishyabdi. Nima yolini qilsang ham Bella bilan ota onasini kompaniyaga olib kel.
Jungkook Taehyungni sozini eshitmasdan asabiy góshakni qoydi.
~Emily ular kelmaymiz deyishdi.
~Bella kim?
~Ularning qizi
~Raqamini bering
~Hozir.

2 soatdan song.
Jungkook, Emily,Taehyung, Bella va uning oilasi xonaga yiģilishdi. Jungkook asabiy bir Emilyga bir Taehyungga qarab qoyardi.

Noqulay sukunatni Bellaning ovozi buzdi.
~Janob Taehyung va Jungkook togrisi sizlardan buni kutmagandim. Sizlarni eng yaxshi dizayn kompaniyasi deb ta'riflab maslahat berishgandi. Ishonchimni oqlay olmadingiz. 1 haftadan sóng tugilgan kunim uyda dóstlarimni chaqirgandim. Ishchilaringiz barini rasvo qilishdi. Aslida bu qiligingiz uchun jarimaga torttirishim kerak edi biroq Emily xonimning iltimosi bilan qadrli vaqtimni ajratib keldim.
Emily faxr bilan Taega qarab gap boshladi.
~Bella anglashilmovchilik uchun uzr soraymiz. Sizga bir taklifim bor.
~Qanday?
~Xonangizni qushlar sanatasidek qilsakchi? Yani tóq rang bolgani uchun oq qushlarning haykalchalarini ornatamiz.
~Bu nima maynavozchilik. Mening uyim muzeymidi haykalchalar ornatasiz? Ha aytgancha menga oqqushlar yoqmaydi!

Noutbukdan barini eshitib turgan Daeyon peshonasini ushladi. Akasiga noutbukni Bella tomonga qaytaring degandek ishora qildi.
Jungkook Bella tomonga noutbukni birdi.
~Ouv Bella Night? Koreya gozali nega buncha asabiysiz?
~Siz kimsiz?
~Jeon Daeyon Jeon Jungkookning singlisi. Siz haqingizda kop eshitganman. Didingiz juda nozik va xushbichim. Anglashilmovchilikni tógirlashimga imkon bering.
~Bundan katta xatoni tógirlash imkoni bormikin ajabo?
~Albatta ruxsat bersangiz barini tushuntiraman.
~Marhamat
~Tashakkur. Xonangizda yuz bergan xatolikni korib chiqdim. Xons rangi tóq uni och pushti rangga ozgartiramiz.m va atrofiga noyob "Arxideya" gullaridan qoyib chiqamiz. Arxideya gullari butun dunyoga mashhur buni bilasiz. Har xil navlaridan barcha xonalarga qóyib chiqamiz. Bundan tashqari tashqari hovli issiq bolgani uchun mehmonlar uchun apelsin sharbatlarini tarqatamiz. Dugonalaringiz xonangizni tanqid qilishlari aniq. Shuning uchun xonangiz rangiga mos suratingizni ilib qóyamiz. Xósh oylab koring?

Bella Daeyonga etibor bilan qarab:
~Hali siz...

Pov_avtor: Bir insonning ishonchini poymol qilish oson...

~Hoziroq bu yerdan daf boling ikkingiz ham!
~Men Daeyonni korishim kerak
~Uning ismini iflos tilingga ola kórma. Oziga kelganda seni va manaviningni korishini istamayman.
Taehyung palata tomon bir qarab Emily ni qolidan yetaklab olib ketdi.
Jungkook Daeyonning yoniga kirdi.
~Exx Daeyon..meni yolģiz qoldirishni shu darajada istayabsanmi? Akangni shu lanati dunyoda yolģiz qoldirishga ahd qildingmi?
~Kechiring aka...
~Sen uyģoqmiding?
~Uyga qachon ketamiz?
~Hozir
Jungkook shifokordan javob olib palatadan kotarib mashina yonigacha obordi. Avaylabgina oldinga otirģizib ozi mashinaga otirdi. Yol boyi ikkisi ham gaplashmadi. Svetaforning qizil chirogi yondi va ayol mashina yoniga keldi.
~Oģlim sevgilingga gul olib bermaysanmi? Bu noyob Arxideya bir qaragin
~Qani xolajon beringchi. Xaa aytganingizchalik bor ekan. Buni narxi qancha?
~Konglingdan chiqarib beraver
~Yaxshi mana. Ha aytgancha bu mening singlim.
~Ouv u juda chiroyli ekan.
~Raxmat
Nihoyat yashil chiroq yondi va ular ketishdi. Daeyon mashina derazasini ochib gulni tashqariga uloqtirdi.
~Daeyon bu nima qilganing?
~Endi bu gullar menga yoqmaydi!

Pov_Taehyung
Taehyung mashinani tezlik bilan haydardi. Hozir nima bolishini oylab qorqayotgan Emily:
~Iltimos sekinroq hayda..
~.....
Mashina hashamatli uy tomon tóxtadi.
~Tush
~Nima?
~Mashinadan tush dedim
~Senchi
~Mening ishlarim bor keyinroq kelaman.
~Yaxshi.
Emily tushganidan song Taehyung atrofni changitib ketib qoldi. Emily esa óychan kozini yoldan uzmadi.

Taehyung unga uzoq xotiralarni eslatuvchi joyga haydadi. Bu Daeyon va ozi uchun sotib olingan hovli edi. Ósha paytdagi Arxideyalardan asar ham qolmagan. Ulaarning munosabati kabi solib qoldi. Taehyung atrofga qarab chuqur nafas oldi. Birozdan song uyga kirdi.

Xonalar xuddi Daeyon xoxlagan dizaynda edi. Atrofda sukunat chomgan. Har yerda Daeyon va Taehyungnining rasmlari. Tae ularni birma bir kora boshladi. Bu uy ular uchun boshqacha xotiralar qoldirgandi.
Tae uzoq oylanib yuqori qavatga chiqdi. Pushtirang bilan burkangan eshik tomon yaqinlashdi. Ochib ochmaslikni uzoq oyladida kirishi kerakligini tushundi.
Xona qiz bolalar uchun bezatilgandi. Atrofda yuzlari shiringina qizaloqning rasmlari osiģliq turardi.
~Yeehi qizim.. ahvoling qanday? Sovuq qotmayabsanmi? Qara bugun yana keldim. Dadang seni qachondir yolģiz qoldirgandimi? Menda ham hammasi joyida desam yolģon gapirgan bolaman. Bugun oyingni kordim 1 yil deganda. Uning holati hali ham yodimda...men osha kuni sendan ham onangdan ham ayrilib bolgandim.

Taehyung shu gaplarni gapirib yerga otirib qoldi.

Pov_Daeyon
~Ertaga shifokorlar keladi. Yana yurishni mashq qilib koramiz
~Yaxshi.
~Oldingi quvnoq singlim Daeyondan asar ham qolmagan.
~.....
~Damingni ol ertaga gaplashamiz. Biron nojóya ish qila korma men narixi xonada bolaman.
~Hop
Ólik sukunat. Meni yutib yuborishga shay turgan xona. Qorquvdan kozlarimni yumib oldim. Nega uni qumsayabman? Hozir yonimda bolishini xoxlardim. Yana yiģlayabmanmi? Jin ursin! Bolib otgan sóngi voqea hali ham yodimda.

FLASHBACK
Daeyon kozlarini ocharkan shifoxonada ekanligini tushundi. Yon atrofiga qaradi hech kim yoq. Sekin ornidan qozģalmoqchi bolganda hech narsani sezmayotganini tushundi. Tezda adyolni ustidan tortib oyoqlariga tegina boshladi.
~Jin ursin nima bolyabdi. Men..meni oyoglarim ishlamayabdi. Hoy kim borr..
Daeyon tinmay chaqiruv tugmasini bosardi. Jungkook ichkariga kirib keldi.
~Daeyon ozingni bos

~Aka nima bolyabdi. Tushunmayabman oyoqlarim ishlamayabdi. Yoki bu anglashilmovchilikmi?
~Hammasini tushuntiraman
~Taehyung qani qani u? Menga uni topib keling. Nega u bu yerda yoq akaa
~U ketti
~Nima??
~U seni tashlab ketdi
~Aka hozr hazl kotaradigan holatda emasman Taeni chaqirib keling. Hoy hamshira bu yoqqa qarab yuboring. Tashqarida turmush ortogim turibdi chaqirib yuboring.
Jungkook asabiy Daeyonni qattiq ushladi.
~Ozingni qolga ol!

~Yoq u meni bunday holatimda tashlab keta olmaydi bu ilojsiz.
~Mana isboti
Jungkook Daeyonga telefonga bolib otgan suhbatni qoyib berdi.
~"Daeyonchi?"
~"Men sen bilan ketaman hozir men uchun muhum odamsan"
Ovozli xabar tugadi.
~Yana ishonmayman desang unga qóngiroq qil.
Daeyon telefonini qoliga olib "Taehyung (Hayotim mazmuni) raqamiga tel qila boshladi.
~"Abonent vaqtinchalik javob berolmaydi iltimos keyinroq qóngiroq qiling"
Daeyon asabiy telefonni devorga otib yubordi.
COMEBACK

Pov_Taehyung

Taehyung bu kecha hovlida qolgandi. Ertalab kozlarini zorģa ochib soatga qaradi.
~Jin ursin! Kech qolyabman.
Uyquaralash mashinasiga otirdida uyiga yól oldi. Kirishi bilan orqasidan Emily ning:
~Qayerda eding?
~Ishlarim bor degandimku
~Meni axmoq qilma. Anu suyuq oyoq Daeyon bilan qoldingmi?

Taehyung bu gapdan song ozini yoqotdida Emilyga yopishdi.
~Suyuq oyoq umi yoki sen? Hayotimizni bir onda poyoniga yetkazding. Qabix rejang tufayli men ham undan ham farzandimdan ayrildim.
~Ni..maa?
~Bilmaydi deb oylaganmiding?
~Menga turmushga chiqish uchun Daeyonni joniga qasd qilishgacha bording! Jin urgur.
~Men..barchasini sen uchun qilgandim..
~Men uchun kulgimni qistatma. Kozimga korinma Emily qorningdagi bolam uchun sen bilan yashayabman
~Nega meni sevmaysan? Sen hech qachon Daeyon bilan birga bololmayan
~Men uni sevaman! Taehyung bor ovozida baqirdi.
~Unda sen ham u bilan birga olasan! Meni kimning singlisi ekanligimni unutma!
~Qotilning! Men bilan togri ohangda gaplash qarshingda oldingi nochor Tae emas kompaniya egasi Kim Taehyung turibdi.
~Akam seni shunday qoldirmaydi Taehyung
~Akang oldingi kuchini yóqotgan endi hech nima qila olmaydi.

Pov_Daeyon

Boshim oģrib kozlarimni ochdim. Kecha yiģlaganim qattiq tasir qildi shekilli. Endi akamni chaqiraman deganimda ozi kirib keldi.
~Uyģondingmi?
~Ha dedim uyquaralash
~Xizmatchi senga yordam beradi. Yarim soatda shifokorlar kelishadi. Nima qilishimizni bilasana?
~Ha
~Yaxshi men chiqib turaman.

Xizmatchini yordami bilan amallab ozimga keldim. Xizmatchi ayol akamni chaqrib keldi. Ehtiyotkorlik bilan pastga tushirib órindiqqa qoydi. Biroz muddatdan song hamma yoqni shifokorlar egalladi. Bugun men uchun oģir kun ekanligini tushungandim.
~Daeyon yana biroz harakat qil
~Qolimdan kelmayabdi aka
~Darrov yengildingmi?
~Yaxshi lekin bu oxirgisi
Menimcha 100 bora yiqildim. Har gal yiqilganimda eski voqealar xayolimda gavdalanardi. Men esa yana bir bora unib korishdan toxtamasdim.
Sóngi urinish yana yerga yiqildim. Boshqa kuchim qolmagandi. Yiģlay boshladim. Akam menga mayus qarab yonimga keldida

~Keyingi safar aniq óxshaydi hozir charchading
~Yana bir marta iltimos...
~Yaxshi
Akam yelkamdan ushlab ornimdan turgizdi. Yurish uchun móljallangan tayoqlarni yelkamga qoyishdi. Oģriqli bolsada sekin harakatlana boshladim. Oq xalat kiygan shifokorlardan biri:
~Janob Jungkook u uddalayabdi. Bu yaxshi korsatkich. Singlingiz jasur ekan. Shu zaylda mashq qilsak tezda tuzaladi.
~Albatta
Shifokorlar ketganidan song akam kotarib aravachaga qoydi.
~Charchadim. Lekin xonamga bormoqchi emasman. Yuragim siqilib ketadi.
Pov_Taehyung

Taehyung boshini qorishtirib hujjatlarni titkilardi. Shu payt qóngiroq boldi.
~Eshitaman
~Taehyung..
~Nima deysan Emily
~Meva yegim kelyabdi.
~Yaxshi hozir buyurtma beraman uyga eltib berishadi.
Taehyung
~Sen ham kel..
~Hazillashyabsanmi? Ozingni meni xotinimday tutishni bas qil!
~Aslida ham xotiningman!
~Góshakni qoyyabman

1-epizod

Pov_avtor: Sevgi va nafrat ôrtasida kichik parda bor xolos..

Baxt mendan yuz ógirgan kun ólib bolgandim men. Ornimdan qozgalishga ham kuchim yoq aslida. Daraxtlar oralab qayergadir ketyabman. Manzili nomalum bir joy. Orqamdan kelgan ovozdan gangib qoldim.
~Kechir meni Daeyon
~Sen..?

Ter oralagan yuzim bilan sapchib ornimdan turdim. Hansirab nafas olar ekanman bu tush ekanligini faxmlab shukr aytardim.
~Bu tush Daeyon ozingni bos.

Ornimdan qózgalishga urindim. Biroq bu imkonsizligini tushundim. Yana ósha lanati chaqiruv tugmasini bosdim.
5 daqiqadan song akam ichkariga kirib keldi.
~Daeyon uyģondingmi? Nimadir xoxlaysanmi?
~Sayr qilmoqchiman.
~Hozr ozm yordamlashaman shoshma.
Menga mehr berib kelayotgan yagona inson bu akam. Uning ham boshiga kopgina tashvishlar tushirdim. Nogiron singilni boqish zarilmi unga. Mening sólib borayotganim unga tasir qilayotganini sezyabman. Kechiring aka harakat qilishim uchun umid yoq.
Nihoyat zulmat qoplagan xonamdan tashqariga chiqdim. Akam hovli bóylab aravachani harakatlantirardi. Oradagi sukutni buzib:
~Shifokorlar umid bor deyishdi.
~....
Yurishdan toxtab akam men tomonga ogirilib qollarimdan ushlab:
~Deyon iltimos hayoting uchun kurash singlim meni qiynama. Kóz ongimda gunchadek soliyabsan.
~.......

Sukut bilan yaqin dostlarga aylandik desam adashmayman. Atrofimda sodir bolayotgan voqealarga etiborsizman. Nega? Meni bu darajada hayotdan sovutgan narsa nima yoki kim? Qanotlarimni sindirgan dunyomni ostin ustun qilgan yorim...

FLASHBACK

Qiz 3 qavatning tomida qóllarini qushdek keng qilib chuqur nafas oldi. Shamol uzun sochlarini hilpiratardi. Yuqoridan pastga qaradi.
~Ólim yechim emas
Orqadan kelgan ovozdan chóchib ketgan qiz ógirildi.
~Nima?
~Oz joningga qasd qilmoqchimisan? Nega odamlar noshukur. Ularga berilgan hayotdan nolishadi va darrov oz jonlariga qasd ailishadi. Biroq kurashish haqida hech oylashmaydi.
Qiz endi oģiz juftlab gapiraman deganda telefon ovozi jiringladi.
~Daeyon qayerdasan yana yóqolib qoldingmi? Mensiz hech qayerga chiqma degandimku!
~Hammasi joyida aka shunchaki toza havodan nafas olayotgandim hozir oldingizga boraman
~Yaxshi tezroq kel hamkorlar bilan shartnoma imzolab bolindi.
Telefon tindi. Qiz yuqoridan pastga tushdida ortiga ogirildi. Yigit hali ham unga qarab turgandi.
~Demak isming Daeyon
~Shunday senchi?
~Men...qiziqma afsuslanasan.
Daeyon yigitning ishchi kiyimidagi ismiga qaradida:
~Demak Taehyung?
~Sezgir ekansan
Daeyon indamay Taehyung oldidan otib ketayotgan payt
~Biz hali korishamiz Daeyon
~Men unday deb oylamayman
~Hey qizaloq ishonch bilan gapirma zero buni hayot deydilar.
Daeyon bir zum qarab turdida indamay ketib qoldi.
~Qayerda eding Daeyon
~Aka xavotir olmasangizchi mana keldimku
~Seni bir daqiqaga ham yolgiz qoldirib bolmaydi.
~Nega buncha asabiylashyabsiz?
~Shifokoring uyda sen biz esa hali ham mana bu tantiq qizning qiliqlariga chidab otiribmiz.
~Ólishimni aytdimi osha shifokor?
~Daeyon!
~Yaxshi ketdik.
**
~Jungkook òsimta Daeyonning miyyasida tobora kattalashib bormoqda..
~Bu bilan nima demoqchisiz. U óladi biz hech nima qila olmaymiz sen ham taqdirga tan ber demoqchimisiz?
~Biz qoldan kelgancha harakat qilamiz
~Agar unga nimadir bolsa hammangizni yoq qilaman tushunarlimi
~Bu irsiy..
~Bass! Bilaman bu oyimdan unga irsiy qolganini ham lekin men ikkinchi bor yaqinimni yoqotmoqchimasman.

COMEBACK

Jungkook asabiy u-yoqdan bu yoqqa yurardi. 3 oydan beri Daeyon yurishni mashq qilardi. Biroq bundan biron natija chiqmadi.
~Daeyon nega..negaa! Jonsiz tanadek harakat qilyabsan. Nega meni oylamayabsan Jin ursin! Iltimos ozingga kel U uchun shu ahvolga tushganingni hammamiz bilamiz. Boshingdan kop ishlar otdi. Lekin bu toxtab qolish kerak degani emas. Ming lanat Taehyung nega uni oldirishimga yol qoymaysan? Hech bolmaganda oģir jazo bilan qamatib yuborardim. Lekin konmading. Shu darajada sevdingmi-?
Jungkook asabiy aravachada hech qanday reaksiyasiz turgan Daeyonga baqirardi.
~Gapirsangchi Jin ursin seni nega buncha qiynading meni? Jonimdan ham ortiq korgan singlim bu ahvolda yoki menda biron xusumating bormi ey hayot-?z
~U meni tashlab ketdi...
Nihoyat Daeyon tilga kirdi.
~Men..farzandimdan ayrildim. Aravachada mixlanib qoldim. Sevgan insonim kóz oldimda boshqasi bilan ketdi.
~Daeyon..
~Buni qanday oģirligini bilasizmi? Axir men uni sevgandim. Mening aybim nima aka? Nahotki baxt mendan yuz ogirgan bolsa. Unda shunchaki jonimni olaqolsin.
~Jim..gapirma! Boshqa ólim haqida oģiz ochma. Sen yashaysan va baxtli bolasan.
~Lekin nega yashashim kerak? Yóqotadigan narsam qoladi.
~Menchi?
~Aka..
~Lanati Taehyung seni tashlab suyuq oyoq xotini bilan har kuni men shartnoma imzolagan kompaniyaga kelib ketyabdi. Ular qanchalik baxtli bilasanmi?
~Bas qiling bass. U bunchalikga bormaydi.
~Boradi!! Bordi ham u seni unutdi. Buni tan olish vaqti keldi. Shuncha qilgan ishiga qaramay har kuni deraza yonida tashqariga termulib uni kelishini kutayotganingni bilmaydi deb oylaysanmi?
Daeyon kozlarini yumib yiģlab yubormaslik uchun lablarini tishlab oldi.
~Men dam olmoqchiman!
~Lekin..
~Iltimos
~Yaxshi

Akam bir amallab xonamga eltib qoydi. Gaplashmoqchi bolganida hozr dam olnoqchi ekanimni aytdim. Bechora rosa qiynalib ketdi. Lekin menchi?
Nihoyat xonada yolģiz qoldim. Doimgi ólik sukunat. Ushla turgan koz yoshlarim yuzimni yuvdi. Qalbim yonib ketyabdi. Suģurib oladigsn darajada. Nima dedi? Boshqa ayol bilan baxtli?
Qólim bilan yuzimni bekitib necha yillik alamlarimni chiqarib oldim. Toxtay desam kóz yoshlar quyulib kelardi.
FLASHBACK

Taehyung Daeyonning kozlarini yumib qayergafir olib borayotgandi.
~Yetib keldikmi?
~Yana biroz shoshmay tur.
~Boldimi?
~Ha mana yetib keldik.
~Kozlarimni ochsam boladimi
~Ha
Daeyon kozlarini ochganda jannatga tushib qoldimmi deb oylab qoldi.
~Axir bu..
~Ha bu ósha sen yoqtiradigan Arxideya gullari. Har xil navlaridan óstirdim. Ya..
~Yo Xudo axir bu "Oltin Kinabalu" ku? Uning narxi juda baland Taehyung..
~Bilaman lekin sen arziysan. Mening Arxideyam sensan Daeyon nahotki bir gulga arzimasang?
~Lekin..
~Hoy shoshma orqaga qara. Endi bu bizni yangi uyimiz. Shifokor seni koproq toza havoda sayr qilib dam olishingni aytdi.
~Bu uy biznikimi?
~Ha senga yoqdimi?
~Judayam aynan menga yoqqan dizayn
~Bilaman azizam

~Juda etiborlisiz janob Taehyung.
COMEBACK

Pov_Jungkook
Jungkook boshi oģrigani uchun dori qutichasini oldida bugun Daeyonga qattiq gapirganini sezdi. Dorisini ichib singlisining xonasiga kótarildi. Xonaga kirganda Daeyon uxlab yotardi. Jungkook sekin yoniga borib otirdida sochlaridan silay boshladi.
~Malikam mening sen albatta tuzalasan.
Endi ornidan turib ketishga tayyorgarlik koryotganda Daeyonning yonidan dori qutisi tushib ketdi.
~Bu nima? Jin ursin DAEYON..

Jungkook xavotir aralash yuz ifodasi bilan yiģlashdan beri keldida Daeyonni kotarib mashinasi tomon bordi. Ehtiyot bolib Daeyonni mashinaga joylashtirib tezlikni oshirdi.
~Iltimos Daeyon meni tashlab ketma otinaman. Nega joningga ozor berding
Jungkook mashina rulini qattiq urib mashinani yanada tez haydadi.
Pov_Taehyung

Taehyung mashini toxtatib shifoxona tomon yugurdi.
~Kechirasiz mening xotinim shu yerda ekan. Ismi Kim Emili
~Narigi palatada 203 xona
~Raxmat
Taehyung tezlik bilan yuqori qavatga chiqib ketdi.
~Emili
~Taehyung azizim
~Bu yerda nima qilyabsan? Bolaga nimadir boldimi?
~Yoq hammasi joyida shunchaki tekshirtirgani kelgandim.
~Nega bir oģiz aytmading menga nega bunaqa ózboshimchasan?
~Vay Taehyung hammasi joyida dedimku. Mana bu dorilarni olib kelish kerak.
~Sen shu yerda qol ozim olib kelaman
~Yaxshi.
Taehyung palatadan chiqib dorixonaga borish uchun tashqariga chiqdi. Shu payt 2 tanish chehrani korib joyida qotib qoldi.

Pov_Jungkook
Jungkook shifoxonaga yetib keldida Daeyonni kotarib kirish eshigida Taehyungni korib qoldi. Hozir u bilan janjallashish vaqti emasligini bilib yonidan otib ketayotgan payt.
~Shoshma Jungkook Daeyonga nima qildi.
~Undan qólingni tort iflos. Sen bilan pachakilashib otirishga vaqtim yoq. Qoch yolimdan.
Jungkook Taehyungga ola qarash qilib ichkariga kirib ketdi.
Nima bólayotganini miyyasida tahlil qilayotgan Taehyung
~Nimalar qilib qoyding Daeyon...
Jungkook u-yoqdan bu yoqqa tinmay yurar xayoliga kelayotgan qorqinchli fikrlarni miyyasidan óchirishga urinardi. Narigi tomonda unga qarab turgan Taehyungga qarab bostirib bordiyu musht tushurdi.
~Ming lanat senga iblis. Nega uni hayotiga kirib kelding. Uni ham yashashga haqqi bor jin urgur.
Taehyung oģzidagi qonini artib tashladi. Jungkook hali ham uni yoqasidan ushlab turgandi.

~Taehyung..
Jungkook va Taehyung osha tomonga qarashdi.
~Emili hammasi joyida ichkariga kir
~Iye qoyil xotiningni shu yergacha olib keldingmi?
Shifokorning ovozi barchani etiborini tortdi.
~Bemorning yaqinlari kim?
Ikki yigit baravariga "men" deb baqirishdi.
~Qizning oshqozonini tozaladik. Biroz kech qolganinigizda qutqarib qola olmasdik. Hozir hammasi yaxshi. Biroz dam olishi kerak.
~Raxmat doktor
~Doktor uni korsam boladimi?
~Taehyung xayolingga ham keltirma. Aks xolda seni oldiraman.
Narigi tomonda qizning ingrashi bariga nuqta qoydi.
~Emili yaxshimisan?
~Ha biroz..
~Jin ursin u sendan homiladormi? Ikkingiz ham kozimdan yoqoling aks holda bolangga qaramay yóq qilaman Taehyung!

Minso chiqish eshigini ochmoqchi bo‘lganida, belidan o‘ralgan qo‘llar uni aylantirib, quvvatli iskanjaga oldi.

– Bugun qochish yo‘q. Bugun men seni qo‘yib yubormayman.

Eunwoo eshik yonida turib, Minsoning har bir nafasini eshitardi. Qiz undan qutilishga urindi. U lablari qaltiragancha yigitni o‘zidan itardi, ammo kuchsizlik sabab harakatlari samarasiz bo‘ldi.

– Bunday qilma, Eunwoo... – dedi u, ovozida titroq bilan.

Qora dori uni o‘zgartirgan edi. Endi yigit dori boshqaruvida.

– Men sen uchun yetarlicha kurashdim. Endi seni kuch bilan bo‘ysundirishim vaqti keldi. Axir boshqacha tushunmayapsan-ku!

Minsoning yuragi to‘xtagandek bo‘ldi. Sovuq ter chiqqancha muzlab qoldi.

Shu payt Minso stol ustidagi haykalchani ushlab, Eunwoo’ning yelkasiga urdi. Yigit baqirib, orqaga og‘di. Qiz darhol eshik tomon yugurdi, kalitni topdi, eshikni ochdi va yuragi bo‘g‘ziga tiqilgancha yugura boshladi.

Orqasidan baqiriq eshitildi:

– Minso! Sen menga tegishlisan!

Ammo qiz yugurishda davom etdi. Ko‘zlarida yosh, yuragida g‘azab va qo‘rquv.

•••

Tashqariga chiqqach, Minso baquvvat tanaga urildi. Tanish ifor.... uni tanasiga yengillik yugurishiga sabab bo‘ldi. Jungkook tezda uni bag‘riga oldi, qizning betartib nafasini va ko‘ylagidagi namlikni his qildi.

– Minso yig‘layaptimi? – deb o‘zicha o‘yladi u. So‘ng sekin qizni yelkasidan ushlab, o‘ziga qaratdi:

– Nima bo‘ldi?

Minso yosh to‘la ko‘zlari bilan boshini chayqadi:

– Hech nima...

Qiz yana Jungkookning issiq bag‘riga boshini qo‘ydi. U yigitning qo‘llarini mahkam ushlab turgan edi. Jungkook esa, nima bo‘lganini o‘ylagan sari asabiylashdi. Ammo shu payt eshikdan yelkasini ushlab chiqqan Eunwoo’ni ko‘rib, haqiqatni tushundi.

– U senga nimadir qildimi? – dedi, nigohida g‘azab bilan.

Minso oldinda nima bo‘lishini anglab, Jungkookni qo‘lidan ushladi:

– Ketaylik... meni olib ket.

Jungkook Minsoni mashinaga o‘tqazdi. Qiz hali ham uning qo‘lini tutib turgan edi. Jungkook bir zum o‘ylanib qoldi, so‘ng eshikni yopmadi. U Minsoning yuziga ohista tikildi:

– Sen bu yerda qol. Qimirlama.

Qiz ko‘zlarini katta ochdi:

– Yo‘q, iltimos... u hali ham dori ta’sirida. Senga nimadir qilishi mumkin...

Jungkook sekin bosh irg‘adi:

– Mendan xavotir olma. Men o‘zimni himoya qila olaman, bilasan-ku. Aytganimni qil.

U eshikni ohista yopdi. So‘ng burilib, yengini baland ko‘tardi. Qadamlarida qat’iyat bor edi – har bir qadami Eunwoo uchun ogohlantiruvchi zarba edi go‘yo.

Eunwoo hali ham eshik og‘zida turardi. Og‘riqdan lablarini tishlab, yuzida telbacha tabassum bilan:

– Qaytdingmi, qahramon? Nima qilmoqchisan? Meni urasanmi?

Jungkook yaqinlashdi. To‘xtamadi. O‘rtadagi masofa qisqardi.

– Unga nima qilganingni bilmayman. Ammo ko‘zlaridagi qo‘rquvni ko‘rish menga yetarli. Buning uchun esa sen javob berasan.

Shu so‘zlardan so‘ng Jungkookning mushti Eunwoo’ning yuziga qattiq zarba bo‘lib tushdi. Yigitning boshi devorga urildi. U javob qaytarmoqchi bo‘ldi, ammo Jungkookda endi faqat sof g‘azab bor edi. Ikkinchi zarba, uchinchi... Eunwoo pastga qulab tushdi.

Jungkook egildi. Sovuq ohangda dedi:

– Yana bir marta Minsoning yaqiniga kelsang, seni o‘sha dorilarga cho‘ktiraman. Tushundingmi?

Eunwoo xirillab yotardi.

Jungkook turdi. Burnini artdi. Mushti shishgan, ammo yuzida mamnuniyat bor edi. Mashina tomon yurarkan, ko‘ylagini to‘g‘irladi.