​Yn bu afsonani eshitib, xuddi bu voqealar u bilan sodir boʻlgandek tuyuldi.
Jk: Bu juda achinarli.
Jk bu afsonani eshitib, bir oz xayol surib qoldi.
Dad: Agar oʻsha sehrgarni shunchaki qoʻyib yubormasdan, uni oʻldirganida, ular tirik qolgan boʻlardi. U ayol boʻlgan voqealarni Qirolichaga yetkazgan edi. Qirolicha esa Stefan va Sarani kuzatish uchun odam yoʻlladi. Agar zidsehrni qoʻllamoqchi boʻlishsa, oʻylab oʻtirmay Sarani oʻldirishini buyurdi. Va shunday ham boʻldi.
Mom: Boʻldi, yaxshi narsalar haqida gaplashaylik.
Yn: Ha, rostdan ham. Buni men boshlab beraman. Dada, ishingiz nima boʻldi?
Dad: Koreyadagi kompaniyamni Lee Yeon oʻzlashtirib olgan. Men bu yerga kelganimda oʻz kompaniyamni ochishga qaror qildim. Bunga Jin ancha qarshilik qildi. "Ishlashingizning keragi yoʻq, oʻzim sizlarga pul yuborib turaman, oʻzingizni uruntirib qoʻymang", deb aytdi. Oʻzing ham bilasan, men boshqalardan yordam olishga oʻrganmaganman, bu menga yoqmaydi, shunga uni rad etdim. Lekin baribir qaysarlik qilib, kompaniyamni ochishga moddiy jihatdan yordam berdi.
Yn: Bu kompaniyangizda ham oldingi ishingizni olib boryapsizmi?
Dad: Bu kompaniyamning mahsulot turlarini ancha kengaytirdim. Sizlarga u yerdagi jarayonlarni ertaga koʻrsataman.
Yn: Qoyil!
​•⚪•⚪•⚪•⚪•⚪•⚪•⚪•⚪•⚪•⚪•
​Erta tong.
Yn uchun bu tun oxirgi 3 oydagilaridan ancha farq qilar edi. Sababi oʻsha tunlarda Yn sogʻinch, qaygʻu va gʻam bilan uyquga ketar edi. Kecha esa unday emas edi. Uning oilasi, sevgani u bilan va ular sogʻ-omon edi. Lekin 1 inson — u ham boʻlsa opasi Miyani sogʻinar edi va uning taqdiriga achinar edi. Janob Min va Min xonim allaqachon uygʻongan edi. Min xonim xizmatchilarga nonushta tayyorlatar edi. Janob Min esa "jajji qizini" uygʻotish uchun uning xonasiga kirdi. Yn miriqib uxlar edi.
Dad: Tong otdi, uygʻoningsiz, jajji malikam! Sizni buyuk ishlar kutmoqda.
Yn uygʻonib yosh bola singari gerishdi.
Yn: Hayrli tong, dadajon.
Dad: Senga ham, qizalogʻim. Turaqol, nonushta tayyor boʻlib qoldi, Jungkookni ham uygʻot.
Yn: Hoʻp.
​Janob Min chiqib ketdi. Yn oʻrnidan turdi. Yuvunib chiqib, kiyimini alishtirdi. Soʻng Jungkookning xonasi tomon bordi. U ichkariga kirganida, Jungkook uxlab yotgan edi. Yn uning oldiga borib, uni biroz kuzatdi.
​Yn [pov]:
Naxotki shu kelishgan va yoqimtoy yigit mening yigitim boʻlsa? Uni har koʻrganimda qaytadan sevib qolaman.
​U sekin Jungkookning yuzidan oʻpdi. Shunda Jungkookning koʻzlari moshdek ochildi. U uygʻoq edi, oʻzini uyquga solib oʻtirgan edi. Yn choʻchib ketdi va ortga tisarildi.
Jk: Menga bu uygʻotish yoqib qoldi.
Yn: Qanday... oʻzini bilmaganga olib?!
Jk: Kel, kelishib olamiz. Meni har kuni shunday uygʻotasan.
Yn: Buni unuting! — deb eshik tomon yurayotgan edi.
Jk: Yoʻq, bunaqasi ketmaydi.
​Jk Ynning ortidan borib, uni quchoqlab oldi.
Jk: Buni qanday qilding, bundaymi...
U sekin Ynning yanoqdan oʻpib qoʻydi. Yn gʻalati boʻlib ketdi.
Yn: Hmmm, bu menga yoqmadi.
Jk: Nega endi?
Yn: Xuddi sevishganlarga oʻxshab qolar ekanmiz va bu yaxshi emas! — deb, uning quchogʻidan chiqib, yugurib chiqib ketdi.
Jk uning ortidan: "UNDA BIZ KIMMIZ?!"
​Hamma stol atrofida yigʻilib, nonushta qilishdi. Keyin Janob Min vaʼda qilganidek, ularni kompaniyani koʻrsatishga olib bordi. Jungkookga kompaniya faoliyati yoqib qoldi va shu bahonada Janob Min bilan shartnoma tuzdi. Bu ikki tomon uchun ham rosa foydali edi.
​Shunday qilib, 2 hafta ham oʻtdi. Bu vaqt ichida Yn va Jungkook birga ancha joylarni aylanishdi. Va ketadigan kunlari ham keldi. Hamma aeroportga yigʻildi. Yn oyisi bilan quchoqlashib xayrlashar edi, barmogʻi bilan dadasiga "bu yerga keling" degandek chaqirdi. Janob Min ham ularning oldiga kelib, ayoli va qizini bagʻriga bosdi.
Mom: Oʻzingni ehtiyot qil.
Dad: Agar Jungkook seni hafa qilsa, menga ayt, uni oʻzim jazolayman.
Jk: Uni hafa qilib boʻlar edimi? 😄 Qoʻrmang, uni koʻz qorachigʻimdek asrayman.

​Shunday qilib, ular xayrlashib ketishdi. Bugun ular Fransiyaga uchib ketishadi. Bu safar Yn qoʻrqmadi, ancha koʻnikib qolgan edi. Ular ancha gaplashib kelishdi. Yn parvoz davomida uxlab ham oldi. Bir necha soatlik parvozdan soʻng samolyot Fransiya aeroportiga qoʻndi. Aeroport tashqarisida ularni maxsus mashina kutib turar edi. Ular mashinaga minib, mehmonxonaga yoʻl olishdi.
Yn: Bu yerda qancha vaqt qolamiz?
Jk: 5 kun.
Yn: Buncha kam!
Jk: Bu kun ichida ancha joyni aylanib bilamiz, vaqt bemalol yetadi. Ishlarim ham koʻpayib ketibti.
Yn: Nima, meni ayblamoqchimisiz? Men sizni majburladimmi, boraylik deb?
Jk: Yoʻq, goʻzalim, unday emas. Men bunday gap aytmadim-ku, sen uncha desang, ham vaqt ajratib bilaman. Ayt, qancha vaqt qolmoqchisan?
Yn: Boʻldi, kerak emas.
Jk: Arazlama, azizam.
Yn: Yoʻq, arazlamadim.
Jk: Malikam, menga qara, mendan hafa olma. Aybimni yuvish uchun nima qilay, ayt?
Yn: Hechnarsa, boʻldi, buni unuting.
Jk Ynning arazlaganini 1-chi marta koʻrishi edi. Yn unga qaramay, derazadan atrofni kuzatib ketar edi.
​Jk ikki xonali VIP xonani band qilib qoʻygan edi. Kelib joylashishdi. Soat 18:00 boʻlgan edi, ovqatlanish uchun yaqindagi restoranga borib ovqatlanishdi. Ancha kech boʻlib qolgan edi, ular koʻchada bir oz sayr qilishga qaror qilishdi.
Yn: Rahmat.
Jk: Nega?
Yn: Meni hayotimga kirib kelganingiz uchun, meni sevganingiz uchun. Barchasi uchun rahmat. Sizsiz bu manzaralarni guvohi boʻla olmas edim, balki bu hayotda ham boʻlmas edim. Sizni sevaman.
Yn sekin toʻxtadi, Jk uni bagʻriga bosib:
Jk: Men ham seni sevaman, malikam. Meni ilk va soʻnggi muhabbatimsan. Seni baxtli boʻlishing men uchun barchasidan eng muhimi.
Yn Jkning koʻzlariga qarab: "Rahmat".
Jk: Ana u yerda doʻkon bor ekan, biror narsa xohlaysanmi?
Yn: Hmmm, bodroq olaylik.
Jk: Hoʻp, unda sen meni shu yerda kutib tur.
Yn: Hoʻp.
​Jk doʻkonga kirib ketdi. Yn atrofni kuzata boshladi. U juda xursand edi, oʻz sevgilisi bilan Parijda osmon ostida aylanib yuribti, xuddi ertakdagidek. Taxminan 10 daqiqa oʻtdi, Jk chiqmadi. Yn xavotir ola boshladi. U doʻkon tomonga yurayotgan edi, hamki ortidan kimdir uning boshiga qopqora mato kiydirib, mashinaga soldi.
Yn: Kimsizlar, meni qoʻyib yuboringlar! Mendan nima xohlaysizlar?
Nomaʼlum shaxs: Jim ket, boʻlmasa shu yerni oʻzida oʻlasan!
​Yn [pov]:
Junkook, sevgilim, qayerdasiz, meni qutqaring!
​Yn qayerda ketayotganini va kimning qoʻliga tushganini bilmas edi. Oradan taxminan 15 daqiqa oʻtgandan soʻng mashina toʻxtadi va boyagi odam uni mashinadan tushurib, tortib keta boshladi.
Yn: Meni qayerga olib keldingiz?
Yn hayron edi, chunki atrofda shovqin, odamlarning ovozi va sokin musiqalarning ovozi kelar edi. Boyagi odam toʻxtadi va Ynning boshiga kiyintirilgan matoni oldi. Ynning koʻzi qamashganidan koʻzlarini yumib oldi. Bir ozdan soʻng koʻzlarini ochib, oldiga qaradi. U Efil minorasi oldida turar edi. Qarshisida qizil gilam yozilgan. Yoʻlak atrofi qip-qizil gullar bilan bezatilgan edi. Yoʻlak oxirida bir kelishgan yigit qoʻlida bir dasta atirgullar bilan Ynni mayin jilmayib kutib turar edi. U yigit shunchalar chiroyli ediki, odam undan koʻz uzgisi kelmas edi. Yn bu manzarani koʻrib, koʻzidan yosh oqa boshladi. Yn sekin yoʻlak boʻylab yura boshladi. Oradagi masofa qisqarib borar ekan, ikki tomonning ham qalbida ajoyib xislar toʻlib tosha boshladi. Ular bu ajoyib xislar tufayli hatto atrofda toʻlangan odamlarni ham sezishmadi. Yn xajajondan yigʻlay der edi, axir bu kelishgan yigit uning sevgilisi Jungkook edida!
​Yn Jungkookning qarshisiga kelib toʻxtadi.
Jk: Meni kechir, men seni qoʻrqitmoqchi emasdim, shunchaki bu kun esda qolarli, emotsiyaga boy boʻlishini xohladim.
Yn: .....
Jk: Bir qiz menga Parij sevishganlar shahri ekanini va bu shahar unga juda yoqishini, men bilan bu yerga birga kelishni juda xohlashini aytgan edi... Shunday ekan...

​Jk choʻntagidan ixcham va juda bejirim qutichani olib, tizzasiga choʻkkaladi va qutini ochdi.
Jk: Men bu ajoyib shaharda seni qoʻlingni soʻrashga qaror qildim. Yn azizam, umringning oxirigacha men bilan, mening sevimli insonim boʻlib yashashga rozimisan?
​U juda xayajonlanar edi, buni qoʻllarini kaltirashidan bilib olsa boʻlar edi. Yn hechnarsa deya olmay, koʻz yosh toʻkar edi xolos.
Soʻng:
Yn: Roziman! — dedi va qoʻlini tutdi.
Junkook bu javobni kutgan edi va uzukni olib, Ynning qoʻliga taqdi. Bu oddiy uzuk emas, bu uzuk koʻzi brilliantdan yasalgan "Darry" uzugi edi.
​Yn uzukga biroz qarab turdi va Jungkookni quchoqlab oldi. Jungkook ham uni sekin quchdi. Soʻng ikkisi ham bir-biriga termulib qolishdi. Goʻyoki bu yerda tillar emas, koʻzlar soʻzlashar, bir-biriga sevgisini isxor qilar edi. Shunda Jungkook sekin Ynning yuziga yaqinlashib, undan ilk boʻpsasini ola boshladi. Yn ham bu boʻsani javobsiz qoldirmadi. Ikkisi uchun ham vaqt toʻxtatib qolgandek edi. Bu boʻsa mexr, muhabbat va samimiyatga toʻla edi. Bir ozdan soʻng ular boʻsani tugatishdi. Yn Jungkookning yuzlar qopzlariga birin ketin qarar edi. Jungkook uni yana bagʻriga bosib:
Jk: Seni albatta baxtli qilaman.
Yn: Ishonaman.

Tg:By Yoongina [Elizabetta]
Yt:Yoongina [Elizabetta]
Snap:Min Yoongina [Fanficer]

Suga uni xonaga olib kirdi va u ham yoniga yotib, uni bagʻriga bosgancha uyquga ketdi.
​Erta tong. Y/N uygʻondi. Yonida Suga mushukga oʻxshab uxlab yotardi. U sekin oʻrnidan turib, xonadan chiqdi va vannaxonaga kirib ketdi. Yuvinib, vannadan chiqqan edi hamki, Suga ham xonadan chiqayotgan ekan. Suga Y/N ni bagʻriga bosdi:
​Suga: Xayrli tong, sevgilim!
Y/N: Senga ham xayrli tong, sevgilim.
​Ular bir-biriga qarashdi va qisqa boʻsa olishdi. Y/N uni yana quchdi:
​Y/N: Senga rahmat, sevgilim.
Suga: Nega?
Y/N: Har doim mening yonimda boʻlganing uchun.
Suga: Nega yoningda boʻlmasligim kerak ekan?
Y/N: Bilmayman, mendek qizning yonida kim ham boʻlardi...
Suga: "Sendek" deganda nimani nazarda tutyapsan?
Y/N: Ya'ni gʻirt qotil, qoʻpol va shunga oʻxshash...
Suga: Oʻzingni bunday dema. Hamma narsaning yaxshi va yomoni bor. — Suga unga qaradi. — Masalan, sen aytganingdek yomon odamlarni shunchaki oʻldirmaysan, boshqalarga goʻzal hayot berish uchun oʻldirasan. Bu yomonlik emas, yaxshilik. Qoʻpolligingga keladigan boʻlsak, sen juda mehribonsan, qoʻpol emassan. Sen menga, dugonalaringga, agarda ota-onang tirik boʻlishganida ularga ham kerak boʻlarding.
Y/N: Sening shu tomoningni ham sevaman!
Suga: Men ham seni borligingcha sevaman.
Y/N: Sen meni sevasan ekan, unda men sen uchun nonushta tayyorlab beraman!
Suga: Sen ham meni sevasan, shuning uchun men qilishim kerak.
Y/N: Yoʻq, sen koʻp bor buni qilding va sevishingni gaplar bilan emas, amallar bilan koʻrsatding. Endi mening navbatim!
Suga: Oʻzing xohlayotgan ekansan, qarshilik qila olmayman.
Y/N: Unda yuvinib chiq.
Suga: Mayli.
​Suga vannaga kirib ketdi, Y/N esa nonushta tayyorlashga kirishdi. Oradan bir necha daqiqa oʻtdi. Y/N narsalarni stolga qoʻyayotganida Suga ham vannadan chiqdi.
​Y/N: Chiqdingmi?
​Y/N unga qaradi-yu, tezda boshqa yoqqa burildi. Chunki u ustiga futbolka kiymagan, faqat shortikda edi.
​Suga: Ha, chiqdim.
​Suga uni koʻrib kuldi va yoniga yaqinlashdi. Y/N buni sezdi:
​Y/N: Haligi... Ustingga narsa kiyib chiq, nonushta qilamiz.
Suga uni oʻziga qaratdi:
Suga: Xoʻsh, xonim, oldin yigitlarning tanasini koʻrmaganmisiz?
Y/N: Juda koʻp marotaba koʻrganman!
Suga: Xoʻsh, qayerda koʻrgansan?
Y/N: Men shifokorman va bu odatiy hol!
Suga: Boshqalarnikini koʻp koʻrgansan, lekin menikini ikkinchi marotaba koʻrishing, shundaymi?
Y/N: Hech ham! Yoʻqol, bor, kiyinib chiq!
​Uni xona tomon itarib yubordi. Suga kulgancha xonaga kirib ketdi va ustiga futbolkasini kiyib chiqdi-da, dasturxon atrofiga oʻtirdi.

Oradan yarim soat oʻtdi.
​Suga: Tayyormisan?
Y/N: Ha, mana chiqdim.
Suga: Qani, kettik!
​Suga Y/N ning qoʻlidan ushlab, birgalikda uydan chiqishdi va Suganing mashinasiga oʻtirishdi.
​Suga: Demak, bugun sen mening kompaniyamga borar ekansan-da?
Y/N: Albatta!
​Suga kuldi va oʻz kompaniyasi tomon ketishdi. Yoʻlda ikkalasi ham jim ketayotganda Suga gapirdi:
​Suga: Balki mening berilgan uyimga koʻchib oʻtarmiz?
Y/N: Oʻsha politsiya tomonidan berilgan uygami?
Suga: Ha.
Y/N: Hech qachon!
Suga: Nega?
Y/N: Men oʻsha politsiyang va detektivlaring tomonidan berilgan uyga koʻchmayman.
Suga: Men esa mafiyalar yashaydigan joyda yashayapman-ku?
Y/N: Men ham mafiyaman-ku!
Suga: Men ham detektivman.
Y/N: Lekin hozir emas!
​Suga kuldi.
​Suga: Mayli, mayli...
​Ular kompaniyaga kelishdi. Suga kalitni qoʻriqchilarga berdi va ikkalasi ichkariga kirib, Suganing xonasiga chiqishdi. U 5-qavatda edi. Suga oʻz stoliga oʻtirdi, Y/N atrofni kuzatardi. Birdan qoʻngʻiroq boʻldi, Y/N qoʻngʻiroqqa javob berdi:
​Y/N: Eshitaman... Mayli. Hozir qayerdasan?... Aha, unda Min kompaniyasiga kel.
​Qoʻngʻiroq tugadi.
​Suga: Kim edi?
Y/N: Kelsa koʻrasan! — Y/N koʻzini qisib qoʻydi.
​Oradan bir necha daqiqa oʻtdi, eshik taqilladi. Suga inglizcha gapirdi:
​Suga: Kiring.
​Xonaga kotiba kirib keldi.
​Kotiba: Janob, haligi... Yoningizdagi ayolni soʻrab kelishibdi.

Suga: Kirgiz.
​Kotiba chiqib ketdi va eshik ochilib, bir erkak kirib keldi.
​Erkak: Xayrli kun, xonim. — U erkak bosh egdi.
Y/N: Xayrli kun.
Erkak: Mana, olib keldim. — U qoʻlidagi konvertni berdi.
Y/N: Ketishing mumkin.
Erkak: Xoʻp, xonim, xayr!
​U xonadan chiqib ketdi.
​Suga: U kim edi? Nima olib keldi?
​Y/N divan ustida oʻtirgan joyidan sekin oʻrnidan turdi va Suganing yoniga borib, stolga suyanib turgancha konvertni ochdi:
​Y/N: Rasmlar...
​Konvert ichidagi rasmlarda qizlarning butun kun davomidagi suratlari bor edi.
​Suga: Ofarin! Haqiqiy mafiyasanda!
Y/N: Albatta!
​Y/N kuldi. Suga qoʻllarini uning beliga oʻtkazib, tizzasiga oʻtqazdi va boʻsa olishni boshladi. Y/N ham qoʻllarini uning boʻyniga tashlab, boʻsaga javob bera boshladi.

Xonaning tashqariga qaragan tarafi faqat oynadan iborat edi. Y/N derazadan pastga qarab turganida, bir necha politsiya mashinalari kelib, kompaniya binosiga kirishdi. Y/N birdan vahimaga tushib, Sugaga qaradi. U bir necha daqiqadan beri telefonga tikilib oʻtirgandi va endi uni chetga qoʻygandi.
​Y/N: Suga!
Suga: Nima boʻldi?
​Y/N ning yuzi oqarib ketgan edi:
​Y/N: Pastdagilar nima?
Suga: Nima?
​Suga deraza oldiga bordi va pastga qaradi. U yerda 5 taga yaqin politsiya mashinasi turardi.
​Suga: Men hozir kelaman.
​Suga tezda xonadan chiqib ketdi va politsiya xodimlari yoniga bordi. Kompaniya xodimlari ulardan nega kelishganini soʻrashardi, lekin ular javob bermay, xoʻjayinni soʻrashardi. Suga inglizcha gapira boshladi:
​Suga: Salom, janoblar! Biror muammo bormi?
Xodim: Siz bu yerni xoʻjayinimisiz?
Suga: Ha.
Xodim: Bizga kelib tushgan arizalarga koʻra, sizning kompaniyangizda noqonuniy ishlar olib borilgan, hujjatlar sohtalashtirilgan, odamlardan esa koʻp bor pora olgansizlar.
Suga: Nima, hazillashyapsizmi, janob?
Xodim: Yoʻq, hazil emas. Biz bu yerni tintuv qilishimiz kerak.
Suga: Bu uchun orderingiz bormi?
​Politsiya xodimi choʻntagidagi qogʻozni chiqardi, u order edi.
​Suga: Bu yerda "Min kompaniyasi" deb yozilmagan-ku?
​Barchasi atrofga qarab alanglab qolishdi.
​Xodim: Bu yer Min kompaniyasimi?
Suga: Albatta!
Xodim: Ahh, uzr soʻraymiz! Bizga berilgan manzil xato ketgan shekilli. Yana bir bor uzr soʻraymiz.
Suga: Iltimos, keyingi safar e'tiborliroq boʻling.
​Politsiya xodimlari kompaniyadan chiqib ketishdi. Suga ortiga qaytdi.

Y/N xonada divan ustida oʻtirarkan, vahimadan tirnogʻini tishlab, oyogʻini qimirlatib oʻtirardi.
​Y/N (ichida): "Men oʻylagan narsa boʻlmasin... U detektivligini qilib, politsiyaga meni sotgan boʻlmasin! Uff, nima qilishim kerak?!"
​Birdan eshik ochildi va Suga kulib kirib keldi. Y/N tezda oʻrnidan turdi:
​Y/N: Nima boʻldi?
Suga: Nega vahima qilasan? Shunchaki boshqa kompaniya bilan adashtirib yuborishibdi. Ya'ni bizning kompaniyada noqonuniy narsalar bor, hujjatlar sohtalashtirilgan va pora olingan deyishayotgan edilar, lekin orderda boshqa kompaniya yozilgan ekan.
​Y/N tezda Sugani quchdi. Suga ham uni bagʻriga bosdi.
​Suga: Senga nima boʻldi, yuzing politsiyani koʻrgandan beri oqarib ketgan?
​Y/N ning koʻzlari yoshga toʻldi va uning quchogʻida gapirdi:
​Y/N: Sen... Sen meni politsiyaga sotding, baribir ham detektivligingni qilding va meni qaytib... sevmaysan deb oʻylagan edim.
​Suga hayron qoldi va uning boshini silab gapirdi:
​Suga: Nega bunday deyapsan? Men seni qanday politsiyaga sotishim mumkin va qanday qilib sevmasligim mumkin? Xoʻsh, gapir-chi!
Y/N unga qaradi:
Y/N: Sen tinmasdan telefonda eding va birdan politsiya keldi. Keyin men "Meni politsiyaga sotdi va bundan kelib chiqadiki, u meni sevmaydi", deb oʻyladim.
Suga: Tentakvoy! Bular haqida umuman oʻylama. Men sendan hech qachon vos kechmayman va sevishdan toʻxtamayman!
Y/N: Rahmat senga, hayotimda borliging uchun.
Suga: Senga ham rahmat.

​Oradan bir necha kun oʻtdi. Bugun kuzning birinchi kuni.
​Suga: Kuzning birinchi kuni bilan!

Y/N: Seni ham! Ha, yana bugun Jungkookning tugʻilgan kuni, shundaymi?
Suga: Ha, bugun tugʻilgan kuni edi, kechki payt nishonlashadi.
Y/N: Ha, yaxshi.
​Y/N yana noutbukida nimalarnidir yozishga kirishdi.
​Suga: Sen nima qilyapsan? Boshidanoq noutbukda bir narsalarni yozasan...
Y/N: Jungkookka sovgʻa tayyorlayapman.
Suga: Qanaqa sovgʻa?
​Suga uning yoniga oʻtirdi va u yozayotgan xabarni oʻqidi:
​Suga: Bu qanday xabar?
Y/N: Bu JKning hamkorlariga xabar — hamkorlikni uzishi uchun.
Suga: Demak, menga qilganingdek qilmoqchisan, shundaymi?
Y/N: Albatta!
​Y/N tayyorlagan xabarini Jungkookning barcha hamkorlariga yubordi. Unda shunday deb yozilgan edi:
"Salom, men Elizabettaman. Sizdan bir iltimosim bor edi. Iltimos, hoziroq Jeon Jungkook bilan hamkorlikni uzing. Agarda 'yoʻq' desangiz, butun biznes olamingiz bir kunda qulaydi. Umid qilamanki, bu taklifimni qabul qilasiz."
​Suga: Bu tahdidingga koʻnishadi deb oʻylaysanmi?
Y/N: Albatta! Chunki ular "Elizabetta" nomini eshitishlari bilan mening buyrugʻimni soʻzsiz bajarishadi.
Suga: Bu yaxshi.
​Oradan bir necha daqiqa oʻtdi. JK bilan hamkor boʻlganlar roʻyxatini tekshirdi — hech kim yoʻq edi.
​Y/N: Hammasi tayyor, endi mening navbatim!
​Y/N ularning elektron pochtasiga hamkor boʻlish taklifini yubordi. JK esa biroz oʻylandi va bu Elizabetta ekanini bilgach, rozi boʻlmasa kasodga uchrashini anglab, rozilik berdi. Onlayn majlisni 15 daqiqadan keyinga qoʻyishdi. Y/N esa faqat kamerani oʻchirib qoʻydi, xolos. Oradan 1 soat vaqt oʻtdi, onlayn majlis tugadi.
​Lily: Azizam, buncha zoʻr! Sen Elizabetta bilan hamkor boʻlding! — Lily JKni bagʻriga bosdi.
Teo: Tabriklayman, ogʻayni!
JK: Rahmat!
Jimin: Tugʻilgan kuning uchun katta sovgʻa boʻldi.
JK: Ha, oldin xavotirga tushdik, endi esa xursandmiz.
​Ularning barchasi JKning uyida edilar.

​Suga: Ofarin, menimcha u juda xursand boʻlgan.
Y/N: Menimcha ham.
​Birdan Sugaga qoʻngʻiroq boʻldi.
​Suga: Ha, ana, oʻzi ham qoʻngʻiroq qildi.
Y/N: Ovozini koʻtarib javob ber!
​Suga qoʻngʻiroqqa javob berdi, ovozini ham balandlatdi:
​Suga: Oʻ-oʻ, Jeon Jungkook janoblari, tabriklaymiz!
JK: Rahmat!
Suga: Elizabetta xonim bilan hamkor boʻlibsizmi?
JK: Ha, shunaqa. Xuddi sendek boʻldi menda ham.
Suga: Menimcha, uning taktikasi shunaqa. — Suga Y/N ga qarab koʻzini qisdi.
So-in: Aytgandim-ku, uning taktikasi shunaqa deb!
Lily: Ha, aytgan eding.
​Y/N qizlarning ovozini eshitib, negadir gʻalati boʻldi va ta'sirlanib ketdi. Suga unga qaradi va uning yoshga toʻla koʻzlarini koʻrdi.
​Suga: Barchangiz bitta joydamisizlar deyman?
Jimin: Ha, tugʻilgan kunni nishonlayapmiz.
Suga: Hanna ham bormi?
Hanna: Ha, men ham shu yerdaman!
​Suga buni ataylab qilgan edi — Y/N uning ovozini eshitsin degandek.
​Suga: Hozir Koreyada soat necha?
Teo: Xoʻsh, bizda soat 22:00. Sizlardachi?
Suga: Ertalabki 9:00. Xoʻsh, birga nishonlayotgan ekansizlar, menga videoqoʻngʻiroq qilinglar-chi!
JK: Hozir!
​Qoʻngʻiroq tugadi. Y/N ning koʻzlari yoshga toʻlgan edi. Suga uni quchdi:
​Suga: Hozir ularni koʻrasan, faqat yigʻlama.
​Y/N boshini chayqadi va yana qoʻngʻiroq boʻldi. Suga uni quchogʻidan chiqardi va Y/N ni koʻrsatmay qoʻngʻiroqqa javob berdi. Ular telefonni bir joyga qoʻyishdi, ekranda hamma koʻrindi.
​Suga: Salom! — Suga qoʻlini siltadi, boshqalar ham qoʻl siltashdi.
Hanna: Men nimadir payqadim...
Suga: Xoʻsh, nimani?
Hanna: Yuzingdagi kulguni va quvonchni! Juda baxtliga oʻxshaysan.
JK: Tugʻilgan kunim-ku, shungadir! — Oʻzidan faxrlanib ketdi JK.
Lily: Agarda shuning uchun boʻlganda, oʻtgan 3 yil davomida sening tugʻilgan kunlaringning barchasida quvonardi.
Teo: Xoʻsh, nima boʻldi, nega buncha baxtlisan?
​Suga kulib yonidagi Y/N ga qaradi. Y/N esa ularni kuzatardi. Suga Y/N dan qisqa boʻsa oldi va yana ularga qaradi.
​So-in: Nima, kimga kulib qarading?
Hanna: Qara, qara! U kimdandir boʻsa olgandek tuyulmadimi sizlarga?

Jimin: Menga tuyuldi!
Teo: Yoningda kim bor, tezda ayt!
Suga: Sevgan qizim, ya'ni boʻlgʻusi xotinim.
Hanna: Nima?! — Qizlar qoʻllari bilan ogʻizlarini yopishdi.
Lily: Rostdanmi?! 3 yil deganda va nihoyat-a?
Suga: Ha, va nihoyat.
Hanna: Xoʻsh, u kim ekan, koʻrsat-chi, bizni koʻryaptimi?
Suga: Ha, koʻryapti, lekin koʻrsatmayman.
Teo: Buncha rashk qilasan? Sevgan qizingni ham yashirasanmi?
Suga: U xohlamaydi.
​Qizlar hayron qolishdi.
​Hanna: Men qiziqishdan tugʻib qoʻyaman hozir! — Barchasi kulishdi.
Jimin: Ming harakat qilmaylik, menimcha aytmaydi u.
Suga: Ha-da!
JK: Har holda bu yerga kelsang, olib kelarsan-a?
Suga: Albatta!
Lily: Qachon kelasizlar?
Y/N pichirladi:
Y/N: 3 yoki 4 oydan keyin...
Suga: 3 yoki 4 oydan keyin boramiz.
Hanna: Ungacha allaqachon tugʻib boʻlaman-ku!
Y/N pichirladi:
Y/N: Necha oylik boʻlibdi, soʻra...
Suga: Ha, bolang necha oylik boʻldi?
Hanna: Shu oy 7 oylik boʻladi, shifokorlar noyabr oyiga deyishdi.
Suga: Ha, yaxshi.
​Y/N kulib qoʻydi.
​Suga: Mayli, oyning 20-kunida yigʻilsangiz, yana qoʻngʻiroq qilaman. Sevgilim bilan vaqt oʻtkazishimiz kerak.
​Y/N kulib yubordi va Sugani turtdi.
​JK: Mayli, mayli, maroqli hordiq tilaymiz!
​Hammasi Sugaga qoʻl siltashdi, Suga ham javoban siltadi. Qoʻngʻiroq tugadi.
​Suga: Xoʻsh, qalay? Ularni koʻrib xursand boʻldingmi?
Y/N: Juda xursandman! Ularni rasmlarda koʻrardim, lekin hozir koʻrib juda xursand boʻldim.

Tg:By Yoongina [Elizabetta]
Yt:Yoongina [Elizabetta]
Snap:Min Yoongina [Fanficer]

Oradan bir necha soat oʻtdi, soat esa 17:00 ni koʻrsatardi. Y/N bugun tashkilotchilar kelishi esiga tushib, shifoxonadan chiqdi va uyiga bordi. Mehmonxonada tashkilotchilar oʻtirishardi. Y/N ularning yoniga oʻtirdi:
​Y/N: Kechikkan boʻlsam, uzr soʻrayman.
Tashkilotchi: Yoʻq, biz ertaroq kelgan edik. Bu yerdan chiqib boshqa yerga ham borishimiz kerak, shunga vaqtliroq kelaverdik.
Y/N: Ha, mayli, unda tezroq tashkillashtiraylik.
​Ular ertangi bazm uchun uyni qanday bezash haqida tezda kelishib olishdi. Havo issiq boʻlgani tufayli bazm tashqarida boʻlishiga qaror qilishdi. Oradan taxminan 1 soat oʻtdi.
​Tashkilotchi: Unda ertaga ishchilar kelishadi va rejalashtirgandek qilib ketishadi.
Y/N: Mayli, rahmat!
​Ular ketishdi. Y/N esa bir nechta yaqinlariga elektron taklifnoma yubordi. Kaiga ayoli bilan kelishini tayinladi, Jin va boshqalarga ham barchasi kelishini aytdi.

Erta tong. Y/N ishxonasiga ketdi va tushlik vaqtida qaytib keldi. Ishchilar kelib, oʻz ishlarini boshlab yuborishgan edi. Y/N avval atrofni bezayotgan odamlarni tekshirdi, undan keyin oshxonaga kirib oshpazlarni koʻzdan kechirdi. Lee xonim va uning nabirasi Su-yeon ularni nazorat qilishayotgan edi.
​Y/N: Su-yeon!
Su-yeon uning yoniga keldi.
Su-yeon: Eshitaman, nima boʻldi?
Y/N: Hech narsa, shunchaki bir narsani soʻramoqchiman: buving bilan kiyim xarid qilib keldingizmi?
Su-yeon: Ha!
Y/N: Bundan xursandman. Mayli, boraqol.
Su-yeon: Hammasi uchun rahmat, seni yaxshi koʻraman!
​Su-yeon Y/N ni quchdi, Y/N ham unga javoban quchoqladi.
​Kechki payt. Hamma mehmonlar yetib kelishgan, Y/N hammaning yoniga borib salomlashib chiqayotgan edi. Y/N sekinlik bilan Jin va boshqalarning yoniga bordi:
​Y/N: Salom!
Ular ham javoban salom berishdi.
Y/N: Sizlarni qayerdadir koʻrgandekman... Oldin uchrashmaganmizmi?
Lisa: Uchrashganmiz.
​Y/N eslashga harakat qildi va hammasi yodiga tushdi:
​Y/N: Haa, esladim! Men Y/N man.
Lisa: Men Lalisa Manobal-ular qoʻl siqishishdi
Rosé: Men Park Rose-ular qoʻl siqishishdi
Jisoo: Men Kim Jisoo-U ham qoʻl siqishdi
Jennie: Jennie Kim boʻlaman.
Y/N: Tanishganimdan xursandman!- u bilan ham qoʻl siqishdi-Kelganingizdan juda xursand boʻldim. Oʻzi koʻp odam chaqirmagan edim, lekin sizlarni koʻrib quvondim.
RM: Chaqirganingiz uchun minnatdorchilik bildiraman.
​Y/N sekin kuldi.
​Felix: Y/N!
Y/N orqasiga qaradi:
Y/N: Hozir, 1 daqiqa... — U yana mehmonlarga qaradi: — Ma'zur tutasizlar, ketishim kerak.
Jin: Bemalol.
​Y/N kulib ketdi va Felixning yoniga bordi:
​Y/N: Nima boʻldi?
Felix: Kainiy taklif qilganmiding?
Y/N: Ha, taklif qilgan edim. "Ayoling bilan kel", degan edim, kelishi kerak edi.
Felix: Menimcha hamma kelib boʻldi, u kelmadida.
Y/N: Bilmasam... Ha, yana dadang keladimi ekan, ya'ni amakim?
Felix: Ha, "kelaman" degan edi.
Kai: Men keldim!
Y/N: Hozirgina sekin aytib turgan edik!
​Y/N kuldi va uni quchdi. Jin esa koʻzini uzmay ularga qarab turardi. Y/N Kainiyning quchogʻidan chiqdi:
​Y/N: Xotining qani?
Kai: U hozir eng ogʻir 9-oyda, shunga "bora olmayman" deb aytdi.
Y/N: Mayli, oʻzini koʻp qiynamasin.
Bohyun: Men keldim!
​Y/N orqasiga qarab ketdi va quvonib amakisini quchdi. U Felixning dadasi edi.
​Y/N: Yaxshi keldingizmi? — Y/N uning quchogʻidan chiqdi.
Bohyun: Ha, yaxshi keldim. Tugʻilgan kuning bilan tabriklayman!
Y/N: Katta rahmat! Va yana meni mafiya olamiga olib kirganingiz uchun ham rahmat.
​Bohyun kuldi. Birdan sahna markazida Su-yeonning ovozi eshitildi. U qoʻlida mikrofon bilan gapirardi:
​Su-yeon: Hammaga salom! Mening ismim Su-yeon, Y/N ning dugonasi boʻlaman. Bugun Y/N ga sovgʻam bor, buni buvim bilan tayyorladik.
Felix: Su-yeon u yerda nima qilyapti?
Y/N: "Sovgʻa beraman" deyapti-ku, bilmayman.
​Y/N yelkasini qisdi. Hamma Su-yeonga qarardi. U noutbukida bir narsalarni koʻrishni boshladi va noutbukni katta ekranga uladi. Hamma hayron qarab turardi. Birdan katta ekranda Y/N ning otasi va onasi paydo boʻldi. Y/N bu video ekanini koʻrib hayron qoldi.

​Su-yeon: Y/N, tayyormisan?
​Y/N chuqur nafas oldi va boshini silkidi. Su-yeon buni koʻrib kuldi va videoni qoʻydi. Video boshlandi:
​Videoda:
​Y/N ning otasi: Lee xonim, videoni olishni boshladingizmi?
Lee xonim: Ha, janob, boshlashingiz mumkin.
Y/N ning otasi: Salom, qizim!
Y/N ning onasi: Salom, qizalogʻim!
Y/N ning otasi: Qizaloq, bu videoni koʻrayotgan ekansan, demak biz sening yoningda emasmiz...
​Y/N ning onasi biroz kattalashgan qornini silab oʻtirardi va narigi qoʻli bilan erining yelkasini siladi.
​Y/N ning onasi: Qizalogʻim, biz sening qiz ekaningni yaqinda bildik, bundan juda xursandmiz. Umid qilamanki, sen juda baxtli qizsan va biz faxrlanadigan qiz boʻlib ulgʻaygansan.
Y/N ning otasi: Qizaloq, biz yoʻq paytimizda Lee xonim senga yaxshi gʻamxoʻrlik qiladi degan umiddamiz.
Lee xonim: Albatta yaxshi gʻamxoʻrlik qilamanda!
​Bu gapdan Y/N ning ota-onasi kulib yuborishdi.
​Y/N ning otasi: Qizalogʻim, seni juda yaxshi koʻramiz!
Y/N ning onasi: Men seni dadangdan ham koʻproq yaxshi koʻraman!
​Y/N ning onasi havoda oʻpich yubordi. Y/N buni yigʻlab koʻrardi. Onasi unga havodan oʻpich yuborganini koʻrib, u ham javoban oʻpich yubordi va yigʻlab ichkariga kirib ketdi. U kirishi bilan video ham tugagan edi. Felix tezda uning ortidan kirdi, Su-yeon ham sahnadan tushib ichkariga oshiqdi. Jin bir chekkada ekranga qarab turardi va Y/N ning ota-onasini qayerda koʻrganini eslashga harakat qilardi, chunki ularni ilgarilari uchratgandek tuyulayotgandi.
​Felix: Nima boʻldi, Y/N?
Y/N: Bil... bilmayman. Birdan buni koʻrib oʻzimni tuta olmadim. Ular xuddi bilgandek video olishgan...
Felix: Mayli, yigʻlama.
​Felix uni bagʻriga bosdi.
​Su-yeon: Y/N, goʻzalim, seni xafa qilgan boʻlsam uzr soʻrayman!
Felix uni quchogʻidan chiqardi.
Y/N: Yoʻq... yoʻq, xafa qilmading! Bundan xursandman, ota-onamning birga turishganini koʻrib juda xursand boʻldim. Senga rahmat!
​Su-yeon uni bagʻriga bosdi va birozdan soʻng quchogʻidan chiqardi.
​Y/N: Sizlarga katta rahmat, shu kungacha yonimda boʻlganingiz uchun!
​(Felix, Y/N va Su-yeon maktab vaqtida tanishishgan edi. Y/N va Su-yeon 15 yoshidan beri dugona boʻlishgan, Felix bilan esa otasi vafot etganidan keyin, 18 yoshida doʻstlashishgan).
​Felix: Biz eng yaqin doʻstlarmiz, demak bir-birimizning yonimizda boʻlishimiz kerak!
Su-yeon: Toʻgʻri!
​Ular aylana boʻlib turishardi. Y/N qoʻlini musht qilib oʻrtaga uzatdi. Felix kulib, oʻz qoʻlini uning mushtiga tekkizdi. Su-yeon ham javoban ularning qoʻllariga oʻz mushtini tekkizdi.
​Y/N: Olgʻa unda, mening qadrdonlarim!
​Y/N kuldi. Ular 3 gacha sanashdi va qoʻllarini tepaga koʻtarib, keyin yoyishdi.
​Felix: Qani, kettik!
​Ular birga tashqariga chiqishdi. Birdan juftliklar raqsga tushishi uchun qoʻshiq boshlandi. Y/N yana boshqalar bilan suhbatlashish uchun ketdi. Felix va Su-yeon yolgʻiz qolishdi.
​Su-yeon: Qara, anavi yerda Y/N ning iblischasi ham kelgan.
Felix: Ha, koʻrdim.
Su-yeon: Balki ularning birga boʻlishiga yordam berarmiz?
Felix: Buning nima keragi bor? Axir ular baribir ham birga boʻlishadi-ku.
Su-yeon: Hazillashyapsanmi? Y/N undan uzoqlashishga urunyapti, u bilan birga boʻlishni xohlamayapti.
Felix: Nega?
Su-yeon: Oila qurishga tayyor emas emish, shunaqa gaplar...
Felix: Qani, yurchi, sen aytgandek qilaylik.
​Ikkalasi ham yigitlarning yoniga borishdi. U yerda faqat Suga, RM va Jin turishardi.
​Felix: Salom, yigitlar!
RM: Salom!
Jin: Salom!
Suga: Salom!
Felix: Meni tanidingiz degan umiddaman.
Suga: Ha, tanidik. Y/N xonimning eng ishongan odamlaridan birisiz.
​Felix kuldi:
​Felix: Ha, eng ishongan odamlaridan biriman. Shuning uchun ham sizlar aslida kim ekanligingizni bilaman.
RM: Nima?
Felix: Sizlar iblissizlar, bundan xabarim bor.
Jin: Xoʻsh, nima qilibdi buni bilsangiz?
Felix: Sen nega qarab turibsan? Y/N ni sevasan, nega uni raqsga taklif qilmayapsan?
RM: Ha, rostdan ham, nega taklif qilmayapsan?

Jin: Mutlaqo esimdan chiqibdi!
Su-yeon: Qani, boraqol, yigitcha!
​Jin ketdi va Y/N ning yoniga bordi. Su-yeon va Felix chekkaga oʻtishdi.
​Jin: Y/N, men bilan raqsga tushishni xohlaysanmi?
​Jin qoʻlini uzatdi. Y/N buni kutmagan edi, nima qilishni bilmay qoldi va Su-yeonga qaradi. Su-yeon ham "raqsga tushinglar" deb ishora qildi. Y/N buni koʻrib, chuqur nafas oldi va uning qoʻlini ushladi. Ular sahnaga chiqishdi. Jin bir qoʻlini uning beliga oʻtkazib oldi, narigi qoʻli bilan uning qoʻlini ushladi. Y/N ning ikkinchi qoʻli esa Jinning boʻynida edi. Y/N butkul hayajon ichida qoldi. Yuragi shu darajada qattiq urardiki, hattoki Jin ga ham eshitilardi. Y/N bundan uyala boshladi.
​Jennie: Hey, qara, qara! Akam va Y/N raqsga tushishyapti!
Teo: Juda chiroyli raqsga tushishyapti.
Jennie: Ha!
​Su-yeon va Felix chekkada Y/N ni kuzatib turishganda, birdan Suga ularning yoniga keldi:
​Suga: Balki raqsga tusharmiz, goʻzal xonim? — Suga Su-yeonga qoʻlini choʻzdi.
​Su-yeon hayron qoldi:
​Su-yeon: Menmi?
Felix: Har holda men emasdirman!
​Su-yeon Felixga qaradi. Felix uni "boraqol" deb turtdi. Su-yeon sekin Suganing qoʻlini ushladi, ular sahnaga chiqishdi. Suga ikkala qoʻlini ham Su-yeonning beliga oʻtkazib oldi, Su-yeon esa qoʻllarini Suganing boʻyniga tashladi va raqsga tushishni boshlashdi.
​Su-yeon: Nega meni raqsga taklif qildingiz?
Suga: Shunchaki.
Su-yeon: Shunchaki? — Su-yeon kuldi.
Suga: Ismingiz nima, goʻzal xonim?
Su-yeon: Hali ismimni bilmay turib raqsga taklif qildingizmi?
Suga: Tanishish uchun raqsga taklif qildim.
Su-yeon: Unda oldin oʻzingizni tanishtiring.
Suga: Ismim Min Yoongi, yoshim 25 da. Qisqacha Suga deyishadi. Endi sizga navbat, xonim.
Su-yeon: Tasodifni qarangki, men ham 25 yoshdaman. Ismim Lee Su-yeon, Su-yeon deyishingiz mumkin.
Suga: Tanishganimdan xursandman!
Su-yeon: Men ham.
Suga: Balki uyingizga kuzatib qoʻyarman?
Su-yeon: Mayli, lekin mana shu eshikdan kirgizib ketar ekansiz-da.
Suga: Bu nima degani?
Su-yeon: Bu "men shu yerda yashayman" degani.
Suga: Rostdanmi?
Su-yeon: Ha. Menimcha boya videoni koʻrdingiz, oʻshanda Y/N ning otasi "Lee xonim" dedi.
Suga: Ha, buning nima aloqasi bor?
Su-yeon: Oʻsha Lee xonim Y/N ning enagasi edi va hozir eng yaqin insoni. Lee xonim esa mening buvim. Biz u bilan shu yerda yashaymiz, Y/N bizning boshqa yerga koʻchishimizga yoʻl qoʻymagan.
Suga: Haa... Hozir biror joyda ishlaysizmi, xonim?
Su-yeon: Bu uyda Y/N ning yordamchisiman, ya'ni xizmatchilarga ish buyurib, ularni nazorat qilaman. Boʻsh vaqtimda esa rasm chizib turaman.
Suga: Demak, rassomsiz?
Su-yeon: Shunaqaroq...

Bazm tugadi, hamma uyiga tarqaldi. Jin uyga kelishi bilan kostyumini mehmonxonadagi divanga tashladi.
​Jisoo: Aka, shu darajada bazmda ham, uyda ham nimani oʻylayapsiz?
Jin: Sizlarga mobodo Y/N ning ota-onasi tanish tuyulmadimi?
Jennie: Menga tuyuldi.
Suga: Menga emas.
​Boshqalar ham inkor qilishdi.
​Jin: Ularni qayerdadir koʻrgan boʻlishimiz mumkin, Jennie...
Jennie: Men ham eslay olmadim.
​Jin hayron boʻldi.
​Jin: Mayli, men dam olaman.
​Hammasi teleportatsiya qilib, xonalarida paydo boʻlishdi va uxlashga yotishdi.

Tg:By Yoongina [Elizabetta]
Yt:Yoongina [Elizabetta]
Snap:Min Yoongina [Fanficer]

Oradan biroz vaqt oʻtdi ular yoʻlga chiqishdi J-hope uni shahardan chekkaga olib chiqdi uni oʻrmon ichidagi bitta vilaga olib keldi. Soat esa 12:30 ni koʻrstar edi
Y/n:bu yer senikimi?
J-hope:albtta
Y/n va J-hope tezda mashinadan tushishdi uyni ichkarisiga kirmay aylanib oʻtib bogʻga kirishar edilar u yerda katta basseyn bor edi.
Y/n:vov basseyn
J-hope:tushishni hohlaysanmi?
Y/n:ha
J-hope:yuraqol
J-hope va Y/n u yerga borishdi J-hope tezda fudbolkasini hechib bassynga sakradi
J-hope:tusgaqol
Y/n:bu yerda kiyim bormi
J-hope:albatta
Y/n:menga boladiganichi?
J-hope:bunisini bilmayman yokida meni koʻylagimni kiyasan
Y/n:unda men kiyib chiqaman
J-hope kulib qoldi Y/n tezda tepaga chiqib ketdi va zinadan chiqqanidan keyin birinchi xonaga kirdi u yerda faqta J-hope ning kiyimi turardi.

J-hope bassenda yurar ekan uydan chiqqan qizni koʻrdi u sonini zoʻrgʻa yopib turgan fudbolka kiygan edi oyogʻiga esa hech qanday narsa kiymagan faqat fudbolka kiygan edi.
J-hope:yarashibdi-kuldi
Y/n:kulma uzunroqini topa olmadim
J-hope:uzunrogʻi koʻp edi bu eng kaltasi va meni boʻying senikidan uzun ham seni sonlaringdan oʻtib turadi
Y/n ni siri fosh boʻlganidan labini tashladi va bassen yoniga borib oyogʻini tiqib koʻrdi
Y/n:buncha muzdak qanaqa qilib tushyabsan men oyogʻimni botirib oʻtiraman tushmayman
U bassenni chekkasiga oʻtirdi J-hope uni yoniga keldi va qoʻlini belidan oʻtqazib oldi va suvga tushurdi
Y/n:hoy nima qilyabsan
J-hope:sen bilan tushishni hohlayman
Y/n:meni oyogʻim yetmayabdi chiqishni hohlayman
J-hope:men seni ushlab turaman
Y/n:yoʻq chiqaman
J-hope:unda boshqa bassenga tushamiz
Y/n:yana bormi?
J-hope:ha
Y/n:unda oʻsha yerga ketdik
J-hope uni bassen zinasi tomonga olib bordi va qoʻyib yubordi Y/n tezda bassendan chiqdi J-hope ham uning ortidan chiqdi Y/n ortiga qaradi
Y/n:qayerda u?
J-hope:sal nariroqda yuraver
Y/n oldimda ketar edi kiyimidan tomchilan suv oqib turar edi va butunlay kiyim tanasiga yopishib qolgan va uni figurasini koʻrsatar edi J-hope sekin kuldi
Y/n:ana ekan
Y/n tezda bordi va sekin bassenga zina orqali tushdi
Y/n:bu menga loyiq ekan
Y/n kuldi J-hope ham bassenga tushdi va Y/n ning orasidan quchdi qoʻllarini Y/n ning ingizcha beliga oʻtqazdi. Birdan Y/n gʻalati boʻlib ketdi chunki J-hope ning azosi Y/n ning orqasiga tegib turar edi
Y/n:nima qilyabsan
Y/n endi uning quchogʻidan chiqmoqchi edi J-hope yanada oʻxiga jipisladi
J-hope:jim tur
Y/n:biz bassendamiz
J-hope uni oʻziga qaratdi va unga qadam tashlab yaqinlasha boshladi Y/n ham orqaga qadam tashlay boshladi va oxiri bassenning chekkasiga borib qoldi J-hope ham uning yonida turar unga hirs koʻzlar bilan qarardi.
J-hope:bu yerga nimga kelganimizni bilasanmi bu yerga sen bilan toʻyib aloqa qilish uchun keldim
J-hope undan boʻsa ola boshladi Y/n ham unga javob qaytara boshladi J-hope uni bassen chekkasiga oʻtqazdi Y/n esa oyoqlarini ochib J-hope ning beliga oʻrab oldi va boʻsani uzdi
Y/n:hohlagunizmizchami?
J-hope:albatta
Ular yana bir biridan bosa ola boshladi J-hope uni koʻtarib oldi va bassendan chiqishdi Y/n ning oyoqlari hali ham J-hope ning belida edi J-hope esa uni sonlarini silar edi ular zina yoniga kelgach boʻsani uzishdi va beshonalarini bir birining peshonsiga qoʻyishdi va tez tez nafas olishar edilar nafaslari bir birinikiga urilar edi
J-hope:men seni sevaman
Y/n:men ham
Ular yana boʻsa ola boshlashdi J-hope zinadan koʻtarila boshladi uning qoʻllari endi Y/n ning sonida emas orqasida edi uni silab massaj qilar edi Y/n esa bundan rohat olib boʻsa orasida ingrar edi J-hope zinadan chiqqan birinchi xonaga kirdi va Y/n ni koʻtaerib turgan holsa devorga tiradi boʻsani uzib uni boʻynidan oʻpa boshladi va yana izlar qoldira boshladi
Y/n:mm....ahhh..
J-hope yanada tezlashdi va Y/n ning kiyimini yechib uloqtirib yubordi va Y/n ni biroz teparoqqa koʻtarib koʻkraklarini ustini oʻpishni boshladi Y/n unga qaradi va rohat ola boshladi qoʻllarini esa uning boʻynidan oʻtirib olgan edi.

Y/n:mmmm ahhh azizam
J-hope sekin toʻxtatdi va unga qaradi
J-hope:senga yoqyabdimi?
Y/n:ha
J-hope uni divanga yotqiz Y/n ning qoʻllari sekin J-hope ning koʻkraklarini silab pastlashib qorin mushaklarini ham silab uning shimini zamoqiga keldi va uni sekin yechdi J-hope esa shimni yechdi va yana Y/n ning koʻkraklarini oʻpa boshaldi sekin qoʻllarini uning yelkasiga olib borib tepa ichkiyimini yechdi va otib yubordi va uni soʻrishni boshladi va sekin pastlashib qornidan oʻpishni boshladi Y/n ning qornidan kapalaklar uchishni boshladi J-hope sekinlik bilan Y/n ning pastki ichki kiyimini yechdi oyogʻini ochdi va azosini tiqdi va sekinlik bilan kirib chiqa boshladi. Y/n esa ehtiros bilan nafas olar edi
Y/n:mmm..ahh..m
J-hope birdan bor azosini tiqib yubordi Y/n bunga oʻrganmagan edi va bundan pastelni qisdi va yanada tez tez nafas ola boshladi
Y/n:bunday qilma...ogʻridi
J-hope:havotir olama hali oʻrganasan
J-hope undan endi chiqdim deganda yana kirardi u bor uzunligi bilan kirib chiqar edi
Y/n:yoʻq ogʻriyabdi...mmm ahh
J-hope:tshshsh
Y/n bunga bir necha soniyadan keyin oʻrgandi va pastelni qoʻyib yubordi va J-hope ga qaradi J-hope ham unga qaradi
J-hope:yoqyabdimi
Y/n:ha..ha..mmm
J-hope:endi sen davom ettirasan
J-hope azosini chiqardi
Y/n:qanday?
J-hope uni oʻzini ustiga chiqardi
J-hope:tushunding degan umiddaman
Y/n uni tushundi va uni azosini toʻgʻrilab turdi va ichiga kirgizdi va uni ustida sakray boshladi
J-hope:sen yaxshisan ahh mm
Oradan biroz vaqt oʻtdi J-hope uni sonlari va koʻkraklarini massaj qilar edi Y/n esa ikki tomonlama rohat olib uni ustida sakrar edi. Y/n koʻkraklardagi qoʻllarni olib beliga tutdi
Y/n:men charchadim menga yordam ber
J-hope uni belidan pastrogʻini ushladi va sakrashiga yordam bera boshladi. J-hope uni tepaga chiqarib qattiq zarba bilan yana pastga tashladi
Y/n:mmm..ahh ogʻridi
J-hope shu tarizda turib uni sakratmadi
Y/n:hoy nima qilyabsan ogʻriyabdi bunday qilma
Y/n endi turmoqchi edi J-hope uni yana oʻtqazdi va ustiga bosa boshladi
Y/n:ahh mmm ogʻriyabdi men jarjadim
Y/n oʻzini J-hope ning utiga tashladi
J-hope:men davom etaman
J-hope Y/n ni ustiga yotdi
J-hope:men uchun oyoqlaringni kattaroq och
Y/n oyogʻlarini ochdi J-hope sekin kuldi va yanda ochib zarb bilan azosini tiqdi
Y/n:sekinroq..mmm
J-hope hech qanday harakatsiz uning ichida turar edi.
Y/n:yoʻq bunday qilma
J-hope:yoʻq chida bu mazza
J-hope uni oʻziga tortar va oʻzini ham unga yaqinlashtirar tanalarini yanda jipislashitirar edi. Y/n esa ogʻriqdan pastelni qisar edi va undan qochishga urinagni sarin u yanada oʻziga yaqinlashtirib turar edi J-hope sekin chiqmoqchidek boʻldi va yana zarb bilan kirib bir mecha soniya ichida turdi va yana chiqmoqchidek bolib zarb bilan unga kirdi har bir kirganida kamida 5 daqiqa uni ichida qolar endi buni yarim soat qildi ular butkul charchashgan edilar ayniqsa Y/n. J-hope uni bagʻriga bosgancha uxlab qoldi.

Y/n sekin koʻzlarini ochdi va koʻchada hali quyosh botmagan lekin botishga shaylanayotgan edi va devordagi soatga qaradi u 19:30 ni koʻrstara edi u turmoqchi boldi va orqasisa ogʻriqni sezdi va J-hope ga qarab hafa boʻlgadek boshqa yoqqa qaradi sekin ogʻriq bilan vannaga kirdi yuvinib chiqib J-hope ning fudbolka va shortikini kiydi
Oradan 15 daqiqa oʻtdi J-hope sekin koʻzini ochdi yonida hech kim yoq edi tezda kiyinib pastga oshxonaga tushdi lekin Y/n yoʻq edi undan keyin mehmonxonaga oʻtdi u yerda ham hech kim yoʻq edi oxiri bogʻga chiqdi va argʻimchoqda oʻtirgan Y/n ni koʻrdi u 5 kishilik argʻimchoq yani katta argʻimchoqda oʻtirar edi. J-hope sekin kuldi va uni yoniga borib uni orqasidan quchdi Y/n oyoqlarini quchib oʻtirar ekan boʻynidagi qoʻllarni oldi
Y/n:mendan qoʻlingni tort
J-hope:nima boʻldi?
J-hope uni yoniga oʻtirdi Y/n undan nariroq oʻtirdi koʻzini botayotgan quyoshdan uzmas edi
J-hope:gapir sevgilim nima boʻldi?

Y/n:meni sevgilim dema men seni sevgiling emasman
J-hope:nega nima boʻldi?
Y/n:hech sevgan odam sevgilsini yaxshi koʻrgan insoniga ozor berishni hoshlaydimi?
J-hope:yoq berishni hohlamaydi?
Y/n:lekin sen esa berding
Y/n hali hamon quyoshdan koʻzini uzmas va uyogʻini quchib olgan edi J-hope vanihoyat u nega arazda ekanini tushundi va uni yuzini tutib oʻziga qaratdi Y/n esa yana quyoshga qaradi J-hope uni oʻziga qaratib yuzlaridan tutib turdi
J-hope:seni tushundim meni kechir ayib menda boʻldi senga ozor berdim
J-hope unga tikilib turar edi Y/n yana quyosh botishiga qaradi
J-hope:kechirdingmi?
Y/n:...ha lekin senga jazo sifatida 1 hafta mendan boʻsa olmaysan va 1 oy men bilan aloqa qilmaysan
J-hope:nega ekan menga buni ravo koʻrma
Y/n:hech qanday etirozlar qabul qilinmaydi agarda yana qarshilik qilsang bu 2 barobar boʻladi
J-hope:mayli kuya buni oʻzing hohlab qolsangchi?
Y/n:bunday boʻlmaydi
J-hope:boʻlib qolsachi?
Y/n:hmm senda juda koʻp kelishgan qoʻriqchilar bor va unversitetimda ham juda kelishgan yigitlar koʻp
J-hope:shunaqa degin?
Y/n:ha da
J-hope uni yelkasiga qoʻlini oʻtirdi va bagʻriga bosgancha u ham Y/n termulib turgan tomonga termuldi
J-hope:unda barchasini yoʻq qilamiz da
Y/n:tentakimisan-Y/n J-hope ga qaradi-yoki mafiamisan?
J-hope:tentak ekanligim aniq lekin mafia emasman
Y/n:tentak
Y/n yana quyoshga qaradi vanihoyat quyosh botib boʻlgan edi atrofda yulduzlar yorqin nur socha boshladi
J-hope:sening eng katta orzuying nima?
Y/n orzusini eladi va kulib quchin oʻtirgan oyogʻining tizzasiga iyakini qoʻydi va qorongʻu oʻrmon ichiga koʻzlari gʻarib boʻldi
Y/n:mening eng katta orzuyim bu sohil boʻyida chiroyli kafe ochish uning koʻp joylari devordan emas oynadan boʻlishi hamma u yerga kelganida sohilni tomosha qilib oʻtiradi u yerda hamma oʻziga tinchlik topadi
J-hope:nomini nima woʻymoqchisan?
Y/n:oldin "Moon" qoʻymoqchi edi seni uchratgunimcha hozir esa "MoonSu" qoʻymoqchiman
J-hope:nega aynan "MoonSu"
Y/n:meni oldingi ismim Mona boʻlgan hudi oydek shuning uchun "Moon" qoʻymoqchi edim lekin sen meni qorongʻu hayotimga huddi quyoshdek kirib keding va "sun" qoʻshimchasini ham qoʻydim oxiridagi n harfini esa olib tashladim "MoonSu" esa quyosh va oy ma'nosini bildiradi quyosh sen mening quyoshim
Y/n J-hope ga qaradi
J-hope:mening oyim balki bu orzuyingni uyga qaytgach amalga oshirarmiz?
Y/n:yoʻq hech qachon
J-hope:nega?
Y/n:chunki buni oʻz pullarim bilan oʻz mehnatim bilan qilmoqchiman kimnidur yordami bilan emas
J-hope:meni ham mi?
Y/n:ha
J-hope:mayli oʻzing bilasan
Y/n:ha aytgancha bugun yulduz uchishi kerak edi
J-hope:unda birozdan soʻng boshladi
Ular bir necha soat kutishdi shu vaqt ichida juda koʻp yulduz uchganini koʻrishdi har yulduz uchganida ular tilak bildirishdi
J-hope:meni uyqum kelishni boshladi soat ham kechki 2 boʻlibdi
Y/n:men yana biroz kutaman
J-hope:unda senga qahfa olib kelaman
Y/n:mayli raxmat
J-hope oʻrnidan turib oshxonaga borib qahfa tayyorlashni boshladi tayyorlab bolgach endi oshxonadan chiqmoqchi edi hayoliga qandaydir gʻoya keldi va qahfani stolga qoʻyib bitta tortmani torib qandaydir dori oldi va tezda qahfaga qoʻshib dorini joyiga soldi qahfani aralashtirib Y/n ning yoniga chiqdi
J-hope:mana olaqol
Y/n:raxmat azizam
Y/n uning qoʻlidan qahfani oldi u sutli qahfa edi va uncha issiq boʻlmagani uchun tezda ichdi
Y/n:sen uxlamoqchi eding
J-hope:qahfa tayyorlayman deb uyqum qochdi
Y/n:mayli
Oradan biroz vaqt oʻtdi Y/n oʻzini gʻalati his qila boshladi tanasi issib ketar edi
Y/n pov:menga nima boʻlyabdi? huddi oʻsha kundek
Y/n:qahfaga nima qoʻshding?
J-hope:hech nima
Y/n:huddi oʻsha kundek boʻlyabman meni uyinga olib kelganingdan keyin suv ichganimdek his qilyabman oʻzimni hirsni keltiruvchi dori qoʻshdingmi?
J-hope:2 barabarlisidan qoʻshdim
Y/n:tentaksan?
Y/n tez-tez nafas ola boshladi va uning tizzasi ustiga chiqdi lekin oʻtirmadi va oʻzining tizzasi ustida oʻtirdi boʻyi biroz undan balandroq boʻldi.

J-hope:1 hafta va 1 oy tezda oʻtib ketdimi deyman
Y/n undan boʻsa ola boshladi J-hope ham undan boʻsa olib qoʻllarini bellariga oʻtirib oldi va oʻziga jipisladi Y/n sekin boʻsani uzdi
Y/n:nega bu tuygʻu hali ham... tugamayabdi
J-hope:u faqatgina aloqadan keyin tugaydi
Y/n yana undan boʻsa olmoqchi edi J-hope uni toʻxtatdi
J-hope:lekin men aloqa qilishni hohlamayman
Y/n:lekin buni oʻzing hohlab menga dori berding
J-hope:lekin hozir hohlmayman
Y/n:unda faqat boʻsa
Ular bir birga qattiq yopishib yana qattiq boʻsa ola boshlashdi. J-hope uni koʻtarib oldi va oʻrnidan turib xona tomon yoʻl oldi ular xonaga chiqishdi va xonaga kirgach J-hope uni koʻtargancha devorga tirab boʻsa ola boshladi va sekin boʻsani uzdi
J-hope:faqat boʻsa bilan kifoyalanadi degan eding endi tugadi-ayyarona kuldi
J-hope uni tushurdi va divamga yotdi Y/n nima qilishni bilmay tezda kiyimlarini yechib tashladi ustida umuman kiyim qolmadi hattoki ichkiyimini ham yechib tashlagan edi. Y/n J-hope ning yoniga yotdi va qoʻllarini olib tanasiga teqqazdi J-hope koʻzini ochdi va yonida yalongʻoch yotgan qizni koʻrdi.
J-hope:nima qilyabsan?
Y/n:aloqa qilishni hohlayman
J-hope:lekin men emas
Y/n:unda ayganimdek unversitetimdagi yigitlardsn biri bilan qilaman yoki qoʻriqchilaringdam bir bilan qilaman
Y/n endi ketmoqchi edi J-hope uni oʻziga tortib oldi va ustiga chiqarib boʻsa ola boshladi. Y/n sekin J-hope ning fudbolkasini pastini ushlab tepaga koʻtara boshladi yani chiqarishga harakat qila boshladi J-hope boʻsani uzdi va uni ustida tushurib divanga yotqizdi va tezda fudbolkasini yechib uning ustiga chiqdi va yana boʻsa olib sekin pastlasha boshladi sekin boʻynidan oʻpib chiqa boshladi sekin yana pastlashib koʻkraklari undan keyin qornidan oʻpa boshladi oxirgi zonaga keldi va sekin uni oyogʻidan tutib ochdi Y/n unga qaradi
Y/n:men tayyorlaman...iltimos
J-hope shimi va ichkiyimini yechdi
J-hope:yoʻq azizaman bu safar sen hohlaysan shuning uchun sen harakat qil J-hope uning yoniga divanga yotdi. Y/n uning ustiga chiqdi
Y/n:unda tomosha qil
Y/n uning azosini toʻgʻirladi va sakray boshladi
J-hope:mmm..sen juda yaxshisan
Y/n ham nola qila boshladi u biroz vaqt sakragach uning ustida oʻtirib qoldi J-hope ning azosi uning ichida edi
J-hope:mm charchadingmi azizam?
Y/n:yoʻq men shuni hohlayman mmm..bu yoqimli
Y/n shu tarizda biroz oʻtirdi u hohlaganicha nola qilar ustiga ustak J-hope ham qoʻllari bilan uni tinch qoʻymas edi. Y/n yana uning ustida sakrashni boshladi.
J-hope:endi men azizam bu senga juda yoqadi oʻtgan aloqlarimizdan ham rohatliroq va ehtirosli boʻladi
J-hope uni divanga tashladi va ustiga chiqdida tezda uning oyoqlarini kattaroq ochdi va uning atrofida azosini aylantirib yurtiga boshladi. Y/n esa ehtirosdan tez tez nafas olar va bazida unga qara edi. J-hope esa u bilan oʻyin qilishda davom etdi va uni yanda namlanagnini sezdi va kutilmaganda azosini oxirigacha tiqdi
Y/n:mm ahh
J-hope:ogʻridimi?
Y/n:yana biroz oʻynaysan deb oʻylagan...edim.mmm
J-hope unga bir necha marotaba kirib chiqdi va undan chiqib yana u bilan oʻynay boshladi oradan biroz vaqt oʻtdi
Y/n:boʻldi men...
U gapini tugatmasdan J-hope zarb bilan azosini tiqib yubordi
Y/n:ayyy
J-hope uni ichida bir necha daqiqa turdi J-hope oʻzini u tomon itarib uni oʻzi tomon itarar edi
Y/n:mmm..bu yoqyabdi
J-hope:senga aytgan edim lekin...sen yoʻq degan esing hech qachon demaslik kerak azizam
J-hope endi undan chiqman degan edi yana unga zarb bilan kirib bir necha daqiqa shunday turdi. J-hope uni yanada rohatlantirish uchun uning ichiga bitta barmogʻini ham tiqdi.
Y/n:mm..yoʻq faqat bu emas
Ular shu tarizda ular soat 5 yarimgacha aloqa qilishdi.

Soat 11 lar atrofi Y/n sekin koʻzini ochar ekan unga termulib yotgan J-hope ni koʻrdi
Y/n:tentak
J-hope:nega bunday deyabsan? Ahir buni oʻzing hohlamadingmi?
Y/n:lekin keyin boshqa bilan qilaman desam qarshilik qilding-ku.

J-hope:buga yoʻl qayadi deb oʻyladingmi?
Y/n:bunga yoʻl qoʻymas ekansan nega qahfaga dori qoʻshding?
J-hope:men senga tegmasligim uchun vaqt berding buncha chiday olmadim buni oʻzing hohlab qilishingni hohladim
Y/n koʻzlari suzdi
J-hope:bu safar ham jazo sifatida bir muddatni belgilaysanmi?
Y/n:senga bu ham tasir qilmaydi ekan
J-hope ayyorona kuldi
J-hope:chunki bu yerga sen bilan hohlagunimcha birga boʻlish uchun keldim
Y/n:unda hoziroq ketamiz
J-hope:yoʻq
Y/n:nega?
J-hope:chunki bu yerni aylamadik va birga bu yerda film tomosha qilmadik
Y/n biroz oʻylanib turdi
Y/n:mayli faqat film tomosha qilamiz va bu yerlarni aylanamiz hech qanday birga boʻlmaymiz
J-hope:lekin uyga borgach hohlaganimch qilaman
Y/n:tentak yoʻqol
Y/n ustiga dush xalatini tashlab dushga kirib ketdi J-hope esa ortidan kulib qoldi.

​Y/N: Bugun bir narsaga amin boʻldik: hech qaysi biringiz bir-biringizning ayolingizni oʻldirmagansiz. Hozirgi shubha ostidagi shaxs esa — Kim Bong-chul!
Hyung-woo: Bu toʻgʻri...
Jae-hyung: Qani, qizim, uyga ketdik.
Y/N: Mayli, dada.
​Ular oʻrinlaridan turib ketib qolishdi.
​Hyung-woo: Biz ham ketdik, oʻgʻlim.
​Ular ham uylariga ketishdi.

Oradan 1 hafta oʻtdi. Y/N universitet oldida turgan edi. Birdan In-yeopning mashinasi keldi, u mashinadan tushib eshikni ochib berdi.
​In-yeop: Marhamat, xonim.
​Y/N uning nega kelganini tushundi-da, kulib mashinaga oʻtirdi. In-yeop ham tezda rulga oʻtdi.
​In-yeop: Mana bu yerda siz soʻragan narsalar.
Y/N: Hozir "sizlash" shart emas!
​In-yeop boshini silkidi. Y/N sekin In-yeop bergan hujjatlarni koʻzdan kechirdi.
​Y/N: Toʻxta, bu oʻqlar faqat bitta odam uchun maxsus tayyorlanadigan oʻqlar-ku?!
In-yeop: Ha.
Y/N: Ular 18 yil oldin kimga tegishli boʻlgan?
In-yeop: 18 yil oldin ham, hozir ham bitta odamga tegishli. Bu — Kim Bong-chul!
Y/N: La'nati...
In-yeop: Nima boʻldi?
Y/N: Bu ablah sen tushunganingdek onamni va Jiminning onasini oʻldirgan!
In-yeop: Ha... Yana narigi tomonida rasm bor, bular qotillik boʻlgan joydan topilgan. Lekin buni dalil deb olishmagan.
​Y/N narigi betni ochdi, unda qandaydir tumorning rasmi turardi.
​Y/N: Toʻxta, bu men oʻylagan narsami?
In-yeop: Ha, sen oʻylagan narsa. Mafiyalar qotillik qilgan joyiga mafiyalar yigʻini tomonidan berilgan tumorlarni tashlab ketishadi.
Y/N: Agarda tashlab ketilmasa, ular mafiyalikdan yoʻq qilinadi. Buni faqat mafiyalar biladi, politsiya emas. Chunki mafiyalar buni kim qilganini bilishlari uchun...
In-yeop: Va bu tumor mafiya Kim Bong-chulga tegishli. Men dalillarni yigʻib boʻlgach, birma-bir tekshirib chiqdim, hammasi Kim Bong-chulga olib boryapti.
Y/N: Demak, qotil u, shundaymi?
In-yeop: Ha.
Y/N: U hozir qayerda?
In-yeop: Kompaniyasida.
Y/N: Oʻsha yerga ketdik!
​Ular uning kompaniyasiga borishdi va kompaniyadan chiqishini kutishdi.
​In-yeop: Chiqdi!
Y/N: Uning oldiga boramiz. Mashinani uning oldida bir soniya toʻxtatasan, "yur" deganimdan keyin haydaysan.
In-yeop: Mayli.
​Ular Kim Bong-chulning oldiga borishdi. Mashina oynasi biroz ochilib, bitta kichik qogʻoz tashlandi. Qogʻoz yerga tushgach, Y/N qoʻlini chiqarib, pistoletdek qildi va oʻq otgan taqlidni qildi.
​Y/N: Hayda!
​In-yeop tezda mashinani haydab ketdi. Kim Bong-chul bundan hayron qoldi. U mashinadagining yuzini koʻra olmadi, chunki oynalar qoraytirilgan edi, lekin bir narsaga amin boʻldi — u qiz bola edi, buni uning qoʻllaridan sezdi.
​Qoʻriqchi: Janob, uni tutaylikmi?
Bong-chul: Yoʻq...
​Kim Bong-chul egilib, qogʻozni olib oʻqidi:
"Hammasi uchun hali javob beradigan vaqting keladi, Kim Bong-chul!"
​Kim Bong-chul bundan hayron boʻlib qoldi.

​Y/N barcha hujjatlarni sumkasiga soldi va mashinadan tushdi.
​Y/N: Mashinaning raqamini yoʻq qil! Hattoki qayerdan boʻlsa ham topa olishmasin.
In-yeop: Xoʻp.
Y/N: Ha, yana buni ham dadamga aytma.
In-yeop: Mayli.
Y/N: Xayr.
​Y/N uyiga kirib ketdi.
​Y/N: Xayrli kech, dadajonim! — Y/N dadasining yoniga borib, yuzidan oʻpdi.
Jae-hyung: Senga ham xayrli kech, qizim. Kelaqol, seni kutayotgan edim, kechki ovqat qilamiz.
Y/N: Mayli.
​Y/N dasturxon atrofiga oʻtirdi va bir qoshiq ovqatdan yedi.
​Y/N: Mmm, juda mazali chiqibdi!
​Y/N oʻrnidan turdi va ularni kuzatib turgan oshpaz ayolning yoniga borib, uning yuzidan oʻpdi:
​Y/N: Juda mazali chiqibdi, qoʻlingiz dard koʻrmasin!
Oshpaz: Yoqqanidan xursandman.
​Y/N joyiga oʻtirdi. Otasi esa bundan hayron qoldi.
​Jae-hyung: Sizlar ham ovqatlanib olsangiz boʻladi, borishingiz mumkin.
Oshpaz: Rahmat, janob.
​Ayol ketdi.
​Jae-hyung: Qizim, bugun negadir boshqachamisan?
Y/N: Yoʻq, bu mening odatiy holim-ku.
Jae-hyung: Menga oʻzgargandek tuyulding.
Y/N: Yoʻq, menimcha sizga shunaqa tuyuldi shekilli... Mayli, men yeb boʻldim, xonamga ketdim.

Jae-hyung: Hali hech narsa yemading-ku?
Y/N: Toʻqman.
​Y/N oʻrnidan turdi va sumkasini olib, zina yoniga yaqinlashganida otasi gapirdi. Y/N toʻxtadi.
​Jae-hyung: Ertaga dam olish kuning, rejalaring yoʻqmi?
Y/N: Tushlikdan keyin vaqtim bor.
Jae-hyung: Ertaga onangning tugʻilgan kuni, uning yoniga boramiz.
Y/N: Esimda, men ham shuni aytmoqchi edim.
Jae-hyung: Mayli, xonangga boraver. Ertaga tezroq ishlaringni hal qil.
Y/N: Tezroq hal qilishga harakat qilaman, — deya Y/N zinadan chiqib ketdi.
​Y/N tepaga chiqib ketdi. Xonasida Kim Bong-chulning har xil ayollar bilan tushgan va har xil joylarga borgan rasmlari bor edi. Bu rasmlarning hammasi 1 hafta davomida yigʻilgan edi. Bu xonaga oʻzidan boshqa hech kim kirmas edi, otasi uning xonasiga qadam ham bosmagandi. Oʻtgan 10 yil davomida xona juda iflos boʻlsa, kerakli narsalarini yashirib, xizmatkorlarga yigʻishtirishni aytardi.
​Y/N sumkasidan oʻsha hujjatlarni ham olib, rasmlar ustiga tashladi. Asabiylashib, ustidagi oq koʻylagini yechib tashladi — u faqat yubka va maykada qoldi. U boshqa qizlarga oʻxshab nozik emas edi, uning biroz boʻlsa ham mushaklari bor edi. Y/N qoʻliga Kim Bong-chulning rasmini oldi va tikildi:
​Y/N: Sen mendan yaxshilik kutma! Mendan hali koʻrasan... Meni onamsiz qoldirishga va ona mehrisiz oʻsishimga sababchi boʻlding! Oʻtgan 18 yil davomida onamni koʻrmadim, u men tugʻilganimdan 1 oy oʻtib oʻldi. Bunga kim aybdor? Albatta, sen!
​Y/N rasmni otib yubordi va vannaga kirib ketdi.
​Erta tong. Soat taxminan 10:30 lar. Y/N tayyorlanib uydan chiqdi. Ustiga noqulaylik tugʻdirmaydigan harakatlanishga oson kiyim kiygan edi. U mashinasiga oʻtirdi va uydan ketdi.

Bong-chul: Nima, bittagina mashina raqamini topa olmayapsizlarmi?! Oddiy ish-ku!
​Kim Bong-chul asabiylashib hujjatlarni otib yubordi. Birdan eshik ochildi — eshikdan Y/N kirib keldi. U eshikni oyogʻi bilan tepib kirgan edi.
​Bong-chul: Bu nima odobsizlik?!
Y/N: Odobni sendan oʻrganishim kerakmi?
Bong-chul: Nima?! Uni bu yerdan chiqaringlar!
​Kim Bong-chulning roʻparasida turgan erkak uning yoniga bir qadam tashlagan edi, Y/N tezlik bilan toʻpponchani chiqarib, oʻsha erkakning oyogʻiga otdi.
​Y/N: Chuq eta koʻrma!
​Bong-chul tezda oʻrnidan turdi.
​Bong-chul: Nima qilyapsan?
Y/N: Menimcha, meni tanimaysan. Oʻzimni tanishtiray: men Ange Noir — Kim Jae-hyungning qiziman! — Y/N unga qoʻlini uzatdi. Bong-chul esa hayron qoldi va endi qoʻlini uzatgan edi, Y/N qoʻlini tortib oldi: — Yoʻq, men sen bilan qoʻl siqishmayman! Men seni iflos qoʻllaringga qoʻlimni teggizmayman!
​Y/N uning peshonasiga toʻpponcha tiradi.
​Y/N: Joyingga oʻtir!
​Bong-chul tezda joyiga oʻtirdi, chunki Y/N undan kuchli ekanini bilar edi. Y/N telefonini olib, kimgadir qoʻngʻiroq qildi.
​Y/N: Jim tur!
​Narigi tomon qoʻngʻiroqni koʻtardi.
​Jae-hyung: Eshitaman, qizalogʻim.
Y/N: Dadajon, biz har doim odamlarni olib boradigan tashlandiq joyga bora olasizmi?
Jae-hyung: Biror narsa boʻldimi?
Y/N: Hozir menga juda keraksiz.
Jae-hyung: Hozir boraman, kutib tur.
Y/N: Ha, yana oʻzingiz bilan Park Jimin va Park Hyung-wooni ham olib keling! — Y/N Park Jimin va Park Hyung-woo ismlariga urgʻu berib aytdi.
Jae-hyung: Nega?
Y/N: Shunchaki olib keling va barchangiz birgalikda keling.
Jae-hyung: Buyruq tepadan keldi, albatta kelamiz.
Y/N: Rahmat, dadajon.
​Qoʻngʻiroq tugadi.
​Y/N: Hozir bu yerdan chiqamiz. Agarda baqiradigan boʻlsang yoki qochadigan boʻlsang, mendan yaxshilik kutma! Adashmasam, bu kompaniya yaqinda eng yaxshi kompaniya unvonini oladi. Lekin menda shunaqa rasmlar bor-ki, ular bu kompaniyani yoʻq qiladi! Sen ayollar bilan qayerga borganing, nima qilganing va eng asosiysi — mafiya ekaning va juda koʻp odamlarni oʻldirganing hamda mening onamni oʻldirganingni ommaga oshkor qilaman va seni oʻldiraman! Tushunarlimi?
​Bong-chul boshini silkidi.
​Y/N: Oʻrningdan tur! — u oʻrnidan turdi. — Nojoʻya harakat qila koʻrma! — u toʻpponchani tushirdi.

​Ular avval xonadan, undan keyin kompaniyadan chiqishdi. Boshqalarga oʻzlarini ota va qizdek koʻrsatishdi. Y/N unga mashinani ochib berdi va har doim boradigan joyiga hayradi. Hali otasi ham, Jiminning otasi ham, Jimin ham kelishmagan edi. Y/N u yerga In-yeopni va bir nechta qoʻriqchilarni chaqirgan edi.
​In-yeop: Nega chaqirding?
Y/N: Mashinadan tushiringlar!
​In-yeop mashina ichiga qaradi va haydovchi oʻrindigʻi yonida oʻtirgan Kim Bong-chulni koʻrib, qoʻriqchilarga ishora qildi. Qoʻriqchilar tezda uni mashinadan tushirishdi.
​Y/N: Uni stolga bogʻlab qoʻyinglar!
​Qoʻriqchilar uni ichkariga olib kirishdi.
​In-yeop: U nima qilyapti?
Y/N: Hammasiga javob beradigan vaqt keldi. Odamlar keladi, ularni tezda ichkariga kirgiz.
In-yeop: Mayli.
​Y/N ichkariga kirdi. Qoʻriqchilar uni bogʻlashayotgan edi, Y/N ularning tugatishini kutdi. Ular tugatib xonadan chiqishdi.
​Y/N: "Hammasi uchun javob beradigan kuning keladi" degan edim-ku... Bugun oʻsha kun!
Bong-chul: Oʻsha sen edingmi?
​Y/N kulib qoʻydi.

Jae-hyung: In-yeop, sen bu yerda nima qilyapsan?
In-yeop: Y/N chaqirdi.
​Bundan Jimin hayron qoldi.
​Jae-hyung: Uni nega chaqirganini bilasanmi?
In-yeop: Ha, janob.
Jae-hyung: Nega ekan?
In-yeop: Savolingizga javob ichkarida, u sizlarni kutyapti.
​Jae-hyung, Hyung-woo va Jimin ichkariga kirishdi, izidan In-yeop ham kirdi.
​Jae-hyung: Qizim...
Y/N: Va nihoyat keldingizlar! Mening sizlarga sovgʻam bor, qaranglar!
​Y/N vahshiylarcha biroz kuldi va chetga oʻtdi. Ular stolga bogʻlangan va ularga qarab turgan Bong-chulni koʻrib, hayron qolishdi. Y/N unga vahshiylarcha kulib qarab turar edi va gapirdi:
​Y/N: Janob Kim Bong-chul, qani bulbuldek sayrang-chi: onamni va Jiminning onasini qay tarzda oʻldirganingizni va nega oʻldirganingizni!
​Ular Bong-chulning yoniga yaqinlashishdi.
​Jae-hyung: Ayolimni sen oʻldirganmisan?!
Bong-chul: Yoʻq!
Y/N: Aysh, la'nati... Mashinamdagi sumkamni olib kelinglar!
​Qoʻriqchi tezda yugurib uning maktab sumkasini olib keldi. Y/N sumkasini ochib, hamma narsani toʻkishni boshladi. Unining ichida Bong-chulning ayollar bilan tushgan rasmlari va hujjatlar bor edi.
​Y/N: Senga ortiqcha harakat qilma degan edim! Bunda rasmlar va eng asosiysi — mana bu bor!
​U bir nechta qogʻozlarni oldi va otasiga berdi. Otasi bir koʻrishda barchasini tushundi va Hyung-wooga uzatdi. Hyung-woo ularni koʻzdan kechirdi, buni Jimin ham koʻrib turardi.
​Y/N: Bundan keyin ham "men aybdor emasman" deysanmi?!
​Jae-hyung va Hyung-woo nima qilishni bilmay, asabiylashib unga qattiq bittadan musht tushirishdi! Soʻng ularning har biri xonaning bitta burchagiga borib oʻtirdi. Y/N ham, Jimin ham otasining yoniga borishdi. Jae-hyung ham, Hyung-woo ham yigʻlab oʻtirishardi... Ular 18 yil davomida dushman boʻlishdi, bir-birini oʻldirmoqchi boʻlishdi. Ayb bir-birida boʻlmasa ham, 18 yil davomida eng yaqin doʻstlar dushmanga aylangan edilar.
​Y/N: Otajon, iltimos yigʻlamang, tinchlaning, boʻldi...
​Jae-hyung qiziga qaradi va uning peshonasidan oʻpdi.
​Jae-hyung: Rahmat senga, qizim... Mening koʻzimni ochding.
Y/N: Dadajon, uni xohlagan ahvolga solishingiz mumkin.
Jae-hyung: Yoʻq, oʻzing nima qilsang qil.
​Y/N boshini chayqadi va oʻrnidan turib uning yoniga bordi. Jimin ham uning yoniga keldi. Ular bir-birining koʻzlariga qarab turishar ekan, Y/N ning koʻzlari yoshga toldi va yigʻlab yubordi...

Sizlar bilan Rami boʻldi.

​Kechki soat 20:30 lar atrofi. Eshik jiringladi. Nina borib eshikni ochdi, u yerda Teo turar edi.
​Nina: Bu yerda nima qilyapsan?
Teo: Lily qayerda, bilmaysanmi?
Nina: Yoʻq.
Teo: Nega, ahir uni dugonasisan-ku? Bir necha kundan beri universitetga kelmayapti ham.
Nina: Bilmayman. "Mendan xavotir olmanglar, men ketdim, keyinroq qaytib kelaman", deb aytgan edi.
​Teo hech narsa demadi. Nina endi eshikni yopmoqchi edi, Teo yana gapirdi:
​Teo: Nima, JK bilan orani uzdingizlarmi?
Nina: Ha.
Teo: Nega?
Nina: Uning aslida kim va qanaqa ekanini bildim. Qizlardan faqat foydalanib, bir tun oʻtkazar ekan. Men bilan ham shunday qilmoqchi boʻlgandir.
Teo: Toʻgʻri, u shunday... Lekin u seni chin dildan sevib qolgan edi. Hattoki u birinchi marotaba sendan boʻsa olayotganini koʻrdim. U koʻp qizlar bilan birga boʻlgan, lekin birinchi marotaba senga iliq va samimiy boʻldi, shunday munosabatda boʻldi.
​Teo telefonini olib chiqdi va unga bitta videoni koʻrsatdi. Unda kecha JK juda mast boʻlgani, Ninani sogʻingani va uni juda sevishini aytgani tasvirlangan edi.
​Teo: "Mastlik — xostlik", deyishadi.
Nina: U meni rostdan ham sevarmidi?
Teo: Ha.
Nina: U hozir qayerda?
Teo: Uyda.
​Nina tezda poyabzalini kiyib, eshikni yopdi-yu ketib qoldi. Toʻgʻri yigitlar turadigan binoga bordi. Tezda ichkariga kirib, liftga mindi va kerakli qavat tugmasini bosdi. Liftdan tushib, yigitlar yashaydigan uyning eshigini taqillatdi, qoʻngʻiroqni chalib, eshik tutqichini bosib ochishga harakat qildi. JK shovqindan tezda eshikni ochdi va u yerda Ninani koʻrdi. Nina eshik ochilishi bilanoq uni darrov quchdi.
​Nina: Meni... Meni kechir, iltimos!
​JK nima qilishni bilmay turardi. Nina sekin uning quchogʻidan chiqdi.
​Nina: Toʻgʻri, xato qildim, seni eshitmadim. Kechagi koʻrgan narsang uchun afsusdaman... Iltimos, meni kechir, oʻtinib soʻrayman! Men sensiz yashay olmayman. Wooga keladigan boʻlsak, u doʻstim, u bilan sevishmaymiz. Shunchaki bu oʻyin edi, seni oʻzimdan uzoqlashtirish uchun qilgan edim. Iltimos, meni kechir!
​Nina bu gaplarni koʻzlarida yosh bilan, shoshilib gapirdi.
​JK: Boʻldi, boʻldi, tinchlan. Men hali senga hech narsa demadim, tinchlan, boʻldi.
Nina: Meni kechir, iltimos... — u yigʻlay boshladi.
JK: Mayli, kechirdim. Lekin sen yigʻlama, xoʻpmi? Tinchlan, jim.
​JK Ninaning koʻzyoshlarini artdi va bagʻriga bosdi, sochini silab hidladi. Nina biroz uni quchoqlab turdi va unga qaradi:
​Nina: Rostdan kechirdingmi?
JK: Ishonishing uchun nima qilay?
Nina: Shunchaki meni bagʻringga bos.
​JK uni yanada mahkamroq quchdi. Nina uning bagʻrida turib gapirdi:
​Nina: Bundan keyin hech qachon xiyonat qilma, iltimos. Men bunga chiday olmayman.
JK: Sen ham mendan oʻzingni uzoqlashtirishga urinma va uzoqlashtirish uchun boshqa yigitlardan foydalanma.
Nina: Mayli, va'da beraman.
​Nina uning yuziga qaradi va jimjiloq barmogʻini uzatdi. JK ham unga jimjiloq barmogʻini uzatdi. Ular shu tarzda va'dalashishdi.
​Erta tong. Teo ertalab uyidan chiqib ketdi va Lily borishi mumkin boʻlgan joylarni qarab chiqdi, lekin u hech qayerda yoʻq edi. Bugun dam olish kuni edi, shunda unga bitta gʻoya keldi: u ertaga universitetga borib, Lilyning sinf rahbaridan u haqida biladimi-yoʻqmi, soʻrab koʻrishga qaror qildi.

​Ertasi kuni, universitet.
​Teo: Salom, ustoz!
Ustoz: Salom, Teo! Nimadir boʻldimi?
Teo: Sizdan bir narsani soʻramoqchi edim.
Ustoz: Nima ekan?
Teo: Siz mobodo Lilyni bilmaysizmi?
Ustoz: Bilaman. Qanday bilmasligim mumkin, buni deyarli yarim universitet biladi-ku.
Teo: U qayerda?
Ustoz: U Busanda.
Teo: Nega u yerda?
Ustoz: Busandagi bitta universitetda butun universitetlararo bellashuv boʻlyapti, shunga ketdi bizning universitetimizdan.
Teo: Haa, bu yaxshi. Qachon kelishini bilmaysizmi?
Ustoz: 1 oydan keyin.
Teo: 1 oydan keyin?! — Teo hayron qoldi.
Ustoz: Ha, biror narsa boʻldimi?
Teo: Yoʻq, oʻzim shunchaki... Mayli, men ketdim.

​Teo tezda ketdi va toʻgʻri vokzalga borib, Busanga poyezd chiptasini oldi. Baxtiga oxirgisi qolgan ekan va u 10 daqiqadan keyin kelar edi.
​10 daqiqa tezda oʻtib ketdi, lekin Teo uchun 10 soat oʻtgandek boʻldi. Boshqa yoʻlovchilar tushib boʻlishi bilan Teo poyezdga mindi, oʻz vagoniga oʻtib, boʻsh joyga oʻtirdi. Oradan bir necha soat oʻtib, nihoyat u Busanga yetib keldi. U tezda poyezddan tushdi, har yoqqa alanglay boshladi va chiqish yoʻli tomon yurdi.
​Vokzaldan chiqib, oʻsha universitetni qidira boshladi. Hammadan qaysi universitetda bellashuv boʻlayotganini soʻrardi, lekin birortasidan aniq javob ola olmadi. Bitta universitet oldidagi kafe yonidan oʻtib ketayotganida, birdan bir yigit bilan noutbukda nimadir qilib oʻtirgan Lilyni koʻrib qoldi va xursand boʻlib ketdi.
​Sekin ichkariga kirdi, u yerdan biroz nariroqdagi stolga oʻtirdi. Ularni kiprik qoqmasdan kuzata boshladi.
​Lily: Qara, buni bu yoqqa qoʻyish kerak, bu rasmni esa buning yaniga qoʻyish kerak. Bularga esa biroz rang berish kerak va... — u oʻylanib qoldi.
Jimin: Har xil shriftlardan foydalanish kerak.
Lily: Ha, ha, toʻgʻri! Shuni aytmoqchi edim.
Jimin: Qanaqa shriftdan foydalanamiz?
Lily: Mana bu yaxshi. Biroz boʻrtib turadi va harflarga juda ham boʻrttirilmagan naqsh berilgan. Oddiy ham emas, juda naqshdor ham emas.
Jimin: Demak, shundan foydalanamiz... Hoy, men ketishim kerak!
Lily: Biror narsa boʻldimi?
Jimin: Ertaga tugʻilgan kunimni nishonlash uchun sevgilim bu yerga kelibdi. Mening bu yerdan keta olmasligimni bilib... Balki biz bilan birga nishonlarsan?
Lily: Yoʻq, sizlar yaxshi oʻtkazaveringlar. Hozir esa boraqol, qiz bolani kuttirish odobdan emas. Men esa biroz ishlab, keyin ketaman.
Jimin: Mayli, xayr, ertagacha!
Lily: Mayli.
​Jimin narsalarini yigʻib tezda ketdi. Lily kulgancha yana noutbukda nimalarnidir qilishda davom etdi. Nariroqdagi stolda oʻtirgan Teo esa uning yoniga kelib oʻtirdi. Lily noutbukidan koʻzini uzmay javob berdi:
​Lily: Biror narsangni unutdingmi? (U Jimin deb oʻylagan edi).
Teo: Ha, unutdim.
​Lily birdan Teoning ovozini eshitib, quloqlariga ishonmadi va tepaga qaradi. Birdan unga tikilib turgan Teoni koʻrdi.
​Lily: Bu yerda nima qilyapsan?
Teo: Seni izlab keldim.
Lily: Bu yerda ekanimni kim aytdi?
Teo: Sinf rahbaring.
Lily: La'nati...
​Lily tezda narsalarini yigʻib u yerdan ketmoqchi boʻldi. Endi ketish uchun bir qadam tashlaganida, Teo uning bilagidan ushlab qoldi.
​Lily: Qoʻyib yubor!
Teo: Mayli, qoʻyib yuboraman, lekin meni 5 daqiqa eshit!
​Lily uning koʻziga qarab turar ekan, nima deyishni bilmas edi:
​Lily: ...Mayli, faqat 5 daqiqa.
Teo: Rahmat!
​Lily va Teo stolga oʻtirishdi. Lily taymerni yoqib qoʻydi:
​Lily: Endi esa gapir.
Teo: Men oʻsha kuni butkul oʻzimda emas edim, bu uchun uzr soʻrayman.
Lily: Bu uchun uzr soʻragansan.
Teo: Bilaman, uzr soʻraganman... Lekin gapni nimadan boshlashni bilmayapman. Xullas, men sen aytgandek doʻst boʻlishni xohlamayman, men sevishganlar boʻlishimizni xohlayman!
Lily: Lekin men xohlamasam-chi?
Teo: Agar xohlamasang, menga bitta imkon ber, men buni oqlayman!
Lily: Agar sevishgan boʻlish taklifingni qabul qilsam-chi?
​Teo hayron qoldi.
​Lily: Vaqt ketyapti, gapir.
Teo: Unda biz eng baxtli sevishganlar boʻlamiz!
​Oradan 3 daqiqalik sukunat choʻkdi.
​Lily: Unda men roziman.
Teo: Nima?
Lily: Sevishganlar boʻlishga roziman, — u kuldi.
Teo: Yolgʻon gapirmayapsanmi?
Lily: Nega yolgʻon gapiraman? Lekin bitta shartim bor.
Teo: Xohlagan shartingni ayt!
Lily: Meni rostdan ham baxtli qilishing kerak va menga xiyonat qilmasliging kerak.
Teo: Hech qachon! Hech qachon senga xiyonat qilmayman va seni eng baxtli qiz qilaman!
​Birdan taymer ovozi chiqdi.
​Teo: Demak, menga ajratilgan vaqt tugadi...
Lily: Yoʻq, u endi boshlandi!
​Teo uni bagʻriga bosdi.
​Teo: Men seni sevaman!
Lily: Men ham.
​Lily uning quchogʻidan chiqdi:

​Lily: Lekin hozir universitetda dars vaqti, sen bu yerda nima qilyapsan?
Teo: Shunchaki seni bu yerda ekaningni eshitib, shu yerga keldim.
​Birdan Lilyga qoʻngʻiroq boʻldi, bu Jimindan edi.
​Lily: Eshitaman, Jimin.
Jimin: Lily, bugunga ham biz uchun dars qoʻyilibdi, shunga men hozir boraman. Universitetda koʻrishamiz.
Lily: Yoʻq, men oʻzim eplayman. Sen qiz bolani yolgʻiz qoldirma. Seni ustoz yoki direktor soʻrasa, biror bahona topaman.
Jimin: Rahmat!
Lily: Qachon dars boshlanar ekan?
Jimin: Yarim soatdan keyin.
Lily: Mayli, men boraman, xayr.
​Qoʻngʻiroq tugadi.
​Teo: Nima boʻldi, qanaqa dars?
Lily: Yoʻlda aytaman, yuraqol.
​Ular kafedan chiqishdi.
​Lily: Xullas, bu yerda bitta ustozning ham darsi bor edi. Bitta yigit ikkalamizga uning darsini ham oʻtishimizni aytishgan, bu shartlardan biri. Bugun darsimiz yoʻq edi, lekin bugunga ham dars qoʻyishibdi.
Teo: Demak, ustoz boʻlibsan-da?
Lily kuldi:
Lily: Ha.
​Ular universitetga kelishdi.
​Lily: Endi ketishing mumkin.
Teo: Yoʻq, shu yerda kutaman.
Lily: Nega?
Teo: Shunchaki.
Lily: Mayli, unda ichkarida oʻrindiq bor, oʻtirib tur.
Teo: Mayli.
​Ular darvozadan ichkariga kirishdi. Teo universitet bogʻidagi oʻrindiqqa oʻtirdi. Lily esa ichkariga kirishi bilan direktorni koʻrib qoldi.
​Lily: Salom, direktor! — u boshini biroz egdi.
Direktor: Salom, qizaloq. Menimcha, sen boshqa universitetdan musobaqa uchun kelgan qizsan, shunaqami?
Lily: Ha.
Direktor: Hozir nima qilyapsan?
Lily: Bugun bizga dars yoʻq edi, lekin yana dars qoʻyilibdi. Buni eshitib tezda keldim.
Direktor: Yana bitta odam yoʻqmi?
Lily: Bor, lekin uning tobida qochib qolgani uchun shifoxonaga ketdi. Menimcha, bu yerni havosi boshqacha tuyulgan, Seulning havosi boshqacha edi.
Direktor: Ha, mayli, yaxshi boʻlib ketsin.
​Direktor tashqariga chiqqanda oʻrindiqda oʻtirgan Teoni koʻrib qoldi:
​Direktor: Nima, bolalar darsdan qochadigan boʻlishibdimi?
​Lily sinfxona tomon qarab ketayotib orqasiga qaradi. Direktor Teoni nazarda tutayotganini tushundi va uning yoniga bordi:
​Lily: U yigitni aytayotgan boʻlsangiz, u mening doʻstim. U bu universitetdan emas, Seuldan kelgan. Darsim tugaguncha kutib turishini aytdim.
Direktor: Sevgan yigiting, shundaymi?
​Lily jim qoldi, direktor esa kuldi:
​Direktor: Eh, yoshlar-a, yoshlar... Mayli, u qayerda oʻqigan yoki oʻqiyapti?
Lily: Men bilan bitta universitetda oʻqiydi. U tasviriylik (rasm) fakultetida oʻqiydi.
Direktor: Sen-chi?
Lily: Dizaynerlik.
Direktor: Senga qaysi dars berildi?
Lily: Rasm darsi.
Direktor: Unda u yigitni ham olib kir. Baribir yonindagi odam yoʻq ekan, senga yordam beradi.
Lily: Shunday qilsa boʻladimi?
Direktor: Ba'zida ba'zi qoidalarga amal qilmasdan yashasa ham boʻladi.
​Lily uning nima demoqchi ekanini tushundi va boshini egib rahmat aytdi.
​Lily: Rahmat sizga, siz juda yaxshi odamsiz!
Direktor: Boraqol.
​Lily tezda Teoning yoniga bordi, direktor esa kulib qoldi.
​Teo: Nima boʻldi, darsing bekor qilindimi?
Lily: Qara, bu yerning direktori juda mehribon ekan. Menga darsni bir oʻzim emas, sen bilan oʻtishimni aytdi!
Teo: Rostdanmi?
Lily: Ha! Qani, kettik, darsga ham kech qoldik.
​Ular tezda ichkariga kirishdi. Sinfga Lilyning bir oʻzi kirib bordi, oʻquvchilar hayron qolishdi va bitta qiz gapirdi:
​Qiz: Ustoz, yoningizdagi chiroyli yigit qayerda? U kelmaydimi?
​Lily biroz gʻamgin tortdi:
​Lily: Ha, kelmas ekan. Chunki sevgan qizi bu yerga kelibdi, uchrashuvga ketdi.
​Barcha qizlar uning sevgan qizi borligidan "uff" tortishdi.
​Lily: ...Lekin men sizlarga undan ham chiroyli yigitni olib keldim!
Qiz: Rostdanmi?
Lily: Ha, lekin bir narsani bilinglar: uning ham sevgan qizi bor ekan. U juda yomon va vahshiy ekan. Men u bilan koʻrishgan edim, meni u yigitning yonida koʻrib oʻldirib qoʻyay degan edi.
Yigit: Shu darajada vahshiy qizlar ham bor ekanmi?
Lily: Bor ekan, men ham hayron qoldim.

Qiz: Ustoz, qani, uni chaqiring!
Lily: Kirabera qol.
​Birdan eshik ochilib, bitta koʻrkam, boʻyi uzun yigit kirib keldi. Hamma qizlarning koʻzi unda edi. U yigit Lilyning yonida turdi.
​Teo: Salom, bolalar! Mening ismim Kim Taehyung.
​Lily unga sekin qaradi. Unining yonida Lily Teoning bolasidek koʻrinardi — Lilyning boʻyi juda past edi. Lily qaddini tik tutdi, lekin bu foyda bermadi. Lily sekin unga pichirladi:
​Lily: Sening boʻying juda uzun, terak!
​Teo kuldi.
​Lily: Qani, bolalar, bugun nima chizamiz? Xoʻsh, sizlar tanlanglar-chi!
Qiz: Ustoz, u yigitni chizsak-chi? — u Teoni koʻrsatdi.
Lily: Mayli.

Sizlar bilan Jiwoo boʻldi.

Tg:By Yoongina [Elizabetta]
Yt:Yoongina [Elizabetta]
Snap:Min Yoongina [Fanficer]

​Lisa: Hoy, senga gapiryapman!
Y/N: Nima?
Lisa: Men ketganimdan keyin biror kim keladimi deyman... Xayoling qayerda?
Y/N: Yoʻq, hech kim kelmaydi.
Lisa: Mayli.
​Birdan eshik ochildi va Jisoo, Jennie hamda Rosé eshikdan kirib kelishdi.
​Rosé: Xayrli tong!
Jisoo: Xayrli tong!
Jennie: Xayrli tong!
Y/N: Sizlarga ham xayrli tong.
Lisa: Sizlarga ham xayrli tong.
Rosé: Ahvoling yaxshimi?
Y/N: Ha, yaxshi.
​Jisoo unga oʻzi yoqtiradigan ovqat, Rosé gullar, Jennie esa u yoqtiradigan ichimlikni olib kelgan edi. Qizlarning barchasi stul olib, Y/N ning yoniga oʻtirishdi.
​Y/N: Xoʻsh, nima gaplar?
Jisoo: Bizda-ku yoʻq, lekin sen bu yerda yotsang ham biror narsa topmasdan yota olmaysan.
Y/N: Bu toʻgʻri!
Rosé: Xoʻsh, nima gap ekan?
Y/N: Xullas, kecha nima koʻrdim... Demak, aytinglar!
​Lisa uning nima deyishini payqab, koʻzlari kattalashib ketdi va Y/N ning ogʻzini yopishga urindi:
​Lisa: Jim boʻl! Jim boʻl!
Jennie: Nega sen birdan qoʻrqib ketding?
Jisoo: Aytchi, nima koʻrding?
Y/N: Xullas...
​Lisa tezda uning ogʻzini yopdi. Y/N amallab ogʻzini ajratib oldi-da, tezda gapirib qoldi:
​Y/N: Kecha JK va Lisa bir-biridan boʻsa olgudek darajada yaqin turishgan edi! Lisa esa uni sevadi!
​Lisa uni toʻxtata olmaganidan labini tishladi va joyiga oʻtirdi.
​Jisoo: Rostdanmi?! Bu qanday boʻldi, boʻsa oldingmi?
Jennie: Uni qachon sevib qolding? Aytaqol!
​Lisa unga savol berib tashlashganidan zerikdi va bu mavzuni muhokama qilishlaridan qoʻrqib, ogʻzidan birdan gap chiqib ketdi:
​Lisa: Men 2 kun oldin Jisoo bilan Jin bir-biridan boʻsa olayotganini koʻrdim!
​U tezda gapirib yuborganidan barcha birdan jim boʻlib qoldi. Hamma bir-biriga qaradi va birdaniga hammaning koʻzi Jisoo ga qadaldi.
​Jisoo: Unaqa emas, bu yolgʻon!
Lisa: Rost!
Jisoo: Yolgʻon!
Jennie: Men ularning uchrashayotganiga aminman.
Y/N: Men ham!
Rosé: Albatta, men ham!
Jisoo: Sen qayerdan koʻrding oʻzi, Lisa?
Lisa: 2 kun oldin uyga qaytayotgan edim...
​2 kun oldin:
​Lisa mashinada ketayotgan edi.
​Lisa: Uff, charchadim... Yo Xudoyim, qayerdaman? Qaysi koʻchaga kirib qoldim?
​U yon-atrofga qaradi, lekin qorongʻida deyarli hech narsa koʻrinmas edi. Birdan tanish uy koʻrindi — bu Jisoo ning uyi edi.
​Lisa: Demak, men Jisoo ning mahallasidaman. Ha, mana bu yoʻldan chiqib ketar edik-ku.
​U toʻgʻriga yura boshladi va birdan tanish chehralarni koʻrdi — bu Jisoo va Jin edi. Ular bir-biri bilan gaplashib turishardi, oralarida deyarli masofa yoʻq edi. Birdan Jin undan boʻsa ola boshladi, Jisoo ham unga javob qaytarishga oʻtdi. Lisa ning koʻzlari kattalashib ketdi va ogʻzini qoʻllari bilan yopdi.
​Lisa: Nima, ular munosabatdami?!
​Jin va Jisoo sekin boʻsani uzishdi, bir-biriga qarab kulishdi va quchoqlashishdi.
​Hozirgi payt:
​Jisoo lablarini tishladi.
​Jisoo: Sizlar qanaqasiga aminsizlar?
Rosé: Men seni poygada bir-biringizning qoʻlingizni ushlab turganingizni koʻrgan edim va buni Jennie ga koʻrsatdim.
Y/N: Men esa boshidanoq shubhalangan edim! Sen juda koʻp marotaba ular bilan hamkor boʻlishni aytding, har doim gapni shu hamkor boʻlishga olib borar eding. Lekin boshqalarga unaqa qilmas eding.
Jennie: Rostdan ham u har doim shunaqa qilar edi, toki hamkor boʻlgunimizgacha!
Y/N: Ha-da! Yana oʻsha hamkor boʻlgan kunimiz ham Jin bilan noz-karashma qilib, unga qarab kulib oʻtirgan eding.
Jisoo: La'nati! Tezda bilasizlar deb oʻylamagan edim...
​Qizlar kulishdi.
​Jisoo: Sen-chi, oʻzing Lisa? Meniki ham oshkor boʻlibdi-ku, sen ham bulbuldek sayra-chi!
Lisa: Nima, men?
Rosé: Qani, qani, sayra-chi!
Jennie: Kecha yana nima boʻldi?
Lisa: Aytaman va bu gap shu yerda yopiladi!
Y/N: Mayli, kelishdik.
​Lisa chuqur hoʻrsindi va boʻlib oʻtgan voqealarni aytib berdi. Qizlar esa uni hayrat bilan eshitib turishardi. Y/N ham divanga suyanib olib, oyoqlarini quchgancha uni hayrat bilan eshitardi.
​Lisa: Xullas, shunaqa boʻldi...
Jisoo: Juda ham ayyor chiqding-ku ikkalang ham!

Rosé: U seni sevishingni qayerdan bilib qoldi?
Y/N: Ahh, buni aytish esimdan chiqibdi-ku! Kecha uygʻonganimdan keyin aylanishga chiqqan edik. U haqida gaplashayotgan edik, u eshitib qoldi. Ustiga-ustak, Lisa "sevaman" deb ham aytgan edi.
Rosé: Haa...
​Oraga sukunat choʻkdi. Y/N bir Rosé ga, bir Jennie ga qarardi.
​Jennie: Nega bunday qarayapsan?
Y/N: Sizlar-chi? Sizlar nima, imi-jimida ish bitirib yuribsizlarmi?
Rosé: Tentak boʻldingmi? Lisa, uni yaxshilab tekshir, miyasida biror muammo yoʻqmi ekan?
Lisa: Yaxshilab tekshirdik, hattoki eng yaxshi shifokorlar tekshirdi. Afsuski, muammo yoʻq ekan! Muammo boʻlganida uni tushunar edik.
Jennie: Gapingga qoʻshilaman.
Y/N: Yoʻq, rostini aytyapman. Yosh emassizlar, oila qurishingiz kerak!
Jisoo: Nima, sen bizning onamiz yoki buvimizmisan? Bizning oila qurishimizni xohlaydigan ularni tushunsa boʻladi, lekin sen-chi?
Y/N: Axir men xola boʻlishni xohlayman!
Jisoo: Yoʻqol, tentak!
Y/N: Siz ikkalangiz yaxshilab oʻylab koʻringlar. Lekin Jin va JK haqida oʻylamanglar, ular navbatda yoʻq.
Jisoo va Lisa: Tentak!
​Lisa va Jisoo birgalikda gapirishdi va uning boshiga urib qoʻyishdi.
​Rosé: Endi u aniq yanada tentaklashadi...
Lisa: Urishdan oldin buni oʻylash kerak edi. Hozir biroz tentak boʻlayotgan edi, endi menimcha battar boʻladi.
​Y/N ham ataylab qilgandek qizlarning jahliga tega boshladi:
​Y/N: Xola boʻlishni xohlayman! Xola boʻlishni xohlayman! Xola boʻlishni xohlayman!
Jennie: Lisa, unga tezda uyqu dorisi yubor, tezda eng kuchlisidan!
Y/N: Yoʻq, yoʻq, yoʻq! Kerak emas, hazillashdim...
Lisa: Sen faqat bizni gapiryapsan, lekin oʻzing-chi?
Y/N: Menmi?... Menga kimdir chiday oladi deb oʻylaysizlarmi?
Jennie: Bu toʻgʻri. Uning dugonasi boʻlish bir azob hozirgi qilayotgan tentakliklari bilan, lekin yigiti yoki eri boʻlishini... Yoʻq, yoʻq, yoʻq, tasavvur qilish qiyin! Eringga sabr tilayman.
Y/N: Kimdir meni turmushga chiqadi deb aytdimi?
Jisoo: Nima, umringning oxirigacha soʻqqabosh oʻtmoqchimisan?
Y/N: Balki ha, balki yoʻq. Bir kun taqdir uchratgani bilan birga boʻlaman.
Jennie: Taqdir degandek, Jisoo, sen Jin bilan qanday tanishib qolgan eding?
​Jisoo sekin kuldi va oʻsha kunni esladi:
​Jisoo: U xuddi ertaklardagidek edi...
​Oʻsha kuni:
​Jisoo ertalab uydan nonushta qilmay chiqqan edi, shuning uchun bitta kafening oldida toʻxtadi. U yerga kirdi va issiq qahva olib chiqdi. Havo sovuq, koʻchada hamma kurtka va paltoda edi. Jisoo ham egniga palto kiygan edi. U kafe ichida qahvadan hoʻpladi va tashqariga chiqdi. U mashinasi tomon telefonga termulib ketayotgan edi, birdan birovga urilib ketdi va ikkalasining qoʻlidagi qahva ham toʻkilib ketdi.
​Jisoo: Uzr soʻrayman, uzr soʻrayman! Meni kechiring!
​Jisoo uning yuziga qaradi va bir necha soniya koʻzini uza olmay qoldi. Bu Jin edi — egnida uzun qora palto, sochlari ham tim qora edi.
​Jin: Sizdan ham uzr soʻrayman. Mening ham aybim, yoʻlimga qarab yurmadim.
Jisoo: Hozir, hozir, toʻxtab turing, menda sochiq bor, beraman.
Jin: Kerak emas.
Jisoo: Yoʻq, toʻxtab turing.
​Jisoo qoʻlidagi qahva idishini axlatga tashladi va mashinasiga yaqin kelganda unga urilgani uchun tezda mashinasini ochib, sochiqni qidira boshladi. Oldiga tushgan sochlarini qulogʻi ortiga oʻtkazdi. Jin esa uni diqqat bilan kuzatib turardi. Jisoo nihoyat quruq sochiqni topdi va Jin ga berdi.
​Jisoo: Sizdan ming bor uzr soʻrayman! Men hozir ketishim kerak, ishga kech qolaman.
Jin: Mayli, hechqisi yoʻq, ketavering.
Jisoo: Mayli, yaxshi qoling.
​Jisoo sochiqni unga berdi va mashinasiga oʻtirib ketib qoldi.
​Hozirgi payt:
​Jisoo: Keyin esa men u bilan taqdir taqazosi bilan bir necha bor uchrashib qoldik. U sevishini tan oldi, men ham... Keyin sevishganlar boʻldik.
Y/N: Juda ayyor chiqding-ku sen ham!
​Jisoo kuldi.
​Y/N: Men Jennie va Rosé ga juft topgandekman!
Jennie: Nima, uning boshiga urganingiz qattiq ta'sir qildi shekilli?

Lisa: Aytishingdan oldin bir narsani aytib oʻtay: men ular haqida biroz narsani bilaman.
Rose: Qanaqasiga?
Lisa: Nima, esingdan chiqdimi? Hamkor boʻlishdan oldin ular haqida men ma'lumot yigʻaman shekilli.
Jennie: Ha, toʻgʻri! Hammasini aytaqol-chi.
Lisa: Huh, boshlayman:​Kim Namjoon 27 yoshda— u juda aqlli, biznes sohasini juda yaxshi biladi, oralaridagi eng aqliy salohiyatlisi. ​Kim Seokjin 27 yoshda — haqiqiy snayper, har qanday vaziyatda har qanday yoʻl bilan oʻq uza oladi, hatto kamondan ham. Min Yoongi-buni eshitib Y/N gʻalati boʻlib ketdi—27 yoshda hamma narsada ideal va juda ham vahshiy. Hali hech kim uni tuta olmagan, lekin qoʻshimcha qilib aytaman, yaqinda ularni qandaydir usul bilan tutishdi. Jung Hoseok 27 yoshda — uni bir koʻrishda hech kim mafiya deb oʻylamaydi, u juda kelishgan va chiroyli. Park Jimin 27 yoshda — qizlarni uncha gʻashi suymaydi. ​Kim Taehyung 27 yoshda — uning barcha avlodi mafiya boʻlgan va u ham juda kuchli mafiya.
​Rosé: Nima, ularning hammasi 27 yoshdami?
Lisa: Yoʻq, faqat bittasi kichik — Jeon Jungkook 26 yoshda.-Qizlar kulishdi- U qizlarni oʻlgudek yaxshi koʻradi.
Jennie: Rostdan ham peshonang shoʻr ekan!
Lisa: Bunaqa gapni yigʻishtir!
Y/N: Endi esa men gapiraman. Xullas, Jennie...
Jennie: Faqat men emas!
Y/N: Jennie, eshit: Kim Namjoon!
Jennie: Yoʻq!
Y/N: Nega?
Jennie: Aytganingdan ham juda aqlli boʻlishi mumkin. Menga u darajada aqliy ustunlar yoqmaydi.
Y/N: Unda Jin navbatdan ketdi. Min Yoongi-chi?
Jennie: Yoʻq, u juda mukammal, men chiday olmayman.
Y/N: J-Hope?
Jennie: Yoʻq, u juda kelishgan va chiroyli.
Y/N: Oʻzi senga qanaqa yigit yoqadi?
Jennie: Hmm... Mengami? Menga mehribon boʻladigan, har doim qoʻllab-quvvatlaydigan, juda ham kelishgan ham emas, xunuk ham emas — xuddi mendek chiroyli boʻlishi kerak. Boʻlmasa qizlar uning ortidan ergashadi. Men bilan yurganda sekin qadamlar bilan yurishi kerak va faqat menga muloyim boʻlishi lozim.
Y/N: Men Lisa aytib chiqqanlaridan bittasini taxmin qilyapman!
Jennie: Men ular orasida oʻz idealimni koʻrmadim.
Y/N: Lekin men seni idealingni topdim: Kim Taehyung!
​U Taehyung ismini tez aytdi. Jennie birdan jim qoldi va hech narsa demadi.
​Jisoo: Nima, nima, nima?! Bizning qizchamiz uyalib ketdi-ku! Demak, befarq emaslar. Ayting-chi, unga befarq emasmisiz, xonim?
Jennie: Bas qil!
Y/N: Demak, unga ham topdik!
​Y/N Rosé ga ayyorona kulib qaradi.
​Rosé: Yoʻq, yoʻq, yoʻq, yoʻq! Faqat men emas!
Y/N: Nega qoʻrqyapsan, sevgilingni topib qoʻyamizmi?
Rosé: Unday emas... Mayli, aytaqol.
Y/N: Unda boshidan boshlayman: Kim Namjoon!
Rosé: Yoʻq, u mening idealimdagi emas.
Y/N: Yana "yoʻq" deyishni boshladi, uff... Min Yoongi!
Rosé: Yoʻq, u ham idealim emas.
Y/N: Jung Hoseok!
Rosé: Toʻgʻri, u kelishgan va yoqimtoy, lekin yoʻq.
Y/N: Uff... Park Jimin!
​Rosé butkul jim qoldi. Bir necha soniya sukunat choʻkdi.
​Y/N: Hoy, senga gapirdim!
Rosé: Nima?
Y/N: Park Jimin!
Rosé: Yoʻq!
Y/N: Taehyung va Jungkook band, demak ularning orasida yoʻq ekan... Yolgʻondakam xafa boʻldi, qizlar ham qoʻshilishdi
Jennie: Ha, yoʻq ekan, afsus!
​Qizlar soxta hoʻrsinishdi.
​Lisa: Nima, sezmadi deb oʻylayapsanmi, tentak?
Rosé: Nimani?
Jisoo: Jimin ga kelganda jim boʻlib, koʻzlaring porlab ketganini!
Rosé: Unday boʻlgani yoʻq!
Jennie: Lisa, haligi... Bu yerda LOR va koʻz doktori bormi?
Lisa: Ha, bor.
Jennie: Biz uning Jimin ga kelganda "yoʻq" deganini va koʻzlari porlab ketganini xato koʻrdik shekilli, koʻrinishimiz kerak.
Jisoo: Ha, men ham yaxshilab koʻrinishim kerak.
Y/N: Men ham!
Lisa: Men aniq koʻrinishim kerak!
Rosé: Bas qilinglar!
Y/N: Axir biz koʻrmiz va karmiz, shuning uchun koʻrinishimiz kerak!
Rosé: Mayli, tan olaman... Unga befarq emasman.
​Qizlar kulishdi.
​Lisa: Lekin bitta muammo bor: u qizlarni gʻashi suymaydi.
Jennie: Balki unga yordam berarmiz?
Jisoo: Zoʻr reja!

Y/N: Men ham qoʻshilaman!
​Y/N qoʻlini oʻrtaga uzatdi. Lisa ham qoʻlini uning ustiga qoʻydi, undan keyin Jennie, soʻng Jisoo. Oxiri ikkilanib Rosé ham qoʻydi va birgalikda qoʻllarini tepaga koʻtarishdi.
​Y/N: Demak, menda hoziroq reja bor!
Lisa: Xoʻsh, qanday?
Y/N: U doim boradigan joy bormi?
Lisa: U haqida oʻqiganimda, u bitta klubga har doim borishini oʻqigan edim.
Y/N: U bugun ham boradimi-yoʻqmi, oʻshani aniqlanglar. Sen unga yaqinroq joyda oʻturasan. Birdan sening yoningga ikkita yigit keladi va tegajogʻlik qilishni boshlaydi. U sening yoningga kelsa va ularni haydab solsa, sen uni oʻzingning yoningga taklif qilasan, birga suhbatlashasizlar.
Rosé: Odamlarni qayerdan topamiz?
Y/N: Qiyin emas, qoʻriqchilarimizdan ikkalasini olamiz. Ha, yana ularni yaxshilab tanib ol, boʻlmasa boshqa birov kelib rostakamiga tegajogʻlik qilmasin! Kiyimni esa yaxshilab tanlash kerak: ochiq, juda kalta va tor boʻlishi kerak.
Rosé: Shu shartmi?
Y/N: Albatta shart!
Rosé: Uff, mayli...
Lisa: Y/N, bugun senga ruxsat berishadi, ketishing mumkin. Ikki kundan keyin esa gipsni olasan.
Y/N: Bu yaxshi!

Kechki payt. Rosé oʻsha klubga bordi. Jimin allaqachon oʻsha yerda edi. Rosé unga yaqin joylardan biriga oʻtirdi, shunchaki oddiy sharbat ichib oʻtirar edi. Birdan yoniga ikkita erkak keldi — afsuski, bular uning qoʻriqchilari emas edi!
​Erkak: Salom, yaxshi qiz!
Rosé: Sen kimsan?
2-erkak: Balki tanisharmiz?
Rosé: Yoʻqol bu yerdan, ikkalang ham!
Erkak: Buncha noz qilasan?
Rosé: Yoʻqol deyapman!
​Rosé ichimlikni uning yuziga sepib yubordi.
​Erkak: Aysh, la'nati!
​U yigit Rosé ga endi tarsaki tushirmoqchi edi, toʻxtab qoldi:
​Erkak: Sen bilan keyin gaplashamiz...
​Ular ketib qolishdi. Roséning jahli chiqib ketdi va Jimin ga qaradi. Jimin esa boshqa yoqqa qarab oʻtirar edi. Rosé asabiylashib klubdan chiqib ketdi.

Rosé: La'nati! La'nati! La'nati!
Lisa: Nima boʻldi?
Rosé: Qoʻriqchilarning oʻrniga haqiqiy shilqimlar keldi! Anavi Jimin degani esa beparvolik bilan oʻtirardi, men tomonga qayrilib ham qaramadi!
Y/N: Demak, umuman qaramadi, shundaymi?-Ular Y/N ning uyida oʻtirishgan edi
Rosé: Yoʻq, umuman qaramadi!
Y/N: Uning biror kompaniyasi yoki ishi bormi mafialikdan tashqari?
Lisa: U qonuniy ravishda ba'zi narsalarni import va eksport qiladi.
​Y/N sekin kuldi.
​Jisoo: Nega kulyapsan?
Y/N: Qaranglar, Rosé ning gul doʻkoni bor. Uning ba'zi qimmat gullari chet eldan olib kelinadi va buning senga zoʻr foydasi tegadi!
Rosé: Toʻgʻri!
Y/N: Unda ertagayoq unga hamkor boʻlish taklifini yubor.
Rosé: Shunday qilaman!
Jennie: Unda endi uyimizga ketdik.
Y/N: Shu yerda qolsangiz-chi? Mening qoʻlim va oyogʻim gipsda, bu bilan qiynalaman. Menga yordam berib turasizlar va yana birgalikda bu ishni hal qilamiz. Undan keyin Jennie...-u kuldi-ustigaustak bu katta uyda bir oʻzim bunday holda siqilib ketaman.
Lisa: Mayli, unda qolamiz.

Ertasi kuni Rosé unga hamkor boʻlish taklifini yubordi. Ular esa bunga rozi boʻlishdi. Majlis 15:00 ga rejalashtirildi, hozir esa 12:00 edi.
​Oradan 3 soat oʻtdi. Rosé Jimin ning kompaniyasida edi. Majlislar zalida uni kutardi. Birdan eshik ochildi va ichkariga bitta erkak hamda bitta qiz kirib keldi. Rosé unga qaradi va hayron boʻldi — bu mutlaqo boshqa odam edi! U Roséning roʻparasiga keldi:
​Oʻrinbosar: Salom, men kompaniyaning oʻrinbosar direktoriman.
Rosé: A... Men Park Rosé man. Janob Park Jimin kelmaydimi?
Oʻrinbosar: Yoʻq, ularning ishlari bor ekan, shunga meni yubordilar.

Rosé: JIN URSIN!
​Rosé Y/N ning uyiga kirib baqirdi va sumkasini otib yubordi.
​Jisoo: Bu safar nima boʻldi?
​Rosé asabiylashib qoʻllarini beliga qoʻydi:
​Rosé: Nimamish... Bizning Park janoblarining vaqti yoʻq ekan! Band emish!
​Qizlar kulishdi.
​Rosé: Men bu yoqda asabiylashib yotsam, sizlar kulasizlarmi?
Y/N: Buncha jahling chiqadi? — kulib gapirdi.
Rosé: Nima?
Jennie: Jahlingni aytyapti, juda asabiysan. Shu darajada sevdingmi?

Rosé: Bilmayman...
​Rosé yerga oʻtirib oldi.
​Jisoo: Yerga emas, stulga oʻtir.
​Rosé erinib stulga oʻtirdi.
​Y/N: U biz oʻylaganimizdan ham e'tiborsiz ekan.
Rosé: Ha-da!
Y/N: Xoʻsh, endi hamma oʻz fikrini oʻrtaga tashlaydi. Qaysi fikr yaxshi boʻlsa, oʻshaning fikrini bajaramiz!
Jennie: Kim boshlaydi?
Y/N: Men: kichik baxtsiz hodisa uyushtirish!-Y/N qoʻlini stolga tap etib qoʻydi
Jisoo: Xuddi menikidek tasodifiy hodisa uyushtirish-Jisoo ham qoʻlini Y/N ning qoʻli yaniga tap etib qoʻydi
Lisa: Xuddi menikidek sevishenini aytib turganida tasodifan eshitib qolishi — buni oʻzimiz uyushtiramiz!-U ham Jisoo ning qoʻli yaniga qoʻlini qoʻydi
Jennie: Gipnoz qilib sevdirish!-Jennie ham qoʻlini qoʻydi
​Hamma Rosé ga qaradi.
​Rosé: Menda umuman fikr yoʻq...:Boshini stolga qoʻydi va ularga qarab yotdi
Y/N: Xoʻsh, fikrlarni tahlil qilamiz. Jennie, hech qachon gipnoz qilib sevdirib boʻlmaydi, bordiyu oʻxshasa ham oxiri sevmay qoladi va bu oʻziga jabr boʻladi. Lisa, "tasodifan eshitsin" deysan, u bunga ahamiyat bermasligi mumkin. Dunyoda Jimin va Park familiyasi koʻp, JK "men" deb bilganining sababi Jeon familiyasidan bitta. Jisoo, "senikidek qilaylik" desak ham, u indamay ketib qoladi, yuziga ham qaramaydi yoki urilib ketmoqchi boʻlganida qochib qolishi mumkin.
Rosé: Demak, hech qaysi biringizniki oʻxshamaydi...
Jisoo: Lekin Y/N niki bor-ku!
Y/N: Kichik baxtsiz hodisa... — u sekin kuldi.

Tg:By Yoongina [Elizabetta]
Yt:Yoongina [Elizabetta]
Snap:Min Yoongina [Fanficer]

Suga Y/N ni mashinaga oʻtqazib, oʻzi ham rulga oʻtirdi. Mashinani oʻt oldirib, uy tomon ketishdi. Uyga kelgach, uni yana koʻtarib oldi va ichkariga — xonasiga yotqizib, yoniga yotdi

Erta tong. Y/N sekin koʻzini ochdi. Boshida va qornining pastida ogʻriq borligini his qildi va nega ogʻriyotganini sezdi. Ustiga-ustak, u kecha ichkilik ham ichgan edi, shuning uchun ham ogʻriyotgan edi. U oʻrnidan turdi, vannaga kirib yuvinib chiqdi, lekin hali ham ogʻriq bor edi. U kiyinib xonadan chiqdi. Suga unga nonushta tayyorlab turgan edi. Y/N Suga ga oʻzini yaxshidek koʻrsatdi:
​Y/N: Xayrli tong!
Suga: Senga ham.
​Suga uning yoniga keldi, qoʻlini belidan oʻtkazib, undan qisqa boʻsa oldi.
Suga: Qani, oʻtir.
​Unga stulni tortib berdi. Y/N oʻtirdi va ikkalasi ham nonushta qilib olishdi. Y/N oʻzini yaxshidek koʻrsatar edi. Nonushtadan soʻng u oʻz mashinasida shifoxonaga ketdi, Suga esa oʻz mashinasida Nyu-Yorkdagi kompaniyasiga bordi.

Hamshira: Doktor Melona, operatsiya xonasi tayyor, sizni kutyapmiz.
Y/N: Hozir boraman.
​U operatsiyaga kirishi kerak edi. Tayyorgarlik koʻrib, operatsiyaga kirdi. Operatsiya davomida juda koʻp terladi, yordamchilari uning terini artib turishdi. U oʻzini holsiz his qilardi, lekin operatsiyani toʻxtatmadi. Va nihoyat tugatishdi. Y/N bemorni tikdi va boshqalarga qaradi:
​Y/N: Operatsiya muvaffaqiyatli yakunlandi.
​Y/N niqob ortidan kuldi, boshqalar ham niqob ortidan tabassum qilishdi. Y/N ortiga oʻgirilib, bemorning yonidan bir necha qadam uzoqlashgan edi hamki, birdan boshi aylanib, hushidan ketdi.
​Hamshira: Doktor Melona! Doktor Melona!
​Ular tezda Y/N ni u yerdan olib chiqishdi va tekshirishdi. Oradan yarim soat oʻtdi. Y/N koʻzini ochdi — tepasida bir nechta hamshira dugonalari turishardi. Y/N ularni koʻrgach, biroz oʻrnidan turdi:
​Y/N: Menga nima boʻldi?
Hamshira: Holsizlik... Hozirda ogʻriqlaring ham bor ekan, oʻzingni koʻp urintiribsan, shunga hushingdan ketding.
​Y/N koʻzlarini pirpiratdi va atrofga yaxshilab nazar tashladi.
​Hamshira: Bosh shifokor uygʻongach uyiga ketsin deb aytdi. Yaxshilab dam olasan ekan.
Y/N: Mayli, rahmat, men yaxshiman. Sizlar ketishingiz mumkin.
​Ular boshlarini silkib, palatadan chiqib ketishdi. Y/N telefoniga qaradi — u quvvati tugab oʻchib qolgan edi. U sekin oʻrnidan turib, uyiga ketdi. Uyga boriboq oʻzini divanga tashladi-yu, uxlab qoldi.

​Suga Y/N ga koʻp marotaba qoʻngʻiroq qildi, lekin telefoni oʻchirilgan edi. Hozir esa soat 13:30 edi. Suga tezda kompaniyadan chiqib, Y/N ning shifoxonasiga bordi va oʻsha yerdagi hamshira qizdan soʻradi:
​Suga: Kechirasiz, doktor Melona qayerdaligini bilmaysizmi?
Hamshira: Doktor Melona operatsiyadan keyin hushidan ketdi. Shuning uchun oʻziga kelgach uyiga ketgandi.
​Suga "hushidan ketdi" degan soʻzni eshitishi bilan nima qilishni bilmay qoldi. Hamshira gapini tugatishi bilanoq, ortiga oʻgirilib, Y/N ning uyiga oshiqdi. Eshikdan kirgach, uning poyabzaliga qaradi — ikkalasi ham har yoqda yotardi, sumkasi esa mehmonxonadagi divan ustida edi. Suga tezlik bilan xonaga kirdi va uxlab yotgan Y/N ni koʻrib, biroz oʻziga keldi. Sekinlik bilan uning yoniga borib, polga oʻtirdi va sochini siladi. Qoʻllari qornidan pastini ushlab yotar va peshonasi terlab turgan edi. Suga unga nima boʻlganini sezdi va oʻrnidan turib, oshxonaga borib issiq shoʻrva qila boshladi, shuningdek, uning qorniga issiq suv solilgan qopchani qoʻyib qoʻydi.
​Kechki payt. Y/N sekin koʻzini ochdi. Avval derazaga qaradi — quyosh botgan edi. Devorga ilingan soatga qarasa, 20:00 ni koʻrsatardi. Y/N sekin oʻrnidan turib, qornidagi qopchani oldi. Kim qoʻyganiga qiziqib ham oʻtirgani yoʻq — shunchaki masi boʻlmaganidan holsizlanib, "oʻzim qoʻygandirman" deb oʻyladi. Suga hali ham kelmadi deb oʻylab, vannaga kirib ketdi. Yuzini muzday suvda yuvib, ustiga yengil kiyim kiyib xonadan chiqdi-yu, hayron qoldi. Suga allaqachon kelgan, ovqat ham qilib qoʻygan va patnisda endi xonaga kirgizmoqchi boʻlib turgan edi.

​Suga: Uygʻondingmi?
Y/N "ha" degandek boshini silkidi. Suga qoʻlidagi patnisni stolga qoʻydi va uni bagʻriga bosdi. Y/N ham unga javoban quchdi.
​Suga: Ahvoling yaxshimi? Hech qayering ogʻrimayaptimi?
Y/N: Yoʻq, men yaxshiman.
Suga: Bundan xursandman. Nega oʻzingga qarab dori ichib olmading?
Y/N hech narsa demadi.
Suga: Mayli, oʻtiraqol, ovqatlanib ol.
​Suga uni dasturxon atrofiga oʻtqazdi. Y/N indamay, jim ovqatlana boshladi. Suga ham uning yoniga oʻtirdi va uning bunday jim oʻtirganidan hayron boʻldi:
​Suga: Nega jimsan? Biror joying ogʻriyaptimi?
Y/N "yoʻq" degandek boshini chayqadi.
Suga: Unda nima boʻldi?
Y/N: Sening oldingda uyatli vaziyatga tushib qoldim...
Suga: Qanaqa uyatli vaziyat?
Y/N yana jim qoldi.
Suga: Agarda men oʻylagan narsani aytayotgan boʻlsang, buning uyatli joyi yoʻq. Bu sening aybing emas va boshqalarning ham aybi emas — bu tabiiy holat. Bundan uyalishing kerak emas.
​Suga Y/N ni bagʻriga bosdi:
​Suga: Qani, endi ovqatlanib ol, bu senga kuch boʻladi.
​Y/N uning bagʻridan chiqdi va unga tabassum bilan qarab, sekin yana ovqatlana boshladi. Bir necha daqiqalik sukunatdan keyin Y/N ning telefoniga SMS keldi. Y/N uni ochib koʻrdi va biroz kulib qoʻydi.
​Suga: Seni shu darajada quvontiradigan qanday xabar keldi?
Y/N: "Hardest" guruhi va Elizabetta nomidan yana bitta qotillik...
Suga qoshlarini chimirdi:
Suga: Bu gap qanaqasi ekan?
Y/N: Hmm... Bu galmi? Aytishlaricha, uyishtirilgan avtohalokat.
Suga: Sizlar qanday odamlarni tanlaysizlar va qanday qilib, qanday jazo qoʻllashni muhokama qilasizlar?
Y/N: Qur'a tashlash orqali.
Suga: Butun boshli odamning hayoti bitta qur'a tashlash bilan yakunlanadimi?
Y/N: Ularning hayoti juda oldin yakunlanishi kerak boʻlgan, lekin yakunlanmagan. Biz shunchaki oʻzimizga yoqmagan yoki yomon koʻrgan odamlarni oʻldiryapmiz deb oʻylayapsanmi? — Y/N qoʻlidagi telefonni stolga qoʻydi va unga qaradi. — Yoʻq, aksincha! Biz nechtadir odamlarning goʻzal hayotini barbod qilgan, ba'zilari qarz berib, juda oz muddat bergan va albatta ular qarzni qaytara olishmagach, ustiga 2 baravar pul qoʻshib qaytarishni talab qilgan ablahlar toʻgʻrisida gapiryapmiz. Qaytara olmaganlari uchun ularni oʻldirishgan yoki ayoli va qizlarini olib qoʻyishgan. Ba'zi ablahlar esa oʻzi qarib yotgan boʻlsa ham, 18-19 yoshli qizlarni oʻziga turmushga chiqishga majbur qilgan. Xullas, biz oddiy odamlarni shunchaki tanlamaymiz, bizga ularning oʻzlari murojaat qilishadi.
Suga: Ular sizlarga qanday murojaat qilishadi?
Y/N: Ilova orqali.
Suga: Qanaqa ilova?!
Y/N: "Hardest" nomli ilova.
Suga: Lekin unaqa ilova yoʻq-ku?
Y/N: Biz u ilovani bir marotaba foydalaniladigan qilib qoʻyganmiz. Bu shu tartibda ketadi: masalan, biz hozir roʻyxatdagi odamlarni oʻldirib boʻlamiz, undan keyin esa yana u ilovani yuklab olishlari uchun ochib qoʻyamiz. Ular oʻz sharoitini, kimligini — xullas, hamma ma'lumotni aytishadi. Odamlar ustidan shikoyat qilish 1 oy davom etadi. Barchasi shikoyat qilib boʻlgach, ularga xabar boradi: "Boshqa shikoyat qilmaysizmi?" deb. Ular "yoʻq" yoki "ha" deyishadi. "Ha" deyishsa, yana boshqa birovning ustidan shikoyat qilishadi. "Yoʻq" deyishsa, ilovadan chiqib ketishganidan keyin ilova oʻz-oʻzidan ularning telefonidan oʻchib ketadi. Roppa-rosa 30 kun davom etadi. Ba'zi oylar 29 yoki 28 kun boʻlgani uchun ham 30 kun qilib belgilangan. 30 kun davomida kamida 50 ta shikoyat tushadi, bu safar esa 90 ta tushgan. Biz bularni bajarib boʻlganimizdan keyin Koreyaga qaytishni oʻylayapmiz.
Suga: Qur'a tashlashni qanday qilasizlar?
Y/N: Bitta qutining ichida oʻsha shikoyat qilingan odamlarning ismi boʻladi. Bitta odam tanlanadi. Undan keyin yana bitta qutida jazo turi yozilgan boʻladi va uni tanlaymiz. Kim tushgan boʻlsa, uni oʻsha usul bilan yoʻq qilamiz.
Suga: Sizlar shu paytgacha qanday qilib umuman dalil qoldirmasdan ish qilyapsizlar? Qanday qilib ular sizlarni ushlay olishmayapti?

Y/N: Men biror kimga ishonamanmi?... Qoʻl ostimdagi insonlarning hammasining ma'lumoti mening qoʻlimda. Hattoki oila a'zolari ham... Har birining farzandi va oilasiga moddiy yordam beramiz. Ular qanday qilib bizga xiyonat qiladi? Mobodo xiyonat qilsa ham, oilasini yoʻq qilamiz. Politsiya bizni tuta olmayotganining yana bir sababi — oʻsha politsiya boʻlimidagi va sen bilan ishlagan detektivlarning yarmidan koʻpi menga tegishli.
Suga: Shu jumladan detektiv Min hammi?
Y/N kuldi:
Y/N: Ha!
Suga: Sizlar nega bu ishlarni qilasizlar? Ya'ni boshqalar uchun nega qasos olasizlar?
Y/N: Bu — "Hardest" guruhining an'anasi.
Suga: Qanaqa an'ana?
Y/N: Xullas, menga yetib kelgan ma'lumotlarga koʻra, bundan ancha oldin, taxminan 1900-yillarda — hali mafiyalar mashhur boʻlmagan paytda bitta oddiy oilaning qizi boʻlgan. U bilmasdan bitta mafiyani sevib qoladi. Yigit ham uni sevadi, lekin qizning ota-onasi qarshilik qiladi. Yigitning koʻzlari sevgidan koʻr boʻlib, qizning ota-onasini oʻldiradi va qiz bilan baxtli boʻlmoqchi boʻladi. Lekin qiz bundan xabar topib qoladi va yigit bilan orani uzadi...
Suga: Toʻxta, toʻxta... Bu sening taqdiringmi yoki shunchaki oʻxshashlikmi?
Y/N: U juda oʻxshash, lekin xuddi menikidek emas.
Suga: Davom et-chi.
Y/N: Qiz ota-onasiz adoyi tamom boʻladi, u hali 18 yoshda edi. U qandaydir yoʻl bilan bitta mafiyalar sardori bilan tanishib qoladi. U erkak esa unga yordam beradi va oʻsha yigitdan qasosini oladi. Lekin bu qasosni olish davomida juda koʻp dushmanlar orttiradi. Keyin esa bitta yigit bilan tanishadi, ikkalasi bir boʻlib "Hardest" guruhini kashf qilishadi. Unga yana 2 ta yigitni olishadi — ular 4 kishi boʻlishadi. Oʻz dushmanlarini yoʻqotishadi va bu vaqt davomida mafialikdan vos kechgilari kelmaydi. Shundan soʻng reja tuzishadi. Reja shunday edi: ular bitta joyni sotib olishadi va eshikka katta qilib "Hardest" deb yozib qoʻyishadi. Bu yer nega ochilganini bildirish uchun juda yomon ahvolga tushgan, mafiyalar qurboni boʻlgan hamda birovni deb qiyin ahvolda qolgan oilalarga e'lon tarqatishadi. Bu 30 kun davom etadi. Boshida hech kim ishonmaydi, lekin 29-kuni juda qiynalib ketgan 2 ta qiz ularning yoniga boradi va oʻz muammolarini aytib ketishadi. 30-kun esa ular u yerdan gʻoyib boʻlishadi. Oʻsha ikkala qizning ham ishonchi soʻnadi, lekin 32-kuni, ya'ni ular yoʻqolganining ertasiga, qur'a tashlash orqali kimni oʻldirish kerakligini aniqlashadi va qanday usul bilan yoʻq qilishni hal etib, uni yoʻq qilishadi. Ikkinchi kuni ham narigi qiz shikoyat qilgan odamni yoʻq qilishadi. Ikkala qiz ham xursand boʻladi. Bu qizlar yana oʻziga oʻxshagan qiynalgan odamlarga aytishadi, ular ham oʻsha yerga borishadi, lekin hech kim boʻlmaydi. Keyin ularni topib, yoniga borib shikoyat qilishadi. Oʻsha ikki qizdan boshlab ular mashhur boʻla boshlashadi. Lekin ular mashhur boʻlishgach, 1 yil oʻtib jamoaga ikkinchi boʻlib qoʻshilgan yigit, ya'ni qiz bilan jamoani tuzgan yigit vafot etadi. Oʻsha kundan boshlab ular yoʻq boʻlib qolishadi va 1 yil oʻtgach, boshqa yigit bilan qaytib kelishadi. Ular bir narsaga kelishib olishadi: bu guruh umuman yoʻqolmasligiga, unda faqat 3 ta yigit va 1 ta qiz boʻlishiga, boshqa umuman odam olinmasligiga... Bu guruhga qoʻshilganlar oʻlgunicha shu guruhda qoladi, oʻlganidan keyin bu jamoa 1 yilga yoʻqoladi va yangi odam bilan qaytib keladi. Jamoaning asosiy vazifasi — boshqalar nomidan qasos olish. Biz esa bunday joylardan emas, ilovalardan foydalanadigan boʻldik. Oʻsha qiz esa 40 yoshida kasallik tufayli vafot etadi, butun umrini yolgʻiz oʻtkazib, bor kuchini oʻsha jamoaga sarflaydi. Oʻsha jamoa 1 yil yoʻq boʻlib, yana yangi qiz bilan paydo boʻladi...
Suga: Bu guruhni kashf qilgan qizning ismi kim boʻlgan?
Y/N uning koʻziga tikilib qoldi:
Y/N: Y/N... Mafiya olamida esa Elizabetta.
Suga: Ism ham, taqdirning boshlanishi ham oʻxshash...

Y/N: Ism yoki taqdirning boshlanishi oʻxshash emas, aksincha — qiyofa ham oʻxshash!
Suga: Nima?
Y/N: Bu degani — bu mening birinchi hayotim emas. Deyarli hozirgi hayotimga oʻxshash hayotda oldin ham yashaganman.
Suga: Demak, u senga oʻxshash boʻlgan...
Y/N: Oʻxshash emas, xuddi xuddi mendek boʻlgan! Men mafiya olamiga qoʻshilishimdan oldin Hugh amakim meni koʻrgan va oʻsha qizni menda koʻrgan. Chunki jamoaga bitta a'zo qoʻshilganidan keyin birga rasmga tushishgan. Oʻsha rasmdan Hugh amakim meni koʻrib, hayotimni bilib, mafiya olamiga qoʻshgan. Qoʻshilishimdan 1 yil oldin bitta qiz oʻlgan boʻlgan va ularga bitta qiz kerak edi. Hugh amakim mafiyalar sardori boʻlgani uchun meni taklif qilgan. Ular ham meni koʻrgach hayron qolishdi va hech qanday shart hamda vazifalarsiz taklif qilishgan. Chunki ular oʻsha payti rasmga tushganlaridan keyin: "Bizning toʻrtovimizdan birimizga oʻxshash odam kelajakda tugʻilsa, ularni hech qanday shart va topshiriqlarsiz olinglar", deb aytib ketishgan. Hozirda men bilan birga 4 ta odam hech qanday shart va topshiriqlarsiz olingan.
Suga: Ular kimlar edi?
Y/N: Men, RM, J-Hope, In-Yeop.
Suga: Demak, sizlar qayta tugʻildingiz va yana bitta jamoa boʻldingiz?
Y/N: Ha.
Suga: Nechta oʻldirishingiz kerak boʻlgan odam qoldi?
Y/N: Adashmasam, 80 ta edi.
Suga: Buncha koʻp!
Y/N: Ba'zida oʻldirishimiz kerak boʻlgan odamlarning bir nechtasi birga boʻlishadi, bu paytda qur'adagi qasosdan emas, shunchaki oddiy oʻldirish orqali yoʻq qilamiz.
Suga: Lekin ba'zida ilovalar qayerda ochilganini koʻrsatib turadi-ku, xuddi GPS'ga oʻxshab?
Y/N kula boshladi va oʻzini bosib gapirdi:
Y/N: Biz buyogʻini ham oʻylagan holda Shimoliy Koreya politsiya mahkamasini koʻrsatadigan qilib qoʻyganmiz. U yerda qanchadan-qancha tintuv boʻldi, lekin topa olishmayapti. Shuning uchun ham bizni Shimoliy Koreyadan qidirishyapti.
Suga: Otaboriga balli sizlarga!
Y/N kulib qoʻydi.
Suga: Mayli, mayli... Shuncha gapirding, ovqat ham sovib qoldi.
Y/N: Men toʻygan edim.
Suga: Lekin hech narsa yemading-ku?
Y/N: Ishtaham yoʻq.
Suga: Mayli, unda bularni yigʻishtirib olaman.
Y/N: Men ham yordam beraman, e'tirozlar qabul qilinmaydi!
​Ular birgalikda dasturxonni yigʻishtirib olishdi va idishlarni idish yuvish mashinasiga solishdi.
​Suga: Uxlashga hali erta, nima qilishni xohlaysan?
Y/N: Kino koʻrishni xohlayman.
Suga: Mayli.
​Ular kino uchun janr tanlashdi va birga tomosha qilishdi. Kino oxiriga yetganida Y/N Suganing yelkasiga boshini qoʻyib uxlab qoldi. Suga uni xonaga koʻtarib kirdi va oʻzi ham yoniga yotib, bagʻriga bosgancha uyquga ketdi.

Tg:By Yoongina [Elizabetta]
Yt:Yoongina [Elizabetta]
Snap:Min Yoongina [Fanficer]

Y/N oʻrnidan turdi va Lee xonimning yuzidan oʻpib, xonasiga chiqib ketdi.
Lee xonim: Uni tugʻilgan kuniga biror narsa reja qildingmi?
Su-Yeon: Yoʻq, nima sovgʻa qilishni bilmayman.
Lee xonim: Menda zoʻr gʻoya bor!
Su-Yeon: Xoʻsh, qanday ekan?

Erta tong. Y/N dushdan chiqdi, ustida dush xalati bor edi. Telefoniga qaradi — xabar kelgan ekan. Bu Kaidan edi:
"Qaror qabul qildim, bugun kechki payt uchrashamiz. Felixni ham olib kelishing mumkin. Manzilni tashlab qoʻyaman."
​U xabarni oʻqidi. Xabar pastida manzil koʻrsatilgan boʻlib, bu bitta klubning manzili edi. Y/N ham oʻsha manzilni Felixga tashladi va: "Kechki payt shu yerda koʻrishamiz", — deb yozdi.
​Y/N kiyinib pastga tushdi, nonushta qilib oldi va ishga ketdi.
​Kechki soat 20:30. Y/N shifoxonadan chiqdi va oʻsha klubga bordi. Eshik oldida uni Felix kutar edi.
Felix: Keldingmi?
Y/N: Ha.
Felix: Soat ham 21:00 boʻlibdi. Oʻzi nega keldik?
Y/N: Kecha bizga hujum qilayotgan odamni qoʻlga kiritganimdan xabaring bor-a?
Felix: Ha.
Y/N: Oʻshani tirik qoldirdim. Uni nega bunday qilayotganini va otasi qanday ablah ekaniga amin boʻldim, unga imkon berdim: doʻst boʻlamiz yoki yoʻq. U esa qaror qabul qilibdi, shu yerga kelishni aytdi. Endi yuraqol.
Felix: Mayli.
​Ular ichkariga kirishdi. Felix Y/N ning uni tirik qoldirganidan hayron qolmadi, chunki Y/N u darajada seriali qotil emas edi. Shunchaki otasining qotilini topish maqsadida bu yoʻlga kirgan va juda koʻp dushmanlar orttirgan edi. Y/N ning dushmanini tirik qoldirishi birinchi marotaba emasdi.
​Ular ichkariga kirgach, bar peshtoqi oldida oʻtirgan Kaini koʻrishdi va uning yonidagi stolga borib oʻtirishdi.
Y/N: Menga ham bitta.
Felix: Menga ham.
Barmen: Xoʻp boʻladi xonim, janob.
Y/N: Xoʻsh, qaroring nima?
​Ular Kaiga qarashdi, Kai ham ularga qaradi. Felix va Y/N ning ichimliklari ham keldi, ular bir hoʻplamdan ichishdi.
Kai: Men doʻst boʻlish qaroringni rad etaman, — Kai ham qoʻlidagi ichimlikdan bir hoʻplam ichdi.
Y/N: Mayli, — Y/N qoʻlidagi ichimlikni aylantirdi.
Kai: Hech qanday reaksiya yoʻqmi?
Felix: Nega boʻlishi kerak?
Y/N: Bizga bunday rad etishlar koʻp boʻlgan, bunga reaksiyamiz yoʻq.
Kai: Mayli... Lekin men yaxshilab oʻylab koʻrdim va taklifingga roziman. Shunchaki hazillashgan edim.
Y/N kuldi.
Y/N: Buni biroz boʻlsa ham sezgan edim, yolgʻonni darrov sezaman.
​Y/N unga qoʻlini uzatdi va ikkalasi qoʻl siqishdi. Felix ham unga qoʻlini uzatdi, ular ham qoʻl siqishdi. Y/N ikkala yigitning oʻrtasida oʻtirar ekan, yana ichimlikdan ichib tugatdi.
Y/N: Doʻstimiz boʻlganing bilan tabriklayman! Buni nishonlash kerak... Menga eng oʻtkiridan!
Barmen: Xoʻp xonim.
​Bir necha soniyadan keyin ishchi eng oʻtkir ichimlikdan berdi.
Y/N: Qani, oldik!
Ular bir-biriga qarab kulishdi, qadahlarni urishtirishdi va ichishdi.
​Oradan bir-bir yarim soat oʻtdi. Y/N butkul oyoqda tura olmaydigan darajada ichib qoʻygan edi. Felix va Kai Y/N ni ushlagancha koʻchaga olib chiqishdi. Y/N ning bir qoʻli Kaining yelkasida, bir qoʻli esa Felixning yelkasida edi.
​Felix birdan biroz nariroqda turgan Jinni koʻrdi va hayron qoldi. Y/N ham uni koʻrdi. Jin esa Y/N ni bu ahvolda koʻrib hayron qoldi.
Y/N: Voy, qaranglar, mening iblischam kelibdi! — u kula boshladi.
​Felix buni biroz tushungandek boʻldi, chunki uning tavqi la'natga chalinganini bilar edi. Kai bundan hayron qoldi:
Kai: Qanaqa iblis?
Felix: Mast-ku, shunga valdirayapti.
​Y/N Jinning yoniga zoʻrgʻa yurib bordi. Y/N endi yiqilib ketay deganida Jin uni ushlab qoldi.
Y/N: Men u bilan ketaman, sizlar ketaveringlar.
Y/N ning boshi Jinning koʻkragi ustida edi. Ularga qarab koʻzlarini zoʻrgʻa ochib, kulib gapirdi. Kai va Felix boshlarini chayqashdi va ulardan biroz uzoqlashishdi.
Kai: U yigit kim?
Felix: Doʻstimiz.
Kai boshini silkidi. Ular ham haydovchilari bilan uylariga ketishdi.
​Y/N Jinga qaradi:
Y/N: Sen bu yerda qanday paydo boʻlding? — Y/N ning koʻzlari yumilib ketay deb turardi.

Jin: Teleportatsiya orqali seni yonangga borishni oʻylagan edim va paydo boʻldim.
Y/N: Nima, sehrgarmisan?
Jin: Yoʻq, lekin iblisman, — u Y/N ga biroz yaqinlashdi va egildi.
Y/N: Ahh, esimdan chiqibdi-ku, sen iblis eding... Mening kelishgan iblisim! — Y/N Jinning yuzini chimchilay boshladi. — Mening uyqum kelyapti, uyga ketishni xohlayman.
Jin: Mayli, kettik.
​Jin Y/N ni koʻtarib oldi va mashinaga oʻtqazdi. Kamarni taqish uchun unga yaqinlashdi va kamarni taqdi. Y/N ning koʻzlariga termulib turar edi, ularning lablari orasida bir necha santimetr masofa bor edi. Y/N ham unga termulib turardi. Y/N unga yaqinlashdi va boʻsa olmoqchi boʻlgandek boʻldi-da, birdan kulib yubordi:
Y/N: Nima, boʻsa oladi deb oʻyladingmi?
​Jin indamadi, mashinadan boshini chiqardi, eshikni yopib rulga oʻtirdi. U rulga oʻtirgunicha Y/N darrov uxlab qolgan edi.
Jin: Tezda uxlab qolibdi, uyquchi.
U mashinani oʻt oldirdi va yoʻlga tushishdi.
​Oradan bir necha daqiqa oʻtdi. Jin Y/N ning uyiga keldi — albatta, koʻp qavatli binodagi uyiga emas, narigi hovli joy boʻlgan uyiga. Jin mashinadan tushdi, Y/N tomon borib uni koʻtarib oldi va eshikni qoqdi. Eshikni Lee xonim ochdi.
Jin: Salom xonim, men Y/N ni olib kelgan edim.
Lee xonim: Salom, yigitcha. Qani yuraqol, uning xonasini koʻrsataman.
​Lee xonim xonani koʻrsatdi, Jin uning ortidan ergashib, Y/N ni divanga yotqizdi. Ikkalasi ham xonadan chiqishdi.
Lee xonim: Yigitcha, sen unga kim boʻlasan?
Jin: Men uning doʻstiman. Siz menimcha buvisisiz, shundaymi?
Lee xonim: Shunaqa desa ham boʻladi. Isming nima? Har doim u mast boʻlsa, uni Felix olib kelar edi, shunga soʻrayapman.
Jin: Ismim Kim Seokjin, Jin deyishingiz mumkin.
Lee xonim Jinning kim ekanini angladi va hammasini tushundi:
Lee xonim: Haa, seni tanidim.
Jin: Meni bilasizmi?
Lee xonim: Shunaqaroq...
Jin: Mayli, men ketaqolay, kech boʻldi.
Lee xonim: Mayli yigitcha, yaxshi yetib ol.
Jin: Rahmat, xolajon!
Jin uydan chiqib ketdi.
​Su-Yeon: Buvijon, u kim edi?
Lee xonim: Adashmasam, Y/N senga ham aytgan dugona sifatida, u qanday la'natga chalinganini.
Su-Yeon: Ha, aytgan. Nima qilibdi?
Lee xonim: Bu oʻsha iblis yigit.
Su-Yeon: Bu oʻshami?
Lee xonim: Ha, oʻsha ekan. Y/N ham ismini aytgan edi, lekin oʻzini koʻrsatmagan edi.
Su-Yeon: Juda kelishgan ekan!
Lee xonim: Koʻz olaytirma! Bitta yigitni deb Y/N bilan orangizga sovuqchilik tushmasin.
Su-Yeon: Buvijon, men bitta yigit deb eng yaqin va juda mehribon dugonam Y/N bilan urishmayman. Qolaversa, mening idealimdagi yigit unaqa emas.
Lee xonim: Bu yaxshi. Mayli, ertaga ertaroq tur-da, Y/N uchun shoʻrva tayyorla, bugun juda koʻp ichibdi.
Su-Yeon: Mayli.

​Erta tong. Y/N boshida kuchli ogʻriq bilan uygʻondi va biroz shiftga tikilib yotdi. Kecha nima boʻlganini eslashga harakat qildi. Eslagani esa — kecha Kai doʻst boʻlishga rozi boʻlgani va buni nishonlash uchun ichgani edi.
​Sekin oʻrnidan turdi, vannaga kirib yuvinib chiqdi. Kiyinib, pastga nonushtaga tushdi. Pastda uni Lee xonim va Su-Yeon kutib turishgan edi.
Y/N: Xayrli tong!
Lee xonim: Senga ham.
Y/N dasturxon atrofiga oʻtirdi:
Y/N: Nega turibsizlar, oʻtiringlar.
​Dasturxon atrofiga Lee xonim va Su-Yeon ham qoʻshilishdi. Y/N qoshiqda shoʻrvadan ichdi.
Y/N: Juda mazzali chiqibdi!
Su-Yeon kuldi.
Y/N: Kecha qaysi vaqtda keldim?
Lee xonim: taxminan kechki 12 lar atrofida.
Y/N: Shuncha kech qolibmanmi? Felixga aytmadingizmi bu yerda qol deb?
Su-Yeon: Qanaqa Felix?
Y/N: Oddiy doʻstimiz Felix, esingdan chiqdimi?
Su-Yeon: U seni olib kelgani yoʻq.
Y/N: Unda kim olib keldi?
​Oraga sukunat choʻkdi. Lee xonim shoʻrvasidan bir qoshiq hoʻpladi va yana joyiga qoʻyib, Y/N ga qaradi:
Lee xonim: Kim Seokjin olib keldi.
Y/N: Nima?!
Lee xonim: Ha, Jin seni tashlab ketdi.
Y/N: Men biror narsa deb qoʻymadimmi ekan?
Su-Yeon: Uni bilmadik-ku, lekin sen uxlab yotgan eding. U seni qoʻlida koʻtarib uyga kirib keldi va xonangga kirgizib yotqizdi

​Y/N ning koʻzlari kattalashib ketdi.
Lee xonim: Nima boʻldi?
Y/N: Men undan uzoqlashishni xohlayman... U bilan birga boʻlishni xohlamayman!
Su-Yeon: Nega? U juda kelishgan ekan-ku.
Y/N: Men turmush qurishni xohlamayman, umuman turmush qurishni xohlamayman!
Lee xonim: Lekin bu sening taqdiring...
​Y/N biroz oʻylanib qoldi.
Y/N: Mayli, men ishga ketishim kerak. Ha, Su-Yeon, bugun tashkilotchilar qaysi vaqtda kelishadi?
Su-Yeon: Taxminan soat kechki 7 larga boramiz deyishgan edi.
Y/N: Mayli, oʻsha vaqtda kelaman. Xayr!
​U uydan chiqib ketdi va ishga yoʻl oldi. Ishga kelib oq xalatini kiydi va bemorlarni koʻzdan kechirib chiqdi. Shifokorlar va ba'zi hamshiralar bilan bemorlar masalasida majlis oʻtkazdi. U yerdan chiqib, xonasiga bordi. Bir nechta hujjatlarni koʻzdan kechirib oʻtirganida telefon boʻldi. Bu Felixdan edi. U javob berdi va karnayni yoqdi:
Felix: Ahvoling yaxshimi?
Y/N: Bosa boʻladi, ertalab boshim yorilib ketgudek boʻldi.
Felix: Yorilib ketgudek darajada ichding-da!
Y/N: Buni ertalab turib sezdim...
Felix: ...Oʻsha iblis Jinmi?
Y/N: Nima?
Felix: Oʻsha iblising Jinmi deyman? Klubdan chiqayotganimizda "mening iblisim" deding, shunga aytyapman.
Y/N: Ha, u oʻsha.
Felix: Demak, uni topding?
Y/N: U meni topdi desak ham boʻladi.
Felix: Mayli, ahvolingni soʻrash uchun qoʻngʻiroq qilgandim.
Y/N: Mayli, xayr.
​Qoʻngʻiroq tugadi.
​Oradan bir necha soat oʻtdi, soat 17:00 ni koʻrsatardi. Y/N ning esiga bugun tashkilotchilar kelishi tushdi va shifoxonadan chiqib uyiga bordi. Mehmonxonada esa tashkilotchilar oʻtirishardi.

Tg:By Yoongina [Elizabetta]
Yt:Yoongina [Elizabetta]
Snap:Min Yoongina [Fanficer]

​Oradan 1 soat vaqt oʻtdi. Yuna va Jin shifoxonaga borishdi.
Yuna: Y/N yeb olishi uchun biror narsa olib kel, u shifoxona ovqatlarini yoqtirmaydi.
Jin: Mayli.
​Jin shifoxonadan chiqib ketdi, Yuna esa Y/N ning yoniga kirdi.
Yuna: Xayrli tong!
Y/N: Senga ham xayrli tong.
Yuna: Ahvoling yaxshimi?
Y/N: Ha, yaxshi... Senga aytadigan gapim bor.
Yuna: Xoʻsh, nima ekan? — u dorilari va boshqa narsalarni yigʻishtirib gapirdi.
Y/N: Sen yoshligimizdagi tentak doʻstimizni taniysanmi?
Yuna: Ha, uni qanday unutishim mumkin?
Y/N: Men uni topdim.
​Yuna qoʻlidagilarni joyiga qoʻydi va divan ustiga, Y/N ning yoniga oʻtirdi.
Yuna: Nima? Qayerdan topding, u qayerda ekan?
Y/N jim qoldi.
Yuna: Nima, unga biror narsa boʻlganmi?
Y/N: Yoʻq, u juda yaxshi.
Yuna: Xoʻsh, gapir, u qayerda?
Y/N: U J-Hope ekan.
Yuna: Hoseok J-Hope'mi?
​(Ular yoshligida J-Hope'ni Hoseok deyishgan. Ismi uzun boʻlgani uchun oʻsha payti J-Hope deyishmagan).
​Y/N: Ha.
Yuna: Jung Hoseok! Uff, qanaqasiga esimdan chiqdi? Sen buni qayerdan bilding?
Y/N: Kecha bitta xonaga kirgan edim, oʻsha yerda bizning yoshlikda tushgan rasmlarimiz va uning yoshlikdagi rasmlari bor ekan.
​Eshik birdan ochildi. Eshikdan J-Hope bir qadam tashlab kirdi.
J-Hope: Haligi, doktor ketishga ruxsat berdi.
Yuna: Buni bilamiz.
J-Hope: Unda men ketdim, — u ortiga oʻgirildi.
Yuna: Toʻxta!
J-Hope toʻxtadi va ortiga oʻgirildi.
Yuna: Nima, tentakmisan?
J-Hope: Biror narsa boʻldimi?
Yuna: Ahh, esimdan chiqibdi, yoshligingda ham shunaqa tentak eding! Qanaqasiga bizni tanimayapsan?
J-Hope unga hayron qolib qarab turardi.
Yuna: Uff, Y/N, meni kechir... — Yuna Y/N ni koʻrsatdi. — U Lee Mona. — Yuna endi oʻzini koʻrsatdi: — Men esa Kim Yuna. Endi ham eslamadim dema!
​J-Hope biroz eslashga harakat qildi va hammasini esladi:
J-Hope: Sizlar...
Yuna: Ha, biz oʻsha yoshlikda birga tentalik qilgan bolalardiriz!
J-Hope tezda Yunani borib quchdi, Yuna ham uni quchdi.
J-Hope: Sizlarni topa olmayman deb oʻylagan edim.
Yuna: Sen topganing yoʻq, Y/N topdi.
​Eshik ochildi va ichkariga Jin kirib keldi. Birdan Yuna va J-Hope'ni koʻrib, mayda qadamlar bilan yura boshladi. J-Hope Yunani quchogʻidan chiqardi va Y/N ga qaradi.
J-Hope: Demak, oʻsha xonaga kirganingda yoshlikdagi rasmlarni koʻrgansan, shundaymi?
Y/N boshini silkidi.
Yuna: Endi ketish kerak, yuraqolinglar.
​Ular birgalikda shifoxonadan chiqishdi. Y/N J-Hope'ning mashinasiga oʻtirdi, Yuna esa Jin'nikiga. Oʻz uylariga ketishdi. J-Hope mashinaga oʻtirganida Y/N gapirdi:
Y/N: Haligi, men seni uyingga borsam boʻladimi? Qarshilik qilmaysanmi? Narigi uyga borishni xohlamayman.
J-Hope: Mayli.
Y/N sekin kuldi.
​Ular yoʻlga chiqishdi, yoʻl boyi ikkalasi ham jim ketdi. Uyga kelgach, J-Hope Y/N ni uyga tashladi va oʻzi ishga ketdi.
​Yuna va Jin uyga kelishdi va ichkariga kirishdi. Jin hech narsa demay xona tomon ketdi.

Yuna va Jin uyga kelishdi va ichkariga kirishdi. Jin hech narsa demay xona tomon ketdi.
Yuna: Hoy, qayoqqa?... Senga gapiryapman!
​U uning ortidan ergashdi. Ikkalasi ham xonaga kirishdi. Jin ortiga oʻgirildi, Yunani eshikka tiradi va sekin eshikni qulfladi.
Jin: J-Hope bilan juda yaqinroq koʻrindingiz?
U Yunani butunlay qimirlay olmaydigan qilib eshikka tirab turardi.
Yuna: Shoshma, meni rashk qildingmi?
Jin: Shunaqa shekilli.
Yuna: J-Hope senga aytganmi-yoʻqmi, bilmayman, lekin Y/N ikkalamiz uning yoshligidan beri doʻstlarimiz.
Jin: Demak, oʻsha Yuna sensan. Mona kim?
Yuna: Mona bu — Y/N.
Jin: Qanaqasiga, u ismini oʻzgartirganmi?
Yuna: Ha, sababi esa yoshligida uni oʻgʻirlab ketishgan. Uni oʻlgudek ahvolga solishgan va zoʻrlamoqchi boʻlishganida topib olishgan. Shundan keyin ismini oʻzgartirgan. Oʻsha payt J-Hope qochib ketgan edi. Oilasi esa umuman qidirmagan, meni ota-onam va Y/N ning ota-onasi qidirganlar, lekin topa olishmagan.
Jin: Demak, doʻstsizlar... Birga oʻtkazgan vaqtlaringizni ayt-chi.
Yuna: Qaysi birini?
Jin: Eng kulgilisini.
​Jin unga qarab turardi.

Yuna: Bir kuni biz xiyobonda edik, birdan kichkina bezori bolalar toʻdasi keldi...
Jin Yunani koʻtarib oldi va divan ustiga oʻtirdi. Yunani oʻziga qaratib, tizzasi ustiga oʻtqazdi.
Yuna: ...Keyin esa ular "bu xiyobon bizga tegishli, tezda bu yerdan ketinglar" deb turib olishdi...
​Jin unga qarab turar ekan, sekin Yunaning tugmalarini yechishni boshladi. Yuna tugmali koʻylak va mini yubka kiygan edi.
Yuna: ...va joyni boʻshatishimizni aytishdi. J-Hope va Y/N esa endi ketishmoqchi boʻlishgan edi, men ularni toʻxtatdim...
​Jin Yunaning tugmalarini yechib boʻldi va sekinlik bilan uning boʻynidan oʻpa boshladi.
Yuna: ...Mmm... Keyin ulardan nega boʻshatishimiz kerakligini soʻradim va ular "bizga tegishli" deyishdi. Men esa... ular bilan urishishni boshladim. Meni koʻrib Y/N va J-Hope ham urishishni boshladi va u bezorilar yutqazishdi...
​Jin Yunaning ehtirosini keltira boshladi. Qoʻllari Yunaning bellarini silar va boʻynidan oʻpib iz qoldirar edi. Yuna qoʻllarini uning boʻyniga tashlab, Jinning ustida harakatlana boshladi. Jin sekin oʻpishni toʻxtatdi va unga qaradi:
Jin: Demak, yoshligingda juda ham yomon va urushqoq boʻlgan ekansan-da, shundaymi?
Yuna: Ha...
​Jin uning ustki ichki kiyimining tasmasiga sekin qoʻlini olib bordi va uni yechdi. Yuna Jindan boʻsa ola boshladi, Jin esa tezlik bilan uni divanga yotqizdi va oʻzining kiyimlarini ham yechishni boshladi.

Kechki payt. Y/N J-Hope'ni kutar edi, lekin undan darak yoʻq edi. Oxiri uni kutib uxlab qoldi.

Erta tong. Y/N uygʻonishi bilan yonida biror kim bor yoki yoʻqligini tekshirdi, lekin hech kim yoʻq edi — kechasi ham hech kim yotmagandi. Dush qabul qilib boʻlgach, pastga nonushtaga tushdi, lekin J-Hope yoʻq edi.
Y/N: Kechirasizlar, J-Hope qayerda? U kecha keldimi?
Xizmatchi: Ha xonim, keldi. Juda kech keldi va juda erta ketdi.
Y/N: Mayli...
Xizmatchi: Ha, yana sizning universitetga ketishingizni aytdilar. Haydovchi sizni kutyapti va universitetga kiyishingiz uchun juda koʻp kiyimlarni buyurtma qilibdilar, kiyim javoningizga joylab qoʻydik.
Y/N: Rahmat.
​Y/N tez-tez nonushta qildi va tepaga chiqdi. Kiyim javonini ochgan edi, bir-biridan chiroyli kiyimlar turardi. Y/N ularni koʻrib koʻzlari quvonchdan porlab ketdi va qoʻliga ilinganini olib kiydi. Oyoq kiyimlar ham juda chiroyli edi. U kiyinib oldi va haydovchi bilan universitetga ketdi. Uni Yuna kutar edi, ular bir-birini bagʻriga bosishdi.
​Yuna: Kiyiming buncha chiroyli!
Y/N: Ha, oʻzimga ham juda yoqdi. J-Hope buyurtma beribdi... Toʻxta, toʻxta!
Yuna: Nima boʻldi?
Y/N: Nima, Jin bilan birga boʻlyapsanmi? Boʻyningda izlar bor!
Yuna tezda boʻynini yashirdi:
Yuna: Nima, koʻrinib qolibdimi?
Y/N: Demak birga boʻlyapsizlar, shundaymi?
Yuna: Sen meni aldadingmi?
Y/N: Ha! — u kuldi.
Yuna: Valdirama, yuraqol darsga.
​Ular darsga kirishdi. Barcha darslar tugadi, Y/N va Yuna uyga qaytishdi. Y/N uyga kirishi bilan J-Hope'ni qidirdi, lekin u yoʻq edi. Hech narsa demadi va kiyinib chiqdi. Yolgʻiz oʻzi kechki ovqatni yedi. J-Hope'ni yana kechgacha kutdi, lekin u yana kelmadi. Shu tariqa yana 3 kun oʻtdi. J-Hope'ni oʻsha kundan beri umuman koʻrmadi. Y/N horgʻin ahvolda universitetga keldi.
​Yuna: Ahvoling yaxshimi?
Y/N: Ha...
Yuna: J-Hope qalay, yaxshimi?
Y/N: Bilmayman, uni oʻsha shifoxonadan chiqqanimizdan beri koʻrmadim.
Yuna: Bir uyda yashab turib, qanaqasiga bilmaysan va koʻrmaysan?
Y/N: Negadir u juda erta ketadi va juda kech keladi. Uni umuman koʻrmayapman va hatto u mening yonimda ham yotmayapti.
Yuna: Unda uning qayerda yotib yurganini koʻr va ertasiga kelishidan oldin uni oʻsha xonada kutib ol. Nima gapligini gaplashib olinglar.
Y/N: Toʻgʻri aytasan.
​Ular darsga kirishdi.

Kechki payt. Y/N uxlamasdan uni kutar edi. Uxlab qolmaslik uchun darslarini qilib oʻtirar ekan, birdan pastdan J-Hope'ning ovozi chiqdi:
J-Hope: Y/N nonushta va kechki ovqatni yedimi?

Xizmatchi: Ha janob.
J-Hope: Universitetga ham borib keldimi?
Xizmatchi: Ha, hozir uxlayaptilar.
J-Hope: Kayfiyati qanaqa edi?
Xizmatchi: Bir necha kundan beri kayfiyati yoʻq, nimanidir sogʻingandek yuribdi.
J-Hope: Mayli...
​J-Hope tepaga chiqa boshladi. Y/N buni sezdi va tezda oʻzini uxlaganga solib, divanga yotdi. J-Hope uning yoniga kirdi, oʻtirdi va yuzini siladi:
J-Hope: Seni qanchalik sogʻinganimni bilasanmi? Shu oʻtgan 4 kun ichida endi koʻrdim. Kimni sogʻinyapsan, goʻzalim? Nega kayfiyating yoʻq? Seni yoningga kirmayotganimning sababi — senga yana yomon munosabatda boʻlib, seni yoʻqotib qoʻyishdan qoʻrqyapman. Meni kechir, seni sevaman...
​J-Hope oʻrnidan turdi, uning peshonasidan oʻpdi va xonadan chiqib ketdi. Y/N esa u ketishi bilan ortidan kuzatdi, qaysi xonaga kirib ketganini koʻrdi.

Ertasi kuni kechki payt. J-Hope uyga mast boʻlib keldi. Endi xonaga kirmoqchi edi, bu Y/N yotgan xona ekani va unga kirmayotgani esiga tushdi. U yonidagi xonaga kirdi — bu kecha Y/N koʻrib qolgan xona edi.
​Ichkariga kirishi bilan divan ustida oʻtirgan Y/N ni koʻrdi. U juda ochiq va kalta tungi kiyimda edi. J-Hope unga tikilib qoldi.
J-Hope: Y/N, bu yerda nima qilyapsan? Bu yerdan chiq.
Y/N turib uning yoniga bordi:
Y/N: Nega ichib olding, oyoqda zoʻrgʻa turibsan-ku?
J-Hope: Sogʻindim, shunga ichdim.
Y/N: Sogʻinsang, nega yonimga kelmaysan?
​J-Hope uning yonidan oʻtib ketdi. Y/N orqasiga qaradi va uni kuzatdi. U divanga borib yotdi.
J-Hope: Bu yerdan chiq, Y/N...
Y/N hech narsa demadi, divan oldiga bordi va narigi tomoniga borib yotdi. J-Hope'ga yaqinlashib, undan boʻsa ola boshladi. J-Hope tezlik bilan Y/N ni ostiga oldi va boʻsani uzdi:
J-Hope: Endi oʻzimni tutib tura olmayman, oʻzingdan koʻr!
​J-Hope undan boʻsa ola boshladi va oʻzining tugmalarini yechishga kirishdi. Y/N ham unga yordamlashib kiyimlarini yechdi, uning koʻylagini yechib otib yubordi. J-Hope boʻsa olib, uning tungi kiyimini yechdi. Y/N ning ustki ichki kiyimi yoʻq edi. J-Hope boʻsani uzib, uning boʻynidan oʻpib iz qoldira boshladi, sekin pastlab koʻkraklaridan oʻpa boshladi...

Erta tong. Y/N koʻzini ochdi — u J-Hope'ning bagʻrida yotgan edi. U sekin kuldi va uning mushaklariga qaradi:
Y/N: Nega mening sevgilim buncha kelishgan?
​Y/N koʻrsatkich barmogʻini uning qorniga olib borib, "Uygʻonaqol sevgilim, uygʻon" deb yozdi va yana nimalardir chiza boshladi. Birdan J-Hope koʻzlarini ochdi. Y/N esa koʻzlarini tezlik bilan yopib oldi. U ham javoban uning qorniga: "Men uygʻondim, sen ham..." — u gapning davomini yozmadi, chunki uning qoʻli Y/N ning pastki qismiga kelgan edi.
​J-Hope: Koʻzlaringni ochasanmi yoki yozishni davom ettiraymi?
Y/N tezda koʻzini ochdi:
Y/N: Tentak! — Y/N J-Hope'ning qoʻllarini qornidan biroz pastroq joydan oldi.
J-Hope: Sening sevgiling buncha kelishgan ekanining sababi — uning sendek sevgilisi borligida!
Y/N: Nima?
J-Hope: Oʻzing aytding-ku, "Nega buncha kelishgan?" deding. Ha, yana "mening sevgilim" deding, shundaymi?
Y/N: Men unday deganim yoʻq!
J-Hope: Aldashga urinma, shunday deding!
Y/N: Men seni sevmayman!
J-Hope: Nega sevishingni inkor qilyapsan? Agarda sevmasang, mendan kelib birinchi boʻsa olmas eding, men bilan birga boʻlishni xohlamas eding, uyimga kelishni ham xohlamas eding. Eng asosiysi — mening bagʻrimda kiyimsiz yotmas eding! — J-Hope uning belini va pastki qismini biroz siladi.
Y/N: Sen aniq tentaksan.
J-Hope: Tan oldingmi sevishingni?
Y/N undan boʻsa oldi.
J-Hope: Bugun dam olish kuni, shundaymi?
Y/N: Ha.
J-Hope: Unda seni bir joyga olib boraman.
Y/N: Qayerga ekan?
J-Hope: Borganda koʻrasan.
Y/N: U yerda koʻp vaqt boʻlamiz, chunki universitetdan 3 kunga ruxsat berishdi. Bizning universitetda qandaydir bellashuv boʻlar ekan, darslar bekor qilindi. U yerda koʻp vaqt qolamiz.
​J-Hope unga ayyorona kulib qaradi.
Y/N: Nega bunaqa kulyapsan, tentak?
J-Hope: Shunchaki oʻzim.
​Oradan biroz vaqt oʻtdi, ular yoʻlga chiqishdi. J-Hope uni shahardan chekkaga olib chiqdi — oʻrmon ichidagi bitta villaga olib keldi.