Episod - 1

☆Biz to'lqinlar tomonidan yozilgan fojiaga o'xshaymiz•°

Katta va zamonaviy yaxta o'rtacha tezlikda dengizda suzib ketmoqda. Kemani boshqarib ketayotgan kapitan hushtak chalgancha qaysidir qo'shiqni hirgoya qilib ketardi. Zamonaviy joylashgan palubada esa 3 ta erkak o'rtasida yaxshigina munozara boshlanib ulgurgandi.

Jimin: Bu shunchaki qurilish emasligini bilamiz. Ho'sh.. ish allaqachon boshlangan va

Taehyung: Va bu ishda xato qilish mumkin emas. Shuning uchun ham uchchalamiz birga ketyapmiz. Bu bir tomondan yaxshi biroz dam olib kelamiz. Nima deysizlar? - Taehyung divanga yaxshiroq suyanib oldi.

Jimin: Men ham shu fikrdaman.

Boyadan beri telefonidan bosh ko'tarmagan Jungkook ikki do'stiga jiddiy qarash qildi.

Jungkook: Esingizni yig'ing. Biz u yerga ishlash va nazorat qilish uchun ketyapmiz quyoshda toblanib dam olish uchun emas. - Biroz jahl bilan yangragan so'zlarga ikkisining ham reaksiyasi deyarli o'zgarmadi.

Jimin: Buni yaxshi bilamiz Jungkook o'sha yerni sotib olish uchun naqd 3 ta yirik kompaniyani mehnati va sarmoyasi ketdi.

Jungkook: Shuning uchun ham diqqatli va ma'sulyatli bo'lish kerak. Aynan o'sha yer dengizga qulay joylashgan, va xavfsiz. Uni ustiga u yer faqat bir marta auktsonga qo'yildi. Va biz bundan unumli foydalandik.

Kech tushib borar ekan kema ohista harakat qilardi. Kapitan o'z kabibasidan chiqib yigitlar o'tirgan joyga kelib joylashdi.

- Ho'sh janoblar yana nimadir ichasizlarmi? - erkak deyarli boshashga ulgurgan shishalarga bir qarab qo'yib so'radi.

Taehyung: hozircha hech narsa kerak emas. - qo'lidagi quvvati tugagan telefonini stolga qo'ygan holda ma'lum qildi. Va shishani ko'targan holda bir nechta qadahlarga quya boshladi. Qadahlar o'z egalari tomonidan ko'tarilib bo'lingach Jimin qorong'ulikda qo'rqinchli manzaraga aylangan dengiz tomonga qarab chuqur ho'rsindi.

- nimalarni o'ylayotganingizni bilaman - kapitan tomonidan aytilgan bu so'zlar Jiminni diqqatini tortdi.

Jimin: Nima demoqchisiz? - qo'lidagi ichimlikni shishali stol ustiga qo'ydi.

- dengizni nazarda tutdim. Sho'ng'ishni istaysizmi?

Jimin: nazarimda ha. Ertagayoq sinab ko'raman. Bu yerlar juda go'zal hatto tunda ham.

- ha dengiz juda maftunkor va juda xavfli - ichimligidan ho'plab qo'ydi erkak. Uning gaplari 3 yigitni ham diqqatini tortib ulgurgandi.

Taehyung: dengizni xavfli deyish sizdek kapitan uchun noo'rin deb o'ylayman.

- Dengiz mahluqlariga ishonasizmi? - erkakning so'zlari biroz quvnoqlik va sirli ohangda yangradi.

Jungkook: Safsata - Jungkook e'tiborsiz holda dedi. Ammo kapitan biroz jilmayib gapida davom etdi.

- Yoshlik chog'larimda otamni do'stlari bilan xavfli ko'llarga baliq tutgani borardik. Nafaqat baliq balki ilonlar va suvda yashovchi barcha ko'rimsiz mavjudodlar bor edi. Bir kuni juda g'alati holatga duch keldik. Otamning do'stlaridan biri oldimizga bir ko'zi yaralangan holda ko'ldan qaytib keldi. Undan so'raganimizda dumli suv maxluqiga duch kelganini va unga hujum qilganini aytib berdi. Uning bir ko'zi jarohat olib butunlay ko'r bo'lib qoldi. Biz kop martta ko'lga bordik lekin hech qayerdan dumli mahluqni topa olmadik. Otamning o'sha do'sti esa hech qancha vaqt o'tmay vafot etdi. - Erkak hikoyasini tamomlab boshini ko'tardi.

Jimin: Dumli mahluq!? - Jimin o'ylashga ulgurmay Taehyung uning gapini ilib ketdi.

Taehyung: balki suvparisidir. Ularda ham dum bo'ladi.

Jungkook: barchasi to'qima cho'pchak holos. Hech qanday dengiz mahluqi ham, dumli mavjudod ham hatto suvparisi ham mavjud emas. Hullas bunday narsalarga boshingizni qotirmang. Ertagacha yetib borishim kerak - so'ngi so'zlarini kapitanga qarab aytgach o'rnidan turib o'ziga tegishli honaga yo'l oldi.

Kun allaqachon yorishgan jazirama Quyosh hamma yerni qizidirib ulgurgandi. Jungkook yigitlar bilan qurilish joyiga allaqachon yetib kelishgan va Jungkookning yordamchisi qurilish haqida ma'lumot berardi.

- Janob kecha yana qurilish mollari kelgan. Hammasi siz aytgandek.

Jungkook: Juda soz - bu mehmonxona qurilishi deyarli ko'p joyda shov shuvga aylangandi. Unging o'zgacha dizayn va yuqori darajada katta va hashamtliligi nafaqat Koreyani balki boshqa davlatlardagi turistlarni o'ziga jalb qilmay qolmasdi.

Ular dengiz yaqinidagi vaqtinchalik qurilgan uylarga joylashishdi. Bu yer shaharniki kabi dabdabali bo'lmasa hamma narsa yetarli va hizmat ko'rsatish* ham shaharnikidan qolishmasdi. Olov atrofida o'tirgan uch yigit shu yerning aholidan bo'lgan bir qancha qizlarni mahalliy raqs tomoshasidan zavqlanishardi. Bu yer tinch, chiroyli orol hali kop odamni qabul qilmay turib Jungkook bu yerda kattagina qurilishni boshlab yuborgandi.

Pov

Men o'z hayotimning qora oqqushiman. Qora oqqush kabi yashayman. Hammasi o'sha kundan boshlangan. 15 yoshimda otam olib borgan joy.

7 yil oldin

Qora rusumli mashina yomg'irda eski bino yoniga kelib to'xtadi. Orqa eshigidan tushgan o'rta yoshli erkak va uning ortidan tushgan 15 yoshli qiz tushib keldi. Qiz hech narsaga tushunmay atrofga qarar ekan dadasi bo'lmish erkak uni eski binoga olib kirdi. Ko'rinishidan qabristonni eslatadigan joy edi. Erkak bir honaga kirib ketdi. Qiz esa karidorda otasini kutar ekan ba'zi xonalardan baqiriq ovozlari eshitilib turardi. Shunda erkak bir shifokor kiyimidagi odam bilan chiqib keldi. Dadasi qiziga ishora qilib gapirdi.

--Unga o'zing qara..
Dadasi qiziga e'tibor bermay eshikka qarab yura boshladi. Qiz ham dadasining ortidan ketmoqchi bo'lganda boyagi shifokor uni ushlab qoldi.
--Sen qayoqqa..
Qiz nima bo'lganini tushunganday qichqirib yubordi.
--Ota.. ota.. meni bu yerda qoldirmang.. OTAAA..
Erkak ortiga qaradi va shifokorni qo'lida tipirchilayotgan qizni oldiga keldi. Qizning ko'zlari jiqqa yoshga to'lgandi.
--Nora.. menga sendan foyda yo'q.. menga Dohyonni o'zi yetadi.. bobong ham birinchi nabirasi og'il bo'lishini istagandi.
Erkak ortiga o'girilib ketdi. Norani qo'lidan siltab bir honaga olib kirishdi. Bir qo'lini burchakka kishanlashdi. Nora qancha yig'lab yolvormasin hech kim eshitmagandek tutar edi. Honaga hamshiralar kirib Noraga ukol qila boshlashdi. Nora kishanlangan qo'lini chiqarishga urinib tepaga intildi.
--Yo'q yo'q iltimos meni qo'yib yuboring yolvoraman.. iltimos unday qilmang o'tinaman
Nora yig'lagancha hiqillar ekan birdan qo'liga igna sanchilganidan seskanib ketdi.

Hozirgi vaqt

Shifoxona. Eunwoo Norani uyg'onishini kutar ekan Nora alahsirardi

--Yo'q yo'q tegmang i..iltimos..
Nora birdan ko'zini ochdi. Oppoq shift qandaydir xlor hidi keladigan hona. Nora ko'zini ochib atrofga qaradi birdan qo'liga ulangan ukolni ko'rib ko'zlari kattalashib ketdi. Eunwoo Norani uyg'onganini sezib uning oldiga keldi. Sistema ulangan qo'lini musht qilib divanning burchagiga tiralib yuzini boshqa tomonga burib oldi.

--Olib tashla.. olib tashla uni
Qiz ko'zini chirt yumgancha qo'lini musht qilib olgandi. Qo'rquvdan tez tez nafas olarkan Eunwoo uning qo'lidan ushladi.
--Nora Nora menga qara qo'lingni och.. musht qilma.. keyin uni olib tashlayman.. faqat tinchlanib ol.
Nora mushtini sekin ochdi. Lekin hali ham chuqur chuqur nafas olardi. Eunwoo ukolni sekin olib tashladi.

--Narsalarim qani.. qurolim..
Nora yotgan joyini tintib narsalarini aynan qurolini qidirardi.
--U menda..
Shunda birdan honaga shifokor kirib keldi. Nora hali ham vahimada edi.
--Jin ursin..
Nora zudlik bilan o'rnidan turmoqchi edi.
--Sistema olgach biroz yotish kerak - muloyimlik bilan dedi shifokor.
--Kerak emas men ketishni istayman - Nora o'rnidan turib sumkasi va narsalarini qo'liga olib eshik tomon yurdi. Hali ham ko'zlari ola zarak bo'lib betartib nafas olardi. Yugurib honadan chiqar ekan karidor to'la shifokor va hamshiralar edi.
--La'nati..
Nora liftga yetib tugmani kuch bilan bosib eshik tezroq yopilishini kutar edi. Va birdan lift ichkarisida Eunwoo paydo bo'ldi.

--Jin ursin seni Han EunWoo.. nega bu yerga olib kelding.
--Tunchlanib ol. Muzlab qolganing uchun.
--Ming la'nat.. bu yerdan chiqqach qilgan ishing uchun yaxshigina javob berasan.

Ular liftdan tushar ekan EunWoo Norani qaltirayotganini sezdi. Sekin unga yaqinlasha boshladi. Nora qoshlarini chimirib o'zini ortga oldi.

--Hoyy nima qilyapsan
EunWoo unga yaqinlashib ohista uni bag'riga bosdi.

--Nima qilyapsan.. qo'yvor.. qo'yvor dedim senga.
Nora uning qo'llaridan chiqishga urinar ekan boyagina sistema olgani uchun kuchsiz edi. U qancha chiransa EunWoo ham uni shunchalik qattiq bag'riga bosardi.

--Kechir.. - EunWoo qizning qulog'iga past va afsusdan darak beruvchi ohangda dedi - Senga o'tmishdagi og'riqlaringni eslatganim uchun.. kechir.
Nora biroz tinchlangadek tipirchilashdan to'xtadi.

--Charchadim.. - Nora ko'zyoshlariga erk berar ekan titroq ovozda pichirladi. Namlangan ko'zlarini yumib yigitning ko'ksiga yuzini ko'mdi. EunWoo uning yelkasiga ohista tinchlantirgandek urib qo'yardi.
Bu quchoqlash.. mehr, ishonch, hotirjamlikni ifodalayotgandek edi.

Lift eshiklari ochildi. Nora shu zahoti EunWooning bag'ridan chiqdi. Ko'zyoshlarini artgancha shifoxonadan chiqdi. Uning ortidan EunWoo ham shoshgancha yetib oldi va qizni qo'lidan ushlab o'ziga tortdi. Norani o'zining mashinasiga o'tirg'izdi. Ular mashinada jim ketishar ekan Nora derazadan atrofni kuzatib ketar edi. EunWoo uni uyi oldiga to'xtadi.

--Biroz dam ol.. o'zinga kelmaguningcha ishga chiqma.. hopmi.. - yigit mayinlik bilan qizni yuzini silab gapirar ekan yuzidan ohista o'pib qo'ydi. Nora hali ham shok holatida edi
Nora indamay mashinadan tushdida uyiga kirib ketdi. EunWoo ham uni uyi oldidan ketdi.

~

Wohyong qo'lida yaltirayotgan taqinchoqqa qarar ekan uni sevgilisga qanchalar yarashishini hayolida tasavvur qildiyu jilmaydi.

--Shunisini olaman..

Wohyong do'kondan chiqar ekan kech bo'lishiga qaramay shahar labaratoriyasiga yo'l oldi.

~

A-ri barcha ishlarini tugatib oq halatini yechdi. Qo'lidagi perchatkalarini ham yechib burchakka uloqtirdi. Stolga o'zini tashlab uhh tortdi. Birdan eshikni qattiq ochilishidan cho'chib tushgan qiz boshlig'iga tushunarsizlik bn qaradi.

--A-ri bularni ham ko'zdan kechir va tekshirib maxsus honaga olib kir.

A-ri Boshlig'ining qo'lidagi qandaydir o'simlikni ko'rib yechgan perchatkalarini qo'liga yana kiydi va o'simlikni oldi.

--Hop janob.

~

labaratoriya oldiga kelib to'xtagan eng so'ngi rusumli mashinadan viqor bilan tushib kelgan yigit sovuq aura bilan ichkariga kirdi. Liftga chiqib o'ziga kerakli raqamni bosib kuta boshladi. A-ri ishlaydigan honaga kirar ekan qiz u yerda yo'q edi. Wohyong boshida uni ketdi deb o'yladi. Chunki ish vaqti allaqachon tugagan edi. Lekin qayerdandir o'ynoqi kulgu ovozi eshitildi. Wohyong qoshlarini chimirib o'sha tomonga yaqinlashar ekan ovoz yanada balandroq va aniq eshitila boshladi.

Wohyong honaga kirganda ko'rgan manzarasidan rostakamiga hayratda qoldi. Chimirilgan qoshlari hayratdan tepaga uchdi. A-ri yerda o'tirib telba kabi kular edi.

--A-ri senga nima bo'ldi - yigit telba kabi kulayotgan qizni oldiga kelib uni bo'yi teng o'tirdi. Wohyong qizdan uzoqda bo'lmagan o'simlikka ko'zi tushdi. O'simlikdan bir chimdim qismi A-rini atrofida yotar ekan Wohyong o'tni qo'liga olib hidladi. Asabiylikdan ko'zlarini chirt yumgan yigit chuqur nafas chiqardi.

--Ming la'nat* - Wohyong tishlari orasida vishshilagancha qizni ko'tarib honadan chiqa boshladi. Karidor bo'ylab lift tomon yurar ekan qarshisidan boya A-riga ish buyurgan boshliq turar edi.

Boshliq nima bo'lyotganini tushiniahga ulgurmay Wohyong unga o'shqirib ketdi.

--Qaysi kallang bilan giyohvand o'simlikni uni qo'liga berib qo'yding a..
uning baqirishi butun karidor bo'ylab yangrar ekan A-rini boshlig'i qo'rquvdan titrardi.

--Agar unga nimadir bo'lsa kallang bilan javob berasan.
Wohyong shoshgancha pastga tushib ketdi.

A-rini mashinaga o'tqizib o'zi ham rul o'rnashdi. Bir necha soniyaga qolmay mashina tezda u yerni tark etdi. Wohyong mashinani tez haydar ekan qizning endi kulgusi emas balki og'riqdan dalolat beruvchi ingroqlari eshitila boshladi. Wohyong A-rini shifoxonaga emas uyiga olib keldi. Yigit qizga nima bo'lyotganini yaxshi biladi. Bunday holatda shifoxonaga borish to'g'ri emas edi. Qizni qo'lida ko'tarib uy ichkarisiga olib kirib divanga yotqizdi. Zudlik bilan muzlatgichdan muz olib kelib uning qiziyotgan tanasiga bosdi. Muzlar erib Peshonasidan ohista bo'yin qismga oqib tusha boshladi. A-ri endi ho'ngrab yig'lab yubordi. Yumilgan ko'zlaridan yosh oqar ekan bo'g'iq ammo iltijoli ohangda yolvordi.

--W..Wohyong..yon..yonyapman..i..iltimos..yor.dam....ber.. - qizni ichidan o'tayotgan g'alati hissiyotlar og'riqni borgan sari kuchaytirardi. Wohyongning oq ko'ylagini old tugmalari yechilgan edi. O'zini anglay olmayotgan qiz ko'zlarini arang ochib qaddini tiklab yigitning qarshisiga yaqinroq kelib o'tirdi.

Qiz yigitning qarshisida ekan yelkasiga boshini tirab kaftini uning ochiq ko'ksiga bosdi. Yigit bu holatdan o'tkir nafas chiqardi. Qiz tinmay hansirab havo yetishmayotgandek o'zining ham oldini biroz ochdi.

--Mmenn..o'libb..qqolamann..yolvoramannn..meniii..sovutt!!.. - qiz yig'lagan ko'yi yigitni qattiq quchdi. Wohyong biladiki qiz hozir o'zida emas.

Qiz uni hali ham qo'yib yubormay o'tinch bilan pichirlardi. Wohyong qizni divanga ohista yotqizdi. Qiz uni yoqasidan qisib yigitni o'ziga tortdi. O'rtadagi qaynoqlik A-rini harakatlari tufayli ortsa ortdiki ammo pasaymadi. Yigit qizni ham ortiq qiynashni istamadi... tun kirib kelar ekan ikkisi uchun dunyo to'xtab qolgandek edi. Faqat ular va ularning muhabbatlari aks etgan tun avj urardi.

~

Tong. A-ri kechagi divanda emas balki o'zining yotog'ida edi. Qovqolari shu qadar og'irlik qilar ekan ko'zlarini ocholmay g'ingshir edi. Lekin yuvinish honasidan kelayotgan suv ovozlaridan A-ri ko'zlarini ochib gavdasini ko'tarishga utindi. Arang o'rnidan turgan qiz egnida deyarli hech narsa yo'qligini ko'rib hayron bo'ldi. Nimanidir tushunishga urinayotgan paytda yuvinish honasidan erkak kishi chiqib keldi. A-ri darrov ko'rpani oldiga tortdi. Wohyong qizni uyg'onganini bilib u tomon yaqinlasha boshladi. A-ri unga hayrat va qo'rquv bilan qarab turarkan o'zini ortga oldi.

--A-rii..yaxshimisan.. hech qayering og'rimayaptimi..

--Wohyong..siz bu yerda nima qilyapsiz kecha..kecha nima bo'ldi.

Wohyong qizning ko'zlariga bir muddat tikilib qoldi.

--Hech narsani eslay olmaysanmi..

--Kecha nima bo'ldi deyapman nega bu yerdasiz nega men bu ahvoldaman NEGA - qizning baland ovozi hona bo'ylab jarangladi.

-- A-rii baqirma.. nega jinniga o'xshab narkotik qabul qilding unda a
A-ri birdan jim bo'lib qoldi. Labaratoriyada qilingan birgina xato yotoqqacha yetaklab keldi. A-ri birdan yig'lab yubordi. Ustini yopib turgan ko'rpani qattiq g'ijimladi. Yuzini boshqa tomonga burdi. Wohyong unga yana yaqinlashaman deganda u bunga yo'l qo'ymadi.

--Keting yolg'iz qolmoqchiman..
Wohyong qizni tushungan holda jimgina honani tark etdi. A-ri piqillab yig'lar ekan kecha uning o'zi yigitni shu ishga boshlagani es hushi joyida bo'lman holida qilgan behayo* harakatlari ko'z o'ngidan o'tar ekan sevgan yigitining ko'z o'ngida yengiltak* qiz kabi bo'lib qolgani uchun o'zini la'natladi.

~~

Nora 2 kun ishga bormadi. Bu borada EunWoo ishga qattiq sho'ng'igandi orada Noradan ham habar olishni unutmadi.

--Rostdan shunday bo'ldimi - yana so'radi Nora.
--Ha dedimku Nora.. endi nima qilaman.. uni yuziga qanday qarayman endi.

--Eh A-ri A-rii.. nimalar qilib yuribsana.. ho'sh ishing nima bo'ldi..

--Bilmadim.. ishga borganim yo'q meni haydashsa kerak.. ahmoqligim tufayli.. endi nima qilaman. - A-ri yig'lamsirab boshini stolga qo'ydi.

--A-rii.. o'zi tunda nima bo'lgani esingdami.. - Nora dugonasidan past va sirli tarzda so'radi. A-ri boshini tezda ko'tarib qoshlarini chimirgancha dedi.

--Noraa.. men nima darddamanu sen so'rayotgan narsangni qara.. - A-ri boshini egdi.
--Rosti.. esimda yo'q.. so'ngi ko'rgan manzaram.. uning.. bo'yniga osilganim edi.. - A-ri labini tishlab ko'zini boshqa tomonga olib qochdi.

--A-riii.. mendan ko'zingni olib qochma.. yo'q agar u seni yoningda bo'lsa.. uyatdan o'lib qolar ekansanda.. - Nora hazil tariqasida dedi. - Rosti.. bunchalik gaz bo'lasan deb o'ylamagandim.. mendan ham o'tib tushding.

--Noraaa... narkotik o'simlikni deb shu ahvolga tushdim.. men.. shifokorga ko'rinishim kerak..

--Ha albatta.. sen bilan boraman..
--Yo'q o'zim amallayman.. sen ishdan qolma.. kech qolyapsan..

--O'zing uddalashinga ishonching komilmi..

--Ha boraver..

Qizlar kafedan chiqib o'z ishlari tomon ketishdi.

*

*

*

Stardusts✨ bu qism biroz kam bo'lib qoldi. Shu kunlarda aktiv bo'la olmayapman. O'qiganingizni bildirib reak❤️‍🔥 va fikr💗 qoldiring

~Author:•°•Eira Bloom°•°

Gulsum

Tong. Har doimgidek yangi kun bir xillikda boshlandi. To'g'risi uyda zerikdim. O'qishim qolib ketyapti. Kechagi ishdan keyin qanday ruxsat olaman endi. Hammamiz birga nonushta qildik. Iloji boricha yaxshi muomalada bo'lishga urinyapman.

--Haligi.. bir narsa so'ramoqchi edim..
Iymanibgina so'radim.

--Pul kerak bo'lsa so'rayver

--Yo'q.. men o'qishga borishim kerak.. shunga..

--Gulsum.. sen endi erli ayolsan.. 5 yoshli bolaning onasisan.. sen bilan haqiqiy oila bo'lolmasmiz.. har holda o'rtada nikoh bor.. o'qishinga kelsak u yerda qancha erkak ishlashini bilasanmi.. hullas meni ayolim ko'cha sang'ib yurmaydi.

--Axir markaz o'zingiznikiku..

--Baribir ham.. meni ikkinchi marta takrorlashga majbur qilma
Gulsum yosh bola kabi labini burishtirdi. Usmon uni qilig'iga kulib yubormaslik uchun o'zini bosdi.

--Nega axir..
Yig'lamsirab dedi Gulsum.

--O'rangan qizlar bunchalik injiq bo'ladi deb o'ylamagdim.
Gulsum birdan qoshlarini chimirdi.

--Qayerga yozib qo'yibdi a o'ranganlar faqat muloyim bo'lishi kerak deb.. siz meni hafa qilyapsiz..
Usmon yig'lashga tayyor turgan rafiqasini oldiga yaqinroq kelib o'tirdi.

--Gulimm.. hafa bo'lma.. bugun senga nima olib kelay..
Usmon unga muloyim gapirar ekan go'yo kechagi ish uchun uzr so'rayotgandek edi.

--Hohlagan narsamni?

--Hohlaganingni..
--Mevalar va shirinliklar olib keling..
Usmon uning istagini eshitib tabassum qildi.

--Hop.. olib kelaman.
Gulsum erini kuzatib qo'ydi. Ichkariga kirib qizi bilan o'ynadi. Uy ishlarini ham qildi. Oysha onasining ish qilishini kuzatgancha stulda oyoqlarini silkitib o'tirardi.

~

Katta yo'lsa ketayotgan mashina bor tezlikda harakatlanardi. Mashinadagi odam rulga ora orada qattiq urardi. Faqat bir so'z tilida takrorlanardi. "Nega"
--Nega.. nega Gulsum nega nega menga bunday qilding.. sevishimni bilarding.. senga bo'lgan muhabbatimni rad etib bolali insonga turmushga chiqdinga.. nega..
Anvar mashinani bir chetga to'xtatib rulni mushtlab faryod qilardi. Qancha bor urindi. Qancha sovchi qo'ydi. Barcha harakatlar besamar ketdi. Endichi? Ko'z ostida o'sgan gul endi boshqasiga tegishli.

~
Gulsum
Men shuni tushundimki bizni oila qilgan qizim ekan. Balki erimga imkon berarman. Balki hammasini ortda qoldirib oila bo'larmiz. Lekin u o'zgarishiga.. bilmadim. Negadir qo'rqyapman. U bilan birga bo'lgach yana Yulduzni gapirsa men buni ko'tara olmayman. Yo'q. Yana biroz sabr qilish kerak. Ha hali imkon berishga erta.

Gullarga suv quyar ekanman qizim menga qarab bolalarcha savolga tutardi.

--Oyijoon nega uzoq vaqt kelmadingiz.
--Kasal edim.. shunga kelolmadim.
--Endi ketmaysiza..
--Yo'q qizim endi ketmayman.
Qizim meni quchoqlab okdi. Shu payt eshik taqillashi eshitildi. Borib ochdimn. Erim kelibdi. Aytganlarimni hammasini olib kelibdi. Yaxshi kutib oldim qizim ham dadasini quchoqlab ko'rishdi.

Bir oila kabi birga ovqatlandik. Qizim bilan erim olib kelgan shirinlilarni mazza qilib yedik. Erim honasiga kirib ketdi. Qizimni honasiga olib kirib uxlatdim. O'zim ham honam tomon harakatlandim. Honani chirog'ini yoqmasdan yotoq tomon harakatlandim. Birdan butun tanam bo'ylab o'ralgan qo'llar sabab seskanib ketdim.

--Nima qiyapsiz..
--Jim.. meni eshit.. Gulsum.. seni sevaman.. sen bilan birga bo'lishni istayman..
Men birdan o'zimga kelib uning qo'llaridan chiqdim.

--Birga bo'lish? Nima ayol faqat tun uchun kerakmi.. siz.. qanaqa odamsiz
Usmon birdan Gulsumni devorga tiradi. Yuziga yaqin kelib chuqur ohangda gapirdi.

--Ha men shundayman.. men ayollarni shunday sevaman..
Usmon Gulsumni qo'yib yuborib undan uzolqshdi. Bildiki ayoli unga hali ham imkon berishni hohlamayapti. Balki boshqa yo'lini sinab ko'rar.

--Essiz.. sen Yulduzga o'xshamaysan..
Usmon gapida to'xtab Gulsumning qulog'iga pichirladi.
--Yulduz.. u sendan chiroyli edi.. latofatli.. mening Yulduzim..
Gulsum eriga shu qadar boshqacha boqdiki uning nigohlarida g'azab yoki sokinlik buni bilish mushkul edi. Gulsum birdan erining bo'ynidan qo'llarini o'tkazib oldi.

Usmon xotinidan buni kutmagani yuzidan yaqqol bilinib turardi. Gulsum erining yuziga shu qadar yaqin kelib gapira boshladi.

--Men.. shunday qilamanki.. mendan bir qadam ham ketolmay qolasiz..
Gulsum nozik barmoqlarini erining bo'ynidan mayin silab qo'ydi. Oyoq uchida turib erining qulog'iga yanada yaqin keldi. Deyarli lablari unga tegib turar edi.

--Lekin.. men buni istamayman.. hoh-la-may-man..
Gulsum oxirgi so'zlarini dona dona qilib aytib erining ko'zlariga tikildi.

Usmon
To'g'risi xotinimdan bu harakatlarni kutmagan edim. Agar u yana biroz shunday tursa men o'zimni boshqarolmayman
Gulsum birdan eridan uzoqlashdi. Ko'zgu oldiga kelib turdi va ro'molini ohista yecha boshladi. Tim qora va qalin sochlar Gulsumning beligacha yetib keldi. Ko'zguga qaraganda eri unga hamon tikilib turganini payqadi. Ko'zgudan qarab gapida davom etdi.

--To'g'ri.. (ohista va mayin ohangda)
--Men yulduz emasman.. hech qachon u bo'lmayman.. chunki men quyoshman.. quyoshga yaqin kelganlar yonib ketishadi... men esa yulduzlarni osmonga qarab olma tergandek sanay olaman.. quyoshga 3 soniya ham tik qarab tura olmaysiz.. shunday ekan meni yulduzlaringizga tenglashtirmang..

Usmon xotiniga nim tabassum qilib uning ortidan kelib quchdi. Nigohlar hamon o'z nazoratida. Usmon Gulsumning sochlariga yuzini ko'mgancha chuqur hidladi.

--Mayli.. quyoshim.. sen bilan birga bo'laman..
--Quyoshga yaqinlashgan saringiz yonib ketasiz.. siz esa.. mendagi qaynoqlikni ko'tara olmaysiz..

--Sen bilan birga bo'lish shu bo'lsa.. mayli.. men yonishni hohlayman..

~
Tun. Insonni o'ylari bilan yolg'iz qolish uchun eng qulay vaqtdir. Ba'zi xotiralarni eslash uchun ham.

~
Tong. Har doimgidanda o'zgacha boshlangan tong. Gulsum eriga nim tabassum qilib unga choy quyib uzatdi. Qizi ham uyg'onib ota onasining yoniga o'tirdi.

Gulsum erini ortidan chiqar ekan:

--To'xtab turing..
Usmon xotini tomon o'girildi. Gulsum erining kastyumini to'g'irlab qoqib qo'ydi.
--Endi bo'ldi.. borishingiz mumkin..
Gulsum eriga tabassum qilib turar ekan Usmon ham unga tabassum qildi. Usmon xotiniga yaqinlashib peshonasidan o'pdi. Ularning ko'zlarida baxtiyorlik va xalovat bor edi.
--Gulimm.. bugun ertaroq kelaman.. yaxshi o'tiringlar
Usmon mashinasiga o'tirib ishxonasi tomon ketdi.

Men ichkariga kirib qizim bilan birga vaqt o'tkazdik. Suv idishini stolga qo'yib aylantirdik bosh tomoni men tomonga tushdi.
--Hm.. men senga qanday shart bersam ekan..
Huddi o'ylanyotgandek o'zimni tutdim. Qizim meni oldimga kelib turdi.

--Haa.. men seni shu lo'ppi yuzlaringdan o'pishni istayman.
Qizimni quchib yuzlaridan o'pib oldim. Qizim qiqirlab kulardi. U birdan qo'limdan chiqib boshqa yoqqa yugura boshladi. Uni ortidan quvar ekanman eshikning ovozi meni to'xtatdi.
--Kelgunimcha yashirinib ol.
Eshikni ochar ekanman qarshimda tor shim va kaltagina fudbolkada bir ayol turardi.

--Sizga kim kerak..
Ayol qoshlarini chimirib meni boshdan oyoq kuzatdida bepisandlik bilan uy ichkarisiga kirdi.

--Hoy sizga gapiryapman.. kimsiz..
Ayol menga qaramasdan ortimdan chiqqan qizimga qaradi. Oysha ayolga bir qarab ortimga yashirindi.

--Kimni oldiga keldingiz.. kim kerak sizga..

--Erimni oldiga keldim.. men Yulduzman...

Davomi bor...

Author: Bloom

Gulsum

Uyimga mayda qadamlar bilan ketar ekanman bir necha soat avval bo'lgan voqea hayolimdan ketmasdi. Bechora qizga nimadir deyishimga yo'l qo'ymay dadasi kelib qo'limdan uni yulib oldi. Odam shunchalik qo'pol bo'ladimi tovba. Bechora qizaloq mo'ltiragacha qarab qoldi. Shu o'ylar bilan ketar ekanman yo'limga tanish mashina to'xtadi. Obbo shu yetmay turgandi o'zi. Dadamning do'stini og'li Anvar. Mana 17 kiribmanki ortimdan qolmaydi. Men uni birinchi ko'rganimdayoq yoqtirmaganman. O'shanda 14 yoshda edim. Hovlimizga darvozani taqillatmasdan kirib kelavergan. O'sha ishidan keyin uni yoqtirmayman. Nima emush bir ko'rishidayoq sevib qolgan emish o'rgildim. Anvar mashinadan tushib men tomon kela boshladi.

Anvar
Men uni yo'liga to'xtadim. U har doimgidanda go'zal. Ayniqsa ro'mol o'rash unga juda yarashadi. Men uni bolaligidan beri taniyman. U juda qaysar shu bilan birga juda yoqimtoy ayniqsa jahli chiqqanda. U bilan har doim birga oila bo'lganimni tasavvur qilaman. U go'zal va betakror bir hilqat. Men uni sevaman. Lekin u mendan doim o'zini olib qochadi. Baribir unga talpinaveraman.

Gulsum

Anvar men tomon kela boshladi.

--Assalomu alaykum
Odob yuzasidan salom berib o'tib ketmoqchi edim

--Va alaykum assalom.. Gulsum yaxshimisan..
--Ha yaxshi..
--O'tir o'zim tashlab qo'yaman..
--Yo'q o'zim yetvolaman..
Anvar gapimni eshitmasdan mashina eshigini ochdi.
--Gulsum.. begona emasmiz.. uni ustiga kech tushib qoldi..
Rostdan ham kech kiryapti. Lekin kim yur desa yurib ketaveradigan emasman u hatto qarindoshim bo'lsa ham.

--Ha kech kiryapti.. tezroq yursam uyga yetvolaman.. xayr.
Shunday deb uni oldidan o'tib ketmoqchi bo'ldim lekin u qarshimga turib oldi. Men uni oldida kichikman u bo'lsa baland.

--Nega Gulsum.. nega.. nega menga imkon bermaysan.. nega doim qochasan..
Bir zum unga tikilib qoldim. Nima deyishni bilmayman. Uning ovozida muloyimlik va muhabbat ufurib turibdi.
--Men ketishim kerak.. qoching..
U sekin yo'limdan qochdi.

--Seni sevaman Gulsum

--Uyalmaysizmi Anvar aka.

--Meni aka dema.. seni akang emasman..
Unga e'tibor bermay tez qadamlar bilan undan uzoqlashdim.

Usmon

Qizimni uyga olib keldim. Uyda onam bilan qo'shni ayol o'tirishgan ekan. Onam yana oldingi mavzuni ochdi.

--O'g'lim.. yoshing 30 qarab ketyapti.. qizingga ona kerak.. o'zingni o'ylamasang ham qizingni o'yla..

--Ona.. tushuning axir..

--Boshqa qarshiliklar o'tmaydi. Dadangni do'stini qizi bor. Sodda va muloyim. O'shanga uylanasan. Qizinga ham ona bo'ladi. Biz uni ota onasi bilan gaplashdik.

--Bilganingizni qiling ona.. lekin aytib qo'yay bir qizni baxtsiz qilganingiz qoladi.
Shunday deb uydan chiqib ketdim. Bunchalik oson emas. Onam bir tomondan haq. Markazda qizim begona qizga onam bo'lasizmi deganda tushundimki qizim mehrga muhtoj.

*

Gulsum
Uyga qaytdim. Opam kelgan ekan. Salomlashib qattiq quchoqladim. Opamni sog'inibman. Keyin bilsam gap boshqa yoqda ekan. Oyim oldiga o'tirg'izib sekin gap boshladi.

--Qizim.. senga sovchi kelyapti..
Odatda oyim sovchilarni menga aytib o'tirmasdan rad javobini berardi. Chunki endigina 17 yoshman.

--Oyi hazillashyapsizmi.. kelgan bo'lsa qaytarib yuboring..

--Qizim.. u dadangni do'sti ekan.. bilasan dadangni mazasi bo'lmaganda do'sti davolanishiga yordam bergan edi.

Ha o'shanda dadam yurak hurujidan aziyat chekkandi. Men ularning do'stini ko'rmaganman. Lekin bizga ancha yordami tekkanini bilaman. Biz boy oila emasdik.

--Dadang ularni oldida qarzdor bo'lib qolmasin.. u og'liga seni so'rayapti..

--O..oyiii..
Nafasim titrab ko'zimda yosh tomchiladi. Boshqa so'zni eshitmasdan honamga yugurdim. Yostig'imga yuzimni ko'mgancha ho'ng - ho'ng yig'ladim. Eng alam qiladigani o'zim tanimagan insonga meni berishyapti. Bu adolatdan emas. Lekin onam haq. Dadam ularni oldida qarzdor bo'lib qolmasligi darkor. Agar ko'nmasam dadamga yana nimadir bo'lib qolsachi. Baribir o'zimni yig'idan to'xtata olmayapman. Honamga opam kirib keldi. Nega kelganini bilaman. Oyim jo'natgan.

--Gulsum.. o'zimni gulim.. yig'lamagin.. bu kun hammani boshida bor. Bu taqdir.
Pochchamdan boshqasiga tegmayman, sevaman, o'laman deb turib olgan opam menga shunday deyaptimi. Battar yig'lab yubordim.

Opam meni yupata yupata honamdan chiqib ketdim. Hech bo'lmaganda 18ga to'lishimni kutishsa bo'lardi. Yig'lab yig'lab uxlab qolibman. Uyg'onib yuzimni sovuq suvda yuvib ancha o'zimga keldim. Men Allohga tavakkul qilaman. Boshqa ilojim yo'q. Lekin baribir alam qiladiki... men.. sevib turmush qurishni istagandim... Hatto sevishga ham ulgirmadim. Nahot kattalar aytishganidek haqiqiy sevgi to'ydan keyin bo'lsa. Bilmadim. Men pastga tushdim. Oilam bir dasturxon atrofida. Opam va jiyanlarim bilan birga. Men ularni rayini qaytara olmayman. Dadamni yuziga qarashga uyaldim.

3 haftadan so'ng

Biz to'ydan avval ko'rishmadik. To'y ham ixcham va kichik o'tkazildi. Balog'atga yetmaganim uchun faqat nikoh o'qitildi. Domla kuyovdan rozilik olgach menga murojaat qildi. Parda ortida kelindan hech qanday sado chiqmagach yana qayta murojaat qilindi. Yana javob yo'q. Uning o'rniga yangalar javob berdi.

Men kelin kuyov uchun ajratilgan honada o'tirar ekanman negadir qo'llarim titrardi. Negadir uyga ketgim kelyapti. Onamni sog'indim. Yig'lab yubormaslik uchun harakat qilyapman. Ketgim kelyapti. Birdan honada turgan katta kiyim shkafiga ko'zim tushdi. Hayolimga kelgan o'ydan o'zim g'alati bo'ldim lekin baribir harakat qilib ko'rishim kerak.

Usmon
Negadir hozir honaga kirsam Yulduzga xiyonat qilayotganday bo'laman. Aslida u meni tashlab ketgan. Men honaga kirar ekanman hech kim yo'qligini ko'rdim. Bir zum hamma joyga ko'z yugurtirib chiqdim. Birdan ulkan shkaf eshigining tagidan chiqib turgan ko'ylak etagiga ko'zim tushdi. Nima u mendan qo'rqdimi.. o'zimga aytsa ham tushunar edim. O'lib turganim yo'q edi.

Shkaf eshigini ochib hayratda qoldim. Uni ichida o'tirgan qiz... ismi Gulsum edi. Markazda qizimni oldida ko'rganim.. nahot u bo'lsa...

--Gulsum.
U menga tushunarsiz qarab turar edi. Nahot tanimagan bo'lsa. Atrofimda ayollar bir qiyo boqishimga zor bu bo'lsa meni unutgan. Bir zum tanimadi.

--Usmon Qudratovich..

--Har holda eringni ismini bilar ekansan..

-S..ssizz..

--Shakfda uxlash noqulay emasmi...
U yana jim turib qoldi.
--Gulsum chiq gaplashib olamiz.. senga tegmayman..
U ikkilanibgina shkafdan chiqdi. Yosh bola. Qizimga qanday onalik qiladi a.

--Menga qara.. men oldin uylanganman..
U menga hayrat bilan qaradi. Demak unga aytishmagan.. qizim borligini biladiku.

--Senga faqat qizimga onalik qilishing uchun uylandim. Men Yulduzni hali ham yaxshi ko'raman.

--Sizni tushundim.

Gulsum
Men hayratdaman. Boshqa ilojim yo'q. Birdan hayollarimni eshik ochilishi bo'lib yubordi.

Axir bu...

--Dadajon...
Oysha honaga kirib kelar ekan Usmon qizini peshonasidan o'pib honadan chiqib ketdi. Oysha Gulsumni oldiga kelib to'xtadi. Gulsum har doim bu munchoq ko'zlarga yengilgan. Uni bo'yi barobar egildi.

--Men sizni birinchi ko'rganimdayoq oyim ekanizni bilgandim.. oyijon
Qizaloq Gulsumni bo'ynidan quchoqladi. Gulsum ham bir necha soniyadan so'ng uni ohista bag'riga bosdi. Uni oyijon degani ko'zlarini yoshlantirishga ulgurgandi.

Gulsum
Qaysi ona shu munchoq ko'zlarni tashlab keta oladi. Qaysi ona shunday qiladi. Uni birinchi ko'rganimdayoq yaxshi ko'rib qolganman. U juda chiroyli. U bilan gaplashib uxlab qolibmiz. Erim esa chiqib ketgandan beri honaga qaytib kirmadi. Bir tomondan yaxshi bo'ldi. Bomdod o'qib uxlayotgan qizimni peshonasidan o'pib honadan chiqdim. Kelinlik vazifamga ko'ra nonushta tayyorladim. Yangi oila a'zolarim ham chiqishdi. Nonushtada men unga qarashni ham hohlamadim. Qizim bilan kulishib honaga chiqdik. Men uni kiyintira boshladim. Qizim bog'chaga borishi kerak. Honaga erim kirib keldi. Qizim dadasini bo'ynidan quchoqlab oldi. Men ularni eshikkacha kuzatib qo'ydim.

--Oysha bog'chadan kelgach unga yaxshi qara.. bugun kech qaytaman.. meni kutma..

--Shundog'am kutmayman.
Men ham ters galirgani uchun shunday dedim. Kutma emush. Kutaman deb o'lganim yo'q.

Usmon indamay qo'ya qoldi. Qizini bog'chaga tashlagach ishiga yo'l oldi. Lekin hayolidan bir zum ham Gulsum ketmasdi. Ilk kechada shkafga berkinib olganini eslab kulgusi keldi. Oldin e'tibor bermaganmi bilmaydi. U rostdan ham chiroyli. Lekin Yulduz bo'lolmaydi.

Usmon Yulduzni o'ylab yana jiddiylashdi.

Gulsum

Uy katta hovli ekan. Oyim dadangni o'g'lini do'sti deganda Anvarmikan deb o'ylab qolgandim. Unday emas ekan. Uy ishlarimni tugatib honamga chiqdim. Ilk kechada yashirinib olgan shkafimni oldiga kelib uni ochdim. Shkafda ayollarni kalta ko'ylaklari va shimi bor edi. Men bunday narsalar kiymayman. Uni ustiga kiyilganni.

Ularni olib chiqib axlat xaltaga tashladim. Endi qizalog'im kelishi uchun ovqat qilishim kerak.

Usmon
Ishlarimni tugatib uyga qaytdim. Gulsum meni kutib oldi.

--Assalomu alaykum

--Va alaykum assalom.. qizim keldimi..

--Ha Oysha bog'chadan keldi... ovqatlanasizmi..

Gulsum iymanibgina so'radi.
Usmon shunchaki:

--Ha..

Gulsum eri ovqatlanguncha yonida o'tirdi. Usmon Gulsumni ortidan honaga kirdi. Gulsum unga hayron qarab turardi.

--Nega honaga kirdingiz
--Bu meni uyim bilsang istasam kiraman.
Usmon Gulsumga boshqacha qarash bilan unga yaqinlashar ekan Gulsum o'zini ortga oldi. Usmon joyida to'xtadi. Honada uning ho'rsini eshitildi.

--Gulsum.. o'zingni ortga olaverma.. men seni eringman.. men hohlasam

--Nima hohlasangiz.. siz faqat menga qizingiz uchun uylangansiz..
Usmon hotiniga hafsalasiz qarab qo'ydi. Shkafni kiyim olish uchun ochar ekan qoshlari qaxrli chimirildi.

--Yulduzni kiyimlari qayerda?
Gulsum yana Yulduz ismini eshitib ko'zlarini qattiq yumib ochdi. Aslida unga baribir emasmi?

--Tashlab yubordim
Usmon Gulsumning odiga chaqmoqdek kelib qo'lidan qattiq qisdi. Gulsumni og'riqdan yuzi burishdi.

--Senga kim ruxsat berdi a KIM DEYAPMAN
Usmon birdan baqirib yubordi. Gulsumni ko'zlari yoshlana boshladi. Usmon uni qo'lidan ushlab o'ziga tortib silkitdi.

--Aslo eshityapsanmi aslo yaxshi gapirganimga ishonma.. o'ldiraman..

--Dada oyimga tegmang

Eshik tagida yig'lamsirab turgan qizimni ko'rib yuragim ezildi. Ko'zyoshlarimni arang tiydim. Qizimni oldida yig'lamasligim kerak.

--Qizim..

--Oysha honanga bor..
Erim qizimga jahldan baqirib yubordi. Nega bolaga baqiradi. Oysha rostdan ham yig'lab yubordi. Uni qo'lidan chiqib qizimni oldiga yugurdim. Unga egilib bag'rimga bosib tinchlantirishga urindim.

--Qizalog'im yig'lama men yaxshiman.. yoningdaman
Qizim bag'rimda ancha tinchlandi. Erimga ham qarab o'tirmasdan qizmni honasiga olib chiqib ketdim. Qizimni uxlatib o'zim ham yonida uxlab qolibman.

*

*

*

Davomi bor...

Writer:Bloom