San’at galereyasidagi sokin va maftunkor uchrashuvdan so‘ng, Taehyung va Areum shahar markazidagi chiroyli, retro uslubdagi restoranga yo‘l olishdi. Restoranda retro chiroqlar mayin nur sochar, devorlardagi eski rasmlar va yog‘och mebellar huddi o‘tmishga sayohat qilgandek muhit yaratgandi. Ular deraza yonidagi stolga joylashishdi va taomlar buyurtma qilishdi. Taehyung Areumning har bir harakatini mamnuniyat bilan kuzatar, uning san'at haqidagi mulohazalaridan hayratda edi.

Shu payt eshik tomondan kimdir Areumni ismini aytib chaqirdi.
— Areum? Senmisan? — dedi baland bo‘yli, ochiq chehrali yigit ularning stoliga yaqinlashib.

Areum ortiga o‘girildi va ko‘zlariga ishonmay, o‘rnidan turib ketdi:
— Minho?! Voy xudoyim, seni ko‘raman deb o‘ylamagandim.

Minho Areumning universitet davridagi eng yaqin va sirdosh do‘sti edi albatta Boradan keyingi eng yaqin doʻsti. Ular ko‘p yillardan beri uchrashishmagandi. Areum xijolat bo‘lib Taehyungga qaradi va do‘stini tanishtirdi. Taehyung aslzodalarga xos tarzda o‘rnidan turib, Minho bilan samimiy so‘rashdi va uni o‘zlarining stoliga taklif qildi. Uchala inson o‘rtasidagi suhbat tezda qizib ketdi.

Minho juda quvnoq yigit edi. U birdan Areumga qarab, ko‘zlarini qisdi.
-San bilmaysan, Taehyung, — dedi Minho kulib.
— Bu Areum xonim universitetda o‘qib yurganimizda bir marta adashib o‘g‘il bolalar yotoqxonasiga kirib ketgan. O‘shanda xonasini almashtirib qo‘yib, ichkaridagi bolani ko‘rib shunaqangi qichqirganki, butun bino oyoqqa turgan. Keyin esa qochaman deb, eshik burchagiga peshonasini urib olgandi!

Buni eshitib, Areumning yuzlari bir soniyada pomidordek qizarib ketdi. U o‘ta noqulay ahvolga tushib, Taehyungning yonida qattiq uyaldi va yuzlarini qo‘llari bilan yopib oldi
— Voy, Minhooo Iltimos, buni gapirma, judayam xijolatli holat boʻlgan - pichirladi u yerga qarab.

Taehyung esa xonani to‘ldirib, o‘sha o‘zining yo‘g‘on va past ovozida mayingina kulib yubordi. U ko‘zlaridagi cheksiz mehr bilan Areumga qaradi. Keyin esa stol ustidagi Areumning qo‘llarini ohista o‘z kaftlari orasiga oldi-da, Minhoga qarab judayam chiroyli qilib gapirib ketdi
— Bilasanmi, Minho. Areum hatto o‘sha vaziyatda ham qanchalik maftunkor va begʼubor bo‘lganini tasavvur qila olyapman. Uning mana shunday samimiy, ba'zan esa biroz parishonxotir va shirin tabiati uni dunyodagi eng mukammal insonga aylantiradi. Ayniqsa, hozir uyalib, yuzlari qizarganida, u har qanday san'at asaridan ham go‘zalroq ko‘rinmoqda.

Taehyungning bu baxmal ovozda aytgan kutilmagan va chuqur xushomadidan Areumning yuragi gupillab urib ketdi, hayajondan hatto nafas olishni ham unutdi. Uning ko‘zlaridagi shirin uyat endi chinakam baxt tuyg‘usiga aylangan edi. Minho ham Taehyungning bu olijanob va muhabbatga to‘la munosabatini ko‘rib, do‘sti uchun ich-ichidan quvondi.

Xuddi shu daqiqalarda "Aura" kafesida umuman boshqacha, quvnoq manzara davom etayotgandi. Kafe tinchib, mijozlar kamayganidan foydalanib, Jimin endi o‘zini qahva san’atida sinab ko‘rmoqchi bo‘ldi. U ustidagi fartugini to‘g‘rilab, xuddi professional baristadek jiddiy qiyofa oldi.
— Xo‘sh, Bora xonim, endi mening mahoratimni ko‘rasiz, — dedi Jimin ishonch bilan.

Jimin espressoni tayyorladi, sutni ko‘pirtirdi va xuddi kecha Bora chizgandek, qahva ustiga chiroyli yurakcha shaklini chizishga harakat qila boshladi. Biroq sutli ko‘pikni quyayotganda, Jiminning qo‘li biroz qaltirab ketdi va qahva ustidagi yurakcha shakli buzilib, qanaqadir g‘alati, tushunarsiz bir maxluqchaga o‘xshab qoldi. Qahva chetlaridan ham toshib ketdi.

Bora buni chetdan kuzatib turgan edi, o‘zini tutolmay qah-qah otib kulib yubordi.
— Voy, Jimin! Bu nima? Yurakchami yoki kosmik kemami? — dedi u kulgidan ko‘zlariga yosh kelib.

Jimin esa buzilgan qahvaga qarab, sochini ortiga silkidi va noqulay ahvolda, o‘sha maftunkor "ko‘z-tabassumi" bilan jilmaydi
— Menimcha, bu mutlaqo yangi san’at asari! Buni "Hayajonlangan yurak" deb atlasak bo‘ladi

Bora uning yoniga kelib, qahva stakanini chetga surdi va Jiminning ko‘zlariga shirin jilmayib qaradi
— Bilasizmi, Jimin. Siz raqsga tushishda, odamlarning ko‘nglini olishda va sahnada haqiqiy qirolsiz. Lekin, afsuski, qahvaning ko‘nglini olib, unga chiza olmadingiz — deb hazillashdi.

Jimin ham kuldi va unga yaqinroq kelib, pichirladi
— Mayli, qahvani ko‘nglini ololmagan bo‘lsam ham, sizning ko‘nglingizni olsam bo‘ldi, shunday emasmi?

Boraning yuzlari yana bir bor qizarib ketdi. Ular kafening shinam muhitida birgalikda kulishib, o‘zlarining samimiy dunyolarida baxtli edilar.

----

Restorandagi maroqli va kulgiga boy suhbatdan so‘ng, nihoyat xayrlashish vaqti keldi. Minho uzoq vaqtdan keyin dugonasini bunday baxtli ko‘rganidan xursand bo‘lib, o‘z yo‘li bilan ketdi. Taehyung esa Areumni o‘zining shinam va qora rangli zamonaviy mashinasida uyigacha kuzatib qo‘yadigan bo‘ldi.

Mashina ichiga Taehyungning o‘ziga xos mayin atri hidi kelar, past ovozda sokin jazz musiqasi chalinardi. Kechki Seul ko‘chalari bo‘ylab ketisharkan, chorrahadagi qizil chiroq yonib, mashina to‘xtadi. Aynan o‘sha soniyalarda salondagi musiqa ovozi ham pasaygandek bo‘ldi. Havoda shunday bir shirin sukunat cho‘kdi-ki, bu sukunat nafaqat tinch va mayin, balki juda soft edi. Taehyung sekingina o‘ng qo‘lini uzatib, Areumning tizzasi ustida turgan nozik barmoqlarini o‘z kaftiga oldi. Areumning qo‘llari hali ham biroz sovuq edi, Taehyung esa uni isitmoqchi bo‘lgandek mahkamroq qisdi. Areum cho‘chib unga qaradi. Ularning nigohlari to‘qnashganda, hech qanday so‘zga hojat qolmagandi. Bu shunchaki sokinlik emas, ikki qalbning bir-birini so‘zsiz tushunish lahzasi edi. Chiroq yashilga almashguncha vaqt to‘xtab qolgandek tuyuldi.

Mashina Areum va Boraning uyi yaqinida to‘xtadi. Areum eshikni ochib tushgach, Taehyung ham mashinadan tushib, uni kuzatib qo‘ymoqchi bo‘ldi. Ular tungi chiroq nuri ostida bir-birlariga qarab turishardi.

— Bugungi kun uchun yana bir bor rahmat, Taehyung. Judayam ajoyib bo‘ldi — dedi Areum ohista jilmayib, ortiga o‘girilmoqchi bo‘lib.

Aynan shu lahzada Taehyung bir qadam oldinga bosdi va Areumning yuziga juda yumshoq, yengilgina qilib lablarini bosdi. Bu o‘ta kutilmagan va nafis oʻpich edi.
Areum bir soniyaga qotib qoldi, uning yuzlari nafaqat qizardi, balki hayajondan nima deyishini ham bilmay, lablari pichirlab qoldi. Vaziyatni va Areumning kuchli hayajonini yumshatish uchun Taehyung o‘sha zaxoti shirin jilmaydi va biroz hazil ohangida gapirdi
- Voy, Areum ko‘zlaringiz xuddi boya Minho aytgan yotoqxonadagi bolani ko‘rgandek katta-katta bo‘lib ketdi-ku? Qo‘rqmang, bu safar peshonangizni urib olishingizga qoʻymayman — dedi ko‘z qisib.

Areum uning bu shirin hazilidan so‘ng o‘zini sal qo‘lga oldi va beixtiyor kulib yubordi. Uyalgancha shoshib uyiga qarab yugurib ketdi, Taehyung esa uning ortidan mehr bilan qarab qoldi.

Aura kafesida Jimin va Bora hali ham o‘zlari bilan o‘zlari ovora edilar. Jiminning gapiga (savoliga) Bora darhol javob bermadi. U o‘zining hayajonini va qizargan yuzlarini yashirish uchun qahva donachalarini to‘g‘rilayotgandek ko‘rsatdi. O‘rniga mavzuni burib, Jiminni chalg‘itishga qaror qildi.

— Xo‘sh, janob raqqos, romantik gaplarni chetga surib, keling, sizga qahvaning ko‘nglini qanday olishni o‘rgataman — dedi Bora kulib va Jiminni o‘ziga yaqinroq chaqirdi.

Bora sut solingan idishni Jiminning qo‘liga tutqazdi va orqasidan kelib, uning kaftlarini o‘z qo‘llari bilan ushladi
— Qarang, qo‘lingizni bunchalik qattiq siqmang. Go‘yoki nafis vals tushayotgandek, sekingina harakatlantiring. Mana bunday chizish kerak — deb Bora uning qo‘llarini ohista yo‘naltira boshladi.

Ularning bu yaqinligidan Jiminning ham yuragi tez ura boshlagan edi, lekin u sho‘xligini qo‘ymadi
— Bora xonim, siz menga qahva tayyorlashni o‘rgatyapsizmi yoki qo‘limni ushlash uchun shunchaki bahona qilyapsizmi? — deb pichirladi Jimin Boraning qulog‘iga yaqin kelib.

Bora darhol uning qo‘lini qo‘yib yubordi va soxta jahl bilan peshonasiga urib, ortga qadam tashladi
— Voy, Jimin-ey! Sizga dars beraman deb adashibman. Qani, tezda buyurtmalarni joyiga qo‘ying! — deb hazillashdi.

Ikkalasi ham kafening shinam va issiq muhitida bir-birlariga hazil-huzul qilib, kulgidan to‘xtashmasdi.

Thanks for reading!
Iʼll wait for your comments.
Enjoy 🤞🏻

3 bolüm finished!

Tashqarida tun o‘z hukmini o‘tkazayotgan edi. Bora va Areum kafedan chiqib, birga yashaydigan shinamgina ijaraga olingan uylariga yetib kelishdi. Ular nafaqat bolalikdan qadrdon, balki universitetni tugatgach ham birga turadigan ajralmas dugonalar edi.

Eshikdan kirishlari bilan Bora darhol ustidagi issiq kurtkasini yechib, divanga o‘zini tashladi. Areum esa noutbugini stol ustiga qo‘yarkan, yuzidagi o‘sha mayin tabassumni hamon yo‘qotmagandi. Uning xayoli hamon Taehyungning yoʻgʻon shu bilan birga mayin ovozi va fotoapparatidan chiqqan o‘sha past tovushda edi.

Bora divanda yotgancha bir ko‘zini qisib, Areumni kuzata boshladi. Keyin esa o‘rnidan sapchib turib, uning yoniga keldi.

— Xo‘sh, Areum xonim? — dedi Bora jilmayib, qo‘llarini beliga qo‘ygancha.
— Ko‘zlaringiz xuddi osmondagi yulduzlardek yonib turibdi. Men ish bilan band bo‘lganimda, bir chetda sekingina, pismiqlarcha yigit topdimi oʻzinga,a?

Areumning yuzlari darhol qizarib ketdi. U o‘zini go‘yoki aybdordek his qilib, sochini qulog‘i ortiga to‘g‘riladi.
— Voy, Boraaa! Unaqa dima... Shunchaki tasodif bo‘ldi. U meni rasmga oldi, keyin esa suhbatlashib qoldik. O‘zi judayam madaniyatli, san’atni tushunadigan yigit ekan, — dedi Areum ovozini pastlatib.

— Shunaqami? Madaniyatli yigitakanmi — Bora dugonasini turtib, qah-qah otib kulib yubordi.
— Stol ostidan qo‘lingni ushlab, isitib qo‘yganini ko‘rmadi deb o‘ylaysanmi? Men hammasini sezib, bilib turdim. Judayam romantikde koʻrindila

Areum endi butunlay qizarib, divandagi yostiqni olib Boraga otdi.
— O‘zing-chi?! — deb, Areum kuldi.
— Meni gapirguningcha o‘zingga qara! Peshtaxta ortida o‘sha kelishgan yigit bilan valsga tushayotganingni kim ko‘rmabdi? Hali karamelli macchiato ustiga yurakcha chizib berishlar... Uchrashuvga taklif qilishlar... Sen ham tinch turmabsan-ku, pismiqcha!

Bora kulgidan to‘xtab, ko‘zlarini osmonga qaratdi. Uning yuzida ham mayin bir hayajon aks etdi.
— To‘g‘risini aytsam, u judayam samimiy va sho‘x ekan — dedi Bora divanga o‘tirib, tizzalarini quchoqlagancha.
— Uning raqsga tushishini, o‘zini tutishini ko‘rib, yuragim bir zumga urishdan to‘xtab qolgandek bo‘ldi. -Ayniqsa o‘sha "ko‘z-tabassumi" bor-ku... judayam yoqimli ekan.

Ikki dugona tunda, issiq choy ichib o‘tirgancha uzoq vaqt gaplashishdi. Ular hayotlarida birinchi marta o‘zlarini bunchalik baxtli va hayajonda his qilishayotgandi.

Aynan shu daqiqalarda, Taehyungning shahar markazidagi shinam va estetik uslubda berzatingan shaxsiy kvartirasida chiroqlar hamon o‘chmagandi. Jiminning ham o‘z uyi bor edi, biroq bugungi qiziqarli voqealardan so‘ng, do‘stlar odatdagidek Taehyungning uyida yig‘ilib, suhbatlashishni afzal ko‘rishgandi. Ular ko‘pincha bir-birining uyida qolib ketishar, bu ularning ko‘p yillik qadrdonligidan nishona edi.

Jimin divanda o‘tirib, ertangi raqs harakatlarini qo‘llari bilan ohista mashq qilar, Taehyung esa noutbugini ochib, bugun kafeda olgan suratlarni ko‘zdan kechirayotgan edi. Ekranda yomg‘irga tikilib o‘tirgan Areumning surati paydo bo‘lganda, Taehyung beixtiyor to‘xtadi va suratga termulib qoldi.

Jimin buni payqab, sekingina uning ortidan keldi va Taehyungning yelkasiga qo‘lini tashladi.
— Oho, Taehyung! — dedi Jimin hazilomuz ohangda.
— Demak, meni kafeda kutib o‘tirib, o‘zingga ilhom parisini topibsan-de? Surat judayam ajoyib chiqibdi. Ko‘zlari juda ma’noli qiz ekan.

Taehyung noutbugini biroz yopib, do‘stiga qaradi va jilmaydi.— U shunchaki chiroyli emas, Jimin. U yozuvchi ekan. U bilan gaplashganingda, go‘yoki vaqt to‘xtab qolgandek bo‘ldi — dedi Taehyungning ovozida chuqur bir samimiyat bor edi.
— Sen-chi? O‘sha barista qiz bilan rosa til topishib ketibsizlar? Bugun o‘z uyingga ham ketging kelmay, menikinga kelib olganing sababi shu qizmi?

Jimin ko‘zlarini qisib, o‘sha mashhur samimiy tabassumini qildi.
— Bora judayam ajoyib qiz! Uning energiyasi, o‘zini tutishi menga judayam yoqdi. Ertaga uni uchrashuvga taklif qildim. Unga o‘zim maxsus raqs ko‘rsatib bermoqchiman — dedi Jimin hayajonini yashirolmay.

Taehyung do‘stining quvonchini ko‘rib, mamnun bo‘ldi va yelkasiga urib qo‘ydi.
— Baxtimizga ularning o‘zlari ham eng yaqin dugonalar ekan. Bu taqdir bo‘lmasa nima? — dedi Taehyung derazadan tashqariga, tun bag‘ridagi shahar chiroqlariga qarab.

Shu oqshom to‘rtta qalb ham bir xil hayajon, bir xil umid bilan ko‘zlarini yumishdi. Ertangi kun ularga yangi va yanada go‘zal tuyg‘ularni va’da qilayotgan edi.

Ertasi kuni havo kechagidan farqli o‘laroq ochiq va musaffo edi. Quyosh nurlari Seul ko‘chalarini ilitar, ammo 4 yoshning qalbidagi hayajon bu havodan ham issiqroq edi.

Taehyung va Areum va’dalashilganidek shahar markazidagi zamonaviy san’at galereyasida uchrashishdi. Areum ustiga och kulrang sviter va uzun yubka kiygan, sochlarini mayin qilib yig‘ib olgandi. Taehyung esa qora nimcha va oq ko‘ylakda xuddi klassik filmlardagi aristokratlardek ko‘rinardi. Ular ko‘rgazmadagi rasmlarni tomosha qilib, ohista (past, mayin) pichirlashgancha bir-birlarining qarashlaridan zavqlanishardi. Har safar Taehyung unga rasm darsliklaridagi sirli ma’nolarni tushuntirganda, Areum uning o‘tkir va aqlli nigohlariga maftun bo‘lib borardi.

Taehyung va Areum db tasavvur qilamiz, va kiyimlar boya etilganidek bula ignore

Biroq shaharning boshqa bir chetida vaziyatlar butunlay boshqacha tus olgandi. Jimin o‘zining raqs studiyasida soatiga qarab, hayajon bilan Boraning kelishini kutardi. Kecha unga o‘z raqamini berganidan beri telefonidan ko‘z uzmagan, bugun ertalab Bora unga qisqacha: "Salom, men Bora. Bugun tushdan keyin soat uchda studiyangizga boraman, uchrashguncha!" deb xabar yozgandi. Jimin uchrashuv uchun eng chiroyli musiqani tanlagan, ammo Boraning qanday gullarni yoqtirishini bilmagani uchun, studiya burchagiga shunchaki har qanday qizning ko‘nglini oladigan mayin oq atirgullardan qo‘yib chiqqandi. Kelishilgan vaqt o‘tib ketdi, soat uch yarim bo‘ldi, ammo Boradan darak yo‘q edi.

Jimin uning o‘ziga yozgan raqamiga qo‘ng‘iroq qildi.
— Alo, Bora? Hammasi joyidami? Men sizni kutyapman, — dedi Jimin, ovozida biroz xavotir va hayronlik bor edi.
— Jimin... kechirasiz! — Boraning ovozi nafas qisishi va orqadagi kuchli shovqin-suron orasidan arang eshitildi.
— Men... men bora olmayman shekilli. Bugun "Aura" da qanaqadir boshqacha kun bo‘lyapti. Hech qachon bunchalik ko‘p mijoz kelmagandi! Kafe liq to‘la, xo‘jayin yo‘qligi uchun men javobgarman, zaldan umuman chiqib ketolmayapman. Haqiqatan ham uzr...

Telefon o‘chdi. Jimin telefonni qo‘liga ushlagancha bir zum qotib qoldi. Uning qoshlari chimirildi, yuragida biroz jaxli chiqdi, hafsalasi pir bo‘ldi. Axir u bu uchrashuvni kechadan beri intizorlik bilan kutgan, bor mehrini berib tayyorgarlik ko‘rgandide.
U chuqur nafas olib, studiya oynasiga qaradi. Keyin esa o‘z-o‘ziga pichirladi:
— Shunchaki taslim bo‘lib, xafa bo‘lib o‘tiramanmi? Yo‘q, albatta.

Jimin kurtkasini oldi-yu, tezkor qadamlar bilan to‘g‘ri "Aura" kafesiga qarab yo‘l oldi.

"Aura" kafesida haqiqiy tartibsizlik hukm surardi. Qayerdandir kelgan katta sayyohlar guruhi va yaqin atrofdagi ofis xodimlari tushlik vaqtida aynan shu yerga kirishgandi. Bora kafega ishga kirgandan beri hech qachon bunchalik gavjum bo‘lmagan edi.

Bora peshtaxta ortida tinmay qahva tayyorlar, buyurtmalarni qabul qilar, peshonasidan chiqqan terni artishga ham vaqti bo‘lmayotgandi. Uning sochlari biroz to‘zigan, charchoqdan qo‘llari titray boshlagandi.

Shu payt kafening eshigi shiddat bilan ochilib, ichkariga Jimin kirib keldi. U zaldagi odamlar sonini va buyurtma kutib navbatda turgan o‘nlab mijozlarni ko‘rib, vaziyat nechog‘li jiddiy ekanini tushundi. Uning boyagi studiyada chiqqan biroz jaxli va xafaligi peshtaxta ortida tinmay harakat qilayotgan, qiynalib ketgan Borani ko‘rishi bilan bir soniyada tarqab ketdi.
Yuragida faqatgina unga nisbatan iliqlik va yordam berish istagi uyg‘ondi.

Jimin hech narsa demay, peshtaxta ortiga, Boraning yoniga o‘tdi.

— Jimin?! Siz bu yerda nima qilyapsiz? Sizga aytdim-ku... — Bora hayron bo‘lib unga qaradi.

— Gapirishni toʻxtating. Men sizga yordam beraman — dedi Jimin samimiy tabassum bilan va darhol ustidagi qora kurtkasini yechib, kafening zaxira fartugini beliga bog‘ladi.

— Xo‘sh, barista xonim, menga nima qilishni o‘rgating? Men tayyorman.

Bora bir soniya uning jiddiy, ammo judayam issiq va mehribon ko‘zlariga tikilib qoldi. Uning yuragi gupillab urib ketdi. Biroz kulib yubordi. Bu yigit shunchaki chiroyli raqs tushadigan emas, qiyin vaziyatda unga dalda bo‘ladigan haqiqiy erkak ekanligini ham sezdi.

— Mayli... Siz tayyor qahvalarga sirop qo‘shib, mijozlarga tarqatib turing— dedi Bora shoshib.

Shu tariqa ularning "ishchi uchrashuvi" boshlandi. Jimin raqqos bo‘lgani uchun uning harakatlari judayam tez va nafis edi. U mijozlarga qahva tarqatar ekan, o‘zining maftunkor "ko‘z-tabassumi" bilan barchaning ko‘nglini olar, asabiy mijozlar ham uning muloyimligini ko‘rib jilmayib qo‘yishardi. U hatto buyurtmalarni eltib berayotganda ohista raqs qadamlari bilan yurardi, bu esa kafedagi odamlarga judayam yoqib tushdi. Atrofdagilar bu ajoyib yigit va qizni kuzatib, zavqlanishardi.

Bir soatlik tinimsiz mehnatdan so‘ng, mijozlar oqimi asta-sekin kamaydi. Kafe yana o‘zining sokin va shinam holatiga qaytdi.

Bora charchoqdan peshtaxtaga suyangancha chuqur nafas oldi.

Jimin esa muzdek suv to‘la stakanni unga uzatdi.
— Charchadingizmi? — so‘radi Jimin, uning peshonasiga tushgan sochini sekingina qo‘li bilan chetga surib. Bu harakat shu qadar tabiiy va yumshoq chiqdi-ki, Bora ko‘zlarini yumib oldi.

— Judayam... Agar siz kelib yordam bermaganingizda, men aniq yiqilib tushardim. Rahmat, Jimin, — dedi Bora uning ko‘zlariga minnatdorchilik bilan qarab.

— Studiyada raqs tusholmagan bo‘lsak ham, bu yerda ajoyib duet bo‘ldik, shunday emasmi? — Jimin ko‘z qisib qo‘ydi.
— Endi qanday gullarni yoqtirishingizni aylantirib so‘rab o‘tirmayman, o‘zingiz aytasiz. Va baribir mendan bir marta haqiqiy uchrashuv qarzdorsiz.

Bora shirin kulib yubordi va bosh silkidi. Ularning munosabati mana shu to‘polon ichida, hech qanday sohtaliklarsiz, eng tabiiy va samimiy ko‘rinishda mustahkamlanib borayotgan edi.

Bora bitta oʻzi ishlavotkani

Thanks for reading!
Iʼll wait for your comments.
Next bolüm will start with Areum and Taehyung 🌚
Enjoy 🤞🏻

2 bolüm finished

Seul shahrining chetroqdagi shinamgina "Aura" kafesida doim klassik musiqa past ovozda yangrab turardi. Tashqarida maydalab yog‘ayotgan kuzgi yomg‘ir ko‘chalarni yaltiratib ko‘rsatar, kafening shisha derazalarida esa mayda tomchilar raqsga tushardi.

Areum deraza yonidagi sevimli stolida o‘tirgancha, noutbugida o‘zining yangi kitobi uchun g‘oyalar qidirardi. U yozuvchi edi. Bugun nimagadir ilhom kelmas, u nigohini tashqaridagi yomg‘ir tomchilariga qaratdi. Shu payt kafening eshigiga osilgan mayda qo‘ng‘iroqcha chalindi. Ichkariga bo‘yi baland, ustiga uzun jigarrang palto kiygan va bo‘yniga qalin sharf o‘ragan yigit kirib keldi.

Bu Taehyung edi. U shahar san’at galereyasida direktor (shunaqa dsayam boʻlad) bo‘lib ishlar, dunyoga o‘zgacha, estetik nigoh bilan boqar edi. Uning uzun barmoqlari orasida qadrdon fotoapparati bor edi. Taehyung atrofdagi odamlarni kuzata turib, birdan nigohi yomg‘irga tikilib, chuqur xayolga tolgan Areumga tushdi. Uning yuziga tushib turgan yumshoq chiroq nuri va ko‘zlaridagi mayuslik Taehyungning san’atkor qalbini junbushga keltirdi. U beixtiyor fotoapparatini ko‘tardi va linzani Areumga to‘g‘rilab, tugmachani bosdi.

Chiq!

Ovoz past bo‘lsa-da, sokin kafeda Areumga eshitildi. U cho‘chib boshini burdi va o‘zini rasmga olayotgan kelishgan yigitga ko‘zi tushdi. Uning yonoqlari darhol qizardi. Taehyung noqulay ahvolga tushib, xijolatli tabassum qildi va sekingina Areumning stoliga yaqinlashdi.

— Kechirasiz, — dedi Taehyungning ovozi baxmaldek mayin va yoqimli eshitildi.
- Men sizni ranjitmoqchi emasdim. Shunchaki... chiroq nuri va siz yaratgan manzara shunchalik mukammal ediki, suratga olmay ilojim qolmadi.

Areum uning samimiy ko‘zlariga qarab, jahl qilolmadi. Aksincha, yuragi biroz tezroq ura boshlaganini his qildi.

— Shunaqami? — Areum biroz jilmydi.
— Ko‘rsam boʻladimi?

Taehyung mamnuniyat bilan fotoapparat ekranini Areumga ko‘rsatdi. Suratda Areum haqiqatan ham sehrli ko‘rinardi. Go‘yoki kitoblardagi ertaknamo malikalardek.

— Voy, bu judayam chiroyli... — pichirladi Areum.
— Ismim Areum

— Men esa Taehyung. Agar ruxsat bersangiz, bu qo‘polligimni yuvish uchun sizga bir finjon qahva olib bersam?

Areum bosh silkidi. Taehyung uning qarshisiga o‘tirdi. Ikki begona inson o‘rtasidagi suhbat go‘yoki yillar davomida bir-birini tanigandek oson va tabiiy boshlandi. Ular san’at, kitoblar va yomg‘ir haqida soatlab gaplasha olishlarini tushunib yetishdi. Taehyungning har bir gapi, Areumning har bir kulgisi shinam kafedagi havoni shirin muhit bilan to‘ldirdi.

Kafening narigi burchagida, peshtaxta ortida butunlay boshqa bir dunyo bor edi. Areumning eng yaqin, qadrdon dugonasi Bora shu kafeda barista bo‘lib ishlardi. Ular bolalikdan beri xuddi opa-singildek yaqin edilar, bir-biridan hech qanday sirni yashirishmasdi. Bora xushchaqchaq, har doim energiyaga to‘la va atrofdagilarga baxt ulashuvchi qiz edi. U qahva tayyorlayotganda ham ohista qo‘shiqlarga moslab tebranib qo‘yardi.

Shu payt kafega shoshilib, yomg‘irdan biroz ho‘l bo‘lgan Jimin kirib keldi, Jimin raqs ustozi bo‘lib, yaqin atrofdagi studiyada mashg‘ulotdan qaytayotgan edi. U charchagan, ammo ko‘zlarida hamon o‘sha olov yonib turardi. Eng qizig‘i, Jimin va Taehyung ham xuddi Bora va Areumdek eng yaqin, ajralmas do‘stlar edilar. Ular bugun shu kafeda uchrashishni rejalashtirishgandi, ammo Jimin biroz kechikayotgan edi.

Jimin peshtaxtaga yaqinlashib, sochini orqaga silkidi. Uning bu harakati shu qadar nafis ediki, Bora bir soniyaga nafas olishni ham unutdi.

— Salom! Menga eng shirin karamelli macchiato (italyancha qahva) bera olasizmi? — dedi Jimin ko‘zlari qisilib, dunyodagi eng samimiy tabassum bilan.
Uning bu "ko‘z-tabassumi" Boraning yuragiga to‘g‘ri borib tegdi.

— Albatta! Hozir zudlik bilan tayyorlayman.

Bora o‘zini qo‘lga olishga harakat qilib, chaqqonlik bilan ishga kirishdi. Bora qahva ustiga sutli ko‘pikdan chiroyli qilib yurakcha shaklini chizdi. Jimin buni ko‘rib, yanada kengroq jilmydi.

— Rahmat. Bu juda ajoyib chiqibdi. Siz nafaqat barista, balki rassom ekansiz, — dedi Jimin qahvadan bir ho‘plab.

— Shunchaki mijozlarimizning kayfiyatini ko‘tarishni yaxshi ko‘raman, — javob berdi Bora yuzlari qizarib.

Jimin qahvasini ichib bo‘lgach ham ketgisi kelmadi. Kafeda odam kamligidan foydalanib, u Bora bilan gaplasha boshladi. Jimin o‘zining raqslari haqida gapirdi, hatto Boraga tushuntirish uchun qo‘llari bilan nafis harakatlarni ko‘rsatib berdi. Bora esa qahva donachalari va shirinliklar sirini so‘zlab berdi. Ular gaplashayotganda, kafeda kutilmaganda juda mayin va sokin valsi musiqasi chalina boshladi.

Jimin ko‘zlarini qisib, Boraga qaradi va kutilmaganda qo‘lini uzatdi.

— Menga o‘z raqsingizni ko‘rsatishga va’da bergandingiz. Keling, shu musiqaga shunchaki birga qadam tashlaymiz? — dedi Jimin yarim hazil, yarim chin ohangda.
Bora atrofga qaradi, kafe tinch, yagona mijozlar esa o‘z dunyosi bilan band bo‘lgan Areum va o‘sha notanish yigit edi. U tabassum qildi va qo‘lini Jiminning issiq kaftiga qo‘ydi. Peshtaxta ortidagi kichik maydonchada Jimin Borani muloyimlik bilan yetakladi.

Ularning qadamlari musiqaga mos to‘g‘ri keldi, qarashlarida esa so‘zsiz bir yaqinlik paydo bo‘ldi. Bu shunchaki raqs emas, balki ikki qalbning mukammal uchrashuvi edi.

Vaqt qanday o‘tganini hech kim sezmadi. Yomg‘ir asta-sekin tindi, shahar uzra oqshom cho‘kdi.

Taehyung Areum bilan suhbatdan shu qadar sarmast ediki, o‘zining eng yaqin do‘sti Jiminni kafeda kutayotganini butunlay unutib qo‘yganini endi payqadi. U atrofga qarab, Jiminni peshtaxta yonida, o‘sha maftunkor barista qiz bilan birga kulishib, hatto raqsga tushayotganini ko‘rib jilmaydi.

— Jimin! — chaqirdi Taehyung kulib.
— Sen kelib bo‘lganmiding? Nega meni chaqirmading?

Jimin va Bora ortlariga o‘girilishdi. Jimin o‘zining eng yaqin do‘sti Taehyungni, Bora esa o‘zining sirdoshi va dugonasi Areumni ko‘rib hayratdan qotib qolishdi.
— Areum?! Sen bu yerda nima qilyapsan? — so‘radi Bora ko‘zlari katta-katta bo‘lib.
— Bora? Sen uni taniysanmi? — hayron bo‘lib so‘radi Areum ham.

— Bu mening eng yaqin do‘stim Taehyung! — dedi Jimin kulib, Taehyungning yelkasiga qo‘lini tashlab.
— Bu esa mening eng yaqin dugonam Areum! — deb javob berdi Bora ham quvonchini yashirolmay.

To‘rtovlon bitta katta stol atrofida yig‘ilishdi. Endi suhbat yanada qizg‘in, quvnoq va samimiy tus oldi. Ikki guruh eng yaqin do‘stlar endi bir joyga jam bo‘lishgandi.

Taehyung va Jimin o‘zlarining ko‘p yillik qadrdonliklari haqidagi qiziqarli voqealarni aytib berishsa, Areum va Bora birgalikdagi bolalik va talabalik yillarini eslashdi. Kafedagi muhit chinakam baxt va muhabbat hidi bilan to‘ldi.

Taehyung sekingina stol tegidan Areumning qo‘lini ushladi. Uning barmoqlari nozik va biroz sovuq edi. Taehyung uni isitish uchun mahkamroq qisti. Areum unga qarab, ko‘zlari bilan "rahmat" degandek shirin jilmaydi. Ularning sevgisi xuddi qadimgi klassik romanlardek sokin va chuqur edi.

Narigi tomonda esa Jimin va Bora hali ham bir-birlariga hazil qilishar, Jimin har gal gapirganda Boraning sochlarini qulog‘i ortiga to‘g‘rilab qo‘yishni unutmadi. Ularning munosabati esa yorqin, dinamik va rang-barang ohangda rivojlanayotgandi. Kafedan chiqish vaqti kelganida, shahar chiroqlari porlab turardi. To‘rt yosh yigit-qiz ko‘chaga chiqishshdi.

— Bugungi kun uchun rahmat, Areum, — dedi Taehyung past ovozda, uning ko‘zlarida cheksiz mehr bor edi. — Ertaga galereyada uchrashamiz, xo‘pmi?
— Albatta, — deb javob berdi Areum tortinibgina.

Jimin esa Boraga yaqinlashib, uning qo‘liga kichik bir qog‘ozcha qistirdi. Unda uning telefon raqami bor edi.

— Ertaga karamelli macchiatto birga ichamiz, ammo bu safar mijoz sifatida emas, balki uchrashuvda, — dedi Jimin ko‘z qisib.

Kuzgi sovuq havo ularning qalbidagi iliqlikni so‘ndira olmadi. To‘rtta yosh qalb — ikki juft eng yaqin do‘stlar o‘sha oqshom uylariga butunlay boshqa inson bo‘lib qaytishdi. Ularning har biri o‘z hayotining eng go‘zal va mukammal hikoyasini birgalikda yozishni boshlagan edi.

1 bolüm tugadi 🤞🏻

Bu ff da pachiti hot qoʻshmiman!
Unday fanfiklardan zerkdm. endi bunaqa janrda sinab koʻrmoqchiman! Maroqli mutolaa!

Areum oʻziga kelar kelmas, yura olar olmas, kiyimlarini kiyib, koʻchaga chiqdi. zoʻrgʻa oqsoqlanib yurib katta koʻchani topdi va taksi ushab ketti. faqat Aera va uning otasini oʻylar edi.

Areum: endi nima qilaman.. nima qilaman... undan qoʻrqmayman.. politsiyaga habar beraman..

Areum shu oyda oqsoqlanib ketar ekan, bir mashina oldiga kelib toʻxtadi. Areum mashina ichidagi odamni koʻrib koʻzlari yoshga toʻldi, ammo oʻzini qoʻlga oldi.

Areum: S.. siz?
Seonhun: bu yerda nima qilyabsan?

Seonhun mayin, yumshoq, jilmayib Areumdan soʻradi, mashinadan tezda tushib Areumni mashinani oldi tomoniga oʻtqazdi.

Areum: men.. men bilasizmi meni..

Areum gapini tugata olmay ekan yubordi, Seonhun hayron boʻlib qolib, tezda qattiq quchoqlab, goh yuziga goh peshonasiga mayin oʻpichlar qoʻyar edi.

Jeonhun: oʻzingni bos, oʻzingni bos, little one

Oradan yarim soatlar oʻtib, Areum ancha oʻziga keldi, shunda Jeonhun haydovchi tomonga oʻtirib, skrin mashinani haydashni boshladi.

Jeonhun: nimalar boʻlganini aytib berasanmi

Areum: kecha men.. men..

Areum ohirgi daqiqagacha aytmoqchi edi, lekin keyin bir oʻy yo fikridan qaytardi, qoʻrqdi 'agar hozir Jeonhun meni tashlab ketsangiz mendan nafratlansachi' degan oʻy uni fikridan qaytardi.

Areum: men.. doʻstimni uyida qolgan edimz uni oyisi kasalxonada ekan ...

Areum tiziq vaqtda hayoliga kelgan birinchi yolgʻonni aytdi.

Jeonhun: shuning uchun yegʻladingmi?

Areum: yoʻq.. prosta koʻynim boʻshashib ketti..

Areumning kpyni siqilib ketayotgan edi, yuragidagi aybdorlik xissini yoki ogʻriqni hech kimga aytolmayotgan edi.

Areum: qoʻying, eng muximi siz nixoyat keldingiz.. necha kun biz bilan qolasiz, Aera ham sizni juda sogʻingan

Areum mavzuni oʻzgartirish uchun hech boʻlmasa qanchadir muddat kechagi boʻlgan voqealarni eslamaslik uchun kulib gapirahni boshladi.

Jeonhun: doimgidek 1 hafta soʻng ketaman yana

Areum: qachon bir oila boʻlib yashaymiz

Areum xoʻrsinib qoʻyib soʻradi.

Jeonhun: yana ozgina sabr qil, goʻzalim

Areum bosh irgʻab, jilmaydi. Jeonhun egilib Areumning yumshoq yuzidan oʻpib qoʻydi.

Jeonhun biroz tezlikni oshirib Areumning uyi tomon haydashni boshladi. Yoʻl boʻyi Areum oʻzining ishongan insonini yelkasiga boshini qoʻyib ketdi.

Time skip ∆_∆

Aera: dadaaa..

Aera dadasini oyisi bilan kirib kelganini koʻrib u tomon kichik qadamlari bilan yugurdi. Jeonhun ham jilmayib, Aerani qoʻliga olib, ikki kichik yanoq yuzlaridan oʻpib qoʻydi.

Jeonhun: mening tiny little onem, ogʻirroq boʻlib qolibdimi

Jeonhun kulib hazil qilgancha, Areum va qoʻlida Aerani koʻtargancha ichkariga kirdi. Jeonhunni bir qoʻli Areumni belida edi. Areum hozir juda xursand, jonidan ortiq sevgan insoni hzoir yonida, bir oiladek!

Kichik oila oshxonaga kirganda Areumning dugonasi oʻsha yerda nonushta qilayotgan edi.

dg: men keta qolay

Areumning dugonasi, bu kichik oilani koʻrib jilmaygancha sekin ishxonadan chiqib ketti va keyin uydan ham. Har safar Jeonhun kelganda u ketgunicha Areumning dugonasi ularni yolgʻiz qoldirish uchun uydan chiqib ketar edi.

Areum tezda kiyimlarini alishtirib, iliq dush qabul qilib chiqdi. soʻng oshxonaga kirdi deguncha kulgu ovozlar eshitilar, bu ovozlar Areumning yuraginie tutib yuborgan edi. Va kirdi ham koʻzi Aera va Jeonhun gazni oldida turib narsa pishirayotganiga tushdi.

Areum: mensiz nimalar qilyabsiz

Areum shunday deb, borib ularga qoʻshildi, Jeonhun egilib boʻsa olib soʻng yana kulishib oilaviy nonushta tayyorlashda davom etshdi

Kichik oila kunni juda maroq bilan oʻtkazishdi. Areum juda baxtli edi. Areum bu kunni tugashini hech ham xohlamas edi. Lekin oʻzi bilmas ediki bu chindan xaqiqiy baxtimi yoki yoʻq.

Jeonhunni taklifi bilan keyin ular oilaviy kichik piknikka chiqishdi. yoʻlda ular muzqaymoq ham yeyishdi.

Uyga qaytishdan oldin, bir necha suratlarga tushishdi. va yam-yashil oʻtloq boʻylab sayr ham qilishdi.

Quyosh botgach, Jeonhun Areum va qizi Aerani olib uyga qaytishdi. Areum Aerani yuvintirgach, soʻng oʻzi ham dush qabul qilib chiqdi. Va koʻrdiki Aera yostiqning ustida sakrab Jeonhun bilan oʻyin oʻynar edi. Areum baxtni xis qilgancha Aeraga qoʻshilib, birga yotoq ustida sakrashar edi. Jeonhun ham buni miriqib kuzatar edi.

Oradan biroz vaqt oʻtgach, Aera Areum va Jeonhunni oʻrtasida uxlab qoldi.

Jeonhun: men seni juda sogʻingan edim

Jeonhun boshqa narsani nazarda tutib aytdi, mischievous jilmayib qaradi.

Areum: ertaga ham shu yerdasizkuu..

Areum kulib, biroz uyalgancha javob berdi. Jeonhun ham bosh chayqab, chuqur, sevgiga toʻla boʻsa oldi hamki telefoni jiringladi. Areum chuqur xoʻrsingancha.

Areum: bugunning oʻzida 4 marta yoki 5 marta qoʻngʻiroq qildi..

Areum kim ekanligini bilgancha, undan nolib dedi. Jeonhun kulb qoʻyib telefonga javob berdi.

Jeonhun: men ketganimda menga telefon qilaverma deb nechi marta aytishim kerak senga, bir haftadan keyin boraman deb aytdimku axir. Boshqa qoʻngʻiroq qilma!

Jeonhun telefon ortidagi odamga qoʻpol muomila qilib telefonni oʻchirdi.

Jeonhun: goʻzalim, menga stakanda suv olib kela olasanmi

Areum tezda rozi boʻlgancha, xonadan chiqib ketti. Va Jeonhun vaziyatdan foydalanib. Qoʻpol muomila qilib qoʻngʻiroqni yakunlagan odamga yana telefon qildi.

Jeonhun: azizim, bunday muomila qilganim uchun kechir hoʻpmi? men oʻsha vaqt boshqa vaziyatda edim. Men tezroq borishga harakat qilaman, oʻzingni va qorningdagi kichkintoyimizni extiyot qilgin hoʻpmi

Jeonhun juda mayin ovozda gapirib telefonni oʻchirdi.

°°°
°°°
°°°
°°°

Episode 3 tugadi!!!

REAK va FIKR kutaman!

Soyun jim boʻlib qoldi. Jimin egilib Soyunni qattiq egalik bilan oʻpdi. Va soʻng labiga pichirladi.
-seni sevaman, sen menikisan!

Jimin aytmadi! Ha, ha toʻgʻri Jimin aytdi va Soyun qanday inkor qilishini hayolida oʻtkazdi. Uning boshqa rejasi bor.

-labi shirinim oʻzimni

Jimin Soyunni erkalagan ha yuziga ham mayin oʻpich bosdi.
Soyun jilmaydi. Lekin doimgidek bu baxtli momentni nimadir buzadi. Va bu eshik qoʻngʻirogʻi boʻldi. Uyda boshqa xizmatchi boʻlmagani uchun Soyun ochdi. Va yuziga keng tabassum yugurib, eshik ortidagi odamni quchoqlab oldi.

-qayerdan paydo boʻldingiz?

Soyun xursand boʻlib quchib turgancha soʻradi, bu hursand ovozdan Jimin ham keldi. va u eshik ortidagi odamni tanimadi, Soyunni boʻlsa oʻziga tortdi.
-Kim kerak edi?

Jimin jiddiy soʻradi, koʻzini qirida Soyunga qarar edi. eshik ortidagi odam hayron boʻlganicha ammo sokinlikni saqlab javob berdi.
-Park Jimin sizmisiz?

Soyun hayron boʻldi, man uchun keldi deb oʻylagan edi. Ammo unday boʻlmadi. Jimin bosh irgʻadi.

-Men sizning kompaniyangizga necha bor hamkorlik qilish uchun soʻrov yuborgan boʻlsam hammasini eʼtiborsiz qoldirgan siz! Va bizning kompaniyamiz haqida umuman qiziqib koʻrmagan va sizga yuborgan fayllarni ochib koʻrmagansiz ham! shuning uchun shaxsan oʻzim siz bilan koʻrishish uchun Dubaidan keldim. Va koʻrdimki Soyun ham shu yerda!

Eshik ortidagi odam oxiridagi gapni biroz gʻazab aralash aytdi. Xuddi Soyunni himoyachisi va Jimin Soyun bilan umuman bogʻliq joyi boʻlgani yoqmagandek. Bu albatta Jiminga yoqmad, Va Soyunni oʻziga yana ham yaqinroq tortdi.

Jiminni bu hatti harakati Yoongiga yoqmad va Soyunga qarab jilmaydi.

Yoongi: Soyun, Jia ham shu yerda mashinada qoldi. Borib olib kel

Yoongi Soyunga samimiylik bilan etdi va Jimin Soyunni biroz qoʻlidan siqdi. Soyun Jiminga qarab.
-tez kelaman

Soyun zoʻrgʻa qoʻlini Jimindan olib koʻchaga chiqib moshina tomon ketdi.

Bu yerda Yoongi va Jimin bir-biriga jiddiy qarab turishar, ikkalasining ham koʻzlarida gʻazab bor edi

Yoongi Jiminni kutib oʻtirmay uyning ichiga kirib mexmonxonaga kirib joylashib oʻtirdi. Jimin ortidan gʻazab bilan kotta qadamlar tashlab kelib.
-oʻzingni kimman deb oʻylayabsan, maqsading nima? Xotinim bilan qanday aloqang bor?

Yoongi mazah qilib kuldi.
-Xotining?! bundan Soyunni habari bormi?

Jimin: senga nima. Ha habari bor! maqsading ayt!
Yoongi: men aytdim shekil, men sen bilan hamkorlik qilish niyatida kelib Soyunni koʻrib turibman. Yaxshi ham kelibman uni juda sogʻingan edim.

Jimin uchun bu gap ortiqcha, tezda oldiga borib, Yoongining yuziga musht tushurdi.

Va eshikdan ikki qiz kirib kelishdi.
-Aka!?

Jimin toʻxtab qoldi va sekin aynan kim shunday chaqirgabini bilish uchun burildi.

-akamga nima qilyabsiz?

---
---
---

Episode 10 tugadi!!!
REAK va FIKR esdan chiqmasin

-Qayerga ketmohchisan?
- James olib ketadi

Jiminning albatta jaxli chiqdi. Ammo oʻzini bosgan holda, biroz Soyunga yaqinlashdi.

- Jonginam, menga aytolasanmi James kim? qachon u bilan gaplashaqoldin va qayerga ketmohchisan?
Jimin xotirjam gaprdi ammo koʻzlarida gʻazab balki rashk, ovozi pas shivirlab chiqardi. Yuzida esa qoʻrqituvchi ammo mayin jilmayish bor.

-Siz ham unda menga aytolasizmi, U qiz kim edi bir necha kun oldin telefonda gaplashgan va aeroportdan shaxsan oʻzingiz borib kutib olgan edingiz?!
Soyun ham bosh kelgisi kelmay, biroz yuzini yaqinlashtirib xuddi Jiminday gapirdi.

Jimin bir necha daqiqa Soyunni kuzatdida keyin tez lablarini bosib va shu zahoti oldi. Yuzida endi haqiqiy jilmayish bor edi, havfli emas lekin bu jilmayish Soyunni gaplari uchun edi.

-Nima qilyabsiz
Soyun tezda Jiminni itarib yubordi. Jimin esa kulishni boshladi.
-Kulmang! Kulmang dedim!
Soyun ensasini qotirgancha yotoqdan tushdi. Va hammom tomon yura boshladi*.

-U singlim edi!
Jimin kulib boʻlgach javob berdi.

-Men yoshbola emasman, meni aldolmaysiz. Singlingiz boʻlganida shu yerga olib kelardingiz.
Soyun biroz jaxli aralash gapirdi. Jimin tomonga oʻgirilib.

-uning oʻzini shaxsiy uyi bor. Oʻsha yerga olib borib qoʻydim.
Jimin jilmaygancha sekin qadamlar tashab, javob berardi.

-Babr ishonmayman. u sizning sevgilingiz boʻlsa kerak
Soyun shunday deb labini burdi.

Jiminning tabassumi kengaydi.
-Shunday boʻlsa nima? Meni rashk qilyabsanmi?
Jimin Soyunning ikki qoʻlini yumshoq ushladi. Soyun boʻlsa biroz itarib.
-Axmoq
Soyun shunday degancha hammomga kirib ketdi. Va eshikni tez yopib qoʻydi.

Soyun ketaman deb turganida, Jimin, jim ishga keta olmaydi shu bois u mijozlariga telefon qilib uyga chaqirdi. Majlisni shu yerda oʻtkazish uchun.

-ha, sen vaqtliroq kel. hujjatlarni birinchi oʻzim oʻqib chiqishim kerak.

Jimin telefonda bir xodimiga aytgancha, hammomning eshigini taqillatdi.
-Soyunginam, ketaman db hursand boʻlma men shu yerdaman. Ishga ketmayman
Jimin jilmayib, teasing qilib etdi. Soyun oʻziga oʻzi bir nimalarni pichirlagancha indamadi.

Soyun hammomdan, hammom halatini kiyib chiqdi va boshiga ham sochiq oʻrab oldi. Shu vaqt hayoliga bir reja keldi.

-u uyda shunday emasmi?! oʻyin oʻynaymiz
Soyun shunday degancha tirjaydi.

Bu vaqtda, pastda mehmonxonada Jimin jiddiy, muzokaralar olib borar edi. Mehmonxonadagi televizorga noutbukini ulab, Mijozlar nega aynan Jiminning kompaniyasini tanlashini sabablarini tushuntirar edi.

Soyun sochini biroz qurutib, soʻng yana sochiqni oʻrab oldi. Va yotoqxonadan chiqib, zina tomon yoʻl oldi. Uy juda tinch Jiminning nimadirlar deb gapirayotgani eshitilardi. Soyun zinadan sekin tushishni boshladi. Jiminni telefonda gaplashyabti db oʻylab, zinadan tushishni davom ettirdi.

-Jimin..
Soyun baland ammo mayin ovozda chaqirdi. Mehmonxonadagi barcha eshitdi, Jimin tomogʻini qirdida
-Endi biz 3 yildan beri butun Korea ...

Jimin ovozini yana ham baldroq qilib huddi bu ogohlantirishdan davom etdi. Ammo Soyun eʼtibor bermadi.

-Jimiinaa..
Soyun eʼtibor bermay yana chaqirdi ovozi endi pastroq chunki mehmonxonaga yaqinlashib qolgan edi. Mijozlar bir-biriga qarab soʻng, Jiminga qarashdi. Jimin tomogʻini qirib davom etmoqchi ham boʻldiki.
Soyun mexmonxonaga kalta hammom halatida yelkalarini ataylab ochib olgancha kirib keldi.

-Jimin nimaga javob bermisiz.. sizni chaqirvommanku

Soyun, nozlangancha gapirardi. Jiminning koʻzlari katta katta boʻlib, asabiylashar va bir vaqtning oʻzida shu yerda Soyundan boʻsa olib, yana Soyunni xis qilgʻisi (yaxshi maʼnoda) kelar edi.

Soyun mijozlarni payqamadi, chunki mijozlar bir-biriga tushunarli jilmaygancha jimgina oldida boʻlib oʻtayotgan voqeani kuzatishardi.

-nima qilyabsan, chiq!
Jimin oʻzini zira ushlab turgancha, qatʼiy aytib, Soyunning qoʻlidan qattiq ushladi, siqdi desa ham boʻlardi.
-ming bor uzur, janoblar hozir qaytman.

Soyun ortga qaradi va begona odamlarni koʻrib, xijolat boʻlib. Ikki yuzi qizarib ketdi. Jimin uni tepa qavatga qoʻlidan qattiq ushlagancha olib chiqar edi.

Jimin yotoqxonaga kirgandan keyin Soyunni jaxil bilan biroz itargancha qoʻyib yubordi.
-Nimalar qilyabman db oʻylayabsan? majlis oʻtkazayotgan edim

Soyun xijolat boʻlib, uyalgancha, aybdorlik hissini xis qilardi.
-men bilmagandim, uzur. Kechiring

Soyunni kechirimidan Jiminni jaxli biroz yumshadi.
-kechiraymi?
Jimin qoʻllarini Soyunning belidan ushlabz oʻziga yaqinlashtirgancha mazah qilib soʻradi

-ha
Soyun sekin javob berdi.

Jimin Soyunni iyagini koʻtarib oʻziga qaratdi va lablarini bosdi, mayin edi ammo birdan, chuqurlashtirdi va ohirida sekin Soyunni labini tishlab ham oldi.

-nima qilyabsiz?
Soyun sekin soʻradi

-san oʻzing nima qilyabsan, Jonginam?

Soyunning niyyati esiga tushgancha yana jilmayib
-yoqmadimi? Sizga yoqadi db oʻylagan edim.
Soyun oʻynoqicha aytdi.

Jiminning yuziga beixtiyor tabassum yugurdi. Bir qoshini koʻtargancha, Soyunning halatidagi bogʻichni ushlagancha oʻziga yaqinlashtirdi.
-olov bilan oʻynashyabsan, bilasan-a?!
Jimin Soyunning qulogʻiga shivirlagancha aytdi.

-heyy, qoʻyib yuboring. va men oʻyin oʻynayotganim yoʻq
Soyun endi uyaldi va ortga qadam tashamoqchi boʻlganida, Jimin Soyunni oʻziga yana ham yaqinlashtirdi.
-endi uyalyabsanmi, begonalarni oldiga shunday chiqqanda uyalmay

Soyun sekin Jiminga qaragancha
-men bilmagan edim.

Jimin Soyunning ikki qizgʻish yuziga oʻpich bosib
-agar yana shunaqa begonalarni oldiga shunday chiqsang bir necha kun yurolmasligingni ham rejalashtir hoʻpmi? bilasanmi yoki yoʻq, bunisi bilan ishim boʻlmaydi.

Soyun sekin bosh irgʻadi, chunki bu mayin ovoz tubining ortida qoʻrqitadigan taxdid bor edi.
-siz toʻliq javob bermadingiz!

Jimin biroz sukut boʻlgandan keyin Soyun gapirganida tushunmay qoshini koʻtardi.
-nima demoqchisan?

Soyun labini burgancha
-anu qiz rostdan ham sevgilingizmi?

Jimin bu savolni kutmagan edi, hursand boʻlib ketib kulib yubordi.
-shunday boʻlsa nima qilasan?

Soyun koʻzlarini olib qochgancha
-kulmasdan javob bering

Jimin kulishni toʻxtatdi ammo kichik bir tabassum hali ham yuzida bor edi.
- sen hech narsa qilolmaysan endi!

Soyun tushunarsiz Jiminga qaradi
-Ha deganimi bu

Jimin ham Soyunga qaragancha
-aytimku babir hech narsa qilolmaysan
Jimin qoʻlini Soyunning belidan olgancha bir qadam uzoqlashdi.

Soyunning jaxli chiqib
-qoʻlimdan koʻp narsa keladi.
Soyun shunday degancha Jiminni oʻziga tortib, labini Jiminning lablariga bosdi. Biroz muddat qoʻyib yubormasdan shunday lablarini bosgancha turdi. Jimin koʻzlarini pirporatib keyin kontrolni oʻz zimmasiga olib, Soyundan chuqur boʻsa ola boshladi. Soyun ham javob qaytarar edi. Jimin xursand boʻlib, bir qoʻlini holatning ichiga kirgizib, Soyunning mayin sonlarini siladi, Soyun seskanib tezda itardi.

Jimin smirk qilgancha:
-u sevgilim emas. qolganini kelib gaplashamiz, mijozlarni ketqazib yuboray keyin! meni sabr ila kutbtur, labi shirinim.

Soyun ortga Jiminga ham qaramadi ikki yuzi qizarib ketgan edi qilgan ishidan. Nima db javob berishni oʻylay boshladi.

Jimin boʻlsa pastga tushib, mehmonxonaga kirishdan oldin jiddiy qiyofasini saqlab oldi.
-uzur, janoblar endi nega bizning kompaniyani boshqa kompaniyalardan ustunliklarini tushuntirib bersam

Jimin davom etdi majlisini oʻtqizishda, Ammo hayoliga Soyun keldi deguncha jilmayar edi.

Oradan 1 soat vaqtlar oʻtgach, Jimin mijozlar bilan xayrlashdi. Va oʻsha oʻynoqi tabassum bilan yotoqxona tomon yoʻl oldi.

Bu vaqtda Soyun hali ham nima deb javob berishni oʻylar edi. Jiminning kiyimlaridan kiyib olgan edi.

Jimin xonaga kirganda Soyunni oʻzini kiyimlarida koʻrib, Va Soyun yana ham kichik tuyulib ketib kulib yubordi.
-senga kiyim sotib olmadimmi

Soyun xijolat boʻlgancha, hali ham yuzlari qizgʻish.
-men ularni kiymayman deb ayttimku.

Jimin sekin-sekin Soyun tomon qadam bosar edi.
-maylin boshqa olamiz. Endi esa..

Soyun Jimin gapini tugatishiga qoʻymay
-men narsa tayillay yeyishga

Jimin boshini silkitgancha, Soyunning tirsagidan ushlab toʻxtatdi.
-endi qayerga qochyabsan

Soyun bu mavzuni gaplashgandan koʻra yana oʻsha qiz mavzunisi ochishga qaror qildi.
-men sizga ishonmayman. oʻsha qiz sevgilingiz

Jimin xoʻrsinib qoʻyib, Soyunni yuzini ikki qoʻliga olib, peshonasini peshonasiga bosdi.
-Ertaga isbotlayman hoʻpmi? Lekin endi menga nisbatan xissiyotlaringni tan ol

Soyun ensa qotirib kulgancha
-qanday xissiyot? menda hech qanday hissiyot yoʻq.

Jiminning endi sabri tugab, Soyun yana inkor qilishini eshitilmasligini bilib, bosh chayqadi.
-yaxshi, koʻp majburlamayman. lekin biz tugatmadik! Chunki hali oʻsha James masalasi bor
Jiminning yuzi jiddiylashdi. Rashk.
Soyun boʻlsa indamay turaverardi.

-hoʻsh aytasanmi yoki yoʻqmi
Jimin jiddiy, gʻazab bilan soʻradi.

Soyun labini burib
-men..

Jimin Soyunni yotoqqa itardi, yumshoqlik bilan
-aytma, telefonni oʻzim topaman va hammasini bilib olaman. menga qiyin emas.

Soyun yotoqdan turib
-toʻxtang.. men ham hozir, u ham meni sevgilim desam nima qila olasiz?

Jiminning koʻzlari qoraydi. Soyunni bir deganda, oʻzining qattiq koʻksiga tortdi.
-seni unday deyishga haqqing yoʻq

Soyun labini yana burib
-nega? faqat siz shunday deysizmi? balki meni chindan ham sevganim bordur

Jimin Soyunning tepa qoʻllarini qattiq siqib
-Ha.. faqat men shunday deya olaman. boʻldimi? Sen menga bergan xislaring va boʻsalarimga javob bergandan keyin bunday deya olmaysan! Seni qanday qilib kuldirish uchun yoʻllar qidirib yurganimda, sen bunday deyolmaysan! Senga ozor yetkazmaslik uchun mendan qancha qochsang ham oʻzimni bosayotganda unday deyolmaysan! Sen meniki boʻlganingda bunday DEYOLMAYSAN!

Soyun jim boʻlib qoldi. Jimin egilib Soyunni qattiq egalik bilan oʻpdi. Va soʻng labiga pichirladi.
-seni sevaman, sen menikisan!

:]
:]
:]
:]
:]
:]

Episode 9 tugadi. Keyingi qisim final emas. haqiqiy qiyinchiliklar endi boshlanadi. Keyingi qismdan Yangi rollar bilan tanishasiz!

REAK va FIKR ESDAN CHIQMASIN.

-Qayerga ketmohchisan?
- James olib ketadi

Jiminning albatta jaxli chiqdi. Ammo oʻzini bosgan holda, biroz Soyunga yaqinlashdi.

- Jonginam, menga aytolasanmi James kim? qachon u bilan gaplashaqoldin va qayerga ketmohchisan?
Jimin xotirjam gaprdi ammo koʻzlarida gʻazab balki rashk, ovozi pas shivirlab chiqardi. Yuzida esa qoʻrqituvchi ammo mayin jilmayish bor.

-Siz ham unda menga aytolasizmi, U qiz kim edi bir necha kun oldin telefonda gaplashgan va aeroportdan shaxsan oʻzingiz borib kutib olgan edingiz?!
Soyun ham bosh kelgisi kelmay, biroz yuzini yaqinlashtirib xuddi Jiminday gapirdi.

Jimin bir necha daqiqa Soyunni kuzatdida keyin tez lablarini bosib va shu zahoti oldi. Yuzida endi haqiqiy jilmayish bor edi, havfli emas lekin bu jilmayish Soyunni gaplari uchun edi.

-Nima qilyabsiz
Soyun tezda Jiminni itarib yubordi. Jimin esa kulishni boshladi.
-Kulmang! Kulmang dedim!
Soyun ensasini qotirgancha yotoqdan tushdi. Va hammom tomon yura boshladi*.

-U singlim edi!
Jimin kulib boʻlgach javob berdi.

-Men yoshbola emasman, meni aldolmaysiz. Singlingiz boʻlganida shu yerga olib kelardingiz.
Soyun biroz jaxli aralash gapirdi. Jimin tomonga oʻgirilib.

-uning oʻzini shaxsiy uyi bor. Oʻsha yerga olib borib qoʻydim.
Jimin jilmaygancha sekin qadamlar tashab, javob berardi.

-Babr ishonmayman. u sizning sevgilingiz boʻlsa kerak
Soyun shunday deb labini burdi.

Jiminning tabassumi kengaydi.
-Shunday boʻlsa nima? Meni rashk qilyabsanmi?
Jimin Soyunning ikki qoʻlini yumshoq ushladi. Soyun boʻlsa biroz itarib.
-Axmoqsiz
Soyun shunday degancha hammomga kirib ketdi. Va eshikni tez yopib qoʻydi.

Soyun ketaman deb turganida, Jimin, jim ishga keta olmaydi shu bois u mijozlariga telefon qilib uyga chaqirdi. Majlisni shu yerda oʻtqazish uchun.

-ha, sen vaqtliroq kel. hujjatlarni birinchi oʻzim oʻqib chiqishni kerak.

Jimin telefonda bir xodimiga aytgancha, hammomning eshigini taqillatdi.
-Soyunginam, ketaman db hursand boʻlma men shu yerdaman. Ishga ketmayman
Jimin jilmayib, teasing qilib etdi. Soyun indamadi.

Soyun hammomdan, hammom halatini kiyib chiqdi va boshiga ham sochiq oʻrab oldi. Shu vaqt hayoliga bir reja keldi.

-u uyda shunday emasmi?! oʻyin oʻynaymiz
Soyun shunday degancha qisqa kulib qoʻydi.

Bu vaqtda, pastda mehmonxonada Jimin jiddiy, muzokaralar olib borar edi. Mehmonxonadagi televizorga noutbukini ulab, Mijozlar nega aynan Jiminning kompaniyasini tanlashini sabablarini tushuntirar edi.

Soyun sochini biroz qurutib, soʻng yana sochiqni oʻrab oldi. Va yotoqxonadan chiqib, zinatomon yoʻl oldi. Uy juda tinch Jiminning nimadir deb gapirayotgani eshitilardi. Soyun zinadan sekin tushishni boshladi. Jiminni telefonda gaplashvotti db oʻylab, zinadan tushishni davom ettirdi.

-Jimin..
Soyun baland ammo mayin ovozda chaqirdi. Mehmonxonadagi barcha eshitdi, Jimin tomogʻini qirdida
-xizmatchim u

-Jimiinaa..
Soyun yana chaqirdi ovozi endi pastroq chunki mehmonxonaga yaqinlashib qolgan edi. Mijozlar bir-biriga qarab soʻng, Jiminga qarashdi. Jimin tomogʻini qirib davom etmoqchi ham boʻldiki.
Soyun mexmonxonaga kirdi. Mijozlar Soyunga teskari oʻtirishardi, shu bois Soyun ularni payqamadi.

-Jimin nimaga javob bermisiz.. sizni chaqirvommanku

Soyun, nozlangancha gapirardi. Jiminning koʻzlari katta katta boʻlib, xijolat boʻlar, Soyunning xatti-harakatidan ajablanardi. Va jahli ham chiqardi hammom holatida kelgani uchun.

-nima qilyabsan, chiq!
Jimin qatʼiy aytib, Soyunning qoʻlidan qattiq ushladi, siqdi desa ham boʻlardi.
-uning bor uzur, janoblar hozir qaytaman.

Soyun ortga qaradi va begona odamlarni koʻrib, xijolat boʻlib. Uyalib ketdi. Jimin uni tepa qavatga qoʻlidan qattiq ushlagancha olib chiqar edi.

Jimin yotoqxonaga kirgandan keyin Soyunni jaxil bilan biroz itargancha qoʻyib yubordi.
-Nimalar qilyabman db oʻylayabsan? jiddiy majlis oʻtkazayotgan edim

Soyun xijolat boʻlib, uyalgancha, aybdorlik hissini xis qilardi.
-men bilmagandim, uzur. Kechiring

Soyunni kechirimidan Jiminni jaxli biroz yumshadi.
-nega hammom halatidasan hali ham?
Oʻzini jiddiy tutishga harakat qilib soʻradi Jimin.

Soyunning niyyati esiga tushgancha yana jilmayib
-yoqmadimi? Sizga yoqadi db oʻylagan edim.
Soyun oʻynoqicha aytdi.

Jiminning yuziga beixtiyor tabassum yugurdi. Bir qoshini koʻtargancha, Soyunning halatidagi bogʻichni ushlagancha oʻziga yaqinlashtirdi.
-olov bilan oʻynashyabsan, bilasan-a?!
Jimin Soyunning qylogʻiga shivirlagancha aytdi.

-heyy, qoʻyib yuboring. va men oʻyin oʻynayotganim yoʻq
Soyun endi uyaldi va ortga qadam tashamoqchi boʻlganida, Jimin bir qoʻlini Soyunning belidan oʻtkazib oʻziga tortdi.
-endi uyalyabsanmi, begonalarni oldiga shunday chiqqanda uyalmay

Soyun sekin Jiminga qaragancha
-men bilmagan edim.

Jimin Soyunning ikki qizgʻish yuziga oʻpich bosib
-agar yana shunaqa begonalarni oldiga shunday chiqsang bir necha kun yurolmasligingni ham rejalashtir hoʻpmi? bilasanmi yoki yoʻq, bunisi bilan ishim boʻlmaydi.

Soyun sekin bosh irgʻadi, chunki bu mayin ovoz tubining ortida qoʻrqitadigan taxdid bor edi.
-siz toʻliq javob bermadingiz!

Jimin biroz sukut boʻlgandan keyin Soyun gapirganida tushunmay qoshini koʻtardi.
-nima demoqchisan?

Soyun labini burgancha
-agar qiz rostdan ham sevgilingizmi?

Jimin bu savolni kutmagan edi, hursand boʻlib ketib kulib yubordi.
-shunday boʻlsa nima qilasan?

Soyun koʻzlarini olib qochgancha
-kulmasdan javob bering

Jimin kulishni toʻxtatdi ammo kichik bir tabassum hali ham yuzida bor edi.
- sen hech narsa qilolmaysan endi!

Soyun tushunarsiz Jiminga qaradi
-Ha deganimi bu

Jimin ham Soyunga qaragancha
-aytimku babir hech narsa qilolmaysan
Jimin qoʻlini Soyunning belidan olgancha bir qadam uzoqlashdi.

Soyunning jaxli chiqib
-qoʻlimdan koʻp narsa keladi.
Soyun shunday degancha Jiminni oʻziga tortib, labini Jiminning lablariga bosdi. Biroz muddat qoʻyib yubormasdan shunday lablarini bosgancha turdi. Jimin koʻzlarini korporativ keyin kontrolni oʻz zimmasiga olib, Soyundan chuqur boʻsa ola boshladi. Soyun ham javob qaytarar edi. Jimin bundan juda xursand edi.

Biroz muddatdan keyin Soyun lablarini uzib, tezda oʻgirilib oldi.
Jimin jilmayib.
-sevgilim emas. qoganini kelib gaplashamiz, mijozlarni ketqkzib yuboray keyin meni sabr ila kutbtur, labi shirinim.

Soyun ortga ham qaramadi ikki yuzi qizarib ketgan edi qilgan ishidan. Nima db javob berishni oʻylay boshladi.

Jimin boʻlsa pastga tushib, mehmonxonaga kirishdan oldin jiddiy qiyofasini saqlab oldi.
-uzur, janoblar endi nega bizning kompaniyani boshqa kompaniyalardan ustunliklarini tushuntirib bersam
Jimin davom etdi majlisini oʻtqizishda, Ammo hayoliga Soyun keldi deguncha jilmayar edi.

Oradan 1 soat vaqtlar oʻtgach, Jimin mijozlar bilan xayrlashdi. Va oʻsha oʻynoqi tabassum bilan yotoqxona tomon yoʻl oldi.

Bu vaqtda Soyun hali ham nima deb javob berishni oʻylar edi. Jiminning kiyimlaridan kiyib olgan edi.

Jimin xonaga kirganda Soyunni oʻzini kiyimlarida koʻrib, Va Soyun yana ham kichik tuyulib ketib kulib yubordi.
-senga kiyim sotib olmadimmi

Soyun xijolat boʻlgancha, hali ham yuzlari qizgʻish.
-men ularni kiymayman deb ayttimku.

Jimin sekin-sekin Soyun qadam bossa qadam bosar yoki joyida turardi.
-maylin boshqa olamiz. Endi esa..

Soyun Jimin gapini tugatishiga qoʻymay
-men narsa tayillay yeyishga

Jimin boshini silkitgancha, Soyunning tirsagidan ushlab toʻxtatdi.
-endi qayerga qochyabsan

Soyun bu mavzuni gaplashgandan koʻra yana oʻsha qiz mavzunisi ochishga qaror qildi.
-men sizga ishonmayman. oʻsha qiz sevgilingiz

Jimin xoʻrsinib qoʻyib, Soyunni yuzini ikki qoʻliga olib, peshonasini peshonasiga bosdi.
-Ertaga isbotlayman hoʻpmi? Lekin endi menga nisbatan xissiyotlaringni tan ol

Soyun ensa qotirib kulgancha
-qanday xissiyot? menda hech qanday hissiyot yoʻq.

Jiminning endi sabri tugab, Soyun yana inkor qilishini eshitilmasligini bilib, bosh chayqadi.
-yaxshi, koʻp majburlamayman. lekin biz tugatmadim! Chunki hali oʻsha James masalasi bor
Jiminning yuzi jiddiylashdi.
Soyun boʻlsa indamay turaverardi.

-hoʻsh aytasanmi yoki yoʻqmi
Jimin jiddiy, gʻazab bilan soʻradi.

Soyun labini burib
-men..

Jimin Soyunni yotoqqa itardi, yumshoqlik bilan
-ha telefonni oʻzim topaman va hammasini bilib olaman. menga qiyin emas.

Soyun yotoqdan turib
-toʻxtang.. men ham hozir u ham meni sevgilim desam nima qila olasiz?

Jiminning koʻzlari qoraydi. Soyunni bir deganda, oʻzining qattiq koʻkraklariga tortdi.
-seni unday deyishga haqqing yoʻq

Soyun labini yana burib
-nega? faqat siz shunday deysizmi? balki meni chindan ham sevganim bordur

Jimin Soyunning tepa qoʻllarini qattiq siqib
-Ha.. faqat men shunday deya olaman. boʻldimi? Sen menga bergan xislaring va boʻsalarimga javob bergandan keyin bunday deya olmaysan! Seni qanday qilib uldirish uchun ular qidirib yurganimda, sen bunday deyolmaysan!

Soyun jim boʻlib qoldi. Jimin egilib Soyunni qattiq egalik bilan oʻpdi. Va soʻng labiga pichirladi.
-seni sevib qoldim, chindan!

:]
:]
:]
:]
:]
:]

Episode 9 tugadi. Keyingi qisim final emas. haqiqiy qiyinchiliklar endi boshlanadi. Keyingi qismdan Yangi rollar bilan tanishasiz!

REAK va FIKR ESDAN CHIQMASIN.

Kiya: hali ham juda sekinsan, sal tezlash. Ashula tugavotti sen esa yoʻq!

Men yana ham tezlashishiga harakat qildim. Ammo ashula juda tez edi mening tez harakatlarim ham hatto sekindek tuyular edi.

Kiya: 3 soatdan beri tayyorlanyabmiz, sen hali ham uddalay olmayapsan, Boʻlsangchi, Bora!

Kiyaning ovozi bu safar balandroq, , qattiq va qoʻpolroq edi. Bundan mening biroz jaxlim chiqdi. Axir men ham uddalash uchun qancha harakat qilyabman.

~Harakt qilyabman, men ham uddalay olmayabganimni bilyabman, qoʻlimdan kelgancha harakat qilyabman.
Kiya: bu yetarlicha emas!
~hech boʻlmasa ashulani oʻzgartiraylik
Kiya: koʻp gapirma boʻl, yana bir marta

Lee Borælia, tanishlarimga Bora db chaqirishga ruhsat berganman. I jinshimga kelsak, men figure skater (figurali muzda uchuvchi)lik bilan yoshligimdan shugʻullanishni boshlaganman, 3 yildan buyon competitionlarga qatnashishni boshlaganman. Va pul ham ishlashni boshladim oʻzim. Va pul yegʻib oʻzim uchun uy olganman.
Ota-onamga kelsak, men oʻrtancha farzand, Bir opam va ukam bor.
Men oʻzim xohlab Seulda oʻqishni xohlagan man va bitirgach shu yerda qolishni tanladim. Orada ota-onamni va opa-ukamni koʻrish uchun ularni oldiga boraman.

Men uchun shu aylanib sakrash mashqi eng qiyini edi. shu mashqni oʻrganish uchun menga bir oy vaqt ketdi va haligacha orada oʻhshami qoladi.

Kiya: oyogʻing qiyshayabdi, bu yeqilishinga sabab boʻladi. Tekisla!

~ammo boʻlmayabdi

Kiya: koʻproq harakat qil, bu senga koʻproq ball beradi yutushing uchun, bu safargacha sen bunday jiddiy musobaqada qatnashmading!

Men koʻzlarimni yumdim, Va yana oʻsha harakat sakrab, aylandim ammo muzga qayta tushayotgan vaqtim kimdur men bilan urildi va men yeqildim.

~shibal

Jaxlim chiqqancha sekin oʻrnimdan turdim, bu galvarsni deb yeqildim. u hali ham oʻrnidanturmagan edi yeqilgancha yotar edi.

~Nima qilyabsan, galvars, ko'rmisan

Yigit sekin oʻrnidan tugancha: Honim, uzur men..

Men yigitni gapini ham eshitmadim, uni deb oyogʻimni ham qayrgan edim, oʻzi bu mashqni zoʻrgʻa qilayotgan edim.
~Bu yerda bundaylar nima qilyabdi, qarasangiz bo'lmaydimi
~Sen ham agar bajarolmasang o'rganib keyin kel

Men bu gaplarni aytganimdan so'ng va xodimlarga baqirganimda oldimdagi yigitning ko'zlarida biroz g'azabni kordim, e'tibor bermadim.

~Menga bunday qarama uning o'rniga oldin oʻrganib kel, oyog'im tagida yurguncha!

yigit: aybimni tushunib, uzur soʻradim ammo, bu gaplaringiz ortiqcha.

Men ensamni qotirgancha, ortimga oʻgirildim. Shunda ustozim Kaya gapirdi.

Kaya: Bora, faqat bugunchalik dam ol. Oyogʻingga qara, ertadan yana tayyorlanishini davom etamiz.

Men bosh qimirlatganimcha muzdan chiqish uchun eshik tomon yurishni boshladim.
~Ertadan hech kim kiritlmasin! Tushunarlimi!

Men yigitga oʻqrayib qaragancha chiqib ketdim, Kiyimlarimni almashtirish va oyogʻimga qarash uchun.

Konkilarimni yechar ekanman, ancha yengillashishni xis qildim. Ammo chap oyogʻimning toʻpigʻida azroq oshish va qizarishi koʻrdim.

~ayssh, lanati shu yetmay turgan edi..

Oyogʻimni silar ekanman, eshikni oldida oʻsha yigit turganini koʻrib yana asabiylashdim.
~ sen yana nima qilyabsan bu yerda, tez chiqib ket
yigit: Bora men sizga

Men tezda oʻrnimdan turdim.
~Bora?! Men Boræliaman. Bora emas! ha, yoki nima ustimdan kulgani keldingmi

yigit: nega kulishim kerak, Borælia boʻlsa, Borælia hop, lekin qaren, men uzur soʻradim. lekin Siz ham oshirib yuborganingiz uchun uzur soʻrashingiz kerak.

Men mensimay kuldim, va oʻrnimdan turgancha, yigitga mensimay yaqinlashdim, Boya u biroz egilib uzur soʻragani uchun mendan past deb oʻylab bemalol mensimay oldiga borgan edim, ammo hozir oyogʻimda boʻyimni balandroq qilib turadigan konkilar ham yoʻq boʻlgani uchun, uning yonida past boʻlib qoldim.

~Agar shunchalik uzur soʻrashimni istasang, kechgacha shu haqida oʻygʻa va balki tushlaringda uzur soʻrarman.

Men mensimay, ustidan kulgancha boʻyin past boʻlsa ham biroz yuqoriroqga qarab gapirdim.
Lekin buni yigit tushundi shekil, boʻyi balandligini xis ettirish uchun yana ham gavdasini tekkisladi.

yigit: juda ham, kibirsiz
~ hech boʻlmaganda galvars emasman

Yigit kuldi, choʻntagidan nimadur oldi.
yigit: shu galvars sizga mehribonlik qilishga keldi.

Men hayron, boʻldim. Uni haqiratladim koʻpchilikni oldida, lekin nega bu yigit bunday muomila qilyabdi, men bilan oʻyin oʻynayabdimi, Ortga yurdim. yana mensimadim.
~koʻp asabimni buzma, yoki bundanam battar hurmatsizlikka duch kelmoqchimisan

Yigitlarni guruhli ekanligini bilaman, shuning uchun ham men bundanam battar hurmatsizlik qilish bilan taxdid qildim. Ammo baribir ish bermadi.

~nima qilyabsan, tegma
yigit: jim oʻtirsangizchi, bir haftadan keyin musobaqangiz borligini ustozingiz aytdi. buning uchun oyogʻingiz yaxshi boʻlishi kerak.

Nima boʻlganiga tushunib ulgurmasimdan, Yigit meni oʻsha xonadagi uzun stulga ptiqgʻizda va oʻzi oldimga choʻkkalab oʻtirib, oyogʻimni tizzasi ustiga qoʻydi. Keyin esa krem olib surishni boshladi.

~yumshoq, juda mayin, oyoliz tezda boʻshashyapdi. (oʻziga oʻzi ichida etb)

~boʻldi, yetar. nima qilyabman db oʻylayabsan
yigit: aybimni yuvyabman

Pov: Bora ensa qotirdi, Yigitni qoʻllarini itardi.

~ket endi
yigit: hech boʻlmasa rahmat eting
~hech qachon

Yigit kuldi, qoʻlimni ushlab olib majburan ochdi chunki musht qilib olgan edim. Soʻng, kremni qoʻlimga qoʻydi.

yigit: bir kun albatta rahmat etasiz, oʻzingiz rozi boʻlib. Buni esa uxlashingiz fan oldin ham surib uxlang.

~tsssk

Yigit jilmaygancha ortiga oʻgirildi, va eshikdan chiqishidan oldin, oʻgirilmasdan Boraga soʻngi bor koʻz tashladi.

~gʻalati yigit, ekan birinchi marotaba shunaqa yigitni koʻrishim. shu paytgacha kimga shunday gapirgan boʻlsam menga gʻazab bilan javob qaytarar edi. Bu boʻlsa gʻirt galvarsni oʻzi

pov: Bora shunday deb kuldi. ha yana oʻsha mensimay kuldi. keyin esa biroz oyogʻini massaj qilib oʻrnidan turdi. Va konkilarini shkafiga joylab soʻng ketishga tayyorgarlik koʻrdi. Birinchi ustozi bilan bir nechta narsalarni gaplashb oldi.

---
---
---
---

Episode 1 tugadi.
yoqdi db umid qilaman. Zerikarli deyishingiz mumkin lekin keyin zoʻr boʻlib qiziq boʻladi!
Fikr! FIKR! fikr! FIKR!
Reaksiya! REAKSIYA! Reaksiya!
qoldiringlar, Iltimos!!!

Love all of you who supporting us 🥹💋

?: xonim telefoningiz

Areum telefonini olgancha yengi ish gaplashish uchun bir kompaniyaga yoʻl oldi. U yerdan muvaffaqiyatli oʻtdi. Va oʻzining sekretarlik lavozimiga qoʻyildi.

ORADAN 2 HAFTA OʻTDI.

Areum juda yaxshi ishlar edi, u oʻzi har doim nimagadur kirishsa doim yaxshi yondashadi. Barcha ishlarini chin dilidan qiladi. Boshligʻi Areumni tez-tez ragʻbatlantirib turar edi. Buni koʻrib qogan xodimlar hasad qilardi va koʻp qiyin vaziyatga solib qoʻyishardi. Ammo Areum har doim vaziyatdan yaxshi chiqib keta olgan.

Bir kuni Areumning boshligʻi xonasiga chaqirdi. Va bugun kechga barcha hamkorlar yegʻiladigan, bazm borligini va u yerda nafaqat hamkorlar badavlat boʻlgan mijozlar ham yegʻilar edi. Boshliq, Areumni u bilan sherik boʻlib borishini soʻradi. Noiloj Areum qizini ishonmasa ham dugonasiga qoldirib bazmga borishga rozilik bildirdi.

Areum: men nima kiyishni bilmadim shuning uchun shuni kiydim.
boshliq: ha hech qisi yoʻq. Baribir eng goʻzalisan

Ular shunday suhbatlashing abzm ichiga kirishdi. Areum oʻzini koʻylagini bu bazm uchun ortiqcha hashamdor deb oʻylar edi. Keyin shuni tushunib yetdik eng soddadil uniki ekan. U hijolat boʻldi.

Barmen oldiga borib bir stakan sharbat soʻradi. U alkogol icha olmaydi. yoki oʻzini tutolmay qoladi. Lekin Barmen boshqa odam uchun ishlar edi. va sharbatni quyish barobarida ichiga dori solib qoʻydi. Uxlatuvchi dori edi.

Areum uni ichgach, biroz lanjlashdi ammo oʻzini tutdi, va barmendan oddiy suv soʻradi.

?: yordam kerak emasmi xonim?

Bir yigit Areumdan soʻradi

Areum: yoʻq rahmat.

Areum bir stakan suvni bir koʻtarib tezda ichib yubordi. Ammo hecham yengillashmadi uning oʻrniga boshi aylanib yeqilib tushdi. Atrofdagi odamlar hayron qolishdi.
Aynan shu vaqtda boshligʻi ham bazmda emas edi u bir xonada bir document boʻyicha tushuntirish ishlarini olib borayotgan edi.

Oʻylab oʻtirmay yigit Areumni koʻtardi. Smirk kulgancha bazmdan chiqib ketdi.

?: bu vaqtni bir yildan beri kutaman

Yigit shunday degancha, moshinaga Areumni qoʻyib moshinani haydab ketdi. Bir oʻvloq joyga kelganda moshinani toʻxtatdi va, 3 xonali uy ichiga kirdi. Soʻng yotoqxona tomon yurdi. Agar yotoqxona deb hisoblansa.

Xona kattaroq. Ammo devorlarda faqatgina Areumning suratlari bor edi. Kelayotgani, telefonda gaplashayotgani, koʻchada ketayotgani. Barchasi faqat Areumning suratlari bilan toʻlgan edi. Yigit nihoyat xohishiga yetishgani uchun kular edi. (bu yerda bitta katta sir bor)

~~

Areumpov: men oriq sababli, huddi ustimda hayvon yurgandek xis qilib koʻz Karimni bazoʻr ochdim. va ustimda inson qiyofasidagi hayvonni koʻrdim. Men nima boʻlganini eslay olmayapman. axir ohirgi marotaba men bazmda edim, oddiy suv uchun keyin nima boʻldi bu kim. Nega u meni eshitmayabdi. Nega u bunday qilyabdi. Axir meni qizim ham borku, men bir flxushalardek emasman. Itarishlarim ham foyda bermagandi. nima qilsam boʻladi. Koʻzlarimdan tinmay yosh oqadi, tinmay qarshilik qilaman. Lekin keyin u toʻxtadi. ichimda oʻsha yoʻgʻon narsa birdan harakatdan toʻxtadi. va tashqariga chiqdi. Mendan qattiq boʻsa oldi. va yotoqdan uzoqlashdi.
Men bir muddat oʻrnimdan turolmay qoldim ammo turishim kerak edi bu yerdan ketish uchun, va oʻrnimdan ham turdim deyishim bilan qattiq qoʻllar sochimni changalladi.

?: Qayerga ketyapsan, men hali tugatmadim!

Yon ovoz, umrimda bunday ovozni eshitmganman. U meni sochimdan changallab yotoqqa uloqtirdi.

Yigit Areumni oʻziga qaratib yotqizib, boʻyniga yopishdi va qattiq tishlab, izlar qoldirardi. hech qanday mehr yoki yumshoqlik yoʻq edi. Faqat qoʻpol edi.

Yigit biroz vaqt oʻtgach Bir qoʻlini Areumning ikki bilagidan ushlab boshi uzra qoʻyib, qoʻllarini qattiq siqardi, va boshqa barmogʻi boʻlsa Areumning koʻkrak uchlari boʻylab oʻynar edi. nomiga chinchilab qoʻyar edi. Bu Areumga umuman yoqmasdi, u faqat qarshilik qilar edi

Areumpov: Men oʻzimni qattiq yumib ochdim, balki bu tushdim deb oʻylab, yoʻq ochishim bilan oʻsha yoʻgʻon, uzun narsa yana ichinda edi. U tez desam kamlik qiladi qoʻpol desam ham kam. shafqatsiz desam ham kam uning harakatlari uchun. U kim oʻzi hayotta bir marta ham koʻrmagan insonim meni nega bunchalik qiynayabdi. Men hatto ichki devorlarim shilinib, sekin-sekin qon oqayotganini ham sezdim ammo u sezmagan shekil toʻxtash niyyati yoʻq. U meni xohlagan joyiga solyabdi, bir qoʻlini oʻzimga soladi, bir orqamacha qilib sochimni changallab tortadi. Haqiqiy hayvon.

Areumpov: Nihoyat bilmayman oradan qancha vaqt oʻtdi. Ammo toʻxtadi, U ichimdan chiqdi Hatto uning ham di*kida qon bor koʻp emas ammo bor. Lekin unga farqi yoʻqdek, choyshab artdi va toʻgʻri honadan chiqib ketdi. Va birozdan keyin suv ovozi eshitildi va bildimki u yuvinish xonasida. Ammo u jin ursin kim.

Areumpov: Men oradan yarim soatlar oʻtgach zoʻrgʻa harakat qilib, oldi tomonga oʻgirildim, shuni koʻrdimki, faqat mening rasmim. Bu faqat shu yildagi rasmlar emas edi, orasida oldingi yilgi rasmlarim ham bor. Lekin nega bittasida ham qizim yoki u yoʻq (qizini otasi)

Oradan bir soatlar oʻtgach, yigit qaytib keldi. Areum hali ham shunday yotar edi. Yigit smirk qildida, sochini battar toʻzgʻitib.

?: Koʻp munday yotma meni hirsini yana qoʻzgʻatib. Turib xohlasen yuvib yoki yoʻq ammo kiyinib ol.
Areum: kim..kimsiz
?: buni gaplashishga vaqtimiz boʻladi ammo men senga taklifim bor yani bu buyruq.

Areum indamadi, uni umuman xoli ham yoʻq, ichi olib boʻlib yonardi. Yuragida unga xiyonat qildim meni kechirmaydi deb oʻzini yeb bitirardi.

?: men seni qoʻyib yuboraman. ammo hech qanday politsiyaga borish yoʻq chunarlimi?

Areum faqat qizi va qizining otasi haqida oʻylar edi va sekin bosh irgʻadi.

Areum: nega.. nega bunday qilganingizni tushuntirmay sizni? Hatto tanimayman sizni

?: Han Areum, 21 yosh. "Riys" (oʻzm yaratdim) kompaniyasida sekretar lavozimida ishlaydi. Dugonasi va inoq qizi bilan turadi.

Areumning koʻzlari katta katta boʻldi. U qiz deyayotgani Areumning oʻz qizi axir. Lekin indamadi, Qiziga ham zarar teymasligi uchun indamadi.

Areum: siz ismingiz nima
?: Kim Taehyung, Endi sani vazifenga oʻtamiz, sen eslolmayman ammo oʻsha bir yil oldin oʻzin sabab boʻlgansan. Va mana hozir man obsessed with you boʻganman. Men seni shunday qilib oʻzimga tegishli qilishni naqd bir yil kutdim. bilasanmi qanchalik uzoq muddat
Areum: bir yil uzoq emas
?: men har kecha shunday qilib omenga tegishli qilishni oʻylar edim. har bir soniyasini.

Areum endi qoʻrqmas edi, Koʻz yoshlar yoʻq. Nafrat, gʻazab va yana NAFRAT bor edi.

Areum: sen jirkanch, maxluqsan

Taehyung: bilaman va bundan ham battar boʻlishga vaʼda beraman. Gaplarimni unutma 2 metrdan uzoq turmasdan politsiyani oldidan. Bu safar faqat tomchi tomchi emas suvdek qon oqadi!

Areum jim boʻldi, Aerani otasi ham har doim man sanga obsessed boʻp qoganman der edi. Ammo hecham bunday vaxshiy boʻlmagan. Areumni oʻziga xoʻrligi keldi. endi Aerani otasiga, Aeraga qanday qaraydi. Bu sukunat Taehyungning asabini battar buzdi va Areumni sochini changallab oʻziga yaqinlashtirdi.

Taehyung: chundingmi?!

Areum bosh irgʻadi, Shunda Taehyung uni yotoqqa yana zarb bilan uloqtirdi.

Areum oʻziga kelar kelmas, yura olar olmas, kiyimlarini kiyib, koʻchaga chiqdi. zoʻrgʻa oqsoqlanib yurib katta koʻchani topdi va taksi ushab ketti. faqat Aera va uning otasini oʻylar edi.

Areum: endi nima qilaman.. nima qilaman... undan qoʻrqmayman.. politsiyaga habar beraman..

^
^
^
^

Episode 2 tugadi!

yoqvotti, shundaymi?!
Iltimos oʻz fikringiz va reaksiyalar qoldirib keting. Sizlardan spralayotgan narsa juda oddiy narsalar.
Iltimos ignore qilmang! Fikringiz biz uchun muhim!

Keyingi kun, Jimin vaqtli turib yana ishga ketdi. Soyun turgach oʻsha oʻzining bir dona kiyimlarini kiyib, koʻchaga chiqib ketdi oʻzi rejalashtirgan narsalarni sotib olish uchun.

Soyun oʻziga telefon va bir nechta ichki kiyim olmoqchi edi. U Jimin ichki kiyim zkaz qilmagan db oʻylab oʻzi sotib oldi

Soyun endi mallni tark etmoqchi edi telefonni sotib olgach keyin koʻzi bir switerga tushdi. Va negadur uni sotib olgisi keldi va kirib sotib oldi.

Soyun: nega buni oldim?! Ukam hayolimga keldimikin? dadammi?! ularni juda sogʻindim. Lekin nega ularni sogʻinishdan toʻxtamayabman. Ular menga qancha yomonlik qilishdiku axir. Men buni Janob Jiminga sovgʻa qilaman. Toʻxta nega Jiminga?! u ham menga azob berdiku! lekin qandaydir mehr ham bor uning soʻzlarida.. yoʻq babir u yomon..

Soyun oʻziga-oʻzi gapirib, gapirib kelgan yoʻlidan yana qaytib ketdi uyga.

Kechga yaqin eshik qoʻngʻirogʻi chalindi. Soyunning qoʻli biroz un edi, oʻzi yoqtirgan pishiriqni pishirayotgan edi. Chunki u bugun hursand axir oʻz puliga telefon oldi birinchi marotaba.

Soyun borib eshikni ochsa bir delivery turgan ekan.

Soyun: hayrli kech, Janob Jimin uyda emas
Delivery: men buyurtmani olib kelgan edim, qoʻl qoʻyib bersangiz
Soyun: ammo men ..
Delivery: honim ketishim kerak, buyurtmani olib qolib, imzo qoʻyib bering

Soyun noiloj rozi boʻlib soʻng qoʻl qoʻydi, va keyin buyurtmani olib kirishdi. Soyun qarasa bu kiyimlar edi. U tezda qoʻlini yuvib keyin kiyimlarni qaradi koʻpi ochiq va kalta edi. va bittasi esa tungi kiyim edi. Soyunni koʻzi katta boʻlib ketib. Kiyimlarni tezda joyiga qoʻyib, bir chetga surib qoʻydi. Va tayyorlagan xamirini qolibga solib pechkaga qoʻyidi. Va oshxonani tozalab oʻziga-oʻzi yana gapirishni boshladi.

Soyun: nega ham ishondima. oʻzim ahmoqman. Kiyim olishim kerak edi. endi ertaga yana koʻchaga chiqaman. boshqa ilojim yoʻq.

Time skip.

Jimin ishdan qaytb keldi. Oshxonaga kirsa, stol ustida ovqat va 4 boʻlak pishiriq bor edi. Soyun esa yoʻq. Jimin bir boʻlak pishiriqni oldida shunday ogʻziga solib keyin pastga xizmatchilar xonasiga bordi va eshikni taqillatmasdan ochib kirdi. Ichkarida Soyun yotoqda telefonida bir nimalar qilib oʻtirgan edi. Sakrab tushdi.

Soyun: nimalar qilyabsiz, eshikni taqillatsangiz boʻlmasmidi
Jimin: nega
Soyun: nima deganingiz nega, axir kiyinayotgan boʻlishim ham mumkin edi.
Jimin: hoʻsh? nima boʻpti koʻrmagan narsam emas

Soyunning ichi titrab ketti. U yomon koʻradi. yomon voqealarni eslatib turadigan odamlar yoki narsalardan har doim uzoqroq boʻlishni xohlagan.

Soyun: ovqatingiz tayyor edi
Jimin: koʻrdim, pishiriq ham bor sen ularni.. (Koʻzi birdan telefonga tushdi)
Kimdan soʻrab olding

Soyun: axir oʻzimni pulim edi.
Jimin: qanday qilib seni puling (jaxl bilan)
Soyun: axir shu yerda ishlayabmanku, oʻzingiz aytingizku pul ham beraman deb.
Jimin: yaxshi endi boʻlsa telefoningni menga ber
Soyun: yoʻq, u endi mening shaxsiy narsam. Mening mulkim

Jiminning jaxli chiqdi. Nega Soyunga telefon kerak, u nima qiladi babir oilasiga kerak emasku, yoki kimdir bormi degan savollar bor edi miyyasida. Jimin yaqinlashdida Soyunni belidan ushlab oʻziga tortdi, oraligʻida masofa juda qisqa edi. Jiminni nafasi Soyunga urilib turar edi.

Soyun: nima qilyabsiz, qoʻyib yuboring
Jimin: sen ham mening mulkimsan. Men ham seni hech kimga bermayman chunarlimi? Telefonni ham shunga qarab ishlay agar nimanidir bilsam senga rahim qilmayman.

Jimin shunday deb Soyundan qattiq boʻsa oldi.

Birozdan soʻng Jimin Soyunni labini qoʻyib yuborib ammo bir sm ham uzoqlashmay gapirdi.
-Kiyimlaring kelibdi. Hozir menga har birini kiyib koʻrsatasan.
-men ularni kiya olmayman

Jiminni qoshlari chimirildi.
-Nega
- ular ochiq va kalta men ularni kiya olmayman.
-men ularni sen uchun zakaz qildim.

Jimin shunday deb Soyunni qoʻlidan tortib tepaga olib chiqdi. va mexmonxonaga borib oʻtirib oldi.

-Endi bor birma-bir kiyimlarni kiyib chiq. hammasi senga yarashishga ishonchim komil
-Janob...
-Jimin hech qachon janob dema. Hali ham jaxlimdan butunlay tushmadim. Oʻsha telefon masalasini yana gaplashamiz hozir esa aytganimni qil

Soyun sekin bosh irgʻab mexmonxonani tark etdi va birozdan keyin birin ketin kiyimlarni kiyib keldi. Buni koʻrib Jiminni aqlidan ozay derdi. Barcha kiyimlar Soyunning oppoq tanasiga juda yarashar edi.

Soyun juda xijolat boʻlardi. qoʻli bilan iloji boʻlsa sonlarini yopib turishga harakat qilardi.

Jimin: juda ajoyib..
Soyun: men bularni kiya olmayman.. axir qayerga kiyaman
Jimin: masalan har kuni men kelishimga shunday kiyinib yursang qarshilik bildirmayman.
Soyun: axir bular qimmat, uy ishini qilish uchun noqulay va juda kalta men kiya olmayman

Jimin biroz jilmaygancha oʻrnidan turdi.

Jimin: boʻldimi?
Soyun: nma?
Jimin: kiyimlar tugadimi? boshqa hech nima yoʻqmi kiyish uchun?
Soyun: y.. yoʻq qolmadi (aldadi)
Jimin: yaxshi, unda boraver

Soyun Jimin ishondi deb oʻylab hursand tez burilib mexmonxonani tark etayotganda gapirdi.

Jimin: borib endi oʻsha tungi koʻylakni ham kiyib kel oʻzim kiydirishimdan oldin

Bu haqiqiy taxdid edi. ovozi juda jiddiy va hali ham jaxl borligini sezsa boʻlar edi.

Soyun: iltimos.. kiymay..

Jimin hech nima demay oʻrnidan turgani zahoti Soyun ortga qadam bosib
-kiyib kelaman
Deb tez mehmonxonadan chiqib ketdi. Jimin smirk qilib yana joyiga oʻtirdi oradan 10 daqiqa oʻtdi ammo haligacha Soyun yoʻq u hprsinib oʻrnidan turib mexmonxonadan chiqib zina tomon ketayotganida mexmonxonani eshigining ortida turgan Soyunni koʻrib biroz yumshadi, kulmaslik uchun harakat qilib jiddiylik bilan gapirdi.

-Nima qilyabsan, seni boladan beri kutyabman
-bu.. bu.. juda noqulay..
-qani koʻraychi
-koʻrmasangiz boʻlmaydimi
-Boʻlmaydi

Jimin kulmaslikka harakat qilardi, chunki Soyun hozir juda adorable koʻrinayotgan edi. Uning uyalishi va xijolat boʻlib, yuzlari qizil tusga kirgani hammasi ajoyib edi va oʻzgacha edi. Jimin balki chindan ham endi Soyunni sevib qolayotgandir. Jimin yaqinlashishni boshladi

Soyun: iltimos, yaqinlashmang
Jimin: unda eshik ortidan chiq
Soyun: Lekin
Jimin: hozir oʻzim boraman

Soyun bosh irgʻib, sekin eshik ortidan chiqdi. Jimin uni koʻrib labini sekin yalab qoʻydi.

Jimin ikkilanishlar siz, Soyunni oldiga borib, devorga tirab oʻpa boshladi.

-senga oʻzinga kelishing uchun yetarlicha vaqt berdm, shunday emasmi

Jimin pichirlab Soyundan boʻsa oʻlishda davom etardi.

-unday qilmang.. iltimos
-Tshh.. bunday turganingda meni toʻxtata olmaysan

Jimin Soyunni koʻtarib yotoqxonaga olib chiqib, yotoqqa qattiq emas ammo yumshoq ham emas. Yotoqqa otib, koʻynagini oʻzi yechgancha, yana Soyunga yopishdi. Jimin oʻsha kunchalik (klubdagi kun) qoʻpol emas edi. Ammo Soyun xohlamas edi. Qarshilik qilar edi.

Jimin qoʻllarini sekin Soyunning ichki sonlaridan yurguzishni boshladi. Soyunning tungi koʻynegini boshqa bir qoʻli bilan ingichka iplarini yelkalaridan tushurar edi.

-oʻgʻritmaslikka harakat qilaman faqat koʻp qarshilik qilmasangina
-iltimos, qilmang qoʻyib yuboring. Xohlamayman

Jimin Soyunni gaplarini eʼtiborsiz qoldirib ishida davom etdi. ichki sonidagi qoʻli sekin, Soyunning ichki kiyimini pastga tortishni boshladi, ikkinchi qoʻli esa tungi koʻylakni yetarlicha tushurgach, qoʻllarini yumshoq koʻkraklari ustidan yurguzdi.

-iltimos toʻxtang
- toʻxtamasligimni bila turib iltimos qilishda davom etaver

Jimin shunday degancha, tushurib hatto bir burchakka uloqtirib ulgurgan ich kiyimdan keyin koʻrsatkich barmogʻini sekin Soyunning ichiga itarishni boshladi. Soyunning koʻzlari kottarib, qarshilik qilishlari ortdi.
Jimin hech ham toʻxtamas edi.

Birozdan soʻng, Jimin barmogʻini olib oʻzining di*ki bilan alishtirdi. Soyun iltimos qiladimi, yoki itarib, Jiminni orqasini shilib tashlagan boʻlsa ham Jiminga farqi yoʻq, toʻxtash niyyati yoʻq edi. u oʻz ishida davom etdi. Soyun qancha koʻp qarshilik qilsa ham Jimin unchalik qoʻpol boʻlmadi. Lekin albatta bu baribir Soyun uchun ogʻriqli edi.

Oradan 1 soatcha vaqt oʻtgach Jimin sekin Soyunning ichidan chiqdi. Va Soyunni oʻz quchogʻiga tortib sochini siladi. Soyunni koʻz yoshlari Jiminning kiyimsiz ko'kraklariga tushardi.

-qoʻyib yuboring
-tshhh..
-tegmang menga (yana koʻtarishga harakat qilib)
-seni tirnoqlaringni olib tashlash kerak (kulib aytdi)

Jimin buni bekorga aytmadi chunki Soyun Jiminni orqasini timdalab tashlagan edi, aloqa vaqtida.

Jimin biroz dam olib olgach Soyunni ham koʻtarib birga yuvinib chiqishdi va Soyunni yana quchoqlab uxladi Jimin.

^Erta tong^

Jimin: mushuk emasmisan
Soyun: yoʻq

Jimin endi uyqudan turgan Soyundan kulib soʻradi. Soyun ajxil qilib javob berdi.

Soyun Jiminni orqasini koʻrgach biroz aybdorlik hissini his qildi.

Soyun: sizga toʻxtashni aytgan edim.
Jimin: maylin xohlasang qonat lekin baribir meni toʻxtatolmaysan

Soyun: sizdan nafratlanaman
Jimin: hemm.. buni mani oʻzi oʻpgan odam etvottimi

Bu gapidan keyin Soyunning yuzlari qizarib ketdi.
Jimin kulgancha Soyunning yoniga egilib, yuziga oʻpich bosdi.

Jimin: hozircha nafratlan lekin buni oʻzim oʻzgartiraman
Soyun: unday qilolmaysiz
Jimin: nega ekan
Soyun: bugun ketaman

Jiminning koʻzlari qoraydi, Soyunga jiddiy va jaxl aralash qaradi.

-Qayerga ketmohchisan?
- James olib ketadi

-
-
-
-
-
-

Episode 8 tugadi!

xatolar uchun uzur!

reak va fikr esdan chiqmasin