25-qism

Koʻzining osti uyqusizlikdan koʻkargan, ovqatlanmay yurganidan yuzi rangparga aylangan Jimin kollej darvozasidan ichkariga kirib kelardi. Havo salqin edi. Shu sabab biroz qalinroq kiyim kiygan. Asosiy binoga kirib oʻzining xonasiga yoʻl oldi. Karidorlar oralab 3-xonani qidirar ekan qorni ochligidan koʻz oldi biroz hiralashdi. Xonaga hech nima boʻlmasdan yetib olish uchun qadamlarini tezlatdi. Xonaga yetib kelgach har doimgi orqaroq partaga oʻtirdi va sumkasini joyiga qoʻygach partaga boshini qoʻyib koʻzlarini yumdi. Bu holatni uzoqdan bir inson kuzatib turardi. Bu oʻsha "jingalak" Leo edi. Darslar boshlanishiga hali vaqt bor edi. Jimin oʻzi kelgani uchun ertaroq kelgandi. Leo birdan xonadan yugurib chiqib ketti.

Sinfxonada baʼzi bir qizlar uni gʻiybat qilib olishdi. Leo chiroyli bola edi. Amerika standartlariga mos keluvchi va qizlarning orzusi. Lekin uning qiz doʻsti yoʻq edi. Koʻpchilik talabalar bunga qiziqardi. Hatto bir vaqtlar koʻrolmagan insonlar uni geyga ham chiqarishdi. Insonlar qanday nopok.

- uygʻonish vaqti boʻldi, hozir darslar boshlanadi janob Park.

Leo hansirab xonaga qoʻlida narsa bilan yetib kelgach Jiminning partasiga qoʻli bilan qattiq urdi.

Jimin noiloj boshini koʻtardi.

- aytmasang ham oʻzim yaxshi bilaman.

- buncha qoʻpol boʻlmasangchi Jimin. Men hatto sen bilan gaplashish uchun koreys tilini ham o'rganyabman.

- biror nima demasimdan avval ket.

- voy voy voy qoʻrqitib yubording. Mana bularni ol bular senga.

Leo qoʻlidagi gazaklarni va gazli ichimlikni unga tabassum bilan uzatdi.

Ichkariga ustoz kirib keldi.

- qani hamma joy joyiga oʻtirsin.

Leo narsalarni Jiminning qoʻliga tutqazib oʻzi yugurib joyiga oʻtib ketti. Leo undan oldinroq qatorda oʻtirdi. Chunki u yaxshi oʻqirdi.

Darslar tugagach.

Jimin maktab binosi hovlisidagi joyda oʻtirardi. Qoʻlida boya Leo bergan narsalar. Qorni och lekin buni qaytarib bergisi keldi. Shu sabab Leoni chiqishini kutib oʻtirardi.

Uzoqroqda bir guruh bolalar baqirib gaplashib, kulishib kelardi. Ularning orasida uzun boʻyli Leo alohida ajralib turardi. Leo kulish orasida oʻtirgan Jiminga koʻzi tushdi. Doʻstlariga xayr deb ularni itarib joʻnatib yubordi. Oʻzi esa yugurib kelib Jiminning yoniga sakrab oʻtirdi.

- bularni hali ham yemadingmi?

- men bularni qaytarib bermoqchiman.

- A? Men senga bularni qaytarib berishing uchun berganim yoʻq.

Leo qoʻlini Jiminning yuziga choʻzdi. Ikki toʻlacha yuzidan ushladi.

- buni qara.

Yuzing huddi arvohniki kabi oqarib ketgan.

U Jiminning yuzini oʻngga chapga qilib tekshirdi. Keyin uning bilagini ushladi.

- endi bunga nima deysan. Oʻzi ovqat yeyabsanmi yoki yoʻq?

- men bilan ishing boʻlmasin.

Jimin qoʻlini shartta tortib oldi.

- mening ishim yoʻq hozir bularni yeysan yoki anavi yerda bizga qarab turgan onangga bularni hammasini aytib beraman.

Jimin Leo ishora qilgan tomonga qaradi. Sumin xonim ularga uzoqroq joyda mashina ichida qarab turardi. Oʻgʻli kimdir bilan suhbat qurayotganidan yuziga tabassum yugurgandi.

- jin ursin.

Jimin bir snekni ochib yeye boshladi.

- aqlli bola.

Jimin unga oʻqrayib qaradi.

Jimin yeyishda davom etdi. Bu vaqti esa Leo unga qarab turardi. Jimin uning nigohlariga chidolmay tiqilib qoldi. Leo tezda qoʻlidagi gazli ichimlikni ochib unga uzatdi.

- ich.

Jimin undan hoʻpladi va yoʻtali qoldi. Hammasini yeb tugatgach qoldiqlarini yaqindagi axlat qutisiga tashladi. Jimin ochligidan juda tez yegan edi. Jimin qayta joyiga oʻtirar ekan unga qarab tirjayib turgan Leoni koʻrdi va yuzi burishdi. Ryugzagini qoʻygan joyidan olib taqdi. Leoning qarshisida turib unga rahmat tariqasida egildi.

- hoy hoy bizda unday raxmat aytilmaydi bolakay.

Jimin oʻychan unga qaradi.

- biror kun sen meni mexmon qilasan. Yoki oʻzing hohlagan nimadir bilan meni hursand qilasan.

Jimin biroz tushunmagandi.

- yaxshi men seni biror kun mexmon qilaman.

- buni ertaga dam olish kuni qilishimiz mumkin.

.

- meni onam kutyabdi, ketishim kerak.

Jimin mashina tomon qadam tashlay boshladi. Lekin Leo uning yengidan ushlab qoldi.

- hech boʻlmasam raqamingni ber.

Jimin etibor bermasdan boshini burib tezroq onasining mashinasiga oʻtirdi.

- yangi doʻstingmi deyman?

Jimin mashinaga oʻtirar ekan onasining birinchi gapi shu boʻldi.

- yangi doʻst topganingdan hursandman.

- u mening doʻstim emas.

Jimin yana doimiy qiyofasiga qaytdi.

- qara u sen bilan hayrlashyabdi.

.

Jimin mashina oʻt olishdan oldin oynadan tashqariga qaradi va yana oʻsha (kuydirgan kalla😂) Leo qoʻlini koʻtarib tirjayib hayrlashdi.

- oyi tezroq ketaylik.

Sumin honim mashinani qulay qilib koʻchaga chiqarib olgach katta yoʻlga chiqdi. Jiminning koʻzi mashinaning old oynasiga koʻzi tushdi va Leoning haliyam irshayib turgan basharasini koʻrdi.

- shu yetmay turgandi.

Jimin qoʻllari bilan yuzini koʻzini yumdi va ho'rsindi.

****

Jungkook xona eshigiga mos keladigan kalitni qidirar ekan topgan zahoti eshik buragichiga tiqdi. Eshik ochilgach ichkarida koʻrpa ostida yotgan Taehyungga koʻzi tushdi. U uhlab yotardi. Sababi hozir tungi 03:11

Taehyung minglab hayollar ostida boshlangan bir kun tugagan edi.

Jungkook ichkariga kirib eshikni yopdi. Xonaga razm tashladi. Tungi stol yonida qatorlab patnisda ovqatlar turardi. Har mahalgi ovqatning hech biri yeyilmagan. Hammasi olib kelingan boʻyicha qoʻl ham tekkizilmagan edi. Jungkook ularning biridagi taomni tekshirdi. Bu ikki kunlik ovqat edi. Chunki u biroz aynigan hamda gʻalati hid chiqarishni boshlagan edi.

- jin ursin.

Jungkook uni joyiga qoʻydi. U Koreyaning uzoqroq joyiga safarga ketishidan avval Taehyungga eʼtiborli boʻlib qarashlarini aytgandi. Jin kasalligi sabab boshqa oshpaz unga yaxshi etibor bermadi. Jungkook " Uning ovqatlanganiga ishonch hosil qil." deya aniq qilib aytgandi lekin bu gaplari eʼtiborsiz qoldirishgan edi. Jungkook asabiylasha boshladi. Ammo bu hozirgi vaqtda uncha toʻgʻri ish emasdi. Jungkook Taehyung yotgan joyga yaqinlashdi. Koʻrpa bilan boshini oʻrab olgan taehyungga sekin tegindi. Koʻrpani boʻynigacha qilib ochdi.

Taehyungning oqargan tanasi kulrang choyshablar orasida yaqqol sezilardi. Jungkook uygʻotib yubormaslik uchun yengil harakat bilan uning yuziga tegdi. Taehyung muzdek edi. Bu Taehyung uchun odatiy hol edi. U doim shunday muzdek edi. Sovuqqonli inson.

Jungkook uning ustidagi koʻrpani ochib tashladi. Taehyung hali beri uygʻonmadi. Jungkook uni qoʻliga koʻtardi. Yiqilib tushmasligiga ishonch hosil qilgach eshikni bir qoʻli bilan ochib tashqariga chiqdi.

Koʻplab eshiklari bor karidordan oʻtar ekan eng ohirgi oʻzining xonasiga yetgach toʻxtadi. Eshikni ochib ichkariga kirdi.

Jungkook taehyungni koʻtargancha yotoqga yotqizdi. Uygʻotish uchun sekin yelkasini silkitdi. Taehyung koʻzlarini arang kuchsiz ravishda ochdi. Nima boʻlayotganini tushunmadi. Chunki u koʻrib turgan ranglar avvalgi xonadan farq qilardi.

Jungkook uni uygʻonganini koʻrgach vannaga kirib ketdi. Dushni iliq suv bilan toʻldirdi. Yana qaytib yotoqxonaga kirdi va koʻzini ishqalab uygʼonolmayotgan taehyungga uzoqdan qaradi.

- hayrli kecha azizim.

Jungkook unga yaqinlashdi.

- hozir men bilan bir ish qilishing kerak.

Jungkook uning kiyimlarini yechdi. Faqat ichki kiyimlarda qoldirdi. Taehyung indamadi. Balki gapirishga holi yoʻqdir.

Jungkook taehyungni qoʻliga oldi. Baquvvat qoʻllarida Taehyung hali ham nima boʻlayotganiga tushunmasdi. Shunchaki Jungkookga ishonganligi uchun hech qanday qarshilik qilmadi.

Jungkook vanna eshigini ochgach Taehyungni boya tayyorlagan iliq vannasiga asta sekinlik va juda ham ehtiyotkorlik bilan tushira boshladi. Taehyung sovuq boʻlganligi uchun iliq suv unga issiqdek tuyuldi. Biroz seskanib ketti, buni his qilgan Jungkook joyida qotdi. Taehyungning suvga oʻrganib olishi uchun biroz vaqt berdi. Taehyungning tanasi biroz boʻlsada isidi. Buni anglagan jungkook uni vannaga koʻproq kirita boshladi. Toʻliq ishini bajarib boʻlgach oʻrnidan turdi. Oʻzi ham yechindi.

Faqat ichki kiyimlarda qolgan jungkook vannaga shirin hidli aralashmalarni quydi. Taehyung shunchaki unga indamay qarab turardi. Biror soʻz yoʻq. Iris ranglari kulrang boʻlib jilovlanardi.

Soʻngra jungkook vanna ichidagi Taehyungni yuvintira boshladi. Bu juda uyatli boʻlishi mumkin lekin taehyung deyarli 3yoki 4 kundan beri yuvinmagan edi. Jungkook uning tanasini mayin ishlar ekan kuchsiz tanani his qildi. Hech qayeriga zarar bermaslik uchun yengil harakatlar qildi. Sochlarini yaxshilab ho'llagach oʻzining hech qanday uslubiga mos kelmagan shampundan qoʻliga oldi. Undan huddi mayin bir gulning ifori kelardi. Balki biron myata hidiga oʻxshash.

Taehyung koʻzlarini yumdi.

Jungkook barchasini tugatgach suvdan Taehyungni oldi. Vannaxona stoliga oʻtirgʻizgach sochiqni olish uchun choʻzildi. Taehyung huddi onasi choʼmiltirgan bolaga oʻxshab stolda oʻtirardi.

Sochidan tushayotgan suv tomchilari uning yuzida goʻyoki yaltiragan olmos kabi tovlanardi. Jk sochiqni olib uni qurita boshladi. Uning tanasiga botmasligi uchun yengil qilib quritdi. Undan jirkanmadi. Yani bu nurlanish bazi uzrli joylarni yuvish va artish edi. (Toʻgʻri bu sizning jirkanishingizga olib kelgan boʻlishi mumkin)

Jungkook bularning barchasidan mamnun edi. Taehyung butunlay qurigach Jk avval olib chiqqan kiyimlarni kiydirdi. Yengi uzun boʻlgan oq ustki kiyimni keyin esa taehyung bilan shopping qilgani borishganda olgan shimini kiydirdi. Taehyung undan koʻzlarini uzmasdan har bir qilgan harakatini soʻzsiz kuzatib turardi. Jungkook Taehyunning oyoqlari ostiga oʻtirdi. Yaxshigina oʻsib qolgan tirnoqlarini ola boshladi. Taehyung uning bu qilgan ishidan hayron qoldi.

Chunki u Jungkookning bunday ish qilishini kutmagan edi. Oyoqlariga egilib, hech kimga boʻy sunmaydigan kuchli mafia shunchaki jilmayib uning tirnoqlarini olayotganda edi. Taehyung uning har bir teginishida mehrni va sevgimi his qilardi. Jk hali ham boksilarda ekan boʻlgach taehyungni koʻtardi. Taening qoʻli yiqilib tushmaslik uchun Jkning iliq badaniga tekkach uning bagʻrida issiqlik ishlab chiqadigan qurilma bor deb oʻyladi🙃

Jungkook uni koʻtargancha qaytib yotoqxonaga keldi. Xonaning chekkasida joylashgan oyna qarshisiga uni avaylab oʻtirgʻizdi. Fenni ulagach uning sochlarini pastroq issiqlikda quritishni boshladi. Uning har harakatidan mehr va ehtiyotkorlik tomchilab turardi. Taening qahva rang sochlari xona chiroqlari ostida biroz qora sifat koʻrinardi. Uning sochlarini yaxshilab quritib boʻlgach fenni uzdi. Qoʻliga taroqni olib uning sochini taradi. Ikkisi ham qarshidagi oynada bir biriga qarashardi. Jkning nigohlari qatʼiy edi. Taening koʻzlari hali ham kulrang edi.

Jungkook qoʻlidagini joyiga qoʻydi. Taehyungning tepasiga keldi va unga qaradi. Lekin Tae unga qaramasdi. Balki koʻzlarini olib qochib shunchaki koʻzguga hissiz tikilardi. Hozir u oʻzini juda ojiz his qilyabdi.

Jungkook hech nima gapirishni istamasdi.

Taehyungning iyagidan ushlab uni oʻziga qaratdi. Uning koʻzlari maʼyus edi. Barmoqlarini sekin uning qurigan va rangi oʻchgan labidan yurgizdi. Soʻngra egilib undan boʻsa oldi. Taehyung koʻzlari yana hayratdan kattalashdi. Bu safar irislar ikki hil rangda porlayotgan edi. Yarmi kulrang va qorachiqlar atrofi pushti edi. Pushti irislar borgan sari kattalashib kulrangni haydab yuborayotgandi.

Jungkook bir muddat qimirlamay shunday turdi. Koʻzi yumilgan va ichida nimalarnidir his qilardi. Undan uzilgach koʻzlarini ochdi va qaddini tikladi. Taehyungning koʻzlariga qaragan vaqti irislar ikki hil rangdaligidan qoʻrqib ketti. Dovdiragan yosh bola kabi uning ikki yuzini ushladi.

- sening koʻzlaring Tae!!! Ular..ular ikki hil rangda.

Taehyung uning qoʻlini yuzidan olib tashladi. Koʻzguga qaragach oʻzi ham hayratlandi. Bunday holat avval boʻlmagan edi.

Koʻzini kattaroq ochib aksiga qaradi. Hayajonlangan vaqti irislar yana rangini oʻzgartira boshlagandi. Bu safar tushunarsiz qora rangga kirardi.

Jungkook uning qanday tarzda tezlik bilan hissiyotlari oʻzgarishidan hayron qoldi. Bu ajoyib edi.

Taehyung xonada jungkookning kelishi kutib oʻtirardi. Soat tonggi 05:13. Qish boʻlganligi sabab quyosh hali koʻrinmasdi. Biroz kutgach Jungkook eshikni ochdi va qoʻlida ovqatlar bilan kirdi. Jilmaygancha uni stolga qoʻydi.

Ikki idishda ramen va meva hamda shirinlik edi.

Jk kirgan zahoti xona issiq ramyon hidi bilan toʻldi. Taehyung bu safar qorni ochganini haqiqatdan ham his qildi.

Jk uning yoniga oʻtirdi. Qoʻlidagi bir martalik tayoqchalarini ochargach uni aralashtirdi. Issiqligi uchun ufurib taehyungga uzatdi.

- qani och.

Jk uni ovqatlantirib qoʻydi. Tae juda ochligi sabab hammasini yeb qoʻydi.

Jungkook boʻshagan idishlarni chekkaroqqa qoʻydi va tortmadan dorilar idishini oldi. Ichidan kerakli dorilarni oldi suvdan quydi. Dorini Taening qoʻliga berdi.

- bularni ich senga kerakli dorilar.

24-qism

2 kundan soʻng.

Qarorgoh.

TaePov:

Doimgidek yana bir tong. Men uygʻongan vaqtim yonimda hech kim yoʻq edi. Osmon hali biroz qorongʻu lekin erta tongning hidi juda aniq sezilib turardi. Uygʻongan boʻlsamda, koʻz oldim biroz hiralashgandek edi. Balki yana qonimga temir moddasi birikma yotgandir. Hozir hatto soat nechi boʻlganini ham bilmayman. Taxminan hozir soat 4lar atrofida boʻlsa kerak. Bu xonani men yodlab oldim. 4 devor, birgina juda mustahkam deraza, oq eshik va xonaning auraga ega qora va kulrangdan iboratligi. Bular qandaydir tarzda menga ajoyib tuyila boshladi.

Hozirgi vaqtdan! Oq choyshablarning rangi xonaga biroz iliqlik berardi. Erta tongdan koʻcha sovuq boʻlsa kerak. Bu hisni sezmaganimga ancha boʻldi... Qarorgohdagi sigara hidlaridan boshqa iforlarni unutib qoʻyganman sheklli. Jin ursin. Nima men hatto sananing nechchiligini ham bilmas ekanman.

Shunchalik hayotdan uzilib qolganmidim?

Toʻgʻri hozir qish. Qor yoʻq boʻlsa-da koʻcha sovuqligiga ishonchim komil. Mustahkam oynalar tashqarisida insonlar yana bir mashaqqatli kunni boshdan kechirish uchun otlanyabdi.
Ha taehyung hayot shunday beshavqat. Biz gunohkor bandalar aslida yashashga ham loyiq emasmiz. Bu yerga kelganimning aniq sanasini eslolmayman ammoen shu vaqt ichida hech qanday ibodat qilmadim. Qancha gunohga botdim ekan?!

Nega men bunday nopok insonga aylanyabaman?

Avvalgi oʻzligim qayerga yoʻqoldi?

Nasroniy legaridalik vaqtim hammasi joyida edi. Aqlimga sigʻdira olmayman. Bularni yuvishim uchun menga vaqt kerak. Men meni yaratgan ilohni unutdim. Jim ursin hozir boshim yorilib ketadi. Men oʻrnimdan turdim. Toʻzgʻib ketgan sochlarimni biroz boʻlsada amallab tartibga keltirdim. Mening xonam yani meniki emas, meni tashlab ketishgan xonaning burchagida hojatxona va yuvinish uchun jihozlar bor edi. Hamma kabi bajaradigan ishimni qildim. Yuvinib boʻlgach yana qaytib joyimga oʻtirdim. Osmon anchagina yoruqlashib qoldi. Deraza tushunib boʻlmas nimadir bilan hiralangan va tashqarini koʻrishning iloji yoʻq. Lekin quyoshning qanday harakatlanishiga qarab tushunish mumkin. Bu mening usulim. Shu yerga kelganimda buni anglab yetdim.
Menimcha qornim ochgan. Chunki u bazi bir ovozlarni chiqardi. Lekin men buni his qilmayabman. Bunday holatlarga oʻrganib ketganman. Bemalol chiday olaman. Men yana zerikmaslik uchun yostigʻim ostidagi, avval jin hyung bilan olgan kitobni chiqardim. Uni boshdan ohirigacha varaqladim va orasidagi Jungkookning rasmida toʻxtatdim. Unga bu ikki tunni hisoblaydigan boʻlsak yuzinchi marta qarayabman.

Axmoqlik.

Bu rasm meni haligacha o'ylantiryabdi.

Nima sababdan rasm yirtilgan?

Oʻylashimcha rasm olingan vaqti Jungkook 17 yoki 18 yoshda boʻlgan boʻlsa kerak. Huddi mendek. Unga tikilar ekanman yulduzcha kabi porlab turgan koʻzlari, labi ostidagi xoli yuzga shu qadar goʻzallik berayotganiga qoyil qolaman.

Ustidagi qora futbolka, to'q koʻk rangdagi shimi hamda oʻziga yarashib silliq taralgan sochi koʻziga tushib turardi.

(Rasmdagidek emas. Tasavvur qiling)

Oʻsha paytlarda ham baquvvat boʻlgan ekan. Boʻyi uzun va futbolkada sezilarli boʻlib turgan mushaklari bor edi. U juda baxtiyor edi...

Bu jihati esa menga oʻxshamaydi. Agar da men bilan Jungkookning oʻrtasidagi farqini topish oʻynaganimizda bir hil narsalardan bu yosh edi. Oʻxshash boʻlmagan tomonimiz esa men bu yoshimda bunchalik baxtni hali his qilib koʻrmadim. Bu gaplarni oylar ekanman ongim ostidagi ostidagi ikki hujayra jang olib boryabdi. Biri shukur qil desa ikkinchi biri esa mutlaqo bu fikrga teskari narsani aytayabdi.

Nega aynan men?

Nima sababdan men bularning barchasiga loyiqman?

Qanday qilib oddiy bir inson buning barchasini koʻtarib yurishga loyiq?

Qanday bir gunoh qildimki bunday hayot bilan bilan jazolanyabman?

Aqlim juda tez ishlaganidanmi bilmayman miyyamning bir chekkasidagi yaxshilik farishtasi yomon hayollarni o'ylamasligim uchun bor kuchi bilan harakat qilyabdi. Men o'zgachaligimni, mendagi barcha narsa moʻjiza ekanligi haqda toʻxtamay taʼkidlayabdi. Bu hayollarni miyamdan chiqarib tashlash uchun qoʻlimdagi yarimta rasmga qarayman. Jungkook baxtiyor tarzda kimningdir qoʻlini ushlab turardi. Ammo bu hikoyaning yarmi yoʻq. Agar bor boʻlganda ham men ozgina kamroq bu bular haqda oʻylardim. Hozir esa hayollarimni toʻxtata olmayabman. Bu qiz bolaligi aniq. Men qoʻlidan sezdim. Nozikroq va oq edi. Jungkook maktab vaqtida mashhur yigit boʻlgan boʻlsa kerak.

Nega bilmayman rasmga qaragan vaqtim ichimda qandaydir hisni sezyabman. Bu nimaligini bilaman lekin tan olgim kelmayabdi. Men qizgʻonyabman? Men uni rashk qilyabmanmi?
Bunday tuygʻuni unchalik koʻp his qilmaganman. Balki shuning uchundir, aniq darajada bularni tushunmayabman. Rashkdanmi yoki... Oʻylashni bas qilishim kerak. Ohirgi marta jungkookga boshdan oyoq koʻz yugurtirar ekanman, rasmni kitobning ohirrog'idagi bir betiga solib qoʻydim. Doim qilganimdek kitobning muqovasidagi nomini oʻqidim.

"Meni unutmang"

Hatto muqova ham qora rangda edi. Hayotim shusiz ham oq va qora rangdan iborat. Kitobni bosh betini ochdim.

"Hech kim butunlay unutilib ketmaydi, ammo qadrsizlashadi. Xiralashadi, eskiradi va oʻtmishda qoladi. Goʻyo uzoq bir uyquga ketgandek eslanadi"

- oʻgʻlim uygʻon tong otdi. Darslarga kech qolasan.

Jiminning onasi xonadagi pardalarni ochar ekan gapirdi.

- tezda yuvinib boʻlgach 10 daqiqada oshxonaga chiq, nonushta tayyorlab qoʻyganman. Keyin ishga ketishimdan oldin seni kollejingga tashlab qoʻyaman.

Jimin boshqa davlat vaqtiga hali oʻrganolmagani sabab qiynalayotgandi. Holsiz yana uygʻonib yuvinish uchun chiqdi. Yuvinish xonasidagi aksiga tikilib oʻzida jirkanish his qildi.

Hozir u uchun hammasi ahamiyatsiz edi. Taehyung yoʻq, Lukas yoʻq, Koreada emas. Yuvinib boʻlgach kiyimlarini almashtirib nonushta uchun chiqdi. Doimgidek onasi nimalarnidir oʻylab, ovqatini kovlab oʻtirardi. Jimin ataylab ketganini sezdirish uchun stolni qattiq tortib keyin oʻtirdi. Onasi ovozdan choʻchib, hayollaridan chiqib ketti. Oʻzini toʻgʻirlash uchun gavdasini koʻtardi.

- hayrli tong oʻgʻlim.

- sizga ham.

Jimin his tuygʻusiz guruchdan olar ekan hatto onasining yuziga ham qaramadi.

Sumin xonim (Jiminning onasi) uning bunday insonga aylanib aylanayotganini korib uchidan ezilardi.

- bugun darslardan keyin biror joyga borish haqida nima deysan? Bogʻ yoki...

- yoʻq hohlamayman.

Jimin uning gapini kesib tashladi. Sumin xonim shunchaki jim qoldi.

- oʻgʻlim nega sen bunday boʻlib qolding. Nimadan buncha...

- BULARNING BARIGA SIZLAR AYBDORSIZLAR.

Jimin asabiy stolga qoʻlini musht qilib urib xonadan chiqib ketti. Oʻz xonasiga kirib sumkasini olib eshikni qattiq yopib koʻchaga chiqib ketti.

23-qism

Eshik tagida koʻk futbolkadagi yigit qoʻlida telefon bilan turardi. Ichkaridagi hamma hayron qoldi. Birinchi navbatda Jk.

- janob telefoningiz jiringlayabdi.

-yaxshi buyoqqa olib kel.

Boʻyi biroz pastroq burnidan qon oqayotgan va butun yuzi koʻkarishlar bilan toʻlgan inson jk tomon keldi. Qoʻllari qaltirab unga telefonni uzatdi.

- endi boraver.

Bola unga taʼzim qilib, xonadan oqsoqlanib chiqib ketti.

Ichkarida hamma soʻzsiz qoldi. Bu yana jkning asabiylashgan vaqti qilgan ishi edi.

Hamma suhbatlashib ovqatlanib boʻlishgach ketishdi.

- endi men uyga ketaman oʻgʻlim. Bu yerda bilasan qolomayman. Oʻzimning joyimdan boshqa joy boʻlsa uhlash ham qiyin.

Woo janob uchinchi qavatda sigaretini tutatar ekan qorongʻu osmonga tikildi.

- bilaman siz hech qachon qolmagansiz.

- shunday ekan boya gaplashgan barcha gaplarimiz esingda deb oʻylayman.

- albatta.

Jungkook yutindi lekin tomogʻidan juda qattiq oʻtdi. Goʻyoki biror nima toʻsqinlik qilayotgandek edi.

- yaxshi. Sen yaxshi bilasan jungkook doim shunday boʻlib qol.

Woo bu gaplarni taʼkidlab aytdi. Avval gaplariga ishora qilgandek hisobda.

- endi esa men kettim.

U sigaretidan bir tortar ekan gapirdi.

- menga yordamchimni chaqir.

Jungkook telefonni olib qoʻngʻiroqlar varagʻidan oʻziga kerakli raqamni qidirdi.

- hyonsok yigitlar bilan chiq.

Jungkook telefonni oʻchirdi va dadasi bilan hayrlashish uchun oʻrnidan turdi.

- yaxshi oʻgʻlim yaxshi qol.

Wooning yigitlari kelgach u uyiga ketdi.

Jungkook dadasini mashina orqasidan kuzatgach qattiq uhh tortdi. Ichkariga qaytib kirgach yelkasidan togʻ agʻdarilgandek boʻldi.

- yuzing horgʻin koʻrinadi jungkook. Biror nima istaysanmi?

Jin ichkarini yigʻishtirar ekan kelayotgan jungkookga gapirdi.

- doimgi kofedan.

- tushunarli.

Jungkook oyogʻini sudragancha oshxona stoliga oʻtirdi.

- vanihoyat ozodlik.

Stolga qoʻllarini choʻzin osmonga qarab oʻylab qoldi.

Jkpov:

Yaxshiyam otam tezda ketdi. Jim ursin. Men qilgan buyurtmamni tezroq olib kelishsa yaxshi boʻlardi.

- bu yerda kimdir oʻlganga oʻxshaydi.

Namjoon ham oshxonaga kirgach gapirdi.

- hech kim oʻlgan emassss.

Jungkook choʻzildi.

- mana sizning buyutmangiz janob jungkook.

Jungkook koʻzlarini ochib gapirdi.

- qani?

- ana stolning ustiga qoʻydim.

Jungkook hursandligidan sovgʻani tezda qoʻlga oldi. Tashqarisidan ushlab har bir joyini tekshirar ekan yuziga quvonch biroz boʻlsada yugurdi.

- ularni eson omon olib kelgan boʻlsang boʻlgani.

- hammasi joyida.

Namjoon Jinning yoniga borar ekan jungkookga koʻz qisib qoʻydi.

- ha yoshlar🙄

Jungkook jin tayyorlab bergan qahfani olib oshxonadan chiqib ketti. Qoʻlidagi narsaga qayta qayta qarar ekan sevinchi ichiga sigʻmasdi. Bu sovgʻa taehyung uchun edi. Uning qanday hursand boʻlishini oʻylab shoshardi. U yoʻl boʻyi qahfasini ichib tugatdi. Qoʻli tekkan qayergadir boʻshagan idishni qoʻydi va Taehyungni tashlab ketgan xona yonida turar ekan bir muddat oʻylab qoldi. Keyin esa eshikni ochdiyu tabassum va baqiriq bilan ichkariga kirdi.

- Men keldim!!!

Jungkook bor ovozi bilan baqirganini xonadan kelgan aks sado orqali his qildi. Qora va qizil ranglardan iborat qoʻrqinchli xonada mittigina Taehyungning uhlab yotishi yagona ezgulik va mayinlik timsoli edi. Jungkook joyida qotdi chunki u bunday goʻzal manzaraga ikkinchi bor qarama qarshi kelishi edi. Huddi avtobusdagi kabi Jungkookni oʻzi bilmaydigan hislar qamrab oldi. Jungkook yurib qoʻlidagini kravat ustiga qoʻydi, oʻzi esa sekin qadam bilan taehyung uhlab yotgan joyga yaqinlashdi. Ovoz chiqarmaslik uchun bor kuchini sarflab yerga oyoqlarini chalishtirib oʻtirdi. Bu joy taehyungning qarshisi edi. Chunki u devorga qarab uhlab yotardi. Jungkook doim ichida unga qaraganida tushunib boʻlmas nimanidir his qilardi. Bu narsa juda tushunarsiz edi.

Taehyung ochlikdan oqargan terisi, qurigan lablari va jigar sochlari xonaning chirogʻi ostida rangsiz koʻrinardi.

Jungkook ichida boʻron boshlandi. Doim ichida unga tegmaslik va Taehyung uchun azobli boʻlgan tunni yana qaytarmaslik uchun kurashardi. Chunki u koʻpincha rashk va gʻazabini jilovlay olmasdi. Bu uning uchun eng qiyin ish boʻlib kelgan edi.

Jungkook 10 daqiqa qimirlamasdan unga qarab oʻtirdi. Hech qanday hayol va oʻylarsiz. Hissiz tarzda.

"p/s avtor:
Bilasizmi azizim insonning nigohi shu qadar kuchliki u hattoki boshqa bir insonning tushlariga ham taʼsir qilishi mumkin. Huddiki sizda boʻlgan holat yaʼni tush koʻrayotgan vaqtingiz yigʻlaysiz va uygʻongan vaqtingiz yanoqlaringiz yoshlanganini sezasiz. Bu ham shu kabi real hayot bilan bogʻliq"

Taehyung nimadandir seskanib uygʻonib ketti. Hech nimani anglamasdan koʻzlarini uyoq buyoqqa yugurtirdi. Qarshisida unga hali hamon qarab oʻtirgan Jungkookni koʻrib biroz hayron qoldi.

- allaqachon tong otdimi?

Taehyung koʻzlarini yumib yubormaslik uchun kattaroq qilib ochdi.

Jungkook uning dovdiragan ifodasidan kichik jilmayib qoʻydi.

- hozir tun Tae hali bugungi kun tugamadi.

Taehyung endi uygʻongani sabab nimadir gapirish uchun tili biroz kelishmadi shu sababli gapirishdan bosh tortdi.

- bu yerda yoʻqligimda nima qilding?

Jungkook undan koʻzini uzmasdan gapida davom etdi.

- men shunchaki kimnidir kutdim. Xonani deyarli yodlab oldim chunki men bu yerda kuni bilan yolgʻiz qolib ketdim...

Taehyung labini burishtirib jungkookga ensasini qotirdi.

- bilaman mendan qandaydir tarzda bugungi kun uchun ranjigansan?

-?!?!

- shu sababli..

Jungkook oʻrnidan turib avval qoʻygan joyidan narsani oldi. Jentelmenlar kabi yurib taehyungning tepasiga keldi.

- bularni senga berishni hohladim.

Jungkook huddi turmush qurish uchun kimningdir qoʻlini soʻrab uzuk ochgandek karobkani ochdi.

Taehyung ichidagi xilma xillikni koʻrib uyqusiragan yuziga qayoqdandir quyosh tashrif buyurdi.

- yo xudoyim🥹

Taehyung yorqin koʻzlari bilan qarab turardi.

- menga turmushga chiqishga rozimisan Kim Taehyung🙂‍↔️

- axmoq.

Taehyung uning qoʻliga urdi.

- axx ogʻridi.

Jungkook yuzida norozi ammo toʻlaqonli ifoda bilan unga qaradi.

- ogʻrimadi🙂

Sovgʻa ochilgan vaqti ichida koʻplab shirinliklar, oʻrtada qulupnay va muzqaymoq bor edi. Hammasi ajoyib qilib taxlangan va ranglarga boy edi.

- rahmat jungkook.

Taehyung oʻrnidan sakrab turib jungkookni qattiq quchoqladi. Boʻyi biroz pastligi sabab unga biroz yetolmaganini hisobga olmaganda bu juda yoqimli edi.

Jungkook uning bunday hursand boʻlib ketganini koʻrib avval ham shunday qilmaganidan afsuslandi. Lekin hali imkoni bor edi. U ham uni qattiq bagʻriga bosdi. Ikkisi bir muddat shunday qoldi keyin esa taehyung Jungkookning katta quchogʻidan sirgʻalib sovgʻani qoʻliga oldi.

- ihmmm

Taehyung birinchi navbatda qulupnay yeyishini kutib turgan jungkook haqiqatdan ham shunday boʻlgach kuldi.

- bu juda mazali.

Taehyung mittigina tabassum qildi. Tezda qoʻliga eng chiroyli qulupnaydam birini olib Jungkookga uzatdi

- qani ol.

U qulupnayga ishora qildi.

- yoʻq menga shirinliklar uncha yoqmaydi.

- hoy meni rad qilolmaysan.

Taehyung yana olishi uchun ishora qildi.

- yoʻq men baribir...

Taehyung unga yaqinroq kelib qulupnayni uning yuziga yaqinlashtirdi.

- qani och.

Jungkook unga bir qarab ogʻzini ochdi.

- mana ish tamom.

Taehyung qulupnayni uning ogʻziga joylab qoʻygach qayta ishini davom ettirdi.

Taehyung borgan sari yeyishga berilib ketti. Hattoki Jungkookning allaqachon oʻrnidan turib uning yoniga oʻtirganini sezmadi ham. Va jk hali ham unga qarab toʻymasdi.

-NIMA?!?!.

Taehyung koʻzlarini ola kula qildi

Jungkook qoʻlini uning yuziga yaqinlashtirib labining chetidagi bir oz belgini artib tashladi.

Taehyung shunchaki bu psixologik tegishdan joyida toshdek qotdi. Koʻzlari jk bilan kontakni buzmasdan turardi. Hayajondan olovrangda yonayotgan irislar Jkni magnit kabi oʻziga chorlardi. Jungkook oʻzi bilmagan xolatda unga yaqinroq keldi. Qoʻlini avvaliga uning boʻynidan keyin esa sochlari orasidan oʻtkazdi. Taehyung nima qilishini bilmasdi. Yarim tun va hozirgi xona... Bularning bari biroz gʻalati emasmi? Nima dedingiz?

Suga Seulning shovqin koʻchalaridan oʻtar ekan qoʻllari asabdan bukilgan edi.

- nega axir!!!

U oʻziga oʻziga shu savolni qayta qayta berardi.

Shu kuni abed

- Parklar oilasi yaqinda Amerikaga uchib ketishdi. Menimcha hali qaytishmaydi.

Qandaydir hujjatlarni titkilar ekan bir ayol eʼtiborsiz Sugaga gapirdi.

- menga nega va qayeriga ketganini batafsil aytib bering.

Suga olov boʻlib yonar ekan gapirdi.

- kechirasiz biz bunday shaxsiy mal.....

Ohir oqibat sabri tugagan Suga stol ustiga zarb bilan musht urdi.

- hammanga tupurdim menga tezda bu haqda maʼlumot toʻplaysan yoki mana shu yerdan sening oʻligingni oʻz qoʻlim bilan olib chiqaman.

Ayol qoʻrqib ketganidan qoʻllari qaltirab kompyuter klaviaturalari tugmalarini tezroq bosishga harakat qildi. Ichidan muzdek terlar ekan Suganing yuziga qaytib qarashga botina olmadi.

Hammasini tugatgach kerakli maʼlumotlarni qogʻoz qilib chiqarar ekan tugatgach egilib uni Sugaga uzatdi.

- mana janob.

Suga qiyofasida hech qanday oʻzgarish yoʻq edi.

- agar hozirgi narsalar haqida kimdir biladigan boʻlsa men senga aytgan gaplarim roʻy beradi. Shuni esingdan chiqarma.

22- qism

- hoy bunday rasmiy bo'lmasangchi?!!!

- men doim shundayman.

Jungkook doim jiddiy edi.

- qarorgohingdagi asiring haqida baʼzi bir gaplarni eshitganday boʻldim? Bularga nima deysan.

- jungkook dadangiz qarorgohga kelyabdi ekan. Taxminan 1 soatlarda shu yerda boʻladi.

Namjoon jungkookga yaqinroq kelib qulogʻiga pichirladi.

- jin ursin.

Jungkook ichida soʻkdi. Jihonning gapi uning asabini shu qadar buzdiki... Avvaliga qizlar bilan qilgan hurmatsizligi, keyin esa taehyung haqida aytgan gapi... Agar otasi kelmaganda aniq unga bir nima boʻlardi. Jungkook oʻzini bosish uchun chuqur nafas olib chiqardi. Oʻrnidan turib ketish uchun Jihonning yoniga bordi.

- keyingi safar koʻrishguncha amaki. Siz bilan boshqa safar albatta boshqacha gaplashib olaman.

Jungkook ohirgi gaplarni uning yuziga yaqinroq kelib gapirdi.

- hozircha esa hayr.

Jihoon ogʻzi ochilib qolib ketti.

- psixopad.

Jihoon sochini toʻgʻirladi.

Jungkook u yerdan chiqib tashqarida kutib turgan mashinaga chiqdi.

- Joon bu haqda qanday bilding?

Jungkook mashinaga chiqar ekan gapirdi.

- otangizning eng yaqin hizmatchisi bilan doim aloqadaman.

- nega kelyabdi ekan jin ursin.

- bilmayman.

"Jin ursin. Taehyungni yashirishim kerak. Otam bu haqda bilmaydi. Doim olgan asirlarimni oʻldirishimni butun Mafia aʼzolari biladi. Jin ursin. Otam bu haqda nima deydi."

Jungkook qarorgohga yetib borgancha shu haqda oʻylab ketdi. Mashinani tez haydashni aytganidan keyin ular erta kelishdi.

Jungkook tezroq mashinadan tushib qarorgohga yugurdi. Taehyung joylashgan qavatga chiqib xonani qidirdi.

- salom.

Taehyung honada bekorchilikdan rasm chizib oʻtirardi.

- senga nima boʻldi? Nega yuzing havotirli?

Taehyung qoʻlidagi qalamlarni qoʻyib unga qaradi.

Jungkook nafasini rostlab xonadagi stolga oʻtirdi.

- dadam kelyabdi.

- shunga nima qilibdi???

- dadam sen haqingda bilmaydi. Doim olgan asirlarimni oʻldirib yuborganman. Bu haqda bilsa aniq nimadir boʻladi.

Taehyung hayron qolib unga qaradi.

- endi nima qilamiz?

- menda hozircha bir fikr bor.

Jungkook umidli koʻzlari bilan unga qaradi.

- jazo honasiga ( punishment rooms )

-NIMA?

- Biroz vaqt oʻsha yerda boʻlasan.

- aqldan ozish mumkin.

- tezroq.

Jungkook oʻrnidan turib xonadan chiqdi. Tae esa uning ortidan ergashdi. Ular oʻsha qora eshik yonida toʻxtashdi. Bu xonaga hech kim kelmasdi. Chunki taqiqlangan edi. Jungkook eshik kalitini ochgach ikkalasi ham honaga kirishdi.

Taehyung shunchaki soʻzsiz qoldi. Chunki oʻsha ziyofatdagi tun haqida oʻylar ekan oʻzidan jirkandi va baʼzi uyalish hissini ham his qildi.

- shu yerda boʻlib tur. Keyinroq oʻzim kelaman.

Jungkook uning yelkasiga qoʻlini qoʻydi.

Tae indamadi. Jungkook esa xonadan chiqib ketdi.

Jungkook xonadan chiqqach oʻzining xonasiga borib kiyimlarini yangiladi. Keyin esa ofisga otasini kutib olish uchun chiqdi.

30 daqiqadan soʻng.

- assalomu alaykum janob.

Tashqaridagi qoʻrqinchli yigitlar Jungkookning dadasiga salom berishdi. Katta yoshli erkak mafialarga hos uslubda kiyingan, oʻtkir insonni oʻziga qaratuvchi atir hidi va albatta qoʻriqchilar bilan qarorgohga keldi.

Qarorgoh ichiga kirishgach ofisga koʻtarilishdi. Kirishdan oldin oʻziga bir qarab oldi va oʻgʻlining yoniga kirdi.

- dada

Jungkook kelib otasini qattiq bagʻriga bosdi. Ikkisi uzoq vaqt koʻrishmaganligi sabab bir birini ancha sogʻinishgan edi. Janob Jungkookni asrab olgan boʻlsa ham uni yaxshi koʻrardi. Oʻzining farzandi yoʻq chunki narkotik qabul qilgani sababli farzandli boʻla olmasdi.

- sizni sogʼindim dada.

Jungkook quchoqni boʻshatdi.

- men ham oʻgʻlim.

- keling oʻtiring.

Jungkook unga oʻtirish uchun joyni koʻrsatdi.

- ishlar qanday ketyabdi?

Janob xizmatchi qoʻygan choydan hoʻplar ekan gapirdi.

- bizda hammasi yaxshi. Hamkorlar bilan shartnomalar ham joyida.

- unda yaxshi.

- siz tomonda qanday yangiliklar?

- biz tomonda ham doimgidek. Va yana senga bir muhim gapni aytish uchun kelgan edim.

Jungkook biroz havotirga tushdi. Agar bu gap u oʻylagandek chiqsa u tamom boʻladi.

- bilasan men va minxo qalin doʻstlarmiz?!..

Jungkook hotirjam blin yelkasidan togʻ agʻdarilgandek boʻldi.

" Xudoga shukur "

Jungkook uchida gapirdi.

- albatta men Minxo amakimni yoshligimdan beri yaxshi taniyman

- xa bu yaxshi. Shunday qilib Minxo biz bilan katta shartnoma imzolamoqchi. U Amerikadan sifatli va qimmat dorilar olib keladi. Agar biz shartnomani maqullasak bizga katta foyda keladi.

- siz nima deysiz?

- menga qolsa hoziroq shartnomani imzolagan boʻlardim. Lekin yana bir ish bor.

PovJk: " Jin ursin men aniq bilaman bu lekinning ortida uning axmoq va erka qizi bor. Bekordan million soʻmlik shartnoma taklif qilishmaydi "

- uning qizi seni yaxshi korib qolgan.

- ota bu shartnoma kerak emas.

- nega endi sen unga uylanasan. Boʻlmasam qachongacha yolgʻiz yashamoqchisan?

- oʻzimga mosini topganimcha.

Jungkook hotirjam edi. Chunki unda allaqachon shunday odam.bor edi.

- Yoshing 27 da. Uylanish vaqti keldi deb oʻylamaysanmi?

Janob Woo Jkni asrab olgan boʻlsa ham oʻz oʻgʻlidek koʻrardi. Albatta jk ham. U shuncha qilgan yaxshiliklari uchun hech boʻlmaganda uning iltimosini bajarishi kerak edi.

- lekin ota men uni yaxshi koʻrmayman.

- keyinchalik til topishib ketasizlar.

- lekin men va u qiz bilan aniq unday boʻlmaydi.

- boshimni qotirishni bas qil. Men keyingi hafta seshanba kuniga uchrashuv belgilaganman. Oʻsha kuni ikki oila uchrashishadi.

- otaaaa

Jungkook soʻzni choʻzib huddi erkalanganday qilib aytdi.

- mendek qari otangni aytganini qilmaysanmi? Hech boʻlmasam bir marotaba.

- ota axir men bunday demadim.

- unda nima?

- mayli faqat mening ham bir shartim bor.

- qanday?!

- men u qiz bilan uchrashaman. Agar u menga yoqmasa..

- buning ahamiyati yoʻq.

Jeon Woo uning gapini boʻldi.

- men baribir bilganimni qilaman.

- hech qachon.

- ota deyarli 4 oy deganda endi keldingiz shunda ham men bilan janjal qilishni oʻylaysiz🤨

Jeon Woo kulib yubordi.

- unday emas kettik meni qarorgohni sayr qildir. Bu yerni ancha sogʻindim.

Avtorpov:

Jeon Woo Jungkookni birinchi bor koʻchada koʻrib qolgan vaqti uning koʻzidagi shijoat va yonib turgan olov uni oʻziga tortgan edi. U vaqti Woo janob unchalik ham qari emas edi. Shu sabab shaharning ichkari va tor koʻchalarida politsiyadan qochayotgan edi. Qorongʻu koʻchalardan oʻtar ekan bir uyning devori tagida tizzasi bilan koʻzini berkitgancha qoʻllariga yashiringan bolakay yigʻlab oʻtirardi. Kecha juda qorongʻu va suv quygandek tinch edi. Bu hattoki katta odamni ham qoʻrqitardi. Jeon Woo politsiya ortidan kelmayotganiga amin boʻlgach bolaning oldiga sekin qadam tashladi.

- salom bolakay.

Kichkina jungkook indamadi.

- senga nima boʻldi? Onang qayerda?

Jungkook baribir koʻzini ochmadi.

- hoy.

U jungkookni koʻzini ochish uchun qoʻlini uzatdi. Ammo shu zahoti kichkina bolakay uning qoʻliga urdi.

- menga tegma.

- yo xudoyim bu tirrancha.

Jungkook koʻzini ochib unga qaradi va fuck you koʻrsatdi.

- yo xudoyim buni qarang.

Woo uning bu harakatidan oʻziga kela olmadi. Bu holat ham kulguli ham uyatli edi.

- juda aqlsiz ekansanku.

Jungkook unga shu qadar oʻqrayib qarab turdiki agar Woo ning oʻrnida biror hayvon boʻlsa bu qarashga chidolmasdan dumini tukkan boʻlardi.

- ota onang qani?

- sizning ishingiz boʻlmasin.

Jungkook qatʼiy oʻziga ishonib gapirdi.

- voy nomard men senga yordam bermoqchi edim.

- menga yordamingiz kerak emas. Oʻzim eplayman.

- yo xudoyim buncha qaysar boʻlmasa.

Woo yuzinidan qoʻlini yurgazib osmonga qaradi.

- hozirgi bolalarga nima boʻlgan. Bu qanday odobsizlik boʻldi.

- siz juda qariyasiz.

- yo xudoyim men bunga ortiq chidolmayman. Seni oʻz uyimga olib ketib tarbiyalamasammi.

Woo Jungkookni koʻtarib oʻng yelkasiga tashladi.

- qoʻyib yubor!!! Qoʻyib yuboring meni. Pastga tushiring.

- baribir seni hech kim eshitmaydi.

Bu koʻcha it topmas koʻchalardan biri boʻlgani sababli hech kim yashamas va eshitmas edi.

Woo uni koʻtargancha mashinasi yonigacha piyoda bordi. Bola nihoyat ovozi qolmagach tinchidi. Balki uhlab ham qolgandir.

Shunday qilib Jeon Woo Jungkookni oʻzi tarbiyaladi. Unga familiyasini berdi. Unga kerakli boʻlgan hamma narsani qildi. Toʻgʻri qattiqqoʻl edi ammo bu uchun hozir afsuslanmaydi. Chunki Jungkook haqiqiy mafia boʻlib katta boʻldi. Bu esa uning bittayu bitta orzusi edi. Oʻzidan keyin avlod qoldirish.

****

- oʻquvchilar tinchlik saqlang. Bu Park Jimin. Koreadan keldi. Yangi doʻstingiz. Tanishing.

Oʻqituvchi sinfdagilarga uni tanishtirdi.

- Jimin borib anavi yerdagi boʻsh joyga oʻtir.

- yaxshi.

Jimin yelkasidagi ryukzakni qoʻliga olib jingalak sochli bolaning yoniga borib oʻtirdi. Shundan soʻng dars boshlandi. Jimin sumkasidan oʻziga kerakli daftar va ruchkalarini oldi. Yonida oʻtirgan "jingalak" esa uning har qilgan ishini kuzatib turdi. Chunki uning tugatishini kutayotgan edi.

- salom

Nihoyat jingalak gapirdi.

- salom.

Jimin jiddiy ohangda gapirdi. Birinchi kunligi sababli oʻzini biroz gʻalati his qildi.

- demak sen Koreyaliksan.

- shunday.

Jimin unga etibor bermaslikka harakat qilib ustozdan koʻz uzmasdi. Ingliz tilini yaxshi bilganligi sabab u bilan bemalol gaplashardi.

- mening ismimni soʻramaysanmi?

- qiziq emas.

Jimin unga biroz koʻz qiri bilan qarab qoʻydi.

- mening ismim Leo.

- yaxshi.

- nima sen doim shundaymisan?

- ha keyin ham.

- hmmm tushunarli.

Jingalak soch ham undan koʻz uzib darsga eʼtibor qildi.

Ohiri bor yoki yoʻqligi bilinmas bu darslar ogʻir oqibat 4ga yaqin tugadi.

Jimin kollejdan chiqqan zahoti otasi unga tayinlagan mashinaga chiqdi. Endi Jiminning har bir harakati nazorat ostida edi.

Jimin mashinaga chiqqach doim Taehyung bilan birga eshitadigan muziqasini qoʻydi. Mashina oynasiga boshini qoʻygancha Amerika koʻchalarini kuzatib ketdi.

- bir vaqtning oʻzida yoqimli ammo yoqimsiz.

Jimin unga taʼsir qilayotgan ikki kombinatsiya haqida normal fikrga kela olmadi.

****

- bu yer hali ham oʻzgarmagan doimgidek tinch ammo iflos.
Tashqaridan oddiy bir doʻkon kabi koʻringan bu qarorgoh juda nopok ishlar va insonlar bilan toʻlib toshgan.

- balki unchalik ham emasdir. Chunki bu yerda siz borsiz dada.

Jungkook dadasining ortidan sekin yurar ekan unga iltifot qildi.

- ha sen qaysi vaziyatda nima deyishni juda yaxshi bilasan.

- sizning oʻgʻlingiz boʻlganim sababli.

Ular qarorgohni sekin yurib birgalikda suhbatlar bilan aylanishdi.

Oshxonaga yetib kelishgach allaqachon ovqat vaqti boʻlgan edi. Ular ochligi sabab shu yerda toʻxtashdi. Doimgidek butun oila kechki ovqat uchun kelishardi. Avvaliga Namjoon xonaga kirib keldi. Jeon Woo ularni doim yaxshi koʻrardi.

- salom amakijon.

Suga xonaga Wooni koʻrib hursandchilik bilan kirib keldi.

- ihmmm mening mushukcham allaqachon shu yerda.

- hey men sizga necha marta qayta aytishim kerak men hech qanday mushukcha emasman

Suga uzun sochini tarab oshxona stoliga oʻtirdi.

- nega hammangiz mushukcha deysiz?!

Suga Woo bilan koʻrishar ekan nolidi. ( Huddi mushukcha kabi🤭 )

- hamma?!?!?!?!?!

Janob hayron qolib gapirdi.

- mendan boshqa yana kim seni bunday deb chaqirishi mumkin?!

- ahamiyatsiz

Suga hech qanday reaksiya bilan ovqatlana boshladi.

- amakijoooooon

Jin qoʻlida mevali salat bilan ularning yoniga kirdi. Chunki bu eng ohirgi taom edi. Jinga tayinlangan yordamchi ishchi esa boshqa hamma ishni qilgani sababli Jin ularning yoniga endi tashrif buyurgan edi.

- seok jin qalaysan?

Jeon Woo bagʻrini ochib uni quchogʻiga oldi.

- men seni ancha avval koʻrgan edim lekin sen hali ham birinchi koʻrishganimizdeksan🤭

Wooning gapiga hamma kulib yubordi.

- amakijon bilasiz men dunyodagi eng goʻzal yigitman.

- u hech qachon oʻzini maqtashdan charchamaydi.

Namjoon ovqatlanar ekan Jinga qarab gapirdi.

- sen meni doim koʻrolmagansan😏

- hey boʻldi qiling qachongacha bunaqa urushib yurasiz.

Suga ovozlarga chidolmasdan gapirdi.

- men unga uylanmagunimcha.

Namjoon hech kim eshitilmas qilib gapirdi. Xonadagi baqir chaqirdan hech kim eshitmadi.

- 🤨😳

Namjoon qoʻlini artib yoniga qarar ekan unga shunday qiyofa bilan qarab turgan Jkni koʻrib qoʻrqib ketdi.

- sen unga uylanasanmi 😶

- hoy yuzingiz juda gʻalati.

Rm yuziga ishora qilib u ham toshdek qotdi.

Jk yuzini toʻgʻirladi chunki haqiqatdan ham bu ikki emotsita qoʻshilishi biroz yoʻq balki undan koʻproq gʻalati edi. Va bir vaqtning oʻzida kulguli ham.

- keyin gaplashamiz.

Jk uning qulogʻiga pichirlab qoʻydi.

- jungkook telefoningiz xonada qolib ketibdi.

Eshik tagida koʻk futbolkadagi yigit qoʻlida telefon bilan turardi. Ichkaridagi hamma hayron qoldi. Birinchi navbatda Jk.

21-qism

Taehyung orqasi bilan bir nimaga urilgach toʻxtadi. Boshqa yoʻl yoʻq edi. Bu ohirgi manzil.

Jungkook ikki qoʻli bilan uni qafasladi.

- agar rostini aytmasang...

Jungkook shimidagi kamarini yechdi. Taehyung soʻzsiz unga qarab turardi. Bir qancha vaqt oldin jkning qanchalar beshavqatligi yodiga tushib oʻzini biroz jirkanch his qildi.

- agar aytmasam nima qilasan?

Taehyungning gʻururi taslim boʻlishni hohlamadi.

Jk kamarga ishora qildi.

- yaxshi buni men qildim.

Taehyung ohiri noilojlikdan hammasini aytdi.

- men xonaga kirishdan avval unga tuz aralashtirdim. Chunki hazillashmoqchi edim.

Taehyung kuldi.

- unda jazoni baribir qabul qulasan.

Jungkook taehyungni qitiqlay boshladi.

- endi esa oʻzingdan koʻr kichkina.

- heyyy qitiqlashni bas qil...

Taehyung kulgular orasida zoʻrgʻa gapirdi. Koʻzidan yosh chiqquncha jk qitqlashda davom etaverdi.

Ikkisi juda baxtiyor edi. Taehyung umrida bunchalik mazza qilib kulganini eslolmaydi lekin hozirgisi aniq utulmas edi.

- boʻldi...axaxaxa....toʻxtat...

- mana senga yana taomni qanday achchiq qilish haqida.

Jk nihoyat toʻxtatdi chunki tae allaqachon kulishdan charchab ketgandi.

- huh

Taehyung yerga dumalab yotib oldi.

- qornim.

Taehyung koʻzidagi yoshini artdi.

-

- yaxshi yaxshi toʻxtayman.

Jungkook qitqlashda toʻxtab yerga oyogʻini chalishtirib oʻtirib oldi.

Taehyung hali ham yerda dumaloq boʻlib yotardi.

1 daqiqa.

- hey senga nima boʻldi?

2 daqida

- senga nimadir boʻldimi?

3 daqida

- hey Tae.

Taehyung hali ham oʻrnidan qimirlasdi. Jungkook havotir olib oʻrnidan turdi va uning yoniga bordi.

- hoy koʻzingni och!!!

Jungkook uni siltadi. Lekin taehyung hali ham koʻzini ochmadi.

Jkning havotir ortib keta boshladi.

- hey tursangchi kechir boshqa bunday qilmayman.

Jk uning qimirlamayotgan tanasini tekshirib yigʻlab yuboray dedi. Chunki Tae birorta ham harakat qilmayotgan edi.

Taehyung tasodifan baqirib yubordi. Jk uning bu harakatidan yuragi uzilib tushay edi. Qoʻrqib ketganidan sakrab tushdi.

- ****

Jk sokib yubordi. Qoʻrqqani yuzidan shunday kulgili aks etardiki taehyung oʻzini kulgidan toʻxtata olmadi.

- axmoq.

- xaxaxxaxaxa

Jungkook hali ham nima boʻlganini tushunolmay taehyungning kelayotganiga qarab turardi

- yuzingni qara jungkook😂

- aqldan ozgan axmoqsan Tae.

A

- dada balki shu yerda qolganimiz yaxshidir.

Jimin narsalarini joylashtirar ekan otasiga gapirdi.

- yoʻq qolmaymiz.

Dadasi qattiq va qatʼiy ovozda gapirdi.

- men bir oʻzim ham kunimni koʻraveraman. Men bormasam maylimi?

- bu haqda sen bilan gaplashib oldik. Tezroq narsalaringni ol.

- dada axir men taehyungni....

Dadasi uning gapini eshitmasdan chiqib ketdi.

- axir taehyungni hali topmadim demoqchi edim.

Jimin hissiz xonada qolib ketdi. Deyarli qolish uchun umid yoʻq edi. Chunki otasi doim oʻzini aytganini qilgan. Balki bu yer havflidir lekin eng yaqin doʻstining oʻlik yoki tirikligini bilmay ketishi bu juda ogʻriqli edi.

- oʻgʻlim boʻldingmi ketishimiz kerak?!

Onasi eshik yonidan turib unga gapirdi.

- ha boʻldim chiqyabman.

Jimin sezdirmaslik uchun koʻz yoshlarini artdi va ryugzagini taqib onasining ortidan ketdi.

- oyi...

Jimin hali tashqariga chiqmasdan oldin sekin onasini chaqirdi.

Xonim uning umidsiz koʻzlariga tikilar ekan nima demoqchiligini tushundi.

- men uni koʻndirishga harakat qildim lekin kuchim yetmadi. Kechir oʻgʻlim.

Jimin indamadi.

- politsiyada tanish doʻstimga aytib qoʻydim. Taehyungni qidirishyabdi. Topishlari bilan bizga habar berishadi. Habotirlanma topishlari bilan oʻzim seni Koreyaga kelishingni taʼminlayman.

Onasi uning yelkasiga urib qoʻydi.

- shunisiga ham raxmat.

Jimin ketishidan oldin uyning ichkari derazasiga oʻzining raqamini yozib qoldirdi va email adresi bilan birgalikda. Agar taehyung uni qidirib keladigan boʻlsa har ehtimolga qarshi yozib qoʻydi. Va u uchun hat ham. Koʻngli biroz hotirjam boʻlgach uyiga ohirgi marota koʻz tashlab mashinaga chiqdi.

Oʻz shahridan ketar ekan mashinada barcha xotiralarni eslab ketdi. Ota onasining gaplarini eshitmaslik uchun quloqchin taqib mashina oynasidan atrofni jimgina kuzatib ketdi. Dekabr boʻlgani sababli taehyungning tugilgan kuniga oz qolgandi. Jimin uni bu yil tugʻilgan kuni uchun koʻp narsalar reja qilgandi. Lekin hech birini qila olmasligi uni qoʻrqitdi. Balki uni tugilgan kunida uchratarman deb oʻylab qoʻydi.

"Balki endi u tirik emasdir"

Jimin oʻylagan narsasidan qoʻrqib ketdi. Hayolidan chalgʻish uchun yaxshi narsalarni oʻylay boshladi. Koʻp oʻylab yuborgani uchun hayollari yomonlashib ketgan edi.

*******

- minxo?????

- ha u biz bilan shartnoma qilmoqchi.

Rm planshetga nimalarnidir yozar ekan gapirdi.

- axmoq toʻnka.

- aytganimdek qizi sizni yaxshi koʻradi. Shu sababli otasini majbur qilgan.

- qancha daromad keladi? Agarda shartnoma qilsak!?

- ular bizga keragidan ortiq pulni taklif qilyabdi.

Namjoon hisob kitobni unga koʻrsatdi.

- yaxshi unda ertaga uchrashuvni belgila.

- yaxshi bosh vaqtingizga qarab uchrashuvni belgilayman.

- yaxshi.

- hozirgi mijozimiz sizni koʻrishni hohlagan. U otangizning doʻsti ekan.

- ha taniyman.

Jungkook ustini toʻgʻriladi.

- u sizga bazi bir maslahatlarni bersa kerak.

- u yomon kimsa emas.

Jungkook qoʻlida qoʻshtirnoq qildi.

✌️ ✌️

Namjoon miyigʻida kulib qoʻydi.

Ular katta penthousega yetib kelishdi. Bu yer juda hashamatli, qoʻriqchilar bilan toʻlgan joy edi.

Jungkook mashinadan tushdi. Namjoon ham mashinadan tushib uning yoniga keldi. Orqada toʻxtagan mashinadan qoʻriqchilar tushib ularning ortidan ketishdi. Pentheus kirish eshigi yoniga kelar ekan ikki qoʻrqiqchi ularga taʼzim qilishdi.

- hayrli kun janob. Marhamat.

Biri eshikni ularga ochib berdi.

Jungkook mafialar hos aura bilan ichkariga kirib bordi.

Uy did bilan yasatilgan edi. Ular bilan huddi Namjoon kabi hujjatlar koʻtargan kostyumdagi yigit birga yoʻl koʻrsatib kirdi.

- ohhhh kimlar kelibdi JK.

Odam bir qarashda yosh deb oʻylaydigan lekin 50 ga yaqinlashib qolgan kishi qizlarning yonidan turib jungkookning yoniga keldi.

- assalomu alaykum jihoon amaki.

Jungkook unga qoʻlini choʻzdi.

- huuuh amaki?!?!?!?!

Jihoon unga axmoqona qarab ogʻzini ochdi.

- nima??

- amaki emas shunchaki jihoon deb chaqir.

Jihonning yoniga qizlar kelib yopisha boshladi.

Qizlar unga yopishib jihonning eʼtiborini tortishga harakat qilishardi.

Jungkook unga qoʻrqinchli nigoh bilan qaradi.

- qizlar ketaveringlar hozircha sizlarga ruxsat.

Jihoon ularni joʻnatib yubordi. Qizlardan biri jungkookdan koʻzini uzmasdan ensasini qotirib ketdi.

- ana endi gaplashsak boʻladi. Qani oʻtir.

Jihoon unga oʻtirish uchun joyni koʻrsatdi.

- nima ichasan?

- hech nima shart emas.

Jungkook ehtiyotkor edi. Chunki u bilgan har bir odam unga dushman bo'lishi mumkin edi. Shu sababli ehtiyotkorlik yaxshi.

- ishlar qanday ketyabdi? Amerika bilan shartnoma nima boʻldi? Biz ham ular bilan shartnoma imzolamoqchimiz.

Jihoon choyidan ichib gapirdi.

- bizda hammasi yaxshi. Amerikadan kelgan mollar haridorgir boʻldi.

Jungkook rasmiy usulda gapirdi.

- hoy bunday rasmiy bo'lmasangchi?!!!

- men doim shundayman.

Jungkook doim jiddiy edi.

- qarorgohingdagi asiring haqida baʼzi bir gaplarni eshitganday boʻldim? Bularga nima deysan.

....

20-qism

- hayrli tong Tae.

Jin xona eshigini ochib doimgidek ovqat tola patnis bilan kirib keldi.

- sizga ham hayrli tong jin hyung.

- raxmat azizim. Yaxshimisan?

- menimcha ancha oʻzimga keldim deb oʻylayman. Men bugun erta uygʻondim.

Taehyung jinning qoʻlidan patnisni olish uchun oʻrnidan turdi.

- demak ushlash rejiming ham oʻz oʻrniga qaytdi.

- ha Jin hyung bularni menga olib keldingizmi?

- albatta

Taehyung taomlarga koʻz tashladi.

- ihm mazali boʻlsa kerak.

Taehyung ishtaha bilan ovqatlana boshladi.

- taehyung men ketishim kerak. Idishlarni keyinroq oʻzing olib bor.

- hop hyung men xonadan chiqsam boʻladimi?

- ha jungkook bunga rozi boʻldi.

Jin xonadan chiqib ketdi. Taehyung ovqatlanib boʻlgach idishlarni olib oshxonaga bordi. Bu yer tinch edi. Xonasidan chiqqani uchun hursand boʻlib ketgan taehyung oshxonada kofe tayyorlay boshladi.

- Nega bugun hamma joy tinch?!

Taehyung oʻziga oʻzi savol berdi.

Kofeni tayyorlagach qarorgohni biroz sayr qilishni hohladi. Oʻzi uchun tayyorlagan kofesini olib sekin qadamlar bilan qarorgohni aylanib chiqishni boshladi. U yashaydigan xona eng balandda edi. Toʻgʻri qarorgoh koʻzga tashlanmaslik uchun 3 qavat qilib qurilgan lekin ichkari shinam edi. Eng muhim insonlar shu yerda edi. Va jungkookga yaqin boʻlgan insonlar 3 qavatda joylashgan edi. Bular faqatgina Jin, RM, Suga va taehyung edi.

Taehyung pastki qavatlarga tushib yoʻlaklar boʻylab ichkarini kuzata boshladi. 3 qavatdan boshqa joyni koʻrmaganini sezdi chunki boshqa joylar notanish edi. Taehyung hayol surib yoʻlida davom etdi. Kofesidan ichib 1qavatga tushdi. Zinalar juda koʻp edi va taehyungga umuman yoqmasdi. Chunki u zinalardan nafratlanardi. Uning 2chi katta qoʻrquvi zinalar...

- ahh kechirasiz janob.

Taehyung bilmasdan kimgadir qattiq urilib ketdi.

- !?

Bu Suga edi. Taehyung ichidan biroz qoʻrquvni his qildi. U kelgan beri Sugada qoʻrqardi. Ikkisi bir biriga soʻzsiz tikilib qoldi. Suga ham indamadi.

- kechiring janob.

Taehyung egilib kechirim soʻradi va ketdi.

1chi qavat keridoriga kirgach yuragini ushladi.

- jin ursin unga nima boʻlgan.

Taehyung pastki qavatni ham aylanib tugaddi. Deyarli hech kim yoʻq.

- hammani haydashgan sheklli.

Taehyung qaytib yana tepaga koʻtarila boshladi.

- oyoqlarim uzilib tushmaydi degan umiddaman.

Taehyung yana bir zinadan koʻtarilar ekan gapirdi.

- ohhh Tae nima qilib yuribsan?

Namjoon xonasidan chiqar ekan adashgan kuchukchaga gapirdi.

- men aylanib kelgan edim.

Taehyung atrofga ishora qildi. Balki undan biroz qorqandir.

- yaxshisi jin hyungingni yoniga bor. Boshqa joylar sen uchun biroz havfli boʻlishi mumkin.

Taehyung indamasdan oʻylab qoldi.

- tushinarlimi?!

- xa.

Taehyung oʻylanib oshxonaga yoʻl oldi.

- yana salom.

Taehyung ichkariga kirib oshxona stuliga oʻtirdi.

- senga ham qayta salom.

- nimalar bilan bandsiz?

Jin berilib nimadir tayyorlayotganini koʻrib qiziqib soʻradi.

- bu jungkookning yeydigan achchiq taomi. Mendan boshqa inson qilganini yemaydi. Shu sababli men uni tayyorlayabman.

Taehyung shamol tezligida uning yoniga yetib keldi.

- menga ham oʻrgating.

Jin uning bunday tezligidan kulib yubordi.

- senga nima boʻlgan

Ikkisi oshxonada jkning sevimli taomini tayyorlash bilan

- buni men olib borsam maylimi?

Taehyung ohirgi ishni yakunlar ekan Jindan soʻradi.

- hohlaganing.

- raxmat hyung.

Taehyung hursandligidan uni quchoqlab oldi.

- senga aniq nimadir boʻlgan.

Taehyung hammasini qilib boʻlgach jkning ofisiga yoʻl oldi. U shu qavatda edi. Taehyung ancha vaqtdan keyin u bilan koʻrishishdan biroz uyalgan edi lekin u bor kuchi bilan uni yengdi va eshikni taqillatdi. Ichkaridan "kiraver" degan ovozni eshitgach eshikni sekin ochdi. Ichkariga moʻralab qaradi va qandaydir narsalar bilan band jungkookni koʻrdi. Eshikni yopib u tomon bordi.

- salom.

Jungkook indamadi.

"Balki kayfiyati yoʻqdur."

Taehyung uning bundayligidan biroz qoʻrqdi lekin sezdirmaslikka harakat qildi.

- bu yerga qoʻy.

Jungkook stol ustiga ishora qildi.

Taehyung taomlarni aytilgan joyga qoʻydi. Bir zum jim turgach chiqish uchun shoshdi.

- ketma bu yerga oʻtir.

Jungkook gapirdi.

Taehyung yerga qarab stolga oʻtirdi.

- nima kayfiyating yoʻqmi?

- menmi????

Taehyung oʻzini koʻrsatib hayron qoldi.

- bu honada ikkalamizdan boshqa hech kimni ko'rmayabman.

Taehyung taomdan tatib koʻrish uchun uni yaqinroq tortdi.

- kayfiyatim yaxshi sheklli. Lekin....

Taehyung oʻylanib qoldi.

- lekin siz....hmmmm....senda yaxshi emas sheklli?!

Taehyung nihoyat uzoq choʻzishdan keyin gapirdi.

Jungkook yengil kulib qoʻydi.

- bilmayman.

Jungkook ovqatdan yana bir qoshiq yedi.

Taehyung qoshini koʻtardi.

"nega u juda kam gap va kayfiyati yoʻqdek tuyulyabdi. Jin ursin menga bu yoqmayabdi. Nimadir qilishim kerakmi?."

Taehyung uning ovqat yeyishiga tikilib turar ekan miyyasida fikrlar aylanishni boshladi.

- buni kim tayyorladi?!

- jin hyung.

- yolgʻon gapirma.

- men yolgʻon gapirganim yoʻq!

- aldayabsan.

- nega endi men seni aldashim kerak ekan.

- chunki bu taom bu safar tami boshqacha. Men juda sezgirman.

- men ham biroz yordam berganman. Lekin bu taʼsir qilmaydi deb oʻylagan edim.

- ihmmm shuni boshidan aytishning imkoni yoʻqmidi?

- nima tami qanday ekan?

Taehyung qiziqsinib soʻradi.

- yaxshisi oʻzing yeb koʻrganing maʼqul.

Jungkook ovqatdan olib unga yedirdi.

- jin ursin suv jungkook suv qayerda?!

Taehyung ogʻzi yonayotganini his qilgancha xona boʻylab suv qidirdi.

- mana stol ustida turibdi.

- jin ursin. Tezroq quy.

Jungkook kulgancha suv quydi. Taehyung uni kutmasdan idish toʻlmasa ham olib suvni bir deyishda yutib yubordi.

- yo xudoyim sal kech qolganingda ogʻzim yonib ketardi.

Taehyung ogʻzini katta ochib nafas olishni boshladi. Koʻzlari olovrangda tovlanar ekan yuzi qizarib ketgandi.

- qanday ekan?!

Jungkook smirk kulib soʻradi.

- sen buni qanday yeding nima senda tam bilish hissi yoʻqmi?!

Taehyung turgan joyida jungkook tomon egilib yuzini koʻzdan kechirdi.

"Goʻzal"

Taehyung hayolidan oʻtkazdi.

- buning ichiga kimdir qalampir toʻkib yuborgan. Sen yoki Jin.

- men???

- unda kim?

Taehyung ichida jilmaydi.

5 daqiqa oldin.

- yaxshi men buni uning taomiga qoʻshaman. Xaxaxa bu juda qiziq boʻlsa kerak. Hech kim sezmaydi ham

Taehyung chiqarkan oshxonadan oʻgʻirlab olgan choʻntagidagi qalampirni chiqardi. Bir qanchasini taomga tokkach ayyorona jilmaydi.

- buni meni qildi deb oʻylaysan mi?!

- unda kim qildi?

Jungkook oʻrnidan turdi.

- bilmayman.

Taehyung u tomon nigohini uzmay kelayotgan jkning koʻzlariga qaramaslik uchun koʻzini olib qochdi.

- nahotki bilmasang?!?!?

Jungkook taehyung turgan tomonga yaqinlasha boshladi.

- haqiqatdan ham bilmayman.

Taehyung ortga qadam tashlay boshladi.

Jungkook soʻzsiz unga tikilib yuraverdi.

Taehyung orqasi bilan bir nimaga urilgach toʻxtadi. Boshqa yoʻl yoʻq edi. Bu ohirgi manzil.

Jungkook ikki qoʻli bilan uni qafasladi.

- agar rostini aytmasang...

Balki jazolar.

Bu qism kam bob qoldi lekin keyingi qism kutishga arzidi‡

19-qism

★comeback★

-Taehyung senga nima boʼldi, tae menga qara?

Jungkook havotir bilan qo'lida hushsiz yotgan Taehyungni hushiga keltirish uchun harakat qilardi.

- Taehyung agar hazillashayotgan bo'lsang seni kechirmayman hech qachon.

jungkook deyarli yig'lab yuboray deyotgandi. Chunki Taehyung hali hamon ko'zlarini ochmasdi. Jungkook uni yo'qotib qo'yishdan juda qo'rqayotgandi. Qo'lidagi nozik tana qandaydir tarzda sovib borardi.

- Taehyung agar aldayotgan bo'lsang seni o'ldiraman.

Jungkookning yurak urishi va havotiri sezilarli daradada ko'paya boshladi.

- Tae ko'zingni och iltimos...

Jungkook umrida aytmagan "iltimos" so'zini aytib yig'ladi.

-meni tashlab ketma Taehyung.

biroz oldin)))

- anavi katta yulduzni koʼryabsanmi?

Taehyung barmogʼi bilan qorong'u tunning osmonidagi 1 yulduzni koʼrsatardi.

- qaysi birini aytyabsan men koʼrmayabman.

Jungkook ko'zlarini katta katta ochib qaradi.

- mana qoʼlimga qara.

Jungkook unga yaqinroq keldi.

- ha ha koʼrdim mana 2ta yulduz yonida turibdi.

- xa oʼsha.

-nima boʼlibdi unga?

jungkook hayron boʼlib gapirdi.

- u mening onam.

Taehyung yulduzga qarab jilmaydi. Koʼzlari iliq siyohrangda porlar ekan kipriklari yoshdan biroz namlangandi.

Jungkook uning gapidan tezda Taega qaradi.

- onamni juda sogʻindim...doim koʻrgim keladi...sirlarimni aytgim keladi...balki onam boʻlganida otam bilan..men..balki...

Taehyung gapirar ekan qoʻllari qaltiray boshladi.

- lekin bilasanmi men keyinchalik Jiminmi uchratganman.

Taehyung Jungkookga qarab jilmaydi va yana osmonga qaradi.

- biz ikkimiz keyinchalik juda yaqin doʻstlarga aylandik. U men uchun maktabini oʻzgartirdi. Biz doim birga edik. Maktabda, doʻkonda, ishda. Otam meni deyarli koʻchaga chiqishimni taqiqlardi. Bu bolaligimda edi. Taxminan 5-8 yoshligimda. Hayotimda bor insonlarda 2chisi bu Jimin edi. 3chisi esa sen.

Jungkook lablarini burishtirib huddi hafadek ifoda qildi.

- menimcha hammasi shu.

- boʻldimi?

- ha yana qanday savoling bor?

- bilmayman

Jungkook yotgan joyida osmonga tikilar ekan ikki qoʻlini choʻzdi.

- endi men ham eshitishni hohlayman.

Taehyung mayin lekin shirin ovozda gapirdi.

- men haqimdami?

- jungkook haqida.

taehyung jilmayib qoʻydi.

- menda aytarli narsa yoʻq. Oddiy insonlar farzandi boʻlganman. Aniq maʼlumot bilmayman. Chunki men ota onamni eslolmayman. Onam va otam ajrashgan. Onam esa yoshligimda tashlab ketgan. Keyin esa oʻgay otam asrab olgan.

- taqdirimiz oʻxshash ekan.

- juda ham.

jungkook ham osmonga qaradi.

- onamning yonidagi ikki yulduz kimning yulduzi ekanligini bilasanmi?

- yoʻq bilmayman.

- ular mening shaxsiy yulduzim.

- shunaqasi ham boʻlarkanmi?!

- hohlasang birini senga beraman.

- haqiqatdanmi?

-albatta.

- evaziga nima hohlaysan?

- hmmmm hohlagan narsangni beraver.

- boshqa kun bersam ham boʻladimi?

Jungkook choʻntaklarini qidirar ekan hech nima chiqmagach taslim boʻldi.

- mayli boʻladi.

taehyung jilmaydi.

- bu mening shaxsiy yulduzim deyishimning sababi agar men ham oʻlsam men oʻsha yulduzga aylanaman.

- taehyung sen oʻlmaysan.

- hamma bir kun kelib oʻladi. Hudo tomonidan berilgan hayotimiz bir kun kelib oʻz nihoyasiga yetadi.

Taehyung maʼyus tabassum qildi.

-shuning uchun men u yulduzni onamning yonidan band qilib qoʻydim.

-unday boʻlsa men oʻlsam sening yoningga boraman.

Taehyung shartda unga qaradi.

- senga oʻlish mumkin emas.

Taehyung bu gaplarni juda tez aytdi.

- hamma bir kun kelib oʻladi. Hudo tomonidan berilgan hayotimiz qachondir oʻz nihoyasiga yetadi.

Jungkook boyagina aytilgan gaplarni takrorladi.

- men oʻlishingni hohlamayman.

Taehyung biroz ikkilanibmi yoki uyalibmi shu gaplarni aytdi.

- men hozir oʻlayotganim yoʻq.

Jungkook taehyungning yuzini chimchiladi.

- baribir.

- Taehyung menga dadang haqida gapirib ber.

Taehyung otasi haqida o'ylar ekan biroz ozini gʼalati his qildi. Hozirgi quvonch biroz tarqalgandi.

- otam...ihm...nima desam ekan...

Taehyung daryo boʼyidagi osmonga tikilar ekan gapirdi.

- otam unchalik ham yomon inson emas aslida. Faqat sal asabiy menimcha.

Taehyung shu gaplarni aytganda tomogʻiga bir nima tiqilib qolganday boʻldi. Chunki bu haqiqat emas edi)))

- Taehyung bu yolgʻon.

Jungkook uning koʻzlariga tikilib turardi. Chunki irislar uning har bir aytgan gapida rangini oʻzgartirardi.

Taehyung jim qoldi. Oraga sukunat tushdi.

- rostini aytsam by haqiqat boʻlmasligi mumkin lekin men shu inson tufayli dunyoga keldim.

- seni onang dunyoga keltirgan.

Jungkook qoʻshib qoʻydi.
Taehyung unga qoshlarini chimirib qaradi.

- mayli mayli otangni ham hissasi bor.

- agar uni yomon desam bu hurmatsizlik boʻladi.

- toʻgʻri men bu inson haqida deyarli bilmasman lekin hurmat qilishga arziydigandek tuyilmayabdi.

Taehyung jim qoldi. Butun hayoti davomida qanday yashagani koʻz oldidan oʻta boshladi. Har doim kollejdan chiqib charchoq bilan ishga borishi, uyga kelganida otasining beshavqatlarcha kaltaklari.

Taehyung oʻzini yomon his qila boshladi. Otasini oʻylagan vaqti doim sovuq ter bosib qoʻrqishni boshlardi.

- tae nega gapirmayabsan?!

Jungkook osmondagi yulduzlarga termular ekan taehyungning hozirgu holatidan bexabar edi.

Taehyung borgan sari ogʻirlashib keta boshladi. Nafas olishi qiyilashib koʻz oldi qorongʻulashib borardi. Hansirab zoʻrgʻa nafas olar ekan koʻksidagi yuragini sekinlashtirish uchun qoʻli bilan ishqalay boshladi. Irislar qoʻrqinchli tarzda iliq siyohrangdan qoraga aylandi. Hayolida otasining haqoratlari, sinfdoshlarining unga koʻrsatgich barmogʻini koʻrsatib " laʼnatlangan" deb ustidan kulishi aylanardi. Odamlarning unga huddi maxluqni koʻrgan kabi jirkanish koʻzlari bilan qarashi miyyasi ostiga zarba berardi. Taehyung oyogʻi qaltirab sekin oʻrnidan turdi.

- taehyung qayerga ketyabsan?

Taehyung gapirish uchun oʻzida hech qancha kuch topa olmadi. Yuragi ogʻrirdi... Undagi yaralar yana qayta ochilgandek edi. Taehyung qaltiroq bosgan tanasi bilan oldinga sekin yura boshladi.

Jungkook "balki hojatga ketayotgandir" deb unga indamadi. Lekin taehyung orqadan biroz boshqacha koʻrinardi.

Toʻxtovsiz koʻz yoshlar uning yanogʻini allaqachon hoʻl qilgan edi. Koʻrish darajasi yoshlardan pasayar ekan atrof yanada qorongʻu boʻlib koʻrina boshladi. Endi u tamom boʻlgandi)))

- taehyung.

Jungkook yugurib kelib yerga yiqilgan Taehyungning tanasini qoʻliga oldi.

- senga nima boʻldi taehyung koʻzlaringni och.

Jungkook havotirdan yuragi tezlashib ketdi.

- Tae oʻrningdan tur.

Jungkook uning muzlab qolgan yuzini qoʻllari bilan silab gapirdi.

( bosh qismdagi soʻzlar)

Jungkook uning nafas olyabdimi yoʼqmi tekshirish uchun egildi.

- Jin ursin. Sen meni tashlab ketolmaysan Taehyung.
Jungkook uni koʻtarib lagerga yugurdi.

Taehyung hali hamon jonsiz uning qoʻlida yotardi. Tanasi qandaydir tarzda Jungkookning issiq taftini his qilar ekan yashash kerakligini ruhiga takidlardi.

Jungkook nihoyat hansirashlar bilan lagerga yetib keldi. Ichkariga otilin kirar ekan hamma unga hayrat bilan qarardi. Jungkook davolash xonasiga kirar ekan ichkaridagi 2 hamshirani koʻrdi.
Ular jungkookning qoʻlidagi hushsiz Taehyunni koʻrar ekan tezda uni yotqizishi uchun joyni koʻrsatdi. 1chi hamshira tezlik bilan kerakli narsalarni olib keldi. 2chisi esa Taehyungni koʻzini ochib koʻrib uni tekshirdi. Ular ishini boshlab yuborishdi. Jungkook esa unga qarab yigʻlab turardi. Nozik tanaga yuzlab aparatlarni ulashar ekan u ich ichidan taehyungga rahmi keldi.

Barcha narsani uzib uni qiynamaslikni hohladi. Lekin hamshiralarning biri uni xonadan tashqariga chiqarib tashladi.

Jungkook qoʻrqib ketayotgan edi. oʻzini hozirgi vaqtgacha bunchalik ojiz va ilojsiz his qilmagan edi.

- iltimos u tirik qolsin, yolvoraman.uni asrab qoling.

Jungkook xona eshigiga yalinib urardi.

Oradan 2soat oʻtdi. Jungkook yigʻidan koʻzlari shishgan, "iltimos" qilib tinmagan tomogʻi boʻgʻilan edi. Ilojsiz 1 nuqtaga qarab hech qanday his tuygʻusiz eshik tagida oʻtirardi.

- jin ursin hammasidan nafratlanaman.

jungkook hech kim chiqavermagach baqirib yubordi.

2- 3 daqiqadan soʻng xonadan hamshira chiqdi. Jungkook uning yoniga shamol tezligida yetib keldi.

- unga nima boʻldi?

Bogʻiq ovoz bilan soʻradi jk.

- doʻstingiz qattiq stress holatini oʻtkazgan. Bizning aniqlashimiz ha qaraganda bu u uchun odatiy. U doimiy stress holatida yurgan. Unga yordam kerak.

- ichkariga kirsam boʻladimi?

- ha lekin uni uncha qiy....

Jungkook gapni ohirigacha eshitmasdan xonaga tezda kirdi.

Kirgan zahoti koʻzi jigar sochli bolaga tushdi. Koʻzlari yumilgan, meʼyorda nafas olayotgan va biroz qizargan yanoqlari. Jungkook joyidan qimirlay olmadi. Chunki bu bola farishtaning oʻzi edi. Jungkook bunday goʻzallik yonida oʻzini juda ojiz his qilardi. Gunohsiz bolaga qarab turarkan oʻzini juda iflos va nopok his qildi. Xona atmosferasi iliq, ulangan tomchi ukol ovozi xonadagi yagona sokinlikni buzuvchi narsa edi. Jungkook ovoz chiqarmaslik uchun juda sekin taehyung yotgan joyning boʻsh joyiga oʻtirdi. Koʻzida 1tomchi yosh bilan oʻzini chalkashtirib yuborgan oʻsmir yigitga qarab jilmaydi.

- qoʻrqitib yubording Tae.

Jungkook past ovozda gapirdi, ehtiyotkorlik bilan qoʻlini taehyungning qoʻli ustiga qoʻydi. Oʻrta iliqlikda boʻlgan Jungkookning qoʻli taening muzdek qoʻliga tegdi. Bunday sovuqlik dam biroz ranjidi. Keyin esa gʻamhorlik hissi ortib ikki qoʻli bilan uning kichik qoʻlini ushladi. Isitish uchun qoʻllari orasiga oldi.

Jungkook hali hamon bunday goʻzallikdan koʻzini uzilmasdi.

Shifoxona kravatida yotgan kichik bir boʻlak nega bunchalar goʻzal?

Shu kichik 1 oʻsmir nahotki shavqatsiz mafiyani juda chalkashtirib yuborgan boʻlsa?

Oradan baʼzi daqiqalar yugurib oʻtgach Jungkook uning qoʻli isiganiga ishonch hosil qildi.

Jungkook oʻzini taening yuziga tegib koʻrishdan tiya olmadi. Chunki ohangrabo kabi oʻziga tortardi.

Jungkook egilibroq Taehyungning yuzidan qoʻlini sekin yurgizdi. Koʻziga tushgan sochni muloyimlik bilan qulogʻi ostiga oʻtkazib qoʻydi. Taehyung bu harakatdan biroz seskandi lekin haliham uyquda edi. balki...)

Uzun barmoqlar uning yanoqlarini silar ekan taehyung oʻzini uyquda comfort his qilishi uchun yetarli edi. Negadir harakat toʻxtadi... Jungkook oʻrnidan turib uyqudagi kichkina shahzodaning sochlarida oʻpdi.

- huddi qulupnoychaga oʻxshaysan.

Jungkook uning hattoki uyquda ham buncha uyalishidan jilmayib qoʻydi.

Jungkook yana qaytib joyiga oʻtirdi. Lekin bu safar taehyung koʻzlarini ochgan edi.

Jungkook unga jilmayib qaradi. Taehyung qayerdaligi muhim emas edi chunki yonida oʻzini havfsiz his qiluvchi insoni bor edi.

- jung..kook...

Jungkook unga yaqinroq kelib egildi va taehyungning lablariga labini bosdi. Taening iliq labi unikiga tegar ekan jungkook oʻzini tariflab boʻlmas his qildi.

Taehyung uning harakatidan koʻzlari katta ochildi. Jungkook kissni buzmasdan qoʻlini taening sochlaridan oʻtkazdi. Yengil va sevgiga toʻla oʻpich biroz chuqurlashib bordi. Boshida hayron qolgan taehyung allaqachon boʻsada erigan edi. Ikkisining ham yanoqlari qizargan, tanalari sinxron ravishda bir birini toʻldirib turardi.

-jungk...bizni..koʻrib..qolishlari...mum..

taehyung boʻsa orasida gapirishga ulgurgan soʻzlari shu edi.

- farqi yoʻq.

Jungkook undan biroz uzilib gapirdi. Taehyungning yuragi kapalakchalardan sakrab urib keta boshladi. Ular juda berilib ketishgan edi.

Ular nihoyat nafas yetishmovchiligidan ajralishdi. Jungkook qoʻlini taening ikki yoniga qoʻyib uni qafas qilib olgandi.

Taehyung koʻzlarini ochmadi. Chunki jungkook hali ham undan koʻzlarini uzmasdi. Nigohi juda oʻtkir va taehyung bunday koʻzlar ostida uyatdan yorilib ketadigan edi( ⁠•͈⁠ᴗ⁠•͈⁠)

- balki qarashni bas qilarsan.

Taehyung koʻzlarini ochmasdan gapirdi.

Jungkookning alfalik instikti borgan sari osharkan taehyungni shunchaki mazah qilishni hohladi.
(Albatta hazil maʼnosida)

Egilib avvaliga qizib turgan yanoqlaridan o'pdi. Soʻngra boʻyniga yengil oʻpichlar qoʻyishni boshladi. Taehyung uning harakatidan 2bor hayron qolardi. Chunki jungkook birinchi marta shunday uzoqqacha keldi.

Taehyung boʻynidagi mayin oʻpichdan qornidagi toʻxtovsiz kapalaklarni his qildi. Choyshabni qoʻli bilan qattiq siqdi.

Biroz notoʻgʻri nafas olishlar uning yuragini qattiqroq urishiga sabab boʻldi. Taehyung hato ish qilib qoʻyishdan qoʻrqib jungkookni oʻzidan uzoqlashtirdi.

- nega bunday qilding?

Jungkook hayron qoldi.

- biz doʻstlarmiz. Bizda...biz...juda..

Jungkook kulib yubordi. Taehyungning hayajondan duduqlanishini juda yoqimli deb topdi.

- sen huddi uyatdan yonib ketadigan ayiq bolasiga oʻxshaysan.

Jungkook bunday yoqimli manzaradan baqirib yuboray dedi. Chunki tae hozir juda goʻzal koʻrinardi.

- menimcha sen dam olishim kerak. Nega bunday boʻldi tae?

- bu haqda gaplashishni hohlamayman. Boshqa vaqt aytib bersam maylimi?

- rosti men seni yoʻqotdim deb qoʻrqib ketdim.

Taehyung soʻzsiz yerga qaradi.

- men ketaman.

Jungkook ketish uchun oʻrnidan turdi. Vaziyat juda tushunarsiz boʻlgani uchun doimgidek qochishni oʻylardi.

- Jungkook meni tashlab ketma iltimos.

Taehyung barmoqlari bilan oʻynar asabiy gapirdi.

- ishonching komilmi?

- men yana..sening...issiqligingni istayman.

(Ha taehyung juda uyatchang baʼzida jasoratli ham)

Jungkook kuldi. Taehyungning bunday chalkashligini koʻrish ajoyib edi. Boyagina yoʻqotishdan qoʻrqqan insoni endi yonida va uni sababsiz oʻpyabdi...

Jungkook ustki kiyimini yechdi. Taehyungning yoniga joylashish uchun choyshabni biroz koʻtardi. Taehyungning yoniga bir amallab joylashib olgach uni quchogʻiga olib quchoqladi. Qoʻllarini yelkasidan oʻtkazib tinchlantiruvchi tegishlar qildi. Boshini yelkasiga suyab taehyungni comfort qildi. Qoʻllarini sochidan oʻtkazib taray boshladi. Taehyung uning bu harakatlaridan allaqachon tushunib boʻlmas mehrni his qildi. Uning har bir tegishidan sevgi va gʻamhorlik hissi oqardi.

- Tae..

Jungkook past ovozda pichirlab gapirdi.

-hmm.

Taehyung ham huddi shunday pasd ovozda gapirdi.

- sen huddi farishtaga oʻxshaysan.

Taehyung indamadi. Irislar rangi tillarangda tovlanar ekan taehyung ichidan eyforoyani his qildi. Uning issiq quchogi sevgi toʻla tegishlari.

- men esa sening yoningda iblisdekman.

Taehyung ovozsiz uning gaplarini eshitardi.

- seni sevaman.