SUCCESSOR | CHAPTER 7

Quyosh nurlari tufayli norozilik bilan ochilgan ko'zlarimni ishqab yonimda ko'ksimga yuzini ko'mib yotgan qizga qaradim. Yuzimda beixtiyor paydo bo'lgan tabassum bilan qo'llarimni uning belidan o'tkazib o'zimga tortib iliq tanasini o'zimniki bilan birlashtirdim. Avvaliga unga shunchaki majburlikdan uylangan bo'lsam ham asta-sekin sevgi tuyg'usi   paydo bo'lyapti... Hyejin biroz bezovta bo'lib qimirlagach yarim ochilgan ko'zlari bilan alanglab quchog'imda ekanligini his qildiyu darhol mendan uzoqlashdi. Yotoqning o'ng tomoniga dumalab borib yuzini ko'rpa bilan berkitdi. Kiyimsizligi tufayli o'rnidan turishga uyalganga o'xshaydi, men o'zim hammomga kirib ketgunimgacha qimirlamadi. Chiqganimda esa allaqachon ustida keng fudbolka, oynaga qarab sochini yeg'ardi.

- Akamning to'yiga borishimiz kerak, nonushta qilib olgach tezroq tayyorlan. Liboslarni xizmatchilar olib keladi.

- Yaxshi.

Mamnuniyat bilan bosh irg'agach shovqin ko'tarayotgan oshqozonimni tinchlantirish uchun uchun xonani tark etdim. Pastga tushib oshxonadan kelayotgan quymoqlarning yoqimli iforini his etdim. U yerda timirskilanayotgan qizni ko'rib qiziquvchanlik bilan savol berdim:

- Xayrli tong, Hyeri. Nonushta tayyorlayapsanmi?

- Xayrli tong, Jungkook aka. Bu yerda yashayotganimdan buyon biror marta ham foydam tegmaganligi tufayli bugungi nonushtani o'zim tayyorlashga qaror qildim.

- Nega foydang tegmas ekan? Men yo'qligimda opang bilan birga bo'lganing uchun u zerikib qolmaydi, aks holda "uyda yolg'iz qolyapman", "zerikib ketdim" deb xarxasha qilardi.

- Xechamda! Men qachon xarxasha qildimki bunday xulosa chiqaryapsiz?

Ortimizdan kelgan ovozdan men ham, Hyeri ham hayratlanib Hyejinga qaradik.

- Yashavor, Hyeri. Sening ham qo'lingdan ovqat yerkanmiz. Quymoqlar tayyor bo'lsa dasturxonga tortaver.

Hyejin oshxona stoliga suyanib turgan singlisiga yaqinlashib qulog'iga shivirladi:

- Anavi bahaybatga ko'proq bergin. Aks holda, och qolsa meni yeyishni boshlaydi.

Hyeri qiqirlab kulib boshini qimirlatgancha yana o'z ishiga kirishib ketdi. Kunning birinchi yarmi Jeonlar xonadonida o'tkaziladigan to'y marosimi uchun tayyorlanish bilan o'tib ketdi. Qiz turmush o'rtog'iga birma-bir liboslarni kiyib ko'rsatar, Jungkook esa divanda o'tirib qunt bilan har bir ko'ylakning kamchiligini topardi.

Ahiyri, ortiqcha dabdabali yoki juda oddiy bo'lmagan libos yigitning e'tiborini tortdi.

- Bo'ldi, mana shu menga yoqdi.

Jungkook o'rnidan turib, Hyejinning oldiga katta qadamlar bilan yetib borgach, qizning belidan qo'llarini o'rab oynaga qaratdi. Bir necha soniyalik sukunatdan so'ng yigit qizni o'zi tomonga burib, lablarini peshonasiga bosib, yuzini bo'yniga ko'mdi. Qani endi vaqt shu on to'xtab qolsa-yu, bir umr qizning xushbo'y iforiga mast bo'lsa...

*

Baxt ramzi - peon, abadiylik timsoli bo'lmish lotuslar bilan bezatilgan ulkan zalda musiqa sadosiga aralash holda marosimga taklif etilgan mehmonlarning ikki yoshni qutlagan samimiy tilaklari, gulduros qarsaklari yangrardi.

Uzoq kutilgan kecha vanihoyat yakuniga yetish arafasida, barcha xursand, yangi kelin-kuyov esa allaqachon zalni tark etishgan. Ilk kechalari bo'lmasa ham, qonuniy „ilk kecha“siga oshiqib binoning narigi chekkasida joylashgan xonada vaqtlarini choq o'tkizishardi.

- MALDIV OROLLARI -

Maldiv orollari – bu osmon va dengiz tutashgan orzudek joy edi. Mayin shamol dengizning sho‘r hidi va tropik gullarning nozik iforini olib kelar, to‘lqinlar esa oq qumli qirg‘oqni ohangrabodek erkalardi.

Taehyung va Aera, Jungkook hamda Hyejin birgalikda Maldiv orollariga asal oyini o'tkazish uchun kelishgandi. Sohil turli millat vakillari bilan to'lgan. Dengiz suvining quruqlikka urilganda hosil bo'lgan ovozi osmondagi qushlarning chug'urlashi bilan qorishib ketgandi.

Bir tomoni daraxtlarga tutashib ketgan, devorlari shishadan qurilgan restorandan chiqqan juftliklar ikkiga ayrilishdi. Aera va Taehyung muzqaymoq sotuvchi do'kon tomon, Hyejin va Jungkook esa yalangoyoq mayin qumda sayr qilgani burilishdi.

Oqshom Maldiv osmoniga qizg'ish tuslarni chizib, ufqda quyosh so‘nggi nurini sochar edi. Sohil bo‘ylab iliq qum ustida yurayotgan juftlikning oyoqlari ostida qum mayin siqilar, to‘lqinlar esa ohista kelib, ularning izlarini yuvib ketardi.

Qiz yengil ipak ko‘ylagini shamolda hilpiratib, qo‘lini yigitniki bilan birlashtirdi.

Ularning harakati shoshilinch emas, aksincha, go‘yo vaqt ham bu go‘zallik oldida o‘z harakatini sekinlatgandek edi.

— Bu joy qanchalik go‘zal… — dedi qiz past ovozda, dengiz shovqini ichida so‘zlari deyarli yo‘qolib ketayotgan edi.

— Lekin sen undan ham go‘zalsan, — dedi Jungkook xushomadgo'y ohang bilan.

Yigit jilmayib, uning qo‘lini mahkam ushladi. Ammo shu payt, beixtiyor nigohi oldinga tushdi. Bir necha qadam narida dengizga tikilib turgan ayolni ko‘rib, yuragi bir zumda g‘alati urib ketdi. Tanidi. Bir paytlar hayotining bir qismi bo‘lgan, lekin allaqachon ortda qoldirgan odam edi u.

Yigit ko‘nglidan allambalo hislar o‘tib ketayotganini sezdi—ajablanish, xotiralar, lekin shu bilan birga, bu o‘tkinchi lahza ekanini ham bilardi. Bir necha yil oldin, balki unga yaqinlashib, so‘rashgan bo‘larmidi? Balki... Lekin hozir emas. Hozir uning yonida turmush o'rtog'i, Hyejin bor edi.

Qiz hech narsadan shubhalanmay, yigitning qo‘liga suyanib borardi.

— Nima haqida o‘ylayapsan? — so‘radi u, yigitning jimib qolganini sezib.

Yigit bir lahzaga o‘zini yo‘qotgandek his qilgan bo‘lsa-da, tezda o‘ziga keldi va sekin jilmaydi.

— Faqatgina ikkimiz haqimizda.

Qiz ham jilmaydi. Yigit esa orqaga bir nazar tashladi—ayol allaqachon olis qorong‘ilik ichiga singib ketgandi. Dengiz esa xuddi hech narsa bo‘lmagandek sokin to‘lqinlanardi.

———

Sohil bo‘ylab mayin shamol esar, osmon esa asta-sekin tunga yo‘g‘rilib borardi. Yorug‘lik chiroqlari yoqilgan plyaj kafesi oldida bir juftlik navbatda turardi. Qiz oq-sariq, yengil ko‘ylakda, sochlari yelkasiga tushgancha atrofga qiziqib qarardi.

U menyuga tikilib turib qoshini chimirdi.

— Kokoslimi yoki mango? — dedi u ikkilanib.

Yigit yengil jilmayib, cho‘ntagidan hamyonini oldi.

— Ikkalasi ham, albatta, — dedi u xotirjam ohangda.

Qiz kulib yubordi.

— Men faqat bitta olmoqchiydim-ku.

— Seni bilaman, — dedi yigit, barmog‘ini ko‘rsatib. — Baribir tanlay olmas eding, oxirida mening muzqaymoqimdan ham yeb qo‘yasan.

Qiz kinoyaomuz qarab qo‘ydi, lekin gapining to‘g‘ri ekanini ichida tan oldi. Taehyung esa muzqaymoqlarni olib, bittasini unga uzatdi.

Ular qumli yo‘lak bo‘ylab yurib ketishdi. Qiz birinchi qadamni qo‘yishi bilan oyoqlari mayin qumga botdi. Muzqaymoqdan bir luqma olib, lablarini yalab qo‘ydi.

— Voy, rosa shirin ekan!

— Hm, tanlash qiyin bo‘lgani bejizga emas ekan-da, — dedi yigit kulib.

Qiz unga yengil turtib qo‘ydi.

— Shu gaplaring bilan asabimga tegasan, bilasanmi?

— Faqat haqiqatni aytdim, — dedi yigit, ko‘zlarini qisib.

Qiz javob o‘rniga uning muzqaymog‘idan bir luqma olib oldi.

— Hech bo‘lmasa bittasini tugatguncha tegmasang bo‘lmaydimi? — dedi yigit shikoyatomuz ohangda.

— Meniki ham sendan yaxshi ekan, — dedi qiz ko‘z qisib.

Aera muzqaymoqdan yana bir luqma olib, to‘satdan to‘xtab, yigitga qaradi.

— Qani, endi almashamiz.

— Yana?! — Taehyung kulimsirab, bosh chayqadi, lekin muzqaymoqni unga uzatdi.

Qiz mamnunlik bilan uning muzqaymog‘idan bir luqma oldi, so‘ng lablarini yalab qo‘ydi.

— Hm… baribir men tanlaganim yaxshiroq ekan, — dedi u kinoyali jilmayib.

Yigit unga kulib qaradi va yelka qisdi.

— Muhimi, ikkovi ham seniki bo‘ldi.

U javob o‘rniga dengizga tikilib qoldi. To‘lqinlar ohista qirg‘oqqa urilar, tun esa atrofga sirli sokinlik olib kelardi. Ular bir muddat jim turishdi, go‘yo bu go‘zal manzarani so‘zsiz his qilishni xohlayotgandek.

— O‘ylab qarasam, bu damlar eslab yurishga arziydigan bo‘ldi, — dedi qiz ovozini biroz pasaytirib.

— Shuning uchun ham biz bu yerga keldik, — dedi yigit va qo'llarini qizning yelkasidan o'tkazdi.

Tun davom etardi, dengiz esa ularning poyqadamida mayin shovullab, uzoq-uzoqlarga to‘lqin yuborar edi.

*

Mehmonxonaning hashamatli zali sokin edi. Hyejin qadamlarini yengil tashlab, lift tomon yo‘l oldi. Yuragi hayajondan tez urardi. U o'tgan hafta davomida vujudida loviya shaklidagi mitti mo'jiza paydo bo'lganini bilib oldi. Hyejin Jungkookga indamadi, yangilik uvun qulay payt poyladi. Nihoyat, unga xushxabarni aytadigan vaqt kelgandi. Tasavvurida bu lahza butunlay boshqacha edi — yigitning ko‘zlaridagi quvonch, uni mahkam quchoqlashi, shirin so‘zlari…

Lift eshigi ochildi.
Ammo oldida butunlay boshqa manzara bor edi.

— B-buyerda nima bo'lyapti..? - turmush o'rtog'ini boshqa bir ayol bilan ko'rgan Hyejin go‘yo sovuq shamol uni butunlay qotirib qo‘yganday, lablari titrab, tizzalari bo‘shashib ketdi. Ko‘rgani haqiqatmi yoki xayolmi, o‘zi ham bilolmay qoldi. Yuragi xuddi mushtday bo‘lib qisildi, miyasi esa vaziyatni anglab yetishga ulgurmay, g‘uj bo‘lib qolganday edi.

Jungkookning ko‘zlari bir nuqtaga tikilib qoldi. Xayolan biror bahona o‘ylab topishga urinib, tilini qimtidi. Nihoyat, so‘kinib, "Bu shunchaki eski tanishim..." — deb gap boshladi, lekin ovozidagi titroq haqiqatni oshkor qilganday edi.

Uning sobiq qiz do'sti esa, yuzida mayin, ammo zaharli tabassum bilan lift devoriga suyanib, qo‘llarini ko‘ksiga qovushtirdi. Ko‘zlari o‘tdek yonib, g‘olibona qarash bilan ayolni boshdan-oyoq kuzatib chiqdi.

— Mendan keyin topgani sen ekanligingga ishona olmayapman —, dedi u zaharxanda bilan sochini o'ynab.

Hyejin | Glamour Fanfic

SUCCESSOR | CHAPTER 6

- Menga turmushga chiqasanmi?

Ko'zidagi yoshlarga erk bergan qiz qarshisida cho'kkalab o'tirgan yigitdan ko'zini uzmagan holda o'zi ham uning yoniga joylashdi.

- Xa!

Taehyung Aeraning javobidan so'ng yuzida to'rtburchak tabassum hosil qilib qizni issiq quchog'iga oldi:

- Va'da beraman... Tanlovingdan hech qachon afsuslanmaysan.

*

Nonushtadan so'ng rafiqasining singlisiga haydovchi biriktirib uyiga olib borishini tayinlagan yigit zinadan yuqoriga ko'tarilayotgan qizga uyga kechroq qaytishini, ishlari borligini xabar bergach qo'rg'onni tark etdi.

Uyda xizmatchilardan boshqa kimsa qolmagach Hyejin barcha xonalarni ko'zdan kechirmoqchi bo'ldi. Aksariyat xonalar bir xil uslubda - oq-qora rasmlar va jihozlar bilan bezatilgan, faqatgina bir xona borki unda na bir yotoq, na tayinli bo'yoq bor. Negaligini tushunmagan qiz miyasini ortiqcha narsalar bilan to'ldirishni istamay pastki qavatga yo'naldi.

Xonalarning birida suv bilan to'ldirilgan hovuz bo'lsa birida sport anjomlari uyushmasi yeg'ilgandi. Qiziqishdan yugurish uchun mo'ljallangan moslamani ishga tushirib sekinlik bilan yura boshladi. Biroz vaqtdan so'ng deyarli bor tezligida yugurayotgan qiz peshonasidan oqayotgan terlarni artib moslamani to'xtatdi.

G'ayrati oshib og'ir toshlarni ko'tarishga harakat qildiyu kuchi yetmagach hafsalasi pir bo'lib xonani tark etdi.

Vaqtni o'ldirish uchun qo'rg'on uzra uyoqdan buyoqqa yurarkan yana bir eshikni ochdi. Qarshisidagi ulkan kutubxonani ko'zdan kechirarkan quvonchini yashira olmay qora muqovali kitoblar yeg'ilib turgan javon oldiga bordi.

U inson ruhiyatini o'rganadigan, yashashga xohish yaratadigan badiiy kitoblarni emas, qabihlik dunyosining chirkin ishlari tasvirlangan kitoblarni afzal ko'radi. Maktab paytidan turli xil qotillik va o'g'riliklarni ochib bergan adabiyotlar bilan ulg'aygan, o'zi ham hikoya ichidagi detektivga qo'shilib jinoyatchini izini topishga harakat qilgan. Bu kabi kitoblarning muqovasi ko'lincha to'q ranglarda bo'lishini hisobga olib qadamlarini chap tomondagi javonga yo'naltirdi.

Xa, u yanglishmadi. Bir tekis qatorda terilgan kitoblardan birini olib nomini o'qidiyu yuziga tabassum yugurdi. Boshqa kitoblarni ham ko'zdan kechirib o'zi o'qib ko'rmagan sanoqli kitoblarni qo'ladi dastaladiyu ularni o'qish uchun qilay joy qidira boshladi.

Kutubxonaning ichidagi yana bir xonaga qadam ranjida qilib yumshoq divanlarning biriga o'tirdi. Birin ketin qo'lidagi kitobni varaqlarkan berilib ketganidan xuddi ichiga tushib qolgandek yuz ifodasi asarda yuz berayotgan voqealarga monand o'zgarardi.

Tushdan o'tdi.. Birinchi kitobni o'qib tugatgach ikkinchisiga qo'l cho'ziq uni ham varaqlay boshladi. Soatlar ketidan soat o'tib falakni qorong'ulik egallagan mahalda uyga Jungkook kirib keldi. Hyejinni chaqirarkan javob olmagach yotoqxonaga ko'tarildi. Birin ketin barcha xonalarni qarab chiqarkan oxirgi manzili kutubxona bo'ldi. So'ngi umidi shu xonadan bo'lib uni izlarkan divanda qo'lidagi kitob bilan uxlab qolgan qizni ko'rib jaxl o'rnini iliqlik egalladi.

Qizni uyg'otishni ep ko'rmay qo'llarini uning bo'yni va sonidan o'tqizdiyu yengil lat misoli ko'tarib xonani tark etdi. Yo'l yo'lakay Hyejin ko'zlarini ohista ishqalab ocharkan tepasida unga qarab turgan yigit tufayli biroz cho'chib ketdi.

- Nega azroilni ko'rganday qo'rqib ketding? Yoki mendek kelishgan yigit mening oldimda nima qilyapti ekan dedingmi?

Jungkook qizni mazax qilish barobarida yotoqxonaga olib kirdi.

- Tepamdagi mahluq menga shunday qaradiki, xuddi "Seni yeyman" degandek edi.

- Mahluq!? Kimligimni biroz adashtirdingkuya lekin seni "yeyishim" rost.

Yigit lab ichidagi kulgusini saqlagan xolda qizni yotoqqa joyladi.

- Xoy, Xoy. Faqat bugun emas.. Og'riqlar to'liq tarqamadi..

- Nima qilishimni aytganim yo'qku.. Sen nimani o'ylading?

Jungkook Hyejinni qayta mazah qilgancha ustidagi kostyumini yecha boshladi.

- Gaplaring va harakatlaring bir-biriga mos kelmayapti...

- Uxlashdan oldin kiyimimni almashtirishim mumkin emasmi? Xayoli buzuq.

- N..nima!? Men shunchaki...

- Tshsh.. Seni tushundim.

- Nimani tushunding?

- Nima xohlayotganingni...

- Xo'sh Nima xohlar ekanman?

- Meni!

Jungkook qizga gapirishga imkon bermay lablariga chang soldi. Ostida tipirchilayotgan qizga e'tibor bermay ishini davom ettirgach lablarini uning qulog'i oldiga keltirib dedi:

- Bugunga yetarli, Hyee~

- Hyee? Men senga seni xohlayman dedimmi!?

- Buni ko'zlaringdan bilib olsa bo'ladi, yolg'on gapirishni uddalay olmaysan.

- Yaramas!

Qiz yotoqda cho'zilib yotib olgancha ko'rpa ostiga kirib ko'zlarini yumdi. Jungkook ham ish kiyimini yengil fudbolka va shim bilan almashtirgach Hyejinning oldidan joy oldi.

- Bugundan boshlab seni Hyee deb chaqiraman.

- Hyee? Meni hech kim bunday atamagan.

- Men birinchi bo'lishni yoqtiraman.

- Shuning uchun akangdan avval uylandingmi?

- Buning boshqa sababi bor.

Qiz boshqa gapirishni istamay ko'zlarini yumdi. Belidan o'ralgan qo'llarni his qildiyu bir onda o'zini Jungkookning bag'rida topdi.

- Qimirlama, shunchaki jim yot.

- Lekin...

- Men rad javobini qabul qilmayman.

Yigit yuzini rafiqasining sochi va bo'yniga ko'mib chuqur nafas olib uyquga ketdi.

*

Taehyung va Aera shu kunlarda osmonda uchib yurgandek edi go'yo... Kunlari to'yga tayyorgarlik bilan o'tar, bazm kechasi uchun kerakli narsalarni ko'rib chiqishardi. Aera to'y libosi va uy bezaklarini nozik did bilan tanlab, Taehyungning boshini qotirishga ham ulgurdi. Birgina libos tanlash uchun o'ndan ziyod eng mashxur brendlarning mahsulotlarini ko'rib chiqib anchasini rad etdi. Yigitga yoqqani unga, uniki yigitga yoqmay bazi nizolardan so'ng ahiyri bir ko'ylak tanlashdi.

To'ydan ikki kun oldin uyda o'tirisharkan Aera yuziga turli xil narsalarni surayotgan yigitga qaradi.

- Xoy, yuzingga nima surtding? Oynaga qaradingmi?

Taehyungni mazax qilib kulganidan o'tirgan o'rindig'idan yiqilib tushgan qizning kulgusiga yigitniki qo'shildi:

- Ertadan keyin to'yim bo'lsa, yuzim tiniqroq ko'rinsin deymanda.

- Aslida men shunday qilishim kerak emasmi?

- Men seni ushlab turibmanmi qilma deb?

Aera yigitga nisbatan ko'zini ko'z soqqasi bo'ylab aylantirib o'rnidan turdi.

- Negadir ko'nglim g'ash..

- Nega? Nima bo'ldi?

- To'y yaxshi o'tarmikin...

- Albatta yaxshi bo'ladi. Ertalab birga bu yerni tark etamiz. Seni to'y libosida ko'rishgan shunchalar oshiqyapmanki...

- Oz qoldi...

Taehyung yuzidagi niqobni olib tashlagach Aeraning oldiga bordida uni ko'tarib olib yotoqqa joylashtirdi.

- Ertaroq uxlashimiz kerak.

Taehyung qizni quchib olib go'yo quchib ketayotgandek uni mahkam ushlab iforiga mast bo'lgancha xayolot dunyosiga sho'ng'idi.

*

Ismim uy bo'ylab jarang sochgach singlimning xonasidan chiqdim. Ko'zim turmush o'rtog'imga tusharkan u qo'llarini ortga qilib turardi. U hech bir harakatsiz unga yaqinlashishimni kutarkan men asta sekin qadam tashlab uning oldida paydo bo'ldim. U menga kulib qo'ydiyu qo'lidagi mitti mushukchani qo'limga tutqizdi. Shunchalar xursand bo'ldimki qanday qilib Jungkookni quchib olganimni sezmay qoldim.

- Uyda zerikib qolmasliging uchun sotib oldim.

- Rahmat.

Ko'zimni mushukdan uzmay uni erkalatgancha javob berdim. Qarshimizdan chiqqan Hyeri ham qo'limdagi jajji mavjudotni ko'rib yugurgancha yoniga keldi.

- Jungkook aka buni siz olib keldingizmi?

- Xa, senga yoqdimi?

- Judayam...

U tabassum qilgancha yuqoriga ko'tarila boshladi. Bir necha daqiqadan so'ng sport kiyimda pastga tushib menga ko'z qirini tashladiyu yo'nalishini kecha men kirib ko'rgan sport xonasiga burdi.

Singlim mushukchani ko'targancha o'z xonasiga olib ketgach yana bir marta ismim yangradi.

- Hyee! ~

Ovoz kelgan tomonga borib eshikni ochdimu Jungkookning terlab ketgan yuziga duch keldim.

- Menga sochiq olib kel.

- Yaxshi.

Unga aytgan narsasini olib kelib berganimdan so'ng yuz va bo'yin sohasidagi terlarni artib ohista qadamlar bilan xonadan chiqdi. Yuvinish xonasi tomon qadam tashlarkan menga buyruq berishni ham unutmadi.

- Chiqgunimcha tayyor tur.

- Tayyor tur..? Ammo nimaga?

- Sen chindan ham axmoqmisan yoki atayin asabimni buzish uchun shunday qilyapsanmi?

Unga boshqa gapirmadim. Shunchaki jim qolib gapining mag'zini chaqishga harakat qildim. To'satdan miyamga kelgan fikrdan ko'zlarim moshdek ochilib tez yotoqxonaga yugurdim. Yotoqqa joylashib tezroq uxlab qolishga harakat qilarkanman eshik ortidan yaqinlashib kelayotgan qadam tovushlarini eshitgan zahotim ko'zimni chirt yumib dukkilab urayotgan yuragim tinchlanishi uchun sekin-sekin nafas ola boshladim. Eshik zulfi qimirlagandan so'ng yolg'onim fosh bo'lmasligi uchun iloji boricha o'zimni bo'sh qo'ydim. Menimcha u menga yaqinlashdi, sochidan oqayotgan suv tomchilari yuzimga kelib tushgach sovuqlik ta'sirida seskanib ketdim.

- Menga bu xiylalaring o'tmaydi.

Qimirlamadim... U meni tinch qo'ymasligi aniq. Shuning uchun qilt etmay uning keyingi harakatini kuta boshladim.

- Agar hozir ko'zlaringni ochmasang va'da beraman og'riq tufayli ularni qanday ochganingni bilmay qolasan.

Nima qilishni bilmayapman... Ko'zlarimni ochaymi yo'qmi? Taqdirga tan bergan holda asta sekin qorong'ulikni Jungkookning chehrasi bilan almashishiga qo'yib berdim. U menga g'azab va shahvat ila qarab turarkan tanamda uchmagan tuk qolmadi. Tanasida sport shimidan boshqa kiyim yo'q... Uning kubsimon shakldagi presslariga tikilib turganimda xayollarimni Jungkookning gaplari joyiga keltirdi.

- Bilaman, kelishganman. Xohlasang ularni ushlab ko'rishing mumkin. Rafiqam bo'lganliging uchun bunga ruhsat beraman.

- N..Nima?

Yigit ortiq vaqt ketkizishni istamay qizga och bo'ridek yopishib ketdi. Xona bo'ylab oldin og'riq keyin esa zavq tufayli vujudga kelgan nolalar tarqala boshladi.

Pov/avtor

Xuddi shu paytda qo'rg'onning birinchi qavatida ham kichik romantika bo'lardi.

Kichkintoy Hyerining telefoniga kelgan yana bir xabar uni oynadan tashqariga qarashga majbur etdi.

📩Oynadan tashqariga qarasang meni ko'rasan~

Pardani biroz chetga surgach derazani ochib pastga sinchkovlik bilan qararkan qo'lida gul tutib turgan sharpani payqadi. Ko'zlariga ishonmay ularni ishqalab ko'rib qayta u yerga qaragach u ko'ziga ko'rinmayotganligini, haqiqatdan ham unga qarab tutganini xis qilgach hayratdan yoqa ushlagancha harakatsiz qotib qoldi.

*

To'y oqshomi.

Aera umrimda bir marta bo'ladigan eng quvonchli kunlardan biri - to'y kuni uchun stilistlar va xizmatchilar yordamida bekamu ko'st tayyorlandi.

Kechaning malla sochli malikasi mehrob oldida uni kutib turgan bo'lajak turmush o'rtog'i oldiga borishga oshiqarkan katta eshikni ikki tomonga ayirib nigohini to'g'riga qaratdi. Kutilmagan hodisa, Taehyungning yonida Aeraning o'rnida oq ko'ylak kiyib olgan qizni ko'rib hayratlanishni ham, g'azablanishni ham bilmay qoldi. Mehmonlar Aeraga begonaga qaragandek qarashar, yigit va qizning qo'lida allaqachon taqilgan nikoh uzugi yarqirardi. Qiz sekinlik bilan mehrobdan tushib Aera tomon harakatlanarkan uning oldiga yetib kelganda labining uchida tabassum qilib mamnuniyat ila uni tomda kutishini xabar berdi. Aera bizor vaqt karaht ahvolda turgach asta sekin o'ziga kelib uyning yuqori qavatiga ko'tarila boshladi. Musaffo osmonda ostida Taehyung, Aera va qiz turarkan, Karina baland ovozda kulib gap boshladi.

- Chindan ham Taehyung senga uylanadi deb o'yladingmi?

- Xoy la'nati! Darrov menga barchasini tushuntirib bering! Seni itlarga yem qilaman foxisha!

- Tilingga erk berma Aera! Aks xolda uni o'zim uzib olaman.

- Nima!? Sen hali mana shu manjalaqi tufayli menga shunday munosabatda bo'lyapsanmi?

- Sen menga hech kim emassan. 6 yil ichida yaxshigina foydalanib oldim va zerikib qoldim.

- Nn..Nima!? Foydalandim..? Xoy ahmoq!

Aera burchakda turgan Taehyung tomon bostirib kelarkan unga yaqinlashganda o'rnini almashtirgan yigit qizni tomning panjarasiga tiradiyu, "Jahannamga ravona bo'l" degancha itarib yubordi. Havoda o'zini patdek yengil his qilayotgan Aera ko'zlaridagi yoshga erk berib o'tgan 6 yilidan afsuslangancha qo'llarini yozdi.

Xatolarni tekshirmadim azizlar~

#Hyejin | @Glamour_fanfic

SUCCESSOR | CHAPTER 5


- Jungkook..

Eshik ortidan eshitilgan ovozdan so'ng yigit qizga kirish uchun ruhsat berdi.

- Kiraver.

- Bugun bo'shmisan?

- Deyarli yo'q. Nega so'rayapsan?

- Oyimga to'y haqida aytgandim.. Keyingi safar kuyovim bilan kelgin dedi..

- Kuyovim..?

Jungkook lab uchida kulgancha Hyejinga yuzlandi. Ikki yuzi qizargan qiz boshini ohista qimirlatib uning gapini tasdiqladi.

- Unda boshqa safar borarmiz..

- Yo'q, men bugungi uchrashuvlarni bekor qilaman. Ketdik, oyingning oldiga boramiz.

- Nima? Axir..

- Gapimni takrorlamayman.

- Yaxshi.

Qiz ortiqcha gap so'zsiz Jungkookning ortidan ergashdi. Xonadan chiqishar ekan yigit kotibaga bugungi rejalarni bekor qilishini aytib o'tdiyu kotibaning etirozini eshitib o'tirmasdan u yerni tark etdi. Pastki qavatga tushib xizmatchidan kalitni oldi va mashinaga joylashib matorni ishga tushirdi.

Shifoxonaga yaqinlashganda Jungkook sukunatni buzib Hyejinga savol nigohi bilan qaradi:

- Oyingning ismi nima?

- Kang Ji-ah.

- Yaxshi. Menimcha oyingning oldida bir-birimizni sevib turmush qurayotgan juftliklar rolini o'ynashimiz kerak.

Qiz javob o'rniga "ha" degandek boshini qimirlatib qo'ydi. Shifoxonaga yetib kelishgach ikkisi mashinadan tushib bir-biriga qarashdi.

- Qo'lingni ber.

- Nima?

- Senga necha marta aytishim kerak... Gapimni takrorlamayman!

- Yaxshi.

Jungkook Hyejinning qo'lidan tutib kirish tomon yetakladi. O'zlariga kerakli xonaning oldiga kelishganda ikkisi ham chuqur nafas oldi.

- Uddalaymiz!

Xona eshiga ochilganda hosil bo'lgan ovozdan Kang xonim u yerga qaradi. O'sha kun keldi..

- Oyi biz keldik.

- Kelaqoling..

- Salom Kang xonim.

Jungkook xurmat yuzasidan biroz egilib salomlashdi.

- Xush kelibsiz, o'g'lim. Keling, bu yerga o'tiring.

Kang Ji-ah yonidagi stulga imladi.

Bir-birlari bilan tanishib olishgach Kang xonim to'y sanasini so'radi.

- Bir haftadan keyin.. Keyingi Payshanba. Bo'ladigan ishni cho'zishni nima keragi bor, to'g'rimi?

Hyejin ham onasi ham javobdan biroz dovdirab qolishdi ammo tezda o'zlarini qo'liga olib mayin tabassum hosil qilishdi.

- Yaxshi, etirozlar yo'q bo'lsa endi keta qolaylik..

- Mayli, boraqoling.

- Yaxshi qoling, oyijon.

Jungkook Kang xonimni "oyijon" deb chaqirgach uning yuzida tabassum aks etdi.

- Qizim sizdek yigit topganidan xursandman o'g'lim.

Ikki yosh kulib xayrlashgach xonani tark etishdi.

- Yelkamdan yuk ag'darilgandek bo'ldi.

- Meni ham.

- To'yga kerakli narsalarning barini uyimga olib keldiraman: ko'ylak, stilistlar, taqinchoqlar va hokazo.. Sendan sevimli rafiqa rolini o'ynash talab etiladi xolos.

- Yaxshi.

- Seni oyim bilan tanishtirish esimdan chiqibdiku.. Qani ketdik.

- Qayerga?

- Menikiga!

Jungkook yana Hyejinning qo'lidan tutib shoshgancha kasalxonadan olib chiqib ketdi.

Uyiga yetib borishgach oyisi ularni iliqlik bilan kutib oldi. Oradan bir soatcha vaqt o'tgach yigit va qiz qayta mashinaga joylashdida Hyejinning uyiga yo'l olishdi.

- Demak.. bir haftadan so'ng ko'rishguncha.

- Xayr..

*

Timeskip»»» 1 haftadang so'ng.

Taehyung shifoxonada 4 kun yotgandan so'ng uyga ketishiga ruhsat berishdi. Bu orada u Aeraga qanday qilib uni saqlab qolganligi haqida aytib berdi.

“Men o'sha kuni omborga yangi mahsulotlarni ko'rish uchun ketayotgandim. Bilasan menga tegishli ombor Sehunnikiga yaqin.. yetay deb qolganimda yo'lning o'rtasida malla sochli qizni ko'rdim. Ortingdagi ombor akangniki ekanligini hisobga olib bu sen bo'lsang kerak degan fikrga keldim. Sen to'g'ri yuk mashinasining yo'liga chiqib borarding. Men nima qilishni bilmay qoldim yuk mashinasidan avval yetib borish uchun tezlikni maksimal darajaga keltirdim.. Ulgurdim.. Seni saqlab qolishga ulgurdim.. yuk mashinasi menikiga urildi. Sendan biroz uzoqroqda bo'lganligimiz uchun shikastlanmading.. Xushingdan ketgan ekansan.. Sog' ekanligingdan xursandman.”

Taehyung ukasining to'yi uchun tayyorgarlik ko'rarkan oldidan o'tib ketayotgan Jungkookni ko'rib hazil ohangida gap boshladi.

- Sen bola abjir chiqding.. Akasidan oldin uylanarkana..

- Aka tezroq harakatingni qil tag'in farzandimning beshik to'yi bo'layotganda sening to'yingni ham qo'shib yubormaylik.

- Xavotir olma, farzandli bo'lish to'yga bog'liq emas.

Taehyung bir ko'zini qisgancha kulib ukasidan uzoqlashdi. Mashinasiga o'tirib Aerani olib kelish uchun jo'nab ketdi.

Ulkan bino tagida mashinasini to'xtatib kalitni xizmatchiga berdi. Lift orqali yuqori qavatlarning biriga ko'tarilib Aeraning xonasiga yaqinlashdi. Kodni bilganligi uchun eshikni taqqilatishning keragi bo'lmadi. Ichkariga kirib toshoyna oldida pardoz qilayotgan sevgilisining ortidan quchdi. Cho'ntagidan bejirim o'ralgan qutini olib ichidagi taqinchoqni qo'liga oldi. Uni ohista harakatlar bilan Aeraning nozik bo'ynida paydo qildi.

- Senga yarashdi.

- Menga hamma narsa yarashadi.

Bu hazildan ikkisi ham kulib yubordi.

- Xo'sh Yiye xonim, tayyormisiz?

- Pardozimni yakunlashimga oz qoldi.

- Uydan chiqayotganimda ham pardoz qilayotganding.

- Sen o'zing tez yetib kelding.. Va pardoz tez yakunlanadigan jarayon emas. Har bir harakatingni mehr bilan bajarishing kerak. Shundagina u benuqson chiqadi.

- Mayli, mayli. Taslimman Yiye xonim.

Aera oxirgi amalni bajarib - labiga lab bo'yog'i surib oynada o'zini tekshirgancha o'rnidan turdi.

- Men tayyorman.

- Vanixoyat. Mm.. labingdagi bo'yoqni qayta surishga nima deysan?

- Nima? Yaxshi emas..

Gapi tugamasidan labida iliqlikni xis qilgan qiz yigitning bo'ynidan qo'llarini o'tqizib unga javob bera boshladi. Bir necha daqiqalardan so'ng lablar bir biridan uzildiyu Taehyung Aeraning ko'zlariga qaradi.

- Seni sevaman..

- Men ham.

Yana belidan o'ralgan qo'l uni o'ziga tortib lablarini tutashtirdi. Qiz tobora chuqurlashib ketayotgan bo'sa hozir to'xtatilmasa bugun to'yga bora olmasliklari mumkinligini o'ylab Taehyungni o'zidan uzoqlashtirdi.

- Malina tami..

- Adashmading.

Aera qayta lab bo'yog'ini surtib qo'liga sumkasini oldi.

- Ketdikmi?

- Xa.

*

- Hye...

Xonaga qadam bosgan Jungkook Hyejinni chaqirmoqchi bo'lib unga qaraganda bejirim oq libosda divanda oynaga qarab o'tirgan qizni ko'rib tili aylanmay qoldi. Uning ovozini eshitgan Hyejin Jungkookga o'girilgancha:

- Men deyarli tayyorman.

- Yaxshi..haligi... Ochilib ketibsan.

- Rahmat. ( Mayin tabassum bilan javob qaytardi.

Jungkook soatga qarab mehmonlar oldiga chiqishlari kerakligini o'ylab qayta Hyejinga yuzlandi.

- Bizni kutishyapti.

- Xo'p, mana tayyorman.

- Umid qilamanki bu soxta nikoh ekanligini bilintirib qo'ymaysan.

- Xavotir olma.

Zinadan qo'l ushlashib tushayotgan juftliklarni ko'rgan mehmonlar qarsak chalishni boshlashdi. Zalda to'yga xos musiqa chalinar, atrof gullar bilan bezatilgandi.

Odamlar orasida bazilar kelin-kuyovlarga havas ko'zlari bilan boqishsa bazilarning hasadi kelardi. Jungkook va Hyejin odamlar orasidan o'tib mehrobga borishdi.

- Kang Xonim, Janob Jeonga turmushga chiqishga, yaxshi va yomon kunlarda birga bo'lishga rozimisiz?

Biroz o'ylanib turgan qiz bazo'r “ha” degan so'zni siqib chiqardi.

Xuddi shu savol Jungkookga berildi. Yigit mamnuniyat bilan roziligini ifoda etgach ikki yosh qarsaklar sadosida bir biridan bo'sa olishdi.

Hyejinning ikki yuzi qizarganini ko'rgan Jungkook lab uchida kulib qo'ydi.

- Bo'sadan shunchalik uyalsang tunda nima qilasan*

Jungkook qizining belidan qo'lini o'tkazib qulog'iga pichirladi.

- Hoy nima deyapsan?

- Savolimni takrorlaymi xotinjon?

- Xotinjon?

Hyejin yuzini burishtirib Jungkookga termuldi. Qiz ortga - Jungkook tomonga o'girilib turgani va yigitning ulkan gavdasi uning yuzini orqasidagilardan to'sib turganligi sababli Hyejinning bu holatini hech kim ko'rmadi.

"Ey xudo, bunga qanday qilib chidayman". Qiz nafas ostida pichirlashini Jungkook eshitimadi. Ular sevimli juftlik rolini o'ynasharkan Taehyung va Aera ularga yaqinlashdi.

- Salom. (Aera mayin tabassum bilan gap boshladi. Hyejin ham javoban jilmayib qo'ydi.

- Salom.

- Jungkook, Hyejin tanishing bu Aera. Mening sevgan qizim.

- Hyejin.. shundaymi? ( Aera savol nigohi bilan qizga qo'l cho'zdi.

- Albatta. Sizni Aera deb chaqirsam bo'ladimi? Menimcha biz tengmiz..

- Xa bo'ladi. Men yigirma besh yoshdaman.

- Nima? Chindanmi? Juda ham yosh ko'rinar ekansiz.. uzr so'rayman.

- Hechqisi yo'q.. o'zingiz necha yoshdasiz?

- O'n to'qqiz yoshdaman.

- Yosh bo'lishingizga qaramay latofatli qiz ekansiz..

- Rahmat.. ( Hyejin biroz uyalgancha tabassum qildi.

- Jungkook, qiz tanlashda adashmabsiz.

- Albatta, men hech qachon qaror qabul qilishda yanglishmayman. (Yoqasini qoqgancha mag'rur turgan yigitning javobidan davradagilar kulib yubordi.

- Mayli, endi biz bora qolaylik. Sizlarga baxt tilaymiz!

- Rahmat!

*

To'y deyarli yakunlanib mehmonlar tarqay boshladi. Qo'rg'onda faqatgina oila a'zolari qolgach yosh juftliklar ular bilan xayrlashib Jungkookning uyiga ketishiga hozirlanishdi. Uyda bir o'zi qolmasligi uchun Hyerini ham o'zlari bilan olisharkan Kang xonimni shifoxonaga olib borib qo'yishni qo'riqchiga tayinlashdi. Ulkan lekin zamonaviy qurilgan uyga yetib kelishgach birin-ketin mashinadan tusha boshlashdi.

- Xo'sh Hyeri, meni pochcha yoki Jungkook deb chaqirishing mumkin, kelishdikmi?

- Kelishdik. (Qo'llarini urishtirib uy ichiga qadam qo'yishdi.

- Hozir esa xizmatchi senga xonangni ko'rsatadi, xo'pmi?

Hyeri boshini qimirlatib tasdiqlagancha yonida turgan xizmatchining ortidan ergashdi. U ketganiga ishonch hosil qilgan Jungkook singlisining ortidan qarab qolgan Hyejinni ko'tarib oldi.

- Nima qilyapsan? Qo'yib yubor..

- Bundan buyon xotinim ekansan senga teginishga haqqim bor.

- Jin ursin*!

Yigit qizni qo'lida ushlagancha yuqori qavatga ko'tarila boshladi. U huddi qo'g'irchoq ko'tarib olgandek harakatlanar, zarracha og'irlik bilinmasdi. O'z xonasiga kirib qizni divanga qo'ygach gap boshladi.

- Menga farzand kerak. Shunday ekan homilador bo'lmaguningcha har kuni aloqa* qilamiz.

- Esingni yedingmi? Men robotga o'xshayapmanmi?

- Mmm.. hozircha yo'q. Lekin buni keyinroq o'zing istab qolishingga ishonchim komil*!

- Xonadan chiqib tur kiyimimni almashtirmoqchiman.

- Nega ekan? Baribir birozdan so'ng barini ko'raman.

Jungkook shahvoniy tabassum qilib divanga televizor tomosha qilmoqchi bo'lgandek o'tirib oldi.

- Uyatsiz!

Hyejin to'y libosini yuvinish xonasida almashtirmoqchi bo'lib shkafni ochganida tungi kiyimdan boshqa narsa topa olmadi.

Ko'zlari kattalashib tezda shkaf eshiklarini yopdi.

- Nima oddiy fudbolka yo'qmi?

- Ko'rding deb o'ylayman.

- Hech bo'lmasa o'zingning fudbolkangdan berib tur.

- Ustimdagini yechib beraymi?

Jungkook qizning javobini kutmasdan allaqachon almashtirishga ulgurgan fudbolkasini yechib tashladi. Karaht ahvolda biroz yigitning ochiq gavdasiga qarab turgan qiz nima qilayotganini anglagan zahoti ko'zlarini yumib oldi.

- Bu nima qilganing?

- O'zing fudbolka berib turishimni so'radingku.

- Ustingdagini so'ramagandim.

- Menda bundan boshqasi yo'q.

Ayyorona tabassum bilan tobora qiz tomonga yaqinlashib borayotgan Jungkookga yordamchi bo'lgan devor Hyejinning qadamlarini chekladi.

- Nega hali ham to'y libosida turibsan? Kiyimingni o'zim almashtirib qo'yaymi?

- Keragi yo'q..

- Mayli, qo'yaver. Bizga ortiqcha matoning keragi yo'q...

Jungkook Hyejinning libosidagi tasmani bo'shatgach oq ko'ylak qizning tanasi bo'ylab sirg'alib tushdi. Oppoq ich kiyimda qolganidan so'ng ko'zlarini mahkam yumib olgan qizning holatini ko'rgan Jungkook lab uchida kulib qo'ydi.

- Menga qara.. Qancha qarshilik qilsang o'zingga shuncha qiyin bo'ladi. O'zingni bo'sh qo'y... Tushindingmi?

- Ammo men bunga tayyor emasman..

- O'zim tayyorlayman.

Jungkook lablarini qizniki bilan birlashtirdi. Tili Hyejinning og'iz bo'shlig'ida mayinlik bilan harakatlanarkan qizning birinchi bo'sasi bo'lganligi tufayli biroz harakatsiz turdi.. So'ng u ham javob qaytararkan tajribasizligi ayon edi.

Jungkook qizning belidan o'ziga tortib tanalarni ham lab misoli birlashtirar, uni tezroq o'ziniki qilishni istardi. Ohista qadamlar bilan divanga yetib kelishgach yigit qizni ko'targancha divan ustiga joylashtirdi.

Bo'salar tobora pastlashib qizning bo'yniga yetib keldi. Jungkook o'zidan qizg'ish izlar qoldirar, qilayotan ishidan zavq olardi. Hyejinning qisqa va past nolalari unga yanada kuch bag'ishlardi.

Keyingi daqiqalarda yigit qizni ich kiyimlaridan ozod qilib butunlay kiyimsiz qoldirdi. Bo'ynidan so'ng ko'krak sohasiga yetib kelgach ularni kaftlari orasiga olib siqa boshladi. Boshida og'riqli tuyulgan holat keyin qizning nolalariga sababchi bo'ladi boshladi. Jungkook barmoqlarini qizning ostiga* olib borgancha:

- Allaqachon namlanibsan..

Ostidagi barmoq tasirida qaynoq vujudida sovuqlikni his qilgan Hyejin seskangancha titrab ketdi.

- Imh..

Qanday, qachon bunday qildi bilmaydi.. Ongi butunlay yigitning izmida.. Ichiga kapalaklar kirib olgandek ajib xislar tasirida qolib Jungkookning ostida to'lg'onishdan boshqa ish qila olmayapti...

*

Tong.

Yuziga tushgan yorqin nurlardan qochmoqchi bo'lgan Hyejin uyqusirab Jungkookning tanasiga urilib ketdi. Yigitning yalang tanasini kuzatgandan so'ng ko'zlari katta ochilib ketdi.. Tezda o'rnidan turmoqchi bo'ldiyu bachadonida hosil bo'lgan og'riqdan qayta joyiga yotib qoldi.

- Ahvoling yaxshimi?

- Qanday yaxshi bo'lishi mumkin?

- Hozir malham olib kelaman.

Xonani ikki daqiqaga tark etgan Jungkook qo'lida dori qutichasi bilan qaytdi. Ichidan kerakli malhamni olib Hyejinga yuzlandi.

- Oyog'ingning orasini och.

- O'zim qila olaman.

- Yo'q, qila olmaysan! Qolaversa men kecha hamma narsani ko'rib bo'ldim.

Qizning oyoqlarini majburlab ikki tomonga yoygan yigit ehtiyotkorlik bilan malhamni sura boshladi. Hyejin og'riqdan ingrab yubormaslik uchun tilini mahkam tishlab turardi.

- Mana bo'ldi. Bu tabletkani ichib ol, og'riq qoldiradi.

Jungkook tumba ustida turgan stakanga suv quyib dori bilan qizga uzatdi.

- Rahmat..

- Shkafda yangi kiyimlar bor, o'zingni yaxshi his qilganingda pastga tush. Men nonushta tayyorlayman.

- Yaxshi.

Jungkook ustiga yengil fudbolka kiyib xonani tark etdi. Hyejin 15 daqiqa divanda yotgach dori tasirida og'riqlar kamaygandan so'ng pastga tushishga qaror qildi. Oshxonaga tusharkan u yerdan xushbo'y is taralar, ikki insonning kulgusi yangrardi.

- Salom.

- Opa turdingizmi? Nega buncha ko'p uxladingiz?

- Men shunchaki..

- Opang kecha to'yda tik oyoqda turib charchadi Hyeri.

- Ammo siz ham tik turdingizku.

- Mening kuchim ko'p. ( Jungkook qo'lidagi mushaklarini ishirib qizga maqtandi.

- Vauuv.. ( Hyerining hayratdan Hyejin ham Jungkook ham kulib yubordi

- Kelaqol, nega turibsan? ( Jungkook yonidagi stulga ishora qildi.

Nonushta sovub qolmasidan yeb ol.

- Xo'p.

- Men ertaga maktabga kerak bo'ladigan kitoblarimni uyimizdan olib kelishim kerak.

- Xizmatchiga aytaman olib keladi.

- Chindanmi?

- Xa..

- Rahmat.. Sizni Jungkook aka deb chaqirsam bo'ladimi?

- Albatta, nega bo'lmasa ekan.

Bunga javoban Hyeri ohista kulib qo'ydi.

*

Timeskip»»» 3 kundan so'ng.

- Aeraaa! Qornim ochib ketdi yeyishga biror nima tayyorla!

- Oppa charchadim...

- Mmm.. balki ko'chada ovqatlanarmiz... Yoki ovqatni o'rniga seni yeymi?

- Yeydigan qayerim qoldi o'zi? Hamma joyimda tishlaringning izi bor!

- Yaxshi, yaxshi. McDonald's ga boramizmi?

- Qarshiligim yo'q.

- Mayli unda tayyorlan.

Aera o'rnidan turib tanasidagi qizg'ish dog'larni yashirishga harakat qildi. Kuchli pardoz bilan bir amallab ularni yo'qotgach yopinroq kiyim kiyim Taehyungning oldiga chiqdi.

- Men tayyorman.

- Kettik.

Ikkisi birga qo'l ushlashib lift orqali pastga tushishgach avtoturargohda Taehyungning mashinasining oldiga borishdi. Joylashib olishgach yigit motorni yurgizdiyu gazni bosgancha binoni tark etishdi. McDonald's nomi bilan mashxur bo'lgan burger tamaddixonadiga yetib kelishgach bo'sh stollardan biriga o'tirib buyurtma berishdi. Bugun negadir hammasi odatdagidan boshqachadek tuyulardi. Vanixoyat 2 ta burger, kartoshka fri va ichimlik stollari ustida hozir bo'ldi. Aera maroq bilan ovqatlanayotgan paytda burger ichidan kichik o'ram chiqdi. Endi jaxl qilmoqchi bo'lib o'rnidan turarkan Taehyung uni qayta o'rniga o'tqazdi.

- Qani ko'raychi..

Taehyung qizning qo'lidan o'ramni olgancha uni ochishga harakat qildi. Aera xafsalasi pir bo'lib ko'zini aylantirayotgan paytda yoniga tizzalab o'tirgancha unga uzuk tutib turgan yigitni ko'rdi. Shu on barcha chiroqlar o'chib faqatgina Aera va Taehyungning tepasida yog'du taralardi, ana shu holatga mos musiqa qo'yilgan tamaddixonada o'tirgan barcha insonlar qarsak chalib yuborishdi.

- Menga turmushga chiqasanmi?

Hyejin | Glamour Fanfic

SUCCESSOR | CHAPTER 5


- Jungkook..

Eshik ortidan eshitilgan ovozdan so'ng yigit qizga kirish uchun ruhsat berdi.

- Kiraver.

- Bugun bo'shmisan?

- Deyarli yo'q. Nega so'rayapsan?

- Oyimga to'y haqida aytgandim.. Keyingi safar kuyovim bilan kelgin dedi..

- Kuyovim..?

Jungkook lab uchida kulgancha Hyejinga yuzlandi. Ikki yuzi qizargan qiz boshini ohista qimirlatib uning gapini tasdiqladi.

- Unda boshqa safar borarmiz..

- Yo'q, men bugungi uchrashuvlarni bekor qilaman. Ketdik, oyingning oldiga boramiz.

- Nima? Axir..

- Gapimni takrorlamayman.

- Yaxshi.

Qiz ortiqcha gap so'zsiz Jungkookning ortidan ergashdi. Xonadan chiqishar ekan yigit kotibaga bugungi rejalarni bekor qilishini aytib o'tdiyu kotibaning etirozini eshitib o'tirmasdan u yerni tark etdi. Pastki qavatga tushib xizmatchidan kalitni oldi va mashinaga joylashib matorni ishga tushirdi.

Shifoxonaga yaqinlashganda Jungkook sukunatni buzib Hyejinga savol nigohi bilan qaradi:

- Oyingning ismi nima?

- Kang Ji-ah.

- Yaxshi. Menimcha oyingning oldida bir-birimizni sevib turmush qurayotgan juftliklar rolini o'ynashimiz kerak.

Qiz javob o'rniga "ha" degandek boshini qimirlatib qo'ydi. Shifoxonaga yetib kelishgach ikkisi mashinadan tushib bir-biriga qarashdi.

- Qo'lingni ber.

- Nima?

- Senga necha marta aytishim kerak... Gapimni takrorlamayman!

- Yaxshi.

Jungkook Hyejinning qo'lidan tutib kirish tomon yetakladi. O'zlariga kerakli xonaning oldiga kelishganda ikkisi ham chuqur nafas oldi.

- Uddalaymiz!

Xona eshiga ochilganda hosil bo'lgan ovozdan Kang xonim u yerga qaradi. O'sha kun keldi..

- Oyi biz keldik.

- Kelaqoling..

- Salom Kang xonim.

Jungkook xurmat yuzasidan biroz egilib salomlashdi.

- Xush kelibsiz, o'g'lim. Keling, bu yerga o'tiring.

Kang Ji-ah yonidagi stulga imladi.

Bir-birlari bilan tanishib olishgach Kang xonim to'y sanasini so'radi.

- Bir haftadan keyin.. Keyingi Payshanba. Bo'ladigan ishni cho'zishni nima keragi bor, to'g'rimi?

Hyejin ham onasi ham javobdan biroz dovdirab qolishdi ammo tezda o'zlarini qo'liga olib mayin tabassum hosil qilishdi.

- Yaxshi, etirozlar yo'q bo'lsa endi keta qolaylik..

- Mayli, boraqoling.

- Yaxshi qoling, oyijon.

Jungkook Kang xonimni "oyijon" deb chaqirgach uning yuzida tabassum aks etdi.

- Qizim sizdek yigit topganidan xursandman o'g'lim.

Ikki yosh kulib xayrlashgach xonani tark etishdi.

- Yelkamdan yuk ag'darilgandek bo'ldi.

- Meni ham.

- To'yga kerakli narsalarning barini uyimga olib keldiraman: ko'ylak, stilistlar, taqinchoqlar va hokazo.. Sendan sevimli rafiqa rolini o'ynash talab etiladi xolos.

- Yaxshi.

- Seni oyim bilan tanishtirish esimdan chiqibdiku.. Qani ketdik.

- Qayerga?

- Menikiga!

Jungkook yana Hyejinning qo'lidan tutib shoshgancha kasalxonadan olib chiqib ketdi.

Uyiga yetib borishgach oyisi ularni iliqlik bilan kutib oldi. Oradan bir soatcha vaqt o'tgach yigit va qiz qayta mashinaga joylashdida Hyejinning uyiga yo'l olishdi.

- Demak.. bir haftadan so'ng ko'rishguncha.

- Xayr..

*

Timeskip»»» 1 haftadang so'ng.

Taehyung shifoxonada 4 kun yotgandan so'ng uyga ketishiga ruhsat berishdi. Bu orada u Aeraga qanday qilib uni saqlab qolganligi haqida aytib berdi.

“Men o'sha kuni omborga yangi mahsulotlarni ko'rish uchun ketayotgandim. Bilasan menga tegishli ombor Sehunnikiga yaqin.. yetay deb qolganimda yo'lning o'rtasida malla sochli qizni ko'rdim. Ortingdagi ombor akangniki ekanligini hisobga olib bu sen bo'lsang kerak degan fikrga keldim. Sen to'g'ri yuk mashinasining yo'liga chiqib borarding. Men nima qilishni bilmay qoldim yuk mashinasidan avval yetib borish uchun tezlikni maksimal darajaga keltirdim.. Ulgurdim.. Seni saqlab qolishga ulgurdim.. yuk mashinasi menikiga urildi. Sendan biroz uzoqroqda bo'lganligimiz uchun shikastlanmading.. Xushingdan ketgan ekansan.. Sog' ekanligingdan xursandman.”

Taehyung ukasining to'yi uchun tayyorgarlik ko'rarkan oldidan o'tib ketayotgan Jungkookni ko'rib hazil ohangida gap boshladi.

- Sen bola abjir chiqding.. Akasidan oldin uylanarkana..

- Aka tezroq harakatingni qil tag'in farzandimning beshik to'yi bo'layotganda sening to'yingni ham qo'shib yubormaylik.

- Xavotir olma, farzandli bo'lish to'yga bog'liq emas.

Taehyung bir ko'zini qisgancha kulib ukasidan uzoqlashdi. Mashinasiga o'tirib Aerani olib kelish uchun jo'nab ketdi.

Ulkan bino tagida mashinasini to'xtatib kalitni xizmatchiga berdi. Lift orqali yuqori qavatlarning biriga ko'tarilib Aeraning xonasiga yaqinlashdi. Kodni bilganligi uchun eshikni taqqilatishning keragi bo'lmadi. Ichkariga kirib toshoyna oldida pardoz qilayotgan sevgilisining ortidan quchdi. Cho'ntagidan bejirim o'ralgan qutini olib ichidagi taqinchoqni qo'liga oldi. Uni ohista harakatlar bilan Aeraning nozik bo'ynida paydo qildi.

- Senga yarashdi.

- Menga hamma narsa yarashadi.

Bu hazildan ikkisi ham kulib yubordi.

- Xo'sh Yiye xonim, tayyormisiz?

- Pardozimni yakunlashimga oz qoldi.

- Uydan chiqayotganimda ham pardoz qilayotganding.

- Sen o'zing tez yetib kelding.. Va pardoz tez yakunlanadigan jarayon emas. Har bir harakatingni mehr bilan bajarishing kerak. Shundagina u benuqson chiqadi.

- Mayli, mayli. Taslimman Yiye xonim.

Aera oxirgi amalni bajarib - labiga lab bo'yog'i surib oynada o'zini tekshirgancha o'rnidan turdi.

- Men tayyorman.

- Vanixoyat. Mm.. labingdagi bo'yoqni qayta surishga nima deysan?

- Nima? Yaxshi emas..

Gapi tugamasidan labida iliqlikni xis qilgan qiz yigitning bo'ynidan qo'llarini o'tqizib unga javob bera boshladi. Bir necha daqiqalardan so'ng lablar bir biridan uzildiyu Taehyung Aeraning ko'zlariga qaradi.

- Seni sevaman..

- Men ham.

Yana belidan o'ralgan qo'l uni o'ziga tortib lablarini tutashtirdi. Qiz tobora chuqurlashib ketayotgan bo'sa hozir to'xtatilmasa bugun to'yga bora olmasliklari mumkinligini o'ylab Taehyungni o'zidan uzoqlashtirdi.

- Malina tami..

- Adashmading.

Aera qayta lab bo'yog'ini surtib qo'liga sumkasini oldi.

- Ketdikmi?

- Xa.

*

- Hye...

Xonaga qadam bosgan Jungkook Hyejinni chaqirmoqchi bo'lib unga qaraganda bejirim oq libosda divanda oynaga qarab o'tirgan qizni ko'rib tili aylanmay qoldi. Uning ovozini eshitgan Hyejin Jungkookga o'girilgancha:

- Men deyarli tayyorman.

- Yaxshi..haligi... Ochilib ketibsan.

- Rahmat. ( Mayin tabassum bilan javob qaytardi.

Jungkook soatga qarab mehmonlar oldiga chiqishlari kerakligini o'ylab qayta Hyejinga yuzlandi.

- Bizni kutishyapti.

- Xo'p, mana tayyorman.

- Umid qilamanki bu soxta nikoh ekanligini bilintirib qo'ymaysan.

- Xavotir olma.

Zinadan qo'l ushlashib tushayotgan juftliklarni ko'rgan mehmonlar qarsak chalishni boshlashdi. Zalda to'yga xos musiqa chalinar, atrof gullar bilan bezatilgandi.

Odamlar orasida bazilar kelin-kuyovlarga havas ko'zlari bilan boqishsa bazilarning hasadi kelardi. Jungkook va Hyejin odamlar orasidan o'tib mehrobga borishdi.

- Kang Xonim, Janob Jeonga turmushga chiqishga, yaxshi va yomon kunlarda birga bo'lishga rozimisiz?

Biroz o'ylanib turgan qiz bazo'r “ha” degan so'zni siqib chiqardi.

Xuddi shu savol Jungkookga berildi. Yigit mamnuniyat bilan roziligini ifoda etgach ikki yosh qarsaklar sadosida bir biridan bo'sa olishdi.

Hyejinning ikki yuzi qizarganini ko'rgan Jungkook lab uchida kulib qo'ydi.

- Bo'sadan shunchalik uyalsang tunda nima qilasan*

Jungkook qizining belidan qo'lini o'tkazib qulog'iga pichirladi.

- Hoy nima deyapsan?

- Savolimni takrorlaymi xotinjon?

- Xotinjon?

Hyejin yuzini burishtirib Jungkookga termuldi. Qiz ortga - Jungkook tomonga o'girilib turgani va yigitning ulkan gavdasi uning yuzini orqasidagilardan to'sib turganligi sababli Hyejinning bu holatini hech kim ko'rmadi.

"Ey xudo, bunga qanday qilib chidayman". Qiz nafas ostida pichirlashini Jungkook eshitimadi. Ular sevimli juftlik rolini o'ynasharkan Taehyung va Aera ularga yaqinlashdi.

- Salom. (Aera mayin tabassum bilan gap boshladi. Hyejin ham javoban jilmayib qo'ydi.

- Salom.

- Jungkook, Hyejin tanishing bu Aera. Mening sevgan qizim.

- Hyejin.. shundaymi? ( Aera savol nigohi bilan qizga qo'l cho'zdi.

- Albatta. Sizni Aera deb chaqirsam bo'ladimi? Menimcha biz tengmiz..

- Xa bo'ladi. Men yigirma besh yoshdaman.

- Nima? Chindanmi? Juda ham yosh ko'rinar ekansiz.. uzr so'rayman.

- Hechqisi yo'q.. o'zingiz necha yoshdasiz?

- O'n to'qqiz yoshdaman.

- Yosh bo'lishingizga qaramay latofatli qiz ekansiz..

- Rahmat.. ( Hyejin biroz uyalgancha tabassum qildi.

- Jungkook, qiz tanlashda adashmabsiz.

- Albatta, men hech qachon qaror qabul qilishda yanglishmayman. (Yoqasini qoqgancha mag'rur turgan yigitning javobidan davradagilar kulib yubordi.

- Mayli, endi biz bora qolaylik. Sizlarga baxt tilaymiz!

- Rahmat!

*

To'y deyarli yakunlanib mehmonlar tarqay boshladi. Qo'rg'onda faqatgina oila a'zolari qolgach yosh juftliklar ular bilan xayrlashib Jungkookning uyiga ketishiga hozirlanishdi. Uyda bir o'zi qolmasligi uchun Hyerini ham o'zlari bilan olisharkan Kang xonimni shifoxonaga olib borib qo'yishni qo'riqchiga tayinlashdi. Ulkan lekin zamonaviy qurilgan uyga yetib kelishgach birin-ketin mashinadan tusha boshlashdi.

- Xo'sh Hyeri, meni pochcha yoki Jungkook deb chaqirishing mumkin, kelishdikmi?

- Kelishdik. (Qo'llarini urishtirib uy ichiga qadam qo'yishdi.

- Hozir esa xizmatchi senga xonangni ko'rsatadi, xo'pmi?

Hyeri boshini qimirlatib tasdiqlagancha yonida turgan xizmatchining ortidan ergashdi. U ketganiga ishonch hosil qilgan Jungkook singlisining ortidan qarab qolgan Hyejinni ko'tarib oldi.

- Nima qilyapsan? Qo'yib yubor..

- Bundan buyon xotinim ekansan senga teginishga haqqim bor.

- Jin ursin*!

Yigit qizni qo'lida ushlagancha yuqori qavatga ko'tarila boshladi. U huddi qo'g'irchoq ko'tarib olgandek harakatlanar, zarracha og'irlik bilinmasdi. O'z xonasiga kirib qizni divanga qo'ygach gap boshladi.

- Menga farzand kerak. Shunday ekan homilador bo'lmaguningcha har kuni aloqa* qilamiz.

- Esingni yedingmi? Men robotga o'xshayapmanmi?

- Mmm.. hozircha yo'q. Lekin buni keyinroq o'zing istab qolishingga ishonchim komil*!

- Xonadan chiqib tur kiyimimni almashtirmoqchiman.

- Nega ekan? Baribir birozdan so'ng barini ko'raman.

Jungkook shahvoniy tabassum qilib divanga televizor tomosha qilmoqchi bo'lgandek o'tirib oldi.

- Uyatsiz!

Hyejin to'y libosini yuvinish xonasida almashtirmoqchi bo'lib shkafni ochganida tungi kiyimdan boshqa narsa topa olmadi.

Ko'zlari kattalashib tezda shkaf eshiklarini yopdi.

- Nima oddiy fudbolka yo'qmi?

- Ko'rding deb o'ylayman.

- Hech bo'lmasa o'zingning fudbolkangdan berib tur.

- Ustimdagini yechib beraymi?

Jungkook qizning javobini kutmasdan allaqachon almashtirishga ulgurgan fudbolkasini yechib tashladi. Karaht ahvolda biroz yigitning ochiq gavdasiga qarab turgan qiz nima qilayotganini anglagan zahoti ko'zlarini yumib oldi.

- Bu nima qilganing?

- O'zing fudbolka berib turishimni so'radingku.

- Ustingdagini so'ramagandim.

- Menda bundan boshqasi yo'q.

Ayyorona tabassum bilan tobora qiz tomonga yaqinlashib borayotgan Jungkookga yordamchi bo'lgan devor Hyejinning qadamlarini chekladi.

- Nega hali ham to'y libosida turibsan? Kiyimingni o'zim almashtirib qo'yaymi?

- Keragi yo'q..

- Mayli, qo'yaver. Bizga ortiqcha matoning keragi yo'q...

Jungkook Hyejinning libosidagi tasmani bo'shatgach oq ko'ylak qizning tanasi bo'ylab sirg'alib tushdi. Oppoq ich kiyimda qolganidan so'ng ko'zlarini mahkam yumib olgan qizning holatini ko'rgan Jungkook lab uchida kulib qo'ydi.

- Menga qara.. Qancha qarshilik qilsang o'zingga shuncha qiyin bo'ladi. O'zingni bo'sh qo'y... Tushindingmi?

- Ammo men bunga tayyor emasman..

- O'zim tayyorlayman.

Jungkook lablarini qizniki bilan birlashtirdi. Tili Hyejinning og'iz bo'shlig'ida mayinlik bilan harakatlanarkan qizning birinchi bo'sasi bo'lganligi tufayli biroz harakatsiz turdi.. So'ng u ham javob qaytararkan tajribasizligi ayon edi.

Jungkook qizning belidan o'ziga tortib tanalarni ham lab misoli birlashtirar, uni tezroq o'ziniki qilishni istardi. Ohista qadamlar bilan divanga yetib kelishgach yigit qizni ko'targancha divan ustiga joylashtirdi.

Bo'salar tobora pastlashib qizning bo'yniga yetib keldi. Jungkook o'zidan qizg'ish izlar qoldirar, qilayotan ishidan zavq olardi. Hyejinning qisqa va past nolalari unga yanada kuch bag'ishlardi.

Keyingi daqiqalarda yigit qizni ich kiyimlaridan ozod qilib butunlay kiyimsiz qoldirdi. Bo'ynidan so'ng ko'krak sohasiga yetib kelgach ularni kaftlari orasiga olib siqa boshladi. Boshida og'riqli tuyulgan holat keyin qizning nolalariga sababchi bo'ladi boshladi. Jungkook barmoqlarini qizning ostiga* olib borgancha:

- Allaqachon namlanibsan..

Ostidagi barmoq tasirida qaynoq vujudida sovuqlikni his qilgan Hyejin seskangancha titrab ketdi.

- Imh..

Qanday, qachon bunday qildi bilmaydi.. Ongi butunlay yigitning izmida.. Ichiga kapalaklar kirib olgandek ajib xislar tasirida qolib Jungkookning ostida to'lg'onishdan boshqa ish qila olmayapti...

*

Tong.

Yuziga tushgan yorqin nurlardan qochmoqchi bo'lgan Hyejin uyqusirab Jungkookning tanasiga urilib ketdi. Yigitning yalang tanasini kuzatgandan so'ng ko'zlari katta ochilib ketdi.. Tezda o'rnidan turmoqchi bo'ldiyu bachadonida hosil bo'lgan og'riqdan qayta joyiga yotib qoldi.

- Ahvoling yaxshimi?

- Qanday yaxshi bo'lishi mumkin?

- Hozir malham olib kelaman.

Xonani ikki daqiqaga tark etgan Jungkook qo'lida dori qutichasi bilan qaytdi. Ichidan kerakli malhamni olib Hyejinga yuzlandi.

- Oyog'ingning orasini och.

- O'zim qila olaman.

- Yo'q, qila olmaysan! Qolaversa men kecha hamma narsani ko'rib bo'ldim.

Qizning oyoqlarini majburlab ikki tomonga yoygan yigit ehtiyotkorlik bilan malhamni sura boshladi. Hyejin og'riqdan ingrab yubormaslik uchun tilini mahkam tishlab turardi.

- Mana bo'ldi. Bu tabletkani ichib ol, og'riq qoldiradi.

Jungkook tumba ustida turgan stakanga suv quyib dori bilan qizga uzatdi.

- Rahmat..

- Shkafda yangi kiyimlar bor, o'zingni yaxshi his qilganingda pastga tush. Men nonushta tayyorlayman.

- Yaxshi.

Jungkook ustiga yengil fudbolka kiyib xonani tark etdi. Hyejin 15 daqiqa divanda yotgach dori tasirida og'riqlar kamaygandan so'ng pastga tushishga qaror qildi. Oshxonaga tusharkan u yerdan xushbo'y is taralar, ikki insonning kulgusi yangrardi.

- Salom.

- Opa turdingizmi? Nega buncha ko'p uxladingiz?

- Men shunchaki..

- Opang kecha to'yda tik oyoqda turib charchadi Hyeri.

- Ammo siz ham tik turdingizku.

- Mening kuchim ko'p. ( Jungkook qo'lidagi mushaklarini ishirib qizga maqtandi.

- Vauuv.. ( Hyerining hayratdan Hyejin ham Jungkook ham kulib yubordi

- Kelaqol, nega turibsan? ( Jungkook yonidagi stulga ishora qildi.

Nonushta sovub qolmasidan yeb ol.

- Xo'p.

- Men ertaga maktabga kerak bo'ladigan kitoblarimni uyimizdan olib kelishim kerak.

- Xizmatchiga aytaman olib keladi.

- Chindanmi?

- Xa..

- Rahmat.. Sizni Jungkook aka deb chaqirsam bo'ladimi?

- Albatta, nega bo'lmasa ekan.

Bunga javoban Hyeri ohista kulib qo'ydi.

*

Timeskip»»» 3 kundan so'ng.

- Aeraaa! Qornim ochib ketdi yeyishga biror nima tayyorla!

- Oppa charchadim...

- Mmm.. balki ko'chada ovqatlanarmiz... Yoki ovqatni o'rniga seni yeymi?

- Yeydigan qayerim qoldi o'zi? Hamma joyimda tishlaringning izi bor!

- Yaxshi, yaxshi. McDonald's ga boramizmi?

- Qarshiligim yo'q.

- Mayli unda tayyorlan.

Aera o'rnidan turib tanasidagi qizg'ish dog'larni yashirishga harakat qildi. Kuchli pardoz bilan bir amallab ularni yo'qotgach yopinroq kiyim kiyim Taehyungning oldiga chiqdi.

- Men tayyorman.

- Kettik.

Ikkisi birga qo'l ushlashib lift orqali pastga tushishgach avtoturargohda Taehyungning mashinasining oldiga borishdi. Joylashib olishgach yigit motorni yurgizdiyu gazni bosgancha binoni tark etishdi. McDonald's nomi bilan mashxur bo'lgan burger tamaddixonadiga yetib kelishgach bo'sh stollardan biriga o'tirib buyurtma berishdi. Bugun negadir hammasi odatdagidan boshqachadek tuyulardi. Vanixoyat 2 ta burger, kartoshka fri va ichimlik stollari ustida hozir bo'ldi. Aera maroq bilan ovqatlanayotgan paytda burger ichidan kichik o'ram chiqdi. Endi jaxl qilmoqchi bo'lib o'rnidan turarkan Taehyung uni qayta o'rniga o'tqazdi.

- Qani ko'raychi..

Taehyung qizning qo'lidan o'ramni olgancha uni ochishga harakat qildi. Aera xafsalasi pir bo'lib ko'zini aylantirayotgan paytda yoniga tizzalab o'tirgancha unga uzuk tutib turgan yigitni ko'rdi. Shu on barcha chiroqlar o'chib faqatgina Aera va Taehyungning tepasida yog'du taralardi, ana shu holatga mos musiqa qo'yilgan tamaddixonada o'tirgan barcha insonlar qarsak chalib yuborishdi.

- Menga turmushga chiqasanmi?

Hyejin | Glamour Fanfic

SUCCESSOR | CHAPTER 3

HOZIRGI VAQT. SEUL.

- Aka oyim chaqiryapti tezroq pastga tushing. ( Qo'rg'onning 2-qavatida turib xonasi 3 qavatda joylashgan akasini chaqirayotgan qiz o'zi ham katta akasi va onasining oldiga borib divanga oyoqlarini chalkashtirib o'tirib oldi.

- Jungkook qani? ( Jeon xonim qizidan so'radi.

- Men shu yerdaman. (Jungkook

- Kelaqol o'g'lim.

- Xo'sh mana jamu jam bo'ldik, endi boshlayversangiz bo'ladi. ( Bekor o'tirishdan toqati toq bo'lgan Taehyung ko'zlarini biroz qisgancha onasiga qarab gapirdi

- Mayli gapni cho'zib o'tirmayman... Siz ikkovingizning uylanish niyatingiz bormi o'zi?

- Oyi yana shu mavzumi!? ( Ikkala o'g'lidan baravariga chiqqan javobdan so'ng Jeon xonim asabiy ko'zlarini aylantirdi.

- Menga qarang yoshim nechaga yetganini bilasizmi?

- Endigina qirq oltiga kirdingizku.. (Taehyung

- Men tengilarning ikkitadan nabirasi bor men bo'lsam hali ham o'g'illarimni uylantirolmay yuribman.

Jeon Soomin biroz rol o'ynab qo'lini peshonasiga qo'ydiyu yana gapini davom ettirdi

- Xarin, Taehyung men sizlarga o'gay ona bo'lishim mumkin lekin sizni o'z farzandimdek yaxshi ko'raman, buni bilsangiz kerak-a?

- Bilamiz.. ammo mening hali beri uylanish niyatim yo'q endigina yigirma beshga kirdim. (Taehyung

- Jungkook sen nima deysan? ( Jeon xonim

- Men ham akamning fikriga qo'shilaman.

- Mayli.. na chora menga boshqa yo'l qoldirmadingiz

Jeon Soomin endi bechoraxol ohangda emas jiddiyroq tusga kirib gapira boshladi.

- Kim birinchi menga nabira olib kelsa meros ana shunga qoladi, hech kimga yon bosmayman shunday ekan harakatingizni qiling!

- Oyi men ham qo'shilsam bo'ladimi? ( Xarin kulib yuborishdan o'zini tiygan xolda onasiga mo'ltilladi.

- Sen qizga hech aql kirmadida (Jeon xonim tobora ko'zini qisib qiziga qaradi)

- Nima qilipti, meni ham merosga ega chiqgim kelyapti axir.

- Balki bas qilarsan ( Jungkook

- Mayli yaxshi qoling! (Xarin yer depsinib zinadan yuqoriga ko'tarila boshladi.

- Oyi shu ishni bekor qilyapsizda (Taehyung

- Muhokamaga o'ring yo'q! Merosga ega chiqishni xohlasangiz tezroq uylanib menga nabira olib keling! (Jeon Soomin o'rnidan turdida sochini to'g'irlab o'z xonasiga yo'l oldi)

Pov/ Jungkook

Oyim nega buncha uylanish mavzusiga yopishib oldi o'zi !? Mening qiz do'stim ham bo'lmasa kimga uylanaman... Qayerdagi foxishalarni uyimga kelin qilib olib kelish niyatim yo'q. O'zimga mos qizni topmaguncha uylana olmayman. Akajonim g'olib bo'lishi aniq unisi bo'lmasa bunisiga uylanadi qo'yadi.

Qiz topish haqida o'ylab yotarkanman tobora og'irlashib borayotgan kipriklarimni ko'tara olmay ko'zimni yumdim, kuch to'plab ularni qayta ochganimda esa allaqachon quyosh o'zining zarrin nurlarini sochayotgandi. Qotib uxlab qolganimdan tun qanday o'tib ketganini ham sezmay qolibman.

Pov/ avtor

Taehyung hali ham kecha yozgan xabariga javob olmagach afsus aralash jahl bilan uydan chiqib ketdi. Manzilga yetib kelib osmono'par binoning yuqori qavatlaridan biriga chiqib o'ziga kerakli xonani topdida eshikni taqqillatib uy egasi chiqishni kuta boshladi. Javob olmagach eshikni qattiqroq taqqillatib uning ismi bilan chaqirib eshik qo'ng'irog'ini qayta qayta chola boshladi.

- AERA!! AERA CHIQAQOL ILTIMOS GAPLASHIB OLISHIMIZ KERAK!! TUSHINTIRISHIM UCHUN IMKON BER!

- ...

Javob yo'q... Yo'lak bo'ylab tarqalgan aks sadodan boshqa ovoz eshitilmadi. Shovqin tufayli qo'shni xonadagilar chiqib Taeni ogohlantirishdi:

- Janob nega shovqin ko'taryapsiz? Iltimos sekinroq gapiring aks xolda mehmonxona xodimlarini chaqirishga majbur bo'lamiz.

Taehyung bularning gaplariga parvo ham qilmay yana eshikni qattiq taqqillata boshladi.

- Janob...

- Men bilan ishingiz bo'lmasin! (Ayol gapirish uchun og'iz juflatganda Taehyung betkachoparlik bilan javob qaytardi.

Taehyung xali xamon eshik oldida asabiylashib uyoqdan buyoqqa yurarkan yelkasiga qo'yilgan qo'llardan ortiga qaradi. Qo'riqchilar unga tinchlanishini aytib ogohlantirisharkan ularning hech biriga quloq solmay qayta ishida davom etdi.

Boshqa iloj qolmaganligidan Taehyungni haydashga majbur bo'lgan mehmonxona hodimlari uning qo'llaridan ushlab ortiga qayirdi.

Pov/ Taehyung

Aerani ko'rishga, uni xonasidan chiqarishga qancha harakat qilarkanman bari befoyda edi. Oxirgi damlarda zabardast erkaklar qo'llarimdan ushlab ortimga qayirganini xis qildim. Ulardan qutilishga harakat qilyapman ammo bir o'zimning 3 erkakka kuchim yetmayapti.

- QO'YIB YUBORING MENI!

Taqdirga tan berdim, bu yerda qancha harakat qilmay baribir Aera xonasidan chiqmaydi. Mayli, hozircha ketaman lekin uning hayotidan emas!

- QO'YIB YUBORING DEYAPMAN! O'ZIM HAM KETA OLAMAN!

Gapirish mobaynida ularni siltab o'z holimga qaytdim.

- Men ketyapman.

Men... Aeraga barini tushintirib berishim kerak, aks xolda menga turmushga chiqish tugul qiyo ham boqmaydi

Pov / Aera

Eshikning narigi tomonida bo'layotgan voqealarni planshet orqali jimgina kuzatib turibman... Uni sog'indim lekin har safar uni kechirishga harakat qilganimda menga xiyonat qilayotgan xolati ko'z o'ngimdan ketmayapti.

Har safar qayta yodimga tushganda yuragim tilka pora bo'lyapti. U bilan bo'lgan xotiralar ko'z oldimdan o'tarkan yuzimga mayin tabassum yugursada ich-ichimdan yemirilib boryapman. Ayni damda ongimni quvonch o'rniga qayg'u boshqarayotgandek go'yo. Bedor o'tgan tunlarim mobaynida ko'p o'yladim: tushintirishiga imkon berib uni kechirishga harakat qilaymi yoki jimgina hayotimdan chiqib ketishiga, bir-biri haqida barcha narsani biladigan begonalarga aylanishimizga qo'yib beraymi? Bilmayman.. bilmayman.. nima qilishim kerakligini, qaysi yo'l to'g'ri ekanligini bila olmayapman!

Pov/avtor

• 2 kundan so'ng •

Odatiy kunlarning birida Jungkookning boshiga baxt qushi qo'ndi. Kotiba unga yangi mehmon haqida xabar bergach, xonasiga kirishiga ruhsat berib yangiliklarni tekshirishni to'xtatdi.

- Salom Janob Jeon.

Jungkook kabinasiga kirib kelgan baland bo'yli, uzun ko'ylak kiyib olgan, yuzida yevropaliklarga xos bo'lgan go'zallik aks etib turuvchi qizni boshdan oyoq ko'zdan kechirib qarshisidagi stulga ishora qildi.

- Nima istaysiz?

- Ochig'i buni qanday so'rashga ham hayronman...

- Iltimos tezroq.

- Yaxshi... Menga pul berib tura olasizmi? Mening singlim bor onam esa kasal, dadamdan qolgan qarzlarni to'lashim kerak. Bir o'zimning oylik maoshim singlimning o'qishi va oyimning dori-darmonlaridan ortmayapti.

- Senga aytganingdek yordam beraman, ammo bir shart evaziga.

- Xoʻsh, nima xohlaysan?

Xurmatsizlik qilib sensirab gapirgandan so'ng birozdan keyin ma'lum bo'ladigan sharti ham g'arazli bo'lishini payqagan xolda Hyejin ham Jungkookning o'ziga o'xshab javob qaytardi.

- Oʻrtamizda shartnoma boʻladi va mendan istaganingni soʻraysan.

- Maqsadga oʻt.

- Menga turmushga chiqasan!

- Nima!? Esingni yedingmi?

- Agar rozi bo'lmasang ketishing mumkin, xar holda kasal oyingni va dadangning qarzlarni shundayligicha tashlab qo'ymassan.

Qiz biroz o'ylanib turdida o'zini qo'lga olib javob berdi:

- Yaxshi, men roziman!

Qiz shunchalar oson rozi bo'lgandiki Jungkook hayratdan ko'zlarini katta ochib yuborishiga oz qoldi.

- Faqat bir shartim bor!

Hyejin Jungkookning ko'zlariga tik boqib qaradi.

- Bu soxta nikoh bo'ladi to'g'rimi?

- Xa.

- Demak.. menga yaqinlashmaysan! Mening shartim shu.

Jungkook lab uchuni biroz ko'tarib kuldi-yu yerga qaradi, so'ng qo'llari bilan tizzasiga tayanib o'tirib yana qizga tikilgancha javob berdi.

- Men nega senga uylanmoqchi ekanligini bilasanmi?

- Yo'q... Bilishni ham istamayman.

- Ammo menga turmushga chiqarkansan buni bilishing shart.

- Xo'sh..?

- Menga farzand kerak! Bola tug'ib berasan...

Undan so'ng to'rt tomoning qibla! Xohlasang farzandli bo'lganimizdan keyin ham men bilan qolishing mumkin.

- Xali o'zim bola bo'lsam qanday qilib vujudimda ikki jonni ko'tarib yuraman?

- Buning menga qizig'i yo'q. Ha aytgancha necha yoshdasan?

- Bu yil o'n to'qqizga kiraman.

Yigit qizning yoshidan biroz hayratlandi.

- Yaxshi.. To'yni iloji boricha tezroq qilishimiz kerak.

- Men hali senga farzand tug'ib berishga rozi bo'lganim yo'q!

Jungkook yuzida shaytoniy tabassum bilan:

- Rozi bo'lmasliging ham mumkinmi?

1-2 daqiqa o'ylanib turgan qiz yana bir iltimosi borligi haqida xabar bergancha gapida davom etdi:

- Mening singlim endi 13 yoshga kirdi.. Agar men senga turmushga chiqsam oyim kasalxonada bo'lganligi uchun u yolg'iz qolib ketadi.

- U ham biz bilan yashashi mumkin.

- Nima?

- Gapimni takrorlashimni istaysanmi? Oying davolanishi uchun pul beraman, va sog'ayib ketgandan keyin ham moddiy jihatdan mening qaramog'imda bo'ladi. Singling esa balog'atga yetib o'zini o'zi ta'minlay oladigan bo'lgungacha biz bilan yashashi mumkin. Evaziga esa menga turmushga chiqib farzand tug'ib berasan! Oilangning taqdiri sening qo'lingda. Ularni tubi yo'q jarlikka itarish yoki hashamatli hayotda yashashini sen hal qilasan. Endi esa javobingni ayt! Men vaziyatni cho'zib o'tirishni yomon ko'raman!

Hyejin Jungkookning gaplarini diqqat bilan eshitarkan oilasiga yaratiladigan sharoitdan voz kecha olmadi. Ertami kechmi baribir turmushga chiqib farzandli bo'ladi. Onasining yurak ko'chirish operatsiyasiga 5 yilda ham tamaddixonada ovqat tashish, kiyim do'konida kiyimlarni kiyib modellik vazifasini o'tash bilan kerakli pulni yeg'a olmaydi. Kamiga singlisi kelajakda o'ziga o'xshab qiynalib yurmasligi uchun yaxshi ilm olishi kerakligi haqida o'ylab uning ta'limiga ham pul ajratadi. Bu holatiga Jungkook uning lotoreyadagi yutug'i bo'ldi.

- Yaxshi. Men senga turmushga chiqaman!

- Menimcha qog'ozbozlikning keragi yo'q. Shartnomada bo'ladigan asosiy shart farzand dunyoga keltirish. Qolganini esa to'ydan so'ng gaplashamiz.

- Tushindim. Oyimga turmushga chiqayotganim haqida xabar berganimdan so'ng to'y kunini belgilashing mumkin.

Bo'lajak kelin-kuyovlar bir-biri bilan raqam almashishgach qiz xonani tark etdi.

*

- La'nati! Qayerdan ham uni kotibalikka oldim. Niyati yaxshi emasligini oldindan bilgandim. O'ldiraman uni! Topishim bilan o'ldiraman!

Xonasida kimnidir xaqoratlab baqirayotgan Taehyungning miyasida faqat va faqat Aera bilan yarashish aylanardi. O'sha tunda o'zini tiya olmaganligi sababli tilidan la'nat tushmasdi.

Flashback.

- Kiring!

Kirishiga ruhsat berilgandan so'ng qo'lida qahva ko'targan, qora kostyum kiyib turli-tuman taqinchoqlarga burkangan qiz kirib keldi.

- Aytganinggizdek qora qahva olib keldim Janob.

Hujjatlardan boshini ko'tarib qoshini biroz uchirgancha qizning qo'lidagi qahvani olib bir xo'plam ichgandan so'ng qizga uyga ketishiga ruhsat berdi.

- Rahmat.. Soat allamahal bo'ldi. Uyga ketishing mumkin.

- Janob Kim sizdan bor narsa so'ramoqchi edim.

Negadir havo yetishmay o'zida taranglikni his qilayotgan yigit qarshisidagi qizga qaradi. Qanchalik yashirishga urinsa ham ovozi uni sotib qo'ydi.

- X.xxo'sh..

- Janob ahvolingiz yaxshimi?

O'zini havotirlanayotgandek ko'rsatgan qiz Taehyung boshini quyi egganda qahvaga qo'shilgan tabletka ta'sir qilganidan mamnun bo'lib lab uchida kuldi.

- Yy..yax..shiman hozir ketaver... Iltimosingni ertaga so'raysan.

Tanasidagi harorat oshib borayotgan yigit ingrab yubormaslik uchun tilini qattiq tishladi.

- Ammo bu iltimosim ertangi kun bilan bog'liq.

Bu ahvolda Aeraning oldiga yetib Bora olmasligini payqagan Taehyung Karinaga qarab o'shqirdi.

- Qahvaga nima qo'shganding?

- Nn..n.ima? Nima haqida gapiryapsiz Janob? Men hech nimani tushunmayabman..

- Hozir senga nimani tushinishing kerakligini ko'rsataman!

Allaqachon o'rnidan turib bo'lgan yigit soniyalarga bormay qizga tashlandi. Bir qo'li bilan qizning belidan ushlab o'ziga tortar, ikkingisi bilan boshining ortidan ushlab bo'sa olardi. Qo'pol bo'sa davomida qizning kostyumini yechib ich kiyim* va kalta yubkasida qoldirgan Taehyung endi lablarini bo'yniga ko'chirdi. Qizg'ish dog'lar qoldirarkan qizning yengil nolalari yigitning qonini qaynatib yanada qattiqroq harakat qilishga undardi. Endilikda qizni stolga tirab ortini o'girgancha yubkasini ko'tardi. Ichidagi keraksiz kiyimdan* xalos bo'lgach o'z shimi bilan birga ich kiyimini ham pastga tushirdi....

Qizning yolvorib to'xtashiga e'tibor bermay o'z xohishini qondirish bilan ovora bo'lgan yigit 2 soat deganda charchab uning ichidan chiqdi.

- Qaytib qorangni ham ko'rmay!

Karina o'zini tartibga keltirib xonadan chiqib ketgan Taehyungni kuzatib turdi, birozdan so'ng o'zi ham kiyimini kiyib Direktor stuliga joylashdi. Kompyuterdan kamera yozuvlarini qidirib topgach o'z telefoniga nusxalab oldi.

- Bu ishing uchun afsuslanasan Tae! Men bilan bunday qo'pol bo'lolmaysan!

Jinsiy aloqadan iborat bo'lgan videoni Aeraga yuborgach yuzida shaytoniy tabassum bilan o'zi ham xonani tark etdi.

Comeback.

- Qanday qilib bunday ko'ngil bo'shlik qilganman. 18 yoshman ota-onam yo'q iltimos ishga oling deganda rozi bo'lmasligim kerak edi. Ming la'nat! Turqi sovuq foxisha!

Jamiki xaqoratomuz so'zlar bilan hayolidagi qizni la'natlardi, ammo bulardan nima foyda? Shunday qilsa Aera bilan munosabatlari tiklanarmidi?

*

- Nima!? Uni topdingizmi?

Xursandligidan qichqirgancha divanidan sakrab turgan qiz qayta o'rniga joylashib telefonni qulog'iga tutdi.

- Akajon seni biram yaxshi ko'raman, shuni bilasanmi?

- Mendek kelishgan yigitni kim ham yaxshi ko'rmaydi.

Telefonda bo'lsa ham yigit qarshisidagi oynaga qarab sochini ortga taradi.

- Men sening qiyshiq yuzingni emas, kuchingni yaxshi ko'raman aka!

- O'zingni bil, sochi sariq tasqara!

- Hoy! Gapni cho'zmasdan menga omborxona manzilini yubor, u yerga zudlik bilan yetib boraman.

- Yaxshi.

Boshdan oyoq qora kiyimda qo'liga ko'zoynagini olib xonasidan chiqqan qiz akasi yuborgan manzilga yo'l oldi. Liftda pastga tusharkan, uni kutayotgan odamga nima qilishni o'ylardi. Birdan miyasiga kelgan fikrdan ko'zlari chaqnab ketdi.

*

- Akajon!

Omborxonaga qadam qo'yishi bilanoq akasini chqairgan qiz to'g'ridago eshikdan chqiqb kelgan Sehunni ko'rib oldiga yugurib bordi.

- Menga u joylashgan xonani ko'rsat!

- U bu yerda.

Gapirish mobaynida chapdagi eshikni ochib qizni ichkariga kiritdi.

- Ouuv, meni kutib qolmadingmi?

Xona o'rtasida qo'l va oyoqlari stulga mahkam bo'glangan qizga ko'zida quvonch bilan gapirdi.

- Eshitishimcha isming Karina ekan.

- ....

- Taehyung bilan bunday qilishga qanday hadding sig'di?

- ...

- U menga sms orqali hammasini aytib berdi. Unga bergan qahvangni o'zing ham tatib ko'rishni istaysanmi?

- ...

- Sehun, Akajon, menga 3 ta barzangi yigitlaringdan berib turasanmi?

- Aera..

- Nima? U bilan o'zi qilgan ishni sinab ko'rmoqchiman! Ajoyib to'g'rimi?

- Yaxshi, Nima desang shu!

- Menga 3 ta stakan va 6 ta anavi tabletkadan olib kelishsin! Ularni tayyorlab qo'yganmisan?

- Xa.

- Ajoyib!

Aera har bitta stakanga bittadan tabletka soldi. Uning qilayotgan ishini jimlik bilan kuzatib turgan Karina borgan sariq vahimaga tushardi.

- Yigitlar, o'zingizga tegishli stakanni olishingiz mumkin!

3 ta barzangi yigitlar tabletka qo'shilgan suvni ichib stulga o'tirishdi. Aera qolgan uchta tabletkalarni maydalab qog'ozga olib Karina tomon sekin asta yurib bordi.

- Uni ushlab turing!

Buyrug'i bilan Karinani qimirlay olmaydigan darajada ushlab turishgandan so'ng Aera tabletka kukunini uning og'ziga soldi. Yigitlar qizning og'zini berkitib modda ta'sir qilishini kuta boshlashdi.

Karina borgan sari chuqur chuqur nafas olar, uch yigitning ham ko'zlari qonga to'lib unga tashlanishga shay turishardi.

- Maroqli hordiq tilayman yigitlar!

- YO'Q! ILTIMOS! MENI BU YERDA QOLDIRMAA! ILTIMOS!

- Bu haqida avvalroq o'ylashing kerak edi!

Aera to'rtalasini hattoki divani ham yo'q xonada qoldirib akasining ortidan chiqib ketdi.

Hyejin | Glamour Fanfic

SUCCESSOR | CHAPTER 2

Sayohat kuni.

- Kim Dong-su!

- Shu yerdaman.

- Ye Ji-in

- Shu yerdaman

- Choi Se-gyeon!

- Men

- …

O’qituvchi yo’qlamani qilib bo’lib o’quvchilarni avtobusga joylashtirdi. Yana bir marta ularni sanab, hech kim qolib ketmaganligiga amin bo’lib avtobus haydovchisiga haydashini buyurdi.

Yo’l bo’yi bolalar musiqa aytishar, turli o’yinlar o’ynashardi.

9 soatlik yo’l davomida Taehyung boshqalarning xayolida uxlayotgan bo’lib o’z dunyosiga sho’ng’ib ketdi.

18:23 Jeju oroli.

- Xoy Taehyung, o’rningdan tur yetib keldik. ( Jimin ayiq kabi uxlab yotgan Taeni uyg’otishga harakat qilardi.

- Biroz uxlab olay, o’zi endigina o’rnashdimku

- Soat olti bo’ldi yaramas! Shuncha vaqt davomida ham yaxshi uxlay olmadim deyapsanmi?

- Meni tinch qo’y!

- Mayli o’zing bilasan…

Ustidan to’kilgan suv ta’sirida ko’zini tok urgandek tezlik bilan ochgan yigit do’stini la’natlagancha ortidan quvib ketdi.

“Mana manzilimizga ham yetib keldik, qarshimizdagi mehmonxonada qolamiz, kirganimizdan so’ng ro’yhatga olishadi so’ng xonalarga joylashishsangiz bo’ladi. Xar bir xona 2 tadan o’quvchi uchun mo’ljallangan. 1 soatdan keyin sizni yana shu yerda kutaman. 4 tadan guruxlarga bo’linib olasiz.

- Xo’p bo’ladi ustoz.

Pov.Aera

15 minut davom etgan ro’yhatga olish islaridan so’ng qo’limdagi kalitga yozilgan raqamli xonani izlay boshladik. Yuna ikkimiz lift orqali 4-qavatga ko’tarilar ekanmiz ortimizdan Taehyung va Jimin keldi. Bir-birimizga kalitlarimizni ko’rsatganimizda so’ng ketma-ket xonalarda ekanligimizni bilib oldik. Bizga ajratilgan xonaga kirib kiyimlarimizni joylab olgunimizcha 1 soat ham o’tib ketibdi. Pastga tushganimizdan so’ng ustoz ovqatlanishimiz haqida xabar berdi. Men, Yuna, Taehyung va Jimin bir stol ustida o’tirdik.

Jimin har galgidek bizni ovqatlanishga ham qo’ymay qiziqarli hazillari bilan kuldirib o’tiripti. Qiz do’sti bo’lishiga qaramay menga yaxshi munosabatda bo’ladi, u ajoyib do’st! Negadir hozir avvalgidek Jiminni ko’rsam hayajonlanmayapman, uni huddi o’zidek – do’stdek ko’ryapman. Xa men chindan ham ortiq uni yaxshi ko’rmayman, bu yaxshi.

Pov.Taehyung

Ovqatlanarakanmiz Jimin yana vaysay boshladi. Shundoq ham och qolgan bo’lsak, yana buni valdirashini qarang! Qizlar ham yo’l bo’yi hech nima yemadi, nima balo u ahmoqmi? Ammo Aeraning kulishi menga yoqyapti. Uni birinchi ko’rganimdayoq yoqtirib qolgan bo’lsam ham Jiminda ko’ngli borligi uchun hech nima demadim. Qo’rqdim, mendan yana ham uzoqlashib ketishidan qo’rqdim. Jimin hech nimani payqamadi, uning ko’zi Xarindan bo’shqasini ko’rmaydi lekin Aeraga juda ham mehribon. Men…men omadimni sinab ko’rmoqchiman!

Kechki ovqatdan so’ng barchamiz sohilga bordik. Juda ham chiroyli manzara. O’nqir-cho’nqir qoyalar, bulutlar bilan tutashib ketgan tog’lar go’zalligidan bahra olarkanman bu yerga oldinroq kelib ko’rmaganimga afsusulandim. Dengiz ortiga g’arq bo’ayotgan quyosh qizg’ish nurlarini sochib asta-sekin o’rnini oyga bo’shatyapti.

Manzaradan zavq olarkanman dengizning sohilga tutashgan yerida yurgan qizga ko’zim tushdi, ha bu Aera. Menimcha vaqt keldi. Atrofda hech kim yo’q, faqat ikkimiz!

- Zerikib qolmadingmi? (Aeraning oldiga borib gap boshladim

- Unchalik emas, Tabiat chiroyidan bahramand bo’lyapman.

- Menga ham bu yerlar yoqib qoldi. Kel bu yerga o’tiramiz.

- Mayli…

Yarim soatcha hech nima demasdan poyonsiz dengizga termulib o’tirdik. Allaqachon zulmat ichra nur bo’lib porlab turgan to’lin oyga qarab aytdim:

- Oy chiroyli, to’g’rimi?

Aera xuddi ma’nosini tushungandek dovdirab qoldi va duduqlangancha tilidan “Menga vaqt kerak, javobini hozir ayta olmayman” degan jumlani chiqara oldi xolos.

- Qancha kerak bo’lsa kutishga roziman…

• Oy chiroyli, to'g'rimi? - Men seni sevaman.

Pov/Aera

Taehyungning gapidan so’ng hayratdan yoqa ushladim, naxotki shunday toshbag’ir meni sevib qolgan bo’lsa. “Oy chiroyli, to’g’rimi?” miyamda aks-sado berayotgandek qayta-qayta takrorlanayotgan jumlalarni eshitib yana qaltiroq bosyapti. Xa, men kuni kecha “Oy oshiqlari” dramasini ko’rib ushbu iboraning ma’nosini bilib olgandim (aslida unday sahna mavjud emas) va… va buni Taehyungdan emas Jimindan eshitishni xohlagandim… Na chora.. Jimin o’z yo’liga, men o’z yo’limga…

Allaqachon tun kirdi, ko’pchilik o’z xonasiga qaytyapti. Shinam avtobusda kelgan bo’lsak ham 10 soatlik yo’l bor kuchimizni sug’urib oldi. Lift orqali 4-qavatga ko’tarilib koridor bo’ylab yurarkanman qarama qarshi tomondan kelayotgan Taehyungni ko’rib yuragim tez-tez ura boshladi. Shunchalar qattiq urardiki sharmanda bo’lmasimdan oldin yugurib xonamga kirib ketdim. Xolsiz qadam tashlab divanga joylashdim. Ko’p o’tmay Yuna dushdan chiqib keldi. Ichimdagilarni aytmasam yorilib ketadigandek bo’lib gap boshladim.

- Taehyung meni yoqtirarkan.

- NIMAA!? Qayerdan bilding? O’zi aytdimi?

- Sohilda aylanib yurgandimda oldimga keldi, biroz gaplashib o’tirganimizdan so’ng jim qoldida birdan oyga qarab “Oy chiroyli, to’g’rimi” dedi.

- Nima qilibdi? Oy ko’ziga chiroyli ko’ringandirda.

- Buning ma’nosini bilmaysanmi ahmoq?

- Uff, qanday mano bor ekan?

- Bu yaponchada “Seni sevaman” degani. Oy oshiqlari dramasida ham Kim Jun-ho Baek Yerimga shunday deganku! (aslida bunday emas, to’qidim)

- Tushunarli… Aera, uni qo’ldan chiqarma. O’zing ham bilasanku uni duch kelgan qizga sevgi izhor qiladigan yigitlardan emas.

- Unga qanday javob berishni bilmay qoldim, menga vaqt kerak ekanligini aytdim.

- Chindanmi..demak uni yoqtirib qolishga harakat qil Aera! Bunday imkoniyat har doim ham bo’lavermaydi.

Yunaga javob qaytarmasdan shunchaki divanga cho’zilib ko’zlarimni yumdim… Lekin yo’q..bo’lmayapti…uxlay olmayapman, u haqida o’ylashdan to’xtay olmayapman!

*

Quyoshning zarrin nurlari budilnikka yordamchi bo’lgandek mehmonxona oynalari orqali o’tib ko’plab insonlarni uyg’otishga ulgurgandi. Jejudagi qizg’in kun boshlanarkan o’quvchilar nonushta uchun chaqirildi.

“Bolalar, bugun Hamdok sohiliga tashrif buyuramiz. O’zingizga kerak bo’ladigan buyumlarni olib oling. Mehmonxonaga soat 7da qaytib kelamiz.”

Ustozning gapidan so’ng binoning pastki qavatida joylashgan kafedan chiqishga shaylanib turgan o’quvchilarning ko’zlari chaqnab ketdi. Barcha o’z dugonasi yoki jufti bilan qahvaxonani tark etisharkan ichlariga sig’may qandaydir o’yinlar haqida gaplashishardi.

*

Hamdok sohili.

- Hammaning o’z jamoasi bor shundaymi? (o’qituvchi o’yin oldidan bolalarni so’roq qildi.

- Xa bor.

- Demak o’yinni boshlayveramiz. Har bir jamoaga bir donadan gazeta beriladi. Shu gazeta ustiga chiqib turasizlar, kimningdir jamoasidan birorta odam gazetadan chiqib ketsa 1-bosqichdan o’ta olmaydi.

- Tushunarli

- Bir...ikki..uch! Hamma gazeta ustiga joylashsin. Bir daqiqadan so’ng g’olib jamoalarni aniqlaymiz.

Muallimning e’lonidan so’ng barcha gazeta ustiga joylashdi. 30 soniyaga bormasdan 8 ta guruxdan 3 tasi muvozanatni saqlay olmay yeqildi. Qolgan yarim daqiqa davomida yana 2tasi mag’libiyatni qarshi oldi.

- Vaqt tugadi! 1-bosqichdan 3 dona jamoa o’ta oldi xolos.

Shu uch jamoadan biri Aera, Yuna, Taehyung va Jimindan tashkil topgandi.

- Endi shartni yanada qiyinlashtiramiz. Gazetani to’rtga buklang. Bir..ikki..uch! Gazetaning ustiga chiqishingiz mumkin.

Kichik qog’oz parchasining ustida 4nafar inson tura olmasligini payqagan Jimin Aeraga qo’llarini cho’zgan hamono hayollarida shakllangan qizning Taehyunga tegishli tuyg’ulari haqida o’ylarkan bunday harakatni nojo’ya sanab, Yunani orqasiga mingashtirib oldi, qarshisidagi do’stlariga qarab qolgan qiz birdan bellaridan aylanib o’tgan kaftlarni his etdiyu ko’zlarini ochib yumishga ulgurmasdan Taehyung uni dast ko’targancha gazeta bo’lagi ustiga joylashdi.

Ikkinchi guruxda faqatgina o’g’il bolalar bo’lib bir birining ustiga tirmashib chiqib oldi. Uchinchi gurux a’zolari bo’lmish qizlar na bir-birining ustiga chiqa oladi, na dugonasini ko’tara oladi. Ilojsizlikdan qizlarning bari bir oyoqda bir-birini quchib gazeta ustiga o’rnashishdi.

15 soniyadan so’ng uchinchi gurux o’yinni tark etdi, qolgan ikki jamoaning esa xali beri yqilish niyati yo’q.

- Bolalar bu xolda o’yin cho’zilib ketadi, shartni yana biroz qiyinlashtiramiz. Endi bir oyoqda turasizlar. Qani bo’laqoling.

O’g’il bolalar jamoasidagilar barchasi bir zabardast yigitning ustida turganliklari tufayli bir oyog’ini ko’tarishi bilan yerga qulashdi.

Yuzida gʻalaba nishonasi koʻringan yigit boshini egdi-da lablarini qimtib qizni qoʻlidan tushirdi. Jimin chuqur uh tortib gʻolib boʻlishgani bilan jamoadoshlarini tabriklab Yunani pastga tushirdi-da Taehyungning yelkasidan qoqib qoʻydi. Oʻqituvchining ovozi atrofda yangragach yigitlar kerilgancha bir biriga jilmayib qoyishdi.

– Buni bilardim ( Jimin

– Seni ham tabriklayman, doʻstim.

Ikki yanog'i qip-qizil holatga kelgan Aera endigina Jiminning ortidan tushib ust-boshini to'g'irlayotgan dugonasining qo'lidan tortgancha o'quvchilardan panaroq joy izlab ketdi.

- Hozir nima bo'ldi? ( Aera

- Biz o'yinda yutdik!

- Uni aytmayapman axmoq. Nima sen Jimin seni ko'tarib olganidan hijolat bo'lmayapsanmi?

- Yo'q axir u do'stimizku

- Do'stlikka do'stkuya lekin...

- Balki sen ham Taehyungni yoqtirib qolayotgandirsan..

- Nimalar deyapsan u shunchaki do'st!

- Lekin yuzing va gaplaring seni sotib qo'yyapti.

- ...

Aera gulxan atrofida zefir eritib yeyayotgan do’stlari davrasiga qo’shilib, xech nima bo’lmagandek ular bilan maroq ila suhbat qurishiga qaramay, ichi yonidagi olov misol yonardi.

•Bizning xissiyotlarimiz fikrlashimiz, istaklarimiz, xulq-atvorimiz va butun boshli taqdirimizga ta’sir ko’rsatadi.

*

1 kundan so’ng.

Pov/Tae

Safarimiz qaridi, Jeju orolidagi so’nggi damlarimizni Jusangjolli qoyalarida sayohat bilan o’tkazib, Seulga qaytishga hozirlanyapmiz.

- Eshitaman, ustoz (Tae

- …

Qo’ng’iroq yakunlandi.

- Jimin, Janob Oh meni pastga chaqiryapti. Jamadonim tayyor, menikini ham avtobusga joylab qo’yasanmi? Ko’proq qolib ketishim mumkin.

- Xa albatta, boraver. Yuklaring ishonchli qo’llarda.

- Rahmat.

Lift orqali shoshib 1-qavatga tushib yuzida tabassum bilan meni kutib turgan o’qituvchimizni ko’rdim.

- Kelaqol, Tae

- Labbay janob

- Bu sizlarga, musobaqada g’olib bo’lganingiz uchun. Kecha sovrinni olish esimdan chiqib qolgan ekan. ( Qo’lida turgan qutini menga uzatdi.

- Qo’ysangizchi ustoz, bu yerda juda ham ko’pku.

- Olaveringar, 1-o’rinni olish uchun ancha ter to’kdingiz. ( Uning ko’zidagi o’ynoqi kulguni ko’rib nimaga shama qilayotganini anglagach hijolat bilan kulib qo’ydim

- Rahmat.

- Endi do’stlaring oldiga boraver, yo’lga chiqamiz.

- Xo’p bo’ladi.

Mendan tashqari barcha avtobusga joylashib bo’lgandi. U yerdan Jiminni qidirib oldiga joylashmoqchi edim, ne ko’z bilan ko’rayki u Yuna bilan birga o’tirgan ekan. Jaxl bilan boshqa joy qidirarkanman, Aeraning oldidagi bo’sh joydan tashqari barcha o’rindiqlar band ekanligini ko'rib pastga qarab lab uchida kulib qo'ydim.

- Yoning bo'shmi?

- Xa Lim xonimning Park Jimin bilan o'tirgisi kelib qolipti. (U huddi yosh boladek arazlab olipti.

- O'tirsam bo'ladi, to'g'rimi?

- Xa, albatta. (Aera avvalgidan o’zgargani - unga bo’lgan xislarimni bilgandan so’ng o’zini mendan olib qochayotgani yo’q lekin bu degani menga yaqinlashishga harakat qilyapti degani emas…

- Rahmat. Buni ustoz Oh berdi. (Qo’limdagi qutiga ishora qildim.

- Voy zo’rku, lekin nega?

- Kechagi musobaqada..yutganimiz uchun. ( Biroz chaynalib gapirdim, ko’zini mendan olib qochib, qizargan yuzini mendan yashirishga urindi.

- … ( Aera indamadi… shunchaki boshini oyna tomonga burdida, ko’zlarini ohista yumdi.

*

Ta’tildan so’ng. 2-semestr.

- Hozir qaysi fan ekan? ( Aera

- Menimcha matematika. (Yuna

- Zo’rku, yuraqol tezroq darsga kiraylik.

- Nega bunchalar shu fanni yaxshi ko’rasan?

- Bilmasam:)

Pov/Aera

Xonamizga kirib partamizga joylasharkanmiz ketimizdan o’qituvchi kirib keldi.

“Salom bolalar. Hozir o’qituvchilar yeg’ilishiga kirib ketayotganligim sababli bugungi darsni Aera o’tib beradi. Rozimisan Aera?”

- Xo’p bo’ladi ustoz.

Janob Chu xonadan chiqib ketgandan so’ng barchaga tinchlanishini aytib doskaga buguni mavzuni yozdim. Ehtimollar nazariyasini tushintirib 2 ta masalani o’zim yechib berdim.

- Yun Jae-young doskaga chiq.

U asabaiy labini qimtib qo’llariga bo’rni ushlagandan so’ng masalani ayta boshladim.

- Qutida 7 ta qora va 3 ta oq shar bor. Tasodifiy ravishda olingan ikkita sharning qora bo‘lish ehtimoli nechaga teng? Ishlashing uchun 3 daqiqa vaqt beraman. Yetadi to’g’rimi?

U o’zicha bir nimalar qilib masalani yechishga harakat qilyapti lekin boshidanoq xato ketgandi. 3 daqiqani bekor ketqizib keraksiz narsalarni yozib qoyipti.

- Vaqt tugadi. Qani tekshiraylikchi. Xato-ku. Boshida guruxlab olishig kerak edi. Avvval ikkita 2 ta shar ham qora bo’ladigan , keyin ikkalasi ham oq bo’ladigan, so’ng biri oq biri qora bo’ladigan holatda ishlashing kerak edi.

- Masalangni o’zing yechaver ustozjon.

Uning gapidan so’ng jaxlim chiqib ketdi. Men unga jon kuydirib masalani tushintirsamu uning aytayotgan gapini qarang, yaramas!

- Axmoq bo’lsang ayb menda emas.

U ko’zini o’qraytirib partasiga o’tirdi.

- Aera mana bu misolni tushintirib ber. ( Jimin

- … ( Unga nima qilishi kerakligi haqida aytdim.

- Rahmat

- Arzimaydi.

- Jiminni yoqtirasanmi Aera? ( Yun Jae-young

- Sevgi mojaroyimga aralashguncha kallangni ishlatsang yaxshi bo’lardi! ( Aera

Jae-young g’azab bilan o’rnidan turmoqchi edi dars payti ekanligi sababli o’zini bosdi.

Dars tugadi.

- Yuna, bugun uyga borib uxlamoqchiman. Ketasanmi yoki o’zim ketaveraymi?

- Men bugun qo’shimcha dars qilmoqchi edim.

- Mayli, yaxshi qol. Ko’rishguncha.

- Xayr.

Koridorda yolg’iz o’zim bugun bo’lib o’tgan voqealarni o’ylab yurib ketayotganimda kimdir qo’limdan tortib ichkariga olib kirdi. Bu shunchalar tez bo’lgandiki, xuddi bir zumda teleport orqali boshqa joyga o’tib qolgandekman. O’zimni anglab atrofga alanglagancha bu ishni kim qilganligini bilib oldim, bu lanati Jae-young va uning to’dasi.

- Men bilan o’ynashish qanday bo’lishini ko’rsatib qo’yaman oyimcha. ( Jae-young

- Balki bu ish bilan men shug’ullanarman, nima deysiz. ( Jae-young kulgancha bosh irg’agandan so’ng Kwangsun shimini yechib yubordi. Qo’rqqanimdan ko’zlarimi chirt yumib o’tirib oldim. Ular menga yaqinlasharkan kimdir eshikni ochishga urinardi. Yuzaga krlgan shovqindan barcha u tarafga qaradi lekin qulfligi tufayli ovoz tinib qoldi. Ular yana ishlarini davom ettirisharkan qattiq ovozdan so’ng sindirilgan eshik ortidan Taehyung ko’rindi. Mening najot farishtam.

U bolalar bilan mushtlashish mobaynida meni tashqariga chiqarib yubordi. G’azab o’tida aynan Kwangsunni yotqizib olib bor vujudi bilan urib yuzini tanib bo’lmas xolatga keltirdi. 4 yigitga bas kelib o’g’il bolalar hojatxonasidan chiqdi.

Yugurib ketarkanman zinaning oldiga yetganimda xoldan toyib o’tirib qoldim. Alamimdan yuzimni oyoqlarim bilan to’sib yig’lay boshladim.

Bularning aqli joyidami? Birgina gap uchun qizning nomusini toptash kerakmi? Oldimga kelib o’tirgan yigit tomonga qarab ko’z yoshlarimni tiya olmadim. U meni quchgancha takrorlardi: “Barchasi o’tib ketdi”. Uning bag’ridan chiqib ko’z yoshlarimni artdimda ichimda gapimni tartibladim.

- Taehyung men o’ylab ko’rdim.

- Xo’sh..

- Men roziman. Faqat..faqat meni tashlab ketmaslikka va’da ber.

- Va’da beraman. Hech qachon seni yarim yo’lda qoldirmayman chagi~

Gapini yakunlagandan so’ng qayta quchog’iga joylashdim.

- Seni sevaman, oppa.

- Men ham.

#Hyejin

@Glamour_fanfic

- Chapter 1 -

2018-yil, kuz.

- Aera bugun ertaroq ketmasam bo'lmaydi, ustozdan ruhsat so'radim. Oyimning mazasi bo'lmayotgan ekan, buguncha o'zing ovqatlanib turaverasanmi?

- Ha bemalol, Lim xonimga mendan salom ayt. Uyga yetib borganingdan so'ng menga xabar bergin.

- Mayli Aera yaxshi qol.

Qiz gapni yakunlab xonadan shoshib chiqib ketdi. Tushlik vaqti bo'lganligi sababli hamma oshxona tomon yo'l olarkan daqiqalar ichida oshxona o'quvchilarga to'ldi.

- Kechirasiz, oldingiz bo'shmi? 

- Xa bo'sh

- Menimcha biz bir sinfda o'qiymiz, men Park Jiminman, oldingizga o'tirsam bo'ladimi?

- Xa albatta

Pov/Aera

Qulog'imga chalingan mayin ovozdan yuqoriga qaradim, qarshimda baland bo'yli, kelishgan, har qanday qizni o'ziga mahliyo qiluvchi quvnoq yigit turibdi. Yuqori maktabdagi 1-semestr bo'lganligi sababli sinfdoshlarimni hali yaxshi tanimayman, lekin meni taniydiganlar borga o'xshayapti. Aslida insonlar bilan muloqot qilishda unchalik yaxshi emasman va tez kirishib keta olmayman. Ammo bu yigitga rad javobini bera olmadim. Oldimga joylashgach ovqatlanish mobaynida turli xil hazillar bilan kayfiyatimni ko'tardi va do'st bo'lishga ham ulgurdik. Shu kundan boshlab bir-birimizga yordam beradigan, birga ovqatlanadigan va darsdan bo'sh vaqtimizda maktab bog'ida suhbatlashadigan bo'ldik.

*

- Aera kimnidir yoqtirasanmi?

- Mm..m xa, o'zingchi ?

- Xa, Kel bir birimizga kimni yoqtirishimizni aytamiz.

- Mayli..

- U maftunkor, uzun sochli yoqimtoy qiz. U kulganda ko’zlarimni undan uza olmayman. Men uni o'rta maktabda yoqtirib qolganman. 

Men bir lahza bo’lsa ham u meni tariflashini xohlardim. Chunki men…men Jiminni yoqtirib qoldim. Lekin qizni o’rta maktabda sevib qolganligini eshitib umidim so’ndi, biz yuqori maktabda tanishdik.

- Uning ismi Kim Xarin.  Sen u haqida bilgan ikkinchi insonsan. Men boshqalardan avval sen bilishingni istadim. Axir biz do’stlarmiz, shundaymi? 

- Xa albatta.

- Demak endi sening navbating.

- U baland bo’yli, kelishgan va beg’ubor…

Men shoshib qoldim, Jiminga yoqtirishimni ayta olmayman, u meni sevmasa ham do’st sifatida bo’lsa ham uning yonida bo’lsam bas, menga shu yetadi.

- Kimligini ayt! Juda ham qiziqib ketyapman.

- Yo’q kim ekanligini ayta olmayman.

- Bizning maktabda o’qiydimi?

- Ha.

- Oh, men uning kimligini bilaman! Jimin endi gapirmoqchi edi dars boshlanganidan xabar beruvchi ovoz jarangladi.

- Qo’ng’iroq seni saqlab qoldi Yiye Aera!

- 1 soatdan so’ng -

- Qayerga ketib qol… Yonimga o’tirgan insonga gapirish mobaynida u tarafga o’girilarkanman partadoshim Jimin o’rnida uning do’sti Kim Taehyungni ko’rib tilim aylanmay qoldi. Undan ko’pchilik qo’rqadi va uning kulganini hech qachon ko’rmaganman. Darrov ortimga o’girilib Taehyungning o’rnida o’tirgan Jiminga qaradim, uning ko’zlaridan nima demoqchi ekanligini tushindim. U men yoqtirgan inson KIM TAEHYUNG deb o’ylayapti!

- Nimaga qarayapsan?

- Hech nimaga shunchaki ortingdagi oynaga qarayotgandim.

Kim Taehyung kim deb savol berishingiz mumkin, u Jiminning yoshligidan beri birga ulg’aygan do’sti. Bilasizmi, hammaning guruhda yaxshi munosabatda bo’lib, birga yolg’iz qolganda o’zini noqulay his qiladigan do’sti bo’ladi. Men va Taehyung shundaymiz.  U hamma joyda Jimin bilan birga bo’ladi, lekin men u bilan unchalik ham yaxshi muloqot qila olmayman.  Unga gapirganda tilim aylanmay qolayotganligi sababli shunchaki jim turishni afzal ko'raman.

- Menga qarashni bas qila olasanmi, men yaxshi baholar olishim kerak! ( Aera

- Oldingda hech qanday o'quv quroli bo’lmay turib gapirayotgan gapingni qara.

- Buyoqqa ber ( Aera shunday degancha Taehyungning oldida turgan daftar va ruchkani tortib oldi.

- Qoyil! (Tae kinoya bilan gapini yakunladida e’tiborini darsga qaratdi.

Endi nima qilish haqida o’ylashim zarur. Agar men yoqtirgan inson Taehyung emasligini aytsam Jimin yana kimlarnidir bu ishga aralashtira boshlaydi. U allaqachon “X” bizning maktabda o’qishini biladi. Men bo’yi uzun, uni yoqtirishimni bilsa ham parvo qilmaydigan yigit topishim kerak. Lekin bizning maktabda Taehyungdan boshqa bunday o’quvchi yo’q!

*

Jismoniy tarbiya darsi:

- Hoy Aera, avvalroq senga katta bo’lgan forming bor ekanligini aytganding, u hali ham turibdimi?

- Ha, Nega? O’zingnikini olib kelmadingmi? Berib turaymi?

- Ha yaxshi bo’lardi, lekin buni boshqa birovga bersam bo’ladimi?

- Albatta, ular baribir menga katta. 

- Rahmat.

*

“NIMAAA?!” sport zalni qizning baqirig’i tutib ketdi, lekin hamma o’zi bilan o’zi ovora bo’lganligi sababli bunga uncha ham e’tibor berishmadi.

- U nima kiyib oldi!? ( Aera

- Taehyung formasini kecha mening uyimda qoldirib ketgan ekan, olib kelish esimdan chiqib qolibdi. Bu kiyim unga biroz kichkinadek tuyilyapti, shunday emasmi? ( Jimin

- Biroz!? Taehyung yaxshimisan… 

“Ushbu forma darsing oxirigacha yetib bormasa kerak…” o’yladi Aera. To’g’rida, kichik jussali qizga biroz katta bo’lgan kiyim bahaybat yigitga mos kelarmidi?

- Men yaxshiman… bu unchalik ham tor emas. ( Taehyung

- Yengil tortdim. Kechirasan, ertaga albatta formangni olib kelaman. ( Jimin

- Hoy, qo’lingga qara siyohrang bo’lib qolibdi! Qon o’tmay qolishi mumkin ahir. ( Aera

- Hechqisi yo’q. ( Taehyung

“Bolalar bugun o’tirib turishni mash qilasizlar. Sizlarga 20 daqiqa vaqt beraman”, O’qituvchining gapini eshitgan o’quvchilar o’zlariga juft topib mashqni bajara boshlashdi. Jiminning iltimosi bilan Aeraga sherik bo’lishga rozi bo’lgan Taehyung  zo’rg’a nafas olar, uning qarshisida esa endigina 4-marotaba turishga harakat qilayotgan qiz allaqachon qizarishga ulgurgandi.

  - Balki tugatarsan ahvolingga qara 50 kglik yukni ko’tara olmay qiynalayotgan insonga o’xshab qolibsan.

- Ustimdan kulishni bas qil!

Aera jahl bilan tez o’rnidan turib yuborgandiki boshini Taehyungning burniga urib yubordi.

- Voy kechir men bilmagandim..

*

• - Kim Xonim! Kim Xonim iltimos yordam bering!

- Kim Xonim! Kim Xonim iltimos yordam bering!

- Voy Aera nima bo'ldi?

- Mashq qilayotgandik, bilmasdan uning burniga turib yubordim.

Boshi aylanayotganidan oyog'ida tik tura olmayotgan yigitni ushlab turgan qiz hijolat bilan hamshiraning savoliga javob berdi.

- Xonim men shu yerda biroz yotsam bo'ladimi? Burnim qonaganligi tufayli biroz boshim aylanyapti...

- Xa, bu yerga kel...

*

- Burning qonamay qoldimi?

- Ha, hozir ancha yaxshiman, faqat birozgina boshim aylanyapti. Balki peshonamga qandaydir sovuqroq narsa qo’ysam o’tib ketar… Ha yana 3ta qovun ta’mli, 2 ta banan ta'mli sut ham ichgim kelyapti..

- Mashq qilayotgandik, bilmasdan uning burniga turib yubordim.

Boshi aylanayitganidan oyog'ida tik tura olmayotgan yigitni ushlab turgan qiz hijolat bilan hamshiraning savoliga javob berdi.

- Xonim men shu yerda biroz yotsam bo'ladimi? Burnim qonaganligi tufayli biroz boshim aylanyapti...

- Xa, bu yerga kel...

Mashq qilayotgandik, bilmasdan uning burniga turib yubordim.

*

- Burning qonamay qoldimi?

- Ha, hozir ancha yaxshiman, faqat birozgina boshim aylanyapti. Balki peshonamga qandaydir sovuqroq narsa qo’ysam o’tib ketar… Ha yana 3ta qovun ta’mli, 2 ta banan ta'mli sut ham ichgim kelyapti..

- Yaxshi..yaxshi. Ammo bu biroz ko’p emasmi?

Taehyung menga shunday qaradiki, bir lahzaga nafas olish esimdan chiqib qoldi.

- Mayli, avval ustozga aytib qo’yib keyin sutni olib kelaman…

*

- Hoy Aera, Yuna uyga ketmaysizmi? Nega buncha ko’p narsa ushlab olding? ( Jimin koridorda o'nga yaqin sut ko’tarib kelayotgan qizlarga yuzlandi.

- Ha.. bular Taehyung uchun, men jismoniy tarbiya darsida tasodifan uning burniga urib yubordim. U xali ham xonadamikin?

- Men shuyerdaman ( Taehyung kutilmaganda orqadan kelib gapirarkan qizning boshiga ichimlik qo’ydi.

- Bularni ol, o’zimni aybdor xis qilganim uchun aytganingdan ko’proq sotib oldim.. , aytgancha boshimdagi narsa nima?

- Bu senga.. Kiyimlaringni berib turganing uchun rahmat, ertaga ularni yuvib olib kelib beraman.

Taehyung sovuqqonlik bilan gapini yakunlab davrani tark etdi. Aera boshidagi sutli choyni olib ko’zdan kechirarkan yuzida o’zi bilmagan xolda nim tabassum hosil qildi.

*

O’quvchilarning shovqini bilan to’lgan xonaga o’qituvchi qadam bosishi bilan hamma o’z joyiga joylashdi. Dars davomida ba’zilar ustozning har bir aytgan gapini qayd qilib uni diqqat bilan tinglab o’tirsa b’azilar qo’lidan yostiq yasab hayolot olamiga sho’ng’igandi. Dars tugab qo’ng’iroq chalingach o’qituvchi e’loni borligida xabar berib biroz kutib turishlarini aytdi.

- “Xurmatli o’quvchilar 1-semestr yakunlanganligi tufayli maktab ma’muriyati bilan kelishib Jeju oroliga 3 kunlik sayohat uyishtiryapmiz. Shu hafta oxirida barchani ertalabki 8.00da sinfxonada ro’yhatga olaman. Bora olmaydiganlar menga xabar bersin ”

Muallim xonani tark etishi bilan quloqni larzaga keltiruvchi shovqin vujudga keldi. Hamma u yerda nima qilishini rejalashtirar, qanday kiyimlar, turli gazaklar olishlarini muhokama qilishardi.

- Bolalar hammamiz boramizmi ( Jimin huddi ‘borishingiz shart’ degandek hammaga: Yuna, Aera va Taehyungga birma-bir qarab chiqdi.

- Albatta boramiz! ( Uchala tomondan kelgan ovozdan mamnun bo’lgan yigit u yerda nima qilishlari haqida gapira boshladi.

Sayohat kuni. 

- Kim Dong-su!

- Shu yerdaman.

- Ye Ji-in

- Shu yerdaman

- Choi-Se-gyeon!

- Men

- …

O’qituvchi yo’qlamani qilib bo’lib o’quvchilarni avtobusga joylashtirdi. Yana bir marta ularni sanab, hech kim qolib ketmaganligiga amin bo’lib avtobus haydovchisiga haydashini buyurdi.

1-qism tugadi azizlar. Fanfic maktab hayoti haqida emas, shunchaki kirish qism xolos. "Successor" so'zining ma'nosi "voris" (ff nima haqidaligini bilvosela bo'ladi😁) Xatolar uchun uzr.

Hyejin | Glamour fanfics

- Ye Ji-in - Shu yerdaman - Choi-Se-gyeon! - Men - … O’qituvchi yo’qlamani qilib bo’lib o’quvchilarni avtobusga joylashtirdi. Yana bir marta ularni sanab, hech kim qolib ketmaganligiga amin b