─ 𝘉𝘰𝘴𝘩𝘲𝘢𝘳𝘶𝘷𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬, 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘴𝘢 𝘦𝘩𝘵𝘪𝘳𝘰𝘴 𝘣𝘰ʻ𝘭𝘮𝘢𝘺𝘥𝘪 𝘢𝘻𝘪𝘻𝘢𝘮. . .
─────

- Azizam.. Biz shunchaki oddiy jinsiy aloqa* qilamiz..Yoki bu yerda qoʻrqinchli boshqa narsa bormi? - mazahlovchi ohanda Jungkook honani koʻzdan kechirdi.
- Bu uchun afsuslanasan bolakay!? - baqiradi Reina. Jungkook qiz bilan orasidagi mavjud masofani qisqartirdi. Endilikda erkakning qaynoq nafasini qayta his qilgan Rei koʻzlarini yumadi.
- Dominantlik menda... - erkak shivirlaydi qizning qulogʻiga. Jungkook qizdan uzoqlashgancha beliga qistirilgan siyoh qurolni olib oʻzini boshiga tiraydi.
- Nima qilyapsan Ahmoq?! - Rei yigitning bu harakatiga hayratga tushgan holda savol berdi. Biroq Jungkook jimlikli saqlaydi. Birdan tashqarida koʻp miqdorda erkaklarni ovozi quloqqa chalinadi. Qiz bir eshikka bir qarshisidagi yigitga qaradi.
- Game over Reina Kim... -honaning tashqari qismida eshitilgan koʻp miqdorda odamning oyoq bosilgan ovozlari. Qizning nigohi unga tikilib turgan yigitga tushadi. Jungkook ovozlari yaqinlashishi bilanoq qoʻligadi qurol bilan oʻz oyogʻiga otadi. Oʻq yigitni oyogiga tegishi bilanoq qon oqib chiqa boshlaydi. Jungkook keyin hech qanday vaqt yoqotmasdan qurolni qurolni Reinaga tutqazdi. Yigitning bu qilayotgan harakatlarini shunchaki jimlikni saqlangancha tomosha qilayotgan qiz ortiq uning keyingi rejalashtirgan harakatini tahmin qololmay qolgandi.
- Hozir politsiya kuchlari kelganda iltimos huddi meni yaralagandek tut, tushunarlimi olov parchasi? Aks holda ona yurtimizga surgun qilinolmay qolasan - miyigʻidan kulgan Jungkook. Shu on kuchli tepilish bilan sinib parchalanib ketgan eshik. Honaga kirib ketgan qora kiyingan qurolli erkaklar, biroz bular politsiya kuchlari emas edi. U oʻzi yaralagan oyogʻini qon chiqayi joyini ushlaydi. Qurollangan erkaklar honani toʻldirishdi ularning ortidan kirib kelgan kimsa Reinani hayratga ichida qolishiga sabab boʻladi. Suwon Aras Keremogʻli honaga kirgach Reinani qoʻlidagi qurol va Jungkookni yaradorligini koʻrib oladi. Hech o'ylanmasdan belidagi qurolni chiqarib Jungkookning tanasiga qurol ichidagi barcha o'qni boʻshatadi. Kutilmaganda tanasida paydo boʻlgan teshiklardan qon chiqa boshlaganini koʻrgan Jungkook oʻzining ogʻzidan qon chiqishi bilan yerga yiqiladi. Qulogʻi ostida bosilgan tepkidan qotib qolgan qizning hayolini yerga qonlar ichida yiqilgan yigit tortadi. Suwon qurolni tashlab darrov Reina yoniga boradi. Qizning yuzi oqarib ketgan edi.
- Reina yaxshimisan? U ablax senga hech narsa qilmadi shundaymi? Reina?.... Reina?!!! - biroq qizdan javob yoʻq koʻzlari yerda oxirgi nafasini olayotgan Jungkookda edi. Suwon Reinani nigohi qotgan joyga qaradi. Keyinchalik qizning qoʻlidan ushlab honadan olib chiqib ketadi.

Pov Jungkook.
Bu bunday yakun topmasligi kerak edi. Yoʻq. Hozir politsiya kuchlari kelib Reinani olib ketishi va uni Koreyaga surgun qilishi kerak edi. Va men uni davlatdan chiqish mobaynida uni olib qochishim kerak edi. U meniki boʻlishi kerak edi yoʻq... Aqlim hech narsa oʻylolmay qoldi. Tanamdagi chidab boʻlmas ogʻriq meni yeb bitirmoqda. Har nafas olganimda koʻkrak qafasim oʻlimni eslatgandek ogʻriq bermoqda. Demakki yakunim shu ekanda, quloqlarim hech qanday ovozni eshitmay boshladi. Koʻzlari hira koʻrish bilan birga ortiq kipriklarimni koʻtara olmaydigan holga keldim. Men bunday oʻlim topish uchun davlatimga hiyonat qilmagandim... Yo'......

Yigitning koʻzlari ochiq holatda bir nuqtaga umrbod holda qotib qoladi. Oʻlim uni shu joyda doimiy tarzda kuzatmoqda edi. Yigit oʻzi qolgan reja ishlamani uning bu olamdan ketishining bir sabablaridan biri edi. U orzu qilgan hayot uning faqatgina orzusida qoldi. Uni amalga oshirishni hohlaydigan shaxs ayni damda bu olamda mavjudlik yaratmayapdi.

Ikki soatdan keyin oʻsha eski uy oldida toʻxtatgan mashina. Hoseok telefonidagi Jungkookning telefonini oxirgi signali kelgan joyni koʻrsatib turgan moslama bilan birgalikdan mashinadan shoshgancha tushadi. Hoseok boshqa bir topshiriqda payti telefoniga kelgan habar uning topshirigʻini yarim tashlab chiqib ketishga majbur qiladi.

" Hoseok men boshqa davlatga ishlamayman. Men bilan qayta bogʻlaganishga harakat qilma..."
- Nimalar qilding Ahmoq bola.. - hoseok jimlik hukmronlik qilayotgan bu maskan boʻylab harakatlanadi Hoseok. Belidagi quroli bilan oldin bino atrofini aylanib keyinchalik siniq eshikdan uyga kiradi. Eshigi parchalangan yagona hona uni e'tiborini tortadi.
-Jungkook? - Hoseok honaga birdan bostirib kiradi. U koʻrgan bu manzara sabab nafasi ortga tortadi. Deyarli oʻn yilga yaqin tanigan, oʻziga uka deb bilgan insoni qonlar ichida koʻzlari ochiq holda polda yotmoqda edi.
- Jungkook? Bu yerda nima qilyapsan? Oʻrningdan tur - Hoseok uning jonsiz badani yoniga o'tirib sekin yeklasidan turtadi. Biroq qarshi harakat yoʻq.
- Jungkook.. - oʻzi bilmagan holda koʻzlariga yosh kelgan Hoseok lablarini qon chiqar darajasida qattiq tishlaydi. Yigʻlamasdan koʻksiga mushtini qoʻyadi u.
- Davlatga olib borgan hizmating ortidan bergan joningngni doim qalblarimizdan saqlaymiz Agent Jeon Jungkook.. - gapini yakunlashi bilanoq yigʻlab yuborgan erkak shunchaki kaftini tishlabgina ovoz chiqarmasdan oʻz matomini tutadi...

Parallel vaqtlar.

Bir maromda harakatlanayotgan mashina. Tun vaqti boʻlgani sabab tashqarida zulmatning soyalari kezmoqda. Qorongʻu zulmatning sherigi hisoblangan sukunat ham ayni damda mashinani qoʻlga olgan holda ipsiz bugʻmoqda edi odamni. Hali hamon yuz berganlarni ongiga singdira olmayotgan Reina uni quchib olgan Suwonga ham ahamiyat berilmayotgan edi u. Togʻri u Demon ya'ni Jungkookni oʻldirishni hohlagandi biroq uning ichida nimadir hato ekanligini hayqiriq ila unga aytmoqda goʻyo. Reina oʻzidan Suwonni itaradi. Suwon yanada qattiqroq quchadi. Reina yana bir bor itaradi, biroq yigit ham unga oson taslim boʻladiganlardan emas. Sekin Reina qoʻrqituvchi pichoqsiz kesadigan nigohini unga tikadi. Tishlarinini bir birga bosgan holda gapiradi;
- Qoʻlingni ming parchaga boʻlishimni istamasang yubor meni.!
- Oh.. Sekinroq. Seni tishlab olish niyatim yoʻq.. - Suwon qizdan qoʻlini oladi.
- Endi mashinani toʻxtat.. - yana bir buyruqli ohang.
- Endi buni qilolmayman. Bunday holatda hech qayerga borishinga ruxsat berolmayman.. - mashina oʻrindiqiga yaxshilab suyanib olgan Suwon choʻntagidan bir sigaret olib lablari orasiga soldi. - va uyim yaqin, tez orada yetib boramiz.
-Ruxsat berolmayman? Toʻxta, men toʻgri eshitdimmi? Senmi? Mengani? Axaxax.. Jin ursin!! Axaxax!! - qizning qahqaha oʻta boshlaganini koʻrgan Suwon qizdagi oʻzgarishni sezmadi emas.
- Fuck!!! Hech kim!!! Hech kimni ruxsatiga ehtiyojim yo'q meni!!! Hech kimni!!! Hech kim menga buyruq uni qiladi buni qil deyolmaydi!!! Mashinani toʻxtat deyapman!!!
- Yoʻq... - qiz bu safar yigitni kiyimini yoqasidan ushlab oʻziga tortadi.
-Bolakay, sabrimni sinamaganing ma'qul. Ablax boʻlmaginda mashinani toʻxtat..! Toʻxtat deyapman!!! - chuqur nafas olgan Suwom imo ishorasi bilan old oʻrindiqdagi odamiga imlaydi. Suwonni nimani aytayotganini tushungan erkak darrov bir matoga hushdan ayiruvchi doridan quyib yigitga uzatadi. Suwon qoʻliga matoni olishi bilan uni Reinani ogʻziga bosadi. Bir necha bor uni oʻziga itarishga urinadi Reina, biroq dorining ta'siri uning bu tanasiga tezda yoyila boshlagan edi. Bir necha soniya ichida hushidan ayrilgan qiz qayta yigitni quchogʻiga tushadi. Qizni yana quchib olgan Suwon miyigʻidan kulibgina qayta qizning bo'yniga yuzini bosadi. Shu holatda yana mashinani qoʻlgan olgan sukunat ila yoʻlga davom etadilar.

12 soatdan soʻng. Koreya Respublikasi.

Koreyaning milliy Aeroportiga kelib tushgan samalyot. Uning atrofini oʻrab olgan askarlar. Samolyot eshiklari ochilishi bilan koʻksida milliy askarlik kiyimini turgan yigitni rasmi bilan chiqqan Hoseok. Uning ortidan tushgan tobut. Yashirin fosh etuvchi jamgarmasi boshligi uning tobut ichidagi ogʻli ekanligini bilib koʻzlaridan yosh yoʻllana boshlaydi... Unga bu vazifadan tirik qaytishini vada qilib ketgandi u.....

𝘋𝘢𝘷𝘰𝘮𝘪 𝘣𝘰𝘳.... 𝘎𝘰𝘭𝘥𝘍𝘪𝘳𝘦.𝘧𝘪𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯

─ 𝘉𝘰𝘴𝘩𝘲𝘢𝘳𝘶𝘷𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬, 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘴𝘢 𝘦𝘩𝘵𝘪𝘳𝘰𝘴 𝘣𝘰ʻ𝘭𝘮𝘢𝘺𝘥𝘪 𝘢𝘻𝘪𝘻𝘢𝘮. . .
─────

Politsiya mahkamasi.

Chiroq bilan yoritilgan derazasiz hona. Honaning hibsga olingan uchun ajratilgan boʻlimi oʻtirgan Mingyu. Burnidan oqqan qonni yengi bilan artib tashlagan yigit tili orasida yengil soʻkinish soʻzi chiqib ketdi. Yana boshqa boʻlimda esa Suwon shunchaki miyigʻida yaratgan kulish bilan Mingyuni tomosha qilmoqda.
- Küçük kurbağa, küçük kurbağa kuyruğun nerede? Kuyruğum yok, kuyruğum yok yüzerim derede.. - kichik bolalar uchun mo'ljallangan turk qo'shig'ini ayta boshlagan Suwon unga kelganidan beri bir nigoh ham tashlamagan yigitni e'tiborini tortdi.
- Bu joy senga sahna emas, ovozingni oʻchir.. - qahr toʻla ovoz ortidan nafrat aks etgan koʻzlari bilan Suwonga qaragancha dedi.
- Opajon.. Opam juda chiroyli qiz-a ? Oh... Uning qarashlari meni galstugʻimdan ushlab tortgani...Ah....Iforingiz hali ham dimogʻimda.. - olovga moy sepgan singari gaplarini kesatiqli ohangda aytayotgan Suwon Mingyuga nigoh tashlab qo'ydi.
- Va yana opamni ham tanasi...
- Ovozingni oʻchir dedim senga!! Seni kimsan Reina haqida bunday gapirasan?! Bu yerdan chiqaman va seni oʻldiraman Suwon Aras Keremogʻli!! Oʻldiraman!!
- tshshs... Hozir bu gaplaringni hodimlar eshitib qolsa nima bo'ladi?? Seni oʻylayapman men.. - oʻzidan havotir olgan kimsani yasab yuzini burib oldi. Yana bir bor gaplash uchun shaylangan ediki ochilgan eshik uni toʻxtatadi. Politsiya hodimi va uning oʻrnidan havotir yuz ifodasi bilan Reina kirib keladi. Politsiya kelib Mingyu oʻtirgan boʻlimni eshigini ochadi.
- Kim Mingyu ozodsan.. - eshik ochilishi bilan Reina mahbus boʻlimga kirib ketib Mingyuni quchib oladi. Bunday qilishini kutmagan yigit hayratlangan holatda qoladi. Darrov oʻzini yigʻib olgach qizni belidan qoʻllarini oʻtirib u ham unga javoban quchadi. Mingyuni qoʻli qanday qilib Reina ni ingichka ochiq beli uzra oʻralayotganini koʻrgan Suwonning nigohlar sezilarli darajada qorongʻulashadi.
- Ahvoling yaxshimi Mingyu?
- Ha.. - oddiygina javob qaytardi Mingyu.
- Unda ketdik. Tashqarida mashina kutmoqda kasalxonaga borishimiz kerak.. Yuzingni ahvoli parishon. - qizning barmoqlari yigitning yuzlarida kezib yurarkan ularni bir chetda kuzatib turgan Olov singari yonayotgan kimsaga e'tibor bermaydilar. Reina Mingyuning qoʻlidan ushlagancha bu bogʻuvchi havoga ega boʻlgan derazasiz honadan chiqib ketadi.

*

Politsiya binosi oldida oʻtirgan Jungkook qizdagi yuzida uygʻongan havotirga guvoh boʻlgandan beri miyasida tinmay bir oʻy aylanardi ' u haqiqattan ham oʻsha Mingyuni sevarmidi? ' degan. Biroq uning ichida ham qabul qilmagan sevgisini niholi uchmoqda edi. Bu hodisalar sodir boʻlayotgan vaqtda u Hoseok bilan gaplashish bilan band boʻlgan. Ishni tez orada bitirishi tayinlagandi biroq agar buni qilsa ortiq Reina bilan nigoh bogʻi, lablar birlashuvi qilolmasdilar. ikki yoʻldan iborat bu yoʻlak.. Bittasini tanlashga majbursan..Jungkook politsiya binosidan olmagan koʻzlari eshikdan qoʻl ushlashib huddi sevishganlardek chiqayotgan Mingyu va Reinaga tushadi. Tishlaridagi gijirlash. Oʻziniki boʻlmagan kimsa ustida qurilgan obsessiya. Mashina ruli sezilardi darajada siqiladi. Mingyuni orqa oʻrindiqqa oʻtirishiga yordam bergan Reina kelib haydovchi oʻrindiqidagi Jungkookni eshigini ochadi.
- Mashinadan tush.. - buyruq beradi qiz.
- Nima?
- Quloqsizmisan? Nima?! Mashinadan tush dedim! - qiz ovozini koʻtarganiga Jungkook boshida hayrat bilan qaradi keyinchalik huddi taslim boʻlgandek qoʻllarini koʻtarib mashinadan tushadi. Qiz endi mashinaga oʻtirishga shaylanganda yigit uning bir tomon yelkasida ushlab qulogʻi tomon egiladi.
- Sevgiling yonida menga qilgan baqir chaqirlaring oʻtmaydi.. Lekin ishon bugungi qilganing uchun afsuslanasan.. - qizni qoʻyib yuborish barobarida orqa oʻrindiqda oʻtirgan Mingyu tarafni eshigini ochadi.
- Janob Mingyu oʻzingizga boshqa haydovchi topishingizga togʻri keladi. Ishdan boʻshamoqchiman. Va allaqachon arizamni topshirdim ham. Sizga hayrli kun tiliman.

Jungkook eshikni yopgancha oʻzining qoraytirilgan koʻzoynagii taqib bu joydan uzoqlashadi. Bir qoshini koʻtarib yigitni gaplarini tushunishga harakat qilayotgan Reina kulib yuboradi.
- Afsuslanaman? Axaxaa , nima meni afsus chekadigan qiz oʻylaydimi?? Axaxaa! - kulish bilan mashinani otirgan Reina kalitni buraydi-da oxirgi tezlik bilan bu joylarni changga bulgʻagancha tark etadi.
Shahar hayoti davom etayotgan koʻchalar boʻylab harakatlanayotgan mashina. Qizning qora sochlarini mashina oynasidan kirgan shamol turli xil harakat qilishgan majburlamoqda.
- Reina.. Uyimga hayda.-orqa oʻrindiqdan ovoz keldi.
- Nima? Meni haydovching deb oʻyladingmi? Shifoxonaga boramiz dedimmi shifoxonaga boramiz..
- Senga koʻrsatishim kerak boʻlgan narsam bor.. Demon haqida..
- Toʻnka Demon haqida hech narsa eshitishni ham bilishni ham hohlamayman.. - qizning ovozida yigit uchun yaratilgan qandaydir nafrat hissi bor edi.
- Agar uning bizni fosh qilish uchun yuborilgan davlat agenti desamchi?
- Nima!! - birdan bosilgan toʻxtatish pedali. Oldinga otilib ketgan badanlar. Reina tezlik bilan orqa oʻrindiqdagi Mingyug qaraydi. Qizning yuzidagi hayratni sezgan Mingyu shunchaki sukut saqlashni tanlaydi. Qayta mashinani ishga tushirib balonlarini Mingyuni uyi tomon buradi.

Pov Mingyuni uyi.

Honada choʻkkan oʻlik sukunat. Honaning allaqayeridadir mavjudlik yaratayotgan yogoch soat vaqtning millarini sabab vaqt oʻtayotganini koʻrsatmoqda. Mingyu uzun kresloda oʻtirgancha qoʻlidagi muz toʻldirilgan haltachani yuziga sekin-asta bosib shishlarni yoqotishga harakat qiladi. U olib chiqqan hujjatlarni birma-bir oʻqib chiqayotgan qizdan ko'zini ayirmagan yigit tilga keladi;
- Uni birinchi koʻrishimdanoq uning yuzini qayerdadir koʻrganimga amin edim. Biroq menga rasmiy hujjatlar kerak edi. Topish uchun ancha harakat qilishdi odamlarim.. - qizni koʻzlari hali hamon qoʻlidagi qogʻozlarda.
- Ya'ni sen aytyapsan bu Demon Weck degani aslida Jeon Jungkookmi?
- Ha, Shunday. Koreya Respublikasining jinoyatchilar fosh qilish jamgarmasining yashirin agenti. Biz ham Koreyadan tashqarida ishlarimizni qilayotganimiz uchun bizni Amerikada fosh qilib Koreyaga surgun qilishmoqchi..
- voy yaramas. Hali orqamizdan ishlar qilyapsanmi Jeon Jungkook janoblari..jin ursin !!!! Shuncha payt sotqinni saqlab yurgan ekanmiz !! Sen! Uni davlat ishchisi ekankigini bilgan ekansan nega uni haydovching qilib olasan?! Aqldan ozganmisan?! - qiz ularning oradagi sotqinni emas, aynan oʻsha sotqin Demon boʻlib chiqichi qizni gʻazab portlashiga olib keldi. Ichidagi joʻshib chiqayotgan bu nafrat qichqirigʻi uni miyasini har bir qismini qoplab olmoqda edi.

- Uzoqda boʻlgandan koʻra yonimizda turgani yaxshi deb o'yladim..
- Oʻylading?? Sen bizni oramizda sotqin borligini fahmlay olyapsanmi?! Qanday qilib bunday Tinch boʻlishing mumkin?! - yigitda oʻta sokinlikni qabul qilolmayotgan Reina bor ovozi ila unga baqiradi. Biroq yigit jimgina stoli yonidagi sigaret qutisidan bittasini olib lablari orasiga joylagach eshik yoniga turgan odami kelib yondirgich bila sigaretni yonishiga sabab boʻldi. Chuqur nafas olib qayta chiqarib yuborgach unga hali hamon gʻazab nigohlari tikib turgan qizg qaradi.
- Menda allaqachon reja bor u uchun , shunday ekan sen hech narsa qilmasdan jim oʻtirganing ma'qul. Seni bu qirli ishga aralashtirish niyatim yoʻq. - o'pkaga qabul qilingan kulrang tutun bir necha soniya ichida burundan chiqib ketib honadagi bogʻuvchi muhitga yanada siyohlik bagʻishlamoqda. Yigitning sokin nigohlari portlashga shay turgan bombadek turgan Reinada edi.
- Va begunoh qizlardek meni jim oʻtirishimni kutmagandirsan, azizim. Hech kimga menga buni qilasan uni qilasan deyishga haqqi yoʻq hattoki sen ham. Har kim oʻz bilganini qiladi, shu tariqa men ham... - qiz kirish mobaynida kreslaga otgan pastosi va sunkasini olib honadan eshikni zabr bilan yopgancha chiqib ketgan qizni ortidan qarab qoladi Mingyu. Lablarida yoyilgan kulgi.

* * *

Qahr bilan bosilgan har bir qadam ortida qizning yoqib yuboruvchi nigohlari aks etmoqda edi. Qoʻllar musht holatga keltirilgan, Sochlar tozgʻigan. Labdagi ochgan lab boyoq. Tashqariga chiqishi bilan havodan chuqur oʻpkasiga qabul qilgan Reina koʻzlarini bir necha daqiqa yumib sekinlashishga harakat qiladi. Barcha yoqga tunning soyalari allaqachon yoyilgan edi. Keyinchalik sumkasidan qoʻl telefonini olgan Reina oʻzi bilgan raqamni tera boshlaydi.
- Mingyuni uyiga tez mashina joʻnat meni olib ketsin.
- Hoʻp bo'ladi, Honim. - telefonni joyiga qoʻyib darvoza tashqariga chiqib ketadi. Oradan besh daqiqa oʻtar oʻtmas bir qoraga burkangan mashina kelib qizni oldida toʻxtaydi. Reina hech qanday ikkilanishsiz mashina joylashadi.
- Uyga hayda.. - haydovchida oʻtirgan shaxs tomonidan hech qanday ovoz kelmaydi shunchaki mashina harakatlana boshlaydi. Oradan oʻtgan oʻttiz daqiqa, biroq haligacha manzilga yetib bormagan mashina. Qiz bundagi nimadirni hato ekanligini sezib haydovchiga qaraydi. Qora kepka va niqob kiyib olgan kimsa mashina boshqarmoqda.
- Hoʻp, tushundim. Meni o'gʻirlab ketyapsan. Kim ekanliginingni koʻrsar yoki shartmas.. Bu sensen shundaymi janob Jeon Jungkook.. - qizni aqlini tezligidan lol qolgan erkan oldin kepkasini keyin niqobini yechib yuzini namayon qiladi. Ha bu oʻsha 'sotqin' Jeon Jungkook edi.
- Hech qanday tomosha koʻrsatmasdan jimgina joyingizda oʻtirganingiz ma'qul honim. Manzilga tez orada yetib boramiz - dedi yuzida yoʻqolmagan tabassum ila.

Pov Reina.
Jin ursin meni?! Nega mashinaga minmasdan oldin raqamga qaramadim! Demonni ham undan tarqaladigan chidab boʻlmas iforidan tanidim. Yoʻq, Reina shu darajada sofmisan?! Qanday qilib bu toʻnkani ikki poralik tuzogʻiga tushushing mumkin. Aqldan ozaman hozir. Meni oʻldirmaydi bu aniq. Davlat odami hech qachon jinoyat qoʻl urmaydi toki bunga majbur boʻlmaguncha. Qayerga borayotganimni tun boʻlgani sabab aniqlolmayapman ammo shahar tashqarisida ekanliginimiz aniq. Yana biroz yurgach qandaydir eski uy oldida toʻxtadi. Oʻzi oldin mashinadan tushib men oʻtirgan tomonga kelib eshikni ochdi. Tirsak qismimdan ushlab meni majburlov bilan mashinadan tushirgach oʻsha tashlandiq uy tomon olib keta boshladi. Qarshilik qilmadim, chunki Mingyu allaqachon meni yoʻqligimni sezib qidiruvga boshlagan aniq bilaman. Biroz kutsam bas. Uyga kirdik hech qanday chiroq yoʻq shunchaki zulmat qoplab olgan edi bu maskan. Meni qandaydir honaga itarib yubordi Demon... U ham honaga kirishi bilan uning yuzida iblisni esga soladigan tabassum paydo bo'ldi.

pov avtor ; 23:57

Qorongʻulikka bulgʻangan uncha katta boʻlmagan hona. Yoqimsiz sukunatidan ajralib chiqqan qizning shovqinli qabul qilayotgan havo oqimi. Siniq oynalardan honaga tushayotgan Oyning kuchsiz nurlari yigitning yuzidagi jirkanch tabassumni koʻrishga imkon yaratdi. Erkak qizning belidagi qoʻlini sekinlik bilan uning kamariga tushiradi.
- Sening nozik belingni bezayotgan kamar qancha siqilsa, shunchalik jozibali koʻrinasan buni bilasanmi? - erkakning dagʻal ovozi ortidan his qilingan qaynoqlik qizning qorin boshligʻida kapalaklar uchishiga sabab boʻladi. Iliqlik. Miya ayni dam qabul qila olgan yagona soʻz. Erkakning qizning kamarida turgan qoʻllar yengil siqiladi. Kamar tortiladi. Qiz shovqinli havo oqimi qabul qilganini koʻrgan Jungkook labining chetida yengil kulgich hosil qiladi. Qoʻllar qizning kamaridan uzoqlashib oʻzining hayvon terisidan ishlangan siyoh kamar tomon shoshadi.
- Agar buni boʻshatsam ikkalamiz orasida nima sodir boʻlishini bilasanmi? - Reinaning koʻzlarini Jungkookning dengizdanda chuqur ma'noga ega bir juft qorachigʻlaridan ayirdi. Nigohlar yigitning oy tushirilgan kamari bilan birlashadi. Qizdan peshonasida namayon boʻlgan ter tomchilarini koʻrgan Jungkook miyigʻidan kulish barobarida kamarni yechib yubordi.

- Azizam.. Biz shunchaki oddiy jinsiy aloqa* qilamiz..Yoki bu yerda qoʻrqinchli boshqa narsa bormi? - mazahlovchi ohanda Jungkook honani koʻzdan kechirdi.
- Bu uchun afsuslanasan bolakay!? - baqiradi Reina. Jungkook qiz bilan orasidagi mavjud masofani qisqartirdi. Endilikda erkakning qaynoq nafasini qayta his qilgan Rei koʻzlarini yumadi.
- Dominantlik menda... - erkak shivirlaydi qizning qulogʻiga. Jungkook qizdan uzoqlashgancha beliga qistirilgan siyoh qurolni olib oʻzini boshiga tiraydi.
- Nima qilyapsan Ahmoq?! - Rei yigitning bu harakatiga hayratga tushgan holda savol berdi. Biroq Jungkook jimlikli saqlaydi. Birdan tashqarida koʻp miqdorda erkaklarni ovozi quloqqa chalinadi. Qiz bir eshikka bir qarshisidagi yigitga qaradi.
- Game over Reina Kim...

𝘋𝘢𝘷𝘰𝘮𝘪 𝘣𝘰𝘳.... 𝘎𝘰𝘭𝘥𝘍𝘪𝘳𝘦.𝘧𝘪𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯

─ 𝘉𝘰𝘴𝘩𝘲𝘢𝘳𝘶𝘷𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬, 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘴𝘢 𝘦𝘩𝘵𝘪𝘳𝘰𝘴 𝘣𝘰ʻ𝘭𝘮𝘢𝘺𝘥𝘪 𝘢𝘻𝘪𝘻𝘢𝘮. . .
─────

... Barchasini boshlanishi bu edi ~

Kunning oʻrtalari havoning ayni totli vaqti edi. Bahorning boshlanishi biroz muddatli yogʻingarchilik ortidan yoqimli shabada esmoqda. Oʻzi uchun umuman notanish boʻlgan manzilda begona maskanda tizzalarini quchgancha oʻtirgan bolakay yonidagi teddy oʻyinchogʻiga bir qarab bilmayib qoʻydi.
- Tedy.. Bizga hech kim kerak emas.. Sen va men yetamiz bir birimizga.. Endi otamni kaltaklashlariga chidashga majbur emasmiz.. - yana chilmayish. Yuzdagi koʻkarishlari chehraning harakati sabab achishish yaratdi. Ha.. U bolakay uydan qochgandi. Va bu bolakay Suwon Keremogʻlidan oʻzgasi emas. Shu payt yoʻlakni boshida bir qiz koʻrinish beradi. Sochlari yelkasida ozgina bir tomon yanogʻini shishirib turgan chupachups,kalta shortisi. Qizaloq Suwonni oldidan oʻtib ketayotib bir qancha qadam uzoqlashib toʻxtab qoladi.
- Nima qilyapsan? Uying yoʻqmi seni?
- Menga gapiryapsizmi? - dedi Suwon unga qarab turgan qizga qarab.
- Yoʻq. Teddy ayiqga.!? Sendan boshqasi bormi bu yerda..
- Teddy ham inson!
- Axaxa! Demak hali ertaklarga ishonadigan goʻdaksan.. Mana ol va uyingga qayt tashqaridagi boʻrilar seni yeb ketishadi boʻlmasa - dedi qizaloq choʻntagidan yana bir chupachupsni Suwonga uzatdi. Suwon kichkina qoʻllari bilan qiz uzatgan shirinlikni olib tabassum qiladi.
- Rahmat! - Bolakayning beg'ubor kulishidan qandaydir iliqlik olgan qiz uyam uning ortidan bilmasdan tabassum qildi.
- Endi esa uyingga bor.. - dedi qizaloq va oʻzini yoʻlidan davom etadi. Uning ortidan yuzidagi tabassumni yoʻqotmagancha qoladi Suwon.
- Hoʻp opajon! - Qiz allaqachon ketgan boʻlsada Suwonning koʻzlari uning bosib ketgan yoʻllarida edi. Labida oʻsha yoʻqolmagan tabassum. Vaqt kechki paytlar. Qora bulutlar tunning qoʻrqinchli havosiga koʻrk qoʻshmoqda goʻyo. Hali hamon ayiqchasini quchganda otirmoqda edi u. Shunda uning oldida bir qora mashina toʻxtagach ichidan tushgan qora kiyingan erkak. Suwonni yoniga borib tizzasiga oʻtirdi. Suwon unga qarashi bilanoq yuziga kelgan tarsak sabab tisarilib ketadi, biroq yiqilmasidanoq erkak uni bagʻriga bosadi.
- Bir daha bunu yapma, oğlum.. ( boshqa bunday qilma, ogʻlim.. ) - oʻzining sof turk tilida gapirgan erkak yigitchani qattiq bagʻriga bosgancha yuzlaridan bir necha bor oʻpadi. Biroq Suwonning yuzida oʻsha tabassum hali hamon saqlanmoqda.

~ Janob Keremogʻli sof turk qonidan boʻlsada uning asosiy biznesi Koreyada boʻlgan. Suwonning onasiga oshiq boʻlish hikoyasi ham ancha vaqt olgandi. U bilan dushman boʻlgan kampaniyaning sekretari boʻlgandi Suwonning onasi. Bir biriga bogʻlagan ilk koʻrishdanoq sevgi rishtalari ularni qoʻl urishga qoʻrqadigan ishlar qilishga majbur qilishadi. Yashirin uchrashuvlar, sirli boqishlar , qaynoq himoyasiz tunlar. Kutilmaganda qabul qilingan homilalik ularning bu tosiqsiz sevgilariga dogʻ boʻladi. Janob Keremogʻli ota boʻlishga, Seina honim esa ona boʻlishga tayyor emasdi. Biroq bu begunoh farishtani ham shunchaki yoʻq qila olmasdi Janob Keremogʻli. Seina honim esa uni oldirishga tayyor holda bir necha bor shifoxona eshigini abort maqsadida taqillatdi biroq har doim uni ortga chekinishga majbur qilgan Janob Keremogʻli edi. Oradan bir necha oy o'tgach Seina honim ham bunga koʻnikib qabul qiladi. Keremogʻli esa uni oʻz qaramogʻida saqlaydi. Hech bir zot unga qoʻlini soyasini tushira olmasdi. Va oʻsha kun keladi. Kichkina chaqaloq dunyoga keladi. Ilk ogʻillarini bagʻriga olgan bu juftlik baxtning asl ma'nosini endi his qila boshlagandilar. Suwon Aras Keremogʻli. Onasining istagi ila ikki ism berilgan boʻlsada otasining bergan Aras ismini hech qachon foydalanmaydi. Otasining uning havfsizligi uchun qilgan harakatlari Suwon uchun goʻyo uning orzularining yoʻq qiluvchidek koʻrinardi. Biroq u oʻsha qizaloq ya'ni Reinanani koʻrgandan so'ng hayotga boqishi sezilarli darajada oʻzgardi. Deyarli har kun yashirin oʻsha joyda qizni oʻtib ketishini kuzatadigan boʻladi. Reina uning kuzatayotgan erkakdan umuman bexabar holda hayoti davom ettirardi.

Qizni na ismi na yashash joyini bilmagan Suwon sokinlikni shunchaki uni bir necha soniya tomosha qilishga olardi. Bu u anglolmay soyasida yashirinib kelgan uning qora obsessiyadir. Biroq kunlardan bir kun Reina ortiq u joydan har kungidek oʻtmaydi. Suwon oʻsha kun u yerdan Reina ni oʻtishini kun borguncha kutadi ammo qizdan sado ham chiqmaydi. Ertasi kun ham shu holat takrorlanadi. Qiz goʻyo yoʻqlikka soyasi ila qorishib ketgandek. Uning yoʻqligidan deyarli aqldan ozgan Aras oʻz joniga qasd qilishga bir necha bor urinadi.. Onasining kutilmaganda kelgan oʻlimi Janob Keremogʻlini tubdan yiqilishiga sabab boʻladi. O'g'lini ham yoniga olgach ular bu shaharni toʻla hotiralarni ortda qoldirgancha tark etishadi. Lekin Arasning qalbida ongida qolgan obsessiyasi uning bir umr hotiralarida saqlanardi...

Hozirgi vaqt.

Ofis honasi. Mexmonlar uchun ajratilgan stol oʻtirgan ayni damdagi 'istalmagan' mexmon. Reina boshliq oʻrindiqida yordamchisi tayyorlab kelgan turk qahvasini bemalol tarzda ichib oʻtirgan Suwondan koʻzlarini olmaydi. Goʻyo hamma normaldek sekinlik bilan finjonni kichik tarelkasi joyladi.
- Shuncha yerni faqat meni oldimda qahvangni 'kayf' bilan ichish uchun kelmagandirsan?! - qizning bogʻiq jahl aralash ovozi honani bulgʻab oladi. Qizni ovoz tonida va unga tikib oʻtirgan olov qorachigʻlarini koʻz tashlagan Suwon yengil kuladi.
- Kim Reina honim. Boshida sizga oʻzimni tanishtirsam, - qoʻlidagi finjonni kichik bezak stoliga qoʻyib yoqasini togʻirlab gapiga davom etdi. - Ismim Suwon Aras Keremogʻli men Turkiyadagi KMO tashkilotini yagona vorisi...
- Qiziq emas.. - birgina soʻz ila yigitni gapini boʻlib tashladi u. - Meni qayerdan taniysan ? Qanday qilib seni opang boʻlishim mumkin shuni ayt menga? Otam onamdan keyin hech qanday qiz bilan birga boʻlmadi.!
- Oh.yoʻq.. Men janob Kimni meni otam demayapman. Noto'g'ri tushunmovchiliklarni chetroqga suraylik..
- Unda sabrimni sinamasdan gapir!! - Reinanin mushti bu safar stolga joy egallaydi. Qizning harakatlarini tomosha qilishdan zavq olayotgan Suwon sekin oʻrnidan turib qizni oʻrindiqi yoniga boradi.
- 11 yil oldin. Bizning ilk uchrashuvimiz, nahotki eslamaysiz opa? - 11 yil oldin sodir boʻlgan hodisa Reini koʻz oldida kitob sahifasidek ochila boshlaydi. Mehribon Mingyu oʻlib oʻrniga sovuq Mingyu paydo boʻlgan yil. Daxshatli hodisa qizni bir zum chuqur nafas olishiga sabab boʻladi. Qayta tinchlikni saqlagan Reina stoli yonida turgan Suwonni qarshisiga bordi. Erkakning uzun boʻyi qizni tepaga qarashga majbur qiladi.
- Egil.. - buyruq beradi qiz. Suwon hech qanday qarshiliksiz qizni yuzi tomon egiladi. Reina uning galstukidan ushlab oʻzining yuzi tomon tortadi.
- Agar eslashga arziydigan inson boʻlganingda allaqachon eslardim. Eslardim emas , unutmasdim. Demak eslashimni loyiq kimsa emassan, bolakay. Hozir esa sassiq gullaringni ol-da, kampaniyamni tark et. Boshqa qadam bosishni hayolingga ham keltirma, chunki keyingi safar men emas qurollarim kutib oladi seni. Endi esa daf boʻl.. - Suwonni oʻzidan itarib yuborgan qiz ortiga ham qaramasdan honani tark etadi. Bu payt Suwon qizni yaqindan his qilganiga ichida gʻalati hislar uygʻongandi allaqachon. Issiqlik bosgan yigit galstukini yengil boʻshatib qoʻygach koʻzi shimidagi bortiqqa tushadi.
- Ax, opa. Meni aqldan ozdirasiz.. - Reina ushlagan galstukini olib burniga bosgancha qizning bilinar bilinmas iforidan mast boʻlgan yigitni yuzidan oʻsha tabassumi yoʻqolmaydi.
- Bu ilk değil sonda olmayacak.. - degancha honani tark etdi yigit.

•

* * * * *
Besh daqiqa oldin.
Yigitga aytar gapini aytgach honadan chiqqan Reina eshik oʻzi tomon kelgan erkakga bir nigoh tashladida yoʻlak boʻylab ketib qoladi. Unga hech narsa demasdan oʻtib ketgan qizni ortidan qarab qoladi Jungkook.
- Jimlikni saqlamoqchimisiz Reina honim.. ? - qiz allaqachon ketib qolgan boʻlsada ortidan gapirib qoladi u. Reina ketgan tarafga ketishga shaylangan Jungkookni shimini choʻntagidagi vibratsiya to'xtatdi. Ekrandagi 'Hoseok' yozuvini koʻrar koʻrmas joyida toʻxtaydi. Bu safar qadamini boshqa tomonga ulangan erkak telefonda gaplashish uchun qulayroq joy qidirish maqsadida yuqori qavatga chiqib ketadi.

Pov Rei.
Suwon Aras Keremo'g'li bu ism menga umuman begona emas. Qayerdadir koʻrgandekman, balki Mingyuni mijozlaridan bittasidir. Lekin men bilan buni nima aloqasi bor. 11 yil oldin tanishganmiz dedi 11 yil.. 11yil..bu Mingyu qurol bilan yaralangan kun. Ya'ni yangi Mingyu tug'ilgan kun. Be e'tibor, shavqatsiz. Oʻylab qarasam oʻsha kundan soʻng Mingyu bir marta boʻlsa ham qisqartirib aytmaygandi toki meni oʻtgan safar pichoqlanganimda qutqargani kelmaguncha. Uning tilida 'Rei' nomini eshitish goʻyo meni eski vaqtlarimizga qaytaradi. Oʻsha Mingyuni yoʻqtirgan kichik qizcha Reini. Biroq menimcha endi u onlar qayta kelmaydi. Otam Mingyu bilan turmush qurishimizni aytganda ichidagi qanday sevinchni paydo boʻlgani birgina oʻzimga ayon. Ammo oʻsha vaqtdagi Mingyuda hech qanday reaksiya koʻrmagandim. Gʻalati emasmi? Emotsiyasiz inson boʻlishi mumkinki? Ogʻriqni quvonchni his qilmagan? Bilaman buning tagida aniq men bilmaydigan nimadir bor. Va albatta bu haqiqat allaqachondir fosh boʻladi. Mingyu, sirlar hech qachon yashirin qolmaydi azizim..
Boʻrini yoʻqlasang, qulogʻi koʻrinadi deganlaridek mana bizning kutilgan shaxs ham davramizga tashrif buyurdi. Kampaniyaning chiqish eshigi yonida oyna eshik orqali uni qanday mashinadan tushib kalitni ishchiga berishini kuzatdim. Sevgi? Muhabbat? Unga his qilayotgan hissim barchasi haqiqat edi. Uning bir bor nigohi menga tushganda sevinchdan sakraydigan qizcha edim. Inson zotining hech bir his qilayotgan, qumsayotgan tuygʻusi abadiy emas. Barcha barchasi oʻtkinchi.

- Qani jasad? Kim tashlab ketgan ekan uni? - qizning qarshisiga kelib gapga kiradi Mingyu. Erkakning yuziga bir necha soniya tikilgan Reina shunchaki jimlikni saqlagancha ortiga oʻgirildi.
- Hal qildim oʻzim..sen yaxshisi Honamdagi bilan shugʻullan. - Reinada nimadir gʻalati ekanligini sezgan boʻlsada Mingyu e'tibor bermaslikni tanlab lift tomon ketadi.
- Winston..Menga bugungi kundagi kamera yozuvlarini olib kel..
- Hoʻp boʻladi, janob. - Mingyuni aloqani uzib telefonini kostyum choʻntagiga joyladi. Lift eshiklari ochilar ekan ichkaridan chiqqan kimsa sabab Mingyuni asab toʻlalari uzilib ketadi.
- Sen bu yerda nima qilyapsan?!
- Opajonimni ziyorat qildim.. Nima, mumkin emasm... - gapning yarmida qolishi. Yuzga kelgan kuchli musht ta'sirida muvozanatini yoʻqotgan Suwon yerga yiqiladi. Labi chetidan oqib chiqqan suyuqlikni barmogʻi bilan artgan Suwon oʻrnidan turib Mingyuga javob qaytaradi. Ayol hodimalarning chinqirigʻiyu, erkak ishchilarning ularni ayirish uchun qilgan ishlari barchasi befoyda edi. Ular orasidagi bu narsa endi dushmanliknida oʻtib ketgandi. Qora qon ikkalasining ham yuzlaridan oqmoqda. Yorilgan qoshlar.. Allaqachon paydo boʻlgan koʻkarishlar. Biroq ikkalasini ichida ham hali hamon soʻnmagan gʻazab. Ishchilardan bittasi politsiyaga telefon qiladi..
Pastki qavatda koʻtarilgan shovqinni eshitgan Rei hayronlik bilan yarim qolgan qahvasini kampaniya bufetida qoldirib ovozlar kelayotgan tomonga boradi.
~ Ishchilar orasida yana urush chiqqan koʻrinadi. Nimaga bular bitta qahvamni ham tinchgina ichishimga qoʻyishmaydi. Bugungi kunim juda ogʻir oʻtmoqda jin ursin.!
Hodimlarni ayirish uchun toʻda boʻlib odamlar yigʻilib turgan joyga borsam manzaradan koʻzlarim kattalashib ketdi. Mingyu bilan oʻzini Suwon yana nimadir deb tanishtirgan yigit bir birini oʻlgudek mushtlamoqda edi. Va politsiya kiyimli erkaklar ularni ayirib olishdi.
- MINGYU..! - men darrov Mingyu yoniga borib uning sogʻ joyi qolmagan yuziga guvoh boʻldim.
- SEN BILAN HALI ISHIMIZ TUGAMADI SUWON AFANDI!! OʻLDIRIB JASADINGNI PARCHALAB TASHLAYMAN!!
- Bol şans..! - turk tilida gapirgan Suwon miyigʻidan kulgancha uni olib borib ketayotgan politsiyaga ergashdi. Mingyuni ham Reinaga e'tibor bermasdan olib ketish uchun ikkala qoʻlini ortga qayirib zanjirni taqishdi.
- Nima qilyapsan?! Ahvolini koʻrmayapsan mi?! Bu nimasi?! - Mingyuni majburlab ortidan turgʻizishga harakat qilayotgan politsiyachilarga qaraganda baqirdi qiz. Qizni yoniga kelgan Mingyu uni yuzidan ushlaydida oʻziga yaqinlashtiradi.
- Soʻz beraman. Suwon koʻppaki yana bir bor yoningga aslo yaqinlasholmaydi, Rei.. - Oxirgi bor qizga nigohlarini tikgach uni ham mashinaga oʻtqizib olib ketishdi.

•

~ Mingyuni olib ketishdi biroq men hali hamon marmar yerda oʻtiribman. Necha yillardan beri Mingyuni menga e'tibor berishi kutayotgan edim. Birdan qilgan harakati kutilmagan boʻldi. Iliq kaftini yuzimda his qilgan on, uni hali ham sevayotganimni angladim. Yoʻq, bu boshqarib boʻlmas his. Ismimni necha yillardan keyin yana qisqartirib aytishi... Mingyu.. Hali hamon seni sevaman!!! Ha, sevaman!!

• Liftni endi tushgan Jungkook yerda oyna eshiklarga qarab oʻtirgan qizni koʻrishi bilan qiz yoniga boradi.
- Reina!! - qizni yoniga kelib tiz choʻkkancha oʻtirib uni biroz Mingyuni yuzidagi qoni teggan qoʻlini koʻrgan Jungkook hayrat bilan qizni tanasini koʻzdan kechira boshlaydi.
- Reina bu kimni qoni?! Nima boʻldi?! Aytasanmi?!!
Biroq qizning aql oʻyi ayni damda bu erda emasdi...

─ 𝖣𝖠𝖵𝖮𝖬𝖨 𝖡𝖮𝖱...
... 𝖦𝖮𝖫𝖣 𝖥𝖠𝖭𝖥𝖨𝖢𝖲 𝖪𝖠𝖭𝖠𝖫𝖨 𝖴𝖢𝖧𝖴𝖭 𝖬𝖠𝖷𝖲𝖴𝖲 ─
𝖬𝗎𝖺𝗅𝗅𝗂𝖿: 𝖴𝗓𝗎𝗆𝖺𝗄𝗂 𝖸𝗈𝗇𝖺

─ 𝘉𝘰𝘴𝘩𝘲𝘢𝘳𝘶𝘷𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬, 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘴𝘢 𝘦𝘩𝘵𝘪𝘳𝘰𝘴 𝘣𝘰ʻ𝘭𝘮𝘢𝘺𝘥𝘪 𝘢𝘻𝘪𝘻𝘢𝘮. . .
─────

- Eshitganlarim toʻgʻrimi Zoe? - Zoening ikki koʻzlari ochiq qoldirilgan eshikda edi. Qiz eshikga qarab endi yugurgandi uni qoʻlining tirsak qismidan Ogʻriqli tarzda Mingyu ushlab oladi.
- Qayoqqa shoshyapsan, qizaloq. Axir tun uzun hali..
- M-Mingyu.. Meni eshit. M. Men hech narsa qilmadim iltimos eshit meni! - qizni bir soʻziga ham e'tibor bermasdan eshikni yopib qulflaydi Mingyu. Daqiqalardan keyin esa qizning hayqirigʻi quloqlarda jarang soladi. Yuziga tushgan ogʻriqli tarsaki oqibatida yerga zarb ila Zoe labi chetidan chiqqan suyuqlikni barmogʻi bilan artib tashladi.
- Aynan qaysi qoʻling bilan Reini pichoqlading? - erkakni ovozida ayni dam titroq va shu bilan birga qahrli gʻazab his qilinmoqda edi.
- M.Mingyu meni eshit..
- Qaysi qoʻling bilan deyapman !? Javob ber lanati fohisha !!! - Qiz yotgan joy tomon borgan Mingyu uning sochlarini mushti orasiga olib uni yuzigacha yaqinlashtirdi. Qizning koʻzlarida toʻxtamasdan koʻz yoshlar oqishga davom etmoqda. Zoe labini qattiq tishlab sukunatni saqlashga davom etadi.
- Ogʻriqsiz gapirmayman deyapsan-a? - qizni oʻzidan itarib oʻrnidan turib ketgan Mingyu uyining oshxona boʻlimiga oʻtadi-da qoʻliga pichoqni olib qaytadi. Bu payt qiz tashlab ketgan joyida yoʻq edi. Miyigʻidan kulgancha qoʻlidagi pichoqni oʻynoqi pichoqni aylantirgancha mazahanomus ovozda gapira boshlaydi.
- Yashirinmachoq oʻynaymizmi Zoe? - Qizni qidira boshlagan Mingyu kreslo ortidagi soyani koʻrib qadamlarini oʻsha tomon ulaydi.
- Topdim! - Qiz hali hech qanday reaksiya bildira olmasidanoq pichoqni qizning koʻkrak qismiga kirgizarkan, koʻksida uygʻongan ogʻriqdan Zoe chinqirib yuboradi. Erkak uning ustiga chiqib olgancha bir necha bor pichoqni qizning tanasiga kirgizadi. Oxirgi bor nafas olish bilan harakatdan toʻxtar ekan yuzi aslida butun gavdasi boʻylab sochilib ketgan qonning yoqimsiz izini koʻrib ortga oʻzini tashladi u. Chuqur chuqur oʻpkasiga honadagi kisloroddan qabul qilarkan, tovon qismiga uzoq tikiladi.
- Reina... Reina...Rei.. Koshki menga ham huddi u kabi ishq nigohlari bilan qarasang edi. Seni sevaman.. Sevgilim.. Biroq bu imkonsiz.. Bizni birga boʻlishimiz I.M.K.O.N.S.I.Z...

Timeskip.

Kunning oʻtish uchun soniyalar sanayotgan qaysidir nomaʼlum qismi. Bulutlarning koʻngilni gʻashini olib keluvchi koʻrinishi ayni dam koʻzlarga mustasno. Oradan oʻtgan asrning bir parchasi ortidan yomgʻir tomchilari yerga tushadi. Tashqarida roʻy berayotgan hodisalardan yiroq boʻlgan bu mashina ichida qaynoq daqiqalar daqiqa sanamoqda edi. Avtomabilning orqa tomonida, oʻzining ustida dominantlik qilayotgan qizning ingichka belida qoʻlini sekinlik bilan oʻtiradi Jungkook . Erkakning labi tomon shoshgan Reina qaynoq havo oqimi ostida rohat oladi. Belidagi qoʻllar. Ostida his qilinayotgan qattiqlik. Jimlik. Shunchaki davom etayotgan ehtirosning melodik ohangki. Qizning kiyimi ostidan qoʻlini suqqan Jeon yalang tanani erkalay boshlaydi. Bu davom etayotgan Olovli rishtalarni boʻlib oʻtgan telefonning chaqiruv ovozi. Reina norozi nigoh tashlab old oʻrindiqdagi telefonni olib javob beradi, Jungkook esa harakatlariga davom etmoqda.
- Gapir?
- Kampaniya oldiga bir ayol jasadini tashlab ketishibdi Reina honim.
- NIMA?! Yana qanday jasad?! - muhitga qoʻshilgan 'jasad' jumlasi ortidan Jungkook ham toʻxtab qizga savol ifoda bilan qaradi.
- Tushundim, tezda hech kim koʻrmasdan uni yoʻq qil, men yarim soatga boraman.. - aloqa yakunlangach Reina ochiq holdagi kiyimining tugmalarini qayta qaday boshladi. Hali ham qizning bu birdan qilgan noaniq harakatlarini sababini tushuna olmagan Jungkook unga soroq ifoda yubordi.
- Kampaniya oldida jasad tashlab ketishibdi, tezda u yerga borishimiz kerak..

•

- Nima?! Yana qanday jasad? - so'radi yigit.
- Bilmayman, mashinani oʻzing hayday olasanmi? - Qizi hisoblangan, oʻzidan boshqani ruliga oʻtirishiga ruxsat bermagan Redni kalitini Jungkookga uzatgancha dedi Reina. Mashina kalitini qizni qoʻlidan olgan erkak haydovchi oʻrindiqiga joylashadi. Bu payt oraligʻida Reina ham o'zini tartibga keltirib Jungkookni yoniga joylashadi. Kalit buralgach gaz bosiladi va yuqori tezlikda sohil boyini qumlar tufoni qilib tark etadilar.

Pov avtor.
Kechki soatlarga yaqin ya'ni kun botish arafasida. Qish faslining boshiga yaqin qolgan kunlar sabab havo harorati oʻynoqi tarzda tushib bormoqda. Bundan bir necha kun oldin Amerikaga kelgan yigit panorama oynalari bilan bezatilgan luks honasida shahar manzarani tomosha qilish bilan band. Eshik taqillagach boshini u tomonga qaratib qoʻlidagi sigaretni guldonga tashladi.
- Janob Suwon.. Kim Mingyu bilan bogʻlana olmadik apparati oʻchirilgan biroq oxirgi signal uni uyida koʻrilgan.. - dedi egilgancha erkak. Qabul qilgan ma'lumotidan miyigʻidan kulgan Suwon bezak stolidagi muz ichidagi turgan shishani olib bor kuchi bilan devorga oʻtadi.
- Meni Koreyadan shu yergacha olib kelib endi izdan yoʻqoldingmi, qoʻrqoq!? Axaxa! - psixik tarzda kula boshlagan boshligʻiga hayrat ifoda bilan qaragan erkak unga tushgan nigohi ortidan qayta yer ila koʻzini birlashtirdi.
- Menga uyini manzilini ber...

* * * * *

Honada yoyilgan yoqimsiz atmosfera. Qora va qizil ranglari uygunlashgan uyning eng pastki qavatidagi vip hona. Quloqqa chalimayotgan ayni damdagi qaynoq ovozlar. Mingyu qoʻlidagi shishadan yana bir yudum ichib chalinayotgan musiqaga monand tarzda gavda harakatlarini qila boshlaydi. Kiyimidagi Zoega oid qonlar hamon saqlanmoqda edi. Yana bir bor shishani koʻtarib ichishni boshlagan on, bostirib kirgan erkaklar sabab muhit umuman kutilmagan hol oldi. Qora kiyingan erkaklar kirib turishdi va ortidan labi chetida qistirilgan sigareti bilan Suwon Keremogʻli kirib keladi. Mingyu uni koʻrishi bilan kulib uning yoniga bordi.
- Mana bizning turk shahzodamiz ham davraga qoʻshildi !!! - Mingyu Suwonni yoniga borgani bilan Suwonni uning yuziga tushirgan mushti ortidan muvozanatini yoʻqotgancha yerga yiqildi.
- Ahvolingga qara..! Dooshik amakim senga shu uchun barcha merosini tashlab ketdimi? - Miyasidagi mastlik mushtning ta'sirida tarqab ketgan Mingyu yana oʻsha sovuq biroq olov singari yoquvchi qiyofasini qaytardi.
- Kim Dooshik.. Ya'ni meni otam sanalgan shaxs allaqachon narigi olamda ming afsuski.. Va maros meniki! Hammasi tangasigacha. Hohlasam fohishalar uchun sarflayman. Bu seni havotirga solmasin..! - labi chetidagi qonni artgan Mingyu barmogʻidagi Suwonning paltosiga artdi. Suwonning peshonasida gʻazab tomirlari paydo boʻladi. U Mingyuni yoqasidan ushlab yuzigacha tortadi.
- Chegaradan chiqib ketyapsan Kim Mingyu! Oʻz oʻrningni bil!
- Ha... Seni nega Amerikaga chaqirganimni esladim. Bilasanmi? Senga bermoqchi boʻlgan sovgʻam bor-ku, voz kechdim. Uni oʻzimga saqlashga qaror qildim.. - Suwonni qoʻlini yoqasidan olib tashlab stoldagi yana bir boshqa spirtli ichimlikni ichadi. Ichidagi vulqon singari qaynayotgan gʻazabini bosishga urinayotgan yigit kengaygan burun kataklaridan chuqur nafas oladi.
- Oramizdagi doʻstlik ortiq yoʻq,shu kundan boshqa endi biz dushmanmiz..Agar Reina opam boʻlmaganda ayni dam murdangni koʻmayotgan boʻlardim, shukur qil-da oʻsha kichik goʻrxonangda yashashga davom et Kim Mingyu.. - oʻrtaga tashlangan 'Reina' ismi sabab Mingyudagi hazil ifodasi oʻzgaradi.
- Nima? Reinani qayerdan taniysan!?
- U meni opamjonim yana qanday tanimasligim mumkin.. - labi chetidan kulgan Suwon Mingyuning nozik nuqtasini borligidan hursand edi. Qarshisidagi erkakni oʻyga botishga majbur qilganini koʻrgan yigit chiqish eshigi tomon borib chiqib ketadi.

Vip honasidagi erkaklar birin ketin chiqib ketayotgan paytda Mingyu hali hamon uning oxirgi aytgan gapida edi "Agar Reina opam boʻlmaganda ayni dam murdangni koʻmayotgan boʻlardim"
Pov Mingyu.
Opa? Hozir u opa dedimi? Imkonsiz Reinani mutlaqo ukasi yoʻq, u yolgʻiz farzand! Biroq bu oʻzidan sher yasab olgan sichqon qayerdan chiqdi. Nahotki janob Kimni ikkinchi hotini boʻlsa. Yoʻq.. Reinani onasini vafotidan keyin Janob Kim turmush qurmadi! Unda Suwon qanday qilib uni ukasi boʻlishi mumkin?!! Jin ursin!!! Reina! Buni barchasini Reina aniq bilishi kerak.. Yolgʻiz honadan telefonim qidira boshladim. Fuck! Kerak paytida nega yoʻq!
- Winston!
- Eshitaman janob Mingyu. - Mingyu ovozini eshitishi bilan honaga kirgan Winston boshligʻi yoniga borib turadi.
- Telefoningni ber! - erkakni buyruqidan keyin choʻntagidan telefon chiqarib Mingyuga uzatdi u. Telefon ekrani ustidan oʻzi bilgan raqamlarni tergandan keyin chaqiruv yuboradi.
- Sen bilan hali keyin gaplashamiz Winston janoblari , meni ruxsatimsiz Suwon itlarini uyimga olib kirganing uchun..

Timeskip.

- Mingyu bilan gaplashdim u ham kampaniyaga boradi.. - Telefonni choʻntagiga joylagan Reina Kampaniya oldida toʻxtagan Jungkookga nigoh tashladi. Tasdiq ma'nosida bosh chayqab mashinadan tushadi uning ortidan tushgan Reinani koʻzlari kampaniya oldida yerdagi qon izini artayotgan ayol ishchilarni koʻrdi. Qonning yoqimsiz, koʻngilni aynishiga sabab boʻluvchi hidi muhitni qoplab olgan edi. Qoʻli bilan ogʻzini yopgan qizni koʻrgan Jungkookga choʻntagidan roʻmolcha chiqarib qizga uzatdi.
- Mana bu bilan yop..

Pov Reina.
Demonni menga uzatgan roʻmolchasini olib ogʻzimni yopdim. Fuck! Bu erkakning roʻmolchasiga singib qolgan aqldan ozdiruvchi oʻtkir ifor. Chuqur bu ifordan oʻpkamga toʻldirar ekan bunga mast boʻlganimni tan olaman. Qandaydir Demonning menga boʻlgan qarashi boshqacha..oʻzgargandek ? Uning ortidan kampaniyaga kirib borar ekanman nega bu yerga kelganimni eslaganim sari nafasim orqaga tortila boshladi. Jasad. Ayol jasadi? Kim va nega bunday qilishi mumkin axir?! Lekin kim qilgan boʻlsa ham uni topaman va bu qilgani uchun ogʻir badal toʻlaydi. Hodimlarimni ma'lumoti bilan jasad saqlanayotgan honaga bordim. Negadir manga oʻsha oʻlgan shaxs qiziq.. Eshik qarshisida turib ikkilanar ekanman eshikni ochishga Demonning yelkamdan oragan qoʻli meni e'tiborimni tortdi.
- Hohlamasang koʻrmasliging mumkin.. Keyin tushingga...
- Stop! Demon sen meni yosh begunoh qizcha deb oʻylaysanmi? Ayol boʻlganim bilan belimda kamarim yonida doim qurolim ham turadi.. - qiz ustidagi Jungkook bergan kurtkani bel qismini koʻtarib qurolini koʻrsatdi. Qizning dadilligini koʻrgan u labi chetidan kulgan holda qizni belidan ushlab oʻziga tortadi.
- Sen behuda mening olov parcham emassan buni bilasanmi?
- Men hamma narsani bilaman.. - Dedi Reina nigohlarini erkakning lablaridan olmay. Jungkook qizni qayerga tikilyotganini anglab labidan kulib biroz tishladi.
- Hohlaysanmi? - endi Reina Jungkookni labi tomon talpinayotgan ediki orqa tomondagi qoʻriqchilarning tomoq qirgani sabab toʻxtab qoladi.
- Qani kiraylik.. - ortidagi hodimlarga soxta tabassum qilib eshikni tutqichini buradi u. Harorati past boʻlgan honaga kirishgach tanaga urilgan sovuq havo sabab titroq yugurgan Reina ustidagi Jungkookni kiyimini yaxshilab tortib qoʻyadi. Hodimlar borib sekinlik bilan jasadni yuzini ochadi. Michaelis Zoening shavqatsizlarcha oʻldirilgan jasadi. Qizning koʻzlari ochiq holatda, Oʻsha onki daxshatlik uning koʻzi oldida bir umrga qotgandek. Koʻkrak qismiga bir necha bor pichoqning suqilgan izlari. Reina hech bir hissiz jasadni koʻzdan kechiradi.
- Bechora vaxshiy oʻlim topibdi..lekin negadir bu qizni yuzi menga juda tanish.. Demon? - Hech qanday ortiqcha hislarsiz jasadga tikilayotgan Jungkookga qarab dedi Reina.
- Negadir sen umuman hayratga tushmading?
- Sabab?
- Har holda qarshingda jasad yotibdi va ustiga bunday oʻlim topgan?!
- E'tibor qilishim kerak boʻlgan marvarid turganda qarshimda nega keraksiz ahlat uchun vaqt sarflashim kerak seningcha? - Dedi Jungkook qizni bir necha toʻla sochini uning qulogʻi ortida itargancha.
- Bu gaplaringni mendan boshqa yana qancha qizga aytgansiz Janob Demon ? - honadan chiqish barobarida soʻzga kiradi Reina ortidan kelayotgan Demonga nigoh tashlab.
- Opajon....! - butun qavat boʻylab yoyilgan erkakning ovozi va jumlasi. Reina va Jungkookning yuzidagi oʻynoqi tabassumlari bir jumda yoʻqlikka qorishdi. Nigohlar esa bir joyga qadaldi. Qavatning kirish qismidan bir buket qon rangidagi atirgullar bilan kelayotgan Suwon Keremogʻli.

─ 𝖣𝖠𝖵𝖮𝖬𝖨 𝖡𝖮𝖱...
... 𝖦𝖮𝖫𝖣 𝖥𝖠𝖭𝖥𝖨𝖢𝖲 𝖪𝖠𝖭𝖠𝖫𝖨 𝖴𝖢𝖧𝖴𝖭 𝖬𝖠𝖷𝖲𝖴𝖲 ─
𝖬𝗎𝖺𝗅𝗅𝗂𝖿: 𝖴𝗓𝗎𝗆𝖺𝗄𝗂 𝖸𝗈𝗇𝖺

Avtordan ✍
Yorug‘lik va zulmat bu shunchaki qarama qarshi bo'lgan tushunchalar emas. Ular inson dunyosidan tashqarida ham mavjud, biz anglay olmagan sirli mavjudotlarning mohiyatida yashaydi. Bu hikoya sizni o‘sha chegara bilmas olamlar ichiga olib kiradi, sevgi va zulmat bir biriga yo‘g‘rilgan joyga yetaklaydi.

- Yaxshilik va yovuzlik o‘rtasidagi chegara nozik bo‘lib, kim yorug‘likdan, kim esa qorong‘ulikdan ekanini anglash mushkul. Balki siz ham hikoya davomida o‘z qalbingiz tubidagi eng sirli hislarni kashf etarsiz. Sehr va sir-sinoatlarga to‘la ushbu sarguzashtga xush kelibsiz!
Qorong‘ulikdan qo‘rqmang ba’zan aynan zulmat ichida biz eng yorqin yulduzni topamiz!...
(Hikoyadagi barcha voqealar yozuvchi tasavvurining mahsuli. Men hech qanday mavjudot yoki hodisalarni haqiqat deb ko‘rsatish niyatida emasman. Bu shunchaki so‘zlar vositasida o‘zimni ifoda etish, tasavvurimni shakllantirish va xotirjamlik topish yo‘lim. Shu bois fanfikdagi hech bir voqeani haqiqat bilan bog‘lamang.)
•
•
•

Qishning sovuq tuni atrofni sukunatga cho‘mdirgan oppoq qor yog‘ib daraxt shoxlarini og‘dirgan edi.
Atrofni havo kabi sovuq va daxshatli jimlik qoplagan.
Qizning muzlagan tanasi zo‘rg‘a harakatlanar, koʻzlaridan chiqayotgan ixtiyorsiz yoshlar yuzini achishtirar edi.
Oʻpkasiga ogʻzi orqali kirayotgan achchiq havo bosimi nafas olishini sezilarli og‘irlashtirgan.
Hayolida esa yagona charx urayotgan oʻtinch
"Tutub olmasin"...

Ammo iltijolariga teskari xolda yelkasidan tutgan baquvvat qo‘llar uni bir deganda zarb bilan daraxtga urdi.
Nima boʻlganini anglab ulgurmasidan esa yigitning qorong‘ulikga toʻla ko‘zlari sovuq tabassum bilan qizning yuziga qadar yaqinlashdi.
- "Qochishga urinma! Bu o‘yin endi mening qo‘limda. Har bir nafas olishing, har bir harakating endi menga bog‘liq. Mening qoidalarimga bo‘ysunasan, yoki senga yoqmaydigan oqibatlariga duch kelasan... Shunday ekan yaxshisi taslim bo‘l..

Yigit so'zlarini tugatib sovuq barmoqlarini qizning nozik bo'yni bo'ylab sekin harakatlantira boshlar ekan qiz tanasida turgan o't kabi kuyduruvchi og'riqdan o'rmonni larzaga keltirar darajada baqira boshladi.
-Tshsh..malikalarga yig'lash yarashmaydi... - Shivirladi yigit go'yo bundan lazzat olayotgandek.

-

-I.. Stamaymam.. Tegma menga!!
- Chiroqlari o'chirilmagan xonadagi yotoq ustida qisqa qisqa nafas bilan uyg'onishga harakat qilayotgan Aera nihoyat ko'zlarini vaxima bilan ochar ekan o't bo'lib yonayotgan ko'ksiga qo'l kaftini yugurtirdi.
-Jin ursin! Qachon tugaydi bular?!
Qiz eshitilmas darajda so'kingancha titroq qo'llari bilan ho'l bo'lishga ulgurgan sochlarini tarab qayta yotoqga o'zini otgancha holsiz shu asnoda h biroz qoldi.
𝗔𝗲𝗿𝗮

- 𝐏𝐎𝐕 𝐀𝐄𝐑𝐀-

Yana usha og'riqlar, yana usha holat... yana usha g'alati va sovuq kimsa. Esimni taniganimdan, tushlarimni eslab qolishni boshlagan ilk kunimdan buyon meni taqib qilib kelayotgan daxshat.
... O'rnimdan hafsala bilan ko'tarilgancha ignimga tungi halatimni ilib yuvinish honasiga yo'l oldim. Quloqlarim ostida esa usha chuqur va titratuvchi ovoz jarangi
"Endi hammasi meni nazoratimda! "
Yuzimga muzdek suvni chaplagancha qarshimdagi ulkan ko'zguga beixtiyor qaradim.
- Ming lanat! Ko'zlarim ostida yana o'sha jigarrang aralash ko'k halqalar paydo bo'lgan. Giyohvand moddalarga urganib qolgan insonlar kabi his qilayabman o'zimni. Balki ruhimdagi og'riqlar tanamga shunday signal yuborayotganir deb o'ykab qolaman ba'zida bu kabi holatlarga qarab.

Aera shu asnoda ko'zgudagi aksiga bir necha soniya tikilgancha chuqur nafas oldida chiroqni o'chirgancha u yerni og'ir qadamlar bilan tark etdi.

Soat allaqachon tungi 02:30. Yana uxlasam usha daxshat takrorlanadi, bugunga shuncha og'riq yetarli.
Qo'limga ixcham noutbookmni olgancha biroz chalg'ish maqsadida oshxonaga tushdim va stakanni muzlatgichdagi muzlar bilan to'ldirar ekanman eshikning tashqi tomondan kalit bilan ochilishi sabab chiqgan qisqa qisqa ovozlar bir zum joyimda toshday qotirdi.
Avvaliga shunchaki doimiy g'alamis kalamushlarning ishi deb o'yladim ammo yo'q! kalitning eshik qulfiga kirib sekinlik bilan aylanayitgani aniq va ravshan eshitilar edi.
-Bu nimas.. endi. Lanatiii.
Kimnidur yordamga chaqirish uchun juda kech edi . Doim noo'rin keluvchi vaxima tanamni egallab olar ekan maxsus idishda turgan bir nechta pichoqlardan birini qo'limga hech ikkilanmasdan oldimda titragancha eshik tomon qadamlarimni yo'naltirdim.
Ammo meni bir necha qadamimdan so'ng va kalit aylanishdan to'xtadi.
Endi u sekinlik va ehtiyitkorlik bilan ichkariga ochilishni boshladi.
Ko'zlarim xonasidan chiqquday kattalashar ekan barmoqlarim orasida hosil bo'lgan suv sabab pichoq dastasini zo'rg'a tutardi. Ammo ortga yo'l yo'q! Ortga qaytsam ham oldinga borsam ham natija men uchun bitta. Xavf!
- Ichkariga bosilgan ilk qadamdanoq bor kuchimni yig'gancha eshik tomon otilgan onim quloqlarimga tanish qichiriqdan esankirab ortga yiqilay dedim.
-Yona?!!

... Aera titragancha qo'rquvdan qo'li bilan yuzini to'sib olgan qizga egildi
-Jin ursin opa! O'ldiray dedingiz. Nima aqildan ozdingizmi?? Pichoq ko'tarib olganingiz nimasi?
- Eshik bo'sag'asidagi qiz o'zini himoya qilish uchun biroz avval boshi uzra ko'tarib olgan qo'lini tushurgancha g'azab va qo'quv aralash qichqirdi.
-S.. esn.. Xonagnda emas edingmi?
Aeraning ovozi ham sezilarli darajada ko'tarildi
-Bu yerga o't!, - Aera qizni bilagidan oshxonaga siltalagancha kirgazdi va qo'lidagi pichoqni zarb bilan stol ustiga otib yubordi.
-Qayerda eding? Nega xonangda emassan?? Nega berkinib kirayabsan?

-Shunchaki, do'stlarimni yoniga chiqdim. Uxlayotgan edingiz bezovta qilgim kelmagandi. -Yonaning ovozi va haraktlari endi ancha xotirjam va beparvo holatga o'tdi.
-Qanday do'stlar bo'lishi mumkun yarm kechasi?! , - qo'llarini ko'ksiga bog'ladi Aera .

-Kunduzi ishlashgani sabab kechasi ko'rishadigan do'stlarim vaxima qilavermasangizchi.. - Yona qoshlarini ensasinj bu doimiy savollardan qotirib opasini aylanib o'tib xonasiga ketish uchun eshik tomon qadam tashladi.
Ammo Aeraning nisbatan kuchlidek qo'li qizni bir deganda joyiga qaytarib qo'ydi.
-Gapim tugamadi!

-Meniki tugadi opa! Tugadi! Uxlamoqchiman! - Hafsalasizlik bilan nafas chiqardi Yona.

- Sen qiz uxlash haqida hali o'y~, - Aeraning gaplari singlisini yuziga yaqinlashgan onda sezgan narsasi sabab qo'rqinchli jimlikga almashdi.
-Yaqinroq kel!
buyurdi Aera ko'zlarini Yonaga tiklab.
-Yaqin kel dedim! Aera tishlari
orasidan gapirar ekan Yona opasini u sezmasligi uchun jon jahdi bilan tirishgan narsasini allaqachon anglaganini sezib tanasini taxlika egallagancha Ortga qadam tashladi
-Opa, iltimos..men uxamoqchiman.
- Qiz so'zlarini bir biriga ulay olmay qiynalib turgan bir mahal Aera ogohlantirishsiz qizning qora rangli svetiri yoqasini chuqur hidladi
-Senga segara hidini atir bilan berkitib bo'ladi deb qaysi axmoq aytdi?

- 𝐏𝐎𝐕 𝐀𝐄𝐑𝐀 -

Men uni ko'zlariga shunchaki tikilib qilgan , qilayotgan va qilmoqchi bo'lgan ishlarini bila olaman.
Men opaman! Opa!
Aera bir muddat singlisini qo'rquv bilan unga tikib turgan qora ulkan ko'zlariga sovuq nigohlari bilan boqib pastgi labi chetini sekin tishladi
-Nega o'zingni o'zing yoqayabsan Yona?
Aeraning ovozi endi titratuvchi darajada hotirjam, go'yo bo'rondan oldingiz sokinlik kabi.

-Bu menga yordam beradi, siz tasavvur qilganingizdanda ko'proq. -Javob qaytardi Yona ko'z aloqani uzmagancha.
-Bu seni o'ldiradi.
Aera boshini skin chayqadi.

-Siz meni tirik deb o'ylaysizmi opa?, - qiz yuziga alamli tabassum chiqardi.
-Albatta, siz bu og'riqlarni qayerdan bilar edingiz. Zarali narsalarni qayta va qayta qilish darajasiga yetish... Siz bu og'riqni his qila olmaysiz...

-Nimaga shama qilayabsan?!
dedi Aera ko'zlari Yonaning yuzidan javob qidirgancha.
-Hech narsaga shunchaki,siz meni tushunmaysiz demoqchiman. Eshitmaysiz, meni istamaysiz demoqchiman!
Endi Yonaning ovoz toni yuqorilashganini sezish qiyin emasdi.
-Avval ham eshitmagansiz ishonmagansiz, tushunmagansiz meni!

-Vaziyatdan chiqish uchun o'tmishni kavlama!
Aera tishlari orasidan shivirlagancha zo'rg'a gapirdi
-Nega yoqmayabdimi?, Yiye Aera honimga o'tmishda qilgan xatolarini tan olish og'irliq qiladimi?
Yona asabiylik bilan Aerani o'zidan ittardi
-Senga usha la'nati o'tmishni kavlama dedim!
Aera titrayotgan ko'rsatgich barmog'ini Yonaga o'qtalggancha ogohlantirgan bo'ldi
-Siz eslashni hatto istamayotgan usha o'tmishda men bolalagimni yo'qotdim!
Yona nazoratni yo'qotgancha Aeraga baland ovozda baqirdi
-Siz va sizning usha pastkash olinagiz menga nimalar qilishganini....
Yonaning og'zidan so'ngi so'zlari chqishga ulgurmasi xonani tarsaki ovozi egallab oldi.

- Qanaqa "oilang" degan gap a?!, - tarsaki sabab yon tomonga egilgan singlisiga titroq ovozda savol bergan bo'ldi Aera.
-Oilamiz! Oilamiz edi!

-Oila shunday qiladimi? , - Yona yuzini o'nglab olar kuyi yoshga to'lgan qorachiqlarini opasiga tikardi, - Oila farzand ajratib birini quchog'iga bosib, birini azobga otadimi?

-Men aytmoqchimanki.. -

-Siz menga ishonmaysiz! , - Yona opasini gapini keskin qirqdi.
-Usha siz aka, ota deydigan odamlaringiz, kun-u tun ular uchun yog'laydigan insonlaringiz menga nimalar qilganiga hech qachon ishonmaysiz!

-Men senga ishonaman Yona faq~

-Faqat bu seni fantaziyang! , - Aerani gapi yana qoq o'rtasida Yonani og'riqli ohangi sabab bo'lndi.

- Doimgidek yana xayol qilayapman, shunaqami? Hissiyotga berilyapman…
Qiz tomog‘iga tiqilgan achchiq havoni zo‘rg‘a yutib olaoldi
- S-sizga… shunday deyishganmi? - U… o‘sha shifokorlar…
Yonaning nafasi yana uzildi. Qiz boshini egib havo yetishmayotgandek yutinib oldi.
- T-telba deyishgan… shundaymi?..
So‘ng jim qoldi.Aslida bu jimlik ham emasdi shunchaki u gapirishga boshqa kuch topa olmay faqat ko‘zlari bilan javob kutib qarab turardi.

- Yona seni tushunib turibman. O‘tib ketadi hammasi, va’da beraman…
- Aera singlisining doimgidek ahvoli yana og‘irlashayotganini ko‘rib vahimaga tushdi. Qo‘llarini sekin havoda go'yo xafv yo'q ekanini isbotlamoqchi bo'lgandek ko‘tardida iltijoli ovozda yana shivirladi.
- Men senga ishonaman, Yona. Kel… bo‘ldi…
Yona esa borgan sari orqaga chekinardi. Nafasi notekis nigohi esa g'alati va sabsiz sarosimada edi. Aera ham ehtiyotkorlik bilan qadamlarini undan ko‘z uzmasdan tezlatdi.
- Yona, iltimos… men shu yerdaman qara. Kechir meni...

Aera nihoyat singlisiga yetib bordi va uning qo'lidan ushlab mahkam quchib oldi. Yona avval tez tez bosh chayqagancha tixirlik qildi keyin asta bo‘shashib nafas olishi ham sekinlashdi va o'zini butunlay Aeraning qo'llariga topshirdi.
Shu bilan ikki qiz ham sekin yerga cho'kishdi.
- Hammasi o‘tib ketadi, - past Aera yig'i to'la past ovozda. - Men yoningdaman.

•••

- Unga juda qattiq qo'llik qilayabsan, uni hozir shunday davri.
Xarin finjondagi qaxvasidan yengil simirib Aeraga yuzlandi.
-Bundan tashqari sen ham chekasan axir. Bunday mayda narsalar uchun bunchalikka borma.
Xarin Aeraning nozik barmoqlariga qistirilgan yarmlab qolgan segaraga ishora qilib oldi.
-Muomo faqat segara emas, tanasidagi jin urgur tatirofkasi bir necha detallarga ko'payganini ko'rdim.
Segarasidan chuqur tortgancha hafsala bilan havoga tutunini chiqardi
-Unga tarsaki tushurdim.
-Endi oshirib yuboribsan Aera!
Xarin qoshlarini jiyirgancha biroz asabiylik bilan dedi
-Yo'q, meyorida qildim hammasini.
O'zinikini yoqladi Aera ko'zini bir nuqtadan uzmagancha
-Uni kasalligi yana xuruj qildi.
Shu lanati Psixoz degan kasallikni yengishi uchun shu kungacha uni olib bormagan,qabuliga majburlab kirgazmagan psixologim qolmadi.Nima desa muhayyo qildim hatto tatirofkasiga indamadim. Tushishga harakat qildim, lekin kurashmadi hatto kurashishga urunmayabdi ham. Yana doimgidek hayollarini qo'rquvlarini haqiqat ekanini aytib turib oldi.
Aera oxirlagan segara qoldig'ini maxsus kuldonga bosib nimjon miltillab turgan cho'g'ini o'chirdi.
- Oilang, otang, tegajoxlik qilishgan, bolaligim deydi.

-Aera, bu unutishga oson narsa emas. U yiqilib tizzasini qonatgan bola emaski ikki kunda o'tob ketsa. Psixoz og'ir kasallik yetmaganiga ayni o'smirlik davrida 2 karra oshadi. Men hatto bunday holatdan kiyin o'zini o'ldirgan odamlarni ko'rdim. Uni tushunishga harakat qil.
- Xarin yumshoq ovozda gapirar ekan ko'z yoshlarini tiyish uchun urungani sayin yuzi battar qizarayotgan Aeraga achinish bilan qarab xo'rsindi.

- Undan boshqa hech kimim yo'q meni Xarin, undan boshqa hechkimsam yo'q...

Boshqa yoshlarini boshqara olmagan Aera kafti bilan yuzini to'sib olib biroz sukutda qoldi va tezda o'zini qo'lga sumkasidan upa idishining maxsus ko'zgusiga qarab asabiy so'kindi
-La'nati, hozir Suna yana dunyoga sig'may baqirishni boshlaydi yuzimni bu holatini ko'rib.

-Bu tabiiy millionlar olib keladigan bannerining asosiy yuzisan, - kulgan bo'ldi Xarin
-Sen men umrimda ko'rgan eng kuchli qizsan.Seni tanigan ilk kunimdan bunga amin bo'lganman. Yona ham bir kun tushunadi seni.
Xarin Aera o'tirgan stol ortiga o'tib qizni bo'ynidan qo'llarini dalda berganday o'rab oldi.

TIMESKIP⌛️
-So'ngi kadr va ishni tugatamiz qani yigitlar anqaymang!
Yoshi qirqlar atrofida, lekin 30 yoshli tannoz xonimlardek yasanib olgan Suna xonim har tarafga shoshgancha nimalarnidur tashiyotgan bir to'da yigitlarga buyruq berara ekan noqulay poshnalar sabab zo'rg'a oyoqda turgan Aeraga keng va ayyarona tabassum bilan qaradi.
-Aera go'zalim meni! O'ttiz daqiqa va biz tugatamiz. Yana biroz chidab bersang bas!

- Hammasi joyida Suna xonim.
Aera xurmat bilan biroz bosh egib qo'yar ekan ayol ketgan tarafga biroz qarab so'ng ulkan ko'zgu taraf hafsala bilan yurdi.

- Bu poshnalarni o'ylab topganni bo'g'ib o'ldirishni istayman. Ahmaqonalikdan boshqa narsa emas.
O'zimga o'zim noligancha ko'zgu qarshisiga kelar ekanman ignimdagi etagi tizzamdan ancha yuqorida turgan kuylakga yaxshilab e'tibor bergancha yelkalarim uzra turgan nozikkina ipdan iborat ipni to'g'riladim.
-Lekin kuylakga gap yo'q!

Aera o'zining holatdan o'zi miyig'ida kulgancha telefonidagi xabarlarni tekshirish uchun ochar ekan, ekrandagi Yonadan kelgan smsni ko'rib tezda ilovaga kirdi.
"Bugun Reinaning uyida qolaman, mendan havotir olmang"
Aera jilmaygancha ekranga biroz qarab qoldi va tezda javob yozdi
"Yaxshi, vaqtida ovqatlan. Allamahalda ko'chaga chiqma"
-Aeraaa.... Kelaqolsanchi
Chaqirdi sabrsizlik bilan Suna xonim
***

- Nega endi aynan singlisini olib kelishim kerak aka? Shunchaki buyruq bering uni o'zini olib kelaman. - Yigit ishonch bilan gapirgancha qo'lini ko'ksiga bog'ladi.

-Jungkook, uni tomirida haqiqiy qirollik oilasi qoni oqayabdi. Uni majburlay olmaymiz. Musanglar sezishsa katta muommo bo'ladi. Uning o'zi hech qanday jismoniy tasirlarsiz kelishi kerak.
- Yigit qo'lidagi tillarang qadahni ayalntirgancha o'rnidan ko'tarildi. -Shu sabab singlisini olib kel.
- Yigitning oxirgi so'zlari ohangidan bilish mumkun ediki ortiqcha savolga hojat yo'q, hammasi hal qilingan.

-Tushundim sizni. Qiz tunda shu yerda bo'ladi!
- yigit ham jiddiy va ishonchli ohangda bosh ekkancha eshik tomonga yurar ekan ortidan kelgan ovoz sabab to'xtadi
-Ehtiyot bo'l, birgina xato va butun umur insonlar olamida qolib ketasan.
Yigit ovozida ogohlantirish va biroz havotir ohangi bilan
dedi.
-Xavotir olmang, ishonchingizni oqlayman qirol Taehyung!
- Eshik tomon deyarli yetib qo'ygan yigitcha yuziga ayyarona kulgu yugurtirib soxta mulozamat bilan boshini egdi.

-Ko'zimdan daf bo'l tirmizak Joongkook!
Taehyung ortiga o'girilib qo'lini havoda ket degandek harakatlantirdi

- PovTaehyung-

- Va nihoyat, Sening bilan uchrashadigan kun keldi. Bu lahzani sanab,sen haqingdagi hayollarimni qon bilan sug‘orib keldim. Har kecha ko‘zlarimni yumganimda, seni qanday egallashimni tasavvur qildim. Nafasingni bo‘g‘ib bo‘yningga o‘zimning izimni qoldirishimni.. Yuragingni titratib, shuringni zulmat bilan to‘ldirishimni.
Ammo sen meni kutdirmoqchi bo‘lding. Soniyalarni ortga surding. O‘zing bilmagan holda jazoni orttirib bording.
Seni o‘zimniki qilaman, kapalagim
Bunga qarshilik ko‘rsatish befoyda. Qon va la’natdan to'qilgan bu taqdir iplar allaqachon senga bog'langan. Bizni birga bo'lishimiz seni esa meni shu qo'llarimda sen uchun tayyorlagan zulmatim ichida yo‘qolishing ancha avval taqdir qilib bitilgan.

- Opang ikkimozni ham o'ldiradi Yona. Kasringga men ham yosh o'lib ketaman!
Rei dugonasini fikridan qaytarish uchun har tomonlama harkat qilar ekan barchasi befoyda edi
-Nega bunchalar qo'rqoqsan? Aera hech narsani bilmaydi. Sendan faqat qo'ng'iroq qilganda uxlayabdi deb qo'yishingni so'radim holos!
Yona dugonasiga jaxl bilan dedi.
-Usha yigiting menga hech ham yoqmaydi, harakatlari bejo! Aniq nimadir yomon narsaga aralashtiradi seni.
- Rei ovozida o'tinch bilam allaqachon eshik yonida beparvo oyoq kiyimi ipini bog'layotgan Yonaga dedi
-Uni senga yoqishi shart emas, menga yoqsa shuning o'zi yetarli.
- Qiz bog'ichlarini bog'lab bolgach dugonasining yuzidan qarshiligiga qaramay o'pib qo'ydi.
-Seni yaxshi ko'raman qo'g'irchog'im meni
-Men esa sendan nafratlanaman bezori.
Rei burnuni jiyirgancha norozi shivirlar ekan Yona unga havodan yana o'pich yo'llagancha ko'cha tomon oshiqdi.

Soat kechgi 23:30.Ko'chada bemaqsad uysizlaru, qiladigan ishlarini kunduz kuni bajarish xavfli bo'lgan tungi supermanlar* dan boshqa hech kim yo'q.
Yona qishning badanni chimillatuvchi sovug'idan burni qizargancha telefonidagi yigiti tomonidan yuborilgam joylashuv bo'yicha tez tez qadam tashlab odimlardi.

- Pov Yona -

- Nega bitta joyda uchrashib qo'yaqolmaymiz-a? Har safar har xil. ovloqjoylarga borishimiz shartmi? - Qiz sovuqdan tishini tishiga bosgancha telefondagi ilova ko'rsatayotgan shaharning kimsasiz jinko'chalaridan yurarkan qarshisidagi to'satdan paydo bo'lgan ulkan tanaga qattiq urulib og'riq va qo'rquvdan ingrab yubordi.
-Jin ursin...
Qiz tezda ko'zlarini ochib yuqoriga qarshisidagi kimsaga qarar ekan hatto qorong'uda ham mukammaligi hayratga soladigan bu tana uni bir zum hayollarini o'g'irladi.

Jungkookning jismoniy tuzilishi o‘ziga xos va jozibali edi. Uning bo‘yi baland gavdasi esa bir necha yillar sport bilan shug‘ullangan sportchilarniki kabi ixcham va chayir. Yelkasi keng, bel qismi esa nozikroq, bu esa unga mukammal V shaklini berib turar edi.
Mushaklari haddan tashqari bo‘rttirilmagan, ammo kuch va nazorat bilan tarbiyalangan ayniqsa, qo‘llari va ko‘krak qismi chiroyli shakllangan.
Tanasining harakati nafis va muvozanatli, xuddi ov qilishga tayyor yirtqich kabi. Bilaklarida va barmoqlarida yashirin kuch bor go'yo har bir harakati ishonchli, lekin o'ziga hos bejirim.

-Tomosha qilib bo'ldingmi? -Yigitning chuqur ovozidan hayollarini sergak tortgan Yona o'rnidan tezlikda ko'tarildi
-Nima ko'rmisan sen Nega qaqqayasan?
Yona unga yana termulib qolishdan o'zini chalg'itish uchun qarshisidagi yigitga soxta jaxl qilikiyimlariniqoqdi.

-Nigohlaringni olib qochma,
qarashlaring menga yoqdi .

Yona jungkookning qanday soniyalar ichida bu qadar yaqinlasha olganini hali anglab ulgurmasidan yigit baquvvat qo'lini uning nozik belidan o'rab olib sovuq ko'cha devoriga mixladi
-T... telbamisan.. tegma menga
Yona bor kuchi bilan temir qafasdek mushaklar tasirida chiqishga urunar ekan yigitning insonni ong ongigacha singib ketuvchi shivirlashi va labiga Tegan sovuq barmog'i uni jim qildi.
- Senda ikkita yo'l bor! jimgina aqilli qiz bo'lib aytganimni qilasan yoki aqilli qiz bo'lib aytganimni qilishga majbur qilaman. Tanlovni o'zinga qoldiraman qizaloq..

Mana qadirli shadows, #𝐄𝐒𝐂𝐀𝐏𝐈𝐒𝐌 fanfigi naxt 1 yillik tanafusdan kiyin qaytdi. Umid qilamanki takrorlanmas asarlardan biri bo'ladi va barchangizni qalbingizdan yetarlicha joy ola oladi. Shu yergacha diqqat bilan o'qib kelganlarga esa alohida raxmat 🤍. Meni esa fikr va reaksiyalar bilan qo'llayolasiz degan umiddaman.

Avtordan ✍
Yorug‘lik va zulmat bu shunchaki qarama qarshi bo'lgan tushunchalar emas. Ular inson dunyosidan tashqarida ham mavjud, biz anglay olmagan sirli mavjudotlarning mohiyatida yashaydi. Bu hikoya sizni o‘sha chegara bilmas olamlar ichiga olib kiradi, sevgi va zulmat bir biriga yo‘g‘rilgan joyga yetaklaydi.

- Yaxshilik va yovuzlik o‘rtasidagi chegara nozik bo‘lib, kim yorug‘likdan, kim esa qorong‘ulikdan ekanini anglash mushkul. Balki siz ham hikoya davomida o‘z qalbingiz tubidagi eng sirli hislarni kashf etarsiz. Sehr va sir-sinoatlarga to‘la ushbu sarguzashtga xush kelibsiz!
Qorong‘ulikdan qo‘rqmang ba’zan aynan zulmat ichida biz eng yorqin yulduzni topamiz!...
(Hikoyadagi barcha voqealar yozuvchi tasavvurining mahsuli. Men hech qanday mavjudot yoki hodisalarni haqiqat deb ko‘rsatish niyatida emasman. Bu shunchaki so‘zlar vositasida o‘zimni ifoda etish, tasavvurimni shakllantirish va xotirjamlik topish yo‘lim. Shu bois fanfikdagi hech bir voqeani haqiqat bilan bog‘lamang.)
•
•
•

Qishning sovuq tuni atrofni sukunatga cho‘mdirgan oppoq qor yog‘ib daraxt shoxlarini og‘dirgan edi.
Atrofni havo kabi sovuq va daxshatli jimlik qoplagan.
Qizning muzlagan tanasi zo‘rg‘a harakatlanar, koʻzlaridan chiqayotgan ixtiyorsiz yoshlar yuzini achishtirar edi.
Oʻpkasiga ogʻzi orqali kirayotgan achchiq havo bosimi nafas olishini sezilarli og‘irlashtirgan.
Hayolida esa yagona charx urayotgan oʻtinch
"Tutub olmasin"...

Ammo iltijolariga teskari xolda yelkasidan tutgan baquvvat qo‘llar uni bir deganda zarb bilan daraxtga urdi.
Nima boʻlganini anglab ulgurmasidan esa yigitning qorong‘ulikga toʻla ko‘zlari sovuq tabassum bilan qizning yuziga qadar yaqinlashdi.
- "Qochishga urinma! Bu o‘yin endi mening qo‘limda. Har bir nafas olishing, har bir harakating endi menga bog‘liq. Mening qoidalarimga bo‘ysunasan, yoki senga yoqmaydigan oqibatlariga duch kelasan... Shunday ekan yaxshisi taslim bo‘l..

Yigit so'zlarini tugatib sovuq barmoqlarini qizning nozik bo'yni bo'ylab sekin harakatlantira boshlar ekan qiz tanasida turgan o't kabi kuyduruvchi og'riqdan o'rmonni larzaga keltirar darajada baqira boshladi.
-Tshsh..malikalarga yig'lash yarashmaydi... - Shivirladi yigit go'yo bundan lazzat olayotgandek.

-

-I.. Stamaymam.. Tegma menga!!
- Chiroqlari o'chirilmagan xonadagi yotoq ustida qisqa qisqa nafas bilan uyg'onishga harakat qilayotgan Aera nihoyat ko'zlarini vaxima bilan ochar ekan o't bo'lib yonayotgan ko'ksiga qo'l kaftini yugurtirdi.
-Jin ursin! Qachon tugaydi bular?!
Qiz eshitilmas darajda so'kingancha titroq qo'llari bilan ho'l bo'lishga ulgurgan sochlarini tarab qayta yotoqga o'zini otgancha holsiz shu asnoda h biroz qoldi.
𝗔𝗲𝗿𝗮

- 𝐏𝐎𝐕 𝐀𝐄𝐑𝐀-

Yana usha og'riqlar, yana usha holat... yana usha g'alati va sovuq kimsa. Esimni taniganimdan, tushlarimni eslab qolishni boshlagan ilk kunimdan buyon meni taqib qilib kelayotgan daxshat.
... O'rnimdan hafsala bilan ko'tarilgancha ignimga tungi halatimni ilib yuvinish honasiga yo'l oldim. Quloqlarim ostida esa usha chuqur va titratuvchi ovoz jarangi
"Endi hammasi meni nazoratimda! "
Yuzimga muzdek suvni chaplagancha qarshimdagi ulkan ko'zguga beixtiyor qaradim.
- Ming lanat! Ko'zlarim ostida yana o'sha jigarrang aralash ko'k halqalar paydo bo'lgan. Giyohvand moddalarga urganib qolgan insonlar kabi his qilayabman o'zimni. Balki ruhimdagi og'riqlar tanamga shunday signal yuborayotganir deb o'ykab qolaman ba'zida bu kabi holatlarga qarab.

Aera shu asnoda ko'zgudagi aksiga bir necha soniya tikilgancha chuqur nafas oldida chiroqni o'chirgancha u yerni og'ir qadamlar bilan tark etdi.

Soat allaqachon tungi 02:30. Yana uxlasam usha daxshat takrorlanadi, bugunga shuncha og'riq yetarli.
Qo'limga ixcham noutbookmni olgancha biroz chalg'ish maqsadida oshxonaga tushdim va stakanni muzlatgichdagi muzlar bilan to'ldirar ekanman eshikning tashqi tomondan kalit bilan ochilishi sabab chiqgan qisqa qisqa ovozlar bir zum joyimda toshday qotirdi.
Avvaliga shunchaki doimiy g'alamis kalamushlarning ishi deb o'yladim ammo yo'q! kalitning eshik qulfiga kirib sekinlik bilan aylanayitgani aniq va ravshan eshitilar edi.
-Bu nimas.. endi. Lanatiii.
Kimnidur yordamga chaqirish uchun juda kech edi . Doim noo'rin keluvchi vaxima tanamni egallab olar ekan maxsus idishda turgan bir nechta pichoqlardan birini qo'limga hech ikkilanmasdan oldimda titragancha eshik tomon qadamlarimni yo'naltirdim.
Ammo meni bir necha qadamimdan so'ng va kalit aylanishdan to'xtadi.
Endi u sekinlik va ehtiyitkorlik bilan ichkariga ochilishni boshladi.
Ko'zlarim xonasidan chiqquday kattalashar ekan barmoqlarim orasida hosil bo'lgan suv sabab pichoq dastasini zo'rg'a tutardi. Ammo ortga yo'l yo'q! Ortga qaytsam ham oldinga borsam ham natija men uchun bitta. Xavf!
- Ichkariga bosilgan ilk qadamdanoq bor kuchimni yig'gancha eshik tomon otilgan onim quloqlarimga tanish qichiriqdan esankirab ortga yiqilay dedim.
-Yona?!!

... Aera titragancha qo'rquvdan qo'li bilan yuzini to'sib olgan qizga egildi
-Jin ursin opa! O'ldiray dedingiz. Nima aqildan ozdingizmi?? Pichoq ko'tarib olganingiz nimasi?
- Eshik bo'sag'asidagi qiz o'zini himoya qilish uchun biroz avval boshi uzra ko'tarib olgan qo'lini tushurgancha g'azab va qo'quv aralash qichqirdi.
-S.. esn.. Xonagnda emas edingmi?
Aeraning ovozi ham sezilarli darajada ko'tarildi
-Bu yerga o't!, - Aera qizni bilagidan oshxonaga siltalagancha kirgazdi va qo'lidagi pichoqni zarb bilan stol ustiga otib yubordi.
-Qayerda eding? Nega xonangda emassan?? Nega berkinib kirayabsan?

-Shunchaki, do'stlarimni yoniga chiqdim. Uxlayotgan edingiz bezovta qilgim kelmagandi. -Yonaning ovozi va haraktlari endi ancha xotirjam va beparvo holatga o'tdi.
-Qanday do'stlar bo'lishi mumkun yarm kechasi?! , - qo'llarini ko'ksiga bog'ladi Aera .

-Kunduzi ishlashgani sabab kechasi ko'rishadigan do'stlarim vaxima qilavermasangizchi.. - Yona qoshlarini ensasinj bu doimiy savollardan qotirib opasini aylanib o'tib xonasiga ketish uchun eshik tomon qadam tashladi.
Ammo Aeraning nisbatan kuchlidek qo'li qizni bir deganda joyiga qaytarib qo'ydi.
-Gapim tugamadi!

-Meniki tugadi opa! Tugadi! Uxlamoqchiman! - Hafsalasizlik bilan nafas chiqardi Yona.

- Sen qiz uxlash haqida hali o'y~, - Aeraning gaplari singlisini yuziga yaqinlashgan onda sezgan narsasi sabab qo'rqinchli jimlikga almashdi.
-Yaqinroq kel!
buyurdi Aera ko'zlarini Yonaga tiklab.
-Yaqin kel dedim! Aera tishlari
orasidan gapirar ekan Yona opasini u sezmasligi uchun jon jahdi bilan tirishgan narsasini allaqachon anglaganini sezib tanasini taxlika egallagancha Ortga qadam tashladi
-Opa, iltimos..men uxamoqchiman.
- Qiz so'zlarini bir biriga ulay olmay qiynalib turgan bir mahal Aera ogohlantirishsiz qizning qora rangli svetiri yoqasini chuqur hidladi
-Senga segara hidini atir bilan berkitib bo'ladi deb qaysi axmoq aytdi?

- 𝐏𝐎𝐕 𝐀𝐄𝐑𝐀 -

Men uni ko'zlariga shunchaki tikilib qilgan , qilayotgan va qilmoqchi bo'lgan ishlarini bila olaman.
Men opaman! Opa!
Aera bir muddat singlisini qo'rquv bilan unga tikib turgan qora ulkan ko'zlariga sovuq nigohlari bilan boqib pastgi labi chetini sekin tishladi
-Nega o'zingni o'zing yoqayabsan Yona?
Aeraning ovozi endi titratuvchi darajada hotirjam, go'yo bo'rondan oldingiz sokinlik kabi.

-Bu menga yordam beradi, siz tasavvur qilganingizdanda ko'proq. -Javob qaytardi Yona ko'z aloqani uzmagancha.
-Bu seni o'ldiradi.
Aera boshini skin chayqadi.

-Siz meni tirik deb o'ylaysizmi opa?, - qiz yuziga alamli tabassum chiqardi.
-Albatta, siz bu og'riqlarni qayerdan bilar edingiz. Zarali narsalarni qayta va qayta qilish darajasiga yetish... Siz bu og'riqni his qila olmaysiz...

-Nimaga shama qilayabsan?!
dedi Aera ko'zlari Yonaning yuzidan javob qidirgancha.
-Hech narsaga shunchaki,siz meni tushunmaysiz demoqchiman. Eshitmaysiz, meni istamaysiz demoqchiman!
Endi Yonaning ovoz toni yuqorilashganini sezish qiyin emasdi.
-Avval ham eshitmagansiz ishonmagansiz, tushunmagansiz meni!

-Vaziyatdan chiqish uchun o'tmishni kavlama!
Aera tishlari orasidan shivirlagancha zo'rg'a gapirdi
-Nega yoqmayabdimi?, Yiye Aera honimga o'tmishda qilgan xatolarini tan olish og'irliq qiladimi?
Yona asabiylik bilan Aerani o'zidan ittardi
-Senga usha la'nati o'tmishni kavlama dedim!
Aera titrayotgan ko'rsatgich barmog'ini Yonaga o'qtalggancha ogohlantirgan bo'ldi
-Siz eslashni hatto istamayotgan usha o'tmishda men bolalagimni yo'qotdim!
Yona nazoratni yo'qotgancha Aeraga baland ovozda baqirdi
-Siz va sizning usha pastkash olinagiz menga nimalar qilishganini....
Yonaning og'zidan so'ngi so'zlari chqishga ulgurmasi xonani tarsaki ovozi egallab oldi.

- Qanaqa "oilang" degan gap a?!, - tarsaki sabab yon tomonga egilgan singlisiga titroq ovozda savol bergan bo'ldi Aera.
-Oilamiz! Oilamiz edi!

-Oila shunday qiladimi? , - Yona yuzini o'nglab olar kuyi yoshga to'lgan qorachiqlarini opasiga tikardi, - Oila farzand ajratib birini quchog'iga bosib, birini azobga otadimi?

-Men aytmoqchimanki.. -

-Siz menga ishonmaysiz! , - Yona opasini gapini keskin qirqdi.
-Usha siz aka, ota deydigan odamlaringiz, kun-u tun ular uchun yog'laydigan insonlaringiz menga nimalar qilganiga hech qachon ishonmaysiz!

-Men senga ishonaman Yona faq~

-Faqat bu seni fantaziyang! , - Aerani gapi yana qoq o'rtasida Yonani og'riqli ohangi sabab bo'lndi.

- Doimgidek yana xayol qilayapman, shunaqami? Hissiyotga berilyapman…
Qiz tomog‘iga tiqilgan achchiq havoni zo‘rg‘a yutib olaoldi
- S-sizga… shunday deyishganmi? - U… o‘sha shifokorlar…
Yonaning nafasi yana uzildi. Qiz boshini egib havo yetishmayotgandek yutinib oldi.
- T-telba deyishgan… shundaymi?..
So‘ng jim qoldi.Aslida bu jimlik ham emasdi shunchaki u gapirishga boshqa kuch topa olmay faqat ko‘zlari bilan javob kutib qarab turardi.

- Yona seni tushunib turibman. O‘tib ketadi hammasi, va’da beraman…
- Aera singlisining doimgidek ahvoli yana og‘irlashayotganini ko‘rib vahimaga tushdi. Qo‘llarini sekin havoda go'yo xafv yo'q ekanini isbotlamoqchi bo'lgandek ko‘tardida iltijoli ovozda yana shivirladi.
- Men senga ishonaman, Yona. Kel… bo‘ldi…
Yona esa borgan sari orqaga chekinardi. Nafasi notekis nigohi esa g'alati va sabsiz sarosimada edi. Aera ham ehtiyotkorlik bilan qadamlarini undan ko‘z uzmasdan tezlatdi.
- Yona, iltimos… men shu yerdaman qara. Kechir meni...

Aera nihoyat singlisiga yetib bordi va uning qo'lidan ushlab mahkam quchib oldi. Yona avval tez tez bosh chayqagancha tixirlik qildi keyin asta bo‘shashib nafas olishi ham sekinlashdi va o'zini butunlay Aeraning qo'llariga topshirdi.
Shu bilan ikki qiz ham sekin yerga cho'kishdi.
- Hammasi o‘tib ketadi, - past Aera yig'i to'la past ovozda. - Men yoningdaman.

•••

- Unga juda qattiq qo'llik qilayabsan, uni hozir shunday davri.
Xarin finjondagi qaxvasidan yengil simirib Aeraga yuzlandi.
-Bundan tashqari sen ham chekasan axir. Bunday mayda narsalar uchun bunchalikka borma.
Xarin Aeraning nozik barmoqlariga qistirilgan yarmlab qolgan segaraga ishora qilib oldi.
-Muomo faqat segara emas, tanasidagi jin urgur tatirofkasi bir necha detallarga ko'payganini ko'rdim.
Segarasidan chuqur tortgancha hafsala bilan havoga tutunini chiqardi
-Unga tarsaki tushurdim.
-Endi oshirib yuboribsan Aera!
Xarin qoshlarini jiyirgancha biroz asabiylik bilan dedi
-Yo'q, meyorida qildim hammasini.
O'zinikini yoqladi Aera ko'zini bir nuqtadan uzmagancha
-Uni kasalligi yana xuruj qildi.
Shu lanati Psixoz degan kasallikni yengishi uchun shu kungacha uni olib bormagan,qabuliga majburlab kirgazmagan psixologim qolmadi.Nima desa muhayyo qildim hatto tatirofkasiga indamadim. Tushishga harakat qildim, lekin kurashmadi hatto kurashishga urunmayabdi ham. Yana doimgidek hayollarini qo'rquvlarini haqiqat ekanini aytib turib oldi.
Aera oxirlagan segara qoldig'ini maxsus kuldonga bosib nimjon miltillab turgan cho'g'ini o'chirdi.
- Oilang, otang, tegajoxlik qilishgan, bolaligim deydi.

-Aera, bu unutishga oson narsa emas. U yiqilib tizzasini qonatgan bola emaski ikki kunda o'tob ketsa. Psixoz og'ir kasallik yetmaganiga ayni o'smirlik davrida 2 karra oshadi. Men hatto bunday holatdan kiyin o'zini o'ldirgan odamlarni ko'rdim. Uni tushunishga harakat qil.
- Xarin yumshoq ovozda gapirar ekan ko'z yoshlarini tiyish uchun urungani sayin yuzi battar qizarayotgan Aeraga achinish bilan qarab xo'rsindi.

- Undan boshqa hech kimim yo'q meni Xarin, undan boshqa hechkimsam yo'q...

Boshqa yoshlarini boshqara olmagan Aera kafti bilan yuzini to'sib olib biroz sukutda qoldi va tezda o'zini qo'lga sumkasidan upa idishining maxsus ko'zgusiga qarab asabiy so'kindi
-La'nati, hozir Suna yana dunyoga sig'may baqirishni boshlaydi yuzimni bu holatini ko'rib.

-Bu tabiiy millionlar olib keladigan bannerining asosiy yuzisan, - kulgan bo'ldi Xarin
-Sen men umrimda ko'rgan eng kuchli qizsan.Seni tanigan ilk kunimdan bunga amin bo'lganman. Yona ham bir kun tushunadi seni.
Xarin Aera o'tirgan stol ortiga o'tib qizni bo'ynidan qo'llarini dalda berganday o'rab oldi.

TIMESKIP⌛️
-So'ngi kadr va ishni tugatamiz qani yigitlar anqaymang!
Yoshi qirqlar atrofida, lekin 30 yoshli tannoz xonimlardek yasanib olgan Suna xonim har tarafga shoshgancha nimalarnidur tashiyotgan bir to'da yigitlarga buyruq berara ekan noqulay poshnalar sabab zo'rg'a oyoqda turgan Aeraga keng va ayyarona tabassum bilan qaradi.
-Aera go'zalim meni! O'ttiz daqiqa va biz tugatamiz. Yana biroz chidab bersang bas!

- Hammasi joyida Suna xonim.
Aera xurmat bilan biroz bosh egib qo'yar ekan ayol ketgan tarafga biroz qarab so'ng ulkan ko'zgu taraf hafsala bilan yurdi.

- Bu poshnalarni o'ylab topganni bo'g'ib o'ldirishni istayman. Ahmaqonalikdan boshqa narsa emas.
O'zimga o'zim noligancha ko'zgu qarshisiga kelar ekanman ignimdagi etagi tizzamdan ancha yuqorida turgan kuylakga yaxshilab e'tibor bergancha yelkalarim uzra turgan nozikkina ipdan iborat ipni to'g'riladim.
-Lekin kuylakga gap yo'q!

Aera o'zining holatdan o'zi miyig'ida kulgancha telefonidagi xabarlarni tekshirish uchun ochar ekan, ekrandagi Yonadan kelgan smsni ko'rib tezda ilovaga kirdi.
"Bugun Reinaning uyida qolaman, mendan havotir olmang"
Aera jilmaygancha ekranga biroz qarab qoldi va tezda javob yozdi
"Yaxshi, vaqtida ovqatlan. Allamahalda ko'chaga chiqma"
-Aeraaa.... Kelaqolsanchi
Chaqirdi sabrsizlik bilan Suna xonim
***

- Nega endi aynan singlisini olib kelishim kerak aka? Shunchaki buyruq bering uni o'zini olib kelaman. - Yigit ishonch bilan gapirgancha qo'lini ko'ksiga bog'ladi.

-Jungkook, uni tomirida haqiqiy qirollik oilasi qoni oqayabdi. Uni majburlay olmaymiz. Musanglar sezishsa katta muommo bo'ladi. Uning o'zi hech qanday jismoniy tasirlarsiz kelishi kerak.
- Yigit qo'lidagi tillarang qadahni ayalntirgancha o'rnidan ko'tarildi. -Shu sabab singlisini olib kel.
- Yigitning oxirgi so'zlari ohangidan bilish mumkun ediki ortiqcha savolga hojat yo'q, hammasi hal qilingan.

-Tushundim sizni. Qiz tunda shu yerda bo'ladi!
- yigit ham jiddiy va ishonchli ohangda bosh ekkancha eshik tomonga yurar ekan ortidan kelgan ovoz sabab to'xtadi
-Ehtiyot bo'l, birgina xato va butun umur insonlar olamida qolib ketasan.
Yigit ovozida ogohlantirish va biroz havotir ohangi bilan
dedi.
-Xavotir olmang, ishonchingizni oqlayman qirol Taehyung!
- Eshik tomon deyarli yetib qo'ygan yigitcha yuziga ayyarona kulgu yugurtirib soxta mulozamat bilan boshini egdi.

-Ko'zimdan daf bo'l tirmizak Joongkook!
Taehyung ortiga o'girilib qo'lini havoda ket degandek harakatlantirdi

- PovTaehyung-

- Va nihoyat, Sening bilan uchrashadigan kun keldi. Bu lahzani sanab,sen haqingdagi hayollarimni qon bilan sug‘orib keldim. Har kecha ko‘zlarimni yumganimda, seni qanday egallashimni tasavvur qildim. Nafasingni bo‘g‘ib bo‘yningga o‘zimning izimni qoldirishimni.. Yuragingni titratib, shuringni zulmat bilan to‘ldirishimni.
Ammo sen meni kutdirmoqchi bo‘lding. Soniyalarni ortga surding. O‘zing bilmagan holda jazoni orttirib bording.
Seni o‘zimniki qilaman, kapalagim
Bunga qarshilik ko‘rsatish befoyda. Qon va la’natdan to'qilgan bu taqdir iplar allaqachon senga bog'langan. Bizni birga bo'lishimiz seni esa meni shu qo'llarimda sen uchun tayyorlagan zulmatim ichida yo‘qolishing ancha avval taqdir qilib bitilgan.

- Opang ikkimozni ham o'ldiradi Yona. Kasringga men ham yosh o'lib ketaman!
Rei dugonasini fikridan qaytarish uchun har tomonlama harkat qilar ekan barchasi befoyda edi
-Nega bunchalar qo'rqoqsan? Aera hech narsani bilmaydi. Sendan faqat qo'ng'iroq qilganda uxlayabdi deb qo'yishingni so'radim holos!
Yona dugonasiga jaxl bilan dedi.
-Usha yigiting menga hech ham yoqmaydi, harakatlari bejo! Aniq nimadir yomon narsaga aralashtiradi seni.
- Rei ovozida o'tinch bilam allaqachon eshik yonida beparvo oyoq kiyimi ipini bog'layotgan Yonaga dedi
-Uni senga yoqishi shart emas, menga yoqsa shuning o'zi yetarli.
- Qiz bog'ichlarini bog'lab bolgach dugonasining yuzidan qarshiligiga qaramay o'pib qo'ydi.
-Seni yaxshi ko'raman qo'g'irchog'im meni
-Men esa sendan nafratlanaman bezori.
Rei burnuni jiyirgancha norozi shivirlar ekan Yona unga havodan yana o'pich yo'llagancha ko'cha tomon oshiqdi.

Soat kechgi 23:30.Ko'chada bemaqsad uysizlaru, qiladigan ishlarini kunduz kuni bajarish xavfli bo'lgan tungi supermanlar* dan boshqa hech kim yo'q.
Yona qishning badanni chimillatuvchi sovug'idan burni qizargancha telefonidagi yigiti tomonidan yuborilgam joylashuv bo'yicha tez tez qadam tashlab odimlardi.

- Pov Yona -

- Nega bitta joyda uchrashib qo'yaqolmaymiz-a? Har safar har xil. ovloqjoylarga borishimiz shartmi? - Qiz sovuqdan tishini tishiga bosgancha telefondagi ilova ko'rsatayotgan shaharning kimsasiz jinko'chalaridan yurarkan qarshisidagi to'satdan paydo bo'lgan ulkan tanaga qattiq urulib og'riq va qo'rquvdan ingrab yubordi.
-Jin ursin...
Qiz tezda ko'zlarini ochib yuqoriga qarshisidagi kimsaga qarar ekan hatto qorong'uda ham mukammaligi hayratga soladigan bu tana uni bir zum hayollarini o'g'irladi.

Jungkookning jismoniy tuzilishi o‘ziga xos va jozibali edi. Uning bo‘yi baland gavdasi esa bir necha yillar sport bilan shug‘ullangan sportchilarniki kabi ixcham va chayir. Yelkasi keng, bel qismi esa nozikroq, bu esa unga mukammal V shaklini berib turar edi.
Mushaklari haddan tashqari bo‘rttirilmagan, ammo kuch va nazorat bilan tarbiyalangan ayniqsa, qo‘llari va ko‘krak qismi chiroyli shakllangan.
Tanasining harakati nafis va muvozanatli, xuddi ov qilishga tayyor yirtqich kabi. Bilaklarida va barmoqlarida yashirin kuch bor go'yo har bir harakati ishonchli, lekin o'ziga hos bejirim.

-Tomosha qilib bo'ldingmi? -Yigitning chuqur ovozidan hayollarini sergak tortgan Yona o'rnidan tezlikda ko'tarildi
-Nima ko'rmisan sen Nega qaqqayasan?
Yona unga yana termulib qolishdan o'zini chalg'itish uchun qarshisidagi yigitga soxta jaxl qilikiyimlariniqoqdi.

-Nigohlaringni olib qochma,
qarashlaring menga yoqdi .

Yona jungkookning qanday soniyalar ichida bu qadar yaqinlasha olganini hali anglab ulgurmasidan yigit baquvvat qo'lini uning nozik belidan o'rab olib sovuq ko'cha devoriga mixladi
-T... telbamisan.. tegma menga
Yona bor kuchi bilan temir qafasdek mushaklar tasirida chiqishga urunar ekan yigitning insonni ong ongigacha singib ketuvchi shivirlashi va labiga Tegan sovuq barmog'i uni jim qildi.
- Senda ikkita yo'l bor! jimgina aqilli qiz bo'lib aytganimni qilasan yoki aqilli qiz bo'lib aytganimni qilishga majbur qilaman. Tanlovni o'zinga qoldiraman qizaloq..

Mana qadirli shadows, #𝐄𝐒𝐂𝐀𝐏𝐈𝐒𝐌 fanfigi naxt 1 yillik tanafusdan kiyin qaytdi. Umid qilamanki takrorlanmas asarlardan biri bo'ladi va barchangizni qalbingizdan yetarlicha joy ola oladi. Shu yergacha diqqat bilan o'qib kelganlarga esa alohida raxmat 🤍. Meni esa fikr va reaksiyalar bilan qo'llayolasiz degan umiddaman.

𝘌𝘗𝘐𝘚𝘖𝘋𝘌. 01

"Qorning nozik parchalari ila siylangan bu oramizdagi Olovli sovuqlikni doim eslab qolishingni hohlayman , zero sen sovuq boʻlsang men esa oʻsha olovli qalb boʻlaman.. "

Oʻlkani yana bir bor oppoqlikka burkagan qish. Tanalardan sayr qilayotgan oʻsha yoqimli titroq bagʻishlovchi shabada. Barcha yoq qorning mo'jizasini ta'siridan oʻzining betarif kiyimini kiyib olgan. Muzlik boʻlishiga qaramasdan, koʻrgan qorachigʻda uchqun yarata oladi. Qish aslida shunday emasmi?
Soatning daqiqa sanovchi millari oʻz maromida vaqtni oʻtishini koʻrsatmoqda. Vaqt allaqachon yarim kechaga yetgan. Barcha oʻzining shirin uyqusida boʻlsa bu honadondagi qiz honasiga uyqudan yiroqda boʻlishni afzal koʻrgancha otirmoqda edi. Kaminda oʻynoqiligini namayon qilayotgan olovni yorugʻligi ila kitob satrlarini mutolaa qilmoqda qizaloq. Muhit ajoyiblikni oʻz ichiga olgan. Derazalardagi oynada qishning naqshlari chizilgan. Sukunatni faqatgina yogʻoch soatning harakati buzmoqda. Chuqur nafas olganda kitobni yopgan qizaloq oynaga qorni qanday yogʻayotganini koʻrib yengil tabassum qildi. Bu kitobning nomi "Qalbimdagi ayozim ll " edi va bizning betakrorlikka burkangan asarimiz shu joyning oʻzida boshlanadi...

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

- Aera.. Toʻxtasangchi.. - Yaxshilikka burkangancha yashnayotgan butalarni oq oti bilan bosgancha ortidagi yigitini gapiga e'tibor bermagan Aera yanada tezlikni oshiradi. Bahorni nozik shiviri quloqlarni erkalamoqda. Tabiatning naqadar goʻzal uygʻonishi ayni dam koʻzlarga namayon edi. Aera oq tulporini ipidan yengil tortib uni toʻxtashiga sabab boʻladi. Qiz otdan tushish barobarida qora otdagi Taehyung ham yetib keldi. U ham qizni ortidan otdan tushib tulporni erkalayotgan qizni ortidan quchib oʻziga tortadi.
- Qalbim egasi.. Balki bizga ham e'tibor berarsiz.. - havo iliq biroq yigitning lablari orasidan chiqqan qaynoqlik qizning tanasida titroq hosil boʻlishiga olib keldi. Sekin belidagi erkakka oid qoʻllarni olib tashlagan Aera hali yangi ochilgan gulgʻunchalar oʻsib turgan joy tomon ketib qoladi.
- Taehyung.. Bularni chiroyliligini qarang..
- Ammo ularni chiroyli qizil atirgulga teng kelolmas.. Hozir yonimda bitta atirgul bargi boʻlsa edi... - yelkasini qaysidir daraxtga tiragan Taehyung ularni atirgul bargi ila boʻlgan ilk boʻsalarini eslab labiga kulgich yuguradi. Uning nigohlari gullarni Birma bir hidlab chiqayotgan qizning beg'ubor harakatlarida. Beg'uborlikka yarishingan sof ruh egasi ayni dam uning qarshisida. Unga tegishli boʻlgan muzlikning iliq nuri edi Aera u uchun. Erkakning lablaridan koʻrilgan quvonching kichik bir boʻlagi. Daraxtlar bir maromda shamolning ularga berayotgan yengil zarbalari ortidan shoxlari tebranmoqda. Aera ochilgan gullardan oʻziga yoqqanlarini birma-bir uzarkan oxirgi uzayotgan gulini tikani qizning barmogʻiga botdi.

•

Tikan botgan joydan qon chiqa boshlagani koʻrgan Taehyung havotirli tarzda qizni yoniga keladi.
- Aera ? - biroq qizning nigohlari bir nuqtada qotgandi. Togʻrisida daraxtlarga tikilishga davom etayotgan Aera qaysidir daraxt ortidan unda koʻrinish bergan qandaydir sharpa ta'sirida ortga tisarildi. Qizni yelkalaridan ushlagan Taehyung Aera qaragan tomon qaradi biroq hech narsa uni koʻziga koʻrinmaydi.

Pov Aera: Quloqlarim goʻyo ortiq hech narsa eshitishni hohlamasdi. Nigohlarim barmogʻimdagi oz miqdordagi qonda qotgandi qonim koʻzimga qora rangda koʻrinmoqda edi. Yuragimning urush tezligi sezilarli darajada tezlashgan. Nafas olishim ham soniyalar ortda qolgan sari qiyinlashmoqda.
- Sen Xato qilding!! - noma'lum kimsaga tegishli boʻlgan mutloq begona ovoz qulogʻim ostida jarang soldi. Men darrov qarshiga qaradim. Ha siyohlikka burgangan qandaydir sharpa menga qonga toʻla boʻlgan qizil koʻzlarini tikmoqda edi. Ammo.. Biroq u yigʻlamoqda, qon yigʻlamoqda.. Endilikda tanamdagi harakatlarni his qilishim sustlashadi boshladi. Nimalar boʻlmoqda men bilan jin ursin?!! Oʻsha sharpa yashirinib olgan daraxt ortidan chiqib men tomon yuguradi. Men bor ovozim bilan chinqirdim. Birozdan soʻng barcha ongim-u barcha yerda soflikka burkandi. Oppoq qorlar koʻz oldimda ucha boshladi. Tanamdagi kuchsizlik meni qoʻlga oldi. Kipriklarimni ortiq koʻtarishga madorim qolmadi. Noma'lum narsa goʻyo meni kuchimni oʻziga tortib olgandek. Boshim allaqaysidir yumshoq joyga tushdi, ha bu Sevgilimning yelkasi edi . Taehyungning lablari harakatlanmoqda biroq ovozi menga eshitilmayapdi.. Koʻzlarimni yumgandan soʻng oʻsha men doim qochib kelgan zulmatga asira boʻldim..

~ Tanamning har bir ochiq qarichini kezayotgan salqin muzlikni esga soluvchi shabada. Titramoqdaman. Lablatimni qattiq tishlagancha majburan koʻzlarimni ochish uchun kipriklarimni koʻtarib. Keyinchalik koʻrgan manzaram sabab esa batamom hayrat ichida qoldim. Butun atrof boʻylab qor yogʻilmoqda edi. Qish? Biroq hali qishga erta edi-ku? Oʻrnimdan turishga harakat qildim. Jin ursin! Men qayerga tushib qoldim, Taehyung qayerda? Yarim yalangʻoch kiyim? Bu kiyimni qachon kiyishga ulgurdim?! Oʻzimni qoʻllarim yordamida quchgancha atrofga qarab alangladim. Menga umuman begona boʻlgan joylar. Bu men bilgan Shahar emasdi. Tanish kimnidir koʻrish niyati ila qadam tashlay boshladim. Hatto uylar ham gʻalati tarzda meni ustimni bostirmoqchidek harakat qilmoqdami? Toʻxta! Men havo ma'budasimanku! Ya'ni bu qorni toʻxtata olaman..
Yoʻlni oʻrtasiga kelganda joyimda turib oldim va qoʻllarimni osmonga yoygancha kuchim bilan qorni toʻxtatishga urindim. Biroq oradan oʻtgan qanchadir vaqt men esa hali hamon shu koʻrishishda turmoqdaman. Hech qanaqa qor toʻxtagani yoʻq. Nima! Oʻz kuchimdan foydalana olmayapman. Kaftimni musht qilib oldim. Qor qoplagan yoʻl uzra yalangʻoch tizzalarim bilan oʻtirdim. Badanim sovuqning oʻtkir mohiyati ta'sirida muzlamoqda, bu anglatadiki men kuchikni yoʻqotdim. Havo ma'budalariga sovuq ta'sir qilmasligi kerak ammo hozir.. Ongim hiralasha boshladi. Oqarishga ulgurgan lablarimni qattiq tishladim va oʻzimni oʻsha qorning ustiga tashladim. Balki bu shunchaki tushdir? Hozir uxlayman va uygʻonganimda Taehyungni iliq bagʻrida uygʻonaman...

Time skip.

Tongning yorugʻligini yopgan bulutlar. Hali hamon mavjudligini saqlayotgan qor parchalari. Tuni boʻyi yogʻishdan toʻxtamagan qor qizning ustida qor yigʻini hosil qilgan. Aera hamon uxlamoqda. Yoʻlda unga hayrat va hayron nigohlarni tikib ketayotgan odamlar. Ogʻziga simitni tishlab ishiga kechilayotganini takrorlagancha tez tez qadamlar bilan ketmoqda edi. Koʻzi muz ustida yotgan bir pariga tushgach toʻxtab qoladi. Sariq sochlari shamolning havosi ila harakatlanmoqda. Tanasi sovuq muhitni his qilgancha titrashga tushgan. Erkak qizni yoniga boradi. Qizning tariflab boʻlmas goʻzalligiga hayratda qoladi. U ustidagi plashini yechgancha uni qizni ustiga yopdi. Gavdasi boʻylab yoyilgan iliqlik sabab Aera yengil tortadi. Kipriklar bir biri ustidan qolqadi. Qorachigʻ birdan paydo boʻlgan yorugʻlik nuri taʼsirida koʻzlarini pirpiratdi.
- Honim, yaxshimisiz? - begona kimsa tomonidan qizga berilgan savol. Aera tez oʻrnidan turgancha yigitdan ortga tisarildi.
- Siz kimsiz? - titroq ovozda soʻradi Aera.
- Bu sovuqda uysizlarga qiyin boʻladi. Bilaman. Hohlasangiz sizga yordam beraman. - yigit hamyonini chiqarib olgach ichidan bir qancha miqdor qogʻoz pulni Aeraga uzatadi. Aera bir pulga bir yigitga qarar ekan ,unga qilinayotgan bu hurmatsizlikdan asabi choʻqqisiga chiqadi.
- Siz meni kim deb oʻylayapsiz?! Hech qanaqa kimsiz emasman! Eshityapsizmi meni! Erim bu shaharni bogʻligi qanday qilib menga bunday muomala qila olasiz!? - Aera yigitga bor zaharini sochish barobarida egnidagi unga oid paltoni ham yigitga qarata otdi.
- Afsuslanasiz bu uchun! Taehyung sizni boshingizni tanangizdan judo qiladi! - Aera yanogʻini bezashni boshlagan koʻz yoshlarini sezgan on orqasiga ham qaramasdan yugurishga tushadi. Yuzdagi namlik shamolni tegishi bilan huddi kesilgandek ogʻriq bera boshlaydi. Kaftini orqa qismi yordamida koʻz yoshlarini artib tashlaydi Aera. Qadamlar son-sanoqsiz tarzda bir biriga ulangan holda. Manzilga ega boʻlmagan allaqandaydir makon tomon yugurmoqda u. Unga qadalgan insonlarning hayratga to'lgan nigohlari. Qiz yoʻlakka aylanish joyi kelganda qarshisida paydo boʻlgan ulkan gavdaga urildi. Aera zarba ta'sirida ortga yiqilmoqchi ham ediki uning kaftidan ushlagan erkak qizni oʻziga tortib yiqilishdan saqlaydi.
- Ehtiyot boʻling, Mad'am.. - tili buriq boʻlgan shaxs yengil tabassum qilib dedi.
- Kechirasiz.. - Aera undan qoʻlini tortib olish barobarida bildirdi. Biroq erkakning bir juft qorachigʻlari qizning yuzini har bir qarichini goʻyo san'at asariga tikilgan kimsa kabi kezmoqda edi.
- Oltinni esga soluvchi sochlar, biroz ishgan dudoqlar, qordanda oppoq boʻlgan tana... Sen Edvardni jufti uchun qidirgan qizimsan! Wualaa! Taqdir ikkimizni qarshimizga chiqardi!
- Nimalar deyapsiz? Yana qanaqa Edvard?!
- Nima sen Edvard Flayderni tanimaysanmi?
- Yoʻq!
- Rostdanmi? Chunki bu dunyoda Edvard Flayderni tanimaydigan odam yoʻq ! - Erkak apil tapil choʻntagidan telefonni chiqardi Aeraga uzatdi.
- Bu bolani aniq tanimaysanmi?
- T-taehyung?
~ Hayratdaman! Bu kimsa Edvard deyapgan inson aslida mening erim Taehyung edi. Nimalar boʻlyapdi bilmayman-u kimdir bizga katta oʻyin oʻynamoqda?! Yoki.. Yoki Taehyungni men uchun qilayotgan qandaydir hazilimikin? Yoʻq boʻlishi mumkin emas. Bunga faqat borib koʻrish mumkin. Taehyungni yoniga boraman va barchasini birga hal qilamiz. U kishiga qarab roziligimni bergach u sevinchdan sakrab sakrab qoʻlidagi tushunarsiz narsa ila nimadir gaplashdi. Gʻalati, hatto bu yerdagi temirlar ham ishlaydimi? Oradan daqiqalar oʻtmasidan yana oʻsha temirda oʻzi harakatlanayotgan qandaydir narsa kelib qarshimda toʻxtadi. Toʻxta! Buni tortib kelishi kerak boʻlgan otlar qani?
- B-bu nima!?
- Mashina? - hayronlik bilan javob qaytaradi.
- Nima? Uni sudrab olib kelayotgan otlar qani?
- Qizaloq? Boshingni qayergadir urib oldingmi? Mashinaga oʻtir menimcha senga qor ta'sir qilyapdi. - oʻsha notanish menga temir nomini bilmaydigan narsani eshigini ochdi va oʻtirishimga imladi. Men unga boʻysundim.

Ichiga kirib oʻtirishim bilan muz qobigʻidan farqi qolmagan tanamni allaqandaydir yoqimli iliqlik qoplab oladi. Oyoqkiyim yoʻqligi ham ancha yomon ta'sir oʻtkazgandi menga. Yonimga notanish kimsa joylashdi.
- Studiyaga hayda, Edvardga qizni topganimizni habar ber, tayyorlanib tursin.. - dedi erkak haydovchiga qarab.
~ menimcha ancha vaqt bu narsada harakatlandik. Oradan oʻtgan asrning qanchadir qismi ortida qolgach nihoyat biz katta saroydek bir joyda toʻxtadik. Meni oʻsha kishi ichkariga olib kirdi. Ha. Bu joy rostdan ham shohona edi. Shaharda bu joydek saroy bor deb hech oʻynamagan ekanman. Yana notanishlar meni oʻrab olib chiroyliligim haqida bir necha o'n marta takrorlashdi. Hech yolgʻon yoʻq bu maqtovlar menga biroz yoqdi. Shunda kimdir mening ortimdan bu studiya degan joyga kirib ketadi. Unga tushgan bir nigohim va yuragimda boshlab yuborgan gʻulgʻula.

Bu tanis his meni tanamni har bir qarichini bir onda qoplab oldi. Uning ortidan bormoqchi edim ammo bu yerdagi insonlar meni boshqa unga mutlaq teskari boʻlgan honaga olib ketishdi. Oldim choʻmildim keyin esa ular bergan kiyimni kiydim. Biroq miyamdagi savollar tuguni hali hamon saqlanmoqda. Nega ularni aytganini qilyapman bilmayman. Ular meni yana qayergadir olib borishdi. Meni katta oyna qarshisiga olib kelishdi. Nigohlarimni ulardan uzgan onim qarshimdagi oynada oʻz aksini sanalgan kimsani koʻrdim.. Birdan bu joyni meni qichqirigʻim qoplab oladi. Bu..... Bu!!! Bu mening qiyofam emas!!! Qoʻllarimni yuzlarim bilan silab bu tush yoki haqiqatligini koʻra boshladim. Yoʻq! Jin ursin ! Jin ursin!! Oʻrnimdan turib ketar ekanman kiyimimni etagidan ushlab chiqish eshigi tomon yugurdim. Eshikdan chiqishim bilan men tomon kelayotgan Taehyungni koʻrdim. Sevgilim.. Uni yoniga yugurib bagʻriga otildim..
- Taehyung.. Sizni nihoyat topdim.. Nihoyat.. Iltimos bu joylardan ketaylik.. - u meni ikkala yelkamdan ushlab oʻzidan uzoqlashtirdi.
- Biz tanishmizmi...? - dedi u huddi begona kimsa qarshisida turgandek.

•

- 𝘋𝘈𝘝𝘖𝘔𝘐 𝘉𝘖𝘙... -
𝘎𝘖𝘓𝘋 𝘍𝘈𝘕𝘍𝘐𝘊𝘚 𝘒𝘈𝘕𝘈𝘓𝘐 𝘜𝘊𝘏𝘜𝘕 𝘔𝘈𝘟𝘚𝘜𝘚 𝘠𝘖𝘡𝘐𝘓𝘔𝘖𝘘𝘋𝘈

6.EPISODE / FINAL

" Biz uchun bitilgan bu taqdirning mantiq aks etgan satrlari shunchaki baxt degan jumladan yiroqda edi... "

Oradan oʻtgan qorongʻilikning qoplab olgan qanchadir kunlari. Quyoshning iliq nurlaridan uzoqda qolgan uy. Tabassum va quvonch yuzini oʻgirgan maskan..
Uy tartiblangan. Biroq devorlardan oʻz oʻrniga ega boʻlgan qon dogʻlari hali hamon saqlanmoqda. Mexmonxonada nonushta tayyorlangan stolga yolgʻiz oʻtirgan Jungkook siyohlik kundan kun qoplayotgan uyga guvohlik qilmoqda edi. Oldida bosh idish. Faqatgina Lianing joyida turgan tovoq ovqat bilan toʻldirilgan. Qizining bosh oʻrniga nigoh tashlagan Jungkook havsala bilan uh tortadi. Quloqqa chalingan qadam tovushlari. Tepa qavatdan kimdir pastga tushmoqda. Jungkook balki bu Liadir degan oʻy bilan tezlik bilan oʻrnidan turadi. Biroq koʻrgan kimsasi sabab qayta joylashdi stulga. Namjoon Jungkook yoniga kelib stullardan biriga joylashadi. Unga umid nigohlari bilan qaragan Jungkookni payqagan Namjoon sekingina boshini chayqaydi.
- Man u bilan gaplashib koʻraman - dedi Jungkook oʻrnidan turish barobarida.
- Foydasiz.... - erkakning lablaridan chiqqan soʻnggi jumla sabab Jungkook joyida qotib qolgan boʻlsada, qayta harakatlanib tepa qavatga chiqib ketadi. Jungkookning oʻrnida qarab qolgan Namjoon keyinchalik koʻzlarini hona boʻylab yurgizdi. Kitoblar terilgan javondagi suratda uni nigohlari qotadi. Liani quchib turgan Hoseok va Ularni tabassum bilan tomosha qilayotgan oʻzi.
- Barchasi yaxshi tugashi mumkin edi - dedi u sekingina.

~

Qizning qaymoq rangdagi honasini eshigi oldida turgan Jungkook sekinlik bilan tutqichga qoʻllarini olib bordi.
- Lia..Kirsam boʻladimi? - u qabul qilgan javob shunchaki sukunatga qorishgan jimlik edi. Tutqichni burab honaga kirgacha qayta uni yopadi. Qiz yotogʻi ustida ortiqcha harakat qilmasdan bir nuqtaga tikilgancha oʻtirgandi. Yotogʻi yonida kecha qizni yeyishi uchun qoʻyib ketilgan ovqat padnisi. Padnisga nigoh tashlagan Jeon havsala bilan bosh chayqab Liani yoniga joylashdi. Jungkookning ogʻirligi mingan yotoq biroz bukshayadi.
- Lia..
- Iltimos, tinch qoʻying meni..
- Janob Sojun bizni bu uchun programmalashtirmadi.
- Oʻsha oʻzini ota sanagan Sojunni ham sizlarni ham Barchangizdan nafratlanaman!! Hayotimni doʻzzaxga aylantirdingiz! Yana nima hohlaysiz mendan!! Akamni mendan oldingiz, yetmadimi?? - Jungkookning koʻksiga kichik mushtlari bilan ura boshlagan Lia soʻnggi zarb bilan Jungkookni koʻksiga boshini qoʻyib oladi.
- Balki men ham huddi sizlardek Robot boʻlganimda bunchalik azob chekmasmidim.. - qizning lablari orasidan shivirlash aralash chiqqan jumla. Jungkook buni eshitgach bagʻridagi qizni oʻzidan uzoqlashtirgach yelkasidan ushlab oladi.
- Biz his qilmayapmiz deb oʻylayapsanmi? A? Mana bu joy... - Jungkook kaftini musht holatiga olib kelib temir koʻksiga uradi. - Ogʻrimayapdi, Yonmayapdi deb oʻylayapsanmi?? Lia.! - Qizni unga tikkan tushunarsiz nigohlarini koʻrgan Jungkook chuqur nafas oladi. Keyinchalik ustidagi futbolkasini yechib tashlar ekan qizdagi hayrat yanada oshmoqda edi. Inson terisiga o'xshash teri bilan qoplangan koʻksini tik oʻrtadan ehtiyotkorlik bilan ochadi Jungkook. Temirdan boʻlgan Yurak huddi insonniki singari urib turmoqda edi. Temir yurakka ulangan turli xil simlarni koʻrgan Lia biroz ortga chekiladi. Jungkook qizning bu harakatini sezgan boʻlsada e'tibor bermasdan temir yuragini oʻz kafti orasiga oladi. Keyin Lia tomon borib qizni kaftini oʻzi yoniga tortib unga temir yuragini beradi. Lia kafti orasida duk-duk urayotgan yurakka tikilarkan ichidan allaqandaydir tushunarsiz narsa oʻtib ketadi. Qizdagi hayronlikni payqagan Jungkook yuragini olib qayta joyiga qoʻyadi va koʻksini yopdi. Oʻrnidan turib biroz oldin yechgan futbolkasini kafti orasiga olgach Liaga bir juft nigohlarini tashlaydi.

- Hoseok qaytsa tabassum qilasanmi? - dedi Jeon. Jungkookning savoli qizni shoshirtirib qoʻygandi.
- Nima?
- Hoseokni boshini meni gavdamga qoʻyishi aytaman Namjoonga.. Shunda barchasi yaxshi boʻladi.. - Jungkook Liaga yuz oʻgirgancha endi honadan chiqmoqda ham ediki qoʻlidan tutib olgan ojiz kaftlar ta'sirida qotib qoladi.
- Sizni ham yoʻqotishni hohlamayman Jungkook.. - yigʻi aralash shivirladi Lia. Jungkook bir qoʻlidagi kaftga bir Liaga qarar ekan qoʻlidagi kiyishga olgan fulbolkasini yerga tashlab qizni titrab turgan lablari ustiga oʻzini labini bosgach birgalikda yotoqga quladilar. Jungkookning bu kutilmagan harakati ortidan qizda hayrat aks etayotgan boʻlsada lablari ustida hukmronlik qilayotgan erkakka hech qarshilik qilolmasdi. Yotoq ustida davom etayotgan bu yoqimli iliqlik Liadagi kislarod yetishmasligi sabab buziladi. Peshonalar bir-biriga teggan holda. Ikkalasi ham nigohlari ila bir-birini qorachigʻlarini tutadi. Jungkook tezlik bilan oʻrnidan turib hech narsa demasdan honani tark etadi. Erkakning ortidan qarab qolgan qiz shunchaki hissizlikka burkanadi. Honadagi mavjud kislaroddan oʻpkasiga qabul qilgancha yotoqqa qayta yotadi. Honaning tovon qismiga qarab qolgan qizning e'tiborini chiringlagan telefon tortdi.

" Akangning gavdasi kerak boʻlsa, aytgan manzilimga kel... "

Tezlik bilan oʻrnidan turgan Lia habarni kimdan kelganini qaradi. Biroq raqam manfiy edi. Ayni damda miyasi faoliyatini toʻxtatgandek qolgan Lia keyingi qilishni rejalashtirayotgan harakatini hisoblolmay qoladi. Bu habar haqida Namjoon va Jungkookga aytishi kerakmi yoki yoʻq..??
- Barchasini oʻzim hal qilaman - oʻrnidan turish barobarida dedi Lia.

𝗤𝗼𝗹𝗱𝗶: 𝟵 𝘀𝗼𝗮𝘁 𝟮𝟯 𝗱𝗮𝗾𝗶𝗾𝗮!

Quyoshning botganini koʻrsatuvchi shom nurlari osmonga yoyilgan holatda. Uydan sezdirmasdan chiqqan Lia egnidagi paltoni yaxshiroq tortib yugurgancha tark etadi. Qizning uydan uzoqlashayotganini koʻrib turgan Jungkook va Namjoon bir biriga qarab bosh chayqaydi keyinchalik ular ham qiz ketgan yoʻl tomon qadamlarini ulaydi. Qizning telefoniga habar kelganini Jungkook sezgandi ya'ni ular Jacksonning bunday hamla qilishini bilardilar..
Lia yugurgancha telefonidagi manzil tomon shoshmoqda. Yorqinlik endilikda osmonda koʻzga tashlanmaydi. Yovuzlik aro oʻrab olgan edi bu maskanlarni. Shamolning oʻynoqi harakatlarini oʻz ichiga olgan daxshatli shiviri. Nihoyat qaysidir kichik oʻlchamni uyni qarshisiga kelgan qiz toʻxtab telefonidagi manzil ila tenglashtirdi. Uni bir chaqirim narida tomosha qilib turishgan Namjoon va Jungkook.
- Nega ularga Lia kerak? - dedi Jungkook qizdan koʻzini olmasdan shivirlab.
- Balki uni maqsadi bizni oldiga olib kelishdir.. Nima boʻlgan taqdirda ham hamma narsaga tayyor turishimiz kerak, portlash uchun 6 soat vaqtimiz qoldi..
- Liani bu joydan iloji boricha uzoqroqqa olib borish kerak..
[ portlash - Professor Kim Sojun , rafiqasi Detroit 00 Jackson Wang tomonidan zoʻrlanib oʻlgandan so'ng barcha detroitlarga bir vaqt belgilagan. Oʻsha ortga sanash 00:00 boʻlsa barcha har qanday detroit portlashga duch kelib yoʻq boʻladi. Ya'ni ayni dam portlashga 6 soat vaqt qoldi ]
Liani ichkari tomon harakatlanishlarini koʻrgan Namjoon va Jungkook endi qadam tashlashga shaylangan ham ediki ortidan kelgan ovoz ikkalasini ham harakatqiz qolishga majburladi.
- Jackni ortidan kelishingizni bilgandim temir tarsaklar... - Qoʻllarini shim choʻntagiga joylagancha miyigʻidan kulib dedi Sam. Oʻzi tomon harakat qilmoqchi boʻlgan Jungkookni koʻrgan Sam bir qadam ortga tashlab gaplashga davom etadi.
- Yana bir qadam yaqinlashsang qizaloqni gavdasi parcha-parcha boʻladi.. Ya'ni menga zarar yetkazsangiz qizaloq booom!

* * * * *

Yogʻochdan ishlangan uy. Har bir bosilgan qadam quloqqa hush yoqmaydigan ovoz tarqatmoqda. Lia bu yolgʻizlikka burkangan uyning har bir honasini tomosha qilib kimdir bor yoki yoʻqligini tekshirmoqda edi.
- Kim bor? Mana men keldim? Qani akamni gavdasi??! - ovozi honalar boʻylab yoyilib ketadi.
- Bu yerga kel, Yu Lia.. - Lia ovoz yangragan hona tomon harakatlanadi. Honaga kirishini bilan oʻrtada kresloda oʻtirgan Jacksonga guvoh boʻladi. Qizni kelganini koʻrgan Jackson oʻrnidan turgancha unga yaqinlashdi. Bir toʻla sochini olib ehtiyotkorlik bilan qulogʻi ortiga oʻtkazib qoydi u.
- Sophia.. Mening Sophiam... Huddi uning oʻzisan.. - bu safar erkakning sovuq temir barmoqlari qizning iyagi tomon shoshadi. Jacksonning qoʻlini kuch bilan oʻzidan olib tashlagan Lia oʻzidan erkakni itarib yuboradi.
- Nima qilyapsan!!? Mana aytgan joyingga keldim qani akamni gavdasi?!!
- Mana uning gavdasi asl egasiga alo darajada hizmat qilmoqda! - dedi Jackson oʻzini Yangi gavdasini maqtagancha. Qizning qorachigʻlari sezilarli darajada qaltirashga tushadi. Qarshisiga akasini gavdasidagi oʻzga shaxsni boshi qizni hovliqtirib qoʻyadi.
- Nima deyapsan sen, Temir murda!!! Qaytar!! Menga akamni gavdasini qaytar!!!! Qaytar deyapman senga!!! - aqldan ozgan kimsadek Jacksonga tashlagan boshlagan Lia uni kiyimlaridan tortqilab urishga tushadi. Qizning bu yovvoyi harakatlari sabab qizga qarshi chirkanish his qilgan Jack chuqur nafas olgancha qoʻlib koʻtarib qizning yuziga kutilmaganda tarsakni tushiradi. Yuziga kelgan zarba ta'sirida izgʻirin tortgan polga oʻtirib qolgan Lia yuzini achishib turgan joyiga kaftini qoʻyib Jacksonga oʻlim nigohlari ila qaraydi.
- Seni oʻldirmayotganimni yagona sababi bu Sophiaga oʻxshashliging. Shunday ekan oʻz oʻrningni bil Yu Lia joning mening ikki labim orasida.!

* * * * *
𝗤𝗼𝗹𝗱𝗶: 𝟯 𝘀𝗼𝗮𝘁 𝟭 𝗱𝗮𝗾𝗶𝗾𝗮

- Detroit 00 ga nega Lia kerak!?! Hoseokni gavdasini oldiku! - Samga qarab baqirgancha dedi Namjoon. Lia ichkariga kirib ketganiga allaqachon soatlar boʻldi. Namjoon va Jungkookning ham havotirli daqiqalari borgan sari ortmoqda.
- Bu joyini bilmayman, qiz kerak dedi men esa unga olib bordim boʻldi.. Hammasi shu.. - oʻta sokin ohangda javob qaytaradi u. Yelkasini qaysidir daraxtga tirab turgan Sam oʻzini gavdasini koʻtarib daraxt ortidagi qilichni detroitlar nigohi oldida namayon qildi.
- Sizlarning temir gavdangizni oddiy qurol bilan yoʻq qilib boʻlmasligini bilaman, demak mana u goʻzallik bilan har bir tana qismini kesib chiqsam ogʻriq his qilasizlar shundaymi ?
- Oʻsha qilich bilan men seni parchalayman lanati koʻppak!! - baqiradi Jungkook gʻazab ila. Jungkook soʻzlari ortida kulishni boshlagan Samni koʻrgan Jungkook yanada gʻazabiga yengila boshladi. Qoshlari uyilgan. Kaft qattiq musht holatida. Boshini yengil ortidagi erkak tomon burgancha shivirladi.
- Namjoon men boshqa oʻzimga javob bermayman.. Jangchi rejimi faol! - Sam tomon yugurgan Jungkook. Oʻziga yaqinlashayotgan robotni harakatini lab chetigan kulib boqqan Sam bir harakat bilan Jungkookning chap qoʻlini qoʻlidagi qilich yordamida kesib tashlaydi.

Yerga tushgan temir qoʻl. Gavdasida uygʻongan Tushunarsiz ogʻriqda qichqirib yuborgan Jungkook. Kesilgan joyni mahkam ushlagancha tizzasiga oʻtirib qolgan Jungkook kesilgan qo'li turgan joydan allaqandaydir suyuqlik oqayotganiga guvoh boʻladi ha suyuqlik biroq qon emas. Chuqur Chuqur nafas olarkan Sam yana bir bor gʻazablanishga sabab boʻluvchi kulgisini koʻcha boʻylab yoyib yuboradi.
- Shu daraja ogʻriqli boʻladi deb oʻynamagandim.. Axaxaaa! - pichoqdagi qora suyuqlikka qarab dedi Sam.
- Sen koʻppak!! - Yana bir bor Samga tashlanishga saylangan Jungkook birdan ichkarida yangragan ayol kishining hayqiriq ovozi sabab barchasi uyga tikilib qolishdi.
- Lia.. - yuzi ter bosgan Jungkookning lablari orasidan titroq ila oʻsha ism chiqadi.
- Jungkook! Sen borib Liani bu yerdan uzoq joyga olib bor, bu yerdagilar bilan oʻzim shugʻullanaman!! - Namjoonga bosh chayqagan Jungkook uy tomon yugurib ketadi. Uni ortidan borayotgan odamlarni toʻsib oldiga chiqib turadi Namjoon.
- Oʻlishni hohlaganni bajonidil jonini sugʻurib olaman!

*
𝗤𝗼𝗹𝗱𝗶: 𝟭𝟱 𝗱𝗮𝗾𝗶𝗾𝗮.!

- Yaqinlashma!! Yordam Bering! - Honaning bir chetiga oʻtib olgan Lia hayqirgancha aslo kelmaydigan yordamni chaqirmoqda edi.
- Onangni ichiga kirganimdagi zavqni hali hech bir odam zotida his qilmadim, qizi ham mutlaqo onasidek tor va zavq bagʻishlaydigan boʻlishi kerak, Shundaymi Lia?! Bokirasan shundaymi??!! - yana bir bor qizga tashlanib uni oʻziga tortgancha boʻyniga tishlarini bosadi Jackson. Lia Detroitni koʻksidan urgancha oʻzidan uzoqlashtirishga urinmoqda. Biroq inson kuchi robotniki yonida ancha zaif qoladi...

Yuksak miqdorda yoʻqotilgan yoʻg sabab Jungkook ancha kuchsizlanib bormoqda. Hatto tashlayotgan qadamlari ham noma'lumlik ichra adashmoqda. Qizning ovozi tobora kuchayib borarkan qoʻlida katta oʻlchamni sim bo'lagi bilan honaga kirgan Jungkook shahid boʻlgan manzarasi sabab koʻzlari ham gʻazab ham Hayrat aks etadi.
Qizni majburlov ostida boʻyin qismidan oʻpayotgan Jacksonni koʻrgan Jungkook hech oʻylamasdan qoʻlidagi sim boʻlagini koʻtarib u tomon yuguradi. Erkak ortidan eshitilgan ovozni sezadi biroq reaksiya berishga kechikadi. Boshiga urilgan qattiq narsa va erkak yerga oʻtirib qoladi. Oʻzidan uzoqlashayotgan erkakni koʻrgan qiz unga bir necha metr uzoqlikda bir qoʻlsiz tikilib turgan Jungkook u tomon yuguradi. Biroq u Jungkookga yetmasidanoq Jungkook yerga qulaydi.
- Jungkook!! - Jungkook yoniga oʻtirib olgancha erkakni yuzlaridan ushlab oʻziga yaqinlashtiradi. Lianing koʻzlaridan paydo boʻlgan xiralik. Yanoqdan tushgan bir tomchi yosh. Yoʻqlik ila qorishma arafasida boʻlgan zamin. Uni yuzlaridan ushlab oʻtirgan qizni yuzini kafti ila silagan Jungkook yengil tabassum qiladi.
~ Yoʻq boʻlish uchun ortga sanash boshlandi. 59...58...57- faqatgina Detroitlarga eshitilgan ovoz. Jackson miyasida bong ura boshlagan tushunarsiz ovoz sabab aqldan ozgandek devorga mush tushiradi.
- Nima bu lanati ovoz!!! Jin ursin!! Toʻxtating bu ovozni!!!!

~ 40...39..38..

- Lia! Lia bu yerdan tez ketishibg, bu joylar 30 soniya ichida portlaydi!! Tez ket!!.
- Yoʻq!
- Oʻyin qilishni vaqti emas!! Ket dedim senga!! - uni quchib olgan qizni oʻzidan itargancha.
- Sizni Sevaman!!
- Nima..?
- Men ortiq sizsiz yasholmayman Jungkook..iltimos ket demang...

* * *

Namjoon har bir uyga kirishga uringan odamni birin ketin oʻldirmoqda edi. Oʻsha ovozni oʻzi ham allaqachon eshitgan edi. Nihoyat soʻnggi odamni ham pichoq qoʻli ila ikkiga boʻlib tashlaydi.
Robot boʻlsa ham koʻp miqdorda sarflangan kuch ortidan u ham charchashni his qilmoqda edi.
- Charchadingmi temir tersak..? - hali hamon yelkasini daraxtga tirabgina Namjoon va odamlari koʻrsatayotgan tomoshani zavq ila tomosha qilmoqda.

~ 35..34..33..32..

Jimlikka burkangan hona. Faqatgina ikkita shaxs uchun harakat qilayotgan zamon. Sukunat shunaqangi yoqimli melodiya ularga baxsh etmoqda ediki ikkalasini ham yuzidan tabassum sira tushmasdi. Erkakning boshini tizzasiga qoʻyib olgan Lia uni Sochlarini sekin sekin silamoqda edi.

~ 15..14..13...

- balki bir kun... - dedi Jungkook.
- muvaqqat bir kun.. Jungkook ortidan davom etdi Lia.
- Boshqa bir olamda albatta baxtli bo'lamiz... - qizga qaragancha dedi Jungkook.
- Sizni sevaman Jungkook..
- Men ham seni sevaman Lia...

~ ... 3...2..1.... Yoʻq boʻlish faol..

Tunning davom etayotgan sukunatini buzgan portlash ovozi. Zulmat soʻzlayotgan osmonni qoplab olgan daxshatli yorugʻlik. Yerning yengil tebranishi. Olovlarga burkangan uy. Portlashning ovozi ta'sirida uygʻongan inson tez yordam va oʻt oʻchiruvchilarga habar berishmoqda.. Ha.. Barchasi yakun yasalgan tun edi bu tarixda.

Ertasi kun.

Televizorda ertalabgi yangiliklarni tomosha qilib oʻtirgan keksa erkak unga bir finjon choyni qoʻyib yoniga joylashgan rafiqasiga bir qarab habarni eshitishga davom etadi.

" Kecha tungi soatlarda roʻy bergan kuchli tortish ta'siri barcha vatandoshlar hayratda. Biroq hali hamon portlashning sabablari noma'lum. Ayni damda habar berishlaricha falokat yuz bergan uyda bir ayol jasadiga oid tana qismlari topilganligi aytilmoqda.. "

- Bechora qizaloq.. - dedi keksa ayol erini yelkasiga boshini qoʻygancha.

TAMOM.
GOLD FANFICS KANALI UCHUN MAXSUS.

─ 𝘉𝘰𝘴𝘩𝘲𝘢𝘳𝘶𝘷𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬, 𝘦𝘨𝘢𝘭𝘪𝘬𝘴𝘪𝘻 𝘦𝘴𝘢 𝘦𝘩𝘵𝘪𝘳𝘰𝘴 𝘣𝘰ʻ𝘭𝘮𝘢𝘺𝘥𝘪 𝘢𝘻𝘪𝘻𝘢𝘮. . .
─────

- shunchalik tez keldimi? - oʻziga gapirgancha qora mashina yoniga borarkan eshik ochilgach ichkaridagi soyasi koʻrsangan shaxs sabab qizning koʻzida qoʻrquv paydo boʻlib ortga tisarildi..
- M.... Mingyu... - Yonaning lablaridan titroq ila ismini chiqqanini eshitgan Mingyu miyigʻidan kulish bilan mashinadan tushadi. Yonaning jimligidan foydalanib atrofni koʻzdan kechirdi Mingyu. Unga qurol togʻirlab olgan qora kiyingan erkaklarni koʻrishi lablaridagi jirkanch tabassumni kengayishiga olib keladi.
- Sizga ham Hayrli kech, Ryuzuki honim..
- Nega bu yerga kelding!?
- Maqsadga oʻtishimni hohlaysizmi? Mayli.. - Mingyu kostyumini ichki qismidan allaqandaydir qogʻoz hujjatlarni chiqaradi.
- Bu oʻsha siz honamda qidirayotgan "Otajon" ingizni saqlab qoluvchi hujjatlar.. Garchi men sizni erkaklarim qoʻlidan qochib ketishingizni bilgandim.. - erkakning bepisant aytilgan har bir soʻzi qizning qoshlari uyilishiga sabab boʻlmoqda edi. U hammasini bilgan.
- Unda nega kelding! - Unda bir qadam yaqinlashgan Yona yonidagi Mingyuga qurol qaratib turgan yigitni qurolini oladi.
- Be my pet.. - sof ingliz tilida aytilgan gap sabab Yonaning qorachigʻlari sezilarli darajada kengayarkan qarshisidagi erkakning yuziga bor kuchi bilan musht tushirdi. Mingyu kutganidan ham ogʻirroq zarba tufayli mashinasiga tiralib qoladi. Ogʻriqli zarba. Lablari orasidan oqayotgan qizil qonni sezgan Mingyu aqldan ozgandek kula boshladi. Yona urgan musht ta'sirida esa qoʻlidagi hujjatlar ham sochilib ketgandi.
- Yoki hozir daf boʻlasan yoki shu joy qabring boʻladi Mingyu Kim!! - Hali ham oʻzini yigʻa olmagan Mingyuga qurolni niqtab dedi Yona.
- Yovvoyi qizlarga oshiq ekanligimni aytganmidim Yona?
- MINGYU!!! - barcha uy tomondan chiqqan ayol ovoziga qararkan uydan Mingyu tomon yugurib borayotgan Zoega Yona oʻzida uygʻongan hayrat bilan tikila boshladi. Zoe Mingyu yoniga borib uni turishiga koʻmaklashadi.
- S.sen.. Sizlar bir biringizni taniysizlarmi?
- Mingyu sevgilim hech qayeringga shikast yetmadimi? - Mingyuni tekshira boshlagan Zoe Mingyuni quchib oladi.
- Ammo sen! Sen Jungkookni sevaman degandingku?!
- Siz nima deyapsiz honim?! Qanday Jungkook? Men unday inson tanimayman!
- Toʻxta toʻxta, bir daqiqa.. - quchogʻiga kirib olgan Zoeni oʻzidan itarib tashlagan Mingyu Yonaga yuzlandi.
- Bu qiz seni tanishingmi? Hizmatkor? - Dedi Mingyu Zoeni ishora qilgancha.
- Hech kim! Hech kim men uchun..
- Tushunarli, bezovta qilganim uchun ham Sizdan ham otangizdan uzr soʻrayman Ryuzuki honim.. Hayrli kech.. Zoe ortimdan kel..- ochilib ketgan yoqasini togʻirlab olgancha mashinasiga qaytarkan unga ergashgan Zoeni orqa oʻrindiqqa oʻtqizni va oʻzi haydovchi oʻrindiqiga joylashgancha bu joyni changga bulgʻagancha mavjudligini oʻchiradi.

•

•

- Ho..Hozir nima boʻldi? - Mingyuni siyoh avtomobilini ortidan koʻzlarini uzmagancha qoladi Yona.
- Honim? - oʻyga botgan qizni erkakning ovozi uni hayolot olamidan tortib oladi.
- Haligi darvozani yoping va bu hujjatlarni otamni honasiga olib boring.. - yigitga toʻpponchasini qaytarib bergach oʻzi uy tomon endi qadam tashlash uchun shaylangan ham ediki darvoza yopilmasidan oldin uyga kirib kelgan boshqa mashina qizni e'tiborini tortadi. Avtomobil shinalari toʻxtar toʻxtamas ichidan tushgan Jungkook Yona turgan joy tomon boradi. Yuzida aks etayotgan gʻazabli ifoda.
- Qani u?
- Ketdi.. Sevgilisi bilan.. - oddiy javob beradi qiz.
- Qanaqasiga ketadi?! Yana qanday sevgili?! - yigitni ovoz shakli sezilarli darajada koʻtarilarkan, qoʻriqchi yigitlar Jungkookga yaqinlashmoqchi boʻlganlarida Yonaning imo ishorasi sabab joylarida qolishdi.
- Mingyu..boshligʻing uni sevgani ekanligini bilmasmiding Jungkook?
- Mingyu? Nima deyotganingni qulogʻing eshityapdimi seni?!
- Men koʻrganim va eshitganimni aytdim holos, natijani bilish bu seni ishing Jeon.. Shunday ekan meni qoʻying endi.. - Yigitni gapirishini ham kutmasdan uy eshiti tomon harakatlana boshladi. Jungkook shunchaki shok holatga tushib qolgandi, barchasi haddan tashqari chalkash holatga tushib qolgan. Miyasidagi oʻylar ortidan mashinasiga qaytgan Jeon motor ni ishga solib uyni darvozasidan chiqib ketadi.

POV; ertasi kun.

Kunning oʻrtasi. Quyoshning yorugʻlik tarqatayotgan nurlarini kulrang bulutlar toʻsib olgan. Honasidagi keng yotogʻida yotgan Reina yoniq telefon ekranidan uzoq vaqtdan koʻzlarini olmayotgandi. Telefon boʻlimidagi Mingyu nomi ostida saqlangan kontakt ustidan barmoqlarini bir necha bor yuritadi.
Pov Reina: Bu nima? Mingyuga his qilayotgan tuygʻum sevgi emasmi aslida , biroq bu javobsiz sevgimni iztirobini ham faqatgina men chekmoqdaman. Uni sevamanmi yoki yoʻq buni ham aniq bilmayman. Yoki shunchaki yoshligimdagi oʻsha lanat kundan oldingi Mingyuni sogʻingandirman. Barchasi boshqacha edi. Mingyuni oʻzgarishiga sabab boʻluvchi kun meni hotiralarimda bir umr tamgʻaday taqalib qoladi. Doim bilishni hohlaganman oʻsha kundan keyin Mingyuni shu daraja oʻzgarishiga nima sababchi boʻlishi mumkin? Buni tagida aniq ayta olamanki bir sir bor. Nima boʻlgan taqdirda ham endi oʻzimni qoʻlga olishim kerak. Telefon ekranini oʻchirib yotogʻimni bosh joyiga tashladim. Tovon qismiga qarar ekanman honadagi mavjud kislaroddan oʻpkamga toʻldirgancha nafas oldim. Yaram ham ancha yaxshilandi. Ya'ni ishga qaytishim uchun hech qanday toʻsiq koʻrmayapman. Yotoqdan turib garderobim tomon bordim. Oʻzim uchun yengil boʻlgan sport kiyimimni olib kiyib boʻlgach zinalar yordamida pastki qavatga tushdim. Saroydek uy, biroq bu uydan faqat men yashashim gʻalati tuyiladi ba'zan. Uydan chiqish barobarida eshik oldida turgan erkakka koʻzim tushgan boʻlsada e'tibor bermasdan Red qizim ni yoniga bordim. Buni aniq Mingyu qoʻygan!
- Qizalogʻim onasini sogʻindimi? - Mashinamga joylashar ekanman, eshik oldidagi yigitni telefon bilan gaplashayotganiga guvoh boʻldim. Ha, u Mingyu bilan gaplashayotganiga aminman. Erkak aloqani tugatgach yana oʻsha joyida shunchaki turishga davom etdi. Tushunmadim? Balki telefondagi u emasdir? Jin ursin u haqida oʻylamaslikka oʻzimga va'da bergandim. Shunday ham qilaman. Oʻzimni qora koʻzoynagimni taqin mashinam oynasini tushirdim.
- Darvozani och..
- Hoʻp boʻladi honim.. - Mingyuni tirranchasi yugurib borib eshikni ochgach men oxirgi tezlikda pedalni bosdim. Agar biroz kechikkan boʻlsa edi u qizimni qurboniga aylanardi.
Yoʻl boʻylab shu tezlikda ketardim. Ochiq oynamdan yuzimga urilayotgan salqin shabada ayni damda menga hush yoqmoqda edi.

Bir on bu jirkanchliklarga burkandan qora dunyodan uzoqlashdim. Bu yuzimni har bir qismini erkalayotgan shamol ta'sirida oʻzimni haddan tashqari erkin his qildim. Oradan biroz daqiqa oʻtgan choʻl yoʻliga kirdim. Sukunatning hukmronligi boʻlayotgan maskan. Hech qanday bu joyni yovuzlikka burkaydigan inson zoti mavjud emas. Ba'zan choʻlni eng sokin betakror joyi shu insonlardan yiroqda boʻlganlichigidan deb oʻylayman. Nihoyat sevimli maskanimni qarshisida toʻxtadim. Ichki ovozim Jungkookni koʻrish ehtimolim borligi haqida gapirmoqda goʻyo. Mashinadan tushgach makonni eshigi tomon qadamlarimni uladim. Qoʻrin qismimdan paydo boʻlgan yengil ogʻriq yuzlarimni burishishini olib keladi. Ha. Hali toʻliq tuzalmagan koʻrinaman..

Reina jarohatlangan joyiga kaftini ichki qismini bosib makongan kiradi. Kichik yemak honaga kirgan qizning burnini oʻsha uni aqldan ozdiruvchi viskini yengil hidi oʻrab oladi. Koʻzlarini yumgan Reina Bar yoniga boradi.
- Har doimgidek.. - barmen bosh chayqab ishiga kirishdi. Buyurtmasi tayyor boʻlguncha atrofni koʻzdan kechirish bahonasi ila qiz stulni gavdasi bilan aylantiradi. Uncha taniqli maskan boʻlmaganligi sabab uncha koʻp ham odam yoʻq. Qizni atrofni kuzatish vaqtida uni yoniga kelib joylashgan oʻzga inson sabab biroz orqaga tisarildi. Rei unga tikib olgan oʻlimni eslatuvchi nigohlari sabab yigit lab chetidan biroz jilmayadi.
- Sizga ham hayrli kun Honim.. - sof ingliz tilida chiqqan soʻzlar. Yigit peshonasiga tushgan sochlarini barmoqlari bilan tarab qoʻyadi. Reina unda e'tibor bermay oldida qoʻyilgan qadahini barmoqlari orasiga oladi. Sariq suyuqlikni lablariga yaqin olib kelib uni ichib yuborarkan, tomogʻida paydo boʻlgan achimsiq tam uni oʻzi istagan zavqqa olib boradi. Yigit qizning qanday zavqlanish ila viskini ichayotganini koʻrib miyigʻidan kulish yaratdi.
- Hot but Pretty..
- Menga aytyapsanmi? - boʻshatilgan qadahni bar stoliga biroz zarb bilan qoʻygan Rei yigitga qayta nigohlarini tikdi.
- Balki..
- Yigitcha, eshit. Pretty yokida hot yana har qanday jigʻimga teguvchi soʻzlar bilan hech qachon bir ayolni yoʻldan urolmaysan.. - Yigit yana bir bor e'tiborsiz qoldirib oʻrnidan turib chiqish eshigiga qarab qadamlarini uladi u. Uning ortidan hali ham oʻsha lablaridagi kulish bilan qolgan yigit barmen hozir oldiga qoʻygan qadahni oladi.
- Hech ham oʻzgarmagansiz.. Opa...

Time skip.

Sohil boʻyi. Dengizning bir-biri ila toʻqnashishga majbur qiluvchi kuchli toʻlqinlari. Quloqlarga eshitilib turgan yoqimli dengizning oʻziga hos kuyi. Qushlar chiyillashi, shabadaning notalari. Bu nafis sokinlikka monand tarzda turgan yuksak ovozlar. Sohil chetida qora mashinasida joylashib olgan Jungkook musiqani eng baland ritmida qoʻygancha qoʻlidagi shishadagi alkogolni sekinlik bilan boʻshatmoqda edi. Alkogol allaqachon uning ongini hira holatga keltirgan. Yana bir bor koʻtarish keyin esa boʻshatilgan shisha qum ustiga tashlanadi.
- Bunga loyiq eding...

Flashback.
Yuqori tezlikda harakatlanayotgan mashina. Aniq manzil tomon ketayotgan mashina toʻxtatsh neligini bilmasdi. Jungkook Mingyuni Zoe bilan qanday aloqasi borligi haqida butun yoʻl boʻyi oʻylamoqda. Tomirlari allaqachon koʻz tashlanadigan holatda. Bostirib boʻlmas gʻazab ortidan rul qattiq bosim ostida. Tishlarni bir biriga bosgancha yana bir bor tezlanish pedaliga oyogʻini bosdi erkak. Nihoyat koʻzlangan manzil nigohlarni tashlanadi. Mingyuni uyi qarshisida toʻxtagan Jungkookning siyohlikka burkangan mashinasi. Avtomobilni motorini ham oʻchirmasdan erkakning uyi tomon shoshadi. Eshik qarshisiga kelgan Jungkook qoʻlini musht qilgancha eshikka bir necha bor zarba beradi. Biroz vaqt oʻtgach ichkaridan Mingyuni ovozi eshitiladi. Erkak eshikni ochishi bilan unga tashlanadi Jungkook. Mingyuni halat yoqasidan ushlagancha uni devorga tiradi Jeon.
- Michaelis Zoe qani?!
- Nima? - Jungkookni oʻzidan itargan Mingyu erkakga hayrat ifodasini tikdi.
- Mingyu.. Sevgilim kim ekan eshikdagi..? - huddi Mingyu kabi dush halatida chiqqan Zoe Mingyuni koʻrib uni yoniga boradi.
- Nima qilyapsiz janob? Qoʻlingizni torting! - Mingyudan Jungkookni qoʻlini olib tashlashga uringacha dedi Zoe.
- Nima? Meni tanimaganga olyapsanmi Zoe?!
- Men sizni tanimayman!
- Shunaqami? - Mingyuni yoqasidan yuborgan Jungkook endilikda Zoe tomon qahrli qadamlar tashlaydi. Qizni qarshisiga borib uni jagʻ qismidan qattiq ushlagancha yuziga yaqinlashtiradi. Bu boʻlayotgan voqelarni hech qanday ortiqcha harakat qilmasdan tomosha qilmoqda edi Mingyu.
- Janob Mingyu, boʻlajak rafiqangiz boʻlmish Reina Kimni Michaelis Zoe pichoqlaganidan habaringiz bormi? - kinoya bilan dedi Jeon. Mingyu qabul qilgan ma'lumotidan keyin qoshlari sezilarli darajada uyiladi.
- Nima?
- Uning jazosini sizga qoldiraman janob, hayrli kun.. - qizni boʻynini yuborgancha uyni shu tezlik bilan tark etadi yigit. Zoe allaqachon qaltirashga tushgandi.
- Eshitganlarim toʻgʻrimi Zoe? - Zoening ikki koʻzlari ochiq qoldirilgan eshikda edi. Qiz eshikga qarab endi yugurgandi uni qoʻlining tirsak qismidan Ogʻriqli tarzda Mingyu ushlab oladi.
- Qayoqqa shoshyapsan, qizaloq. Axir tun uzun hali..
- M-Mingyu.. Meni eshit. M. Men hech narsa qilmadim iltimos eshit meni! - qizni bir soʻziga ham e'tibor bermasdan eshikni yopib qulflaydi Mingyu. Daqiqalardan keyin esa qizning hayqirigʻi quloqlarda jarang soladi.

Comeback.

Qum ustiga yotib olgan Jungkook uyquga ketishga tayyor holda. Koʻzlari har on yumilishga shay. Hayollarga burkangan ong endi oʻzini uyquga tomshirmoqchi ham eshiki yuziga quyilgan sovuq haroratli suv sabab barchasi tarqab ketadi. Tezlik bilan oʻrnidan turgan Jungkook uncha uzoq boʻlmagan joyda bosh chelakni ushlab turgan qizni koʻrib miyigʻidan kulgancha qayta qumga oʻzini tashladi.
- Meni sogʻindingizmi Reina honim..
- Nima qilyapsan bu yerda? Ish vaqti hozir Mingyuni yonida boʻlishing kerak edi.. - qoʻlidagi bosh chelakni qumni ustiga qoʻygancha Jungkookni mashinasi yoniga borib baland ovozdagi musiqani oʻchirib tashlaydi.
- Bu savol sizga tegishli. Dam olishingiz kerak boʻlgan vaqtda nega tashqaridasiz honim? - 'honim' soʻziga urg'u bergancha dedi Jeon. Reina nimani shama qilayotganini anglagan Koʻyi uh tortgancha uni yoniga joylashdi.

- oʻsha kun meni uyga olib borish uchun Mingyu kelmagani uchun gʻazablangandim va barchasini Sendan chiqardim.. - koʻzlarini dengiz ila bogʻlagancha dedi Reina. Qizning ovoz shaklidan uning avvalgi qiz emasligini anglagan Jungkook uning shamol oʻynayotgan sochlaridan bir zum nigohlarini ololmadi.
- Mingyuga oshiqmisan.. ?
- ....... Bilmayman.. - hech qanaqa harakat qilmasdan erkakning koʻksiga boshini qoʻygancha yotadi Reina. Qizning bu kutilmagan harakati sabab hayratda qolgan Jungkook ayni damda nima qilishni bilmasdi. Reina ayni damda Jungkookning yurak urishi, nafas olganda koʻtarilib tushayotgan koʻkrak qafas barcha barchasi toʻlaligicha his qilmoqda edi. Bu tan olinmaydigan darajada yoqimli edi.
- Menga qandaydir sokin melodiyadek ta'sir qilyapsan Demon...

~
Keyingi qismida:

- Kampaniya oldiga bir ayol jasadini tashlab ketishibdi.

- Balki egalik uchun ehtirosni oʻzi yetmas - dedi qiz sonlaridan kezayotgan erkakni ulkan kaftiniga nigoh tashlab.

- Seni toʻldirganimga ham shu soʻzlarni aytishingni hohlayman, olov parchasi.

─ 𝖣𝖠𝖵𝖮𝖬𝖨 𝖡𝖮𝖱...
... 𝖦𝖮𝖫𝖣 𝖥𝖠𝖭𝖥𝖨𝖢𝖲 𝖪𝖠𝖭𝖠𝖫𝖨 𝖴𝖢𝖧𝖴𝖭 𝖬𝖠𝖷𝖲𝖴𝖲 ─
𝖬𝗎𝖺𝗅𝗅𝗂𝖿: 𝖴𝗓𝗎𝗆𝖺𝗄𝗂 𝖸𝗈𝗇𝖺