SHODLIK GOʻYO GʻAM
CHAPTER - 6
" Har doim qalbimiz buyurgan ishni qilolmas ekanmiz "
J hope : a nima unga nima qildin yaramas kasal telba sen ham odamisan a
— deya jahl qilar ekan qoʻli bogʻloq edi qoʻlini yechishga harakat qilar edi
Kim TEAHYUNG boʻlsa hudi ruhiy kasal kabi J hope ga qarab kulip turar bu kulgu ichida na his tuygʻu bor na shavqat bor edi
Tushunarsiz holat kabi
Koʻp oʻtmay kim TEAHYUNG J hope ni oʻsha eski uyda qoldirib uyga yoʻl oldi
— sera uygʻondi
Va kim TEAHYUNG ni honasida ekanini angladi
Koʻzini arang ochdi lekin azoyi badani juda qatiq ogʻriganidan gʻujanak boʻlip yana koʻrpani qisip oldi ogʻriq kuchliligidan arang chidardi
— sera kamida 20 minut davomida koʻrpani qisip dardini ichiga yutip yotdi va oʻrnidan turib honadan chiqip pastki qavatga tushdi
Sera :
( Pastgi qavatga tushar ekan man asi pasda ovqatlanib oʻtirardi va turip hursand boʻlgancha oldimga yugurip keldi )
Asi : oyijon uygʻondingizmi dadam oldingizga kirishga ruxsat bermadi shuni uchun oldizga kirolmadim
Sera : hech qisi yoq qizim
( Deya kulip qoydim lekin ichim yonardi
Qaysi aybim uchun shuncha azop ichida qoldim bilmadim )
— kim TEAHYUNG uyga keldi
Va qizi oldiga chiqdi
— deya yugurib borib quchip oldi
Kim TEAHYUNG : qizim yaxshimisan
Asi : dada ertaga tugʻulgan kunim menga nima sovgʻa qilmoqchi siz
Kim TEAHYUNG: nima kerak farishtam nima olip beray yagonam
Asi : immm ha oʻyladim uka olip kelip berin kichkina chaqaloqcha
Kim TEAHYUNG : boshqa narsa soʻra farishtam
Asi : yoq uka kerak oyim ga aytin uka sovgʻa qilin uka hohlayman tamom agar olip kelmasaiz qochip ketaman topolmaysiz ertaga uka sovgʻa qilin boʻldi qiyinmi
Kim TEAHYUNG : farishtam men oʻylab koʻrishim kerak
Asi : nimasini oʻylaysiz dada uka kerak tamom