It's not my dream, it's my destiny.
" Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,
Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi.
Kuzning sovuq yomg‘iri charchagan shaharni yuvib barcha gaplarni yashirgandek go‘yo. Yn uchun ham so‘nggi sutka xuddi ana shu yomg‘ir kabi zulmat va og‘riqdan iborat edi. Suho... uning borlig‘i, ishongan va sevilgan insonining xiyonati Yn’ning yuragida bitmas-tuganmas chandiq qoldirgandi. Ko‘z yoshlari allaqachon qurigan, ammo ko‘kragidagi og‘riq hamon nafas olishga yo‘l qo‘ymasdi.
Aynan mana shu chorasizlik va ichki sinish uni ulkan shisha bino poyiga yetaklab keldi.
Shaharning eng baland va eng sovuq binosi. Xuddi uning egasi kabi.
Yn chuqur nafas olib, lift tugmasini bosdi. U o‘zini qo‘lga olishga harakat qilardi, chunki bugun u sevgidan voz kechib, hayotining eng katta bitimiga qo‘l qo‘yishi kerak edi.
Eshik ochilib, u qabulxonaga qadam qo‘yganida, uni o‘ta jiddiy kiyingan kotiba kutib oldi.
— Sizni kutishayotgan edi, Yn xonim. Janob Park sizni ichkarida kutyaptilar.
Yn bosh irg‘adi va og‘ir eshikni ochib, keng va hashamatli kabinetga kirdi. Xonaning to‘rida, ulkan shisha deraza ortidagi shahar manzarasiga tikilib, Park Jimin turardi. Egnidagi qora, qimmatbaho kostyum uning kelishgan qomatiga mukammal mos tushgan, ammo undan taralayotgan sovuq shavqatsizlik xonadagi havoni ham muzlatib yuborgandek edi. U o‘z maqsadiga erishish uchun har qanday odamni qurbon qila oladigan, obro‘ va kuchni hamma narsadan ustun qo‘yadigan inson edi.
Jimin sekin ortiga o‘girildi. Uning o‘tkir va sinchkov ko‘zlari Yn’ga tikildi. Qizning yuzidagi charchoq va ko‘zlaridagi so‘ngan uchqunni ko‘rsa-da, Jimin zarracha ham achinish his qilmadi. Biznesda his-tuyg‘ularga o‘rin yo‘q edi.
— Ajoyib Keldingiz, - dedi Jimin, uning ovozi past ammo qat’iy jarangladi.
U stoli tomon yurib, charm kreslosiga o‘tirdi va oldidagi qalin papkani Yn tomonga surdi.
— Shartnoma tayyor. Ikkalamizga ham kerakli bandlar kiritilgan.
Yn stolga yaqinlashib, shartnomaga qaradi. "Soxta nikoh to‘g‘risida kelishuv". Hamma narsa qog‘ozda, hamma narsa soxta.
— Bu shartnoma sizga nima beradi, janob Park? - dedi Yn ovozi biroz titrab.
Siz shundoq ham hamma narsaga egasiz.
Jimin sovuq jilmaydi, bu tabassumda hech qanday samimiylik yo‘q edi.
— Obro‘, Yn. Mening kompaniyamga hozir benuqson oilaviy imidj kerak. Va buning evaziga siz ham o‘zingiz istagan narsaga, ya’ni mutlaq moliyaviy erkinlik va sizni yerga urgan insonlardan o‘ch olish imkoniga ega bo‘lasiz. Menga faqat qog‘ozdagi xotin kerak, his-tuyg‘ularingiz emas.
Yn’ning ko‘z oldidan Suho’ning boshqa qiz bilan jinsiy aloqada bolgani va o'sha qizni undan ustun qo'ygani aytgan yolg‘onlari o‘tdi. Yuragidagi og‘riq birdan g‘azabga aylandi. U endi hech qachon hech kimga o‘zini sindirishga yo‘l qo‘ymaslikka qasam ichgan edi.
U ruchkani qo‘liga oldi. Barmoqlari titrayotgan bo‘lsa-da, nigohi qat'iy edi.
— Faqat bir yil, janob Park, - dedi u Jiminning ko‘zlariga tik qarab.
— Faqat bir yil, - tasdiqladi Jimin.
Yn ruchkani qog‘ozga tegizdi va o‘z imzosini chekdi. U shu daqiqadan boshlab o‘z taqdirini butunlay o‘zgartirganini va bu sovuqqon insonning o‘yiniga sherik bo‘lganini hali to‘liq anglab yetmagan edi.
Jimin shartnomani qaytarib olarkan, uning lablarida g‘olibona, ammo sirli tabassum paydo bo‘ldi.
— Ajoyib. Endi esa, rafiqam... keling, to‘yimizni rejalashtiramiz.
Shartnoma imzolanganidan so‘ng Park Jimin o‘z so‘zining ustidan chiqdi. Matbuotda
yosh va muvaffaqiyatli rahbari Park Jiminning to‘satdan unashtirilgani haqidagi xabarlar chaqmoq tezligida tarqaldi. Hamma joyda faqat bir savol aylanardi: Jiminning yuragini zabt etgan bu sirli qiz kim?
Yn esa o‘zini tushda yurgandek his qilardi. Kechagina xiyonatdan qaddi bukilgan qiz, bugun mamlakatning eng nufuzli insonlaridan birining qaylig‘iga aylangan edi. Albatta, bularning barchasi qog‘ozda edi, ammo tashqi dunyo buni chinakam sevgi qissasi deb bildi. Va bu xabar, kutilganidek, kerakli manzilga yetib bordi.
Kechki payt Yn Jimin tomonidan unga ajratilgan hashamatli xonadonda o‘tirganida, telefoni tinmay bezovta qila boshladi. Ekranda tanish raqam va "Suho" degan yozuv paydo bo‘lganida, Yn’ning nafasi bo‘g‘ziga tiqildi. Yuragi urishdan to‘xtab qolgandek bo‘ldi, barmoqlari titradi. U qo‘ng‘iroqni rad etdi, biroq ketma-ket kelgan xabarlar uni o‘qishga majbur qildi:
"Yn, iltimos, go‘shakni ko‘tar. Bu nima degani?! Sen va Park Jimin?! Bu bo‘lishi mumkin emas! Sen menga o‘ch olish uchun bu ishni qilyapsan, to‘g‘rimi? Iltimos, uchrashaylik, gaplashib olishimiz kerak. Men xato qildim, seni yo‘qotishni xohlamayman..."
Yn xabarlarni o‘qirkan, ko‘zlaridan achchiq yosh sizib chiqdi. Ammo bu safar yosh bolalarcha ojizlikdan emas, balki alam va istehzodan edi. Suho uni qadrlamagan, boshqa qiz bilan bag‘ri qon qilgan inson edi, endi esa u tavba qilyaptimi?
To‘satdan xona eshigi ochilib, ostonada Park Jimin paydo bo‘ldi. U doimgidek sovuqqon va mag‘rur edi. U Yn’ning qo‘lidagi telefonga va qizning yuzidagi ko‘z yoshlariga bir muddat tikilib turdi. Uning nigohida achinish sezilmasdi, biroq vaziyatni darhol tushungani aniq edi.
— O‘tmish senga tinchlik bermayaptimi - so‘radi Jimin ovozini baland ko‘tarmay,
stol ustiga kelasi haftadagi to‘y taklifnomalari maketini qo‘yarkan.
— U... u menga yozmoqda. Uchrashmoqchi, - dedi Yn ovozini dadil chiqarishga harakat qilib.
Jimin stolga suyangancha qo‘llarini qovushtirdi. Uning o‘tkir ko‘zlari qorong‘u tunda porlayotgan yirtqichniki kabi yaltiradi.
— Judayam yaxshi. U bilan uchrash, Yn.
Yn hayron bo‘lib Jiminga qaradi:
— Nima Nega?
— Chunki uning ko‘zlariga tik qarab, endi kimga tegishli ekanligingni ko‘rsatib qo‘yishingni xohlayman, - dedi Jimin sovuq va qat’iy ohangda.
— Unga sening yangi hayotingda endi uning zarracha ham o‘rni yo‘qligini tushuntir. Bu nafaqat sening o‘ching, balki bizning shartnomamiz mustahkamligi uchun ham kerak. Ertaga uchrashuv belgilagin. Lekin yodda tut... u yerga yolg‘iz bormaysan.
Jiminning lablarida rejaviy, ammo qo‘rqinchli bir tabassum paydo bo‘ldi. U o‘z obro‘si yo‘lida har qanday to‘siqni, hatto rafiqasining sobiq sevgilisini ham yakson qilishga tayyor edi.
Shahar markazidagi shinamgina qahvaxona. Derazadan tushayotgan mayin yorug‘lik ostida Yn asabiy ravishda qahva finjonini aylantirib o‘tirardi. Qarshisida esa chuqur afsus va pushaymonlik bilan unga tikilib turgan Suho o‘tirardi. Bir vaqtlar Yn bu nigohlar uchun jonini berishga tayyor edi, ammo bugun unda faqat sovuq nafrat uyg‘onmoqda edi.
Suho qizning stol ustidagi qo‘lini tutmoqchi bo‘ldi, ammo Yn qo‘lini tezda tortib oldi.
— U qiz men uchun hech kim emas edi. Bir lahzalik xato edi Sen qanday qilib o‘sha toshbag‘ir Park Jiminga turmushga chiqishing mumkin U faqat o‘z biznesini o‘ylaydigan maxluq! U seni baxtli qila olmaydi
— Seni baxtli qilganingni ko‘rdik, Suho. Jimin haqida esa bunday gapirishga hadding sig‘masin. U hech bo‘lmaganda shartlarini ochiq aytadi, senga o‘xshab ortimdan pichoq urmaydi.
— Demak, bu shunchaki o‘ch olish uchun shartnomami
Suho o‘rnidan turib ketishga sal qoldi, uning ovozi balandlashdi.
— Baribir meni sevasan, bilaman! Men seni u bilan baxtli bo‘lishingga yo‘l qo‘ymayman
Shu daqiqada qahvaxonadagi havo birdan og‘irlashgandek bo‘ldi. Eshik ochilib, qora uzun palto kiygan, nigohidan o‘t chaqnayotgan Park Jimin ichkariga qadam qo‘ydi. Uning orqasidan ikkita baquvvat tansoqchi kelardi. Qahvaxona xodimlari va mijozlar shivirlashni boshlashdi mamlakatning eng nufuzli shaxsi bu yerda nima qilayotgan edi?
Jimin o‘ziga xos takabburlik va mag‘rurlik bilan stolga yaqinlashdi. Suho unga nafrat bilan tikildi, biroq Jimin uni bor deb ham hisoblamadi. U to‘g‘ri Yn’ning yoniga keldi-da, uning nozik belidan mahkam quchoqlab, o‘ziga tortdi.
— Meni kutib charchadingmi, azizam - dedi Jimin muloyim, ammo butun kafega eshitiladigan sovuq va qat’iy ovozda.
— Janob Park... — Suho tishlarini g‘ijirlatdi.
— Siz uni o‘yinchoq qila olmaysiz!
Jimin sekin boshini burdi va ilk bor Suho’ning ko‘zlariga qaradi. Uning nigohida shunday dahshatli ustunlik bor ediki, Suho beixtiyor bir qadam ortga chekindi.
— O‘yinchoq Sen bu xonimni kim deb o‘ylayapsan U yaqinda Park familiyasini oladi. Va mening mulkimga, mening ayolimga tegishli bo‘lgan har qanday narsaga, hatto nigoh tashlash ham qimmatga tushishini bilmasmiding
Suho’ning g‘azabdan yuzlari qizarib ketdi.
— U baribir seni sevmaydi! Va sen ham uni sevmaysan! Barchasi yolg‘on!
Jimin istehzoli jilmaydi. U o‘z maqsadiga erishish, Suho’ni butunlay sindirish va o‘z nufuzini ko‘rsatish uchun so‘nggi, eng og‘ir zarbani berishga qaror qildi. U Yn’ning yuzini iyingidan tutib, o‘ziga qaratdi.
Yn Jiminning ko‘zlaridagi qat’iyatni ko‘rib, nima bo‘lishini sezdi va yuragi dukillab ura boshladi. U qarshilik ko‘rsatishga ulgurmasidan, Jimin uning lablaridan majburlab, ammo o‘ta ehtirosli tarzda bo‘sa oldi. Bu shunchaki o‘pich emas, balki "U meniki" degan shafqatsiz e'lon edi.
Suho bu manzarani ko‘rib, ko‘zlariga ishona olmay, qotib qoldi. Uning g‘ururi yer bilan bitta bo‘lgan, sevikli qizi endi butunlay boshqa dunyoning odamiga aylanganini anglagan edi.
Jimin sekin Yn’ning lablaridan uzoqlashdi va qizning quloqlariga pichirladi
So‘ng Suho’ga nafratli nazar tashlab, Yn’ning qo‘lidan tutdi.
— Ketdik. Bu yerning havosi juda iflos ekan,
dedi va Yn’ni o‘zi bilan yetaklab chiqib ketdi. Suho esa kafeda, hamma odamlarning masxarali nigohlari ostida yolg‘iz va mag‘lub bo‘lib qolaverdi.
Kafedagi voqea shunchaki shaxsiy to‘qnashuv emas, balki butun mamlakatni larzaga keltiradigan ulkan portlashning boshlanishi edi. Hozirgi raqamli texnologiyalar asrida hech bir sir yashirin qolmaydi. O‘sha kuni qahvaxonada bo‘lgan o‘nlab odamlar telefonlarini shunchaki cho‘ntaklariga solib qo‘yishmagan edi. Park Jimin kabi ulkan imperiya egasining sobiq yigit qarshisida boshqa bir qizni bag‘riga bosishi, uning lablaridan ehtiros bilan bo‘sa olishi va qizning mag‘rur nutqi — bularning barchasi soniyalar ichida videoga olingan edi.
Ertasi kuni ertalab internet olami portladi. Barcha ijtimoiy tarmoqlar, yangiliklar saytlari va bloglar faqat bitta sarlavha bilan to‘lib-toshgan edi:
"Park Corporation rahbari Park Jimin o‘z qaylig‘ini sobiq sevgilisidan qanday tortib oldi?
Kafedagi daxshatli janjal va jonli kadrlar!"
Videorolik millionlab ko‘rishlar sonini yig‘di. Odamlar ikki lagerga bo‘lingan edi: ba’zilar Jiminning bu xatti-harakatini haqiqiy erkaklik va o‘z sevgilisini himoya qilish deb baholasa, boshqalar buni ochiqchasiga kuch ko‘rsatish va takabburlik deb atashdi. Ammo eng muhimi Jimin o‘zi istagan "benuqson oilaviy imidj" o‘rniga, ommaviy axborot vositalarining eng qaynoq nuqtasiga tushib qolgandi.
Yn ertalab uyg‘onib, telefonini yoqqanida ko‘zlariga ishona olmadi. Unga tanish-bilishlaridan, hatto uzoq qarindoshlaridan yuzlab xabarlar va qo‘ng‘iroqlar kelgan edi. Videodagi o‘zining Suho’ga aytgan gaplari:
"Senday xiyonat qiladigan harf yigitim bo‘lishiga noloyiq!"
degan so‘zlari butun internetda iqtibos bo‘lib ketgandi. Qizning yuragi vahima va hayajondan tez-tez ura boshladi. U shartnoma imzolab, tinchgina bir yil yashamoqchi edi, biroq endi u butun mamlakat ko‘z o‘ngida edi.
Shu payt xona eshigi shiddat bilan ochilib, ichkariga Park Jimin kirdi. Uning egnida har doimgidek mukammal bichilgan to‘q ko‘k kostyum bor edi, ammo yuzidagi ifoda har qachongidan ham sovuqroq va jiddiyroq edi. U qo‘lidagi planshetni Yn o‘tirgan karavotga otdi.
— Ko‘rib chiqdingmi? - so‘radi Jimin, uning ovozida xavfli bir ohang bor edi.
— Jimin... men buni bunday bo‘lishini bilmagandim. U yerdagilar videoga olishayotganini sezmabman, - dedi Yn o‘zini oqlashga harakat qilib, ko‘rpa chetini
mahkam qisgancha.
Jimin xona bo‘ylab sekin yura boshladi, uning qadam tovushlari xonadagi sukunatda juda vahimali eshitilardi. U to‘satdan to‘xtab, Yn’ga yaqinlashdi va uning qarshisiga engashdi. Ularning yuzlari orasida atigi bir necha santimetr masofa qolgan edi. Yn Jiminning ko‘zlaridagi g‘azab va shu bilan birga qandaydir tushunarsiz bir olovni ko‘rdi.
— Meni senga zarar yetkazadi deb o‘ylayapsanmi
Jimin istehzoli ohangda pichirladi.
— Aksincha. Kompaniyamiz aksiyalari bugun ertalab besh foizga ko‘tarildi. Ommaga mening bunday agressiv va o‘z mulkini himoya qiladigan obrazim ma’qul keldi. Ammo...
— Jimin qizning yuziga tushib turgan soch tolasini barmog‘i bilan sekin qulog‘ining ortiga o‘tkazdi. Uning barmoqlari muzdek, ammo teginishi kutilmaganda juda mayin edi.
— Matbuot endi bizdan chinakam to‘y kutmoqda. Soxta, shunchaki qog‘ozdagi nikoh emas, balki dabdabali, haqiqiy muhabbat qissasini ko‘rmoqchi.
Yn Jiminning bu qadar yaqinligidan va uning teginishidan beixtiyor nafasini ichiga yutdi. Kafedagi o‘sha majburiy o‘pichning ta’mi hamon lablarida turgandek edi.
— Unda nima qilamiz - so‘radi qiz ovozi biroz titrab.
Jimin qizning ko‘zlariga chuqur tikildi. U o‘zini har qancha sovuqqon ko‘rsatishga urinmasin, Yn’ning mana shu qo‘rquv aralash qat’iyatli ko‘zlarida uni o‘ziga tortadigan nadir borligini his qila boshlagandi. Biroq u buni tan olishni istamasdi.
— O‘yinni oxirigacha o‘ynaymiz, - dedi Jimin qat’iy ohangda ortiga tahlil qilib.
— Ertaga matbuot anjumani o‘tkazamiz. U yerda sen va men jurnalistlar qarshisida baxtli juftlik rolini ijro etamiz. Va yana bir narsa... Suho haqida unut. Agar u yana senga yaqinlashishga urinsa, uni bu safar shunchaki so‘z bilan emas, qonun bilan yakson qilaman.
Jimin eshik tomon yurararkan, to‘xtab ortiga qaradi:
— Bugun kechqurun senga eng qimmatbaho dizaynerlik liboslarini olib kelishadi. Ertaga butun dunyo faqat senga tikiladi, Park Jiminning rafiqasi.
U xonadan chiqib ketdi, eshik ortidan yopilgan bo‘lsa-da, Yn hamon uning haybati va xonada qolgan qimmatbaho atir hidini his qilib turardi. Qiz chuqur nafas oldi. Voqealar girdobi uni shunday tezlikda tortib ketayotgan ediki, endi ortga yo‘l yo‘q edi.
Ayni shu daqiqada, shaharning narigi chetidagi xira yoritilgan xonada Suho qo‘lidagi aroq shishasini devorga otib sindirdi. Internetdagi videolar, uning ustidan kulayotgan odamlarning izohlari uni aqldan ozdirish darajasiga keltirgandi. Uning g‘ururi butunlay chil-chil bo‘lgan edi.
— Barchasi tugadi deb o‘ylayapsanmi, Yn - g‘udurladi Suho g‘azabdan ko‘zlari qizarib.
— Men seni o‘sha boyvachchaga shunchaki topshirib qo‘ymayman. Agar men baxtsiz bo‘lsam, hech kim baxtli bo‘lmaydi!
Suho telefonini qo‘liga oldi va Jiminning kompaniyasiga qarshi bo‘lgan raqobatchi jurnalistlardan birining raqamini terdi. U o‘ch olish uchun eng iflos yo‘lni tanlashga tayyor edi.
bosh binosining markaziy konferens-zali yuzlab jurnalistlar, kameralarning tinimsiz chaqnovchi chiroqlari va shivir-shivirlar bilan to‘lib-toshgan edi. Havoda xuddi momaqaldiroq oldidan bo‘ladigan og‘ir va asabiy bir taranglik sezilib turardi. Bugun mamlakatning eng nufuzli insoni va uning sirli qaylig‘i o‘sha internetni portlatgan kafedagi videoga izoh berishlari kerak edi.
Parda ortida Yn o‘z aksiga qarab chuqur nafas oldi. Egnidagi Jimin buyurtma qilgan oq rangli, nafis ipakdan tikilgan dizaynerlik ko‘ylagi uning go‘zalligini yanada bo‘rttirib ko‘rsatar, ammo qizning ichidagi dahshatli vahimani yashira olmasdi. U hayotida hech qachon bunday ulkan omma va kameralar qarshisiga chiqmagan edi. Barmoqlari muzlab ketgandi.
To‘satdan uning ortida Jimin paydo bo‘ldi. Uning egnidagi qora klassik kostyum va oppoq ko‘ylak qizning libosi bilan mukammal uyg‘unlik hosil qilgandi. Jimin o‘zining sovuq va sinchkov ko‘zlari bilan Yn’ga tikildi. U qizning titrayotgan qo‘llarini ko‘rib, sekin yaqinlashdi va uning muzdek barmoqlarini o‘zining issiq va baquvvat kaftlari orasiga oldi.
— Menga qara, - dedi Jimin, uning ovozi har doimgidan ko‘ra yumshoqroq, ammo buyruq ohangida jarangladi.
— Sen hozir u yerga Park Jiminning ayoli sifatida chiqasan. Hech kimdan ko‘zingni olib qochma. Nimaiki savol berishmasin, xotirjam bo‘l. Men sen bilanman.
Jiminning kaftlaridagi issiqlik va uning bu so‘zlari kutilmaganda Yn’ning yuragiga qandaydir g‘alati bir ishonch bag‘ishladi. Qiz bosh irg‘adi.
Eshiklar ochilib, ular zalga qadam qo‘yishganida kameralarning chiroqlari ko‘zni qamashtirib yubordi. Shovqin bir lahzada cho‘qqiga chiqdi. Ular sahna markazidagi stollarga o‘tirishdi. Jimin jiddiy va mag‘rur qiyofada mikrofonni to‘g‘riladi, uning yonida o‘tirgan Yn esa lablariga soxta bo‘lsa-da, go‘zal bir tabassum yugurtirdi.1
Dastlabki savollar kutilganidek oddiy va rejaviy edi. Ammo zalning to‘ridan Suho tomonidan yollangan yoki shunchaki shov-shuv ketidan quvgan bir jurnalist keskin ohangda mikrofonga gapira boshladi:
— Janob Park! Internetda tarqalgan videoda siz rafiqangizni sobiq sevgilisining qo‘lidan majburlab tortib olgandek ko‘rindingiz. Bundan tashqari, sizning bu to‘satdan unashtiruvingiz kompaniyangiz aksiyalarini ko‘tarish uchun uyushtirilgan soxta piar-aksiya emasmi? Yn xonim, siz janob Parkni haqiqatan sevasizmi yoki bu shunchaki uning boyligi va mavqeyidan foydalanish uchun qilingan kelishuvmi?!
Zalga bir muddat sukunat cho‘kdi. Savol juda og‘ir va ochiqchasiga haqoratli edi. Kameralar Yn’ning yuziga yaqinlashdi. Qizning tomog‘iga bir narsa tiqilgandek bo‘ldi, nima deyishni bilmay, lablari titradi. U barcha ko‘zlar o‘ziga tikilganidan sarosimaga tushib qolgandi.
Jimin jurnalistga muzdek va qotilona nigoh tashladi. U vaziyatning izdan chiqayotganini, Yn’ning sinib qolish arafasida turganini sezdi. O‘z obro‘sini va qog‘ozdagi bo‘lsa-da, o‘z ayolini himoya qilish uchun Jimin hamma kutilmagan ishni qilishga qaror qildi.
U o‘rnidan turdi va mikrofonni qo‘liga olib, to‘g‘ri Yn’ning yoniga keldi. Butun zal nafasini yutib uni kuzatardi. Jimin hamma jurnalistlarning ko‘z o‘ngida Yn’ning qarshisiga, bir tizzasiga cho‘kib o‘tirdi. Bino ichida hayrat aralash pichirlashlar va kameralarning shiddatli chiroqlari portladi.
Jimin cho‘ntagidan ichiga ulkan, benuqson yaltirayotgan brilliant ko‘zli uzuk joylashtirilgan qizil baxmal qutichani chiqardi. U Yn’ning titrayotgan o‘ng qo‘lini ushladi va qizning ko‘zlariga butun zalni lol qoldiradigan, hech kim undan kutmagan o‘ta samimiy va ehtirosli nigoh bilan tikildi.
— Men bu savollarga so‘z bilan emas, harakat bilan javob beraman, - dedi Jimin, uning ovozi butun zalda aks-sado berdi.
— Bu ayol mening shunchaki qaylig‘im emas. U mening taqdirim. Men uning o‘tmishini ham, unga berilgan og‘riqlarni ham o‘chirib tashlashga va uni dunyodagi eng baxtli ayol qilishga tayyorman.
Jimin uzukni Yn’ning barmog‘iga sekin taqib qo‘ydi. So‘ng o‘rnidan turib, qizni belidan quchdi va jurnalistlarga qarab qat’iy ohangda qo‘shib qo‘ydi:
— Bizning sevgimiz qog‘ozlarda yoki matbuotda emas, mana shu yerda. Va mening ayolimga shubha qilishga hech kimning haqqi yo‘q. Matbuot anjumani tugadi.
Jimin Yn’ni dast ko‘tarib, hayratdan qotib qolgan jurnalistlarni va tinimsiz suratga olayotgan kameralarni ortda qoldirib, zaldan olib chiqib ketdi. Eshiklar yopilishi bilan qiz nafasini zo‘rg‘a rostlab, Jiminning ko‘kragiga suyandi. Jiminning yuragi ham juda tez urayotgan edi.
Bu shunchaki matbuot anjumani emas, balki butun mamlakat televizor va telefon ekranlariga mixlanib tomosha qilgan tarixiy drama edi. Efir jonli tarzda olib borilayotgani sababli, Park Jiminning qilgan har bir harakati, uning yuzidagi ifoda va eng muhimi — Yn’ni jurnalistlar ko‘z o‘ngida dast ko‘tarib zaldan olib chiqib ketgani tahrirsiz, boricha ommaga yoyilib ketdi.
O‘sha soniyalarda internet olamidagi barcha serverlar deyarli yuklamani ko‘tara olmay qoldi. Milliy ijtimoiy tarmoqlar, videohostinglar va axborot kanallari soniyalar ichida millionlab izohlar bilan to‘lib-toshdi. Barcha joyda, metro bekatlaridan tortib ulkan ofis binosigacha odamlar faqat shu kadrlarni muhokama qilishardi:
"Park Jimin haqiqiy erkak! U o‘z ayolini qanday himoya qildi-ya!"
"Bu kinomi yoki haqiqiy hayotmi? Park Jimin qizni shunchalik yaxshi ko‘radiki, uni hatto yerga bosgisi ham kelmadi!"
"Uning ko‘zlaridagi olovni ko‘rdingizmi? Bu yigit chin dildan sevib qolgan!"
Kafedagi voqeadan so‘ng g‘iybat va shubha bilan qaragan omma, endi bu juftlikka butunlay havas va hayrat bilan tikilayotgan edi. Park Jimin o‘zining kutilmagan, jasoratli harakati bilan barcha salbiy piarni o‘z foydasiga burib yubordi. Kompaniyaning obro‘si va nufuzi bir lahzada eng yuqori cho‘qqiga ko‘tarildi.
Biroq sahna ortidagi haqiqat butunlay boshqacha, ancha asabiy va sirli edi.
Jimin konferens-zalning og‘ir eshiklari ortida ham Yn’ni qo‘lidan tushirmadi. U qizni shaxsiy liftga qadar o‘z quchog‘ida ko‘tarib bordi. Lift eshiklari yopilib, ular tashqi dunyodan butunlay uzilganlaridan keyingina Jimin sekin Yn’ni yerga qo‘ydi.
Yn’ning oyoqlari hamon hayajondan titrar, yuragi ko‘kragidan chiqib ketgudek dukillab urardi. Uning oppoq ipak ko‘ylagi biroz g‘ijimlangan, yuzlari esa hayajon va shokdan qip-qizil bo‘lib ketgandi. Barmog‘idagi ulkan brilliant uzuk esa lift chiroqlari ostida ko‘zni qamashtirib yaltirar, unga qarab qiz hali ham bo‘lib o‘tgan voqealarga ishona olmayotgandi.
— Bu... bu nima edi, janob Park? - dedi Yn nihoyat nafasini rostlab, uning ovozi pichirlash darajasida chiqdi.
— Jonli efirda ekanligimizni bilarmidingiz? Bu harakatingiz shartnomada yo‘q edi!
Jimin unga juda yaqin turardi. Liftning tor va yopiq muhitida uning nafas olishi, qimmatbaho, o‘tkir atir hidi va vujudidan taralayotgan kuchli energiya Yn’ni tamomila sehrlab qo‘ygandi. Jimin sekin qo‘lini devorga tirab, Yn’ni o‘z tanasi bilan to‘sib qo‘ydi. Uning o‘tkir va muzdek nigohida endi qandaydir boshqacha, qizg‘onchiq bir olov porlardi.
— Shartnomada mening obro‘yimni saqlash yozilgan edi, Yn, - dedi Jimin sekin, uning ovozi past va daxshatli darajada jozibali eshitildi.
— O‘sha jurnalist senga bunday savol berayotganida, sening ko‘zlaringdagi qo‘rquvni ko‘rdim. Agar men aralashmaganimda, sen yig‘lab yuborarding va bu mening kompaniyam uchun mag‘lubiyat bo‘lardi. Biznesda men hech qachon yutqazmayman.
— Shuning uchun meni hamma oldida ko‘tarib chiqib ketdingizmi? Shuning uchun tiz cho‘kdingizmi?
Yn uning ko‘zlariga tik qaradi, uning ichida allaqachon soxta nikohga nisbatan g‘alati bir tuyg‘u, ehtimol, Jiminga nisbatan ilk iliqlik uyg‘onayotgandi.
— Bularning barchasi shunchaki rolmidi?
Jimin bir muddat jim qoldi. Uning ko‘zlari Yn’ning titrayotgan lablariga, so‘ng qaytadan uning chuqur, ma’noli ko‘zlariga tushdi. U o‘zini har qancha sovuqqon ko‘rsatishga urinmasin, qizni quchog‘iga olganida yuragi xuddi aqldan ozgandek tez urganini va uni hech ham qo‘lidan qo‘yvorgisi kelmaganini o‘ziga ham tan olgisi kelmayotgandi.
— Buni qanday qabul qilish sening ixtiyoring, rafiqam, - dedi Jimin ohasta, uning lablarida sirli bir tabassum paydo bo‘ldi.
— Lekin bir narsani bilib qo‘y: endi butun dunyo sen bilan meni ajralmas deb hisoblaydi. Va bu o‘yinni ortga qaytarib bo‘lmaydi.
Shu payt lift eshiklari ochildi. Ularni pastda tansoqchilar va qoraytirilgan oynali hashamatli mashina kutib turardi. Jimin yana o‘zining sovuqqon rahbar qiyofasiga qaytdi va Yn’ning qo‘lidan tutib, mashina tomon yetakladi.
Ayni shu daqiqada, jonli efirni o‘zining eski, xaroba xonasida tomosha qilgan Suho telbalarcha baqirib, qo‘lidagi telefonni televizor ekraniga otdi. Ekran chil-chil bo‘lib ketdi. Jiminning Yn’ni ko‘tarib ketayotgan kadrlari uning ko‘z oldidan ketmayotgandi. Suho o‘zining butunlay yutilganini va Yn endi unga hech qachon qaytmasligini anglab, g‘azab va qasd olish hissi bilan yondi.
— Ko‘ramiz, o‘sha to‘y kuni qanchalik baxtli bo‘larkansizlar!
Mashina eshiklari yopilishi bilan konferens-zalning shovqini va kameralar chirog‘i ortda qoldi. Hashamatli, qoraytirilgan oynali avtomobil saloniga og‘ir va vahimali sukunat cho‘kdi. Biroq mashinaga o‘tirishganidan bir necha daqiqa o‘tmay, Jiminning ahvoli keskin o‘zgara boshladi. Uning nafasi tezlashdi, peshonasida sovuq ter tomchilari paydo bo‘ldi va ko‘zlari xiralashib, ichidagi allambalo alov alangalanib ketdi. Suho yoki uning odamlari matbuot anjumanidan oldin Jimin ichgan suvga kuchli ta’sir qiluvchi, asab tizimini va xohishlarni nazoratdan chiqaradigan maxsus dori qo‘shib qo‘yishgan edi. Dori ayni shu daqiqada o‘zining eng yuqori nuqtasiga yetgan edi.
Jimin endi o‘zini boshqara olmayotgandi. Uning sovuqqon va strategik ongi dorining kuchli ta’sirida butunlay falaj bo‘lib, o‘rnini jilovlab bo‘lmas ehtiros va yirtqichona instinkt egalladi. U yonida o‘tirgan Yn’ga qaradi. Qizning oppoq ko‘ylagi, uning qo‘rquv to‘la ko‘zlari va yaqinligi Jiminning miyasidagi so‘nggi nazorat simlarini ham uzib yubordi.
Kutilmaganda Jimin gursillab Yn’ning ustiga tashlandi va uni o‘ziga kuchli tarzda tortib, lablaridan majburlab, ehtiros bilan o‘pa boshladi. Bu safargi o‘pich kafedagi yoki sahnadagi rol ijrosi emas edi bu dorining ta’sirida aqldan ozgan, mutlaq egalik qilish xohishi edi.
Yn dahshatga tushdi. Jiminning ko‘zlaridagi telbalikni va undan taralayotgan daxshatli kuchni his qilib, qizning yuragi vahimadan urishdan to‘xtab qolgandek bo‘ldi. U bor kuchi bilan Jiminning baquvvat ko‘kragidan itarib, undan qutulishga urindi.
— Jimin! Nima qilyapsiz?! Qo‘yib yuboring! - deb baqirdi u, ammo Jimin uni eshitmasdi.
Qiz o‘ng tomondagi mashina eshigining dastasiga yopishib, uni ochishga va harakatlanayotgan mashinadan o‘zini tashlab bo‘lsa-da qochishga harakat qildi. Ammo Jimin uning niyatini darhol payqadi. U qizni shafqatsizlarcha o‘z tagiga bosib, harakatlanishdan butunlay mahrum qildi. Uning og‘irligi ostida Yn nafas ololmay qoldi. Jimin Yn’ning qarshilik ko‘rsatayotgan ikkala nozik qo‘llarini mahkam tutib, qizning boshining tepasiga ko‘tardi va bir qo‘li bilan ularni temir changaldek qisib qo‘ydi.
Yn mutloq chorasiz va qimirlay olmaydigan holatda qolgan edi. Uning ko‘zlaridan qo‘rquv yoshlari sizib chiqdi.
Jimin og‘ir nafas olgancha boshini ko‘tardi, uning ko‘zlari qizarib ketgan, nigohi butunlay telbavor edi. U oldingi o‘rindiqda ketayotgan haydovchiga qarab, bo‘g‘iq va qat’iy ovozda buyruq berdi:
Haydovchi orqa oynadan xo‘jayinining dahshatli ahvolini va vaziyatning o‘ta jiddiyligini ko‘rib, mashinani darhol yo‘l chetiga to‘xtatdi. U ortiqcha savol bermay, eshikni ochdi va tezda mashinadan tushib, uzoqroqqa ketdi. Endi ulkan avtomobil ichida faqat dori ta’sirida aqldan ozgan Jimin va qo‘rquvdan qotib qolgan Yn yolg‘iz qolishgandi.
Jimin qizning belidan changallab, uni o‘ziga yanada yaqinroq tortdi. Uning issiq va shiddatli nafasi Yn’ning yuziga urilardi. U qizning qarshiligiga mutloq e’tibor bermay, boshini pastga egdi va uning nozik bo‘ynidan, tomirlari urib turgan joylaridan ehtiros bilan, telbalarcha o‘pa boshladi. Uning har bir teginishi shafqatsiz, ammo aqlbovar qilmaydigan darajada kuchli ehtirosga to‘la edi. Yn Jiminning quchog‘ida titrararkan, bu tunda uning taqdiri butunlay o‘zgarib ketishini ich-ichidan his qilib turardi.
Mashina ichidagi havo tobora qizib, taranglik eng yuqori nuqtasiga yetgan edi. Dori Jiminning butun aqlini o‘g‘irlab, qonida gursillab oqayotgan olovni yanada kuchaytirdi. U endi o‘zini mutlaqo nazorat qilolmas, ko‘z oldi faqat ehtiros soyalari bilan qoplangan edi. Qizning ostida yotib titrashi, qo‘rquv bilan nafas olishi uning ichidagi jilovlab bo‘lmas yirtqich tuyg‘ularni yanada alovlantirib yubordi.
Jimin Yn’ning qo‘llarini mahkam qisgancha, uning yuziga yaqinlashdi. Uning nigohida o‘ziga tegishli bo‘lmagan, dorining ta’siri tufayli aqldan ozgan yirtqichona bir telbalik bor edi. Uning issiq va og‘ir nafasi qizning yuzini kuydirayotgan ediki, Jimin bo‘g‘iq, asabiy va tanbeh ohangida shivirladi:
— Qarshilik qilma, Yn... O‘zimni tutib turolmayapman. Meni kechir... Seni xohlayapman. Meni to‘xtatolmaysan!
Bu gaplar qizning quloqlari ostida dahshatli va oxirgi ogohlantirishdek jarangladi. U Jiminni to‘xtatishning imkoni yo‘qligini, bu daqiqada u hech qanday qonun yoki shartnomani o‘ylaydigan holatda emasligini tushundi.
Jimin ortiq bir soniya ham kutishni istamay, shafqatsiz va shiddatli harakatlar bilan qizning ustidagi nafis oq ko‘ylakni yirtib yuborish darajasida yechishga tushdi. U o‘zining egnidagi qimmatbaho kostyumi va ko‘ylagini ham shoshib, asabiylik bilan yechib otdi. Har bir harakatida jilovlab bo‘lmas kuch va hirs namoyon bo‘lib turardi. Mashinaning keng charm o‘rindig‘ida u qizning oppoq vujudiga yaqinlashdi.
Yn yig‘lab, undan to‘xtashini so‘rab yolvorar, ammo Jimin endi butunlay boshqa dunyoda edi. U qizning qarshilik ko‘rsatayotgan ikkala oyog‘ini kuch bilan keng yoyib, o‘zi ularning orasidan joy oldi. Ulkan avtomobilning qoraytirilgan oynalari ortida, tashqi dunyodan butunlay uzilgan bu tor makonda ikki insonning taqdiri qayta yozilayotgan edi. Jimin o‘zining butun og‘irligi va rad etib bo‘lmas xohishi bilan qizning vujudiga to‘liq egalik qilish uchun olg‘a intildi. Bu tun ular o‘rtasidagi barcha shartnomalarni, soxtalik chegaralarini yo‘q qilib, hayotlarini butunlay o‘zgartirib yuboradigan chorasiz bir burilish nuqtasiga aylandi.
Mashinaning tor va dim saloni shafqatsiz bir taranglik bilan to‘lgan edi. Dori ta’sirida aql-hushini butunlay yo‘qotgan Jimin endi hech qanday to‘siq yoki ogohlantirishni tan oladigan holatda emasdi. U qizning oyoqlari orasiga joylashar ekan, uning vujudidan taralayotgan qo‘rquv va qarshilikka zarracha ham e’tibor bermadi. Ichidagi hayvoniy hirs va jilovlab bo‘lmas olov uning har bir harakatini boshqarib turardi.
Jimin hech qanday tayyorgarliksiz yoki ogohlantirishsiz, shiddatli va qat’iy bir harakat bilan qizning ichiga chuqur kirib bordi. Kutilmagan va daxshatli og‘riqdan Yn’ning nafasi ichiga tushib ketdi. Uning tomog‘idan nafaqat og‘riq, balki butun borlig‘ini tilka-pora qilgan faryod va baqiriq otilib chiqdi. Bu uning hayotidagi eng daxshatli, butun tanasini kuydirib yuborgan jismoniy va ruhiy og‘riq edi. Biroq uning bu faryodlari Jiminni to‘xtata olmadi; dori uning ongini shunday to‘sib qo‘ygan ediki, qizning ko‘z yoshlari va og‘riqdan baqirishi uning tezligini va shafqatsizligini yanada oshirdi, xolos.
Jimin uni mutlaqo ayamay, shoshilinch va shafqatsiz ritmda aloqa qilishni davom ettirdi. Har bir zarba, har bir harakat Yn uchun bitmas-tuganmas azobga aylanib, uning borlig‘ini chil-chil sindirayotgan edi. Uning yosh to‘la ko‘zlari oldida qoraytirilgan oyna ortidagi tun manzarasi aylanar, u o‘zini hayotidagi eng katta chorasizlik girdobida his qilardi. Mana shu shafqatsiz va achchiq daqiqalarda Jimin qizning bokiraligini ham olib, uning pokiza dunyosini butunlay vayron qildi. Ular o‘rtasidagi soxta shartnoma, obro‘ va g‘urur haqidagi barcha gaplar mana shu qonli va ehtirosli tunda tamomila yo‘q bo‘lib ketdi. Jimin o‘z ehtiyojini qondirib, qizning ustiga og‘ir yiqilganida, Yn butun tanasi sirdosh og‘riqdan bo‘shashgan, ko‘zlarida hayot uchquni so‘ngan va faqatgina unsiz ko‘z yoshlari to‘shayotgan holatda qolgan edi.
Mashinaning dim saloni kechagi shafqatsiz tunning asoratlari va og‘ir havosi bilan to‘lgan edi. Tong yorishayotgan bo‘lsa-da, Jiminning qonida aylanayotgan dorining ta’siri butunlay tarqalmagan, aksincha, uning ichidagi nazoratsiz hirs va egalik qilish tuyg‘usini yanada kuchaytirgan edi. Yn titrayotgan barmoqlari bilan dabdala bo‘lgan kiyimlarini to‘g‘rilashga urinib, ko‘z yoshlari bilan eshik dastasiga yopishdi. U bu jahannamdan, o‘zini chil-chil sindirgan bu yirtqichdan tezroq qochib ketishni, mutloq yo‘q bo‘lishni istayotgan edi.
Biroq u eshikni ochishga ulgurmasidan, Jiminning temir panjalari uning nozik bilagidan mahkam tutdi. U qizni shunday shiddat bilan ortga tortdiki, Yn beixtiyor uning keng, yarim yalang‘och ko‘kragiga urildi. Jiminning ko‘zlari hamon qizarib ketgan, chehrasida o‘ziga xos takabburlik va shafqatsiz bir joziba bor edi. U qizning qulog‘iga og‘ir va asabiy nafas olgancha yaqinlashdi-da, istehzo bilan pichirladi:
— Ketmoqchimisan, xotinjon? Meni asabiylashtirma. Kechagi aloqa menga yoqdi, men yana xohlayman.
Yn’ning ichidan nafrat va alam otilib chiqdi. U bor kuchi bilan Jiminning quchog‘idan yulinib chiqishga urindi, uning sovuq va shafqatsiz nigohiga tik qarab, baqirib yubordi:
— Shartnomada bunday band yo‘q! Jinsiy aloqa mumkin emas! Menga qayta tegmang!
Bu gaplarni eshitgan Jimin birdan daxshatli va sovuq ovozda kulib yubordi. Uning bu kulgisi qiyomat oldidan jaranglagan vahimali sado kabi qizning butun vujudini titratib yubordi. U Yn’ning ikkala qo‘lini bitta kafti bilan o‘rindiqqa mixladi-da, uning yuziga yanada yaqinroq engashdi. Uning nigohida endi qonun ham, shartnoma ham hech qanday qiymatga ega emasligi yaqqol ko‘rinib turardi.
— Shartnoma? — dedi Jimin lablarini burishtirib. — Uni o‘zgartiramiz. Jinsiy aloqa bo‘ladi! Endi men o‘zimni tutolmayman. Sening iforing juda yoqimli, boshqasiga berishga ko‘zim qiymaydi.
Jimin bu so‘zlarni aytib, qizning bo‘ynidan, kechagi izlar hali bitmagan terisidan yana o‘pishga o‘tdi. U Yn’ning har qanday shartlarini, huquqlarini va qarshiliklarini bir pulga olib, o‘zining cheksiz va jilovlab bo‘lmas ehtirosi girdobiga qaytadan tortib ketdi. Avtomobil eshiklari qulflangan, tashqarida esa faqat sovuq tong tong otayotgan edi.
Quyosh nurlari ulkan shisha binoning derazalaridan o‘tib, Park Jiminning keng va hashamatli yotoqxonasini yoritganida, tunda sodir bo‘lgan dahshatli bo‘ron nihoyat tinchigandek edi. Jimin to‘shakda ko‘zlarini ochar ekan, boshidagi chidab bo‘lmas og‘riqdan qoshlarini chimdirdi. Dorining ta’siri butunlay tarqalgan, uning o‘tkir va strategik ongi qayta o‘z joyiga qaytgan edi.
U sekin yoniga qaradi. To‘shakning chetida, burchakka qisilib, o‘zini himoya qilayotgandek yotgan Yn cho‘chib uyg‘ondi. Qizning yuzidagi ko‘z yoshlari qurigan bo‘lsa-da, ko‘zlari ostidagi qora xalqalar, lablaridagi shish va butun tanasidagi og‘riq kechagi tun shunchaki dahshatli tush bo‘lmaganini eslatib turardi. U Jiminning ko‘zlariga cheksiz nafrat va daxshat aralash tikildi.
Jiminning miyasida kechasi mashinada sodir bo‘lgan har bir kadr — qizning og‘riqdan baqirgan faryodlari, uning bokiraligini shafqatsizlarcha olgani va tongga yaqin aytgan gaplari xuddi kinotasmadek aylanib o‘tdi. Jimin hayotida birinchi marta o‘zini mutlaqo boshqara olmaganidan va qarshisidagi begunoh qizni chil-chil sindirganidan ich-ichidan dahshatli aybdorlik his qildi. Uning muzdek yuragida qandaydir og‘riq uyg‘ongandek bo‘ldi.
Biroq u — ark Jimin edi. U hech qachon o‘z ojizligini ko‘rsatmasligi, yutqazganini tan olmasligi kerak edi. U o‘zining haqiqiy tuyg‘ularini, pushaymonligini mag‘rurlik niqobi ortiga yashirdi. Uning chehrasi yana o‘sha sovuq, takabbur va qat’iy qiyofaga kirdi.
Jimin to‘shakdan turib, egniga shoyi xalatini kiydi va stol ustida turgan yangilangan shartnoma qog‘ozlarini qo‘liga oldi. U Yn’ga yaqinlashib, qog‘ozlarni uning oldiga tashladi.
— Kechagi voqea... shunchaki dorining ta’siri edi, — dedi Jimin ovozini mutlaqo sovuq va his-tuyg‘usiz chiqarishga harakat qilib.
— Sobiq yigiting Suho mening suvimga nima qo‘shganini aniqladim va u tez orada buning badalini to‘laydi. Ammo sodir bo‘lgan ish bo‘ldi. Va men aytgan gaplarimdan qaytmayman.
Yn qog‘ozlarga va Jiminning bu qadar xotirjamlik bilan gapirayotganiga qarab, ichidagi nafrat yanada alovlandi.
— Siz maxluqsiz, janob Park, — -edi u ovozi g‘azabdan titrab.
— Siz meni o‘z nafasingiz bilan kuydirdingiz, meni majburladingiz! Va endi hech narsa bo‘lmagandek gapiryapsizmi?
Jimin qizning so‘zlaridan ich-ichidan ezilsa-da, yuzida buni zarracha ham bildirmadi. U pastga engashib, Yn’ning yuziga yaqinlashdi. Uning nigohida rad etib bo‘lmas kuch bor edi.
— Men senga aytdim, Yn. Men o‘zim xohlagan narsani baribir olaman. Kechagi voqeadan keyin shartnoma shartlari rasman o‘zgardi. Biznes hamkorlik tugadi, endi bu haqiqiy nikoh. Sening jismoniy vujuding ham, hayoting ham menga tegishli. Shartnomaning yangi bandida jinsiy aloqa rasman ruxsat etilgan va sen buni rad etolmaysan. Chunki senda boshqa tanlov yo‘q. Agar hozir ketishni istasang, ommaga kechagi videolarning davomini va bu soxta nikoh haqidagi haqiqatni sizdiraman. O‘shanda nafaqat men, balki sen ham butunlay rasvo bo‘lasan.
Yn Jiminning bu qadar shafqatsiz va takabburlik bilan vaziyatni o‘z qo‘liga olganini ko‘rib, tishlarini g‘ijirlatdi. U bu insonning changalidan qutulish qanchalik qiyinligini anglab yetayotgan edi. Jimin esa qizga so‘nggi bor sovuq nazar tashlab, xonani tark etdi. Eshik ortidan yopilar ekan, u devorga suyanib chuqur nafas oldi — u qizni shunchaki ushlab turish uchun bu yovuz rolni o‘ynashga majbur edi, chunki ich-ichidan uni qo‘yib yuborishni mutlaqo xohlamasdi.
Tun shaharni o‘z bag‘riga olgan, Park Jiminning hashamatli pentxausiga chuqur va vahimali sukunat cho‘kkan edi. Yn o‘ziga ajratilgan keng yotoqxonada, deraza yonidagi o‘rindiqda o‘tirgancha qorong‘u osmonga tikilib o‘tirardi. Egnida shoyi tungi ko‘ylak, tanasidagi va yuragidagi jarohatlar hamon sizillab og‘rir edi. Bugun ertalab Jimin shartnomani kuch bilan o‘zgartirganidan so‘ng, qiz o‘zini oltin qafasdagi asiradek his qila boshlagandi. U Jiminni butun borlig‘i bilan yomon ko‘rishni istardi, ammo kechagi tunning daxshatli ehtirosi hamon miyasida aylanib, uning aqlini o‘g‘irlamoqda edi.
To‘satdan xona eshigining sekin ochilgani eshitildi. Yn cho‘chib o‘rnidan turdi. Ostonada Park Jimin turardi.
Uning egnida faqat qora ipak xalat bor edi, ko‘krak qismi biroz ochiq bo‘lib, mukammal tanasi ko‘rinib turardi. Uning bu safargi nigohi kechagidek telbavor yoki bugun ertalagidek muzdek emas edi. Unda butunlay boshqa — hushyor aql bilan qabul qilingan, nihoyatda kuchli va jozibali bir istak porlab turardi. Dori ta’siri allaqachon butunlay tarqagan, ammo Jimin baribir qizning yoniga kelgan edi. Chunki uning muzlagan yuragi va vujudi Yn’ning o‘sha yoqimli iforini, uning ta’mini qayta his qilishni aqldan ozgudek xohlayotgan edi.
Yn orqaga chekindi, uning orqasi sovuq shisha derazaga tegdi.
— Bu yerda nima qilyapsiz, janob Park? — dedi u ovozi titrab, qo‘llari bilan ko‘kragini to‘sishga urinib.
— Shartnomani o‘zgartirgan bo‘lsangiz ham, men sizga ruxsat berganim yo‘q!
Jimin javob bermadi. U xuddi o‘z o‘ljasiga yaqinlashayotgan qoplondek juda sekin va vazmin qadamlar bilan qizga yaqinlashdi. Har bir qadami Yn’ning yurak urishini tezlashtirardi. U Yn’ning ro‘parasiga kelib to‘xtadi. Ular orasidagi masofa shunchalik yaqin ediki, Yn Jiminning shaxsiy, qimmatbaho atri va o‘ziga xos ehtirosli nafasini yana his qildi.
Jimin nozik barmoqlari bilan sekin Yn’ning iyagidan tutdi va uning yuzini yuqoriga ko‘tardi. U qizning ko‘zlaridagi qo‘rquv va g‘azab aralash chiroyli uchqunlarni tomosha qildi.
— Men senga aytdim, Yn...
— Jiminning ovozi daxshatli darajada past, bo‘g‘iq va jozibador jarangladi.
— Bu safar meni hech qanday dori boshqarayotgani yo‘q. Men hozir butunlay o‘zimdaman. Va men seni yana xohlayapman.
— Qo‘lingizni torting! Men sizning qo‘g‘irchog‘ingiz emasman!
Yn uning qo‘lini siltab tashlamoqchi bo‘ldi, ammo Jimin uning bilaklaridan tutib, shisha derazaga qisib qo‘ydi.
Jimin istehzo bilan, ammo juda mayin jilmaydi. U boshini egib, lablarini qizning qulog‘iga yaqinlashtirdi:
— Rad etishga urinma. Kecha seni qiynagan bo‘lsam-da, vujuding menga qanday javob berganini yaxshi eslayman. Sening bu nafrating ortida nima yashiringanini bilaman. Endi sen mendan qochib ketolmaysan. Chunki sen mening xotinimsan.
Jimin shunday dedi-da, qizning lablaridan bu safar majburlab emas, balki o‘ta ehtirosli, o‘g‘irlovchi va aqlbovar qilmaydigan darajada shirin tarzda o‘pa boshladi. Uning beqiyos mahorati va ehtirosli harakatlari Yn’ning qarshilik ko‘rsatishga urinayotgan aqlining simlarini birin-ketin uzib yubordi. Qizning qo‘llari sekin bo‘shashdi, Jimin esa fursatni boy bermay, uning belidan mahkam quchib, tungi ko‘ylagining bog‘ichlarini yechishga tushdi. U butunlay o‘z xohishi bilan qizni to‘shak tomon yetaklab borarkan, bu tun o‘tgan tundan ham shiddatliroq bo‘lishini ikkalasi ham bilishardi.
Jiminning ehtirosli va rad etib bo‘lmas yaqinligi Yn’ning ichidagi g‘azab va isyon olovini yanada alovlantirib yubordi. U o‘zini oltin qafasga qamalgan asira kabi his qilishni, jismoniy ojizligi tufayli taslim bo‘lishni istamasdi. Qiz bor kuchini to‘plab, Jiminning keng va issiq ko‘kragidan shunday shiddat bilan itardiki, yigit kutilmagan zarbadan bir-ikki qadam ortga chekinishga majbur bo‘ldi.
Fursatdan foydalangan Yn shoyi ko‘ylagining etaklarini yig‘ishtirib, yotoqxona eshigi tomon telbalarcha yugurdi. Uning yuragi vahima va adrenalin tufayli bo‘g‘zida urar, yagona maqsadi — bu xonadan, o‘zini butunlay boshqarib olgan bu erkakning changalidan chiqib ketish edi. Uning titrayotgan barmoqlari eshik dastasiga yetib borib, uni pastga bosgan daqiqada, ortidan kelgan issiq shavkat orqa vujudini qopladi.
Jimin shunchalik tez harakat qilgan ediki, qiz eshikni zarracha ochishga ham ulgurmadi. Yigitning baquvvat qo‘llari Yn’ning belidan mahkam quchib, uni poldan uzdi va havoga ko‘tardi. Qiz havoda tipirchilab, uning yelkasiga urishga, qutulishga urindi, ammo Jimin xuddi eng qimmatbaho, ammo asirga olingan o‘ljasini ko‘targandek o‘ta qat’iyatli qadamlar bilan to‘g‘ri ulkan yotoq tomon yurib ketdi.
U Yn’ni mayin ko‘rpa-yostiqlar ustiga sekin, ammo rad etib bo‘lmas kuch bilan tashladi. Qiz qayta turishga harakat qilmasidan oldin, Jimin uning ustiga engashib, ikki qo‘lini deraza yonida bo‘lgani kabi o‘rindiq chetiga mixladi. Uning hushyor, ammo jilovlab bo‘lmas istak bilan yongan ko‘zlari qizning yuziga juda yaqin keldi. Yigitning ovozi bo‘g‘iq, daxshatli darajada jozibali va qat’iy ohangda jarangladi:
— Qochishni bas qil dedim, xotinjon. Sen menikisan.
Bu gaplar shunchaki tahdid emas, balki bu tundagi mutloq haqiqat edi. Jimin qizning lablariga qayta yopishib, uning qarshiliklarini o‘zining hushyor ehtirosi bilan eritib yuborishga kirishdi.
2 epizod. Tugadi .
.
.
.
.
.
Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •
Author ....... #Laura_c