It's not my dream, it's my destiny.
" Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,
Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi.
Tong quyoshi Jiminning dabdabali va keng qarorgohi oynalaridan ichkariga xira nur sochayotgan edi. Xona ichida faqatgina soatning bir maromda chirsillab urishi va og‘ir nafas olish tovushigina eshitilardi. Markazdagi hashamatli, yumshoq divanda yotgan Mina nihoyat ko‘zlarini sekin ochdi. U hali qayerda ekanligini, qanday qilib bu yerga kelib qolganini mutlaqo anglay olmayotgan edi.
U chuqur nafas olmoqchi bo‘ldi, biroq ayni shu soniyada vujudini daxshatli bir azob qopladi. Kecha tunda 22-VIP xonadagi o‘sha hayvonlarcha xohishlarga to‘la boyvachcha yigitlar uning pokiza vujudini toptashgan, uni ayamay tilka-pora qilishgan edi. Mina o‘sha daxshatli va shafqatsiz zo‘ravonlik asoratidan, ostidagi og‘riq o‘ta kuchliligidan lablarini tishlab, chiroyli yuzi burishib ketdi. Uning butun tanasi sirdosh og‘riqdan yonayotgan edi. Ko‘zlaridan og‘riq yoshlari sizib chiqdi.
U o‘ta holsizlangan qo‘llari bilan divanga tayanib, zo‘rg‘a boshini yon tomonga burdi va o‘zini kim kuzatayotganini ko‘rmoqchi bo‘ldi. Qizning ko‘zlari xiralashgan bo‘lsa-da, ro‘parasida — kresloda o‘tirgan sirli qizni, ya’ni Yn’ni ko‘rdi.
Yn ancha vaqtdan beri shu kresloda o‘tirib, bu yarador va dabdala bo‘lgan qizni kuzatayotgan edi. Uning ichida kechasi o‘ziga nisbatan qilingan o‘sha shafqatsiz o‘pichlar va jismoniy azoblar xotirasi hali yangi edi. Biroq qarshisida yotgan bu qizning ahvoli unikidan ming chandon ayanchliroq va dahshatliroq ekanini ko‘rib, uning ayollik qalbi ezildi. Yn kreslodan turib, divanga, Minaning tomoniga yaqinlashdi va uning qarshisiga engashdi. Uning ko‘zlarida chinakam xavotir va achinish bor edi. Yn qizni sekin savolga tutdi:
— Ahvolingiz yaxshimi Sizda zo‘ravonlik alomatlari bor... Bu kimning ishi o‘zi — dedi uning ko‘zlariga tikilib, ovozi titragancha.
Mina qarshisidagi bu go‘zal va begona qizning kiygan qimmatbaho ipak libosiga, uning qo‘rqinch aralash samimiy bo‘lgan ko‘zlariga asabiy qarab chiqdi. U hozir Kim Sokjinning yangi bir tuzog‘idamanmi yoki uning dushmanlari qo‘lidamanmi, hali bilmasdi. U tomog‘idagi qurishgan so‘lakni yutib, holsiz va qo‘rquv to‘la ovozda so‘radi:
Yn bir muddat jim qoldi. U o‘zini kim deb tanishtirishni bilmasdi Park Jiminning shartnomadagi soxta xotinimi yoki uning yangi qurbonimi?
Ammo u gapirishga ulgurmasidan, xonaning og‘ir eshiklari qarsillab ochildi va ostonada uzoqdan hamma narsani kuzatib turgan va bu qizga befarq bo‘lmagan Park Jiminning haybati ko‘rindi. Ikki qizning suhbatiga uchinchi, eng xavfli shaxs qo‘shilayotgan edi.
O'ta aqili va ayor qiz u mina ni o'rnini egallab kim Sokjin ni shaxsiy fohishani bolmoqchi
Jiminning qarorgohida Mina va Yn o‘rtasida sirli suhbat boshlangan ayni shu daqiqalarda, shaharning narigi chetidagi jahannamiy klubda parallel vaqt butunlay boshqacha oqayotgan edi. Kim Sokjin o‘zining shaxsiy fohshasi Minani 22-VIP xonadagi yigitlarga toptash uchun topshirganidan so‘ng, uning muzlagan va shafqatsiz yuragida zarracha ham pushaymonlik hissi uyg‘onmagandi. Aksincha, u o‘z hokimiyatini va g‘ururini yana bir bor his qilish uchun o‘zining shaxsiy hashamatli xonasiga boshqa bir o‘yinchoqni chaqirtirgan edi.
Bu vaqt oralig‘ida Kim Sokjin o‘z shaxsiy xonasida navbatdagi bir fohisha bilan jinsiy aloqa qilayotgan, o‘z hirsini shafqatsizlarcha qondirayotgan edi. Xonadagi binafsha rangli xira chiroqlar ostida og‘ir ehtiros nafasi aylanar, qimmatbaho ichimliklar hidi havoni butunlay qoplagan edi.
Yigit charm kresloga to‘liq suyangancha, mag‘rur va mutlaq takabburlik bilan o‘tirardi. Uning tizzasida esa navbatdagi bitta fohisha (bich) bor edi. Bu qiz klubning eng oldi o‘yinchoqlaridan biri bo‘lgan Ayu edi. Qiz o‘zining ochiq tungi libosini butunlay yechib otgan bo‘lib, yigitning ustida mutlaqo kiyimsiz, yalang‘och holatda o‘tirardi. Uning nafis va shaytoniy vujudi Sokjinning qimmatbaho kostyumi ustiga ishqalnar, fohisha o‘z xo‘jayinining ko‘nglini ovlash uchun bor jozibasini ishga solayotgan edi.
Ayu Sokjinning bo‘ynidan quchoqlab, uning qulog‘iga o‘ta shahvoniy va erkalanuvchi ovozda pichirladi:
— Dady... immm, meni qiynamang, vaqtni cho‘zmang...
Qiz shunday dedi-da, o‘zining epchil barmoqlari bilan yigitning belidagi qimmatbaho charm remenini shoshib yechishga tushdi. Remen metalining shiqillagan ovozi xonadagi jimlikni buzdi. Ayu Sokjinning shimlari tugmasini yechib, uning erkaklik a’zosini qo‘liga olarkan, ko‘zlariga o‘ynoqi va nafsga to‘la nigoh bilan tikildi:
— Dady, bu maxluqchangizni qondira olaman. Necha raund xohlaysiz? — dedi u zaharli jilmayib.
Kim Sokjin kresloga boshingni tashlagancha, Ayu’ning sochliridan mahkam changalladi. Uning ko‘z oldida hamon Park Jiminning o‘sha matbuot anjumanidagi g‘olibona qiyofasi va Suho’ning alamli yuzlari aylanardi. U ichidagi butun daxshatli agressiyani va jilovlab bo‘lmas nafratni mana shu yalang‘och tanaga to‘kib solish uchun qizni ostiga bosishga hozirlandi. Eshiklar qulflangan, bu qora olamning tubida hech qanday qonun yo‘q edi.
Fohshaxonaning qorong‘u va binafsha chiroqlar bilan yoritilgan shaxsiy xonasida ehtiros va shahvat nafasi eng yuqori nuqtasiga yetgan edi. Kim Sokjin kresloga butun tanasi bilan suyangancha, tizzasida yalang‘och holda o‘tirgan Ayu’ning har bir harakatini shafqatsiz va takabburona nigoh bilan kuzatib turardi.
Sokjin qizning sochlaridan mahkam changallab, boshini o‘ziga qaratdi va bo‘g‘iq, buyruq ohangida so‘radi:
— Meni qondiraolasan, shundaymi?
Ayu yigitning bu sovuq, ammo jozibali kuchidan battar alangalanib, uning bo‘yniga osildi. Lablariga shaytoniy bir tabassum yugurtirib, pichirladi:
— Dady... Minadan ko‘p huzur olib kelaman... miimmm...
Qiz shunday deya, Sokjinning to‘lishib, bo‘rtib turgan erkaklik a’zosini asabiy va epchil barmoqlari bilan mahkam qo‘liga oldi. Uni sekin ishqalab, yigitning vujudidagi ehtiros to‘lqinini uyg‘otgach, boshini pastga egdi. Ayu lablarini keng ochib, Sokjinning a’zosini og‘ziga oldi va uni qattiq, ehtiros bilan so‘ra boshladi. Xonaning sukunatida faqatgina so‘rish va og‘ir nafas olish tovushlari aks sado berardi.
Yigit kutilmagan bu issiq va ho‘l teginishdan ko‘zlarini yumib, boshini orqaga tashladi. Uning tomog‘idan jilovlab bo‘lmas lazzat ovozi otilib chiqdi:
— Immm... xxxx... totli... davom et...
Ayu uning bu imrashidan yanada kuch olib, til o‘yinlarini tugatdi. U sekin yigitning tanasi uzra ko‘tarilib, o‘zining nozik va ho‘l vujudi bilan Sokjinning tik turgan a’zosi ustiga to‘g‘ri keladigan qilib o‘tirdi. A’zo qizning ichiga butunlay botib kirgach, Ayu uning tizzalarida shiddat bilan sakray boshladi. Uning yalang‘och ko‘kraklari havoda tebranar, har bir sakrashida xonadagi og‘ir va shahvoniy muhit yanada qizib borardi. Sokjin uning belidan mahkam changallab, o‘zining hayvoniy xohishini qondirish uchun qizning harakatlariga pastdan shafqatsiz zarbalar bilan javob bera boshladi.
Klubning shaxsiy xonasidagi xira binafsha chiroqlar ostida ehtiros nafasi tobora og'irlashib borardi. Ayu Kim Sokjinning tizzasida harakatlanar ekan, uning har bir imrashi yigitning jizg'onak bo'layotgan hissiyotlarini yanada qo'zg'atayotgandi. Ayu o'zining jozibadorligiga ishongan holda, Sokjinning bo'ynidan mahkam quchdi va uning lablariga yaqin kelib pichirladi:
— Dady... yoqyaptimi? Yoqimlimanmi... immmx?
Sokjin ko'zlarini yarim yumgancha, kresloga suyandi. Uning vujudidagi shafqatsiz hirs va agressiya Ayu’ning harakatlari bilan qonayotgan edi. U qizning belidan changallab, past ovozda javob berdi:
Bu qisqa javobdan ruxlanib ketgan Ayu, o'zini butunlay bu xonaning va Sokjinning yuragining yangi qirolichasi deb his qila boshladi. U o'zidan bir necha soat oldin shu xonadan dabdala qilib haydalgan, jahannamga tashlangan Minaning o'rnini butunlay egallamoqchi edi. U Sokjinning yuziga tikilib, lablarini tishlagancha so'nggi savolini berdi:
— Mina o'rniga meni loyiq ko'rolmaysizmi... axxx?
"Mina" ismini eshitishi bilan Kim Sokjinning ko'zlaridagi ehtiros olovi bir soniyada muzga aylandi. Uning vujudi qotib qoldi. To'g'ri, u Minani o'z qo'llari bilan 22-VIP xonadagi yigitlarga toptash uchun topshirgan edi, ammo uning ichidagi daxshatli va aqldan ozdiruvchi egalik tuyg'usi hali o'lmagandi. Mina uning shaxsiy qo'g'irchog'i edi va hech qaysi arzon fohsha uning o'rnini bosa olmasdi.
Sokjin to'satdan Ayu’ning sochlaridan shunday qattiq changalladiki, qiz og'riqdan baqirib yubordi. Yigit uni o'zidan itarib, yerga tashladi. Uning ko'zlarida qotilona g'azab yonardi.
— Haddingdan oshma, Ayu! — dedi Sokjin o'rnidan turib, remenini to'g'rilarkan.
— Sen shunchaki bir kechalik o'yinchoqsan. Hech qachon o'zingni Mina bilan tenglashtirishga jur'at qilma! Sening vazifang faqat jimmgina qondirish!
Ayu polda, yalang'och holda qo'rquvdan qaltirab qoldi. U o'z maqsadiga erisha olmaganini, Sokjinning yuragidagi o'sha daxshatli daxshatli soyani Minani hech qachon o'chira olmasligini anglab yetdi.
Sokjin kiyimlarini kiyib, xonadan chiqib ketdi. Uning ichida g'alati bir vahima boshlangan edi u Minani sog'ina boshlagandi, ammo qiz allaqachon Jiminning odamlari qo'lida shahar bo'ylab ketayotganini u hali bilmasdi.
Kim Sokjinning daxshatli g‘azabi va shafqatsiz so‘zlari Ayu’ni bir lahzaga qo‘rqitgan bo‘lsa-da, qiz bu oltin jahannamda qanday yashab qolish qonunlarini juda yaxshi bilardi. U Sokjin kabi qudratli va zolim insonning jahlini faqat va faqat tanasining jozibasi hamda so‘zsiz bo‘ysunish orqali eritish mumkinligini anglab yetdi. U polda yotishni istamadi.
Ayu mutlaqo yalong‘och holatda poldan sekin joyidan turib, qadamlarini mayin bosgancha yigit tomon yaqinlashdi. Uning mukammal va yalang‘och a’zolari xira chiroq ostida porlar, vujudidan taralayotgan shahvat hidi xonani qayta zabt etayotgan edi. U Sokjinning ortidan kelib, uning qotib turgan baquvvat yelkalariga yopishdi va to‘lqinlanib turgan ovozda pichirladi:
— Dady... men xato qildim. Hali sizga toymadim, sizni qondirmadim ham...
Qiz shunday deya, Kim Sokjinni o‘ziga tortdi va uni qaytadan ulkan charm kresloga o‘tirg‘izib, o‘zi uning tizzalariga mushukdek joylashdi. Ayu yigitning mag‘rur yuziga yaqin kelib, yigitning bo‘ynini, quloqlari orqasini ehtiros bilan o‘pa boshladi. Uning nozik va issiq lablari Sokjinning tomirlari urib turgan bo‘yin terisiga tegar ekan, yigitning ichidagi muzlik yana bir bor eriy boshladi.
Sokjin Minaga bo‘lgan daxshatli egalik hissini va ichidagi bor alamini baribir qayergadir to‘kib solishi kerak edi. Ayu’ning bu itoatkorligi va uning issiq vujudi yigitning miyasidagi so‘nggi to‘siqlarni ham portlatib yubordi. Yigit kuchli ehtirosdan qizni o‘ziga yanada yaqinroq tortib, uning bo‘rttirib turgan to‘liq ko‘kraklarini shiddat bilan so‘rishni boshladi. U qizning terisini tishlab, uni og‘riq aralash lazzat girdobiga tortib ketarkan, Ayu tomog‘idan chiqqan shahvoniy ovozlar bilan yigitning sochlarini changalladi. Xonadagi ehtiros bo‘roni yangi kuch bilan, har qachongidan ham shafqatsizroq boshlanayotgan edi.
Kim Sokjin va Ayu o‘rtasidagi bu shiddatli va ehtirosli aloqa o‘zining eng yuqori nuqtasiga yetgan edi. Xonadagi binafsha rangli xira chiroqlar ostida faqatgina ularning og‘ir nafas olishlari va teriga urilayotgan teginish tovushlarigina eshitilardi.
Ayu yigitning shafqatsiz zarbalari va jilovlab bo‘lmas kuchidan nafasi bo‘g‘ziga tiqilib, pichirladi
Deyishi bilan yigit qizni tizzasidan dast ko‘tarib, yotoqqa o‘tadi va ustiga o‘zi yopirilib, bo‘sa ola boshlaydi. Sokjin qizning lablarini, bo‘ynini shafqatsizlarcha o‘parkan, uning bu kutilmagan shiddatidan Ayu’ning ichidagi shahvat olovi battar gurillab ketdi. Qiz yigitning keng yelkalaridan mahkam tutib, baqirib yubordi:
Yigit qizning gapidan a’zosini ushlab, qizning ikkala oyog‘ini keng ochib, a’zosini joylaydi. Hech qanday ogohlantirishsiz, shiddat bilan qizning ichiga chuqur kirib borganida, Ayu og‘riq aralash lazzatdan ko‘zlarini yumib oldi. Uning vujudi Sokjinning har bir harakatiga bo‘ysunib, titray boshladi:
— Imxx... dady... immm... tez, tezroq... mmm...
Kim Sokjin bundan chuqur nafas olib, tempni oshirdi va to‘rt soat ichida juda ko‘p boshandi va jinsiy aloqani tugatdi.
To‘rt soatlik to‘xtovsiz va shafqatsiz aloqadan so‘ng, xonadagi ehtiros bo‘roni nihoyat tinchidi. Sokjin og‘ir nafas olgancha qizning ustidan tushib, karavot chetiga o‘tirdi. Uning mukammal tanasi terga botgan, ko‘zlaridagi o‘sha yirtqichona olov endi o‘rnini sovuq xotirjamlikka bo‘shatib bergandi. Ayu esa to‘shakda butunlay holsizlangan, vujudi lazzat va toliqishdan bo‘shashgan holda yotardi. Sukunat cho‘kkan bu xonada ular hali tashqaridagi ulkan bo‘ron — Minaning qochib ketgani va Park Jiminning rejalari haqida mutlaqo bexabar edilar.
Park Jiminning sokin va dabdabali hashamatli pentxausida tong havosi tobora isib borardi. Tashqi dunyoda Kim Sokjin hamon fohisha Ayu bilan o‘z hirsini qondirish bilan band bo‘lgan bir paytda, bu yerda ikki xil dunyoning, ammo taqdiri pichoq bilan tilgandek o‘xshash boqilgan ikki ayol yuzma-yuz turardi.
Mina divanda o‘ta holsizlangan vujudi va tanasidagi yirtilish darajasidagi og‘riqlarga qaramay, qarshisida unga rahm va xavotir bilan tikilib turgan Yn’ning samimiy chehrasiga qaradi. Unga bu xonadondagilar zarar yetkazmasligini, ayniqsa mana shu nigohi mungli qiz unga dushman emasligini his qilib, biroz tinchlandi. U tomog‘idagi og‘riqni yutib, ovozini zo‘rg‘a chiqarib gapirdi:
— Tanishganimdan xursandman, Yn... — dedi u nozik barmoqlarini biroz qimirlatib.
Yn uning bu zaif ovozidan yuragi ezildi. U divan chetiga biroz yaqinroq kelib o‘tirdi. Qizning tanasidagi o‘sha mudhish ko‘karishlar, zo‘ravonlik asoratlari uning ko‘z oldidan ketmayotgandi. U Minaning ko‘zlaridagi bitmas-tuganmas g‘amni ko‘rib, so‘radi:
Mina bu savolni eshitib, achchiq istehzo bilan ko‘zlarini yumdi. O‘zining hayotidagi eng iflos, eng yashirishni istagan haqiqatini mana shu begona va go‘zal qizga aytish u uchun oson emasdi. Ammo endi uning yashiradigan hech narsasi qolmagandi. U ko‘zlarini ochib, Yn’ga tik qaradi:
— Men fohishaxonadanman... Men u yerdan qochdim,
Mina chuqur va azobli nafas oldi, uning ovozi titrab chiqdi
. — Uch yil avval otam meni pul evaziga Kim Sokjinga sotgan. U mendan ko‘p foydalandi. Meni o‘zining shaxsiy fohishasiga aylantirdi... Oxirgi kun esa... meni hamma fohishalar kabi yirtqichlar ichiga tashladi...
Mina shu gaplarni aytarkan, kecha tunda 22-VIP xonada o‘sha ikki nafs bandalari uning bokiraligini qanday daxshat bilan olgani, uning vujudini qanday tilka-pora qilgani ko‘z oldidan o‘tdi. Uning yonoqlaridan achchiq ko‘z yoshlari sizib chiqdi.Yn bu mudhish haqiqatni eshitib, daxshatdan og‘zini qo‘li bilan yopib qoldi. "Kim Sokjin" ismini eshitishi bilan uning miyasida chaqmoq chaqqandek bo‘ldi. Axir u o‘zining sobiq yigiti Suho’ning eng yaqin, aka-ukadek do‘sti Kim Sokjin ekanligini yaxshi bilardi! Demak, qarshisida yotgan bu begunoh go‘zallik aynan o‘sha maxluqlarning qurboni edi.
Yn beixtiyor o‘zining kechagi kechada Park Jimin tomonidan qilingan shafqatsiz o‘pichlari va majburiy aloqasini esladi. Garchi Jimin uni pul evaziga sotib olmagan bo‘lsa-da, u ham shartnoma zanjiri va jismoniy majburlash orqali Jiminning asirasiga aylangan edi. U Minaning titrayotgan qo‘lini o‘z kaftlari orasiga oldi. Ikki yarador qiz bir-birlarining ko‘zlarida mushtarak bir og‘riqni va o‘sha qudratli erkaklarga bo‘lgan nafratni ko‘rib turishardi.
— Sen endi xavfsiz joydasan, Mina, — dedi Yn uning yoshlarini sekin artib. — Bu uyning egasi Park Jimin... U sening xo‘jayining Kim Sokjinning eng katta dushmani. Va men... men uning qog‘ozdagi xotiniman. Biz birgalikda ulardan o‘ch olamiz.
Mina hayrat bilan Yn’ga qaradi. Aynan shu soniyada, yotoqxona eshigi ortida shiddatli qadam tovushlari eshitildi. Park Jimin ularning bu sirli suhbatini tugatish va o‘zining yangi strategik rejasini boshlash uchun xonaga kirib kelmoqchi edi.
Tonggi quyosh nurlari tungi klubning hashamatli xonasiga o‘g‘rincha kirib borarkan, to‘rt soatlik tinimsiz va ehtirosli aloqadan so‘ng xonada og‘ir sukut hukm surardi. Kim Sokjin ko‘zlarini ochganida, Ayu uning bag‘rida butunlay holsizlanib uxlab yotardi. Yigit o‘rnidan turib, kiyimlarini to‘g‘riladi. Ehtiros olovi so‘ngach, uning ongi yana o‘sha sovuq va qat’iyatli holatiga qaytgan, yuragining tubida esa Minaga bo‘lgan daxshatli va tushunarsiz tuyg‘u qayta uyg‘ongan edi. U kechasi qizni o‘sha yirtqichlar ixtiyoriga topshirganidan pushaymon bo‘lmasa-da, uning g‘ururi qizning qanchalik singanini shaxsan ko‘rishni istayotgan edi.
Sokjin kostyumining tugmalarini qadab, xonadan chiqdi. U uzun va qorong‘u yo‘lak bo‘ylab to‘g‘ri 22-VIP xona tomon yo‘l oldi. Uning har bir qadami daxshatli oqibatlardan darak beruvchi og‘ir sado berardi.
22-xonaning eshigi oldiga yetib kelganida, eshik laqqa ochiq, ichkarida esa tunda Minani toptagan o‘sha ikki boyvachcha yigit mast holda, hushsiz uxlab yotishgan edi. Biroq xonaning markazida, charm divanda ham, polda ham Mina yo‘q edi! Faqatgina dabdala bo‘lgan qizil ipak ko‘ylak yirtiqlari va polga tomgan qon izlarigina qolgan edi.
Sokjinning ko‘zlari g‘azabdan qon oldi. Uning mukammal yuzi shunday dahshatli tusga kirdiki, u orqaga o‘girilib, bor ovozi bilan baqirib yubordi:
— Madam So!!! Zudlik bilan bu yerga kel!
Uning bu vahimali ovozidan butun qavat larzaga keldi. Bir necha soniya o‘tmay, klubning barcha xizmatchilari va tansoqchilari yugurib kelishdi. Ularning ortidan Madam So ham dahshat ichida yetib keldi. U Sokjinning ko‘zlaridagi qotilona nigohni ko‘rib, tiz cho‘kishga sal qoldi.
— Xo‘... xo‘jayin, nima bo‘ldi? — so‘radi Madam So ovozi qaltirab.
Sokjin uning bo‘ynidan mahkam changallab, devorga qarsillatib urdi. Uning barmoqlari temir qisqichdek qizning tomog‘ini bo‘g‘ib qo‘ygandi.
— Mina qani?! — tishlarini g‘ijirlatib so‘radi Sokjin. — Men uni senga topshirgan edim! U qayerda?!
Madam So ko‘zlari kosasidan chiqqudek bo‘lib, xonaga qaradi va qizning yo‘qligini ko‘rib, dahshatga tushdi:
— Men... men bilmayman, janob Kim! U tunda shu yerda edi... Yigitlar uni butunlay dabdala qilishgan edi, u qimirlay olmaydigan ahvolda edi... Qanday qilib qochib ketishi mumkin?!
Sokjin uni shafqatsizlarcha yerga otib yubordi va tansoqchilar sardoriga o‘girildi:
— Butun klubni oyoqqa turg‘iz! Hamma videokameralarni tekshir! Kim orqa chiqish eshigida turgan bo‘lsa, o‘sha ifloslarni topib, terisini shilib ol! Agar o‘sha fohisha bu binodan chiqib ketgan bo‘lsa, barchangiz o‘z boshingiz bilan javob berasiz! Qani, harakat qil!
Klub ichida daxshatli vahima boshlandi. Tansoqchilar shoshib kompyuter xonasi tomon yugurishdi. Bir necha daqiqadan so‘ng tansoqchilar sardori ranggi oqargan holda qaytib keldi. Uning qo‘lidagi planshetda kameralar tasmasi yozilgan edi.
— Janob Kim... — dedi u duduqlanib. — Mina bugun erta tongda orqa hovli orqali qochgan. Ammo... ammo uni ko‘chada bizning odamlar emas, boshqa birovlar kutib turishgan ekan.
Sokjin planshetni yulqib oldi. Videoda kiyimlari yirtilgan, qon ichidagi Minaning hovliga chiqishi va u yerga shiddat bilan kelib to‘xtagan to‘q ko‘k rangli dabdabali mashinalar tasvirlangan edi. Mashinadan tushgan qora kostyumli odamlar Minani dast ko‘tarib olib ketishayotgandi. Va eng daxshatlisi — mashina oynasidagi kichik, yaltirab turgan belgi yaqqol ko‘rinib turardi: "Park Corporation".
Sokjin buni ko‘rishi bilan planshetni devorga urib chil-chil qildi. Uning g‘azabi endi mutloq telbalik darajasiga yetgan edi. Park Jimin! Uning ashaddiy dushmani nafaqat Suho’ning ayolini tortib olgan, balki endi Sokjinning ham shaxsiy, eng qimmatbaho mulkini o‘z uyi poyidan o‘g‘irlab ketgan edi!
Sokjin cho‘ntagidan telefonini chiqarib, shiddat bilan Suho’ning raqamini terdi. Telefon ulanishi bilan u bo‘g‘iq va qotilona ovozda baqirdi:
— Suho! O‘sha iflos Park Jimin mening ayolimni ham olib ketdi! Tayyorlan, aka-uka... Bugun to‘y kuni biz uning nafaqat obro‘sini, balki butun hayotini o‘z qo‘llarimiz bilan jahannamga aylantiramiz! Bugun qon oqadi!
Sokjin telefonni o‘chirib, atrofidagi tansoqchilarga qaradi:
— Hamma qurollarni hozirlang! Biz Park Jiminning binosiga boramiz!
3 epizod. Tugadi .
.
.
.
.
.
Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •
Author ....... #Laura_