Qiyofa
" Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,
Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi
— Sizga nima boʻldi, janob? — dedi uning ovozida chinakam xavotir va hayrat aralash tuygʻu bilan. Qiz Sokjinning oʻzini bunchalik yoʻqotib qoʻyganini, dahlizdagi chiroq nurida butkul ezilib turganini birinchi marta koʻrayotgan edi.
— Nima boʻlibdi? — deb soʻradi u ovozini imkon qadar sovuq va beparvo chiqarishga urinib. U oʻz ichidagi olovni, oʻtmishning parchalangan xotiralarini va akasiga boʻlgan daxshatli nafratini bu begona, sodda qizga koʻrsatishni istamasdi. U oʻzini qoʻlga olish uchun nigohlarini chetga burdi
— Koʻzingiz qizardi... — deb javob berdi Laura sekin, yigitning koʻzlariga sinchkovlik bilan tikilarkan
Sokjinning oʻsha qizargan koʻzlarida nafaqat alkogol asorati, balki yillar davomida yigʻilib qolgan, tashqariga chiqa olmayotgan ulkan azob va alamli rashk olovi yaqqol koʻrinib turardi. Laura bu uydagi daxshatli sir — oʻzining qiyofadoshi Yunsi va bu ikki aka-uka oʻrtasidagi jirkach, mofiyacha rishtalar tufayli Sokjinning qalbida qanday yara ochilganini endi aniqroq seza boshlagan edi.
Sokjin Lauraning bu soʻzlaridan soʻng chuqur va ogʻir nafas oldi. U oʻzini battar fosh boʻlayotgandek his qilib, devorga suyangancha qoʻllarini musht qilib tugdi. U nima deyishni, oʻzini qanday oqlashni bilmasdi, chunki uning qarshisida oʻtmishdagi oʻsha begubor Yunsining tirik qiyofasi turardi...
— Ishingni qil! Men bilan ishing boʻlmasin! — deb baqirdi birdan kim sokjin.
Uning ovozi qorongʻu dahliz devorlariga urilib, sovuq aks sado berdi. Sokjin oʻz ichidagi alamli rashkni va ojizligini yashirish uchun bor gʻazabini mana shu gunohsiz, sodda qizga toʻkib solayotgan edi Laura yigitning bunday kutilmagan va qahrli oʻzgarishidan choʻchib ketdi. Uning koʻzlari qoʻrquvdan kattalashib, lablari titray boshladi. Oʻzining shunchaki yaxshi niyatda soʻragan savoli bunday daxshatli nafratga sabab boʻlishini kutmagandi.
— A... xoʻp. Ming bor uzr, kechiring, janob... — dedi Laura duduqlanib, yerga qaraganicha bir necha qadam ortga chekinib.
— Endi yoʻqol! — deb baqirdi Sokjin tishlari orasidan, uning qizargan koʻzlarida haligacha oʻsha vahshiyona alam yonib turardi.
Laura koʻzlariga kelgan yoshni zoʻrgʻa tiyib, ortiga oʻgirildi-da, oʻz xonasi tomon shoshib yurib ketdi. U koshonaga ishga kirgan ikki oydan buyon Kim Sokjindan hech qachon bunday qoʻpol, ogʻir va haqoratli gap eshitmagan edi. Sokjin har doim Jimin va Yunsining daxshatli munosabatlari oldida oʻzini sovuqqon va vazmin tutar, Lauraga esa nisbatan yumshoqroq munosabatda boʻlardi.
Bugun esa uning bu tarzda baqirishi va "yoʻqol" deb haydashi Lauraning nozik qalbini qattiq parchalab tashladi.
Laura xizmatchilar xonasiga kirishi bilanoq eshikni ortidan mahkam qulfladi. Oʻzini toʻshakka otdi-da, yuzini yostiqqa bosgancha oʻksib-oʻksib yigʻlay boshladi. Uning nozik vujudi hiqillashdan qaltirar, tomogʻiga tiqilgan alamli achchiq yoshlar yuzidan tinmay oqib tushardi. Xonaning zim-ziyo sukunati ichida uning unsiz nolari faqat oʻziga eshitilardi.
Sokjinning oʻsha daxshatli nigohi, tishlari orasidan otilib chiqqan sovuq va ayovsiz gaplari Lauraning yuragiga xanjar kabi sanchilgan edi. U yigʻi aralash oʻz-oʻziga pichirlab, ichidagi bor dardini toʻkib sola boshladi
— Nega baqiradi?.. Aybim nima mening?.. Men birinchi bor sevdim uni... — dedi u ovozi qaltirab, yostiqni mahkam qisgancha.
— Lekin u kim-u, men kim?.. Janob Kim Sokjin u... ulkan boylik, merosxoʻr, kompaniya egasi... Men esa... men shunchaki uning uyidagi oddiy bir xizmatchiman, xolos...
Laura bu achchiq haqiqatni miyasidan oʻtkazar ekan, yuragi battar gʻijimlanib ogʻridi. U koshonaga ishga kirgan ilk kunlaridanoq Sokjinning gʻamgin va magʻrur siymosiga beixtiyor koʻngil qoʻygan edi. Garchi yigit buni bilmasa-da, Laura uning har bir harakatini, oʻsha muzlagan nigohlarini yashirincha kuzatib, uni ich-ichidan sevardi. Ammo bugungi qoʻpol munosabat, "yoʻqol" degan oʻsha sovuq buyruq Lauraning barcha shirin orzularini chil-chil qildi.
— U bugun menga kimligimni eslatganday boʻldi... Mening bu uydagi oʻrnim, qadrim qayerdaligini koʻrsatib qoʻydi... — deb pichirladi u, koʻz yoshlari yostiqni butkul xoʻllab boʻlgandi.
— Boshimni qotirma, sen fohishasan, — takrorladi Jimin, uning ovozida zarracha ham achinish yo‘q edi. U kresloga bemalol o‘tirib, qimmatbaho viskidan ho‘pladi.
— Dadam Angliyadan qaytyapti va menga munosib qiz topib qo‘ygan. Tez orada nikoh to‘yimiz bo‘ladi
Yunsi bo‘g‘ziga tiqilgan alam va nafratdan titrar edi. Uning hayotini barbod qilgan bu maxluq endi yangi xotin olmoqchi edi. Yunsi nihoyat bu jahannamdan qutulaman deb o‘yladi
— Unda... meni qo‘yib yuborasiz, — dedi Yunsi ovozi titrab. — Nihoyat hayotimdan yo‘qolasiz...
Jimin kutilmaganda baland ovozda, sovuq va vahshiyona kulib yubordi. U o‘rnidan turib, Yunsiga yaqinlashdi va uning sochlaridan mahkam omorlab, yuzini o‘ziga qaratdi. Uning ko‘zlarida cheksiz hukmronlik va yovuzlik aks etardi.
— Qo‘yib yuboraman? — Jimin uning yuziga qarab pichirladi.
— Sen juda soddasan, Yunsi. Men seni hech qayerga qo‘yib yubormayman. Mening uyimga qonuniy xotin keladi, u jamiyat uchun, otam uchun bo‘ladi. Lekin sen baribir meniki bo‘lib qolasan
Yunsi quloqlariga ishona olmasdi. Ko‘zlaridagi qo‘rquv va nafrat yanada ortdi
— Nimalar deyapsiz? Siz uylanyapsiz! — deb baqirdi qiz
— Xotinim bo‘lsa ham, sen bilan jinsiy aloqada bo‘lishni davom ettiraman. Chunki sen mening shaxsiy fohishamsan, — dedi Jimin uni to‘shakka qarab shafqatsizlarcha itarib yuborar ekan.
— Mening yotog‘imda sening vazifang o‘zgarmaydi. Sen mening ukamdan tortib olgan o‘yinchog‘imsan. Xohlagan paytimda sendan foydalanaman va buni rad etishga haqing yo‘q.
Jimin shkafni ochdi, u yerda turli tungi liboslar bor edi. Ularning har biri haddan tashqari kalta va ochiq bo‘lib, Yunsini yanada ko‘proq xo‘rlash uchun maxsus tayyorlangandek edi. Jimin ularning ichidan eng ochiq va shaffof bo‘lgan bittasini tanlab, yovuzlarcha iljaygancha yunsiga o‘tdi.
U kiyimni qizning yuziga qarab otdi
— Kiyib ol, — dedi Jimin buyruq ohangida, ko‘zlarini qizga tikib. — Sen mening ko‘z oldimda har doim mana shunday ochiq libosda yurishing shart
Yunsi yig‘laganidan qizarib ketgan ko‘zlari bilan matoga qaradi. Uning nafsoniyati er bilan bitta bo‘layotgan edi. Kiyimni qo‘liga olib, uni ko‘ksiga mahkam qisdi va so‘nggi chorasiz ilonish bilan yigitga tikildi
— Nega?.. — pichirladi Yunsi, ovozi titrab. — Iltimos, mendan foydalanib bo‘ldingiz-ku... Baribir uylanyapsiz, meni tinch qo‘ying, qo‘yib yuboring!
Jimin uning qarshisiga kelib, engashdi. Uning yuzidagi takabburona tabassum qizning ich-etini kuydirardi. U Yunsining iyangidan tutib, o‘ziga yaqinroq tortdi
— Chunki men hali senga to‘ymadim, — dedi Jimin pichirlab, har bitta so‘zini urg‘u bilan gapirib.
— To men seni tashlab yubormagunimcha, sen mening buyruqlarimni bajarishga majbursan. Hozir esa ovozingni ochir va aytganimni qil.
Jimin shunday deb, soatiga ko‘z tashladi. Uning yuzidagi sovuqlik va takabburlik zarracha ham kamaymagandi. Qizning ko‘z yoshlari va iltijolari unga zarracha ham ta’sir qilmagan edi
— Meni ishim bor, kompaniyaga chaqirishyapti. Kechroq kelaman, — dedi u ovozini balandlatib, buyruq ohangida. Eshik oldiga borib, to‘xtadi va ortiga o‘girilib, yovuzlarcha tikildi.
— Ungacha men uchun o‘zingni tayyorla. Kelganimda seni o‘sha kiyimda ko‘rishim shart.
Jimin eshikni qarsillatib yopib xonadan chiqib ketdi. Ko‘p o‘tmay, pastda uning qimmatbaho mashinasi tezlashib, hovlidan chiqib ketgan ovozi eshitildi.
Xonada yolg‘iz qolgan Yunsi qo‘lidagi ochiq libosga qarab, polga o‘tirgancha qoldi
Kim Rita shovqin-suronli klubning xira chiroqlari ostida, shovqinli musiqa sadosi ostida mijozlarga vino tashiyotgan edi. Uning hayoti Jimin va Yunsining qora dunyosidan yiroqda, mutlaqo boshqa bir qiyinchiliklar ichida o‘tayotgandek edi. Har bir qadami charchoqdan uzilib ketayotgan bo‘lsa-da, u tirikchilik uchun tabassum qilishga majbur edi.
Shu payt uning yoniga shoshilib hamkasbi Jina keldi va Ritaning qulog‘iga pichirladi
— Rita, 23-VIPxonaga qara, o‘ynashimiz kerak.
Rita Jina ko‘rsatgan tomonga, klubning eng qimmatbaho va maxfiy burchagida joylashgan VIP xonaga qaradi.
5 epizod. Tugadi .
.
.
.
.
.
Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •
Author ....... #Laura_collins