Qiyofa
" Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,
Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi
Xonadagi tahlika va ogʻir sukunat uzoq davom etmadi. Laura oʻzining kimga va nima uchun bunchalik oʻxshashligini, bu yerda nimalar boʻlayotganini tushunmasada, onasini qutqarish ilon sirtidek sirpanchiq umid ekanini yaxshi bilardi. U hamma karxt boʻlib turgan bir mahalda, oʻzining bor soddaligi bilan gapira ketdi
— Janob, men biror ayb ish qildimmi? Suhbatdan yo oʻtmadimmi? Axir hali suhbatni boshlamadingiz ham-ku, toʻgʻrimi
Lauraning chehrasidagi beguborlik va soddalik shu qadar yaqqol koʻrinib turardiki, buni sezmaslikning iloji yoʻq edi. U soʻzida davom etdi
— Yoshim 18 da. "Gofud Medical" universitetining 1-kurs talabasiman, soham tibbiyot. Oyim va men birga yashaymiz, otam vafot etgan. Onam hozir shifoxonada, komada yotibdi. U kishini qutqarish uchun 3 oy ichida juda katta summada pul topib, toʻlashim lozim
Uning bu samimiy gaplarini eshitib, kutilmaganda Yunsining koʻzlariga yosh keldi. U labini tishlab, yuzini chetga burdi. Xonadagi hech kim, ayniqsa Kim Sokjin Yunsining ichki dardi va nima uchun yigʻlayotganini bilmasdi
Oʻtmishda Sokjin Yunsini jonidan ortiq sevardi. Uni hozirgi ahvolga — akasining fohishasiga aylanishidan oldin qattiq sevadigan pokiza qizi edi. Ammo hamma gap shundaki, Park Jimin oʻta xavfli mofiya edi. U mudhish bir reja bilan Yunsining ukasini qoʻlga olgan, uni oʻz tuzogʻiga tushirib, boshqa bir yashirin uyda asir sifatida saqlayotgan edi. Jimin Yunsini aynan ukasining hayoti bilan qoʻrqitib, oʻzining fohishasiga aylantirishga majbur qilgandi.
Yunsi ukasini qutqarish uchun bu azoblarga chidab kelayotgan, ammo Sokjin uni nafrat bilan tark etmasligi va zarar koʻrmasligi uchun bu haqiqatni undan butunlay yashirgan edi. Sokjin hamon Yunsini oʻz xohishi bilan akasiga ketib qolgan va unga xiyonat qilgan deb oʻylar, ich-ichidan undan nafratlanardi.
Jimin esa divanda oʻtirgancha, oʻzining sovuq va vahmali nigohlarini bir tomonda yigʻlayotgan Yunsiga, ikkinchi tomonda esa hali ham soddalik bilan javob kutayotgan Lauraga qaratdi.
Yunsi. Jimin
Park Jimin divandan ohista qoʻzgʻaldi-da, sekin yurib Yunsining ortiga keldi. Uning yuzidagi shafqatsiz va magʻrur tabassum mofiyalarga xos boʻlgan sovuqqonlikni aks ettirib turardi. U oʻzining baquvvat qoʻllari bilan Yunsining belini mahkam siqdi-da, uning qulogʻiga yaqin kelib, past, ammo vahimali ovozda pichirladi
— Tanish holat, shunday emasmi — Jiminning bu soʻzlari va harakati Yunsiga oʻzining chorasiz ahvolini Jiminning qoʻlida asir boʻlgan ukasini yana bir bor eslatdi. Yunsining butun vujudi titrab ketdi, ammo u hech narsa qila olmasdi
Sokjin bu manzarani koʻrib, koʻzlarini nafrat bilan chetga burdi va qoʻllarini musht qilib tugdi. U hanuz Yunsini shunchaki boylik va Jiminning nufuzi uchun oʻzini sotgan fohisha deb hisoblar, uning ichki iztiroblaridan mutlaqo bexabar edi Jimin ortiqcha gapirib oʻtirmay, Yunsini shartta dast koʻtarib oldi-da, xonadagilarga eʼtibor ham bermay, shaxdam qadamlar bilan uni uchinchi qavatdagi oʻz xonasiga olib chiqib ketdi.
Pastdagi keng xonada esa faqat shartnomani ushlab turgan Kim Sokjin va nima boʻlayotganini tushunmay, koʻzlari javdirab qolgan sodda Laura yolgʻiz qolishdi. Atrofga gʻalati va ogʻir sukunat choʻkdi. Laura bu uydagi insonlar shunchaki oddiy boyvachchalar emas, balki juda xavfli va sirli ekanliklarini endi chuqurroq his qila boshlagan edi
Yunsi ichidagi cheksiz alam va xoʻrlikni yutib, chorasiz holatda Jiminning tizzasiga oʻtirdi. Uning vujudi qaltirar, koʻz yoshlari yuzidan sizib tushardi. Jimin esa uning bu ojizligidan yanada zavqlanib, sovuq tirjaydi
— Meni jajji fohishaginam... Nima deb oʻylaysan, pastda Sokjin nima ahvolga tushdi? Sening bu holatingni koʻrib, ich-etini yeb bitirayotgan boʻlsa kerak, shunday emasmi
Sokjinning ismi eshitilishi bilan Yunsining yuragi tilinib ketgandek boʻldi. U ortiq bu gaplarni eshitishga dosh berolmay, oʻrnidan turmoqchi boʻlib yulqindi. Biroq Jimin uning bilagidan shunday kuch bilan ushladi-da, qizni shafqatsizlarcha qaytadan oʻziga tortdi. Uning temirdek qattiq quchogʻidan qochib qutulishning mutlaqo iloji yoʻq edi. Jimin qizning qulogʻiga yaqin kelib, shahvat va ehtirosdan boʻgʻilgan, buyruqomuz ovozda pichirladi
— Aʼzoyim qattiqlashib, menga azob beryapti... Shimimni yech va aʼzomni ogʻzingga sol!
Yunsining koʻz oldi qorongʻulashib ketdi. U oʻzini dunyodagi eng iflos, eng baxtsiz maxluqdek his qilardi. Ammo mofiyaning yashirin uyida hayoti qil ustida turgan begunoh ukasining taqdiri uni har qanday xoʻrlikka chidashga majbur qilardi. Qiz qaltirayotgan barmoqlarini sekin yigitning shimining tugmasiga qarab uzatdi... Uning qoʻllari titrar, har bir soniya naq jahannam azobidek tuyulardi.
Yunsi qaltirayotgan barmoqlarini sekin yigitning shimining tugmasiga qarab uzatdi... Xonadagi ogʻir va siquvchi havo, faqatgina Park Jiminning ehtirosli va nafas qisishlari bilan toʻlib borardi. Yunsi har bir soniyada naq jahannam azobini his qilar, Jimin esa uning har bir majburiy harakatidan cheksiz zavq olib, boshini orqaga tashlagancha rohatlanar edi
───────────•◈•────────────
Uchinchi qavatda bu mudhish va ogʻir sahna oʻz yakuniga yetib borayotgan bir mahalda, pastdagi keng xonada butkul boshqa muhit hukmron edi.
Laura eshik oldida nima qilishini bilmay, biror qadam ham bosa olmay qotib turardi. Xonada qolgan Kim Sokjin esa qoʻlidagi shartnoma qogʻozlarini stol ustiga qoʻydi. U hamon karxt ahvolda edi, biroq qizning boyagi samimiy va sodda gaplari uning muzlagan yuragida gʻalati bir tuygʻuni uygʻotgandi. U Lauraga yaqinroq keldi
— Laura... — dedi Sokjin ovozini imkon qadar vazminlashtirib. — Onangizning ahvoli haqida eshitganimdan afsusdaman. Bu uyda koʻrgan narsalaringiz sizni qoʻrqitgan boʻlishi mumkin. Ammo sizga pul kerak, menga esa xizmatchi. Agar hozir ortga qaytishni istamasangiz, mana bu shartnomaga qoʻl qoʻying
Laura stol ustidagi qogʻozlarga qaradi. Uning koʻz oldidan komadagi onasi va shifokorning soʻzlari oʻtdi. Bu uydagi sirlar uni qoʻrqitsa-da, taslim boʻlishga haqqi yoq edi. Qiz chuqur nafas olib, stolga yaqinlashdi va ruchkani qoʻliga oldi
— Men tayyorman, — dedi Laura pichirlab va qatʼiy harakat bilan qogʻoz qatiga oʻz imzosini chekdi
Kim Sokjin qizning imzo qoʻyishini jiddiy kuzatib turdi. Uning yuzidagi karxtlik asta-sekin yoʻqolib, oʻzining odatiy sovuqqon va professional qiyofasiga qaytdi. U qogʻozlarni stol ustidan yigʻib olar ekan, Lauraga yaqinroq keldi:
— Yaxshi. Shartnoma kuchga kirdi. Demak, bugundan boshlab sen bu uyning rasmiy xizmatchisisan, — dedi Sokjin ovozini biroz pasaytirib, uchinchi qavat tomonga qisqa koʻz tashlab oldi. Zero u yerda akasi Jimin va Yunsi oʻrtasida nimalar boʻlayotganini yaxshi taxmin qilardi.
— Endi birinchi vazifangga oʻtamiz. Hozir Nam Yiner seni pastki qavatdagi yotoqxonangga olib tushadi. Kiyimlaringni almashtirib, toʻgʻri oshxonaga oʻtasan. Akam har kuni kechki soat yettida tushlik qiladi. Unga qadar stol mukammal darajada bezatilgan boʻlishi shart.
Laura bosh silkitib
— Xoʻp boʻladi, janob Sokjin. Hammasini aytganingizdek qilaman, — dedi
Sokjin eshik oldida kutib turgan Nam Yinerga ishora qildi. Xizmatchi qiz tezda ichkariga kirib, Laurani oʻzi bilan birga yetaklab chiqib ketdi.
Yoʻlak boʻylab ketisharkan, Laura boyagi dahshatli sahnalarni, oʻzining qiyofadoshi boʻlgan oʻsha sirli Yunsini va Jiminning qahrli koʻzlarini miyasidan chiqarib tashlashga urindi. U hozircha faqat bir narsani — bu uyning sirlari unga tegishli emasligini va oʻz vazifasini mukammal bajarishi kerakligini tushunib yetgandi.
Birozdan soʻng Laura xizmatchilar kiyimini kiyib, uydagi ulkan va dabdabali oshxonaga kirib keldi. U stol ustiga qimmatbaho chinnilarni va kumush idishlarni sadoqat bilan tera boshladi. Soat esa tinmay oldinga qarab yurardi. Kechki soat yettiga juda oz vaqt qolgan edi...
Ogohlantirish. 18 + sahna mavjud
Uchinchi qavatdagi og'ir sukunat va siquvchi havo ichida vaqt go'yo to'xtab qolgandek edi. Yunsi ichidagi butun iztirob va alamlarni yutib, chorasiz holatda Jiminning aytganlarini bajarishga majbur bo'ldi. U yigitning shimini yechib, a'zosini og'ziga olgancha, har bir soniyasida xo'rlik hissi bilan bu ishni davom ettirdi.
Jimin boshini orqaga tashlab, ehtiros va shahvat to'la ovozda ingradi:
— Mmmm... Baby, tezroq... Mmm, axx... Bu a'zo ichingga kirsa, qanday nola qilar ekansan-a, mmm, axx.
Yigit ehtirosining eng yuqori nuqtasiga yetib, qizning og'ziga boʻshandi. Nafasi tiqilib, ko'zlaridan yosh tirqiragan Yunsi chuqur xo'rsinib yutindi. Ko'ngli qattiq aynib, nafasi qaytsa-da, qarshisidagi mofiyaning qahrini keltirishdan qo'rqardi. Jimin esa qoniqish hosil qilgan sovuq va mag'rur tabassum bilan qizning bo'ynidan mahkam quchoqlab, uni nafrat aralash ehtiros bilan yalay boshladi
— Yutasan, bu sen uchun sharaf, mening kichik o'yinchog'im... — deb pichirladi u.
Bu mudhish daqiqalardan so'ng, Jimin qizni o'zidan uzoqlashtirib, ust-boshini to'g'rilashga tushdi. Uning yuzida yana o'sha shafqatsiz va xotirjam qiyofa tiklangan edi. Pastki qavatda esa soat millari asta-sekin kechki soat yettiga yaqinlashib borar, pastdagi hayot butkul boshqa oqimda davom etayotgan edi...
Jimin qizni oʻzidan uzoqlashtirish u yoqda tursin, uning boʻynidan mahkam tishlab, qip-qizil dogʻ (zasos) qoldirdi. Keyin esa uning koʻylagi tugmalarini yirtgudek ochib, koʻkraklarini shafqatsizlarcha siqimladi, tishlab-tishlab soʻra boshladi.
Yunsi bu ogʻriq va xoʻrliklar qarshisida na bir ovoz chiqardi va na nola qildi. U faqatgina labini tili bilan ichkaridan tishlab, bor kuchi bilan bu cheksiz azobga chidashga urinar edi, xolos. Uning bu sovuq va jonsiz munosabati Jiminni yanada quturgan hayvonga aylantirayotgandek edi. Yigit ehtirosli nolalar qilib, qizni butkul yechintirdi va uning ustiga chiqdi. Qizning oyoqlarini ikki yonga keng ochib, oʻzining vazni bilan uni karavotga mixladi.
— Bosh qoʻy, rohatlan... — dedi Jimin boʻgʻiq va buyruqomuz ovozda va oʻz aʼzosini qizning ichiga bir zarb bilan shiddatli tiqib yubordi.
— Immx... Torsan, baby... Immm, totli... — deya Jimin qizning lablaridan vahshiyona boʻsa olib, uning ichida tez-tez kirib-chiqa boshladi.
Xonani faqat yigitning nafs va ehtiros toʻla toʻlqinlari hamda badanning bir-biriga urilishidan chiqqan ovozlar qopladi. Yunsi esa koʻzlarini shiftga qaratgancha, oʻzini butkul oʻlikdek his qilib, bu nafratli daqiqalar tezroq tugashini kutardi...
Uchinchi qavatdagi yotoqxonada Jimin oʻz ehtiroslari girdobida Yunsining tanasini shafqatsizlarcha zabt etishda davom etayotgan bir mahalda, pastki qavatdagi ogʻir sukunat Kim Sokjinning sabr kosasini toʻldirgan edi. U stol ustidagi shartnoma qogʻozlarini yigʻishtirib oldi-da, miyasidagi chalkash oʻylar bilan yuqori qavatga koʻtarilishga qaror qildi. U akasiga muhim hujjatlarni koʻrsatishi yoki shunchaki bu uydagi gʻalati muhitga aniqlik kiritishi kerak edi.
Sokjin muhtasham va qorongʻu zinalardan uchinchi qavatga shaxdam qadamlar bilan koʻtarildi. Jiminning xonasi oldiga yetib kelganida, eshik qulflanmagani, balki shoshib yopilganidan yarim ochiq holatda qolganini payqadi. Ichkaridan kelayotgan boʻgʻiq nolalar, nafas qisishlari va badanning toʻshakka urilishidan chiqayotgan ovozlar uning qadamlarini toʻxtashga majbur qildi.
Sokjin yuragi xavotirli urib, sekin eshik tirqishidan ichkariga moʻraladi. Koʻz oʻngida namoyon boʻlgan manzara esa uning vujudini muzlatib yuborgandek boʻldi. U bir paytlar jonidan ortiq sevgan pokiza qizi — Yunsi hozir mutlaqo yalangʻoch holda, akasi Park Jiminning tagida yotardi. Jimin qizning lablaridan vahshiyona boʻsa olib, uning tanasida shiddat bilan harakatlanar, oʻz nafsini qondirayotgan edi. Yunsi esa jonsiz bir qoʻgʻirchoqdek koʻzlarini bir nuqtaga tikib, azobga chidab yotardi.
Sokjinning tomirlarida qoni muzlab, koʻzlarida gʻazab va nafrat olovi yondi. U hamon Yunsini akasining pullari va boyligi uchun uni tashlab ketgan va oʻz xohishi bilan uning fohishasiga aylangan deb hisoblagani uchun, bu manzarani koʻrish uning erkaklik gʻururiga va yaralangan qalbiga juda ogʻir zarba berdi. Ortiq bu jirkanch sahnatni tomosha qilishga toqati yetmadi. U nafrat bilan ortiga oʻgirildi-da, eshikni taqillatib ham oʻtirmay, tez va shaxdam qadamlar bilan pastki qavatga tushib ketdi. Uning ichida akasiga nisbatan ham, Yunsiga nisbatan ham dahshatli bir nafrat uygʻongan edi.
Pastga tushganida, oshxonada yangi xizmatchi kiyimidagi sodda Laura stol ustini bezatayotgan edi. Sokjin unga qarab turib, beixtiyor yuqoridagi Yunsini esladi. Bir xil qiyofa, lekin butkul boshqa dunyolar...
Laura oshxonadagi ulkan va dabdabali stol ustini oxirgi chinnilar bilan bezatib boʻlgan edi. U devordagi qimmatbaho soatga qaradi — vaqt millari allaqachon kechki soat yettidan oshib borayotgandi. Aynan shu mahalda zinalardan gʻazab va alam bilan tushib kelayotgan Kim Sokjin koʻrindi. Uning yuzidagi qahrli ifoda va rangi oʻchgan holatidan nimadir boʻlganini sezish qiyin emasdi.
Laura oʻzining bor soddaligi bilan unga yaqinlashdi va muloyim ovozda soʻradi:
— Janob Kim Sokjin, tushdingizmi? — dedi u vaziyatni yumshatishga urinib
Yigit unga javob qaytarishga ham toqati yoʻqdek, faqatgina sovuqqonlik bilan boʻyin silkib qoʻya qoldi. Uning koʻzlarida haligacha yuqorida koʻrgan jirkanch sahnaning asoratlari yonib turardi.
Laura stol atrofini yana bir bor koʻzdan kechirib, savolida davom etdi:
— Akangiz va xotini qachon tushishadi? Soat etti dan oshib ketdi-ku, ovqatlar sovib qolmasin deb xavotirdaman...
"Xotini" degan soʻzni eshitishi bilan Kim Sokjinning sabr kosasi toʻlib-toshdi. Uning tomirlarida nafrat qoni gurillab oqdi, koʻzlari qisilib, Lauraga nafrat aralash tikildi. U oʻzini tutib tura olmay, tishlari orasidan shunday sovuq va qatʼiy gaplarni otib chiqardi:
— U xotini emas... fohishasi! — dedi Sokjin ovozi nafratdan boʻgʻilib.
Laura bu mudhish gapni eshitib, goʻyo joyida qotib qoldi. Uning sodda va begubor dunyosida bunday haqiqat mutlaqo sigʻmas edi. U koʻzlarini katta-katta ochgancha, duduqlanib zoʻrgʻa tilga kirdi:
— Nima... a?! — Laura nima deyishini bilmay, hayratdan qotib qoldi. U endigina qadam bosgan bu hashamatli saroy ortida qanday jirkanch va qoʻrqinchli hayot yashiringanini tasavvur ham qila olmayotgan edi.
2 epizod. Tugadi .
.
.
.
.
.
Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •
Author ....... #Laura_