🔞𝟕𝟎𝟕-𝑿𝑶𝑵𝑨 𝑺𝑰𝑹𝑰 🔥
Xona juda qorongʻu edi, biroq derazadan tushayotgan xira koʻcha chirogʻining nuri Jkning qulogʻidagi narsaga urilib, yiltirab ketdi.
Jungkookning qulogʻida mayda, kumushrang sirgʻalar bor edi.
U sekin egilib, issiq lablarini oʻsha sirgʻalarga tekkizdi, barmoqlari bilan esa Jkning quloq supasini mayin siladi.
Tae: Quyoncha... Quloqlaringdagi bu sirgʻalar... Kecha bularni payqamagan edim.
Lekin nega bunchalik titrayapsan? Butun vujuding olovdek yonib, muzdek qaltirayapti. Men seni yeb qoʻymayman-ku...
Jungkook javob berish oʻrniga koʻzlarini mahkam yumdi, labini qonaguncha tishladi.
U hamon ehtiros va qoʻrquv girdobida edi.
Birinchi marta erkak kishining bunday keskin teginishlarini his qilayotgani uchun vujudi oʻziga boʻysunmayotgandi.
Eng dahshatlisi Janob Kim uning qulogʻidagi sirgʻalarni koʻrib qoldi.
Agar ertaga ularni oddiy hayotda ham koʻrib qolsa, hammasi tamom boʻladi.
Taehyung yigitchaning bu qadar qattiq titrayotganidan hayron qoldi.
U Jungkookning devorga qisilgan qoʻllarini biroz boʻshatdi, lekin qoʻyib yubormadi.
Oʻzinining qoʻtogʻini Jkning dummalaruga yanada yaqinroq bosib, boʻgʻiq ovozda soʻradi.
Tae: Menga javob bermaysanmi? Sukunating meni aqldan ozdiryapti. Kecha menda butunlay boshqacha taassurot qoldirganding. Bugun esa... Xuddi birinchi marta bunday yaqinlikda boʻlayotgandeksan. Sening birinchi martang, shundaymi? Buni yashirishga urinma.
Jungkook pov:Men bu ishlarni ilgari qilmaganimni aytkandimku.
Shundoq ham birinchi marta... deb yigʻlagisi keldi.
Qorongʻulikda uning koʻzlaridan yosh dumalab tushdi va Taehyungning barmoqlariga tegdi.
Taehyung oʻsha issiq yoshni his qilishi bilan toʻxtab qoldi.
U ehtiros olovida yonayotgan boʻlsa-da, yigitchaning chindan qoʻrqayotganini va bu vaziyat unga ogʻirlik qilayotganini tushundi.
Taehyung shafqatsiz edi ammo bu yigitchaga nisbatan emas edi, uning magʻrurligi majburlashga yoʻl qoʻymasdi.
U chuqur va ogʻir nafas olib, Jungkookning shimi ichidagi barmogʻini sekin tortib oldi.
Keyin uning devorga qisilgan qoʻllarini ham butunlay qoʻyib yubordi.
Bir qadam orqaga qadam tashlab, oʻz kiyimlarini toʻgʻriladi.
Ortga burulib dedi u ovozini kutilmaganda sovuqlashtirib.
Tae: Men zoʻravon emasman. Agar oʻzingni tayyor his qilmasang, seni majburlamayman. Kiyimlaringni toʻgʻrilab ol.
Jungkook devorga suyanib, yerga yiqilib tushishdan oʻzini zoʻrgʻa ushlab qoldi.
Tanasidagi olov hali ham soʻnmagan, oyogʻida turishga darmoni yoʻq edi.
U qoʻllari qaltirab, shimining zamogini va kamarini arang yopdi.
Maskasini yana yuqoriga koʻtarib, yuzini verkitdi.
Chiroqni yoqmadi, faqat telefonining kichik ekran yorugʻligida choʻntagidan qalin konvertni chiqarib, stol ustiga tashladi.
Tae: Vada qilingan pul shu yerda. Ertaga kechasi yana shu vaqtda kelasan. Ammo yodda tut, keyingi safar bu darajada muloyim boʻlmayman. Oʻzingni ruhan tayyorlab kel, Quyoncha.
Jungkook hech narsa demasdan, stol ustidagi konvertni oldi va eshik tomon otildi.
U xonadan chiqib, yoʻlak boʻylab ortiga qaramay yugurib ketdi.
Oʻz xonasiga yetib kelgach, devorga suyanib polga oʻtirib qoldi.
Qoʻlidagi pul solingan konvertni yerga otdi.
Jk pov: Nimalar boʻldi hozir?.. Men shunchaki uchrashuvga borib, vazifani bajarib qaytmoqchi edim. Lekin u... Janob Kim hamma narsani oʻzgartirib yubordi. Mening birinchi boʻsamni oldi... Agar u quloqlardagi sirgʻalardan yoki ertaga koʻrishganimizda meni ovozimdan tanib qolsa-chi? Men ertaga uning yuziga qanday qarayman?
Jungkook qoʻllari bilan yuzini yopib.
U daxshatli qoʻrquv ichida edi, ammo ich-ichidan oʻsha shirin va ehtirosli azobni, Taehyungning qaynoq lablarini yana his qilishni xohlayotganini oʻylab, oʻzidan nafratlanib ketdi.
Jungkook unverga kelganida, uning koʻzlariga tuni bilan uyqu kelmagan, yuragi hamon kechagi hayajondan dukurlab urardi.
U har bir qadamida Janob Kimga duch kelishdan qoʻrqib, atrofga xavotir bilan qarardi.
Taehyung esa oʻz xonasida, kreslosida oʻtirgancha faqat bir narsani kechagi sirli yigitchaning qulogʻidagi kumush sirgʻalarni va uning oʻziga xos tanish hidini oʻylardi.
Unda kuchli shubha uygʻongan edi.
Eshik taqillab, Jungkook ichkariga kirdi.
Uning boshini egib, koʻzlarini olib qochishi Taehyungning etiborini tortdi.
Taehyung oʻrnidan turib, sekin Jkning yoniga yaqinlashdi.
U goʻyoki hujjatlarni tekshirayotgandek koʻrsatib, Jungkookning quloqlaridan koʻz uzmay, bildirmasdan diqqat bilan qaradi.
Jungkook bugun hech qanday sirgʻa taqmagan edi.
Biroq Taehyung uning qulogʻidagi mayda sirgʻa teshiklarini koʻrib qoldi.
Kechagi oy nurida porlagan oʻsha joy, xuddi shu oʻlchamdagi teshiklar...
Taehyungning ichida hamma narsa joy-joyiga tushdi.
Tae pov: Demak, kechagi mening lablaridan oʻpgan, vujudimni titratgan oʻsha sirli Quyoncha sen eknasanda.
Taehyung sirlilikni saqlab, indamay unga tikilib turardi.
Jungkook esa barmoqlarini bir-biriga qisib, hayajondan qaltirayotgan ovozini oʻnglashga urinib.
Jungkook: Janob Kim... Men bugun oʻqishim uchun kontrakt toʻlovini toʻlayman. Shuning uchun... Men endi bu yerda ishlamasam ham buladi shundaymi?
Taehyung Jungkookning gaplarini eshitib, sekin pichirlab kulib yubordi.
Tae pov:Demak mendan qoʻryapsan,yaxshi oʻyindi davom ettiraman.
U Jkga yanada yaqinroq kelib, uning koʻzlariga manoli tik qarab.
Tae: Kontrakt toʻlovi? Ishdan ketmoqchimisan?
Dedi Taehyung ataylab ovozini pasaytirib.
Tae: sening ikki yillik oʻqish kontraktungni men allaqachon toʻlab qoʻydim.
Tae:Sen haqingda yaxshiman surishtirdim.Yolgʻiz ekansan,hali yoshsan senga qiyinlik qilishini tushunaman. Quyoncha...axxx uzur Jungkook demoqchi edim..
Jungkook daxshat ichida unga qaradi.
Tae:Seni ishga olmoqchiman, oʻqishdan keyin meni kampanyamda ishlaysan, senga oʻxshagan iqtidorli talablarni menga kerak va yaxshigina maosh ham toʻlayman.
Tae:Shunchaki yordamchim bulasan, bu ish seni charchatmaydi..
Jungkook:Lekin Janob nega menga,bunday qilyapsiz.
Tae:Chunki men ham sening yoshingda,sen boshingdan kechiroyotkanlarni kechirganman,senda oʻzimni koʻrdim,sabab shu ....
Tae:Javobingni Ha deb qabul qildim...darsing tugagandan keyin xonamga kel...oʻzim olib ketaman..
Jungkookga gapirishga ham imkon qoldirmay...
Tae:Qani endi darsga bor meni ishlarim bor...
Jungkook xonadan qanday chiqib ketganini ham bilmay qoldi.
Uning quloqlari ostida Janob Kimning boʻgʻiq, ovozi hamon jaranglar, yuragi esa xuddi koʻksidan chiqib ketkudek urar edi.
.Jk pov: Aysh, nimalar qilyapti u?! Hamma narsani biladi... Yoki menligimni bilib qoldimi?Agar bilsa, nega hozir yuzimga solmadi? Senda oʻzimni koʻrdim emish... Jin ursin, u meni shunchaki oʻyinchoq qilmoqchimi?!
Jungkook darslarida xayoli parishon boʻlib oʻtirdi.
Professorlarning gaplari qulogʻiga kirmas, koʻz oldida faqat Taehyungning oʻsha qorongʻulikda quloqlariga yaqinlashib pichirlagani, lablariga bosilgan qaynoq lablari kelaverardi.
Tanasidagi oʻsha kechagi titroq hamon toʻliq soʻnmagandek edi.
Darslar tugashi bilan Jungkook Taening xonasiga kirdi.
Taehyung:Jungkook keldingmi?Darvoza yonida kutib tur...
Jungkook universitet darvozasi yonida ikkilanib turib.
Jk pov:Qochib ketsamikkan!
Lekin universitetini yaxshi tamomlashib uchun bunday qilolmayman lanati!!
Shu payt uning roʻparasiga qora, hashamatli avtomobil kelib toʻxtadi.
Orqa eshik oynasi sekin tushib, ichkaridan Taehyungning oʻsha oʻtkir va jiddiy nigohi koʻrindi.
Tae: Mashinaga oʻtir, Jungkook.
Dedi u, ovozida hech qanday kechagi ehtirosdan asar ham yoʻqdek, xuddi rahbarlar kabi.
Jungkook chuqur nafas olib, eshikni ochdi va orqa oʻrindiqqa, Taehyungdan imkon qadar uzoqroq masofaga oʻtirdi.
Jungkook derazaga qarab, barmoqlarini mahkam siqib boraradi.
Undan kechagi oʻsha yengil sovun hidi kelib turardi
Taehyung buni mashinaga oʻtirgan ilk soniyadanoq sezdi va chuqur nafas olib.
Tae: Kompaniyaga borishdan oldin bir joyga oʻtishimiz kerak.
Taehyung hujjatlardan koʻz uzmay.
Tae: Uyimdan bazi muhim shartnomalarni va shaxsiy hujjatlarni olishimiz shart.
Jungkook yalt etib Taehyungga qaradi.
Uning koʻzlarida qoʻrquv uchqunlari chaqnadi.
Jungkook: Janob Kim... Uyungizgami? Toʻgʻri ofisga bora qolsak boʻlmasmidi? Hujjatlarni boshqa safar...
Taehyung hujjatni yopib, sekin boshini burdi.
U Jungkookning yuziga, ayniqsa uning titrayotgan lablariga qarab.
Kecha shu lablarni qanchalik tashnalik bilan oʻpganini esladi.
Tae: Mening vaqtim cheklangan, Jungkook. Va yordamchining vazifasi men buyurgan ishni muhokama qilmasdan bajarish. Tushunarlimi?
Jungkook labini tishlab, boshini egdi.
Jungkook: Tushunarli, Janob Kim...
Yarim soatdan keyin mashina toʻxtadi.
Tae:qani Ketdik ortimdan yur..
Jungkook sekin Taening ortidan ergashdi. Bu yullarni judayam yaxshi eslasada...
Uy ichi juda keng, qimmatbaho mebellar bilan jihozlangan, ammo gʻaroyib darajada sovuq va qorongʻuroq edi.
Jk pov:Bunchalik katta deb uylamagandim.
Taehyung mehmonxonaga kirib, kastyumining tugmasini yechdi va divanga oʻtirdi.
Tae: Hujjatlar ikkinchi qavatdagi mening yotoqxonamda, ish stolining ustida turibdi. Qora papkada. Borib oolib tush.
Jungkook yutunib qoʻydi. Yotoqxona soʻzi uning yuragiga vahima soldi.
Jungkook: Men... men sizning shaxsiy xonangizga kirishim toʻgʻrimikin? Siz oʻzingiz...
Taehyung kutilmaganda oʻrnidan turdi va Jungkookning qarshisiga keldi.
Oralaridagi masofa atigi bir necha santimetr qolgandi.
Jungkook orqaga chekinmoqchi boʻldi, ammo ortida devor bor edi.
Jungkok kechagi xolatda edi.
xuddi kechagi tunda devorga qisgandek.
Tae: Nega bunchalik qoʻrqyapsan, Jungkook?
Dedi u ovozini oʻsha tanish, boʻgʻiq ohangga keltirib.
Tae: Kecha xonamda qaltirayotgan Quyoncha ham sendek qoʻrqoq edi. Aytsang-chi, mening shaxsiy xonamga kirishdan qoʻrqyapsanmi... yoki men bilan yolgʻiz qolishdanmi?