🔞𝑻𝑨𝑸𝑫𝑰𝑹 𝑶‘𝒀𝑰𝑵𝑰 🥀
U xonadagi vaziyatni koʻrib, kinoyali jilmaydi.
Liza: Oxx... Xalal berib qoʻydim shekilli?
Taehyung qoshlarini chimirib, jahli chiqqanini yashirmay unga tikildi.
Tae: Nima gap? Tinchlikmi? Bu yerda nima qilyapsan oʻzi?
Liza: Oʻz akamning uyiga ham endi soʻrab kelishim kerakmi?
Jungkook koʻrpa tagida uyatdan qizarib, oʻzini qoʻyishga joy topolmayotgan edi. U hatto nafas olishga ham qoʻrqib, butunlay qotib qolgandi.
Tae: Xoʻsh, nima gaping bor? Muhim ishing boʻlmasa, hozir koʻrib turganingdek bandman.
Liza yana oʻsha zaharxanda kulgisi bilan xonaga koʻz yugurtirdi.
Liza: Uzr, uzr. Sizlarni bezovta qilmay hozir ketaman. Shunchaki... buni Jungkook oʻzini yaxshi his qilishi uchun olib kelgandim.
U qoʻlidagi maxsus tutatqini stol ustiga qoʻydi-da, akasiga manoli qarab, koʻzini qisib xonadan chiqib ketdi.
Taehyung eshik ortidan qarab, ichida gʻazablandi.
Tae pov: Axir Liza, nega aynan shu paytda kelding-a? Eshikni quliflab qoʻysam boʻlarkan...
Taehyung toʻshakka yaqinlashib, Jungkookning ustidagi koʻrpani tortmoqchi boʻldi.
Ammo Jungkook uni bor kuchi bilan mahkam ushlab olgan edi.
U hozirgina nimalar boʻlib oʻtganini, qanday qilib bu darajagacha borishganini oʻylab, boshi qotgan edi.
Uyalganidan hatto quloqlarigacha qizarib ketgandi.
Tae: Jungkook, mendan yana uyalyapsanmi?
Shu payt stol ustidagi tutatqi asta tutab, butun xonaga oʻzgacha, oʻtkir va mast qiluvchi ifor tarala boshladi.
Bu hid havoga yoyilgan sari Taening ichidagi ehtiros battar qoʻzlardi.
Tutun sekin-asta koʻrpa tagigacha kirib borib, Jungkookning ham vujudini sehrlay boshladi.
Uning ham tomirlarida qaynoq qon yugurib, ehtiroslari uygʻondi.
Tae pov: Liza, seni oʻldiraman bu qilgan ishing uchun...
Taehyung ortiq chiday olmay, koʻrpani oʻziga tortdi.
Jungkook katta-katta ochilgan koʻzlari bilan Taega qarar, hamon yalangʻoch tanasini berkitishga urinardi.
Biroq shirin tutatqi tasirida ikkalasining ham hushidan asar qolmagandi.
Ular bir-birlariga magnitdek tortilib, yana ehtiros bilan yopishib ketishdi.
Taehyung sekinlik bilan Jungkookning ustidan koʻrpani butunlay otib yubordi.
Soʻng uning belidan mahkam ushlab, oʻziga qattiq tortdi. Jungkook ham hushini yoʻqotgancha qoʻllarini Taening boʻyniga oʻtkazdi va uning sochlarini gʻijimlagancha, boʻsalarga telbalarcha javob qaytara boshladi.
Jungkook ham endi oʻzini boshqarolmay, ehtiros bilan oʻpishayotgan edi.
Taehyung fursatni boy bermay, uning ichki kiyimini ham yechib tashladi.
Jungkook esa oʻzining kichkina va nozik qoʻllari bilan uyalgancha qoʻtogʻini yashirishga harakat qilardi.
Taehyung uni karavotga chalqancha yotqizdi.
Jungkookning ikkala qoʻlini bir qoʻli bilan tepaga mahkam qisib ushladi, ikkinchi qoʻli bilan esa uning qoʻtogʻini ohista silay boshladi.
Shu bilan birga, lablari bilan Jungkookning lablarini katta mahorat va tashnalik bilan oʻpishda davom etardi.
Jungkook tamom boʻlgan edi, u oʻzini butkul Taening ixtiyoriga topshirib qoʻydi.
Taehyung lablarini Jungkookning dudoqlaridan uzib, boʻyniga tushdi. Uning nozik boʻyinlariga ehtirosli zasoslar qoldirib, koʻkragiga qarab yoʻl oldi.
Koʻkrak uchlarini tili bilan yalab, noziklik bilan erkalay boshladi.
Tae: Meni ustoz deyishni bas qil... Tae deb chaqir meni!
Jk: Mmmmm... Tae... iltimos...
Taehyung Jungkookning koʻkragidan pastga qarab tushdi va kindiklari atrofini yalab erkalay boshladi.
Jungkook koʻzlarini yumib olgan, xonada faqatgina uning inqillagan ovozi eshitilardi.
Taehyung uni qorni bilan yotqizib qoʻydi. Keyin esa yelkalaridan boshlab beligacha qaynoq lablari bilan oʻpib, yalab tushdi.
Jk: Axxxx... oxxxxx... mmmmm...
Endi navbat uning oppoq dumlalariga yetib kelgandi. Taehyung Jungkookning kichkina, oppoq dumlalaridan oʻpdi.
Biroz pastroqqa tushib, sonlarini yalab erkaladi.
Jk: Axxxxx... boshqa chidolmayman...
Taehyung Jungkookni belidan koʻtarib, egiltirib qoʻydi.
U belini shunday egib turardiki, dumlari nihoyatda goʻzal va jozibador koʻrinardi.
Taehyung buni koʻrib, ichidagi ehtirosni jilovlay olmay qoldi.
U Jungkookning belini yanada pastroqqa bosdi...
Koʻtining pushti teshikchasi koʻrindi.
Taehyung oʻzini bilmay, Jungkookning dumlari tomon yuzini bosdi va uning pushti teshikchasini yalay boshladi.
Taehyung buni ilgari hech qachon qilmagan edi.
Shu paytgacha juda koʻp odamlar bilan jinsiy aloqada boʻlgan boʻlsa ham, ularning hech birini hatto oʻpmagan, bunday erkalatmagan ham edi.
Lekin hozir u Jungkookni erkalagisi, uni qiynagisi kelayotgandi.
Taehyung tilini boricha chiqarib, Jungkookni koʻtini yalay boshladi.
Jungkook esa endi tamom boʻlgandi.
Jk: Axxxx... immmmm... mmmmm...
Taehyung koʻtini yalar, qoʻli bilan esa Jungkookning qoʻtogʻini ohista silab oʻynayotgan edi.
Jungkook chuqur-chuqur nafas ola boshladi.
Uning qoʻlidan faqatgina inqillash va kayfdan baqirish kelardi, xolos.
Taehyung Jungkookning zavqlanayotganini koʻrib, oʻrta barmogʻini ogʻziga solib namladi-da, uning koʻtiga sekin tiqdi.
Taehyung barmogʻini yanada chuqurroq tiqdi.
Taehyung barmogʻini ichkariga tiqqan holda, atrofini ham yalayotgan edi.
Toʻsatdan oʻrta barmogʻini oxirigacha tiqib yubordi.
Jk: Axxx, ogʻriyapti, chiqaring...
Tae: Sevgilim, oʻzingni boʻsh qoʻy, qisma... Shunda qiynalmaysan...
Jk: Axxx, iltimos chiqaring, ogʻriyapti...
Tae: Oʻzingni boʻsh qoʻy, yoqadi senga...
Jungkook oxiri oʻzini boʻsh qoʻydi.
Endi ogʻriq kamayib, oʻrnini kuchli ehtiros egallay boshlagandi.
Taehyung Jungkookni oʻrta barmogʻi bilan sika boshladi.
Taening qoʻtogʻi shu qadar turib ketgandiki, shimining ichida qisilib, ozodlikni xohlayotgandek edi.
Jungkook hansirab, inqillagan holda Taening barmogʻiga qarab oʻzini itarardi.
Taehyung barmogʻini chiqarganida, Jungkook hansirab, xuddi nega chiqardingiz? degandek unga qaradi.
Taehyung bu safar ikkita barmogʻini ogʻziga solib namladi. Ularni ham kiritmoqchi boʻlib, endigina uchini tiqqanida Jungkook chidolmadi.
Jk: Axxxx... Ogʻriyapti... Ustoz... Iltimos...
Tae: Jonim, oʻzimni... Oʻzingni boʻsh qoʻymayapsan. Qisma, qissang oʻzingni qiynaysan. Qani, oʻzingni boʻsh qoʻy.
Jungkook oʻzini boʻsh qoʻydi, ortiq qismadi.
Taehyung esa ikkita barmogʻini ham oxirigacha tiqib yubordi.
Taehyung tez-tez barmogʻi bilan sika boshladi.
Jungkook yana rohatdan inqillashga tushdi.
Nafas olishi shu qadar tezlashdiki, Taehyung uning boʻshanayotganini bilib, bir qoʻli bilan Jungkookning qoʻtogʻini tez-tez drachit qila boshladi.
Jungkook Taening qoʻllariga boʻshanib yubordi va holsizlanib karavotga quladi. Uyalganidan yuzlarini choyshabga yashirib oldi.
Taehyung oʻrnidan turib, Jungkookning yelkalaridan oʻpdi va sochlarini ohista siladi.
Tae: Hamma narsa boʻlib boʻldi, endi uyalishga hojat yoʻq...
Jungkook esa hamon jim yotar edi.
Tae: Xoʻp, men chiqib turaman. Sen yuvinib chiqib, kiyimlaringni almashtirib ol, xoʻpmi?
Taehyung xonadan chiqib, boshqa bir xonadagi yuvinish xonasiga kirdi.
Shimini yechib, qoʻtogʻini ozodlikka chiqardi.
Ichida Jungkookni shu qadar qattiq sikkisi kelayotgan ediki, lekin hozircha bunga botinolmasdi.
Tae pov: Axxx, lanati... Ikkita barmogʻimga zoʻrgʻa chidayapti, mening qoʻtogʻimga qanday chidaydi?
U shunday deya qoʻtogʻini qoʻli bilan silay boshladi.
Uni namlab, tez-tez drachit qilar ekan, xayolida Jungkookni tunqaytirib, qiynab sikayotganini tasavvur qilardi.
Faqatgina shu xayollarning oʻziyoq Taehyungga shu qadar kuchli rohat bagʻishlayotgan ediki, oxiri u chidolmay, ehtiros bilan boʻshanib yubordi.
Yoongi uyiga katta tezlik bilan yetib bordi.
Xonasiga kirishi bilan Hobening uning toʻshagida choʻzilib yotganini koʻrdi.
Hobe: Qachon kelganim qiziqmi? Menga bundan koʻra boshqa narsa qiziqroq.
Yoongi: Hammasi sen oʻylaganingdek emas, sevgilim...
Hobe: Mening koʻzlarim koʻr emas,
Yoongi.
Aslida Yoongiga xabarni aynan Hobe yuborgan edi.
U Yoongi va Jiminning xonaga quchoqlashib kirib ketayotgan rasmini joʻnatgandi.
Yoongi va Hobe yashirincha sevishib yurishardi, ammo buni hech kimga aytishmagan, bu ularning siri edi.
Hobe: Seni Jimin bilan kirib ketayotganingni koʻrdim.
Yoongi: Bilaman... Xato qildim. Meni kechir...
Hobe oʻrnidan turib Yoongining oldiga keldi. Uning quloqlariga yaqin borib, pichirladi.
Hobe: Sendan boshqasi kerak emas deganding... Oʻsha gaplar qayerda qoldi, azizim? Menga buni tushuntirib berolasanmi?
Hobe gapirishga imkon bermay, Yoongining quloqlaridan sekin yaladi.
Bu teginishdan Yoongining hisiyotlari birdan uygʻonib ketdi va u Hobeni shartta karavot ustiga bosdi.
Hobe: Seni menchalik hech kim bunchalik tez qoʻzgʻata olmaydi...
Aytib quyay bir dunyo negativ kerak emas....