🔞𝟕𝟎𝟕-𝑿𝑶𝑵𝑨 𝑺𝑰𝑹𝑰 🔥
Taehyung birdan Jungkookni bilagidan ushlab oʻziga tortdi.
Jungkook muvozanatini yoʻqotib, toʻgʻri Taehyungning koʻkragiga kelib urildi.
Taehyung Jkni qoʻllari bilan mahkam quchoqlab, bagʻriga bosdi.
Uning yuragi xuddi Jungkookniki kabi tez va hayajon bilan urayotgan edi.
Taehyung boshini Jkning boʻyniga quyib pichirladi.
Tae: Nega... Nega mendan ketmoqchisan? Pullarni qaytarib berib, aloqani uzmoqchi boʻlyapsanmi? Men seni xafa qildimmi, quyoncham? Men seni qoʻyib yubormayman... Sen menga yoqib qolding, tushunyapsanmi? Butunlay oʻzingga bogʻlab qoʻyding...
Jungkook bu soʻzlarni eshitgach, koʻzlaridan yosh qalqib chiqdi.
Ammo kechagi koʻrgani Taehyungning Jiminni oʻpgani, unga azizim degani xayolidan oʻtib, ichidagi alam battar olov oldi.
Jk pov:U hamon oʻyin qilyaptimi??! Meni yana aldamoqchimi???!"
Jungkook bor kuchi bilan Taehyungning koʻksidan itarib, uning quchogʻidan chiqishga harakat qildi.
Qoʻyib yuboring! demoqchi boʻldi, lekin tili aylanmay, faqat nafrat va ogʻriq toʻla koʻzlari bilan Taehyungga qaradi.
U tinmay qaltirar, yelkalarini siltab, oʻzini qutqarishga urinar edi.
Biroq Taehyung uni shu qadar mahkam tutgandiki, Jkning harakatlari mutlaqo foydasiz edi.
Kutilmaganda, Taehyung pastga egilib, Jungkookni birdan koʻtarib oldi.
Jk qoʻrqib ketganidan va kutilmagan harakatdan tabbiy ravishda qoʻllari bilan Taehyungning boʻynidan ushlab oldi.
U oyoqlarini qanchalik siltab, qarshilik koʻrsatishga urinmasin, Taehyung uni mahkam ushlaganicha zinalar tomon yurib ketdi.
U toʻgʻri ikkinchi qavatga oʻzining yotoqxonasiga koʻtarildi.
Eshikni oyogʻi bilan turtib ochdi-da, xonaga kirib, Jungkookni toʻshakka tashladi.
Jungkook toʻshakka tushishi bilan darhol orqaga tislanib, qochishga shaylandi, lekin Taehyung allaqachon uning ustiga egilib, Jkning ikki yonidan qoʻllarini tirab, qochish yoʻllarini butunlay yopib qoʻygan edi..
Jk uning qaynoq va ehtirosli qarashlari ostida butunlay qamalib qolgandi.
Oralaridagi masofa shunchalik yaqin ediki, Taehyungning nafasi Jungkookning yuzidagi qora maskasiga urilardi.
Yorugʻ xonada Jkning faqatgina namlangan, alam toʻla koʻzlari koʻrinib turardi.
Jungkook choʻntagidan telefonini chiqarib, ovozini mutlaqo chiqarmaslik uchun shoshilib yana sms yozmoqchi boʻldi.
Uning barmoqlari qattiq titrar, koʻz yoshlari maskasining chetlaridan sizib oʻtardi.
Buni koʻrgan Taehyungning sabri tugadi.
Keskin harakat bilan Jkning qoʻlidagi telefonini tortib oldi-da, xonaning chetiga, gilam ustiga uloqtirib yubordi.
Dedi Taehyung ovozi gʻazab va ehtirosdan qaltirab.
Tae: Menga oʻsha smslaring kerak emas! Menga hozir ovozing kerak! Menga gapir! Yuzimga qara! Nega mendan qochyapsan?! Nega pullarni qaytarib beryapsan?!
Jungkook gapirishni hohlardi, lekin oʻzini fosh qilishdan judayam qoʻrqardi..
Jungkook bor kuchi bilan Taehyungning koʻkragiga mushtlay boshladi.
U gʻazab bilan oʻzini har tomonga siltar, Taehyungning ostidan chiqib ketshga urinardi.
Uning har bir harakatida, har bir nafas olishida cheksiz rashk, xoʻrlik va singan qalb azobi sezilib turardi.
Jk pov:Meni shunchaki bir oʻyinchoq qildingiz yana bunday gaplarni qanday aytayapsiz ?
Taehyung Jkning bu kutilmagan, qarshiligidan va maskasi ustidan koʻrinib turgan yoshli koʻzlaridagi ogʻriqdan bir muddat qotib qoldi.
Nihoyat, Jungkook kuchdan qoldi.
U bor alamini jismoniy harakat bilan koʻrsatib boʻlgach, butunlay holsizlandi.
Ovoz chiqarib yigʻlashdan va niqobi surilib ketishidan qoʻrqib, yuzini qoʻllari bilan yopib oldi, koʻz yoshlari maskasini hoʻl qilib yuborgandi.
Uning kichkina yelkalari qaltirar, ichidagi rashk olovi uni kuydirib bitirayotgan edi.
Tae pov: Demak,rostan ham ylqtirasan,senga yoqaman quyoncha!!!
Taehyung sekin Jungkookning yuzini toʻsib turgan qoʻllarini tortdi.
Jungkook maskasini ushlab qolishga urindi, ammo Taehyung uning bilaklaridan mahkam tutib, toʻshakka mixlab qoʻydi.
U Jkning maska ustidan koʻrinib turgan yoshli koʻzlariga qarab
Taehyungning labida sirli va mamnun bir tabassum paydo boʻldi...
Taehyung Jungkookning shubha va ehtiros toʻla koʻzlariga bir muddat tikilib turdi-da, kutilmaganda uning ustidan biroz uzoqlashdi.
Jk nima boʻlayotganini tushunmay, chuqur nafas olib ulgurmasdan, Taehyung toʻshak yonidagi chiroq tugmasini bosdi.
Butun xona bir lahzada qop-qorongʻu zulmatga gʻarq boʻldi.
Endi faqat derazadan tushayotgan juda xira tungi nur va ularning tez-tez olayotgan nafaslari eshitilardi.
Taehyung qorongʻulikda yana Jungkookning ustiga egildi.
Uning issiq qoʻllari Jkning titrayotgan yelkalarini topib, mahkam ushladi.
U boshini Jungkookning qulogʻiga yaqin olib kelib, ehtirosdan boʻgʻilib chiqqan ovozda pichirladi.
Tae: Endi xona qorongʻu, quyoncham... Maska taqishingga hojat yoʻq. Uni yechib tashla... Men baribir sening yuzingni koʻra olmayman. Menga sening oʻsha qaynoq lablaring kerak... Men ularni sogʻindim...
Jungkook titrayotgan barmoqlari bilan yuzidagi qora maskani sekin quloqlaridan ajratdi-da, toʻshakning bir chetiga otib yubordi.
U maskani yechishi bilan Taehyung uning ochiq qolgan qaynoq lablariga butun vujudi bilan yopishdi.
Taehyung Jkning pastki labini tishlab, oʻziga tortdi, nam tili esa Jungkookning ogʻziga chuqur kirib, uning shirin nafasini soʻra boshladi.
Jk ehtirosdan oʻzini yoqotib, Taehyungning keng yelkalaridan mahkam quchoqladi va boʻsalarga javob qaytara boshladi.
Taehyung pastga egilib, Jkning ustidagi koʻylak tugmalarini shoshilgancha yulib yuborgudek yecha boshladi.
U lablarini Jkning lablaridan uzib, uning iyaklaridan, soʻngra boʻynining nozik terisidan ehtiros bilan oʻpdi, oʻsha joylarni tili bilan shimib, qip-qizil zasoslar qoldirdi.
Boʻnyidan pastga tushib, Jkning koʻkraklarini, yalab emib har bir qovurgʻasini va qornini ohista yalab chiqdi.
Jungkook bu shirin rohatdan boshini orqaga tashlab, past ovozda inqillab yubordi.
Taehyung qoʻlini pastga tushirib, Jungkookning qoʻtogʻini ushladi.
U allaqachon toshdek qotib boʻlgandi...
Jungkook butunlay oʻzini yoʻqotib qoʻygandi, endi unga hech narsaning qizigʻi yoʻq edi.
U shunchaki dunyodagi hamma narsani unutib, Taehyungniki boʻlishni, oʻsha tundagi sehrli his-tuygʻularni yana vujudida his qilishni xohlardi.
Tae:Quyoncham, nega bunchalar qaltiraysan? Mendan qoʻrqma, senga ozor bermayman...
U Jkning uzun va silliq oyoqlaridan nafasini kuydirgudek oʻpa boshladi, bitta qoʻli bilan esa hamon uning toshdek qotgan qoʻtogʻini mahkam siqib silardi.
Lablarini sonlarining ichki qismiga surib, oʻtkir ehtiros bilan oʻpa boshlaganida, Jungkook rohatdan chiday olmay boshini orqaga tashladi.
Jkning ogʻzidan mayin va ehtirosli inqillashlar otilib chiqdi.
Taehyung qoʻlini sekin pastga yuritib, Jungkookning dumlari orasiga kiritdi va koʻt teshigini ohista silay boshladi.
Jungkook koʻrpalarni qoʻllari bilan mahkam gʻijimlagancha, ortiqcha ovoz chiqarmaslikka harakat qilardi.
Taehyung bir qoʻli bilan toʻshak yonidagi tortmani paypaslab ochdi-da, u yerdan moyni oldi.
Uni kaftlariga quyib, Jungkookning koʻtiga ishqalay boshladi.
Toʻsatdan, u hech qanday ogohlantirishsiz oʻrta barmogʻini koʻtiga tiqib yubordi.
Jungkook kutilmagan toʻliqlikdan koʻzlarini mahkam yumdi.
Tae: Ogʻriyaptimi? Oʻzingni boʻsh qoʻy, hozir oʻtib ketadi, quyoncham...
Dedi Taehyung va Jkni chalgʻitish uchun darhol uning lablariga yopishdi.
Lablarini tishlab, uni ehtiros bilan oʻpa turib, ikkinchi barmogʻini ham uning ichiga koʻtiga tiqib yubordi.
Jungkook kutilmagan shirin ogʻriq va kuchli kayfdan oʻzini mutlaqo yoʻqotib qoʻydi.
U toʻshakda har tomonga toʻlgʻonib, baqirgancha qorinlari ustiga boʻshanib yubordi...
Bunchalar tez boʻshanasan deb oʻylamagandim...
Deb pichirladi Taehyung miyigʻida kulib.
Jungkook kutilmaganda, bor-yoʻgʻi barmoqlardan juda tez boʻshanib qoʻyganidan qattiq uyalardi.
Ammo Taehyung hozir toʻxtashni mutlaqo xohlamasdi, u oʻz barmoqlari bilan Jkning koʻt teshigini yanada yaxshilab kengaytirishda davom etdi.
Taehyung uchinchi barmogʻini ham tiqmoqchi boʻlganida, Jungkook ogʻriqdan qoʻrqib qarshilik koʻrsatdi va bor kuchi bilan Taehyungni oʻzidan itardi.
Tae: Quyoncham, men hali senga toʻymadim. Qarshilik qilma, senga ozor bermayman.
Dedi Taehyung ovozi ehtirosdan xirillab.
Jungkook hansiragancha yana uning qoʻllarini oʻzidan itarishga urindi.
Tae: Mening qoʻtogʻim bundan ancha katta, quyoncham. Agar hozir koʻtingni yaxshilab tayyorlamasam, keyin juda qiynalasan.
Deb Taehyung uchinchi barmogʻini ham Jkning tor koʻtiga birdiga tiqib yubordi.
Jungkook hozirgina boʻshanganligi sababli, uning ichki sezgirligi bir necha barobar oshib ketgandi.
U kutilmagan kuchli kayf va ogʻriq aralashishidan umuman oʻzini yoʻqotib, xona ichini tutib ketgudek inqillay boshladi.
Jk: Axxxx... oyyyy... mmmmm...Taehyung uning ichida barmoqlari harakatini yanada tezlashtirdi.
Jungkook ehtiros toʻlqinida yana oʻzini bilmaydigan, hushidan ayriladigan darajaga kelgandi.
Buni koʻrgan Taehyung barmoqlarini uning hoʻl koʻtidan birdan chiqardi-da, oʻzining toshdek qotgan qoʻtogʻini Jkning dumlari orasiga qoʻyib, uning koʻt teshigiga ishqalay boshladi.
Jungkook endi hech narsani oʻylamasdan tinmay inqillardi.
U hatto hozir baland ovozda chiqarayotgan inqillashlaridan Taehyung uni tanib qolishi mumkinligi haqida oʻylashga ham ojiz edi.
Miya va tana butunlay ehtirosga taslim boʻlgandi.
Taehyung oʻz qoʻtogʻini Jkning koʻt teshigiga tiradi va uning kallasini bir zarb bilan ichkariga tiqib yubordi.
Jungkookning koʻzlari tepaga qarab ketdi.
Taehyung uning tor koʻtiga sekin-asta, oxirigacha kirmoqchi boʻldi, lekin Jungkook ogʻriqqa chiday olmay, Taehyungning qornidan mahkam itara boshladi.
Taehyung Jkning bu qarshiligiga etibor bermadi.
U oʻz qoʻtogʻini salgina orqaga chiqarib, keyin yana bir ozroq chuqurroq kirgʻizganda, Jungkook chidab boʻlmas zavqdan baqirgancha ikkinchi marta boʻshanib yubordi.
Buni kuzatib turgan Taehyung zavqlanib, miyigʻida kulib qoʻydi.
Jkning bunchalar tez va ehtirosli boʻshashishi Taehyungni mutlaqo aqldan ozdirdi.
U endi oʻzini umuman boshqara olmay qoldi va oʻzining qoʻtogʻini bir kuchli zarb bilan Jungkookning koʻti ichiga oxirigacha tiqib yubordi.
Jungkook chidab boʻlmas keskin ogʻriqdan baland ovozda baqirib, oʻzini tutolmay yigʻlab yubordi.
Uning birinchi marta boʻlgan nozik koʻti bu shafqatsiz zarbga tayyor emasdi.
Taehyung Jkning yigʻlayotkanini koʻrib, birdan oʻziga keldi va qoʻtogʻini uning ichidan sekingina chiqardi.
Tae: Meni kechir, quyoncham... Oʻzimni boshqarolmay qoldim. Ahvoling yaxshimi? Ogʻriq juda kuchlimi?
Taehyung Jungkookni bagʻriga bosmoqchi boʻldi, ammo Jk undan oʻzini olib qochdi.
Xonadagi sokinlikni faqatgina Jungkookning mayin hiqillashi buzardi.
Taehyung chuqur nafas olib, toʻshak chetiga oʻtirdi.
U endi Jungkookqa qaytib tegmaslikka qaror qilgandi.
Tae: Koʻz yoshlaringni art, quyoncham... Endi senga tegmayman. yuzingga maskangni taqib ol.
Jungkook qorongʻulikda paypaslanib, toʻshak chetiga otib yuborilgan qora maskasini topdi.
U qaltirayotgan barmoqlari bilan uni yuziga qayta taqdi.
Maska yuziga toʻliq oʻrnashishi bilan, Taehyung toʻshak yonidagi tugmani bosib svetni yoqdi.
Xona birdan yorishib ketdi. Jungkook koʻzlari qamashib, oʻzining mutlaqo yalangʻoch tanasini koʻrdi va dahshatga tushdi.
U uyat va qoʻrquvdan oʻzini qayerga yashirishni bilmay, shoshilgancha ustiga qalin koʻrpani tortdi va burnigacha burkandi.
Ammo u koʻrpani shoshib tortgan lahzada, uning oʻng qoʻli bir soniyaga ochiq qolib ketgandi.
Taehyungning oʻtkir nigohi oʻsha zahoti Jungkookning oʻng qoʻlidagi oʻziga xos, betakror tatuirovkaga tushdi.
Uning koʻzlari hayratdan katta-katta ochilib ketdi.
Tae pov:Bunday begʻubor bolada qanday qilib bunday tatu boʻlishi mumkun?
Tae: Hozir bu yerga xizmatkor keladi. U senga kerakli dorilar va yangi kiyimlar olib keladi. Ichingdagi ogʻriqlar uchun dori ichishing shart. Bugun tunda shu yerda, mening yotoqxonamda qolishing mumkin.
Jungkook koʻrpa ostidan faqat namlangan koʻzlari bilan unga tikilib turar, inday olmasdi.
Chunki gapirsa, ovozidan darhol fosh boʻlishini bilardi.
Tae: Men esa... hozir bu yerdan ketaman. Bugun kechasi boshqa joyda qolaman.Oʻzingni erkin xis qilishing mumkun
Damingni ol.
Taehyung oʻrnidan turdi, yerda sochilib yotgan kiyimlarini yigʻishtirib kiyindi-da, chiqib ketdi.
Jungkook uchun haqiqiy azob tongi otgandi.
U universitet binosiga kirib kelar ekan, har bir qadami vujudiga chidab boʻlmas oʻtkir ogʻriq berardi.
Tungi harakatlar nozik tanasini tamoman holsizlantirgan, bellaridagi ogʻriq tufayli u zoʻrgʻa qadam tashlar edi.
Jk yoʻlak boʻylab har safar qadam tashlaganida, tishlarini bir-biriga bosib, baqirib yubormaslik uchun labini mahkam tishlardi
Atrofda talabalar u yoqdan-bu yoqqa yugurar, shovqin-suron tinmasdi.
Jungkook esa devorga suyanib, ogʻir nafas olgancha dars xonasi tomon zoʻrgʻa sudralib borardi.
U hamon oʻsha qorongʻu xonani, Taehyungning shafqatsiz, ammo ehtirosli teginishlarini oʻylab, ich-ichidan yonayotgan edi.
Toʻsatdan, Kim Taehyung Jkning yoniga keldi.
Jungkook uni koʻrib qolib, dahshatdan qotib qoldi va ortga qochmoqchi boʻldi.
Ammo uning ogʻriyotgan tanasi tez harakat qilishga imkon bermadi.
Taehyung hech narsa demasdan, bir soniya ham vaqt oʻtkazmay toʻgʻri Jkning qarshisiga keldi.
U Jungkookning qarshilik koʻrsatishiga, biron bir soʻz aytishiga ham ulgurmasdan, pastga egildi-da, uni birdan yelkasiga koʻtarib oldi!
Butun universitet yoʻlagi bir soniyada jim-jit boʻlib qoldi.
Atrofdagi yuzlab talabalar ogʻzi ochilgancha ularga tikilib turishardi.