teacher's doll
Qishning sovuq tuni hamma yerni qoplagan edi . Qorong'u ko'chada faqat chiroqlarning zaif nuri biroz bo'lsa ham yoritar . Park harin esa nimadandir qochar , buni nima ekanligini esa o'zi ham bilmasdi . Qorong'u tor ko'chaga kirib qolganini o'zi ham bilmadi . Yerda bir jasad yotar buni ko'rgan qiz rangi oqarib ketdi. Qo'rquvdan titrab ortiga yura boshladi . Toʻ'satdan nimagadir yoki kimgadir urilib ketdi. Qiz qoʻrqib ortiga qaradi va bo'ylari uzun qop qora kiyim kiygan bir erkak turganini koʻrdi . Yuzi aniq ko'rinmayotgan sirli erkak
Erkak qizni eshtmasdan unga sekin yaqinlasha boshladi. Qiz qo'rqib sekin orqaga yurdi to orqasi devorga urilmaguncha... erkak unga yaqinlashdi va cho'ntagidan pichoqni olib qizning tomog'iga bosdi. Qizni peshonasidan sovuq ter oqa boshladi joyidan qimirlay olmadi , kimdandir yordam so'rayman desa tomog'idan hech qanday tovush chiqmadi. Tomog'idagi pichiq qizning tomog'iga havfli darajada qattiq bosilar edi . Erkak hali ham jim . Bu jimlik Harinni battar qo'rqitardi. Erkak egilib Harinning qulog'iga yaqinlashdi . Harin qo'rqib ko'zlarini mahkam yumib oldi
Tanish ovozni eshitib Harin ko'zlarini ochdi. Ko'zini ochishi bilan xonadagi chiroq va yorug'likka ko'zlari moslashishi uchun ko'zlarini bir necha marta pirpiratdi . Yonida onasini ko'rib beixtiyor yig'lab , onasini mahkam quchoqlab oldi.
– qizim senga nima bo'ldi yana o'sha tushni ko'rdingmi ahir men senga aytdimku bu ish bo'lib o'tib ketdi . Sening hech qanday aybing yo'q.
Park honim (harinni onasi) qizining sochlarini silagancha ohista pichirladi . Harin sekin yupanib onasiga yosh to'la ko'zlari bilan qaradi.
– men qo'rqyabman u... u meni o'ldirsachi?
– qizim u allaqachon o'lgan . Bo'ldi yig'lashni bas qil , yuz qo'lingni yuvib nonushtaga tush.
Park honim shunday deb xonadan chiqib ketdi. Harin chuqur nafas olib homomga kirib , yuzini sovuq suvda yuvib , pastga ota onasini oldiga tushdi. Hamma ovqatlana boshladi. Birozdan so'ng Janob Park Haringa qarab gapira boshladi:
– Harin nega yuzing oqarib ketgan? Yana o'sha ishni o'ylayabsanmi? Hamma ish bo'lib o'tib ketdi. U o'ldi! Uni o'ylashni bas qil!
– o'zi hammasiga siz aybdorsiz! Unda ayb yo'q edi!
– OVOZINGNI O'CHIR!! Bugun Kareaga qaytamiz! - toʻsatdan baqirib yubordi ota .
– Yo'q qaytmaymiz! U.... u... meni o'ldirsachi?!
– Harin o'zingga kel kim seni o'ldiradi?! Kim?! Hech kim! Eshityabsanmi hech kim seni o'ldira olmaydi!
– Nega bu darajada ishonch bilan gapiryabsiz , dada?
– Chunki men jasadni izsiz yo'q qildim. Hamma narsa toza, sen qotil ekaningni hech kim bilmaydi. Bu sen uchun yetarlicha sabab bo'lgan bo'lsa narsalaringni yig' bugun Koreaga qaytamiz.
– Borib biroz dam ol ertadan boshqa maktabda o'qiysan - dedi Janob Park qat'iy ovozda .
Harin hech narsa demay xonasiga kirdi. Harin boshqa maktabda oqishga qarshi emas chunki u eski hotiralarga qaytishni hohlamas edi. Eshikni ochib xonasiga kirdi biroz o'sha yerda qolib xona devorlariga tikilib qoldi. Keyin sekin xonaga kirdi charchagani uchun kiyimini ham alishtirmay uxlab qoldi.
Ertasi kuni ertalab Harin sekin ko'zlarini ochdi . Bugun yangi maktabga borishini o'ylab biroz ho'rsinib o'rnidan turdi . Yuvinib maktab formasini kiyib sekin pastga tushdi. Janob Park allaqachon ishga ketib ulgurgan edi. Harin ovqatlanib bo'lgach pastda kutib turgan mashinaga o'tirdi. Haydovchi mashinani haydab Harinni yangi maktabga olib bordi. Harin mashinadan tushib maktab darvozasidan ichkariga kirdi . To'g'ri unga berilgan sinfga kirdi . Sinf rahbari Harinni oquvchilarga tanishtirgach, Harin bosh stullardan biriga o'tirdi. Butun sinf shovqin hamma bir biri bilan har hil mavzularda gaplasharkan , birdan butun sinf tinchib qoldi va hamma o'rnidan turdi. Harin nima bo'lganini tushunmay qolganlarga qoshilib o'rnidan turdi. Sinfga og'ir sekin ishonchli qadamlar bilan bir o'qituvchi kirib keldi.
Hamma kirgan o'qituvchiga salom berib o'z joylariga o'tirib olishdi . Sinf xona suv quygandek jim jit edi.
Harin pov * nega sinf bu darajada tinch ? Nima ular birgina o'qituvchidan shu darajada qo'rqishadimi ? Yoki shu darajada hurmat qilishadimi , qiziq*
Harin bularni o'ylar ekan , to'satdan baland ovozdan cho'chib o'ziga keldi .
– Nimani bu darajada qattiq o'ylayabsan? Men hozirgina qaysi mavzuni o'tdim? O'rningdan turib men qaysi mavzuni o'tganimni aytib ber - dedi Yoongi jiddiy ovozda Haringa qarab
Harin sekin o'rnidan turdi . Nima deyishni ham bilmay uyalib yerga qaradi.
– Yana qancha kutishim kerak?!!
Harin battar uyaldi va biroz qo'rqdi.
– Sen bilan dars tugagach alohida gaplashamiz. Bu qilgan ishing senga dars bo'lsin . Jazo sifatida meni darsim tugamaguncha shunday tik turasan - dedi yoongi va darsni boshladi
– Bugungi mavzuyimiz jinsiy ko'payish....
Darslar tugagach , hamma kitob daftarlarini sumkaga sola boshladi. Shu payt O'qituvchi Min yana sinfga kirdi.
– Harin dan tashqari hamma uy uyiga ketsin.
Hamma o'quvchilar bir lahza Haringa qarashdi. Ular bilishadi O'qituvchi Min Harinning bugungi qilgan ishi uchun jazolaydi. O'quvchilar tezda sumkasini olib sinfdan chiqib ketishdi. Yoongi ortidan eshikni qulufladi.
– Bugungi ishing uchun seni qattiq jazolashim kerak, lekin sen yangi o'quvchi bo'lganing uchun birinchi martaga yengil jazodan boshlaymiz. Sinfdagi barcha stullarni ko'tarib joyiga qo'y va pollarni art.
Harin hayron bo'lib Yoongiga qaradi. Uning sovuq va qat'iy buyrug'i uni bir lahza jim qildi , keyin o'ziga kelib gapirdi.
– Bu nima deganingiz? Men o'quvchiman , farrosh emas! Darsda bir martagina chalg'ib qolganimga bunday jazo berishga haqqingiz yo'q!
Yoongi Harinning bu ohangini eshitib jag'i qisildi , ko'zlari yanada jiddiylashdi . Bir lahza shu ko'zlar bilan Haringa tikilib qaradi . Yoongini ko'zida g'azab jiddiylik bilan birga negadir bir kichik nafrat yashiringan edi.
– Demak farrosh emas o'quvchiman de.... Mayli unda bugun o'tgan mavzuyimdan o'rgangan narsalaringni aytib ber.
Harin uning bu gapini eshitib qotib qoldi. Qiz Yoongi unga darsni boshida qilgan qo'polligidan so'ng, uning darsiga yaxshi ahamiyat ham bermagan edi.
– Qani gapir men kutyabman. Ahir sen o'quvchisan , bu narsalarni bilishing kerak - dedi yoongi past lekin Harin eshitadigon darajada baland ovozda .
Harin hali ham jim nima haqida, qaysi mavzu haqida gapirishni bilmas edi.
– Mayli senga yana bir jazo, bugun o'tgan mavzuyimni amalda o'tamiz ,qizaloq !
Yoongi og'ir qadamlar bilan Harin tomon sekin yura boshladi. Harin qo'rqib unga qaradi. Nazoratsiz ravishda yuragi tez ura boshladi, sekin orqaga yurdi.
– Nega menga bunday qarayabsiz?! Yaqinlashmang menga!!
Yoongi uni gaplarini eshitmadi . Hatto javob ham qaytarmay sekin qadamlar bilan Haringa yaqinlashishda davom etdi . Toki Harinning orqasi devorga urilmagunicha. Yoongi Harinnining belidan ushlab o'ziga yaqinlashtirdi, to'satdan qilingan harakat va to'satdan yaqinlikdan Harin ko'zlari kattalashib ketdi. Joyida qotib qoldi , nafas olishi va yurak urishi nazoratsiz ravishda tezlasha boshladi. Harin joyida qimirlamay faqat yoongiga qarardi. Keyin esa tezda uni o'zidan itarib yubordi.
– Nima qilyabman deb o'ylayabsiz?! Sizni bu ishingiz uchun direktorga shikoyat qilaman!!!
Yoongi Harinning bu gaplaridan baland ovozda kulib yubordi. Harin tushunmay unga qaradi. Birdan Yoongining yuzi yana o'sha sovuq jiddiylikga qaytdi. U egilib Harinni qulog'iga yaqinlashdi.
– balki men seni o'sha 2 yil oldin qilgan ishingni palitsiyaga aytishim kerakdir? Aa nima deysan?!
Harin bu gaplarni eshitgach , tomirlaridagi qon birdan muzlab ketdi