𝗗𝗲𝘀𝘁𝗶𝗻𝗼

2-𝗕𝗼𝗯
𝗪𝗿𝗶𝘁𝗲𝗿: 𝗬𝘂𝗸𝗶 𝗧𝗮𝗻𝗮𝗸𝗮

"𝗜𝗟𝗞 𝗨𝗖𝗛𝗥𝗔𝗦𝗛𝗨𝗩"
Bangkok. Tungi shahar.
Bangkok tunlari har doimgidek beqaror edi. Neon chiroqlarning noaniq miltillashi, spirtli ichimliklar hidi va mast odamlarning xira kulgusi havoga singib ketgandi. Bu shahar hech qachon tinch uxlamasdi. Ayniqsa, shaharni sirtdan boshqaradigan soyali odamlar uchun.
Ko‘chalarda bir-biriga suykalib turgan ayollar, mast erkaklarning pichirlashlari, oynali baland binolar – bu shahar ichida bir necha dunyo yashardi. Lekin eng yuqoridagi dunyo – mafiya olami edi.

Qora avtomobil hashamatli klub oldida shovqinsiz to‘xtadi. Bu oddiy mashina emas edi. Bu mashinaning kelishi kimdir ketishi mumkinligini bildirardi – abadiy. Eshik ochildi va u yerdan bir erkak tushdi.

U shunchaki oddiy mafiya a’zosi emas edi. U Kimlar oilasi — butun Osiyodagi eng yirik jinoyat sindikatining merosxo‘ri, amalda esa uning yagona hukmdori edi. Uning harakati, nigohi, yurish-turishi – hammasi qudrat va hukmronlikni ifoda etardi. U shunchaki jinoyatchi emas, balki hukmronlik qilish uchun tug‘ilgan shaxs edi. U sekin odimlab klub ichiga kirdi.
Ichkarida.
Musiqa baland, havoning o‘zi esa shovqin edi. Erkaklarning iflos pichirlashlari, qizlarning mayin kulgusi, havoda suzib yurgan spirt va tamaki hidi – bularning hech biri unga ta’sir qilmasdi.
U to‘g‘ri barga bordi. Uning kelishi bilan ba’zi mijozlar nari ketdi, kimdir esa o‘zini yanada pastroq tutdi. Barcha unga qarab turgandi. Chunki bu yerda haqiqiy hukmdor kimligini bilishardi.
Menejer birdan hushyor tortdi va tezda yaqinlashdi.
Janob Taehyung, nima xizmat ko‘rsatishimiz mumkin? — dedi menejer, yuzida g‘ayrioddiy xotirjamlik bilan.
Taehyung uning yuziga bir qaradi, so‘ngra salqin ovozda javob berdi:
— Menga yangi qiz kerak. Bokira, hech kimning tegishida bo‘lmagan. — Uning ovozi keskin, silliq, lekin sovuq edi.
Menejer o‘zining titragan ko‘ylagiga e’tibor bermasdan, tezda javob berdi:
— Tushundim Janob. Yangi, toza qizlarni topish oson emas, ammo bizda bir nechtasi bor. — U og‘zidan puflab yuborgan havoni sezib, Taehyungning keyingi buyruqlarini kutdi.
Taehyung barmog‘ini barda turgan ichimlikga tekkizib, ko‘zlarini qizlarga qaratar ekan, menejer yana bir marta oldinga keldi:
— Shu tarzda... Menimcha, menga kerakli qizni topdim. — U ko‘zlarini bir qizga qaratdi, uning kiyimi oddiy, oppoq tanali bir burchakda qo'rquv bilan o'tirar edi.

Taehyungning ko‘zlari o‘sha qizga to‘xtadi, uning harakatlarini kuzatib, uning tovushisiz, faqat imo-ishora bilan gaplashishini sezdi. Bu qizning taassuroti unga ancha qiziq bo‘lib tuyuldi.
— ammo....u soqov va yaponiyalik — menejer biroz titroq ovozda gapirdi.
Taehyung yengil o‘tkir bir qarash bilan javob berdi:
— Men o'sha qizni istayman- Taehyung hanuz o'z qarorida edi. Menejerning boshqa iloji yo'q edi kimsan "Kim" lar oilasidan bo'lgan mafiaga yo'q degani jurati yetmas edi shu sabab ishchilarga qizni tayyorlashni buyurdi.
Qizni tayyorlashlarini eshitgan yosh qiz qo'rquvdan titrat boshladi u erkak tomonga boqdi. Qizning ko‘zlari Taehyungning sovuq, bema’ni nigohiga to‘qnashdi. Bir necha soniya davomida u faqat uning har bir harakatini kuzatdi. Har qadamida, u go‘yo butun dunyoni o‘zi bilan birga olib kelayotgandek edi. Qizning yuragi to‘xtab qolgandek bo‘ldi. Uning atrofida qandaydir to‘sqinliklarga qarshi cheksiz kuch bor edi. Bu shafqatsiz odamning har bir qadamida jarohat qilingan, ezilgan ruhlar yotardi. Ammo bu o‘ziga xos bir turish, bu yuqori bosimni yengib o‘tishning o‘zi bir nozik o‘yin edi.
Uning ko‘nglida qo‘rquv, vahima va o‘ta kuchli bir tortishuv paydo bo‘ldi. Uning hislari allaqachon yirtib chiqib, o‘zini ko‘rsatar edilar. Biroq, bu hislar unga g‘alati edi – bir tomondan, bu odamdan qo‘rqardi, lekin boshqa tomondan, bir sirli kuchdan o‘zini ajratib olishni ham istamagan edi.
U har doim o‘zini mustahkam, jismonan va ruhiy jihatdan erkin his qilgan edi, lekin bu odam uning ichki dunyosini, har bir qarashini yengib, hayotini ta’sir qilayotgan kabi edi. Qizning yuragi asta-sekin, ammo doimiy ravishda, Taehyungning har bir qarashidan og‘riq bilan urayotganini sezdi. Bu haqiqatan ham tasavvur qilish qiyin edi – u qo‘rqayotgan edi. Lekin shu bilan birga, bu qo‘rquv unga biror narsa taqdim etayotgan kabi his qilardi.
Uning ichki monologiga qarshi, qizning qo‘llari asta-sekin, ehtiyotkorlik bilan, imo-ishora tilida bir necha so‘zlar shakllantirdi: "Iltimos, men buni xohlamayman."
Ammo bu xabar, taqiqlangan va o‘ta sezgir bo‘lishi kerak edi. U bu so‘zlarni qandaydir sirli shaklda berishga intildi, ammo u yuziga chiqara olmadii. Ammo, bu hayollar orasida, uning qalbi, umid qilishni davom ettirar edi – hayotning bu xavfli burilishida, ehtimol baxt ham bor edi.
Qizni tayyorashar ekan qiz qarshilik qilmadi. Erkak klubni tark etib mashina oldiga bordi mashina eshigini uning yordamchisi, o'ng qo'li va do'sti bo'lmish Alex ochib berdi.

Erkak mashina ichida qizni kutar ekan. Qiz klubdan chiqib kelar edi Alex uni ko'rib biroz hayratlandi. Qizning oppoq tanasi unchalik ochiq bo'lmagan kiymi uning ko'zlari o'ziga jalb qilar edi. Qiz mayda-mayda qadamlar bilan Alexning qarshisiga keldi qizning oyog'ida oyoq kiyim ham yo'q edi. Alex bir muddat bu mitti jusali ko'zida qo'rquv yaqol ko'rinib turgan qizga tikilib qoldi. Mashina oynasi ochildi.
-Alex, uni mashinaga sol- erkakning sovuq ovozidan yigit tushundiki bu yangi o'lja edi. Yigit eshikni ochar ekan qiz hayrat bila unga boqardi. Mashinaning ichida Taehyungni ko'rgan qizning yurag urush ritmi oshdi. Erkak unga qaradida o'tir deb ishora qildi. Qiz ham unga bo'y sungancha mashinaga joylashdi. Qiz joylashgach yigit eshikni yopdi va haydovchi o'rindig'iga joylashib erkakning uyi tomon yo'l oldi. Yo'l bo'yi mashinada sokin musiqadan boshqa hech kimning dovshi chiqmadi.
Mashina uzog'i bir soat yurib juda ham hashamdor va katta uy oldida toxtadi. Buni uy ham deb bo'lmas edi huddi qasr kabi edi

Hozirgi vaqt
Qabriston
Qabriston jimjit, faqat o'zini o'zi o'ylayotgan shamolning yo'riq beruvchi ovozi eshitiladi. Uning ko'zlari qizarib, yengil titraydi. Sevgilisining nafasini his qilayotgandek, u tez-tez yodiga tushadi. Uning qadamlarida tinchlik va xayolot bor edi. Qiz asta-sekin qabriston yo'li bilan borib, sevgilisining qabri oldiga keldi. U o'zining so'nggi uchrashuvini, so'nggi so'zlarini eslab, yengil o'yga cho'mdi. Sevgilisining boshiga yengil boshini qo'yarkan, uning yuzida bir tabassum paydo bo'ldi, lekin ko'zlarida suyuq yig'lashni to'xtatish qiyin bo'ldi.

-Moviy kapalagingiz keldi, siz sevgan oq atirgul bilan-dedi u, ovozi bo'shliqni to'ldirgan holda. Har bir so'z uning qalbidan o‘tib, osmon tomon uchib ketayotgandek edi. Atirgullarni sekin qilib qabirning ustiga qo‘ydi, garchi u bilsa ham, bu gullar hech qachon sevgilisining quchog‘iga qaytmaydi. Uning qo'llari titrardi, ammo uning yuragi qat'iyat bilan sevgi va xotiralarni qidirardi.Qizning ko‘zlarida, sevgilisining yo‘qligi, endi abadiy bir yo‘qotish edi. Har bir nafasida uning hayotida yangi bir bosqich boshlanayotganini his qilardi. Bu qabriston, bu yer, hammasi faqat bir vaqtning qismati edi, ammo uning qalbi sevgisidan abadiy bo‘lib qolishi kerak edi.
𝗠𝘆 𝗯𝗲𝗮𝗿𝘀 𝗺𝗮𝗻𝗮 2 𝗯𝗼𝗯 𝗵𝗮𝗺 𝘁𝘂𝗴𝗮𝗹𝗮𝗻𝗱𝗶. 𝗘𝗻𝗱𝗶 𝗵𝗮𝗿 𝗵𝗶𝗿 𝗯𝗼𝗯𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗼𝘀𝗵𝗶𝗱𝗮 𝗼'𝘁𝗺𝗶𝘀𝗵𝗱𝗮𝗴𝗶 𝘃𝗼𝗾𝗲𝗮𝗹𝗮𝗿𝗻𝗶 𝗼'𝗾𝗶𝘀𝗵𝗶𝗻𝗴𝗶𝘇 𝗺𝘂𝗺𝗸𝘂𝗻. 𝗕𝘂𝗴𝘂𝗻𝗴𝗶 𝗼'𝘁𝗺𝗶𝘀𝗵𝗱𝗮𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝗽𝗮𝗿𝗰𝗵𝗮 "𝗜𝗹𝗸 𝘂𝗰𝗵𝗿𝗮𝘀𝗵𝘂𝘃" 𝗵𝗮𝗺𝗺𝗮𝗻𝗴𝗶𝘇𝗴𝗮 𝘆𝗼𝗾𝗮𝗻 𝗱𝗲𝗴𝗮𝗻 𝘂𝗺𝗶𝘁𝗱𝗮𝗺𝗮𝗻~