𝗢𝗕𝗦𝗘𝗦𝗦𝗘𝗗 𝗖𝗘𝗢
Katta hashamatli villa yotoqxonasida koʻzimni ochar ekanman yolgʻizligimni sezdim. Eng uyatlisi yalangʻochman🫣 Katta tushakda yolgʻiz va yalangʻoch. Hattoki ustimga oddiy sochiq ham yopilmagan.
Jin ursin. Tushak judayam tartibsiz. Qizlik parda ham teshilganligi uchun tushak bir oz noqulay koʻrinishda edi.
Oʻtirishga harakat qildim ammo belim ogʻridi va ingrab tushakka yotdim. Keyin eshik ochilib Jungkook kirib keldi. Qoʻlida patnis va patnis ustida nonushta. Egnida esa hech narsa yuq. Shunchaki pastida shim kiygan xolos. Tushakka yaqin kelib oʻtirdi va patnisdagi nonushtani tungi stol ustiga qoʻydi. Menga qarab jilmaydi.
Qoshlarimni koʻtardim. Bu hozirgi ahvoldaligimni hisobga olsak eng betayin savol edi. Qanday qilib bir tunni oʻtkazgandan keyin axvolim yaxshi boʻlishi mumkin?! Unga ishonmagandek qaradim.
Jk: Yoʻq. Shunchaki axvolingga qiziqdim. Rostdan ham qayeringdir ogʻriyaptimi?
Men ham shu savolni kutgandek nolishni boshladim.
— Bitta oyogʻim ogʻriyapti va hattoki ikkinchisini sezmayapman. Qoʻlim koʻkargan bittasi esa umuman qimirlamayapdi. Boʻynimni ham egiltirolmayapman. Koʻzlarim charchagan. Ogʻzimni katta ocholmayapman. Tomogʻim esa ogʻriyapti. Ostimni aytmasam ham boʻladi chunki yonyapdi. Belim—
Jk: Hoy, sogʻ joying bormi deb soʻrashim kerak ekan. Mayli unda doktor chaqiraman.
— Yoʻq! Doktor chaqirsang men unga hamma narsani aytishga majbur boʻlaman va u ostimni tekshirib koʻrsachi?
Jk: Men ruxsat berar ekanmanmi?
Uning pichirlashiga yuragim urib ketdi. Oʻzingni bos Yoona. Ammo qila olmayapman. Unga qaraganimda lablarimiz tegishiga ozgina qolgandi.
— Doktor boʻlganidan keyin ruxsat soʻramasachi?
Ohista javoban savol berdim. U jilmaydi.
Jk: Unda oʻzim doktoring boʻlaman. Chunki aytganingdek doktor boʻlganidan keyin ruxsat soʻramaydi, shunday emasmi?
Hayron boʻldim va gapirmoqchi edim ammo u imkon bermay lablarimga yopishib ketdi.
Unga javob berishga ulgurmas edim. U allaqachon boʻsani qoʻpollashtirgan edi. Tili huddi cocki kabi ogʻzimga kirib chiqib oʻynardi. Behos nola qilib yubordim. U boʻsadan uzilib menga qaradi va boʻynimga egildi. U tishlab oʻpar edi. Men esa jilmayib koʻzlarimni yumdim. Jin ursin bu yoqimli edi.
Jungkook ingrab boshini koʻtardi.
Jk: Nega? Axir mening tanam butun va seni xohlayapdi.
Shunday deb undan uzoqlashib sekingina tushakka oʻtirdim. U esa ortimda edi va boʻynimga egilib chuqur nafas oldi.
Jk: Mayli unda bir necha kun muhlat beraman. Keyin baqirib yigʻlasang meni toʻxtata olmaysan.
— Huh? Men qachon yigʻlab baqirdim?
— Zarrachadek ovozim eshitilgani yoʻq. Yolgʻon gapirmang.
— Ahhh, Jungkook.. yetar bas qil. Olib tashla!
Jungkook etibor bermay qattiq ritmda qilishda davom etardi.
Jk: Yoʻq sevgilim. Yana ozgina chida
— Yoʻq chiday olmayapman.. jin ursin.. nima balo bu?! Hozir ogʻzimdan chiqib ketadigandek
Jungkook harakatlantirarkan kuldi.
Jk: Unchalik uzun emasku. Undan keyin bunchalik ogʻriq beradi deb oʻylamayman. Men judayam muloyimman.
Koʻzlarim orqaga aylanib ketardi
— Yumshoq boʻlganing shu boʻlsa qattiqi qanday boʻlar ekan?!
Unga yuzim qizargan holda qaradim.
U kulib yubordi. Bu rostdan ham chiqqan kulgi edi.
Jk: A yoʻgʻe? Ha mayli. Isbotlamoqchi edimu lkn hozirgi axvolingda tegolmas ekanligimni tushundim.
Uning koʻksiga urdim va oʻrnimdan ehtiyotkorlik bilan turdim.
Shunday deya tez yugurib vannaga ketdim. U kulib bosh chayqadi.
Men hammomga kirib eshikni qulflaganimda yuragim juda tez urganini his qildim. Jin ursin lanati meni bu yigit aqldan ozdiryapdi.
Ayni paytda Jungkookka qoʻngʻiroq boʻldi.
U javob berganda va boshqa tomondagi qoʻngʻiroq egasning ovozidan uning yuzi jaxldan oʻzgarib ketdi. Qoshlar bir biriga uyildi.
Jk: Hozir emas. Hozir boʻlajak xotinim bilan vaqt oʻtkazyapman. 2 kundan keyin koreyaga qaytaman. Ungacha kompaniyamga qoʻlingni tekkizsang seni tiriklayin koʻmaman!
