𝗢𝗕𝗦𝗘𝗦𝗦𝗘𝗗 𝗖𝗘𝗢
Restorandan qaytgach Jungkook bilan uning uyiga keldik mashinadan tushib ichkariga kirayotganimizda to‘satdan telefonim yana jiringladi. Ekranga qaraganimda o‘sha eski ishdagi tanishim prodyuser Minji ekanligini ko‘rib hayron bo‘ldim jaxlim chiqib telefonga javob berdim.
— Kang Yoona eshitishimcha Jeon Corporation rahbari bilan yurgan emishsan. Oʻsha boyvachchaga aldanib qolmagin. U senga o‘xshagan modellar bilan shunchaki o‘ynab tashlab yuboradi. Hozir ishonmassan amml menda isbotlar bor.
— Mening hayotimga burun suqmasdan o‘z ishing bilan shug‘ullansang yaxshi bo‘lardi. Minji, senga mening kimligimni yana bir bor ko‘rsatib qo‘yishimni xohlamasang yo‘qol.
Shu so‘zlarni aytib telefonni o‘chirib qo‘ydim va chuqur nafas oldim. Jungkook buni sezib darhol yonimga keldi va yelkamdan tutdi.
— Nima bo‘ldi Yoona? Kim ekan yana nima deyapti?
— Hech kim shunchaki o‘sha sobiq prodyuserim Minji ekan. Menga yana aqillilik qilmoqchi bo‘ldi.
Jungkookning ko‘zlarida g‘azab paydo boʻldi. U tishlarini qisib bosh irg‘adi.
— Agar yana bir marta senga qo‘ng‘iroq qilib asabingga tegadigan bo‘lsa kompaniyasini yer bilan yakson qilaman. Xavotir olma, quyoncham~
Uning gapidan xursand boʻlib jilmaydim. U esa meni bagʻriga bosib koʻtarib oldi.
Keyin biz birga xonaga kirib dam oldik ertasi kuni tongda uyg‘onib pastga tushganimda Jungkook stol ustida kofe ichib o‘tirgandi uning yoniga borib sekin yelkasidan quchdim.
— Ertalabdan yana ishni o‘ylayapsizmi janob Jeon?
Jungkook jilmayib qo‘limdan tortdi va tizzasiga o‘tqazdi.
— Faqat ishni emas seni o‘ylayapman. Kechagi gapdan keyin senga bitta syurprizim bor.
— Bugun ikkimiz boshqa shaharga ketamiz. U yerda faqat ikkimiz bo‘lamiz. Hech kim bizni bezovta qilolmaydi.
Jungkookning bu gapidan xursand bo‘lib bo‘yniga osildim va lablaridan o‘pib qo‘ydim.
— Rostdanmi buni juda xohlagandim!
Biz tezda narsalarimizni yig‘ishtirib shaxsiy samolyotga o‘tirdik va uzoq orol tomon uchib ketdik samolyotda ketayotganimizda Jungkook tizzamga boshini qo‘yib uxlab qoldi uning sochlarini sekin silab o‘zim ham ko‘zimni yumdim va hayotimdagi eng baxtli kunlar boshlanayotganini his qildim orolga yetib borganimizda bizni juda chiroyli dengiz bo‘yidagi uy kutib turgandi qo‘l ushlashib ichkariga kirdik va bu yangi hayotimizning boshlanishi edi.
Orolga yetib kelganimizda quyosh asta-sekin botib atrofdagi daraxtlar va dengiz sathiga oʻzining qizgʻish hamda tillarang nurlarini sochayotgan edi. Qulogʻimga eshitilayotgan dengizning sokin va maromli shovqini hamda atrofni qamrab olgan toza havo yoʻlda orttirgan barcha charchoqlarimni bir lahzada unutdirib yubordi. Biz qadam qoʻygan bu maskan juda hashamatli va oʻta romantik tarzda bezatilgan boʻlib har bir burchagidan yoqimli atirgul hidlari anqib turardi. Jungkook qoʻllarimni oʻzining qoʻllaridan bir soniya boʻlsa ham boʻshatmasdan sekin uy ichiga boshlab kirdi va ogʻir eshikni yopib toʻgʻri xonaning oʻrtasida turgan yumshoq hamda katta krovat tomon olib bordi. Uning porlab turgan nigohlaridagi olovni koʻrib yuragim urishni boshladi va oʻzimni qanday tutishni bilmay qoldim.
— Mana bu yerda endi faqat ikkimiz boʻlamiz Yoona. Hech kim bizga xalaqit bera olmaydi. Tushunyapsanmi?
U shunday deb sekin egildi va lablarini lablarimga bosdi. Bu oʻpish juda ehtirosli va oʻta chuqur tarzda boshlandi.
Uning issiq qoʻllari belimdan mahkam quchib asta-sekin tanamni silay boshladi. Nafasim qisilib borar edi va oʻzimni yoʻqotib qoʻyayozdim. Jungkook shoshilmasdan koʻylagining tugmalarini birin-ketin yechib tashladi. Uning mukammal va kelishgan tanasi koʻringach hayajondan koʻzlarim kattalashib ketdi.
U mening soʻzlarimdan mayin kulib yubordi va boʻynimdan oʻpib sekin pastga qarab tushdi.
Uning issiq nafrati va lablari collarbonelarimga tekkanida terim jimirlab butun tanam oʻt olgandek yonib ketdi. U kiyimlarimni ham sekin yechib tashlab koʻkragimni oʻzining issiq kaftlari orasiga oldi va ogʻziga olib shoshilmasdan soʻra boshladi. Ogʻzimdan chiqib ketayotgan nolalarni qanchalik toʻxtatishga urinsam ham bu imkonsiz edi chunki uning har bir harakati meni telba qilib qoʻyayotgandi.
— Mening quyoncham.. sen faqat menikisan tushundingmi? Boshqa hech kim seni mendan tortib ololmaydi. Sen faqatgina men uchun yaratilgansan~
Uning bu soʻzlari miyamda tinimsiz aks-sado berdi. Undan ham qattiqroq uning yelkasiga yopishib oldim. Jungkook mening kiyimlarimni yechib tashladi. Men tushakda uning ostida butunlay yalangʻoch edim. Keyin oʻzining shimlari va qolgan kiyimlarini ham bir harakat bilan yechib tashladi. Uning kuchli va ulkan gavdasi ustimga egilganda butun vujudim titrab ketdi. U oyoqlarimni sekin ikkita tomonga ochib oʻrtamizdagi soʻnggi toʻsiqni ham olib tashladi va toʻgʻridan-toʻgʻri ichimga kirdi. Uning toʻsatdan aloqasidan tanam titrab ketdi.
— Ahh Jungkook.. juda ogʻriyapti..!
Ogʻriq va kuchli lazzat aralash chiqqan ovozim butun xonani tutib ketdi. U hech qanday shoshqaloqliksiz chuqur va oʻta ritmik ravishda harakatlana boshladi.
Har safar u ichimga chuqur kirib kelganida koʻzlarim zavqdan yumilib borar edi. Xona ichida faqatgina bizning ogʻir nafas olishimiz va terimiz urilishidan chiqayotgan shahvoniy ovozlar yangrardi. U ritmni yanada tezlashtirib ismimni pichirlagancha meni osmonlarga olib chiqdi. Biz bu sirli tunda oʻzimizni butunlay unutdik va tong otguncha bir necha marta tinimsiz sevgida zavqlandik.
