𝗡𝗔𝗥𝗞𝗢𝗠𝗔𝗡 || 𝗝𝗝𝗞 & 𝗜𝗕𝗨𝗥𝗔 #3𝗕𝗢𝗕
𝑁𝑎𝑓𝑠 𝑔𝑖𝑟𝑑𝑜𝑏𝑖𝑔𝑎 𝑏𝑜𝑡𝑔𝑢𝑛𝑐ℎ𝑎 𝑏𝑢 𝑠𝑎𝑡𝑟𝑙𝑎𝑟𝑛𝑖 𝑦𝑜𝑧𝑎𝑟 𝑒𝑘𝑎𝑛𝑚𝑎𝑛 𝑓𝑎𝑞𝑎𝑡𝑔𝑖𝑛𝑎 𝑜'𝑧-𝑜'𝑧𝑖𝑚𝑑𝑎𝑛 𝑛𝑎𝑓𝑟𝑎𝑡𝑙𝑎𝑛𝑎 𝑜𝑙𝑎𝑟𝑑𝑖𝑚 𝑥𝑜𝑙𝑜𝑠.
Namjoon Iburani yoniga chaqirib, bir muddat indamay qiziga tikilib turdi. Odatda og‘ir-bosiq, gapini o‘ylab aytadigan bu odam qizining oldida negadir doim boshqacha bo‘lib qolardi.
— Qizim... bugun ham Jungkook uyga keldi. Deyarli bir oydan beri tinimsiz shu ahvol.
Ibura ko‘zlarini yerga qadab, lablarini sekin tishladi.
— Dada, axir uning o‘z oilasi bor-ku. Qolaversa, o‘sha ayoldan farzandi ham bor. Qanday qilib... qaysi yuz bilan sizning oldingizga kelaveradi?
Namjoon qizining yuziga qaradi. Ba'zan Iburaga tikilganida marhuma xotini ko‘z oldida jonlanib ketardi. O‘sha nigoh, o‘sha mayin tabassum, hatto ranjiganida lablarini biroz burishtirishi ham onasiniki edi. Yillar o‘tgan bo‘lsa-da, qizida uning izlari tobora ko‘proq ko‘rinardi.
— Bilaman, qizim, — dedi u yumshoq ohangda. — Bunday odamlarni men sendan ko‘ra yaxshi bilaman. Ularning ortida biznikidan ancha kuchli odamlar turibdi.
Namjoon bir zum jim qoldi. So‘ng qizining sochlarini mehr bilan siladi.
— Men seni ularga ikki dunyoda ham bermayman. Buni bilib qo‘y. Lekin... — u chuqur xo‘rsindi, — seni deb ortingdan iflos ishlar qilishlariga ham ko‘zimni yumib turolmayman.
Ibura otasiga qarab, indamay bosh irg‘adi.
Namjoon esa uning ko‘zlariga qaragancha ichida yana bir narsani his qildi: go‘yo marhum xotini undan qolgan eng aziz narsasini — yana bir bor undan tortib olishlaridan qo‘rqayotgandek edi.
— Sen onangga juda o‘xshab ketyapsan, qizim... — dedi u sekin.
Ibura bu gapdan beixtiyor jilmaydi.
— Chunki senga har qaraganimda uni ko‘raman, Shuning uchun seni asrash men uchun shunchaki otalik burchi emas...
Oradan ko‘p o‘tmay Jungkook qizni butunlay bezovta qilishni to‘xtatdi. Roppa-rosa uch oy o‘tgach, Ibura ham o‘sha bezori yigit haqida butunlay unutgandek bo‘ldi.
O‘sha kuni u Bo‘ronni otxonadan olib chiqdi. Qop-qora tulpor o‘z nomiga yarasha shamoldek yugurar, tuyoqlari ostidan tuproq sachratardi. Iburaning qop-qora, uzun sochlari esa ortidan yoyilib, shamolda hilpirardi. Qizning yuzidagi tabassum va otning shiddatli yugurishi bir-biriga g‘alati darajada uyg‘un edi.
Ammo yo‘lning berk ekanini ko‘rib, Bo‘ron asta-sekin qadamini sekinlashtirdi.
— Hoy, Bo‘ron... — Ibura jilovni tortib, atrofga qaradi. — Qayerdan qaytamiz endi?
U otni orqaga burmoqchi bo‘lganida, yo‘lning narigi tomonida birdaniga to‘rtta tim-qora mashina paydo bo‘ldi.
Iburaning yuragidan sovuq shabada o‘tgandek bo‘ldi.
Mashinalardan biri oldinga chiqib to‘xtadi. Eshik ochildi.
Uch oy davomida ko‘rinmagan o‘sha odam endi qizning qarshisida turardi. Nigohi avvalgidan ham sovuq, yuzida esa hech qanday hissiyot yo‘q edi.
Jungkook asta-sekin kamariga qo‘l uzatib, to‘pponchasini chiqardi.
Yigit qurolni unga qaratib, sovuq kulimsiradi.
— Manzilingga yetding, qizalog‘im. Endi otdan tushish vaqti keldi.
Iburaning ko‘zlari chaqnadi. U qo‘rqib chekinish o‘rniga Bo‘ronning jilovini tortib, otni Jungkook tomon haydadi.
Bo‘ron bor kuchi bilan oldinga otilganida Jungkook bir lahza ham ikkilanmadi.
To‘pponcha ovozi huvillagan yo‘lda aks-sado berdi.
O‘q Bo‘ronning son qismiga tegishi bilan tulporning oldingi oyoqlari bukildi. Ibura muvozanatini yo‘qotib, ot bilan birga yerga qulab tushdi.
Mashinadan Taehyung, Yoongi va Jin birin-ketin tushishdi. Jungkook esa hech narsa bo‘lmagandek, bamaylixotir to‘pponchasini yana kamariga qistirib qo‘ydi.
Taehyung qovoqlarini uyib, unga keskin qaradi.
Yoongi esa otning tinimsiz pishqirishi va Iburaning yig‘i ovozini eshitib, qiz tomonga qaradi.
— Tag‘in qizga hech narsa qilmagan bo‘lsin...
Jungkook ularga deyarli e’tibor bermadi.
— Menga ozgina narkotik tashlab, yarim soatcha qayerdadir aylanib kelsangiz, xursand bo‘lardim, bolalar.
Taehyung unga ishonqiramay qarab turganida, Jin baland ovozda kulib yubordi.
— Uyga borguncha sabr qilsang bo‘lardi, deyman, Jungkook.
U mashina ichidan yelim qog‘ozga o‘ralgan kichik paketni olib, Jungkookka uzatdi. So‘ng do‘stining yelkasiga yengil urib qo‘ygancha ortiga qaytdi.
— Yarim soatdan keyin ko‘rishamiz.
Uchovlari mashinalar tomon qaytarkan, Yoongi yana bir bor ortiga qaradi. Yerda yig‘lab yotgan Ibura va yaralangan Bo‘ronni ko‘rib, yuzidagi beparvolik butunlay yo‘qoldi.
— Jungkook, — dedi u to‘xtab. — Qizni o'lar ahvolga keltirib qo'yma Tag'in.
Jungkook ostida oyog'i qolib ketgan qizni Bo'ronning tagidan arang olib chiqib bel qismidan ushlagancha bo'yin sohasiga lablarini bosar ekan qiz ayamay qo'li bilan erkakning yuziga tarsaki tortib yubordi.
—Qanchalar jirkanch bo'lmasanga?
—Men jirkanchmanmi hali? Bu sening ilk jinsiy aloqang ekanligini bilganim uchun sen bilan yumshoq bo'lishni istagandim o'zingga o'zing tilab olding.
Qiz orqaga yurar ekan Jungkookning qo'llaridan chiqishga urinardi ammo jag qismidan mahkam tutgan qo'llar bariga yakun yasadi.
—Xuddi shu yerning o'zida seni o'lguningcha zo'rlay olaman qizalog'im.
Jungkook qo'llari orasida turgan narkotik idishini ochib qizning og'ziga majburan solar ekan gapirdi.
Erkak qizning tanasini yana qayta quchog'iga tortib bo'yni ostiga tishlarini botirar qiz esa tinimsiz erkakning Quchog'idan chiqishga urinib tipirchilar, bir necha daqiqa avval majburan qabul qildirilgan narkotik ta’siriga qarshi kurashishga urinardi.
Ammo doza odatdagidan yuqori bo‘lgani uchun zahar tanasiga chaqmoqdek yoyildi. Nafasi tobora sekinlashar, qovoqlari og‘irlashar, butun vujudi irodasiga bo‘ysunmay borardi.
— XUDO... JAZOYINGNI... BERSIN... JUNGKOOK...
Jungkook esa labining bir chetida alam aralash tabassum bilan unga tikildi.
Erkak uning terdan namlangan sochlarini ehtiyotkorlik bilan qulog‘i ortiga surib qizning tanasini yerdan ko'targancha mashinasining orqa qismiga qo'yar ekan, Qizning ko‘zlaridan suzilib tushayotgan yosh tomchisini barmoqlari bilan asta artdi.
Jungkook harakatlari sekinlashib borayotgan qizning tanasini o'z ustiga oyoqlarini yoygancha quchog'iga olib sekin ohista harakatlar bilan koftasining tugamalarini bo'shatib, lifchigiga qo'shib mashinadan uloqtirib yuborar ekan katta qo'pol qo'llarini haddan ortiq yumshoq ko'krak uchlarini eza boshladi. Qiz narkotik ta'sirida endi o'zini boshqara olmay umuman qarshilik ko'rsatmas aksincha Jungkookka olov kabi yoqadigan nolalarini tilidan tindirmasdi.
Jungkook qizning ko'kraklarini maksimal darajada ezib bo'yin qismini tishlab bo'lgach o'ng qolini qizning shimi ichiga harakatlantirdi ammo qo'llarini qizning qo'llari to'xtatdi.
Jungkook Quchog'ida yotgan qizning ko'zlariga tepadan turib qarar ekan qizning ko'zlari rohatdan yettinchi osmonga uchar va ichidagi hirs sabab chuqur chuqur nafas olar yalang'och tanasiga yopishib qolgan sochlari esa uni yanada shahvoniy ko'rsatardi.
Jungkook qo'lini qaytarib olib ikki o'rta barmog'ini qizning og'iz boshlig'iga tiqib, so'rishga majburlar ekan qizni ustidan tagiga olib mashinadan tushguncha bir qo'li bilan qizning shimini yecha boshladi va qizning og'iz bo'shlig'ida to'liq ho'l bo'lgan barmoqlarini olib kleatori atrofida aylantira boshladi...
