𝗝𝗨𝗡𝗚𝗞𝗢𝗢𝗞 𝗠𝗬 𝗡𝗔𝗡𝗡𝗬
𝑺𝒆𝒏 𝒃𝒐𝒓 𝒚𝒆𝒓—𝒎𝒆𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒋𝒂𝒏𝒏𝒂𝒕𝒊𝒎, 𝒉𝒂𝒕𝒕𝒐 𝒖 𝒋𝒂𝒉𝒂𝒏𝒏𝒂𝒎 𝒃𝒐'𝒍𝒔𝒂 𝒉𝒂𝒎.
Samolyotning biznes klassida sukunat, yorug‘lik, sokin musiqa… va shu osoyishtalikni buzib turgan bitta Qiz.
U boshini orqa o‘rindiqqa suyagancha, go‘yo bu joy unga tegishlidek bemalol o‘tirardi.
O‘ng qo‘lida qizil vino to‘ldirilgan shisha rumka. U vaqti-vaqti bilan undan sekin ho‘plar, ta’mini cho‘zib his qilardi.
U sigarani lablari orasiga qistirib, chuqur tortdi. Tutun sekin lablari orasidan chiqib, havoda yoyildi.
Orqaroqda turgan ikki styuardessa esa ikkilanib qolgan.
— dedi ulardan biri past ovozda.
— Oldiga borib, bortda sigara chekish mumkin emasligini aytasan xolos.
Ikkinchisi darhol bosh chayqadi.
— Tentakmisan? O‘zing qila olmagan ishni men qilaymi?
— Agar uning familiyasi Kim bo‘lmaganida… o‘zim aytardim.
— dedi ikkinchisi bezovtalik bilan.
— Hamma biladiku bu yerda chekish mumkin emasligini.
Tutun yana havoga ko‘tarildi.
Va o‘sha tutun bilan birga sovuq ovoz yangradi
— Meni qulog‘im eshitmaydigan joyda g‘iybatlashing.
Ikki qiz bir zumda qaltirab qoldi.
Ibura boshini biroz burdi.
Ular tomonga qaradi.
Ko‘zlari hissiz edi.
U yana sigaradan tortdi. Tutunni bu safar ataylab ularning tomoniga qarab pufladi.
Ibura sekin kulimsiradi.
Ammo bu kulgu iliq emasdi.
— Men sizni kechirim so'rang deb aytmadim.
U rumkani stol ustiga qo‘ydi. Shisha yengil jarangladi.
— Shunchaki og‘zingizni yoping, dedim.
Samolyot yana sokinlikka cho‘mdi.
Yo‘lni poyga trassasidek kesib o‘tayotgan qora mashina dvigateli bo‘kirardi. Rulda o‘tirgan Jungkook gazni ayamay bosar, go‘yo ichidagi nimadandir qochayotgandek.
Yoki… nimagadir shoshayotgandek.
Aeroport chiroqlari uzoqdan ko‘rina boshladi.
Mashina shiddat bilan sirpanib, asfalt ustida uzun qora iz qoldirdi.
Taxminan o‘n metrcha sudralib, nihoyat to‘xtadi.
Qora kostyum shimda, tartibli… ammo ichidagi tartibsizlikni yashira olmaydigan darajada xavfli ko‘rinishda.
U qo‘lini kostyumining ichki cho‘ntagiga soldi, surat chiqardi.
Qog‘oz biroz bukilgan, ammo undagi yuz beg‘ubor
Taxminan o‘n yetti yoshlar atrofidagi qiz.
Ko‘zlarida hali yovuzlik yo‘q.
Jungkook suratga uzoq tikilib qoldi.
Erkak mashinasiga suyangancha turarkan vaqt sekinlik bilan o'tardi.
Vaqt u uchun odatda hech narsa emas Ammo bugun har soniya cho‘zilayotgandek go'yo .
Ko'zlari aeroport eshigiga qadalgandi.
Kimdir kulib chiqadi, kimdir qayergadir shoshadi, kimdir kimnidir quchoqlaydi…
Jungkook faqat bitta yuzni qidirardi.
Qo‘lidagi suratdagi yuzni.
Uning barmoqlari orasida sigara asta yonarkan.
Tutun yuqoriga ko‘tarilib, uning ko'zlarini xira qilib qo‘yardi.
Va birdan odamlar orasidan chiqib kelayotgan qiz, Sabzirang chamadonni sudrab Yuziga katta qora ko‘zoynak taqib olgan oppoq terili
Nozik, ammo ishonchli qadamlar bilan Atrofdagilardan butunlay ajralib turarkan
Jungkook sigarasidan chuqur tortdi.
Ko‘zlarini undan uzmadi.
Qiz to‘xtadi.
Qo'lidagi sigarasidan oddiy odatdek tortdi
So‘ng sigarani beparvo tarzda gazon ustiga uloqtirdi.
Ezmasdan shunchaki tashladi, keyin qo‘lidagi rezinkani bilagidan olib issiq havo bezovta qilayotgan sochlarini beparvolik bilan yig‘di.
Kontaktlar orasidan bitta raqamni topib qo'ng'iroq qildi.
Shu zahoti Jungkookning telefoni jiringladi.
U ko‘zlarini qizdan uzmagan holda go‘shakni qulog‘iga tutdi.
Qizning ovozi xotirjam, sovuq eshitildi.
— Bu… Jeon Jungkookning raqamimi?
Jungkookning lablari sekin qimirladi
Qiz atrofga qarab ham o‘tirmay
— Men aeroport eshigi qarshisidaman. Qayerdasiz?
Jungkook sigarasining kulini sekin qoqdi.
Ko‘zlarini hali ham qizdan uzmagan holda.
— Seni ko‘rib turibman, Hozir boraman.
Telefonni cho‘ntagiga soldi.
Va sekin qadam tashlab unga yaqinlashdi.
Qiz joyidan qimirlamay erkakning kelishini kutgdi.
Jungkook uning qarshisida to‘xtadi.
Uzun bo‘yli, kelishgan, sovuq ko'zlar bilan tikilib turgan erkak.
Odatda bu ko‘rinish insonlarni jim qilishga yetarli bo'lardi
qiz unga tikilib turarkan Hech qanday hayajonsiz, Hech qanday qo‘rquvsiz.
Ko‘zoynak ortidagi ko'zlari ko‘rinmasa ham, uning beparvoligi sezilib turardi.
Qizning javobi ham xuddi shunday qisqa edi.
— Men Ibura man . Menimcha… akam siz haqingizda aytgan.
Jungkook bosh irg‘adi.
— Bu yerda gaplashmaylik. Yur mashinada gaplashamiz.
Ammo qiz…
uning ortidan yurishga shoshilmay aksincha qo‘lidagi chamadonni shunchaki yon tomonga surib tashladi. Jungkookka sen mashinaga chemadanimni olib borishing kerak deganday va hech narsa demay mashina tomon yurdi.
Passajir o‘rindig‘ini ochib, ichkariga o'tirdi hech qanday ortiqcha harakatlarsiz.
— Qiziq…
Jungkook chamadon tomon qo'lini uzatib uni ushlagancha
Mashina tomon yo‘l oldi.
Ichida esa bir fikr aylana boshladi
Jungkook hayoti davomida ayollar bilan ishlagan...
Ammo ular…
har doim bir xil
Buyruq beradi.
Va eng yomoni hech narsani o'ylamaydi
Jungkook eshikni ochib, haydovchi o‘rindig‘iga o'tirdi, yon tomonga qaradi.
Ibura oynadan tashqariga tikilib o‘tirardi.
Go‘yo u bu yerda emasdek.
Jungkook ichida pichirladi:
Pov: Bundan ko‘ra… o‘sha yengil tabiat foxishalarning soxta yaqinligi yoqimliroq edi.
Ammo shu zahoti o‘zi sezmagan holda labining bir cheti ko'tarildi va yarim tabassum qildi.
Yo‘q…
Bu qiz zerikarli bo'lmaydi. Koramiz seni necha kunda o'rab olaman qizaloq.
Mashina eshigi yopilgach Jungkook dvigatelni ishga tushirdi.
Jungkook yon tomonga qisqa ko'z tashladi
Ibura oynadan tashqariga tikilib o‘tirardi, Go‘yo bu uchrashuv ham, uning yonidagi erkak ham u uchun mutlaqo ahamiyatsizdek.
— Akang seni nima uchun menga qoldirib ketganini bilasanmi?
Ibura sekin boshini o‘girib unga qaradi.
Ko‘zoynak ortida bo‘lsa ham, uning ko'zlari sezildi
— Mening bir o'zim yashashim uchun yatarli ulgayganimni aka tushunmaydi, va menga o'zi qarashni ham yoqtirmaydi, aftidan shu sabab menga enaga yonlagan ko'rinadi.
Jungkookning qoshlari sekin ko‘tarildi.
Ibura yelka qisdi.
— Enaga. Qo‘riqchi. Yoki… boshqa narsa.
Jungkook rulni qattiqroq siqdi.
Jungkook odatda odamlarni boshqarardi.
Ammo hozir u boshqarilayotgandek edi.
— Bu uyda nima desam o‘sha bo‘ladi.
— Va… menga qarshi chiqmaysan.
Ibura bu safar to‘liq unga qaradi.
Sekin qo‘lini ko‘zoynagiga olib borib uni yechdi.
Ko‘zlarini ochdi, Tim qora kipriklari uzun uzun odamning jonini oladigan hajrida olov kabi yoqadigan ko'zlar
— Bu… hali sizni tanimay turib va’da berolmayman degani.
.
Mashina baland, qora darvoza oldida to‘xtadi.
Temir panjaralar sekin ochildi.
Jungkook mashinani ichkariga haydadi. Keng hovli, mukammal tartib…
Atrofga bir nazar tashladi.
Na hayrat.
Na qiziqish.
Go‘yo bu ham oddiy joydek.
Jungkook mashinadan tushib, chamadonni orqada bagajdan oldi.
Eshik tomon yurdi.
Ibura esa uning ortidan emas
yonma-yon yonida yurardi.
Uy eshigi ochildi.
Katta, keng zal.
Har bir buyum joyida.
Hamma narsa mukammal.
Va shu bilan birga zerikarli.
Jungkook ichkariga kirdi.
Ibura ham ortidan.
Eshik yopildi.
— dedi Jungkook ortiga qaramasdan.
Ibura sekin zal o‘rtasiga yurdi.
Barmoqlari bilan stol ustidagi changsiz sirtni yengil siladi.
Ko'zlari to‘g‘ridan-to‘g‘ri unga qadaldi.
— Bu uyda ruxsatsiz hech narsa qilmaysan.
— Mening xonamga ruxsatsiz kirmaysan.
— Va eng muhimi… — u yaqinlashdi. — meni kuzatmaysan.
Ibura uning ko‘zlariga tik qaradi.
Bu safar Jungkook jim bo'ldi .
Bu javobni kutmagandi.
Bir necha soniya ular shunchaki bir-biriga qarab turdi.
— Sen o‘zingni qayerda deb o‘ylayapsan?
— Ammo men sizniki emasman buni unutmang Jungkook
Jungkookning ko‘zlari qorayib ketdi.
— Men mana shu stol ustida ustingdagi kiyimlarni yurtga holda seni o'zimniki qilishim mumkin ekanligini bilasanmi Ibura?
Ibura kiprik ham qoqmadi.
— Urinib ko'ring, albatta istasangiz.
— O‘ng tomondagi ikkinchi eshik.
Ibura bosh irg‘adi.
Chamadonini oldi.
Va hech narsa demay zinadan ko‘tarildi.
Qadam tovushlari asta yo‘qoldi.
Zalda yolg‘iz qolgan Jungkook chuqur nafas oldi.
So‘ng sekin kuldi.
Bu kulgu bu safar boshqacha edi.
— Qiziqarli…
U boshini ko‘tarib, yuqoriga qaradi.
— Juda qiziqarli, men bilan o'ynashmoqchimisan deyman qizaloq.
—Mening biroz ishlarim bor kechga yaqin qaytaman
—bor ovozi bilan uyni ko'chirib gapirdi Jungkook va yana uydan chiqib ketti.
Qiz uzoq vaqtli parvoz dan charagani sabab chemadanidan kiyimlarini olib joylashtirmay soatga qarab o'zini yotoq ustiga tashladi soat kunduzgi 10:58 edi qiz boshi yostiq ustiga tegishi bilan uxlab qoldi.
Kechki kursdan uyiga do'sti bilan qaytayotgan yigitlar to'dasidan bir yigit telefonini yoqib Instagram ilovasiga kirarkan ilovada Ibuura akkauntidan yangi rasm joylanganini ko'rdi
—Qara u yana yangi surat joylabdi
—Joylanganiga 2soat bo'lmasdan 2million like yiqqanmi
—Haqiqatdan chiroyli qiz nima deysan.
—O'zi u haqiqatdan ham koreysmi?
—Otasi koreys, onasi metis deb joylagandi bir postiga yana bilmadim.
Keyingi qismda:
𝗘𝗿𝗸𝗮𝗸 𝘂𝘆𝗶𝗴𝗮 𝗸𝗶𝗿𝗶𝗯 𝗸𝗲𝗹𝗮𝗿𝗸𝗮𝗻 𝘇𝗮𝗹𝗱𝗮 𝘀𝗼𝗰𝗵𝗶𝗾𝗾𝗮 𝗼'𝗿𝗮𝗻𝗴𝗮𝗻𝗰𝗵𝗮 𝘀𝗼𝗰𝗵𝗹𝗮𝗿𝗶𝗱𝗮𝗻 𝘀𝘂𝘃 𝘁𝗼𝗺𝗰𝗵𝗶𝗹𝗮𝘆𝗼𝘁𝗴𝗮𝗻 𝗾𝗶𝘇𝗻𝗶 𝗸𝗼'𝗿𝗶𝗯 𝘁𝗮𝗻𝗮𝘀𝗶𝗱𝗮𝗴𝗶 𝗲𝗿𝗲𝗸𝘁𝘀𝗶𝘆𝗮𝗻𝗶 𝗯𝗼𝘀𝗮𝗼𝗹𝗺𝗮𝘆 𝘂𝗻𝗴𝗮 𝘆𝗮𝗾𝗶𝗻 𝗯𝗼𝗿𝗶𝗯 𝗼𝗿𝗾𝗮𝘀𝗶𝗴𝗮 𝘁𝗮𝗻𝗮𝘀𝗶𝗻𝗶 𝘁𝗶𝗿𝗮𝗱𝗶.
-𝗕𝘂𝗴𝘂𝗻 𝗸𝗲𝗹𝗺𝗮𝘆𝘀𝗮𝗻 𝗱𝗲𝗯 𝗼'𝘆𝗹𝗮𝗴𝗮𝗻𝗱𝗶𝗺.
𝗝𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸 𝗾𝗶𝘇𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘀𝗼𝗰𝗵𝗹𝗮𝗿𝗶𝗱𝗮𝗻 𝘇𝗮𝗿𝗯 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗼𝗿𝗾𝗮𝗴𝗮 𝘁𝗼𝗿𝘁𝗶𝗯 𝗾𝘂𝗹𝗼𝗾𝗹𝗮𝗿𝗶 𝗼𝘀𝘁𝗶𝗴𝗮 𝘀𝗵𝗶𝘃𝗶𝗿𝗹𝗮𝗱𝗶.
-𝗛𝗼𝘇𝗶𝗿 𝘅𝗼𝗻𝗮𝗻𝗴𝗴𝗮 𝗰𝗵𝗶𝗾𝗶𝗯 𝘂𝘀𝘁𝗶𝗻𝗴𝗴𝗮 𝗻𝗮𝗿𝘀𝗮 𝗸𝗶𝘆𝗮𝘀𝗮𝗻, 𝗯𝗼'𝗺𝗮𝘀𝗮 𝗺𝗲𝗻 𝗼'𝘇𝗶𝗺𝗴𝗮 𝗷𝗮𝘃𝗼𝗯 𝗯𝗲𝗿𝗼𝗹𝗺𝗮𝘆𝗺𝗮𝗻 𝘁𝘂𝘀𝗵𝘂𝗻𝗱𝗶𝗻𝗴𝗺𝗶?
-𝗦𝗲𝗻 𝗼'𝘆𝗻𝗮𝘀𝗵𝗹𝗮𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗲𝘀𝗵𝗶𝗸𝗻𝗶 𝗼𝗰𝗵𝗶𝗾 𝗾𝗼'𝘆𝗶𝗯 𝘀𝗶𝗸𝗶𝘀𝗵𝗶𝘀𝗵𝗶𝗻𝗴 𝗺𝘂𝗺𝗸𝗶𝗻𝘂 𝗮𝗺𝗺𝗼 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 𝘀𝗼𝗰𝗵𝗶𝗾𝗱𝗮 𝘆𝘂𝗿𝗶𝘀𝗵 𝗺𝘂𝗺𝗸𝗶𝗻 𝗲𝗺𝗮𝘀𝗺𝗶, 𝘆𝗼'𝗾𝗼𝗹 𝗯𝘂 𝘆𝗲𝗿𝗱𝗮𝗻 𝗝𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸.