𝗝𝗨𝗡𝗚𝗞𝗢𝗢𝗞 𝗠𝗬 𝗡𝗔𝗡𝗡𝗬
Jungkook mening enagam
𝑺𝒆𝒏 𝒃𝒐𝒓 𝒚𝒆𝒓—𝒎𝒆𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒋𝒂𝒏𝒏𝒂𝒕𝒊𝒎, 𝒉𝒂𝒕𝒕𝒐 𝒖 𝒋𝒂𝒉𝒂𝒏𝒏𝒂𝒎 𝒃𝒐'𝒍𝒔𝒂 𝒉𝒂𝒎.
Baland qavatda joylashgani uchun pastdagi shahar shunchaki chiroqlar ko‘rinishida ko'rinyapti .
Namjoon stol yonida o‘tirardi.
Oldida ikki nafar hamkori bilan birga .
Ular bilan salomlashish, ortiqcha muloyimlik allaqachon tugagan endi faqat ish...
— dedi ulardan biri oddiy ohangda.
Namjoon boshini ular tomonga burmay.
— Baland emas. Shunchaki arzon ham emas.
— Bor — dedi Namjoon qisqa qilib.
— Arzon narsaning muammosi ko‘p bo‘ladi.
— Boshlanishiga ellik ming dona.
Namjoon boshini sal qimirlatdi.
— Unda sizga qancha vaqt kerak?
Ikkalasi ham bir-biriga qarab olishdi.
Namjoon ularning ko‘ziga tik qaradi.
— Siz tez ishlashni xohlaysiz.
— Agar biz bunga rozi bo‘lmasakchi?
Namjoon bir soniya ham o‘ylamay
— Unda boshqa bilan ishlaysiz.
— Siz ham boshqa hamkor topasizmi?
Lekin ichida aniq ma’no bor edi.
Ikkinchi erkak chuqur nafas oldi.
So‘ng birinchisi ruchkani oldi.
Namjoon papkani ochib, qog‘ozni oldinga surdi.
Hech qanday ortiqcha gap yo‘q.
Namjoon orqaga suyanib o‘tirdi.
G‘alaba hissi ham yo‘q.
Bu shunchaki ish xolos, bundan boshqa narsa emasdi.
Tokio hali uxlamabdi, yo'llar Tirband tratuarlar odamlar bilan to'la, Chiroqlar, odamlar, shovqin…
Erkak cho‘ntagidan telefonini chiqardi.
Jungkook u payt kompaniyada edi.
Zal qorong‘i, faqat yonib turgan bitta chiroq xonani yarim yoritib turarkan, divanda o‘tirgancha qo‘lida stakan bilan o‘ylanib qolgan erkakning telefoni jiringladi.
— dedi Namjoon odatdagidek sokin ohangda.
— Bilaman. Ishingni bitirdingmi?
— Ibura sog' salomat yetib bordimi?
Jungkookning xayollari o‘zgardi.
Savol oddiy ammo ohangi… unchalik emas.
Tokioning shovqini fon bo‘lib eshitilib turardi.
— U oddiy hamma qatori qizlardan emas.
— Men ham oddiy erkak emasman.
Namjoon ovozini biroz pasaytirdi.
— U bilan ehtiyot bo‘l Men yo‘qligimda muammo chiqarmasin.
Jungkook Bir necha soniya ga jim qoldi.
So‘ng past ovozda dedi:
— Kech.
Namjoon darhol ko‘zlarini ochdi.
— Qizaloq men bilan o'yin boshladi Va men… yutishni yaxshi ko'raman bilasan.
Namjoon telefonni qo‘lida ushlab turdi.
Ekran o‘chdi.
Ammo u hali ham qimirlamadi.
Ichida bitta fikr aylanardi
Bu safar qurbonlik uchun Jungkook noto‘g‘ri odamni tanladi.
Yoki…. o'z ajalini
Eshik yopilishi bilan zalga ko‘zi tushdi.
Ibura Sochiqqa o‘ranib turard, sochlaridan hali ham suv tomchilab, yelkalari bo‘ylab pastga tushardi.
Go‘yo u bu uyning sovuq muhitiga mutlaqo mos kelmaydigan bir gul kabi .
Jungkook bir lahza joyida qotib qoldi.
Ko‘zlari undan uzmadi.
Ichida nimadir keskin qo‘zg‘aldi tanasidagi erektsiyani bosaolmay qizning oldiga asta yurib yaqinlashdi.
— Bugun ko'chadan beri kelmaysan deb o‘ylagandim
Ibura burilmay hali ham muzlatkichga qarab turaverdi, go‘yo Jungkookning kelgani ham ahamiyatsizdek.
Qizning orqasiga tanasini tiradi.
— Hozir xonangga chiqib ustingga nimadir kiy aks holda… men o'zimni bosolmayman .
Ularning orasidagi masofa juda yaqin ekan.
Ko‘zlari tik to‘qnashdi.
Iburaning nigohi sovuq, hissiz, hech qanday qo‘rqinchsiz edi
— Sen o'ynashlaring bilan eshikni ochiq qoldirib nima sikishishing mumkinu menga sochiqda yurish mumkin emasmi, yo'qol ko'zimdan Jungkook.
Erkak ko'zlariga termulib turgan ikki juft qop qora ko'zlar tubiga g'arq bo'lib ketgani sabab qizning so'zlarini eshitgan bo'lsada miyyasi hali qabul qilmagandi.
Belidan pastda uzun osilib turgan qora sochlari xayolini o'g'irlarkan, suv tomchilari yopishib turgan yarim ochiq ko'kraklarga ko'zi ketib qoldi.
Qizning figurasi haqiqatdan ham juda go'zal ekanini erkak endi angladi.
Hozir qanchalik g'alati bo'lmasin Jungkook qizning katta va yumshoq ko'rinayotgan ko'kraklarini qo'li bilan siqishni istayotgandi.
Erkak barcha qoidalar va bu dunyoni qarshisidagi qizning ko'zlariga ko'mgan holda qizning qora uzun sochlarini abjirlik bilan qo'llariga o'radi va zal o'rtasida turgan stol tomon sudrab kelib, qizning tanasiga o'ralgan sochiqni yulib oldi.
Qorni stol chetiga tegmasligi uchun qiz qo'li bilan qornini ushlab stol bilan masofa saqlashga urinar ekan Jungkookning o'z tanasidan ikki baravar katta tanasi uni stolga tirab qo'yayotgandi.
Jungkook qizning yalang'och tanasiga termulib qarar ekan orqasini yopib turgan uzun sochlarini chetga surib sochiqni chetga uloqtirdi, butun gavdasi bilan qizni stol orasiga qisib qo'ygani sabab qiz tipirchilayolmayotgandi ham.
Jungkook qizning oppoq benuqson tanasida umurtqa pag'onasi ustida chizilgan nozik o'rgimchak tatoosini ko'rib yettinchi osmondan birvarakayiga xom xayollari bilan birga yerga quladi va tanasini orqaroqqa olib qizni qo'yib yubordi.
Orqa tomoniga o'girilgan qiz qaltirab turgan qo'llari bilan Jungkookning yuziga ayamay tarsaki tortdi.
—Qaysi hayvonning haromisisan bilmadim, lekin o'z joyingni bil isqirt.
Qiz qaltirab turgan barmoqlarini to'xtatishga urinarkan Jungkookning hayron va hech narsani tushunmayotgan emotsiasidan asabiylashdi, ammo yuzida panjasining qizargan izi qolgani sabab ortiq gapirmadi.
—Men haromi emasman, lekin qorningdagi haysi haromining farzandi ekanini bilaman qizaloq, tanangda yana bitta hayvonni ko'tarib yurganingni ham bilaman
-dedi erkak Asabiylik bilan yerda yotgan sochiqni olib qizning yuziga qarab uloqtirib yuborgancha.
Qiz soat tungi to'qqiz bo'lishiga qaramay yuqori qavatga ko'tarildi va nam sochlarini ham quritmay, ustiga kiyimlarini kiydi keng va qulay kiyimlarni, etibor tortmaydigan aynan o'sha qora kiyimlarni.
Va hech narsa demasdan uydan chiqib ketdi, homilador ahvolida ko'p yurish mumkin emasligini, chekish farzandi uchun zarar ekanini bila turib u aynan shu ishlarni qayta qayta bajarardi.
Jungkook bu vaqtda oynadagi aksiga termulib, hamma xato o'zidan o'tgani sabab qizning oldiga borishi kerak ekanligini tushunib, xonasidan chiqib Iburaning xonasi oldiga keldi.
Erkak eshikni birin ketin uch marotaba ohista taqillatdi
—Ibura, mendan xafa bo'lganingni bilaman kirsam maylimi
Ammo javob yo'q, Jungkook qiz xafaligi sabab yig'lab uxlab qolgan bo'lsa kerak deb o'yladi va eshikni sekin ohista ochib mo'raladi.
Ammo xonada hech kim yo'q yotoq ustida kiyimlar titilib yotardi, Hammom ichiga yugurgancha kirdi u yerda ham hech kim yo'q.
Erkak nima qilishni bilmagan holda telefonini qo'liga olib Namjoonga qo'ng'iroq qildi.
Ammo Namjoon telefonni o'chirib qo'ydi.
4marta urinishdan keyin go'shakning ikkinchi tomonidan ovoz eshitildi.
—Yaponiyada soat kechki 11 ekanligidan habaring bormi o'zi?
Bor uyqusi buzilib ketgan erkak yotoqda gavdasini ko'tarib oldi
—Qanaqasiga uyda bo'lmaydi, uni kechasi ko'chada yuradigan odati yo'q axir... Jungkook unga nima deding
—Men unga nima deganim muhimmi shunchalik, qayerdan topaolishimni ayt.
—Unga qorningdagi qaysi haromining bolasi ekanini bilaman, tanagda yana bitta hayvonni ko'tarib yuribsan dedim.
—Koreyaga borganimdan so'ng shu tilingni o'zim sug'urib olaman Jungkook...
