Iltimos tinch qo'ying
Varen bu ovozlar uchun barcha narsaga tayyor.
Varen qizning lablariga lablarini bosguncha harakatlanarkan, Yn Varenning orqasiga uzun uzun tirnoqlarini ehtirosdan botirardi.
VAREN:Bilasanmi nima? Mening kichkintoyimning yana bir kichkintoyi bo'lishini istayman mana bu yerda-dedi Ynning qorni ustiga qo'lini qo'yguncha.
Songra harakatlarini tezlashtirib qizning ichiga bo'shangancha uning ichidan chiqdi.
Bu yotoq o'z egasini topgandi...
Yn sokin nafas olayotgan Varenning quchog‘ida uyg‘ondi. Uning yuragi jimjimador sukunatda ham urishni to‘xtatmasdi yurakdagi og‘riq uyqudan uyg‘onmasdan oldin ham uyg‘oq edi. U ehtiyotkorlik bilan o‘rnidan turdi. Polda yotgan Varenning shimining cho‘ntagiga sezdirmasdan qo‘l cho‘zdi. Sovuq po‘lat barmoqlariga tegdi — qurol. U asta-sekin yotoqqa chiqdi. Nafasi qisildi.
Peshonasiga sovuq po‘lat tiralganda, Varen uyg‘ondi. Ammo u kutilganidek hayratga tushmadi. Ko‘zlarida hayrat emas, tanish ko‘nikma bor edi.
Yn:
Meni osonlikcha taslim bo‘ladi deb o‘yladingmi, Varen? Kecha jim turganim bu ojizlik emasdi, bu faqat o‘g‘lim uchun edi. Ammo endi xavotir olma... odamlarim uni allaqachon uyimga yetkazib qo‘yishgan bo‘lsa kerak.
Yodingda tut, Jungkookni otganimdan bir soniya ham afsuslanmadim. Seni o‘ldirganimdan ham hech qanday pushaymonlik bo‘lmaydi.
Varen o‘ziga xos hotirjamlik bilan qaradi. Ko‘zlarida achinish ham, g‘azab ham yo‘q edi faqat haqiqat.
Varen:
Meni o‘ldirsang ham, o‘g‘limning qalbidagi Varenni yo‘q qila olmaysan. Chunki bu nasldan naslga o‘tadigan kasallik. U ham meni eslatib turadi, u ham o‘z hirslarini jilovlay olmaydi...
Bu gaplar Yn uchun yetarli edi. Ko‘nglidagi shubha, yuragidagi og‘riq, boshi ustida yurgan soya barchasi bir zumda qaror topdi. U qurolni tortinmasdan ishga soldi.
Peshonasiga joylangan o'q sababli Varenning nafasi to‘xtadi.
Sukunat quchog‘ida bir ayol hayoti, nomusi, g'ururi va bolaligi uchun qasos oldi.
10yildan so'ng
Xonadon jimjit. Tug‘ilgan kun shodligi xonani to‘ldirib turardi. To‘rt dona sham puflanib o‘chdi. Jimin tort ortidan kulimsirab onasiga qaradi. Uning nigohi bolalikdan uzoqlashayotgan, lekin hali ham beg‘uborlikni to‘liq tark etmagan bir yigitga xos edi.
Yn : Mening o‘g‘lim katta bo‘lib qolibdi... Mana endi 15 yosh. Qani, bu yoshga to‘lgan yigit onasidan nima so‘raydi ekan?
Jimin: Onajon, endi men bolakay emasman. Menga hali ham boladay muomala qilishingiz shart emas.
Tug‘ilgan kunim uchun sizdan bir sovg‘a so‘rasam bo‘ladimi?
Yn : Qanaqa sovg‘a istaganingni so'ra?
Jimin:Unda menga bir qiz sovg'a qiling
Jimin: Esingizdami, chet elga jo‘natishga tayyorlayotgan qizlar ichida eng yoshini aytgandingiz... 12 yoshli bir qizcha bor edi-ku. Uni menga bering. Sovg‘a sifatida.
Jimin:Har xolda o'zimga singil qilib olmasam kerak, Onajon.
PovYn: Taehyung sen haq gapirganga o'xshaysan, aftidan o'g'limning ichida Varen yashayapti.
Ynning ko'z oldidan o'z o'gay akalari tomonidan qanday xo'rlangani kino tasmasiday aylandi...
Ushbu hikoyani ham tugatdik, mening bebaho Varenim sen doimo qalbimdan juda ham katta joy egallagansan
Ushbu hikoyani shu yerigacha o'qigan bo'lsangiz Reaktsiya va fikringizni kutib qolaman
Hayotimning 6oyidan ko'proq vaqtimni egallagan hikoyam
#IburaHellsing