,, Pseudonym 🔞 ʼʼ
- Tushdan soʻng senga manzil yuboriladi. U yerga oʻzing bor. Nima boʻlgan taqdirda ham barcha shartlariga rozi ekaningni ayt.
- Siz u inson taniysizmi Ota..?
- Men aniq aytolmayman. Kim kelishini oʻzim ham bilmayman. Yaponiyalik yuk egalari, hullas aniq emas.
Men nima qilsam ekan. Hatto otam aniq gap aytmayapti. Sojin borsin desam Otam Sojini uchrashuv tugul majlisga borishiga ruxsat bermayapti.
Tushga yaqin uchrashuv boʻladigan manzil ham keldi. Men u yerga bordim.
- Hayirli kech Park xonim.
- Hayirli....kech....
- Seni koʻrish yoqimli Gʻuncham.
- Menga Yaponiyaliklar keladi deb aytilgan edi.
- Shundaymi.! Kel yaxshisi senga onsonroq tushintiraman. Yaponlar yukini manzilga yetkazo olmagan Otajoning, yukni yarim pulini ham toʻlab berolmagach. Ularning jaxli chiqdi. Oʻtrada men turganim uchun ular pulni mendan talab qildi. Men ularga barcha pullarini hatto oshigʻi bilan toʻlashga majbur boʻldim. Endi qadirli Otajonim Yaponlardam emas mendan qarzdor Gʻuncham.
- Qoilmaqom ishlangan reja toʻgʻrimi? Bularni barchasini oʻzing uyushtirib, endi otamni ayibdor deyapsanmi.? Senga qoil qolsa boʻlarkan Jungkook!
- Sen shunday deb oʻyla Gʻuncham. Lekin bu xaqiqiat emas, shoshma eng qiziq joyiga keldik. Yuklarni kim olgani hali ham nomaʼlum. Sizlar esa ertaga yashayotgan uyingizdan ham ayrilishingiz mumkin. Bir tiynsiz koʻchada qolasiz.
- Hoy sekin bu hali nihoya emas. Agar sen menga turmushga chiqasan. Meni suyukli ayolim boʻlasan. Ana shundan soʻng yakuniy qism boʻladi. Shunda qarzlardan kechaman.
- Mana siz nima xoxlaysiz. Otamni tinch qoʻying. Qandaydir xisob kitobing boʻlsa men bilan bajaring.
Menga shavxoniy koʻzlari bilan qarayotgan Jungkook oʻrnidan turib qoʻlarimdan ushlab sudray ketti. Lift eshigi ochilib biz ichkariga kirdik, Jungkook kutmasdan meni burchakga siqib boʻsa ola boshladi. Qoʻllari belim boʻylab harakatlanib meni koʻtarib oldi, men nima qilishni ham bilmay qoldim. Ayovsiz boʻsalardan soʻng nafas olishimiz tezlashgan edi. Lift eshigi ochilgach Jungkook meni yerga qoʻydi. Qoʻlarimdan ushlab yana yetaklay boshladi. U oʻz xonasi eshigini ochib ichkariga itarib yubordi.
- Seni uzoq kutolmasligimni oʻzing ham yaxshi bilasan.
- Jungkook kerak emas.
-Gʻucham, buni oʻzing ham xoxlayotganing aniq. Boʻlmasa menga qarshilik qilarding.
Jungkook soʻzlari rost men ham uni hohlayotgan edim.
Stol ustida turgan viskidan quyib menda uzatdi.
- Bu ichib ol..!
- Yoq xoxlamayman?
- Senga yordam beradi.
Quloqlarim ostiga pichirlagan bu ovoz meni aqldan ozdirardi.
- Yoʻq kerak emas menimcha.
Meni bu javobim uni qoniqtirmagani qarashlaridan maʼlum. Stakandagi viskini oʻzi ichib menga yaqin keldi. Lablarimga bosilgan qaynoq lablar koʻp oʻtmay menga viskini ichirdi. Bu holatdan men shockga tushdim.
Barmoqlari bilan labimni chetini silab qoʻyarkan. Jungkook mayin jilmayardi. Kastumini yechib boʻyinbogʻini boʻshata. Boshini ortga tashlab divanga yotarkan. Chuqur nafas olardi.
Bir ozdan soʻng mening ham holatim oʻzgardi. Boshim aylana, nafas olishim tartibsizlanardi.
- Bu...bu viski emasdi toʻgʻrimi.?
- Aqillisan Gʻuncham bu toʻgʻri.
- Axmoq siz.
-Yonimga kel Gʻuncham boʻlaqol.
Men ikkilanmasdan uning oyoqlari ustiga oʻtirdim. Belimni quchgan qoʻllar. Sekinlik bilan harakatlanardi. Uzoq kutilgan boʻsalar olinarkan, bu safar Jungkook muloyim edi. Har bir harakati oxistalik, extiyotkorlik bilan bajarardi.
Sochlarimni silar, koʻzlarimdan koʻzini uzmasdi.
- Seni qoʻyib yuborgim kelmaydi. Sen goʻyoki Farishtasan, goʻzal va nozik. Mendan qoʻrqishni xojati yoq senga ziyon yetkazishni hohlamayman. Men bilan birga boʻlsang boʻlgani.
Uning soʻzlari goʻyo yoqimli musiqa kabi yangrardi.
Biz yana bir tunni oʻtkazar ekanmiz. Bu judayam yoqimli tuyulardi. Men oʻzim aqlan hohlamasamda, butun tanam, qalbim Jungkookni istayotkandi. Balki bu dori tasirimi men tushunmasdim.
Jungkook qoʻllari mohirona tanam boʻylab sayr qilarkan u pastlashardi. Barmoqlari bilan ostimga teginarkam oʻzimni nazorat qila olmay boshimni ortga tashladim. Buni bilgan Jungkook yanda tezlashadi. Biroz vaqtdan soʻng azosini toʻgʻirlab kirgazarkan avvaliga ogʻridi ammo tez orada bu ogʻriq yoqimli hislarni paydo qilar, extiroslarimni oshirardi.
- Senga yoqyapti chogʻi
- Hmmm mmmmm
- Kimniki ekangni bildingmi Gʻuncham?
- Ha Jungkook
- Yoq Gʻuncham! Senikiman. senikimande.!
Bu soʻzlarni qanchalik oʻylamay aytolmadim. Shu vaqt Jungkook ortimga tarsaki tushura:
-Javobingni kutyapman.
- Siznikiman Jungkook. Ha sizniki.
- Aqilligim oʻzimni .
Shu tariqa tunning yarmida bu extiroslar yakunlandi. Oʻtgan galdagidek Jungkookning oʻzi yuvuntirib, olib chiqib yotoqqa qoʻydi.
- Yaxshi uxla Farishtam.
Biz uchun ertada bir oz qiyin kun boʻladi.
- Nima sabab qiyin kun?
- Toʻyimizda Otajoning rozi boʻlishi mumkin. Ammo eng katta muammo bu meni Otam.
Peshonamdan oʻpib oʻzi chiqib ketti. Men ham bir zumda uxladim.
Erta tong hamma yoq yorishgan. Lekin Jungkook koʻrinmasdi.
Oʻrnimdan turganimda kresloga kiyim turganini koʻrdim va xat ham bor edi.
- Bu kiyimlar sen uchun Gʻuncham! Meni ishlarim bor kechga seni olib ketish uchun boraman...
- Men nimani kutishim kerek edi.
Sovuqqon xissiz inson menga iltifot koʻrsatishinimi?
Yoki meni sevib qolganiga ishonishimnimi?
Men ochigʻi juda koʻp javobsiz savollar bilan qolgandim aslida...
- Hos axmoq sen qayerda eding? Qayerdan kelyapsan?
- Yaramas qiz esingni yedingmi.
- Meni tinch qoʻy.! Otam qayerda.
- Qandaydir uchrashuvi bor emish erta tongdan ketdan. Men ham kettim bu yerni havosi buzildi.
- Sen juda ham qoʻpolsan Sujin.
Bu vaqt Jeonlar xonadoni:
- Siz bilan gaplashib olishim lozim.
- Qandaydir muammo bormi.
- Shunday desa ham boʻladi.
- Yaxshi kel.
- Men gapni choʻzib oʻtirmayman. Men doʻstingiz Parkning kichik qizi So Yu ga uylanmoqchiman.
- Nima? Esingni yedingmi?
Hoooy axmoq men seni Hyejinning qizi bilan toʻyinglarni qilaman degan bir paytda, sen axmoq Park So Yu deysan.
Unut uni...!
- Buni iloji yoq Ota.
Meni qarorim qatʼiy.
- Yaramas bola hali otanga gap qaytaryapsanmi
- Ota men muhokamalar uchun kelmadim.
- Jungkook esingni yigʻ. Park endi Bankrot boʻldi, uni ishi, biznesi jar yoqasida. Uning qizi senga nima berolardi.
-Lekin Ota.
-Avval Sojin endi So Yu baʼzan seni bu qiliqlaring meni aqldan ozdirardi.
-Ota Sojin bilan oʻrtamizda hech gap boʻlmagan.
-Meni gapim tamom. Sen tushunding deb oʻylayman.
-Men bu toʻyga aslo rozi emasman.
Shunday ekan o'ylab ish qil. Kelasi hafta unashtiruv, keyingi oy esa toy. Agar qarshi bo'lsang, sen oʻzingdagi barcha narsani yo'qotasan. Kegin meni ogohlantirmadingiz dema.
Orada 1 hafta o'tganiga qaramay Jungkook hamon tinch u bir og'iz ortiqcha so'z demasdi. Menga bu tinchlik yoqmasdi.
-Otamni ko'ndirish sen o'ylaganchalik oson ish emas shunday ekan sabr qil G'uncham.
-Men uchalik uzoq kutolmayman axir Otam bilsa aqldan ozadi, shundoq ham necha kundan beri mendan shubhalanib yuribdi.
- Unda o'zing Otanga borini aytib ber.
- Bu hazilmi, siz nima qilmoqchisiz o'zi ?
-Meni tushunishga harakatqil, men haqimdagi gap so'zlarga e'tibor berma, hammasi yaxshi bo'ladi.
- Siz shubxali ko'rinyapsiz, menga bor haqiqatni ayting.
-Diydiyo qilishni bas qil men seni dedimmi sen uchun kurashaman shuni bilishing kifoya.
Jungkook ko'p narsalarni yashirayorgani aniq, aks holda aytar edi. Janob Jeon bu to'yga qarshi ekanligi avvaldan ma'lum, lekin Jungkook nima qilmoqchisiz.
Ertasi kuni biz Otam bilan Seuldagi eng katta mexmonxoalarning biriga keldik.
-Bu qandaydir tadbirmi?
-Yo'q bu unashtiruv marosimi.
-Kimniki biz kimning unashtiruv marosimiga keldik .
Hammayoq no odatiy, qandaydir sovuqlik bor edi. Buni qarangki hech qancha vaqt o'tmay qarshimizga Janob Jeon eldi.
-HHHHH Hush kelibsizlar
-Tabriklayman do'stim axiyri to'y qilay debsanada....
Nima men hozir nima eshitdim to'y !
- Ha do'stim shunday to'y! Jungkook uylanadi.
Hozirgi so'zlardan dunyo boshim uzra aylanaotgan dek bo'ldi.
Ayni dam musiqa yangrab, bolajak kelin kuyovlar bir-biriga uzuk taqa boshladi. Buni uzoqdan kuzatib turgan men goʻyo boshimdan muzdek suv quyilgandek qotib qoldim.
- Axir u menga va'da bergandi.
atrofda hamma qarsaklar bilan tabriklar bilan kulisharkan, Jungkook meni payqadi . Men esa chetda huddikiy axmoqdek qolaverdim. Alamimdan yig'larkanman u yerdan ketishga axt qildim eshik oldiga yetganimda meni bilagimdan tugan qo'llar to'xtatdi.
- Esingni yedingmi bu yerga nega kelding.
- Tabriklash uchun, nazarimda hech qolibman.
- Bu yerga kel.
-Meni endi tinch qo'ying men siz uchun juda onson o'lja bo'dim chog'i, meni ishontira, Otangiz aytgan qizga unashtirildingiz.
-G'uncham meni eshit axir senga aytgandim, men haqimdagi har xil so'zlarga ishonma deya. Bularning bari soxta ozgina faqat ozgina kutsang boʻlgani.
- Jungkook siz axmogʻingizni topibsiz. Men nima desangiz ishonadigan yosh qizaloq emasman.
Otam davlat ishiga qaytdi. Sokin ham Germaniya uchib ketdi. Men Univerdagi oʻqishlarimni online qildirib ishlashga majbur boʻldim.
-Bularni ol barini koʻzdan kechir, ortiqcha bir vaqor ham esingdan chiqmasin.
-Hop boʻladi.
- Keyin bu hisobot bosh Diretorning stoli ustida boʻlishi kerak .
Avvallari men juda koʻp hujjatlarni koʻzdan kechirganman, juda koʻp hujjatlarni oʻrganaman lekin hozirgidek charchamagan edim.
Men barcha ishimni yakunlab hisobotini direktorning xonasiga kirib stol ustiga qoʻyarkanman. Ortimdan kimdir keldi. Men yuzlanishga ulgurmay baquvvat qoʻllar belimdan quchdi.
- Seni juda sogʻingan edim Gʻuncham.
- Men esa yoʻq.
- Arazingni basqil.
- Men arazda emasman men siz bilan barcha aloqalarni uzdim. Mening or-nomusim evaziga, Otamning qarzlari toʻlov boʻldi deya xisoblang.
Bu axmoqona eshitiladi. Ammo men Jungkookga koʻngil qoʻyib ulgurgan edim. Lekin u birinchi xiyonat qildi
Men Jungkookning offesidan boshqa joyda ish topolmadim. Bu ham taqdir hazili edi.
Oy yakunlanar ekan Toʻy marosimi ham yaqinlashardi. Men esa har kuni ado boʻlardim. Baʼzan aqldan ozayotkandek oʻzimni xis qilardim.
- Bu gaplar gʻalati eshitilarkan. Men koʻp yillar davomi qizlarimni solishtirmaganman axir.
......
- Yooq, yoq ular oʻgay opa singil ekanini oʻzlari bilmaydi.
......
- Sojin onasi oʻlimidan soʻng, So Yuning onasi bilan uzoq sevgi qissamiz boʻlgani uchun u bilan turmush qurdim.
....
- Ha bu toʻgʻri lekin. So Yuning onasi u xiyonati sababli oʼz qoʻllarimda jon bergan.
.......
- Hazilni hush koʻrmayman.
Men xozir eshik ortida nimalarni eshityapman.
Otam kim bilan bunday narsalarni muhokama qilyapti. Lekin meni qoʻl, oyogʻim boʻshashib polga yiqildim. Chuqur, chuqur nafas olarkanman, menda vahima huruji boshlandi. Koʻp oʻtmay sumkamdan ingalyatorni olib ishlatdim. Oʻzimga zoʻrgʻa kelib xonam tomon yugurarkan man, oxirgi voqealar meni ruxan sindirgandi.
Menga xech qanday dori taʼsir qilmay qoʻydi. Bu ogʻriqlar charchatgandi. Men qancha kurashsam shuncha sinayotgandim.
-Toʻy marosimi uchun taklifnomalar kim borishni xohlaydi, qani marhamat.
- So Yu siz olmaysizmi?
- Yoq Kim honim menga toʻylar odatda yoqmaydi.
- Bu oddiy toʻy emas Jeon Jongkook toʻyi axir.
- Mmm.....
Menga hozir bu narsalar ortiqchalik qiladi.
Kechga yaqin xonamda yigʻlash bilan vaqtim oʻtarkan telefon ovozi meni toʻxtatdi.
Notanish raqam men ikkilanish bilan javob berdim.
-Alo! Eshitaman.
-Gapni choʻzib oʻtirmayman, soat 23:00 da men yuborgan manzilga kel..! Ana oʻshanda barini tushunib olasan
Tun yarmiga yaqin qolganiga qaramay men aytilgan joyga kelishga majbur boʻldim.
- Seni kelmasang kerak, qoʻrqsang kerak deb oʻylagan edim. Ammo adashibman.
- Qulogʻim sizda Janob...... Janob ?
Bir oz Tragediya qilamiz ,, Qoʻgʻiroq qilgan inson va So Yuning otasini Yuklarini oʻgʻirlagan inson bitta odamʼʼ
Episode:6 tugadi eʼtiboringiz uchun raxmat❤️ xato va kamchiliklar uchun uzur 🤗❤️
Reaksiya va fikrlar kutaman ❤️