,, Pseudonym 🔞 ʼʼ
JK Uxla endi Erkam.
Sen bilan ertaga gaplashamiz.
Tong ham otdi, mendagi ogʻriqqa chidab boʻlmasdi. Koʻzlarim ochilarkan suv va doriga koʻzim tushdi oʻrnimdan turib dorini ichdim. Bir ozgan soʻng shkafdan Jungkookning koʻylagini kiyib xonadan chiqdim. Pastga tushganimda Jungkook xotircham qandaydir qogʻozlarni koʻzdan kechirardi.
Meni koʻrgach juda sovuq ohangda soʻz boshladi.
JK- Sen bugun turmasang kerar deb oʻylagan edim.
JK- Xa aytgancha endi marhamat qilib ket.
JK- Xa eshitganing kecha ketishni xoxlading mana endi ketaver.
- Bu xazilmi?
Men endi qaysi yuz bilan otamni oldiga boraman.
JK- Bu sening ishing balki jim yurarsan nima deding boʻlmasa Opang Sujin dek badargʻa boʻlasan Azizam.
Bu kulgu meni qichoqsiz oʻldirardi. Qoʻlidagi qogʻozlarni olib tepaga chiqib ketdi hech qancha vaqt oʻtmasdan chamadon koʻtarib tushgan Jungkook yordamchisiga ularni uzatib yonimga keldi.
JK- Qushcham seni uchgin kelgandi endi, uch ammo esingdan chiqarma. Soʻngi va yagona chorang men ekanimni bilganimda bariga tayyor boʻlib oʻzing kel.
Jungkook shunchaki ustimdan kuldi. U oʻzi aytganidek men oʻzim yalinib kelishimni xoxlayapti.
Men Jungkookning uyidan chiqib, oʻzim turgan uyga bordim. Uyerdan barcha kiyimlarim, narsalarimni olib, umuman boshqa inson nomiga olin uyda yashay boshladim.
Deyarli 3 oydan buyon men uydanxam tashqariga chiqmadim, telefonlarimni xam oʻchirdim. Kim bilsin otam meni izladi yoki yoʻq meni bu ham qiziqtirmasdi.
Uy eshigi taqilar ekan menda qoʻrquv paydo boʻldi. Bu Jungkook boʻlsachi men nima qilaman.
-So Yu eshikni och seni shu yerda ekanligingni bilaman.
Tanish ovoz men eshik tomon borib ochdim.
Xech ikkilanmasdan meni quchgan qoʻllar meni hayratga solardi.
-Rowoon siz qayerdan topdingiz?
-Bu biroz qiyin boʻldi kelin topdim.
- Jim xozir emas. Menga nimanidir tushuntirishini xojati Yoʻq..!
Qanday yoqimli men oʻzimdan jirkanayotgan bir vaqtda, Men uchun qaygʻurgan inson, meni topdi. Boshqa topondam men uning oldida aybdorman.
-Sen oʻzinga kelib olgan boʻlsang biz Koreaga ketamiz.
- Ketamiz? Yoooq!
Meni Otam oʻldiradi.
- Bunisidan xavotir olma Otang baridan bexabar, men esa kerak boʻlsa seni uchun barini oʻz boʻyniga olishga ham tayyorman..!
Bu qanday jon kuyarlik xatto qilmagan ishi uchun javob berishga ham tayyor.
- Sen aqlingni yedingmi?
Axmoq qiz meni qay darajada asabiylashganimni bilasanmi?
Aqling kirdi, ulgʻaydi desam, sen hali ham axmoq ekansan.
- Otajon men xato qildim tan olmagan, oxirgi marotaba imkon bering.
- Janob Park iltimos qizingizni eshiting!
- Janob Kim Rowoon sizga qancha rahmat aytsam kam. Menga yordam berdingiz, xamkorim boʻldingiz. Ammo bu axmoq qiz meni aqldan ozdiradi.
- Unday demang u hali yosh, uning yoshida tabiiy xol.
Meni Otamni qarshisida tiz qoʻkkan xolatida ilk bor kimdir turgazdi. Men juda gʻalati xolatdaman. Rowoon faqat menga yaxshi boʻsin deya gapirar, otamni jaxlidan tushirishga xarakat qilardi.
- Sen qiz xonangga chiq! Bizni janob Kim bilan xoli qoʻy.
Men ularni yolgʻiz qoldirib xonamga kirdim. Chuqur nafas olib yutundim.
- Endi nima boʻldi. Jungkook Jim qarab turadi deb oʻylamayman.
Bir necha kungan buyon otamni yangi ochilgan offisida ishlarkanam. Men bu Biznes, Otamning qingʻir ishlari haqida maʼlumotga ega ham boʻldim.
,, Bir koʻrinishga masʼum koʻringan insonlar aslida. Vaxshiy ayyor boʻlib chiqishadi ʼʼ.
Majlis vaqtida otamning yordamchisi oʻqdek xonaga kirdi.
- UZUR mazur tutasiz..!
Janob Park sizga muxim gapim bor.
-Meni Mazur tutasizlar borishim lozim. Mensiz davom etavering.
Majlisdan soʻng Otamni xonasiga kirarkanman hamma yoq yoyilgan urush boʻlgandek edi.
- Axvolingiz yaxshi, nima boʻldi Otajon?
- Men tamoman, meni bir tinsiz qoldirishdi.
MEN ALDANDIM ....
Bu baqirishlardan men qoʻrqib ketdim.
- Ochiqroq gapiring nima boʻldi.
- Doʻstim degan insonimning oʻgʻli, Ana oʻsha razil meni chuv tushurdi.
-Bu... Siz aytayotgan inson... Jeon Jongkook shundaymi. Otaaaa....
- Otaaaa nimalar qildingiz!
Sizga shu pullar kerakmidi!
- Balqil diydiyorangni eshitadigan axvolda emasman. Sojinga qoʻngʻiroq qil otga qaytsin. Men hali qarzlarimni toʻlash haqida oʻylashim kerak. BOʻL KAR BOʻLIN QOLDINGMI?
-Boshimga dunyo tulagandek boʻldi....
- Haligi Otam kelishingni xoxlayapti!
- Nima oʻzi xaydab, oʻzi erga berib endi esiga tushdimmi?
- Ularni axvoli xozir yaxshi emas.
- Bu menga qiziq deb oʻylaysanmi? Otamga ayt eri ruxsat bermapti degin.
- Otam Yetkazib berish uchun katta Yuk olgandi. Ammo yuk manzilga bormagan. Hozir axvoli havas qiladigan emas. Seni soʻradi. Kelsang kel! Boʻlmasa qoʻngʻiroq qilib oʻzin tushuntir. Men oʻrtangizdagi dallol emasman.Men Sojin bilan umuman til topisha olmaganmiz. Bu hayot menga opa emas dushman bergan dek tuyulardi doim.
- Kelishingni 1 kun avval aytishing kerak edi.
- Ha buni qaraya, narsalarni ol mashinaga joyla.
- Sojin men yugurdak iting emasman, oʻzing joyla.
Axmoq qiz katta boʻlib qoldim deb oʻylayapsanmi oʻzingni?
- Kesatiq gaplaringni oʻzinga olib qoʻy.
- Otam kim bilan hamkorlik qilgan edi?
- Bu muhim emas. Muhimi otam katta qarzga kirib qolgan va uni toʻlash lozim.
- Xitoyliklarniki boʻlgan bilganim shu !!!
- Janob siz buyurgan barcha ish bajarildi.
Yaponlardan olingan yuk Janob Park tomonidan Xitoyliklarga yuborildi. Ammo Yuk manzilga yetib bormagan.!
- Gʻalati nega Park bunday qildi ekana.
Bor ovozi bilan kular ekan Jungkook oʻzini ishidan oʻzi xursam edi..