April 6, 2025

Xatolaring bilan sevaman

Avtor: Lee Luna & Kim Ara

Epp8

Jihon tezda mahkamaga yetib boradi va qizni ekspertizaga yuborishadi.

Kang Minho Jihonga qarab:

-Yana nechta qiz kerak unga

-Nechta!?

-Buni bilmayman ammo.... Nega shuncha vaqt ichida o‘ldirmay endi o'ldirgan va murdani suvga oqizgan.

-Murda suvda cho‘milib bo‘lgan barcha isbot va dalillar ham.

-Namra... U... hayoti xavf ostida bo'lishi mumkin.

-Uni ko'zdan qochrmaslik lozim!

-Kim u? Va bu ishlarni nega qilayapti? Jin ursin

-Ara bu vaqtda qiz o'lganini eshitib aql hushni yo'qatayozgandi.

-Nega uni o'ldirdi? Ahr ularni o'ldirmoqchi emas xotin qilmoqchi ediku!

-Savollar girdobida qolib ketgan Ara birdan telefoniga kelgan SMSga e’tibor qaratdi

Bu Jungkook edi va u:

"Tushda shu yerda uchrashamiz" deya Araga manzil yuborgandi

Ara esa xabarga tikilgancha asta pichirladi

-Seni bunchalik oson qopqonimga tushraman deb o'ylamagandim Jeon Jungkook

Bu paytda Jungkook ham chuqur o‘yga cho‘mib o‘tirardi

-Nega meni politsiyaga aytmading. Nahotki o'limdan ham qo'rqmasang?!

Kim Doyun va Mehmed Yilmaz to‘y haqida suhbat qurishardi

Doyun gap boshladi:

Yoshlar balki uchrashuvga chiqsa balki Araning yuragiga yo‘l ochilar

-Juda ham yaxshi fikr Doyunbey

-Keling bolalarimiz uchrashadigan sanani belgilaylik!

-Juda yaxshi fikr ammo...

-Biror muammo bormi?

Doyun bir lahzaga jim bo‘ldi sababi u Araning tabiati qandayligini juda yaxshi bilardi

-Mehmedbey men qizimga bu haqida aytaman deb xonadan chiqib ketadi

Ara bu vaqtda uchrashuvga tayyorlanayotgandi shu payt otasidan qo‘ng‘iroq bo‘ldi

-Alo

-Eshitaman

-Sen bugun uchrashuvga chiqasan.

-Chunmadim. Meni uydan 2 yil oldin o‘zingiz haydab chiqarib endi men uchun qaror qabul qiladigan bo'lib qoldingizmi dadajon?!

Doyunning bu gapdan keyin tili aylanmay qoldi. Nihoyat asta ovozda gapirdi:

-Ara men... haligi.. sendan iltimos qilaman...

Doyun bu gapni juda qiynalib aytadi sababi u hech qachon hech kimga iltimos qilmagan

Keyin Araning miyasiga bir fikr keladi va bu esa Alining nafratni uyg'otish edi. Ara Alining ko'ziga begona erkak bilan munosabatdalgni ko'rsatish edi.

-Mayli roziman,-dedi Ara va ortidan shart qo‘shib qo‘ydi

-O'sha men bilan uchrashishni istagan kim bo‘lsa ham 15.00 da mening oldimda bo‘lsin!

Doyun Araning qaroridan qotib qoldi

Ara esa go'shakni qo'yib bo'lgandi. Doyun bir so'z demadi. Ammo juda xursand Mehmed Yilmazning oldiga kirdi.

-Xo'sh Doyunbey qizingiz bilan gaplashdingizmi?

-Ha albatta Bitta-da rozi bo‘ldi

-Ahr men aytgandimku mening o'g'lini eng mukammali!

-Uchrashishni bugun soat 15.00ga belgilasak ayann shu vaqtda Ara qizim bo'sh bo'larkan.

-Albatta Doyunbey maqul

Mehmed Yilmaz bugungi uchrashuv haqida Aliga ham Habari berdi. Ali ham zori bo'ladi.

Bu vaqtda Lee xonim ancha yaxshi bo‘lib qolgandi va Minjae onasining yonida edi

Shu vaqt Lee xonim gapiradi:

-Ara keldimi

-Ha keldi va yaxshi ekanligingizni bilib ketdi.

-Ara bilan gaplashishim lozim!

-Nima? Oyi menimcha endi bu ortiqcha ungga hech qachon mehr bermadingiz boshini silamadingiz va endi u o'zi qaror qabul qiladi

-Bunisi endi ortiqcha u uchun hech narsa qilmay u bilan gaplasham deyapsizmi

-Bas qiling oyi uni tinch qo'yinglar endi...

Ara va Taesung manzilga yetib kelishdi.

Ara Restaranga kirishi bilan u hammaning etborni torta oldi u yerdagi ayollar va erkaklar hasad va havas bilan qarashdi.

Jungkook esa asta o'ziga

-Demak u kelibdi! -dedi

Ara o'ziga ishonch bilan ohista Jungkook tomon yurdi

Ara Jungkookning yoniga keldi va

-Kechga qolmadimmi?

-Ayni damda sen juda kechikding!

-Balki sen meni kelishimni juda istading. Shu bois bu yerga juda ertachi kelding.

Araning gapida Jon bor edi Jungkook rostan ham Araning kelishni kutgandi...

....

Jungkook bu gapdan asabiylashdi ammo jim turdi.

Ara Jungkookga qarab o'tirdi va menyudan ovqatlar tanlay boshladi.

Jungkook esa Araga:

Men seni bu yerga ovqatlanish uchun chqirmadim!

-Men sender ahmoqni deb tushliksiz qolishni istamayman deydi kinoya bilan

Bu gapdan so'ng Jungkook yanada g'azablanadi

Ara menyudan ovqatlar tanlarkan buyurtma olish uchun kelgan afisant Aradan ko'z uzmaydi. Ammo bu Jungkookga yoqmaydi u endi rashk olovida yonayotgandi ammo u bu hissyotni nimaligini bilmasdi.

Shu payt Araning yoniga Taesung keladi va Taesung Araning qulog‘iga pichirladi

Ara esa baland ovozda mag'rur

-Manzilni yuboraver deydi.

Ular Ali haqida gaplashishgan edi.

Jungkook va Ara ovqatlanib bo‘lishdi

O'sha zahoti Restoranga Ali kirib keldi. U Araning boshqasini bilan o'tirganini ko'rib asabi o'ynadi va to'g'ri Araning oldiga borib baqirdi.

-Sen manjalaqi. Bu yerda boshqa erkak bilan qanday hadding sig'di?.

Deya Araga tarsaki tushrmoqchi bo'ladi Ammo Jungkook o‘qdek shiddat bilan Alining qo‘lini ushlab qoldi va:

Nimaaa? Ayollarga qo'l ko'tarish odobdanmi?

-Sen aralashma bu meni ishim! -deya Jungkookning musht tushrmoqchi bo'ladi Ammo, Ara Alining qo‘lini mahkam ushlab turib uni stolga turtib yubordi va ovqat uchun ishlatiladigan maxsus pichoqni oldi va uni Alining bo‘yniga yaqinlashtirdi

-Uning ovozi juda sokin, ammo tahlikali edi

-Sen katta xato qilding. Ikkinchi marta menga qo‘l ko‘tarding. Natijasi fojiali bo‘lishi mumkin.

Ali yurakzoriq bo‘lib yutindi. Ara esa pichoqni sekin olib qo‘ydi va Jungkookning qo‘lidan ushlab, restorandan chiqib ketdi.

Ular tashqariga chiqishgach Jungkook sovuq ohangda:

-Nega bunday qilding?

Ara unga qattiq tikildi.

-Men bilan gaplashish uchun:

-Men bilan qayergadir borishing kerak.

-Nega menga buyruq beryapsan?

-Bu yerdan ketishimiz kerak

Shu payt Araning oldiga Taesung keldi va doimgiday hurmat bilan egilib:

-Xonim Biror yordam kerakmi?

Ara ungga tik qarab:

-Ayni damda seni ovozingni o‘chirishing kerak

-Bu yerda qiladigan ishing qolmadi. Ketishing mumkin.

-Lekin xonim

-Men sengg yo'qol dedim.! Deya baqiradi

Jungkook bir og‘iz ham gapirmadi. Ara asabiylashayotgandi punday paytda u gaprshni istamadi. Chunki u Araga boshqacha hislar bilan qaray boshlaganini o'zi sezmasdi Ammo yuragi bu qizga ozor yetkazishni istamaydi

Jungkook sekin gapirdi:

Sening vaqting Arzon emas ammo men uchun juda qimmatga tushyapti.

Shunday deb Araning qo‘lidan ushlab mashinasiga o‘tqazdi.

Buni ko'rib turgan Ali telbanamo ahvolga tushdi Ammo hech narsa qilolmadi hatto bir so'z demadi.


Oradan bir soat o‘tdi Jungkook va Ara dengiz bo‘yiga kelishdi.

Havo salqin dengiz esa osoyishta edi. Bu manzarani ko'rgan Ara mayin tabassum qildi.

-Juda chiroyli

-Huddi sen kabi deb yubordi Jungkook.

-Nima deding?

-Gapni ikki marta takrorlash yoqmaydi.

-Sen o'zi Meni Nega bu yerga olib kelding?

Jungkook bir lahza jim qoldi. Sababi u nima haqida gaplashishni bilmasdi. Buni sezgandim Ara esa:

-Sen yaramas meni vaqtimni shunchaki o'g'irlayapsan.

-Nima?

-Bir ikki savolim bor edi hozir esa javob topdim.

Ara uni mensimagandek yonidan uzoqlashdi va oyoq kiyimini yechib deningiz bo'yiga yalangoyoq bordi.-Bu yerdan ketishimiz kerak-Bu yerdan ketishimiz kerak

Hozir qish oyi va Havo ancha sovuq ammo Ara yalang oyoq dengizdaligdan Jungkook hayron qoladi.To‘lqinlar uning ko‘ylagini ho‘llay boshladi,lekin bu unga yoqardi

Jungkook esa unga tikilib,turardi va u ichida

-Shamollab qolsa nima bo'ladi u nega bunday qilayapti deb o'ylay boshlaydi

Ara ungga qarab

-Balki shunchaki qarab turish o‘rniga yonimga kelarsan?

Jungkook yuragini g‘alati his egallayotganini sezdi va u Araning yoniga bordi.

Ara so'radi:

-Nega bu yo'lni tanlagansan?

-Bilmayman. Bu menga zavq beradi. Ular doim jonlarini saqlash uchun yalinishadi. Bu esa juda yoqimli.

-Ammo sen Xudo emassan, Jungkook.

Jungkook norozi tus bilan unga qaradi.

-Senchi nega meni yonimdasan?

Ara kulib:

-Chunki seni qiladigan ishlaring odamni jinni qiladi...

Jungkook kulimsiradi.

-Ammo aqlli odamni emas shundaymi?

-Ha, -dedi Ara

Biroz sukunatdan so‘ng Ara yana so‘radi.

-Ota Onang qayerda?

Jungkook chuqur nafas oldi va:

-Bilmayman, balki jannatda balki do‘zaxda balki hanuz tirikdirlar.

-Nimaa? Ota onang yo'qmi?

-Ha.

Ara ichida

-Demak sen bu ishlarni shunchaki qilmayabsan se ham mehrga muhtojsan!

Jungkook bir lahzaga hayratdan unga tikildi. Ara esa davom etdi:

-Men 20 yoshdaman 18 yoshimda esa Ota uyimdan haydalganman. Ota-onasi bor bo‘la turib farzandlariga befarq bo'lganlarni yomon ko‘raman. Ayniqsa ayollarga qo‘l ko‘taradigan xotinchalishlarni.

-Demak u mustaqil yashaydi Va Ota uyidan haydalgan ammo hayotidan nolimaydi. Qiziq...-Bu yerdan ketishimiz kerak

Ara dengizdan suv olib Jungkookning yuziga sepdi.

-Hoy nima qilayapsan?

-Bu asabingga tegadimi?

-Ara basqil jahlim chiqayapdi.

-Juda yaxshi man sengga!🤪

Ara kulib qochdi. Jungkook esa uni quvlashni boshladi. Dengiz qirg‘og‘ida quvlashmachoq o‘ynashdi. Ularning kulgusi butun atrofni qamrab oldi.

Ohri Jungkook qaltis harakat qildi va Arani mahkam ushlab oldi.

Ular yoznma yon turishdi. Ko'zlar to'qnashdi. Ammo bu safar nafrat yo‘q edi.

Dengiz to‘lqinlari oyoqlariga urilib ular hushlarini yig‘ishdi va sekin uzoqlashishdi.

Havo ancha salqinlashdi. Ara mashina tomonga ketdi. Ammo oyoq kiyimini unutganini payqamadi. Jungkook esa uni ko‘tarib Araga yaqinlashdi.

-Kiyib ol aks holda kasal bo‘lib qolasan

Ara hayratdan qotib qoldi sababi Jungkook bunday tasavvur qilmagandi.

Istamayman dedi

Shu payt Araning oyog‘iga nimadir ilashdi va u yiqildi.

-Aytgandim-ku, -dedi Jungkook va Arani hech qanday ruhsatisiz ko'tarib oldi.

-Ara qarshlik qilmadi. U Jungkookni iforni yana bir bor tuydi va uning yuragi taqillab ketdi.

Jungkook Arani mashinasiga o‘tqazdi

-Uyingga olib boraman dedi.

Ular yo'lga tushishdi. Yo'lda Ara uhlab qoldi

Oradan 1 soat o'tib Jungkook Araning uyiga keldi. Taesung ularni kutib oldi.

Jungkook Arani xonasiga olib chiqib yotoqg'iga yoqtizdi. So'ng mayin harakat bilan sochlarini silab, peshonasidan o‘pib qo'ydi. So'ngra xonadan chiqib ketdi...