Mięsień brzuchaty łydki

Mięsień brzuchaty łydki jest dwugłowym mięśniem, którego początek znajduje się na dalszym końcu uda. Obie głowy mięśnia łączą się nieco poniżej swojego początku i kończą się wspólnym ścięgnem na tylnej części kości piętowej. Składają się na niego dwie głowy:

• głowa przyśrodkowa (caput mediale),
• głowa boczna (caput laterale).

Razem z mięśniem płaszczkowatym tworzy mięsień trójgłowy łydki (musculus triceps surae).

1. Przyczepy

Przyczep początkowy

• Mięsień brzuchaty łydki częściowo rozpoczyna się na powierzchni podkolanowej kości udowej i torebce stawu kolanowego. Oprócz tego głowa boczna rozpoczyna się nad kłykciem bocznym, a głowa przyśrodkowa nad kłykciem przyśrodkowym kości udowej.

Przyczep końcowy

• Oba brzuśce szybko się łączą, ograniczając jednocześnie dolną połowę dołu podkolanowego. Łącząc się ze sobą, pozostawiają pionową bruzdę, która zanika ku dołowi dopiero w momencie przejścia w ścięgno końcowe (ścięgno Achillesa). Przyczep końcowy zlokalizowany jest na powierzchni tylnej guza piętowego.

2. Funkcja

Mięsień brzuchaty łydki będzie wpływał na pracę w stawie kolanowym i skokowym.

W stawie kolanowym obie głowy wykonują zgięcie. Głowa przyśrodkowa natomiast rotuje podudzie zewnętrznie, a boczna wewnętrznie.

W stawie skokowym jest najsilniejszym zginaczem podeszwowym. Oprócz tego odwraca i przywodzi stopę.

W ujęciu funkcjonalnym, mięśnie brzuchaty łydki i płaszczkowaty umożliwiają wspięcie się na palce oraz odrywanie pięty od podłoża podczas chodzenia, biegu czy skoków.

3. Unerwienie

Mięsień brzuchaty łydki unerwiony jest przez nerw piszczelowy (L4-S2).

4. Unaczynienie

Mięsień brzuchaty łydki unaczyniony jest przez:

• tętnice łydkowe,
• gałęzie tętnicy podkolanowej.