Mięsień dwugłowy ramienia

Mięsień dwugłowy ramienia to mięsień wrzecionowaty, gruby, okrągławy leżący na powierzchni przedniej ramienia, który podczas skurczu jest dobrze widoczny na skutek znacznego pogrubienia. Składają się na niego dwie głowy:

• głowa długa (caput longum),
• głowa krótka (caput breve).

Obie głowy mają osobny przyczep początkowy, lecz na swoim przebiegu łączą się, tworząc jeden wspólny brzusiec. Mięsień dwugłowy ramienia pomimo przebiegu w sąsiedztwie kości ramiennej nie przyczepia się do niej.

1. Przyczepy

Przyczep początkowy

Obie głowy rozpoczynają się na łopatce, ale ich przyczepy początkowe znaczącą się różnią.

• Głowa długa rozpoczyna się na guzku nadpanewkowym łopatki i na obrąbku stawu ramiennego.
• Głowa krótka rozpoczyna się na wyrostku kruczym łopatki, gdzie zrośnięta jest ze ścięgnem początkowym mięśnia kruczo-ramiennego i ścięgnem końcowym mięśnia piersiowego mniejszego.

Przyczep końcowy

Przyczep końcowy mięśnia dwugłowego ramienia dystalnie rozdziela się na:

• Ścięgno właściwe, które przyczepia się do guzowatości kości promieniowej.
• Rozcięgno mięśnia dwugłowego ramienia, które oddziela się od ścięgna końcowego i w postaci płaskiej włóknistej blaszki przechodzi na przedramię, kończąc się w jego powięzi.

2. Funkcja

Mięsień dwugłowy ramienia jest mięśniem dwustawowym oddziałującym na staw ramienny i łokciowy.

W działaniu na staw ramienny:

• Głowa długa: odwodzi, zgina, rotuje wewnętrznie.
• Głowa krótka: zgina i przywodzi.

W działaniu na staw łokciowy:

• Cały mięsień zgina i odwraca (supinuje) przedramię.

3. Unerwienie

Mięsień dwugłowy ramienia unerwiony jest przez nerw mięśniowo-skórny (C5-C7).

4. Unaczynienie

Mięsień dwugłowy ramienia unaczyniony jest przez:

• gałązki tętnicy pachowej,
• gałązki tętnicy ramiennej.