Mięsień dwugłowy uda

Mięsień dwugłowy uda to długi mięsień, który znajduje się na boczno-tylnej powierzchni uda, i rozciąga się między guzem kulszowym a kością strzałkową. Składają się na niego dwie głowy:

• głowa długa (caput longum) – dwustawowa,
• głowa krótka (caput breve) – jednostawowa.

Pomimo tego, że obie głowy mają różne przyczepy początkowe, kończą się wspólnym ścięgnem na kości strzałkowej.

1. Przyczepy

Przyczep początkowy

• Głowa długa: rozpoczyna się krótkim, silnym ścięgnem na powierzchni tylnej guza kulszowego.
• Głowa krótka: rozpoczyna się na środkowej 1/3 wargi bocznej kresy chropawej kości udowej i na przegrodzie międzymięśniowej bocznej uda.

Przyczep końcowy

• Po połączeniu się obu głów włókna przebiegają do tyłu od nadkłykcia bocznego kości udowej, a następnie za pomocą bardzo silnego, okrągłego ścięgna przyczepiają się do głowy kości strzałkowej.

2. Funkcja

Mięsień dwugłowy uda składa się z głowy długiej i krótkiej. Głowa długa jest dwustawowa, krótka natomiast jednostawowa.

Głowa długa przebiega przez staw biodrowy i kolanowy. W działaniu na staw biodrowy będzie prostowała, przywodziła i rotowała wewnętrznie lub zewnętrznie (zależy od ustawienia wyjściowego stawu). W działaniu na staw kolanowy będzie silnie zginała oraz rotowała zewnętrznie podudzie (przy zgiętym kolanie).

Głowa krótkaprzebiega tylko przez staw kolanowy. Wpływa na ruchy w tym stawie tak samo, jak, głowa długa (zgina i rotuje zewnętrznie podudzie).

Dodatkowo: mięsień dwugłowy uda ma wpływ na ustawienie miednicy. Głowa długa będzie pochylała miednicę do tyłu, a głowa krótka (przez swoje połączenie z mięśniem przywodzicielem długim na kości udowej) do przodu.

3. Unerwienie

Mięsień dwugłowy uda, unerwiony jest następująco:

• Głowa długa: nerw piszczelowy (L5-S2),
• Głowa krótka: nerw strzałkowy wspólny (L4-S1).

4. Unaczynienie

Mięsień dwugłowy uda, unaczyniony jest przez:

• tętnicę okalającą udo przyśrodkową,
• tętnice przeszywające (od tętnicy głębokiej uda),
• gałązki tętnicy podkolanowej.