Mięsień płaszczkowaty

Mięsień płaszczkowaty, znajdujący się pod mięśniem brzuchatym łydki, jest szerokim i mocnym mięśniem. Jego kształt przypomina płaszczkę, stąd też pochodzi polska nazwa tego mięśnia.

Razem z mięśniem brzuchatym łydki tworzy mięsień trójgłowy łydki (musculus triceps surae).

1. Przyczepy

Przyczep początkowy

• Mięsień płaszczkowaty rozpoczyna się na powierzchni tylnej głowy strzałki i górnej 1/4 powierzchni tylnej tej kości, łuku ścięgnistym rozpiętym między strzałką a piszczelem, kresie mięśnia płaszczkowatego kości piszczelowej oraz na powierzchni tylnej kości piszczelowej poniżej w/w kresy.

Przyczep końcowy

• Brzusiec mięśnia płaszczkowatego schodzi nisko ku dołowi, przechodząc w ścięgno Achillesa dopiero kilka centymetrów ponad kością piętową. Przyczep końcowy zlokalizowany jest na powierzchni tylnej guza piętowego.

2. Funkcja

Mięsień płaszczkowaty działając na staw skokowy, zgina podeszwowo, odwraca i przywodzi.

W ujęciu funkcjonalnym mięsień płaszczkowaty wraz z mięśniem brzuchatym łydki umożliwiają wspięcie się na palce oraz odrywanie pięty od podłoża podczas chodzenia, biegu czy skoków.

3. Unerwienie

Mięsień płaszczkowaty unerwiony jest przez nerw piszczelowy (L4-L5).

4. Unaczynienie

Mięsień płaszczkowaty unaczyniony jest przez:

• tętnice piszczelową tylną,
• tętnicę strzałkową.