May 9, 2025

For you

— Nafas olar ekanman, yuragim urushdan toxtagunga qadar seni sevishda davom etaman.

~

Pov Nare

Kuz oxiri havo sovuq, barglar sargʻaygan, yomgʻir tomchilayabti, quloqchinlarimni taqgancha soyabon ostida sevgan insonim qoʻshigʻini eshityabman.

"Still with you"

Sehirli xotiralar ichida yolgʻiz raqisga tushsam ham, yomgʻir yogʻadi bu tuman tarqaganda. Hoʻl oyoqlarim bilan senga yuguraman, Oʻshanda meni quchoqlagin.

Qachon boʻlar ekan? Yana seni koʻrsam. Koʻzlaringga qarab aytaman, "Sogʻindim Seni"

~

Bu qoʻshiqni eshtar ekanman yuragim his hayajon bilan toʻladi, hudikki bu qoʻshiq meni oʻzga olamga olib borayotgandek.

Sevgilim meni bilmasada, men uni uzoqlardan sevaman, umurbot yuragim toʻxtagunga qadar!

Men endigina 17 yoshdaman, sevgilimga yaqinlashish uchun 1 qadamni qoʻydim, u uchun koreys tilini oʻrgandim, uning ona vatani urf odatlarini ham oʻrgandim, faqat "U uchun"

Men oddiygina qizman, hayot sinovlariyu qiyinchiliklarini koʻrmagan oddiy bir qiz. Mening dunyoyim oʻzgacha, ertaknamo va hayollar aralashgan, mening dunyoyimda yashagan inson hech qachon zerikmasa kerak.

Oʻz hayollarim bilan 1 ta aftobusni oʻtkazib yuboribman, hech qisi yoʻq afsuslanmayman, men hayotning har bir kichik lagʻzasidan bahra oladigon insonman.

Shin Nare 17 yosh

Qalbim shunchalar sogʻinchga toʻlganki, hayotim davomida bir martta boʻlsa ham koʻrmagan insonimni sogʻinaman, hatto uni qizgʻonaman ham uning atrofida yurgan barchadan, men u uchun koʻp harakat qilyapman ishonamanki buning mevasini albatta koʻraman.

Qoʻl soatimga qarasam 15:7, ishim yarimda boshlanadi, avtobusm keldi, aftobusga oʻtirdm, quloqlarimda esa hanuz sevgilim qoʻshigʻi yangrardi, huddiki bu qoʻshiq Jungkook va men uchun yozilgandek. Qoʻshiqni qoʻyib qoʻlimga telefonimni oldim va oʻzim yoqtirgan Ara ismli bir yozuvchining hikoyasini yangi qismni oʻqishni boshladim, uning ham hayoloti juda oʻzgacha, hikoyalari jonlidek goʻyo.

Oʻz hayollarim bilan ishga ham qanday kelganimni bilmay qoldim, aftobus bekatida tushib suv toʻlgan chuqurlar ustidan cafe tomon bordim

Men barda ishlayman, turli kofe va limanadlar tayyorlayman, bu kasbim oʻzimga yoqadi lekin meni asl soxam oʻz vlogmni yurgʻazib turli noodatiy taomlar tayyorlash, bu soxa menga oʻzgacha erkinlik hissi beradi, mening oʻz vlogim bor lekin unda faqatgina 7 ta kuzatuvchi.

Hyunjin: ax Nare keldingmi boʻlaqol bugun ish juda qaynayabti, yomgʻir yogʻgani sababli hamma issiq kofe ichyapdi

Nare: ha bolakay mensiz qiynalib qoldingmi?

Hyunjinga qarab kulgancha sohlarini toʻzgʻatdim

Hyunjin: Nare bas qilsangizchi

Hyunjin meni eng yaqin doʻstim, u mendan 2 yosh kichik, Hyunjin oilada yolgʻiz farzand boʻlgani uchun meni oʻz opasidek koʻradi

Hyunjin 15 yosh

Men shoshilgancha ishga kirishdim, oʻz ishmni mehir bilan bajarib tabbasum bilan ularga ulashdim, shunday insonlar ham keladiki muomala qandayligini bilmaydi, oʻzini osmonagi oy deb sanab hohlagan muomalasini qiladi, men shunday odamlar bilan koʻpincha urushib ketaman lekin Hyunjin meni nomimdan uzur soʻrab meni ogʻzimni yopadi

Quloqlarimga quloqchin taqgancha raqisga tushib ish qilayotganimda kafe boshqaruvchisi janob Han oldimga keldi, quloqchinlarimni quyib qoʻshiqni oʻchirib unga qaradim

Nare: Eshitaman janob Han

Han menga kulgancha qarab turardi, koʻrinishidan menga yaxshi habar aytadigonga oʻxshaydi

Han: Nare seni derektor honasiga chaqiryabti

Men hayratlangancha javob berdim

Nare: tinchlikmi nima boʻldi?

Han: ha hammasi joyida senda ishi bor ekan

Men hop degancha derektor xonasiga bordim va eshikni taqilatdim " Taq Taq"

Nare: janob Sam kirishga mumkunmi?

Ichkaridan ha degan ovoz keldi, hayajonlangancha ux tortib ichkariga kirdim

Sam 30 yosh

Bu yerga ishga kelganimdan buyon Sam menga qiziqish bildiradi, hatto bir martta turmush qurishni ham taklif qildi albatta men uni rad etdim

Unda qizlar hohlagan hamma narsa bor, pul erkaklik savlati, mushaklar lekin oʻsha insonga nisbatan his tuygʻular boʻlmasa befoyda ekan.

Nare: hayirli kech janob Sam, meni chaqirgan ekansiz?

Sam kampyuterdan bosh uzgancha menga qaradi

Sam: Ha Nare senda muhim ishim bor, seni Parijdagi kafeyimizga yubormoqchiman, bilasan u yerda ham kafe ochganmiz, Parijda senga oʻxshagan tajribali ishchilar qolmabdi

Shunga seni yuborishga qaror qildim, bir tomondan seni qoʻyib yuborishni istamayman lekin majburman!

Sam bu gaplarni menga aytiyu, yuzidagi tabbasum bir zumda soʻndi

Nare: janob Sam axir men u yerlarni yaxshi bilmayman, qolaversa endi 17 yoshdaman

Sam: ingiliz tilini bilasan, tez moslashib ketasan, biroz tortinchoqligingni hisobga olmaganda hammasi yaxshi, qolaversa dunyo koʻrasan

Bu gaplar meni biroz oʻylantirdi, rostan ham nega bormasligim kerak, axir Parij meni orzular shahrim boʻlsa, hayolimni jamladimu Samga qarab aniq javob berdim

Nare: yaxshi janob men roziman, qachon ketaman

Bu gaplarimdan Sam biroz jilmaydi va raxmat manosida ikki koʻzini qisib qoʻydi

Sam: ertaga ertalab 7 da uchasan, hozir esa bemalol uyga ketib narsalaringni yigʻishing mumkun

Men haligacha ishongim kelmayabti, chunki hayot senga shunday kutilmaganda sovgʻa berar ekanki, sen buni bilmay qolar ekansan

Nare: yaxshi janob, sizga katta raxmat kuningiz yaxshi oʻtsin

Shunday dedimu Hyunjini oldiga yugurdim, yugurib borib uni mahkam quchoqlab oldim va hursandligimdan yuzidan oʻpib tashladim

Hyunjin: hoy Nare nima boʻldi? Bas qilsangizchi yuzimni soʻlak qilib tashladingiz, hoyy hoyy

Hyunjining bu gaplaridan battar qildim, u dod solgancha hoy deyaverardi, oʻpishdan toxtab uning yuziga qaradim, u menga qovoq uygancha qarab turardi

Nare: zumrasha endi meni koʻrmaysan, men Parijga ketyapman

Bu gaplarimdan Hyunjin qotib qoldi

Hyunjin: hazillashyabsizmi? meni tashlab ketmoxchimisiz

Meni ichim biroz gʻalati boʻldi sababi Hyunjin faqat men aytsamgina ovqat yerdi, ketsam unga kim qaraydi, mensiz tomom boʻlsa kerak

Nare: hoy oʻlgani ketmayabmanku, senga tez tez qoʻngʻiroq qilib turaman, hohlasang har kuni gaplashamiz, lekin sen yaramas bola doim ovqatlanib yur

Uning qulogʻidan chimchilab bagʻrimga bosdim, u ham meni mahkam bagʻriga bosgancha yigʻlab yubordi

Hyunjin: Nare meni ham olib keting iltimos, men sisiz bu yerda nima qilaman, siz meni yagona oilam edingiz Nare

Yuragim ezildi, haqiqatdan ham u meni oilam edi, unga ancha koʻnikib qolgandim, na iloj har doim ham uning oldida boʻlavermaymanku

Nare: hoy boʻldi qil erkalanib ketding, men har doim ham seni oldingda boʻlavermayman buni qabul qilishing kerak, yigʻlashni bas qil, endi men ketishim kerak

Hyunjin: menga u yerdan sovgʻa olib kelmasangiz umuman ovqat yemayman

Hyunjining bu gaplaridan ikkimiz ham kulib yubordik

Nare: yaxshi yaxshi sendan sovgʻa aylansin, lekin sen ham vadangda tur

Hyunjin: yaxshi yaxshi qani bora qoling yana meni deb kechga qolmang

Hyunjini yana bir marotaba bagʻrimga bosdimu yuzidan qattiq oʻpib qochib ketdim, ortimga qaraganimda Sam oynadan menga qarab turardi, men qoʻlimda yurakcha yashab unga jilmayib qoʻl silkadim, u ham menga javoban jilmayib qoʻl silkadi

Birdan qoʻl telefonimga sms keldi ochib qarasam Samdan ekan

Sam: ertaga soat 6 da seni olib ketaman

Unga javoban hop deb uyimga yoʻl oldim, telefonimdan Parij havosini koʻrdim, u yer sovuq boʻlgani uchun qalin kiymlar va oʻzimga kerakli barcha narsalarni oldim, tuni bilan uxlay olmadim

Soat 6 boʻlganda Samdan qoʻngʻiroq boʻldi

Nare: eshitaman Sam

Sam: Nare men keldim pastka tush

Goʻshakni qoʻydimu tezda narsalarimni olib pastga tushdim

Sam: Nare boʻlaqol hozir kech qolamiz

Sam qoʻlimdagi jamadonimni orqa oʻrindiqa qoʻyib mashina old eshigini menga ochib berdi

Sam: qani oʻtiraqol

Nare: raxmat Sam

Mashinaga oʻtirgach ikkimiz ham sukut ichida ketdik, birdan Sam gapirdi

Sam: yoqtirgan qoʻshigʻing bormi?

Bu savoldan sevindim va oʻylab oʻtirmay ha dedim

Nare: Jungkookning "still with you" qoʻshigʻi

Sam oʻylab oʻtirmay aytgan qoʻshigʻimni qoʻydi, hech qanday muommosiz uni topdi

Nare: siz ham bu qoʻshiqni eshitasizmi?

Sam kulgancha yoʻq dedi

Sam: bilasanmi Nare sen yoqtirgan inson nimani yoqtirsa sen ham oʻsha narsani yoqtirar ekansan, oʻsha narsani yoqtirmasang ham

Bu gaplar miyyamga qattiq uruldi, oʻzimga oʻzim savol berdim, Sam meni shunchalar qattiq yaxshi koʻradimi? hatto qanday qoʻshiqni yoqtirishmni bilar ekan, biroz tinchlanib unga gapidim

Nare: Sam siz juda ajoyib insonsiz, hali hayotingizda shunday insoni uchratasizki u sizni oʻzingiz kutgandan koʻproq baxtli qiladi

Sam menga jilmaygancha " Raxmat " dedi lekin nima uchun unday deganini soʻramadim

Biz airaportga keldik, yuragim hayajon bilan toʻldi, Sam narsalarimni olib meni airaporga boshladi, Yaponiya Parij samalyoʻtiga oʻtish boshlanibdi oʻz navbatimizga turdik, navbatimiz kelgach Sam barcha hujjatlarni bir ayolga koʻrsatdi

Ayol: Yaponiya Parij, hamma hujjatlaringiz joyida yoqimli parvoz, oq yoʻl

U ayol jilmaygancha biz bilan hayirlashdi, Sam pasport va chiptani qoʻlimga berib toʻsatdan meni bagʻriga bosdi, biroz hayratlandim, lekin men ham koʻp oʻylab oʻtirmay uni bagʻrimga bosdim

Oʻzimni toʻgirlagancha uning bagʻridan chiqdim

Sam: endi boraqol hozir kech qolasan

Nare: yaxshi Sam oʻzingizni extiyot qiling

U bilan hayirlashdimu ortimga qaramay samalyotga chiqa boshladim, hayajondan yuragim tez urishni boshladi, men samalyoʻtga birinchi martta chiqayotgandim, oʻz joyimni topib joylashdim, men judabomadli insonman, meni joyim oyna oldida edi

Men biroz yigʻladim chunki bildmki Sam ataylab oyna tarafdan joy olganini

Barcha oʻtmish hotiralarni esimdan chiqazib yangi hayotimga birinchi qadamimni qoʻyganimdan sevindim

Kech qurun uxlamaganim sababli 6 soat uxlab ketibman, koʻzimni ochganimda men allaqachon Parijda edim, qanday ajoyib samalyotdan tushib tashqariga chiqdim birdan oʻz ismimni eshitdim ortimga qaraganimda qora tanli kelishgan bir odam menga qarab turardi

Daiki: Nare xonimsiz shundaymi

Nare: ha men siz kimsiz

Daiki: janob Sam sizga koʻz quloq boʻlishimni tayinlagandi, men bilan yursangiz uyga olib borardim

Hayratlangancha "Uy" dedim

Nare: axir neni uyim yoʻqku

Qarshimdagi erkak biroz jilmayib koʻzidagi koʻz oynagni olib menga qaradi

Daiki: bu janob Samni uyi hozir u uyda hech kim yashamaydi, shunga kelishingizdan avval uyni tozalatirdi, uyda 2 ta hizmatchi bor oʻzingizni yolgʻiz his qilmasligingiz uchun

Men bu gaplarni eshitib hayratlandim, biz uyga keldik hizmatchilar yaxshi kayfiyatda kutib olishdi, meni xonam tomon boshlashdi honam juda ajoyib koʻrinishda edi

Narsalarimni joylashtirib oʻzimni yotoqqa otdim, charchaganim sababli tez uxlab qolibman

~

Mana Parijda yashayotganimga 6 oy boʻldi, orada qattiq stresga tushdim, oʻz yurtimni sogʻinib, lekin Hyunjin va Sam mendan uzoqda boʻlishsa ham meni bu stressdan olib chiqishdi, bugun dam olish kuni, bugun 6 oy deganda birinchi martta eyfil minorasiga boryabman, uzun paltoyimni kiyib yoʻlga chiqdim

Men eyfilga keldim orzular shahrimga, quloqlarimda sevgilimning qoʻshigʻi, yomgʻir yogʻyabti bu esa menga oʻzgacha tuygʻu beryabti, oʻylab oʻtirmay koʻzlarimni yumdimu eyfil tomon yugurdim

Quloqlarimda hali hamon sevgilim qoʻshigʻi yangrardi, biroz chetda toʻxtab eyfilga tikilgancha ovozimni chiqarib kuylay boshladim

Qachon boʻlar ekan?

Yana seni koʻrsam,

Koʻzlaringa qarab aytaman...

Birdan yonimda kimdur qoʻshiqni yakunladi, u tomonga qaray olmadim, yuragim juda bezovta ura boshladi

Seni sogʻindim.

Soʻng oʻzimda kuch topib yonimga qaradim, koʻzimdan yosh chiqdi, qarshimda sevgilim menga soyabon tutib qaragancha turardi

Men sukutda uzoq vaqt unga tikilib turdim, soʻng u menga jilmaygancha u yerdan keta boshladi, men uni qoʻyib yubordim, menga shuning oʻzi ham yetardi, uni bir martta boʻlsa ham koʻrish.

Yuragim taskin topdi, eng katta orzuyim ushaldi, menga bundan oriq baxt kerak emas.

Pov Avtor

Hayot biz uchun olib qoʻygan sovgʻalari koʻp lekin biz uni sabir bilan kutishimiz kerak. Bazan biz baxtli boʻlishimiz uchun kichik narsaning oʻzi ham bizga yetadi.

Episode :

Avtor : Ara Sakurai

Kanal : minsuficc