THE THINGS YOU DON'T REMEMBER
Areum Hoseokning kozlariga tikildi.
Osha kuni menga nima qilganding?
Men sendan haqiqatni sorayapman!
Chunki aytadiganlarimni eshitsang, endi menga avvalgidek qaray olmaysan.
Men senga avvalgidek qaray olmayman, Hoseok. Chunki seni ilgari qanday korganimni ham eslay olmayman!
U ornidan turdi. Hoseok ham unga ergashdi, ammo yolini to‘smadi.
Mendan iltimos qilma. Menga haqiqatni ayt!
Men seni yoqotishni istamayman.
Sen meni hech qachon ozingniki deb bilishga haqli bolmagansan.
Bu sozlar Hoseokning yuzidagi xotirjamlikni sindirdi.
Bilaman, dedi u past ovozda. Ammo buni tushunish seni unutishimni anglatmaydi.
Tashqarida yomg‘ir kuchaygandi.
Qiz qahvaxonadan chiqib, kochaga qarab yurdi. Uning xayolida Hoseokning sozlari, kundalikdagi yozuvlar va osha tushunarsiz surat aylanardi.
Iltimos, hech bolmasa meni tingla.
Nima uchun? Yana bir yolgoningni eshitish uchunmi?
Men senga yolg‘n gapirganimni inkor etmayman.
Unda nega yonimga qaytib kelding?
Hoseok uzoq vaqt unga qarab turdi.
Avvaliga haqiqatni bilish uchun.
Keyin esa seni kormasdan turolmay qoldim.
Qizning yuragi galati urib ketdi. U bu javobni kutmagandi.
Meni aldab turib ham shunday deya olasanmi?
Ha. Chunki senga bolgan hislarim yolgon emas.
Men senga ishonishni istamayman, Hoseok.
Lekin nega seni korganimda... Qizgapini tugata olmadi.
Hoseok unga yaqinlashmadi. Faqat kutdi.
Go‘yo seni ilgari ham yoqotgandek his qilaman.
Hoseokning yuzidagi ifoda ozgardi.
Chunki bir vaqtlar men ham seni yoqotganman.
Kechir. Men hali hammasini ayta olmayman.
Qizundan yuzini ogirdi. Kozlaridagi yoshni korsatishni istamadi.
Bu safar u ortiga qaramay yurib ketdi.
Hoseok esa yomgir ostida qimirlamay turdi.
U qizni yana bir bor yoqotayotganini his qilardi.
Osha kecha qiz uyquga keta olmadi.
Kundaligi ochiq, surat esa uning yonida turardi. U suratni yana bir bor qoliga oldi.
Bu safar orqa tomonidagi yozuvning tagida juda xira harflarni payqadi.
«Agar bir kun bir-birimizni unutib qoysak, meni yana sevishga majbur qilma».
Qiz bu jumlani oqib, qotib qoldi.
Nega u bunday sozlarni yozgandi?Va nega bu jumlani oqiganda, kongli ogrib ketdi?Telefonida yangi xabar paydo bo‘ldi.
Qiz telefonni koksiga bosdi.U Hoseokdan gazablangan edi.Ammo yuragining bir chetida uni yana korish istagi ham bor edi.
Bu esa uni yanada koproq qorqitardi.
Ertasi kuni qiz Hoseok bilan uchrashishga rozi boldi.
Ular daryo boyidagi sokin joyda uchrashishdi. Hoseok odatdagidek qora palto kiygan, qollarini cho‘ntagiga solib turardi.
Menga bir narsani ayt. Sen meni chindan ham sevasanmi yoki shunchaki otmishingni tuzatmoqchimisan?
Hoseokning kozlari uning kozlariga qadaldi.
Ikkalasi bir vaqtda rost bolishi mumkinligini bilasanmi?
Unda meni otmishingdagi xatolaringni tuzatish uchun ishlatma.
Seni sevishimni isbotlay olmayman. Lekin seni boshqarishga haqqim yoqligini bilaman.
Bu javob qiz kutgan javob emasdi.
Ammo aynan shu sababli u Hoseokning yuziga uzoq tikilib qoldi.
Men hali ham senga ishonmayman, dedi u.
Unda nega menga bunchalik yaqin turibsan?
Hoseok darhol bir qadam ortga chekindi.
Chunki sen menga yaqinlashding. Lekin istamasang, men ketaman.
Uning bu safar qizning tanlovini hurmat qilishi qizni oylantirib qo‘ydi.
Qizbir muddat jim turdi. Keyin uning qolidan sekin ushladi.
Hoseok hayrat bilan pastga qaradi.
Bu seni kechirdim degani emas, dedi qiz
Va ertaga yana yolgon gapirsang, ketaman.
Senga yolgon gapirmaslikka harakat qilaman.
Men senga mukammal inson bolib korinishni istamayman. Men qilgan ishlarim uchun javob berishim kerak.
Qiz uning qolini qoyib yubormadi.
Bir zum ular orasida hech qanday soz qolmadi. Faqat yomgir tomchilari va uzoqdan eshitilayotgan shahar shovqini bor edi.
Areum bir lahza ikkilanib turdi.
Song unga yaqinlashib, lablaridan yengil bosa ola boshladi.
Hoseok hayratdan qimirlamay qoldi. Areum chekinmoqchi bo‘lganida, u sekin soradi:
Hoseok uning javobini kutdi. Areum yana yaqinlashgach, u ham ehtiyotkorlik bilan bosa ola boshladi bu laxzada Ikkisining chunarsiz hislari togon misoli toshardi. Bosa chuqurlashib borar ekan tillari bir birini sogingandek harakat qilardi.Bu bosada kechirim ham, ishonch ham yoq edi. Faqat ikkalasi ham tushunishga qiynalayotgan hislar bor edi.
Areum peshonasini uning yelkasiga tiradi. Hoseok uni quchoqladi, ammo qiz istagan paytda chekinishi mumkin bolgan darajada bosh qoydi.
Men seni eslay olmayman, dedi qiz past ovozda.
Lekin seni korganimda, yuragim nimanidir eslayotgandek.
Balki yuraging mendan oldinroq javob topgandir.
Yoki sen meni yana aldayotgandirsan.
Shunday bolsa, mendan yuz ogirishing mumkin.
Ular bir-birlariga uzoq qarab turishdi. Hoseok qizning peshonasidan ohista opdi. Areum esa uning qolini ushlagancha bir muddat yonida qoldi.Ammo bu yaqinlik ularning orasidagi sirlarni yoq qilmadi.Aksincha, endi yoqotishlari mumkin bolgan narsa koproq edi
Osha oqshom Hoseok uyiga qaytib, eski suratni yana chiqardi.U suratni uzoq kuzatdi, song orqasidagi yozuvni barmogi bilan siladi.
Men seni yana sevib qolishingni istamagandim, dedi u pichirlab. Chunki bu safar seni yoqotishdan ham koproq narsadan qo‘rqaman.U tortmasining tubidan buklangan xatni oldi.Xatning birinchi satrida Areumningning ismi yozilgandi.
Ammo oxiridagi imzo Hoseokniki emas edi.
«Agar Areum haqiqatni bilsa, Jung Hoseokning hamma narsasi tugaydi».
«Agar Areum haqiqatni bilsa, Jung Hoseokning hamma narsasi tugaydi».
Hoseok xatni mushtiga qisdi.Uning yuzidagi muloyimlik yoqoldi.
Kim yozgan bolsa ham, —dedi u sovuq ohangda, bu safar haqiqatni men aytaman.
Ammo u xatning eng pastki qismidagi sanani hali kormagandi.
Bu sana qiz bilan birinchi uchrashgan kunidan ham oldin edi.