My little pianist
Kechgacha vibratorni olsang orningdan turolmaydigan qilib qoyaman dedi va qizni peshonasidan opib vibratorni oxirgi tezlikka qoyib ishga ketti
Qiz Jin chiqib ketgandan song eshikga termulib qoldi. Qiz kunini qanday otqazishi haqida oylardi. Unga hizmatkor nonushta keltirdi . Qiz joyidan qimirlamay yotardi . U nonushta qilishga harakat qildi ammo unga nonushta qilish muommodek tuyulardi u nonushtani bir amallab yeb oldi . Soatga qaraganda endi 9 boʻlganini koʻrdi . Qiz bugun tashqariga chiqib aylanish haqida oʻylamasa ham boʻlardi. U bulutli osmonga termulib yotdi uni bu vibrator tomon qilayotgandi . Qiz kechgacha osmonga termuldim deb oʻylab soatga qaraganda 9yatim boʻlganini koʻrib yigʻlab yuboray dedi . Uni hayoliga zor goya keldi . Qoʻrqinchli kino koʻrmoqchi boʻldi u lanatlanga ruxlar haqida kino koʻra boshladi bu unga ancha yordam berayotgandi . Kinoning oʻrtasida uyatli sahna boshlanguncha . Qizning yuzlari yana qizarib keta boshladi. U kinoning qoʻrqinchli sahnalaridan qorqib bazida bosh qahramonning ahmoqligidan asabiylashib hizmatkor tushlikni olib kirganini bilmay qoldi . Ovqatlanib boʻlgach shu bugun uchun 3 kinoni koʻrishni boshladi.
Lekin bu kinoda baxtga qarshi ehtirosli sahnalar juda koʻp edi . Qiz b oʻzini boshqara olmay qoldi . Yuzlari qizarib oʻzini boshqara olmay qoldi unda ertalabdan beri davom etayotgan boshana olmaslik hisini kuchli extiros egalladi . U nima qilishni bilmay oxiri vibratorni oʻzidan oldi . Va dushga kirib muzdek suvni yoqdi . Va sekin oʻziga kela boshladi. Ertalabdan beri uni kuzatib oʻtirgan Jin u vibratorni olganda asabiylashib ketti u uyga yoʻl oldi . U qiz hali xushdan chiqmasidan oldin uyga yetib keldi.
Qiz dushdan oq sochiqqa oʻranib yaxshi kayfiyatda chiqdi lekin ishdan jaxli chiqib qaytgan Jinni koʻrib oldinga emas orqaga qadam tashladi
Men seni ogoxlantirgandim. Senga aytganimni qilmasang, aqlli qiz boʼlmasang nima qilishimni aytgandim . Sen esa oqibatini bilib turib xato qilding . Endi xatoyinga yarasha jazolanasan .
Jin gapirayotganida telefoni jiringladi Jin telefoniga qarab qoshlarini chimirdi va qoʻngʻiroqqa javob berdi
Bu shahar meri Kim Seokjin, eshitaman . U shu soʻzlarni ayta turib honadan shahdam qadamlar bilan chiqib ketti.
Qiz nima qilishini bilmay hozir Jin kelsa nimalar bolishini oʻylashni ham hohlamadi u bir zum bolalik uyidagi zulmatni esladi
Men bolaligimning qachon boshlanganini ham, qachon tugaganini ham bilmayman. Esimda qolgani — bolalar uyining sovuq devorlari, uzun yo‘laklari va har kuni eshitiladigan baland ovozlar.
U yerga kelganimda to‘rt yoki besh yoshlar atrofida edim. Juda kichkina, nimani noto‘g‘ri qilayotganini ham tushunmaydigan bola edim. Ammo mas'ullar uchun mening yoshimning ahamiyati yo‘q edi. Biror ishni sekin bajarsam, tanbeh eshitardim. Ovqatni to‘kib yuborsam, baqirishardi. Yig‘lasam, ovozimni o‘chirishni buyurishardi. Ba'zan esa hech qanday sabab bo‘lmasa ham, ularning jahli mendan chiqardi.Bayram kunlari ham men uchun bayramga o‘xshamasdi. Boshqa bolalarga sovg‘alar tayyorlanar, biz esa ularni o‘z qo‘llarimiz bilan qadoqlashga majbur bo‘lardik. Rangli qog‘ozlar, chiroyli lentalar, kichkina qutilar... Men har bir sovg‘ani ehtiyotkorlik bilan o‘rardim. Ba'zan o‘zimga ham shunday sovg‘a berilishini tasavvur qilardim. Ammo ish tugagach, hamma narsa boshqalarga tegishli ekanini eslatishardi.Men pianino chalishni juda xohlardim. Cherkovdan eshitiladigan kuylar meni o‘ziga tortardi. Bir kuni bu istagimni mas'ullardan biriga aytganimda, u meni qattiq koyidi. Bunday orzular bilan vaqtimni behuda sarflamasligimni aytdi. Men esa yig‘lab, pianino chalishni o‘rganishni xohlashimni takrorlayverdim. Buning uchun meni jazolashdi. O‘sha kuni pianino haqidagi orzumni hech kimga aytmaslikka qaror qilgandim.
U mendan besh yosh katta edi. Uning ismini hozirgacha eslay olmayman. U ko‘p gapirmasdi, lekin meni boshqalardan ko‘ra yaxshiroq tushunardi.U ba'zan yonimga kelib, hech narsa so‘ramasdan cho‘ntagidan konfet chiqarardi. Keyin bilsam, u o‘ziga berilgan konfetlarni yemay, menga berish uchun yashirib qo‘yar ekan.
Yana yig‘ladingmi? Mana, buni ol. Faqat sekin ye, derdi u.
Men konfetni qo‘limda ushlab, unga qarardim. O‘sha paytda men uchun bundan qimmatliroq narsa yo‘q edi.
Bir kuni u meni cherkovga olib bordi. U yerda eski pianino bor edi. Xona bo‘m bo‘sh, derazalardan esa quyoshning so‘nggi nurlari tushib turardi.U meni pianino oldiga olib kelib o‘tqazdi. Keyin orqamda turib, kichkina qo‘llarimni ehtiyotkorlik bilan ushladi.
Mana, bu tugmachani bos. Endi bunisini... Shoshilma.
Men hayajondan hatto nafas olishni ham unutgandim. Barmoqlarim ostidan birinchi tovush yangraganida, beixtiyor jilmayib yubordim. Bu mening hayotimdagi birinchi pianino tovushim edi.
Ko‘rdingmi? Sen ham chala olasan.
O‘sha kuni u menga bir nechta tugmachalarni ko‘rsatdi. Men hali hech qanday kuy chalishni bilmasdim, lekin o‘zimni dunyodagi eng baxtli bola his qilgandim.Keyinchalik ham u imkon topganida meni cherkovga olib borardi. Ba'zan esa o‘zining ovqatidan ham menga ulashardi. Men uning nega bunday qilganini hech qachon so‘ramaganman.
Yillar o‘tdi. Ko‘plab yuzlar, ovozlar va voqealar xotiramdan o‘chib ketdi. Ammo o‘sha bolaning menga uzatgan konfetlari, pianino oldida qo‘llarimni ushlab turgani va "Sen ham chala olasan" degan so‘zlari hamon yodimda.
Afsuski, uning ismini eslay olmayman.
Men quyoshning so‘nggi nurlariga qaradim. Ko‘zlarimda yosh qalqidi. Hozir uni topishni juda istayman . Agar bu mahluq oʻrnida u boʻlganda hammasi boshqacha boʻlar edi.
Qiz hayolidan bolalik kunlarini oʻtkazarkan, oʻzini qolga olishga urindi . U choyshabni choyshabni oynaning tutqichiga yaxshilab bogʻladi ustiga Jinning futbolkasino va Jinning shartligini kiyib sochlarini yigʻishtirib oldi . Choyshabni ushlab pastga sirgʻalib tushdi. 1 necha haftalarda buyon uyni kuzatib kuzatuv kameralari qayerda ekanini bilib olgan qiz baʼzida egilib baʼzida yerga yotib dumalab uyning orqa eshigidan chiqib ketti.
Qiz yiglamsirab oʻzi umuman koʻrmagan oʻrmonda telbadek yugurardi.
Jin honaga kirib koʻrgan manzarasidan qotib qoldi .
Odam umuman oʻzgarmas ekanda, dedida hovliga yugurib chiqdi. Hovlida turib bor ovozida baqirdi.
Qayoqqa qaraysizlar oʻzi bir qizni uydan chiqib ketganini qanday kirmaslik mumkin u shunday deya yotganda koʻzlarida gʻazab va havotir birlashib ketgandi. U kochaga yugurib chiqdi va yuragi talpingan tarafga qarab yugura boshladi.
Orada taxminan yarim soat oʻtgach qizni daraxt oldida koʻzlari yoshga toʻlib toʻgʻriga qarab turganini koʻrdi . Oldiga yugurib borar ekan u qadar katta boʻlmagan ayiqni koʻrdi ayiqning boyi qiz bilan teng u qizga qarab turardi . Jin yugurib borib yerda turgan uzun qiyshiq choʻpon oldi va ayiqni kuchukchank haydagandek haydadi
Yoqol bu yerdan borib mevalarini ye ahmoq ayiq
Ayiq keta boshlagach Jin qizning shilib ketgan oyogʻiga titrab turgan qoʻllariga va yosh oqayotgan kozlariga qaradi.
Jin qizni koʻz yoshlarini artib peshonasidan oʻpib qoʻydi va qoʻllariga koʻtarib uyga yoʻl oldi . Qiz juda qattiq qorqib ketganidan Jinni quchoqlab oldi.
Ular uyga yetib kelishgan jin qizni dushga olib kirib oyoqlarini yuvib yotoqqa qoʻyib oyogʻiga har hil mazlar surdi . U bu jarayonda bir ogʻiz soz aytmadi. U qizni yotoqqa joylashtirib peshonasidan oʻpdi va
Ertaga sen uchun qafas tayyor boʻladi uyda boʻlmaganida qafasda oʻtirasan goʻzalim
Dedida yoniga yotib quchoqlab uyquga ketti.