Jinʼs Fanfics for Minsu
Uyda bugun ham odatdagidek jimlik hukmronlik qilar edi.
Bu uyda sukunat ham g‘alati — bu shunchaki tinchlik emas balki ichida ko‘plab sirlarni yashirib turgandek tuyulardi.
Minsu yana kutubxonada yolg‘iz o‘tirardi.
Minsu bu suratni bir necha daqiqadan beri qo‘lida ushlab turar bu papkani yopishga ham suratni qayta ko‘rishga ham ikkilanardi.
Nihoyat Minsu asta pichirladi:
Orqasidan eshik sekin ochildi.
Minsu seskanib ortiga o‘girildi.
Jin eshik yonida turar u odatdagidek sokin ko‘rinardi, lekin nigohi darrov stol ustidagi papkaga tushdi.
U ichkariga kirib stol yoniga kelib turgach bir necha soniya suratga qarab turdi.
So‘ng u papkani ehtiyotkorlik bilan yopdi.
Minsu ko‘zlarini undan uzmadi.
— Siz meni kuzatishni boshlagan vaqtiz bilan bog‘liqmi bu rasm?
Bu savol Jinni asabiga tegib ketgani aniq edi.
— Ba’zi narsalar… aytilishiga hali biroz vaqt kerak.
— Siz har doim shunday qilasiz.
Jin Minsuga qaraganda bu safar nigohida sovuqlik yo‘q edi.
— Agar hamma narsani aytsam… sen bu yerda qolmaysan.
Minsu oʻylanib qolgancha javob bermadi.
Chunki u ham buni his qilardi.
Jinning sirlarida qo‘rqinchli narsa bor edi.
Oradan bir necha kun o‘tib
uyda g‘alati harakatlar boshlangandi.
Xizmatkorlar tinmay yurishardi.
U zinadan tushib kelayotganida oʻziga yaqin boʻlib qolgan xizmatkor qizlardan biri jilmayib qo‘ydi.
— Tabriklaymiz Minsu xonim.
Ari qoʻllaridagi qizil atirgulni Minsuga uzatdi
— Bugun sizning tug‘ilgan kuningizkuuuu.
Minsu bir lahza jim boʻlib qoldi.
Chunki uni o‘zi ham bu kunni unutib qo‘ygandi.
Bog‘ butunlay boshqacha ko‘rinardi.
Daraxtlarga mayda chiroqlar osilgan.
Minsu hayratdan atrofga qarab turardi.
Orqasidan tanish ovoz eshitildi.
Shu paytda Jin bog‘ yo‘lagidan kelayotgan edi.
U doimgidek qora kostyumda lekin bugun uning ko‘rinishi boshqacha edi.
U Minsu yoniga kelib to‘xtadi.
— Siz… bularni hammasini men uchun qildingizmi?
— Siz doim hamma qizlarga shunaqa sovg‘a berasizmi?
— Unda nega bugun nega aynan menga?
Jin unga bir necha soniya tikilib turdi:
— Chunki bugun sen 25 yoshga to‘lding
— Siz hammasini eslab yurarkansizda.
— Men hech qachon unutmaganman. Ayniqsa senga taalluqli boʻlganlarini
Minsu tabassum qilib tort oldida turardi.
Shamlar yonib turar uning yonida esa Jin turardi.
Keyin Minsu quvonchdan porlayotgan koʻzlarini ochib shamlarni o‘chirdi.
— Agar aytsam amalga oshmaydi.
Jin minsuga juda yaqin egildi.
— Balki men amalga oshira olarman.
— Siz hamma narsani qila olmaysiz.
Jin cho‘ntagidan kichkina quti chiqardi.
Ichida nozik chiroyli kumush taqinchoq bor edi.
-Buni maʼnosini bilasanmi qizaloq
- chigʻanoq ichidagi qimmatbaho dur huddi men va sendek. Men chigʻanoq misol seni himoya qilaman va doim qalbimga yaqin joyda asrab avaylayman
Jin taqinchoqni olib Minsuga yaqinlashdi
Minsuning nafasi hayajondan biroz tezlashdi.
Jin ehtiyotkorlik bilan marjonni uning bo‘yniga taqdi.
Barmoqlari tasodifan Minsuning bo‘yniga tegdi.
Ular bir necha soniya shunday juda yaqin turishdi.
Oralaridagi masofa juda kichik edi.
— Chunki seni majburlashni istamadim
Jin unga yaqinroq egilib sochlarini siladi.
— Ammo men hech qachon seni majburan sevdirishga harakat qilmadim.
— Agar men sizni hech qachon sevmasamchi?
Jin bir lahza jim boʻlib qoldi.
Bu gap Minsuni mutlaqo jim qoldirgandi. Chunki u bunday javobni kutmagandi
Tungi bog‘
Daraxtda chiroqlar miltillar Minsu bir qadam Jinga yaqinlashdi.
— Siz haqiqatan ham shuncha vaqt meni kutdingizmi?
Bu nigoh hamma javobdan ham kuchliroq edi.
Bu gap Jinni bir soniyaga gangitib qoʻygandi
So‘ng u ham ilk bor yoqimli jilmaydi.
Bu uning kamdan-kam ko‘rinadigan haqiqiy jilmayishi edi.
U faqat osmonga qarab oʻzini kuchli erkak quchogʻida juda xavfsiz his qilayotganidan mamnun edi.
Jin esa hali ham o‘sha xavfli sirli lekin endi oshiqqa aylanib qolgan holda turardi....
Va ularning hikoyasi endi boshlanayotgan edi...
Bu esa hikoyani endi Ishq atalmish koʻchalarda kezishiga ishora edi........