Ari's fanfics
Salqin shamol metro bekati yonidagi reklama bannerlarini sekin qimirlatardi. Ari ikki qo‘li bilan kapyushonini ushlab odamlar orasidan zo‘rg‘a yurib kelardi.
Oldinda ketayotgan Minsu orqasiga qaramasdan:
— Kichkintoy seni deb yana kech qoldik - dedi.
— Metro aybdor bo‘lsa ham sen yugurishing kerak edi.
Ari labini cho‘chchaytirib unga yetib oldi.
Ikkalasi bir haftadan beri Koreyada edi. Hammasi hali ham g‘alati tuyular begona til begona odamlar uyga o‘xshamaydigan kichkina kvartira va har kuni “hammasi yaxshi bo‘ladimi?” degan ichki qo‘rquv.
Bugun esa ularning yangi ishdagi birinchi kuni edi.
Ko‘cha burchagidagi estetik café tashqaridan juda chiroyli ko‘rinardi. Katta oynalar, sariq chiroqlar, ichkaridan kelayotgan coffee hidi…
Ari hayajondan Minsuning yengidan tortdi
— Onni… juda chiroyli ekaaaaaaan…
— Hozir yiqilib tushaman tentak qiz
Ular ichkariga kirishi bilan eshik ustidagi qo‘ng‘iroq jarangladi.
Kassaning orqasida oq koʻylak kiygan yigit turardi. Sochlari biroz ko‘ziga tushgan. Yuzida deyarli hissiyot yo‘q.
Ari bir necha soniya tikilib qoldi.
Yigit esa ularga qisqa qarab yana oʻzini ishiga shoʻngʻib ketdi.
Bu safar boshqa ovoz eshitildi.
Uzun bo‘yli keng yelkali ochiq chehrali yigit qo‘lida quti ko‘tarib kelayotgandi.
— Ha — Ari tez javob berib sal egilib qo‘ydi
Minsu Arini yengidan tortib quti unga tegib ketmasligi uchun sal chetga tortdi.
— Bugundan ishlashimiz kerak edi.
— Aaa to‘g‘ri. Meni ismim Jin.
Jin kulib minsuga qoʻl uzatdi.
Ammo Minsudan javob boʻlmadi
-kechirasz bizni yurtimizda erkaklar bilan qoʻl berishib koʻrishish mumkin emas
— ha tushunarli uzr soʻrayman. Xoʻsh bu esa Jimin.
Jimin boshini yengil qimirlatdi xolos.
Buncha sovuq odam ishqilib xato qilib qoʻymayda bolmasa aniq baqiradi shu yigit
Buncha shovqin soladi qiz… boshogʻriq boʻladi aniq bu
— xmm yaxshi. Bugun odam ko‘p bo‘ladi. Qo‘rqmanglar o‘lib qolmaysizlar😂
— Ishonchingiz komilmi? — dedi Minsu sovuqqina
Ari esa allaqachon atrofni tomosha qilish bilan band edi. Devorlardagi suratlar yozuvlar lampalar…
Yigitning qoʻlidagi muzli coffee qopqog‘i ochilib yarimi polga to‘kildi.
Ari ichida allaqachon o‘lib bo‘lgandi🥹
Keyin Jimin qo‘lidagi salfetkani unga uzatdi.
Lekin negadir Ari undan battarroq uyalib ketdi.
Jin uzoqdan kulib yubormaslikka harakat qilardi.
— Birinchi kundanoq drama boshlandi shekilli.
Shu payt Ari polni artishga urinar hayajondan yana salfetkalarni tushirib yubordi.
Jimin indamay egilib ularni terib oldi.
— Men qilaman — dedi u past ovozda
Ari uning qo‘lidagi uzun barmoqlarga qarab qoldi.
Yuragi negadir biroz tez urayotgandi.
Va bu Koreyadagi yangi hayotining faqat birinchi kuni edi.
Cafe asta-sekin odam bilan to‘lib borardi. Coffee mashina ovozi stakanlar jarangi past ovozdagi musiqa — hammasi Arining boshini biroz aylantirib yuborayotgandi.
Ari stol artayotgancha ingradi.
Minsu esa idishlarni to‘g‘rilab:
— Hali boshladik-ku
kichkintoy - dedi.
— Koreyada odamlar nega buncha coffee ichadi…
— Chunki sen kabi uyquchi emas ular.
Shu payt kassaga ikkita mijoz yaqinlashdi.
Ari kassaga tikilib qotib qolgandi.
Mijoz nimadir tez-tez gapiryapti. Ari esa vahima ichida.
— 아… 네… 두 잔이요.
— Ne?
— 딸기라떼 두 잔…
“딸기…?” Qulogi eshityapti ammo miyasi tarjima qilmayotgandi
U tasodifan ekrandagi noto‘g‘ri tugmani bosib yubordi.
Birdan kassadan nimadir chiqib ketdi.
Ari esa deyarli yig‘lashiga sal qolgandi.
Shu payt yonidan ovoz eshitildi.
Jimin uning yoniga kelib turdi.
Jimin bir qo‘li bilan kassani tez bosib, boshqa qo‘li bilan buyurtma cheki chiqardi.
Bir necha soniyada hammasi hal bo‘ldi.
— Uchta cheesecake qo‘shib yubordingiz.
Jiminning lab cheti juda bilinmas kulgandek bo‘ldi.
— Hech nima emas. Bekor qildim.
Ari yuzini ikki qo‘li bilan yopib oldi.
— Birinchi kun uchun bu oddiy holat.
— Siz juda vahima qilyapsiz hammasi joyida men shu yerdaman oʻzim yordam beraman
Ari unga qaradi. Bu gap jerkish emasdi. Aksincha… tinchlantirgandek edi.
Shu payt orqadan Jinning ovozi keldi.
— Ari-shi cafeni bankrot qilmasangiz bo‘ldi
— AAAAA ONNIII QARANG U MASXARA QILYAPTIII
Minsu patnis ko‘tarib kelgancha
Chunki bu yerda eng katta yoshli ishchi faqat Jin edi.
— buncha sovuq gapirasiz Minsu-shi tirikman tirikman.
— men dinozavrlarga qoʻshilib qirilib ketdizmi debmanda
— qarangaa menga yordam kerak edi aslida men sizni izlab yurgandim
Jin esa uning ortidan qarab kulib turardi.
— Menmi? U birinchi meni urishyapti-ku.
Jin bir zum Jimin tomonga qarab qoldi.
— Sen esa nega Ariga bunchalik yumshoqsan? Biror marta stafflarga yordam berganingni koʻrmagandim
Ari esa boshqa stol yonida menyuni teskari ushlab olganini endi sezgancha
- ONNIII MENI UYATDAN QUTQARING 😭 deb Minsu tomonga yugurayotgandi.....
Sevgi kafesida buguncha sarguzashtlar shu yergacha edi keyingi qismlarda sizlarni kutib qolamiz Florals. Kanalimizga obuna bolishni unutmang💚